logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Zinacef 1,5 g proszek do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf. 10 fiolek

        Zinacef, 1,5 g, proszek do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf., 10 fiolek

        Zinacef
        1,5 g, proszek do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf., 10 fiolek
        • 750 mg, 10 fiolek, proszek do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf.
        Producent

        Sandoz

        Opakowanie

        10 fiolek

        Postać

        proszek do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Dawkowanie

        Dożylnie lub domięśniowo. Dorośli i dzieci o mc. ≥40 kg - pozaszpitalne zapalanie płuc i zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zakażenia tkanek miękkich (zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran), zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 750 mg co 8 h; powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek): 1,5 g co 8 h; ciężkie zakażenia: 750 mg co 6 h (dożylnie) lub 1,5 g co 8 h (dożylnie); zapobiegawczo w chirurgii przewodu pokarmowego, w operacjach ginekologicznych (również w cesarskim cięciu) i ortopedycznych: 1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia (dawkę można uzupełnić po 8 i 16 h dwiema dawkami 750 mg, domięśniowo); zapobiegawczo w chirurgii układu sercowo-naczyniowego i przełyku: 1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia, następnie 750 mg (domięśniowo) co 8 h przez następne 24 h. Niemowlęta w wieku >3 tyg. i dzieci o mc. <40 kg - pozaszpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), zakażenia tkanek miękkich (zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran), zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 30-100 mg/kg mc./dobę (dożylnie) podane w 3 lub 4 dawkach podzielonych; dawka 60 mg/kg mc./dobę jest wystarczająca w większości zakażeń. Niemowlęta (od urodzenia do 3 tyg.) - pozaszpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), zakażenia tkanek miękkich (zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran), zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 30-100 mg/kg mc./dobę (dożylnie) podane w 2 lub 3 dawkach podzielonych. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie należy dostosować do klirensu kreatyniny - CCr >20 ml/min: nie jest konieczne zmniejszenie dawki typowej (750 mg do 1,5 g 3 razy na dobę); 10-20 ml/min: 750 mg 2 razy na dobę; <10 ml/min: 750 mg raz na dobę; pacjenci hemodializowani: kolejną dawkę 750 mg należy podać po zakończeniu każdej dializy, jako uzupełnienie podawania parenteralnego cefuroksym może być dodany do płynu do dializy otrzewnowej, zazwyczaj 250 mg na każde 2 litry płynu do dializy; pacjenci z niewydolnością nerek poddawani ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie (CAVH) lub wysokoprzepływowej hemofiltracji (HF) na oddziałach intensywnej terapii: 750 mg 2 razy na dobę, w przypadku niskoprzepływowej hemofiltracji należy stosować dawkowanie zalecane w zaburzeniach czynności nerek. Występowanie zaburzeń czynności wątroby nie ma wpływu na farmakokinetykę cefuroksymu. Sposób podania. Lek należy podawać we wstrzyknięciach dożylnych trwających 3-5 min (bezpośrednio do żyły) lub we wlewie kroplowym, lub w ciągłej infuzji trwającej 30-60 min, lub w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać głęboko, w stosunkowo duże mięśnie. Nie należy wstrzykiwać w jedno miejsce >750 mg. Dawki >1,5 g należy podawać dożylnie.

        Zastosowanie

        Leczenie wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia): pozaszpitalne zapalenie płuc; zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli; powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek; zakażenia tkanek miękkich: zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran; zakażenia w obrębie jamy brzusznej; zapobieganie zakażeniom po operacjach w obrębie przewodu pokarmowego (również przełyku), ortopedycznych, układu sercowo-naczyniowego, ginekologicznych (również po cesarskim cięciu). W leczeniu i zapobieganiu zakażeniom, w których ryzyko wystąpienia bakterii beztlenowych jest bardzo duże, cefuroksym należy podawać wraz z dodatkowymi, odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi. Należy wziąć pod uwagę oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Zinacef i w jakim celu się go stosuje

        Zinacef jest antybiotykiem stosowanym u dorosłych i dzieci. Lek działa niszcząc bakterie wywołujące
        zakażenia. Należy do grupy leków nazywanych cefalosporynami.

