×
Szukam leku
Szukam apteki
    strefa aptek.pl Leki Zofenil 30 30 mg tabl. powl. 28 szt.

    Zofenil 30, 30 mg, tabl. powl., 28 szt.

    Zofenil 30
    30 mg, tabl. powl., 28 szt.
    Producent

    Berlin-Chemie

    Opakowanie

    28 szt.

    Postać

    tabl. powl.

    Dostępność

    Produkt dostępny na receptę

    Kwota refundowana

    5.55

    Dawkowanie

    Doustnie. Nadciśnienie tętnicze. Dawkowanie należy ustalić na podstawie wyników pomiarów ciśnienia tętniczego krwi, wykonywanych bezpośrednio przed podaniem kolejnej dawki. W razie potrzeby dawki należy stopniowo zwiększać zachowując co najmniej 4-tygodniowe odstępy pomiędzy kolejnymi zmianami dawkowania. Leczenie należy rozpocząć od dawki 15 mg raz na dobę, zwiększając ją stopniowo do czasu uzyskania optymalnej kontroli ciśnienia tętniczego. Skuteczna dawka wynosi zwykle 30 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 60 mg, jednorazowo lub w 2 dawkach podzielonych. W przypadku braku zadowalającego efektu można dołączyć inny lek przeciwnadciśnieniowy. Pacjenci zagrożeni niedociśnieniem (w tym z niedoborem płynów lub sodu; także pacjenci z dławicą piersiową i chorobami naczyń mózgowych): należy wyrównać niedobory płynów i (lub) sodu oraz odstawić leki moczopędne na 2-3 dni przed rozpoczęciem podawania inhibitora ACE. Leczenie zofenoprylem należy rozpocząć od dawki 15 mg na dobę, najlepiej w warunkach szpitalnych. Jeśli okresowe odstawienie leków moczopędnych nie jest możliwe, leczenie zofenoprylem należy rozpocząć od dawki 7,5 mg na dobę. Pacjenci z niewydolnością nerek: klirens kreatyniny (CCr) >45 ml/min - lek można podawać w takich samych dawkach i według takiego samego schematu (raz na dobę) jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek; CCr <45 ml/min - dawkę leku zmniejszyć o połowę, podawać w schemacie raz na dobę; pacjenci dializowani - dawki (początkową i podtrzymującą) zmniejszyć do 1/4. Pacjenci z niewydolnością wątroby: u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby dawkę początkową leku należy zmniejszyć o połowę; nie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Pacjenci w podeszłym wieku: w przypadku prawidłowej czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawkowania. Dzieci i młodzież (<18 lat): nie zaleca się stosowania. Ostry zawał serca. Jeśli występują wskazania, należy równocześnie stosować inne leki: azotany, kwas acetylosalicylowy lub β-blokery. Leczenie zofenoprylem należy rozpocząć w ciągu 24 h od wystąpienia objawów ostrego zawału serca i następnie kontynuować przez 6 tyg.: 1. i 2. dnia leczenia podawać dawkę 7,5 mg co 12 h; 3. i 4. dnia - 15 mg co 12 h; od 5. dnia - 30 mg co 12 h. Jeżeli w chwili rozpoczynania leczenia lub w ciągu 3 kolejnych dni od zawału ciśnienie skurczowe krwi wynosi ≤120 mmHg, nie należy zwiększać dawki dobowej. W przypadku wystąpienia hipotonii (≤100 mmHg) można kontynuować podawanie leku w dawce, która była wcześniej dobrze tolerowana. W razie stwierdzenia ciężkiego niedociśnienia (skurczowe ciśnienie tętnicze <90 mmHg w 2 kolejnych pomiarach, wykonanych w odstępie co najmniej 1 h) należy przerwać podawanie zofenoprylu. Po 6 tyg. leczenia należy ocenić stan pacjenta; jeśli nie stwierdza się objawów dysfunkcji lewej komory, ani niewydolności serca leczenie należy przerwać; jeśli natomiast objawy te występują leczenie należy kontynuować długoterminowo. Pacjenci z niewydolnością wątroby lub nerek: nie stosować w leczeniu zawału. Sposób podania. Lek może być przyjmowany przed, w trakcie lub po posiłku.

    Zastosowanie

    Leczenie łagodnego i umiarkowanego samoistnego nadciśnienia tętniczego. Leczenie wczesnej fazy ostrego zawału serca z objawami niewydolności serca lub bez nich (podawanie zofenoprylu należy rozpocząć w ciągu pierwszych 24 h od wystąpienia objawów u stabilnych hemodynamicznie pacjentów, u których nie wdrożono leczenia trombolitycznego).