Doustnie. Droga podania i dawki ondansetronu powinny być dobierane indywidualnie. WYMIOTY WYWOŁANE CHEMIOTERAPIĄ I RADIOTERAPIĄ. Dorośli. Chemioterapia o średnim działaniu wymiotnym i radioterapia. W dniu przeprowadzenia chemioterapii o średnim działaniu wymiotnym lub radioterapii wywołującej wymioty ondansetron można podać pacjentowi doustnie, dożylnie, domięśniowo lub doodbytniczo. Zalecana dawka doustna wynosi 8 mg na 1- 2 h przed rozpoczęciem chemioterapii. Dawkę tę należy powtórzyć po 12 h. Od 2 doby do maksymalnie 5 dób od przeprowadzenia chemio- lub radioterapii o działaniu wymiotnym, w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom opóźnionym lub przedłużonym, zaleca się kontynuowanie podawania ondansetronu, w postaciach doustnych lub doodbytniczych. Zalecana dawka doustna wynosi 8 mg 2 razy na dobę. Chemioterapia o silnym działaniu wymiotnym. W dniu zastosowania chemioterapeutyku o silnym działaniu wymiotnym, np. dużych dawek cisplatyny, ondansetron można podać pacjentowi dożylnie, domięśniowo lub doodbytniczo. Od 2 doby do maksymalnie 5 dób od przeprowadzenia chemioterapii o silnym działaniu wymiotnym, w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom opóźnionym lub przedłużonym, zaleca się kontynuowanie podawania ondansetronu, w postaciach doustnych lub doodbytniczych. Zalecana dawka doustna wynosi 8 mg 2 razy na dobę. Dzieci ≥6 miesięcy i młodzież. Nudności i wymioty wywołane chemioterapią nowotworów. Dawkę ondansetronu można ustalić albo w przeliczeniu na powierzchnię ciała, albo w przeliczeniu na masę ciała. W badaniach klinicznych ondansetron podawano w postaci infuzji dożylnej rozcieńczonej w 25-50 ml 0,9% roztworu chlorku sodu do wlewów dożylnych trwającej nie krócej niż 15 min. Dawki dobowe są większe w przypadku przeliczenia na masę ciała niż w przypadku przeliczenia na powierzchnię ciała. Ondansetron w postaci roztworu do wstrzykiwań należy rozcieńczyć 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem chlorku sodu do wlewów dożylnych, albo innym zgodnym płynem infuzyjnym i podać we wlewie dożylnym w czasie nie krótszym niż 15 min. Brak danych z kontrolowanych badań klinicznych odnośnie stosowania ondansetronu w zapobieganiu opóźnionym lub przedłużonym nudnościom oraz wymiotom wywołanym chemioterapią oraz odnośnie stosowania ondansetronu u dzieci w przypadku nudności i wymiotów wywołanych radioterapią. Dawkowanie w przeliczeniu na powierzchnię ciała. Ondansetron należy podawać dożylnie, w pojedynczej dawce 5 mg/m2 pc., bezpośrednio przed rozpoczęciem chemioterapii. Pojedyncza dawka podana dożylnie nie może być większa niż 8 mg. Po upływie 12 h, można rozpocząć stosowanie ondansetronu doustnie i kontynuować je do 5 dni. Całkowita dawka dobowa nie może być większa niż dawka stosowana u dorosłych, tj. 32 mg. Dzieci o pc. <0,6 m2: dzień 1. - 5 mg/m2 pc. i.v. + 2 mg w syropie po 12 h, dni 2.-6. - 2 mg w syropie co 12 h. Dzieci o pc. ≥0,6 m2 do ≤1,2 m2: dzień 1. - 5 mg/m2 pc. i.v. + 4 mg w syropie, tabletce lub liofilizacie po 12 h, dni 2.-6. - 4 mg w syropie, tabletce lub lub liofilizacie co 12 h. Dzieci o pc. >1,2 m2: dzień 1. - 5 mg/m2 pc. lub 8 mg i.v. + 8 mg w syropie, tabletce lub lub liofilizacie po 12 h, dni 2.