        Zinacef jest stosowany do leczenia zakażeń:
        • płuc lub klatki piersiowej
        • układu moczowego
        • skóry i tkanek miękkich
        • brzucha

        Zinacef jest również stosowany:
        • w celu zapobiegania zakażeniom podczas operacji.

        Lekarz może badać, jaki rodzaj bakterii wywołał u pacjenta zakażenie, a także sprawdzać w trakcie leczenia,
        czy bakterie są wrażliwe na lek Zinacef.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Zinacef

        Kiedy nie stosować leku Zinacef:
        • jeśli pacjent ma uczulenie na antybiotyki cefalosporynowe lub którykolwiek z pozostałych
          składników leku Zinacef (wymienionych w punkcie 6);
        • jeśli u pacjenta kiedykolwiek stwierdzono ciężką reakcję uczuleniową (nadwrażliwość) na jakikolwiek
          inny rodzaj antybiotyków beta-laktamowych (peniciliny, monobaktamy lub karbapenemy).
        • jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka skórna lub łuszczenie się skóry, pęcherze i
          (lub) owrzodzenia jamy ustnej po leczeniu cefuroksymem lub innymi antybiotykami z grupy
          cefalosporyn.

        Jeśli pacjent sądzi, że dotyczą go powyższe okoliczności, powinien o tym powiedzieć lekarzowi
        przed rozpoczęciem stosowania leku Zinacef. Pacjent nie może przyjmować leku Zinacef.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        W związku z leczeniem cefuroksymem występowały ciężkie skórne działania niepożądane, takie jak: zespół
        Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcja polekowa z eozynofilią i
        objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms). W razie
        zauważenia któregokolwiek z objawów związanych z ciężkimi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4.,
        należy natychmiast zasięgnąć porady lekarskiej.

        W trakcie leczenia lekiem Zinacef należy zwrócić uwagę, czy nie występują takie dolegliwości, jak reakcje
        uczuleniowe, wysypki skórne, zaburzenia żołądka i jelit (np. biegunka) lub zakażenia grzybicze. Zmniejszy
        to ryzyko pojawienia się powikłań (patrz „Dolegliwości, na które należy zwrócić uwagę” w punkcie 4).
        Jeżeli u pacjenta występowały jakiekolwiek reakcje uczuleniowe na inne antybiotyki, takie jak penicylina,
        może być on uczulony również na Zinacef.

        Badania krwi i moczu
        Zinacef może wpływać na wyniki badań wykrywających cukier w moczu lub we krwi oraz badania krwi
        nazywanego testem Coombs’a. Jeśli pacjent ma mieć przeprowadzone takie badania, powinien:
        powiedzieć osobie pobierającej próbki do badań, że przyjmuje lek Zinacef.

        Zinacef a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
        a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków, które wydawane są bez
        recepty.

        Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Zinacef lub mogą zwiększać ryzyko pojawienia się działań
        niepożądanych. Należą do nich:
        • antybiotyki z grupy zwanej aminoglikozydami
        • tabletki moczopędne (diuretyki), np. furosemid
        • probenecyd
        • doustne leki przeciwzakrzepowe (antykoagulanty)

        Jeśli dotyczy to pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Podczas stosowania leku Zinacef
        może być konieczne przeprowadzenie u pacjenta dodatkowej kontroli pracy nerek.

        Doustne środki antykoncepcyjne
        Zinacef może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. Jeśli podczas stosowania leku
        Zinacef pacjentka przyjmuje doustne środki antykoncepcyjne, należy dodatkowo stosować mechaniczne
        metody zapobiegania ciąży (np. prezerwatywy). Należy zwrócić się do lekarza o radę.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
        Należy poinformować lekarza przed przyjęciem leku Zinacef:
        • jeżeli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa, że może być w ciąży lub planuje zajść w ciążę,
        • jeżeli pacjentka karmi piersią.

        Lekarz oceni, czy korzyści dla pacjentki, wynikające ze stosowania leku Zinacef podczas ciąży i karmienia
        piersią, przeważają nad zagrożeniami dla dziecka.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeżeli nie czuje się dobrze.

        Zinacef zawiera sód
        Należy wziąć to pod uwagę, u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

        Zinacef, 750 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji
        Lek zawiera 42 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 2,1%
        maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

        Zinacef, 1500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji
        Lek zawiera 83 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 4,15%
        maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

        3. Jak stosować Zinacef

        Zinacef jest zwykle podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Może być podawany w kroplówce
        (infuzja dożylna) lub jako wstrzyknięcie podane bezpośrednio do żyły lub domięśniowo.

        Zwykle stosowana dawka
        Lekarz zdecyduje o odpowiedniej dla pacjenta dawce leku Zinacef, biorąc pod uwagę ciężkość i rodzaj
        zakażenia, przyjmowanie przez pacjenta wszelkich innych antybiotyków, jego masę ciała, wiek oraz
        prawidłowość pracy nerek.

        Noworodki i niemowlęta (w wieku 0-3 tygodni)
        Na każdy kilogram masy ciała niemowlęcia podaje się dawkę od 30 do 100 mg leku Zinacef w ciągu doby,
        podzieloną na dwie lub trzy dawki.

        Niemowlęta (w wieku powyżej 3 tygodni) i dzieci
        Na każdy kilogram masy ciała niemowlęcia lub dziecka podaje się dawkę od 30 do 100 mg leku Zinacef
        w ciągu doby, podzieloną na trzy lub cztery dawki.

        Dorośli i młodzież
        Od 750 mg do 1,5 g leku Zinacef dwa, trzy lub cztery razy na dobę. Nie więcej niż 6 g na dobę.

        Pacjenci z chorymi nerkami
        Jeżeli pacjent ma chore nerki, lekarz może zmienić dawkowanie leku.
        Jeśli pacjenta to dotyczy, powinien powiedzieć o tym lekarzowi.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, Zinacef może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Dolegliwości, na które należy zwrócić uwagę
        U niewielkiej liczby osób przyjmujących lek Zinacef odnotowano reakcję alergiczną lub potencjalnie ciężką
        reakcję skórną. Ich objawy mogą być następujące.

        • Ciężka reakcja alergiczna. Objawy obejmują: wypukłą, swędzącą wysypkę, obrzęk, czasami twarzy
          lub ust, mogący utrudniać oddychanie.

        • Wysypka na skórze, mogąca przekształcać się w pęcherze i wyglądać jak małe tarcze (ciemna plamka
          w środku otoczona jaśniejszą obwódką z ciemnym pierścieniem wokół krawędzi).

        • Rozlane zmiany skórne, z pęcherzami i łuszczącym się naskórkiem. (Może być to objaw zespołu
          Stevensa-Johnsona lub toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka – choroby Leyella).

        • Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub
          zespół nadwrażliwości na lek),

        • Ból w klatce piersiowej powiązany z reakcją alergiczną, mogący być objawem zawału serca
          wywołanego alergią (zespół Kounisa).

        Inne dolegliwości, na które należy zwrócić uwagę w trakcie przyjmowania leku Zinacef

        • Zakażenia grzybicze. Leki takie, jak Zinacef, mogą rzadko powodować nadmierny wzrost drożdżaków
          (Candida) w organizmie, co może prowadzić do zakażenia grzybiczego (np. pleśniawek). Ryzyko
          wystąpienia tego działania niepożądanego jest większe, jeśli lek Zinacef stosuje się przez długi okres
          czasu.

        • Ciężka biegunka (rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego). Leki takie, jak Zinacef, mogą
          powodować zapalenie okrężnicy (jelita grubego), powodujące ciężką biegunkę, zwykle z krwią
          i śluzem, bólem brzucha i gorączką.

        Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast skontaktować się
        z lekarzem lub pielęgniarką.

        Częste działania niepożądane

        Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów:


        • ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk i zaczerwienienie wzdłuż żyły.

        Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych działań niepożądanych, należy powiedzieć o tym
        lekarzowi.

        Częste działania niepożądane mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
        • zwiększenie aktywności substancji (enzymów) wytwarzanych w wątrobie
        • zmiana liczby białych krwinek (neutropenia lub eozynofilia)
        • zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (anemia)

        Niezbyt częste działania niepożądane

        Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów:


        • wysypka skórna, pokrzywka
        • biegunka, nudności, ból brzucha

        Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych działań niepożądanych, należy powiedzieć o tym
        lekarzowi.