-6. – 8 mg w syropie, tabletce lub liofilizacie co 12 h. Dawka obliczona na podstawie masy ciała. Ondansetron należy podawać dożylnie, w pojedynczej dawce 0,15 mg/kg mc., bezpośrednio przed rozpoczęciem chemioterapii. Pojedyncza dawka podana dożylnie nie może być większa niż 8 mg. Po upływie 12 h można rozpocząć stosowanie ondansetronu doustnie i kontynuować je do 5 dni. Całkowita dawka dobowa nie może być większa niż dawka stosowana u dorosłych, tj. 32 mg. Dzieci o mc. ≤10 kg: dzień 1. - do 3 dawek po 0,15 mg/kg mc. i.v. co 4 h, dni 2.-6. - 2 mg w syropie co 12 h. Dzieci o mc. >10 kg: dzień 1. - do 3 dawek po 0,15 mg/kg mc. i.v. co 4 h, dni 2.-6. - 4 mg w syropie, tabletce lub liofilizacie co 12 h. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku zasady stosowania leku oraz dawkowanie i częstość podawania nie ulegają zmianie. NUDNOŚCI I WYMIOTY OKRESU POOPERACYJNEGO. Dorośli. W zapobieganiu nudnościom i wymiotom w okresie pooperacyjnym ondansetron może być stosowany zarówno dożylnie, domięśniowo, jak i doustnie; doustnie 16 mg na 1 h przed znieczuleniem. W leczeniu nudności i wymiotów w okresie pooperacyjnym zalecane jest podanie dożylne lub domięśniowe. Dzieci ≥1 miesiąca i młodzież. Podanie dożylne. Brak danych dotyczących stosowania leku w leczeniu pooperacyjnych nudności i wymiotów u dzieci poniżej 2 lat. Szczególne grupy pacjentów. Doświadczenie u osób w podeszłym wieku jest ograniczone, wiadomo jednak, że ondansetron jest dobrze tolerowany przez tych pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek oraz u pacjentów z zaburzonym metabolizmem sparteiny i debryzochiny nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby maksymalna dawka dobowa wynosi 8 mg. Sposób podania. Liofilizat należy położyć na języku, gdzie w ciągu kilku sekund rozpuści się, a następnie połknąć.
Zastosowanie
Dorośli. Zapobieganie i hamowanie nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią i radioterapią nowotworów. Zapobieganie nudnościom i wymiotom okresu pooperacyjnego. Dzieci i młodzież. Zapobieganie i hamowanie nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią nowotworów u dzieci ≥6 miesięcy. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania ondansetronu doustnie w zapobieganiu i leczeniu pooperacyjnych nudności i wymiotów; zaleca się stosowanie w tym wskazaniu ondansetronu w powolnym wstrzyknięciu dożylnym.
Treść ulotki
1. Co to jest Zofran Zydis i w jakim celu się go stosuje
Zofran Zydis zawiera substancję czynną – ondansetron. Substancja ta należy do grupy leków przeciwwymiotnych. Zofran Zydis ma postać liofilizatu, który bardzo szybko rozpuszcza się po umieszczeniu na powierzchni języka.
Ondansetron jest antagonistą receptora 5HT3. Działa hamująco na receptory 5HT3 neuronów zlokalizowanych w obwodowym i ośrodkowym układzie nerwowym.
Zofran Zydis jest stosowany w: • zapobieganiu i hamowaniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią i radioterapią nowotworów (u osób dorosłych), • zapobieganiu nudnościom i wymiotom po operacji chirurgicznej (u osób dorosłych), • zapobieganiu i hamowaniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią (u dzieci).
Należy poradzić się lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty, jeśli pacjent potrzebuje dodatkowych informacji dotyczących stosowania leku.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Zofran Zydis Kiedy nie stosować leku Zofran Zydis • Jeśli pacjent przyjmuje apomorfinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona); • Jeśli pacjent ma uczulenie na ondansetron lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Jeśli powyższe sytuacje dotyczą pacjenta, powinien poradzić się lekarza przed zastosowaniem leku Zofran.
Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Zofran Zydis, należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli: • pacjent ma uczulenie na leki podobne do ondansetronu, takie jak granisetron lub palonosetron; • pacjent ma chorobę wątroby; • pacjent ma niedrożność jelit; • u pacjenta występuje lub może wystąpić wydłużenie odstępu QT (odcinka mierzonego w zapisie EKG). Lek Zofran Zydis powoduje wydłużenie odstępu QT (objawiające się zaburzeniami rytmu serca) w sposób zależny od dawki. U pacjentów stosujących ten lek rzadko obserwowano przypadki częstoskurczu komorowego typu Torsade de Pointes (zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca). Dotyczy to głównie pacjentów mających zaburzenia gospodarki elektrolitowej (zaburzenia stężenia jonów potasu, sodu i magnezu w organizmie), pacjentów z wrodzonym zespołem długiego QT (choroba serca polegająca na nieregularnym biciu serca), zastoinową niewydolnością serca, bradyarytmią (zbyt wolna i niemiarowa praca serca) lub przyjmujących leki wywołujące wydłużenie odstępu QT; • pacjent stosuje leki należące do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) stosowane w leczeniu depresji i (lub) zaburzeń lękowych, ponieważ jednoczesne ich stosowanie z lekiem Zofran Zydis może spowodować występowanie zespołu serotoninowego. Jeśli równoczesne stosowanie leku Zofran Zydis i tych leków jest konieczne, pacjent będzie objęty odpowiednią opieką medyczną. Zespół obejmuje ból głowy, halucynacje, przyspieszenie toku myślenia, zagubienie, niepokój, bezsenność, chwilowe problemy z koncentracją, podwyższoną temperaturę ciała, sztywność mięśni, drgawki, nadmierne pocenie się, nadciśnienie tętnicze, przyspieszone bicie serca, nudności, wymioty, biegunkę, zaczerwienienie skóry i poszerzenie źrenic. W razie wystąpienia tych objawów, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Przed zastosowaniem leku Zofran Zydis należy skorygować hipokaliemię (zbyt małe stężenie potasu we krwi) i hipomagnezemię (zbyt małe stężenie magnezu we krwi).
Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów podczas i po leczeniu lekiem Zofran Zydis: • jeśli u pacjenta wystąpi nagły ból w klatce piersiowej lub ucisk w klatce piersiowej (niedokrwienie mięśnia sercowego).
Lek Zofran Zydis a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków, które wydawane są bez recepty oraz leków ziołowych. Jest to ważne, ponieważ Zofran Zydis może wpływać na działanie niektórych leków. Również niektóre inne leki mogą wpływać na działanie leku Zofran Zydis.
W szczególności należy powiedzieć lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z leków wymienionych poniżej: • karbamazepinę lub fenytoinę (stosowane w leczeniu padaczki); • ryfampicynę (stosowaną w leczeniu infekcji, takich jak gruźlica); • tramadol (lek przeciwbólowy); • leki wpływające na serce, w tym wpływające na odstęp QT; • leki powodujące zaburzenia gospodarki elektrolitowej; • leki stosowane w leczeniu nowotworów (szczególnie antracykliny); • antybiotyki takie jak erytromycyna lub ketokonazol; • leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. SSRI) (stosowane w leczeniu depresji i (lub) zaburzeń lękowych), w tym fluoksetyna, paroksetyna, sertralina, fluwoksamina, citalopram, escitalopram; • leki z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. SNRI) (stosowane w leczeniu depresji i (lub) zaburzeń lękowych), w tym wenlafaksyna i duloksetyna. Jeśli pacjent nie wie, czy powyższe sytuacje jego dotyczą, należy przed zastosowaniem leku Zofran Zydis poradzić się lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty.
Ciąża i karmienie piersią Nie należy stosować leku Zofran Zydis w okresie ciąży. Lek Zofran Zydis może wykazywać szkodliwy wpływ na rozwój płodu. Wynika to z tego, że lek Zofran Zydis może nieznacznie zwiększyć ryzyko wystąpienia rozszczepu wargi i (lub) podniebienia [otworu lub szczeliny w górnej wardze i (lub) podniebieniu]. Jeśli pacjentka jest już w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Zofran Zydis lekarz sprawdzi, czy pacjentka w wieku rozrodczym jest w ciąży i, jeśli to konieczne, przeprowadzi test ciążowy. Kobiety aktywne seksualnie powinny podczas przyjmowania leku Zofran Zydis stosować skuteczną metodę antykoncepcji.
Przed przyjęciem tego leku należy zapytać lekarza o skuteczne metody antykoncepcji.
Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku Zofran Zydis, ponieważ niewielkie ilości leku przenikają do mleka. Należy poradzić się lekarza lub położnej.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie wykazano, aby lek Zofran Zydis upośledzał wykonywanie czynności bądź wywoływał uspokojenie.
Aspartam Lek zawiera 1,25 mg aspartamu w dawce 8 mg. Aspartam jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Jest to rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, z powodu jej nieprawidłowego wydalania. Jeśli pacjent ma wrodzoną chorobę – fenyloketonurię, należy powiedzieć o tym lekarzowi przed zastosowaniem leku.
Metylu parahydroksybenzoesan i propylu parahydroksybenzoesan Lek może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego). Etanol Ten lek zawiera do 0,06 mg alkoholu (etanolu) w dawce 8 mg. Ilość alkoholu w dawce tego leku jest równoważna mniej niż 1 ml piwa lub 1 ml wina. Mała ilość alkoholu w tym leku nie będzie powodowała zauważalnych skutków.
Alkohol benzylowy Lek zawiera 0,00005 mg alkoholu benzylowego w dawce 8 mg. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.
Sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
3. Jak stosować Zofran Zydis
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą. Przepisana dawka leku jest uzależniona od stosowanego u pacjenta leczenia. Dorośli Zapobieganie i hamowanie nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią o średnim działaniu wymiotnym i radioterapią nowotworów W dniu stosowania chemioterapii lub radioterapii • zazwyczaj stosowana dawka to 1 liofilizat o mocy 8 mg (8 mg ondansetronu) przyjmowany jedną lub dwie godziny przed leczeniem i 1 liofilizat o mocy 8 mg (8 mg ondansetronu) dwanaście godzin później.
W kolejnych dniach • zazwyczaj stosowana dawka to 1 liofilizat o mocy 8 mg (8 mg ondansetronu) dwa razy na dobę; • taka dawka może być stosowana przez okres do 5 dni.
Jeżeli przepisana chemioterapia wywołuje silne nudności i wymioty, w pierwszej dobie stosowania pacjent może otrzymać ondansetron tylko w postaciach podawanych dożylnie, domięśniowo lub doodbytniczo. O wielkości dawki zadecyduje lekarz. W kolejnych dniach stosuje się lek jak w przypadku chemioterapii o średnim działaniu wymiotnym.
Zapobieganie i leczenie nudności i wymiotów po operacji chirurgicznej W celu zapobiegania nudnościom i wymiotom po operacji chirurgicznej zazwyczaj stosowana dawka to 2 liofilizaty o mocy 8 mg (16 mg ondansetronu) przyjmowane na godzinę przed operacją. Do leczenia nudności i wymiotów w okresie pooperacyjnym, zalecane jest podawanie ondansetronu dożylnie lub domięśniowo.
Dzieci w wieku 6 miesięcy i powyżej oraz młodzież Zapobieganie i hamowanie nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią nowotworów Lekarz zdecyduje, jaką dawkę należy zastosować. W dniu stosowania chemioterapii: • bezpośrednio przed rozpoczęciem chemioterapii lekarz lub pielęgniarka poda dożylnie pierwszą dawkę ondansetronu w postaci roztworu do wstrzykiwań; • po upływie 12 godzin od chemioterapii lek zwykle podaje się doustnie w następujących dawkach: o dzieciom o masie ciała do 10 kg nie podaje się liofilizatów, leczy się je syropem, o dzieciom o masie ciała powyżej 10 kg - 4 mg ondansetronu. W kolejnych dniach: • dawki doustne jak wyżej dwa razy na dobę przez okres do 5 dni.
W przypadku, kiedy konieczne jest przyjęcie dawki 4 mg ondansetronu, należy przyjąć inny produkt leczniczy zawierający 4 mg ondansetronu. Maksymalna dawka dobowa wynosi 32 mg ondansetronu w dawkach podzielonych. Zapobieganie i leczenie nudności i wymiotów po operacji chirurgicznej U dzieci powyżej jednego miesiąca i u młodzieży zalecane jest stosowanie ondansetronu w postaci roztworu do wstrzykiwań.
Pacjenci z umiarkowanymi lub ciężkimi chorobami wątroby Nie należy stosować dawki większej niż 8 mg na dobę.
Jak wyjmować liofilizat Zofran Zydis z blistra i jak przyjmować lek • Nie należy wyjmować liofilizatu z blistra, dopóki pacjent nie jest gotowy na przyjęcie leku. • Przed przyjęciem leku Zofran Zydis należy sprawdzić czy foliowe opakowanie (blister) nie zostało przedziurawione. • Uwaga: Nie należy wyciskać liofilizatu Zofran Zydis przez folię, jak to się robi ze zwykłymi tabletkami. Jest to ważne, ponieważ liofilizat Zofran Zydis jest kruchy i może się połamać.
1. Oderwać fragment folii (blistra) zawierający jeden liofilizat Zofran Zydis. 2. Zdjąć warstwę folii w miejscu wskazanym strzałkami. 3. Delikatnie wypchnąć liofilizat Zofran Zydis. 4. Umieścić liofilizat Zofran Zydis na powierzchni języka. Lek szybko się rozpuści. Następnie należy go połknąć.
Zofran Zydis powinien zacząć działać w ciągu jednej do dwóch godzin po przyjęciu dawki.
W przypadku wystąpienia wymiotów w ciągu godziny po przyjęciu dawki leku: • należy jeszcze raz przyjąć taką samą dawkę leku; • w innych przypadkach nie należy stosować większej dawki niż zalecił lekarz. Jeśli pacjent nadal ma nudności, należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Zofran Zydis: Jeśli pacjent dorosły lub dziecko zażyje większą niż zalecana dawkę leku Zofran Zydis, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku. W większości przypadków przedawkowania obserwuje się objawy podobne do działań niepożądanych (patrz punkt 4).