        Niezbyt częste działania niepożądane mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
        • zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia)
        • zwiększenie stężenia bilirubiny (substancji wytwarzanej przez wątrobę)
        • dodatni wynik testu Coombs’a

        Inne działania niepożądane
        Inne działania niepożądane występują u bardzo małej liczby pacjentów, ale dokładna częstość ich
        występowania jest nieznana:
        • zakażenie grzybicze
        • wysoka temperatura (gorączka)
        • reakcje alergiczne (nadwrażliwość)
        • zapalenie okrężnicy (jelita grubego), powodujące biegunkę, zwykle z krwią i śluzem, bóle brzucha
        • zapalenie nerek i naczyń krwionośnych
        • zbyt szybki rozpad krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna)
        • wysypka skórna, mogąca przekształcać się w pęcherze i wyglądać jak małe tarcze (ciemna plamka w
          środku otoczona jaśniejszą obwódką z ciemnym pierścieniem wokół krawędzi).

        Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych działań niepożądanych, należy powiedzieć o tym
        lekarzowi.

        Działania niepożądane mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
        • zmniejszenie liczby płytek krwi (komórek biorących udział w krzepnięciu krwi – małopłytkowość)
        • zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy krwi.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej
        ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
        bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
        Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie
        181C, 02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać Zinacef

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: EXP. Termin
        ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
        Zamieszczony na opakowaniu skrót ‘EXP’ oznacza termin ważności.
        Zamieszczony na opakowaniu skrót ‘Lot’ oznacza numer serii.

        Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Fiolkę przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony
        przed światłem.

        Po rekonstytucji w celu sporządzenia roztworu do wstrzykiwań, lek można przechowywać przez 5 godzin w
        temperaturze poniżej 25°C lub przez 72 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C.

        Po rekonstytucji w celu sporządzenia roztworu do infuzji, lek można przechowywać przez 3 godziny w temperaturze
        poniżej 25°C lub przez 72 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C.

        Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek po rekonstytucji powinien zostać zużyty natychmiast. Jeżeli nie zostanie
        zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania odpowiada użytkownik. Czas przechowywania nie powinien
        być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, z wyjątkiem rekonstytucji wykonywanej w
        kontrolowanych i walidowanych warunkach aseptycznych.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera Zinacef
        750 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji:
        Substancją czynną leku jest cefuroksym. Każda fiolka zawiera 750 mg cefuroksymu (w postaci cefuroksymu
        sodowego).

        1500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji:
        Substancją czynną leku jest cefuroksym. Każda fiolka zawiera 1500 mg cefuroksymu (w postaci
        cefuroksymu sodowego).

        Lek nie zawiera substancji pomocniczych.

        Jak wygląda Zinacef i co zawiera opakowanie
        Lek Zinacef jest proszkiem barwy białej lub lekko żółtej.

        Fiolka z bezbarwnego szkła z korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym kapslem z plastikowym
        wieczkiem typu flip-off, zawierająca 750 mg lub 1500 mg cefuroksymu (w postaci cefuroksymu sodowego) w
        postaci proszku. Opakowania po 1 lub po 10 fiolek.

        Fiolki zawierające cefuroksym w postaci proszku mogą być również dostarczane z ampułkami z wodą do
        wstrzykiwań jako rozpuszczalnikiem.

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

        Podmiot odpowiedzialny:
        Sandoz GmbH
        Biochemiestrasse 10
        6250 Kundl
        Austria

        Wytwórca:
        ACS Dobfar S.p.A
        Via Alessandro Fleming 2
        37135 Verona
        Włochy

        Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i
        w Wielkiej Brytanii (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami:

        750 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji
        Belgia, Cypr, Czechy, Finlandia, Grecja, Węgry, Islandia, Irlandia, Luxemburg, Malta, Norwegia, Polska,
        Słowenia, Szwecja, Wielka Brytania (Irlandia Północna) – Zinacef
        Francja – Zinnat
        Włochy - Curoxim

        1500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji
        Austria – Curocef
        Belgia, Cypr, Czechy, Finlandia, Grecja, Węgry, Islandia, Irlandia, Luxemburg, Norwegia, Polska, Słowenia,
        Szwecja, Wielka Brytania (Irlandia Północna) – Zinacef
        Francja – Zinnat

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
        miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 06/2024
        (logo podmiotu odpowiedzialnego)

        -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

        Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

        Instrukcje dotyczące rozpuszczenia
        Objętości dodawanej wody i stężenia przydatne, gdy konieczne jest stosowanie dawek cząstkowych.

        Wielkość fiolki 750 mg
        Drogi podania domięśniowo
        Postać zawiesina
        Objętość wody dodania 3 ml
        Przybliżone stężenie cefuroksymu 216 mg/ml**

        Drogi podania wstrzyknięcie dożylne
        Postać roztwór
        Objętość wody dodania co najmniej 6 ml
        Przybliżone stężenie cefuroksymu 116 mg/ml**

        Drogi podania infuzja dożylna
        Postać roztwór
        Objętość wody dodania co najmniej 6 ml*
        Przybliżone stężenie cefuroksymu  116 mg/ml**

        Wielkość fiolki 1500 mg 
        Drogi podania domięśniowo
        Postać zawiesina
        Objętość wody dodania 6 ml
        Przybliżone stężenie cefuroksymu 216 mg/ml**

        Drogi podania wstrzyknięcie dożylne
        Postać roztwór
        Objętość wody dodania co najmniej 15 ml
        Przybliżone stężenie cefuroksymu  94 mg/ml**

        Drogi podania infuzja dożylna
        Postać roztwór
        Objętość wody dodania 15 ml*
        Przybliżone stężenie cefuroksymu 94 mg/ml**

        * Sporządzony roztwór należy dodać do 50 lub 100 ml zgodnego płynu do infuzji (informacje dotyczące
          zgodności - patrz poniżej)

        ** Otrzymana objętość roztworu cefuroksymu w rozpuszczalniku zwiększa się z powodu współczynnika
          przesuwu fazowego substancji czynnej, z czego wynikają przedstawione stężenia [mg/ml].

        Zgodność
        1,5 g cefuroksymu sodowego rozpuszczonego w 15 ml wody do wstrzykiwań można dodać do roztworu
        metronidazolu (500 mg/100 ml).
        1,5 g cefuroksymu sodowego jest zgodne z 1 g roztworem azlocyliny (w 15 ml roztworu) lub 5 g azlocyliny
        (w 50 ml roztworu).
        Cefuroksym sodowy (5 mg/ml) w 5% w/v lub 10% w/v roztworze ksylitolu do wstrzykiwań może być
        stosowany wyłącznie do podawania dożylnego.
        Cefuroksym sodowy jest zgodny w roztworami wodnymi zawierającymi nie więcej niż 1% chlorowodorku
        lidokainy (przy podaniu domięśniowym). Tę zawiesinę należy stosować wyłącznie domięśniowo.

        Cefuroksym sodowy wykazuje zgodność z następującymi płynami infuzyjnymi:
        0,9% w/v roztwór chlorku sodu (BP)
        5% roztwór glukozy do wstrzykiwań (BP)
        0,18% w/v roztwór chlorku sodu z 4% roztworem glukozy do wstrzykiwań (BP)
        5% roztwór glukozy i 0,9% w/v roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań (BP)
        5% roztwór glukozy i 0,45% roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań
        5% roztwór glukozy i 0,225% roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań
        10% roztwór glukozy do wstrzykiwań
        mleczanowy roztwór Ringera do wstrzykiwań (USP)
        mleczan sodu do wstrzykiwań (M/6)
        wieloskładnikowy roztwór mleczanu sodu do wstrzykiwań (roztwór Hartmanna, BP)

        Stabilność cefuroksymu sodowego w 0,9% w/v roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań (BP) i w 5%
        roztworze glukozy do wstrzykiwań nie ulega zmianie w obecności soli sodowej fosforanu hydrokortyzonu.
        Cefuroksym sodowy wykazuje również zgodność, jeśli jest dodany do roztworu do infuzji dożylnej
        zawierającej:

        heparynę (10 lub 50 jednostek/ml) w 0,9% w/v roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań; chlorek potasu (10
        lub 40 mEqL) w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań.

        Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
        przepisami.
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026