Pominięcie przyjęcia leku Zofran Zydis: W przypadku pominięcia przyjęcia leku Zofran Zydis, jeżeli występują nudności lub wymioty należy: • jak najszybciej przyjąć dawkę leku Zofran Zydis, a następnie • przyjąć kolejną dawkę leku o zwykłej porze (zgodnie z zaleceniami lekarza). • Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W przypadku pominięcia przyjęcia leku Zofran Zydis, jeżeli nie występują nudności lub wymioty należy: • przyjąć kolejną dawkę leku o zwykłej porze (zgodnie z zaleceniami lekarza). • Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Zofran Zydis może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być poważne Należy PRZERWAĆ przyjmowanie leku Zofran Zydis i natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z następujących objawów:
Ciężkie reakcje alergiczne: Występują rzadko u osób przyjmujących lekZofran Zydis.
Objawy obejmują: • nagle występujący świszczący oddech, ból lub ucisk w klatce piersiowej; • obrzęk powiek, twarzy, warg, jamy ustnej lub języka; • wysypkę – czerwone kropki lub plamy pod skórą gdziekolwiek na ciele (pokrzywka); • omdlenie.
Niedokrwienie mięśnia sercowego Do objawów należą: • nagły ból w klatce piersiowej lub • ucisk w klatce piersiowej
Inne możliwe działania niepożądane: Do innych możliwych działań niepożądanych należą następujące działania wymienione poniżej. Jeśli działania te nasilą się do stopnia ciężkiego, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub świadczeniodawcy usług medycznych.
Bardzo często (występują częściej niż u 1 na 10 pacjentów) • ból głowy.
Często (występują nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów) • uczucie gorąca lub zaczerwienienie; • zaparcia.
Niezbyt często (występują nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów) • czkawka; • obniżenie ciśnienia krwi, które może spowodować omdlenie lub zawroty głowy; • zbyt wolne lub nierówne bicie serca (zaburzenia rytmu); • ból w klatce piersiowej; • drgawki; • nietypowe ruchy ciała lub drżenie; • zmiany wyników badań czynności wątroby.
Rzadko (występują nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów) • zawroty głowy; • niewyraźne widzenie; • zaburzenia rytmu serca (czasem wywołujące nagłą utratę przytomności), w tym zagrażający życiu częstoskurcz komorowy typu Torsade de Pointes.
Bardzo rzadko (występują nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów) • rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczaniem naskórka, obejmująca znaczną część ciała (toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka); • osłabienie widzenia lub przemijający zanik widzenia, które zwykle ustępują w ciągu 20 minut.
Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać Zofran Zydis
• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. • Nie stosować leku Zofran Zydis po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po: „Termin ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. • Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. • Liofilizat Zofran Zydis należy wyjmować z folii (blistra) bezpośrednio przed przyjęciem. • Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Zofran Zydis • Substancją czynną leku jest ondansetron. Każdy liofilizat Zofran Zydis zawiera 8 mg ondansetronu. • Pozostałe składniki to: żelatyna, mannitol, aspartam, metylu parahydroksybenzoesan sodowy, propylu parahydroksybenzoesan sodowy i esencja zapachowa – truskawkowa (*zawiera etanol, alkohol benzylowy oraz glikol propylenowy (E 1520).
* liofilizat o mocy 8 mg zawiera do 0,06 mg etanolu, 0,00005 mg alkoholu benzylowego, 0,144 mg glikolu propylenowego)
Jak wygląda lek Zofran Zydis i co zawiera opakowanie Zofran Zydis ma postać białego okrągłego liofilizatu doustnego. Liofilizat doustny o mocy 8 mg zawiera 8 mg substancji czynnej (ondansetronu). Opakowanie zawiera 10 sztuk.
Podmiot odpowiedzialny: Sandoz GmbH Biochemiestrasse 10 6250 Kundl Austria tel. 22 209 70 00 Wytwórca/Importer: Novartis Poland Sp. z o.o. ul. Marynarska 15 02-674 Warszawa
Aspen Bad Oldesloe GmbH Industriestrasse 32 – 36 23843 Bad Oldesloe Niemcy
Novartis Pharma GmbH Roonstraße 25 Nürenberg, 90429 Niemcy
Novartis Farmacéutica, S.A. Gran Via de les Corts Catalanes, 764 08013 Barcelona Hiszpania Data ostatniej aktualizacji ulotki: