logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Zanacodar 40 mg tabl. 28 szt.

        Zanacodar, 40 mg, tabl., 28 szt.

        Zanacodar
        40 mg, tabl., 28 szt.
        • 80 mg, 28 szt., tabl.
        Producent

        PharmaSwiss Česká republika

        Opakowanie

        28 szt.

        Postać

        tabl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        10.75

        Dawkowanie

        Doustnie. Dorośli. Pierwotne nadciśnienie tętnicze: zazwyczaj skuteczna dawka wynosi 40 mg raz na dobę. U niektórych pacjentów poprawa może nastąpić już po dawce 20 mg. W przypadku braku zadowalającego działania obniżającego ciśnienie tętnicze, dawka może być zwiększona do maksymalnie 80 mg raz na dobę. Alternatywnie, telmisartan można zastosować w skojarzeniu z tiazydowymi lekami moczopędnymi, takimi jak hydrochlorotiazyd. W przypadku, kiedy rozważane jest zwiększenie dawki, trzeba wziąć pod uwagę fakt, że maksymalne działanie obniżające ciśnienie jest osiągane po 4-8 tyg. od rozpoczęcia leczenia. Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym: zalecana dawka to 80 mg raz na dobę. Nie stwierdzono, czy dawki mniejsze niż 80 mg telmisartanu są skuteczne w zmniejszaniu częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych. Zaleca się ścisłą kontrolę ciśnienia tętniczego podczas rozpoczynania podawania telmisartanu w celu zmniejszenia częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych oraz w razie konieczności dostosowania dawki leków obniżających ciśnienie tętnicze. Szczególne grupy pacjentów. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży <18 lat. Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub poddawanych hemodializie zaleca się rozpoczęcie terapii od 20 mg. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka nie powinna być większa niż 40 mg raz na dobę. Sposób podawania. Lek należy przyjmować raz na dobę, popijając płynem, niezależnie od posiłków.

        Zastosowanie

        Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Zmniejszenie częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych u dorosłych, u których występuje: jawna miażdżycowa choroba sercowo-naczyniowa (stwierdzona w wywiadzie choroba wieńcowa, udar mózgu lub choroba tętnic obwodowych) albo cukrzyca typu 2 z udokumentowanymi uszkodzeniami narządowymi.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Zanacodar i w jakim celu się go stosuje

        Lek Zanacodar należy do grupy leków, określanych jako antagoniści receptora angiotensyny II.
        Angiotensyna II jest substancją wytwarzaną przez organizm, która powoduje zwężenie naczyń
        krwionośnych, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi. Lek Zanacodar hamuje
        działanie angiotensyny II, dzięki czemu naczynia krwionośne się rozkurczają, a ciśnienie tętnicze krwi
        ulega obniżeniu.

        Lek Zanacodar jest stosowany w leczeniu nadciśnienia samoistnego (wysokiego ciśnienia tętniczego
        krwi). Określenie samoistne oznacza, że wysokie ciśnienie krwi nie jest spowodowane przez inną
        chorobę.

        Nieleczone podwyższone ciśnienie tętnicze krwi może powodować uszkodzenie naczyń krwionośnych
        w różnych narządach, co w niektórych przypadkach może prowadzić do zawału serca, niewydolności
        serca lub nerek, udaru lub utraty wzroku. Najczęściej przed pojawieniem się powyższych powikłań nie
        obserwuje się żadnych objawów podwyższonego ciśnienia tętniczego krwi. Z tego względu ważne
        jest, aby regularnie mierzyć ciśnienie tętnicze krwi, żeby sprawdzić, czy mieści się ono w zakresie
        wartości prawidłowych.

        Lek Zanacodar jest również stosowany w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia zaburzeń sercowo-
        naczyniowych (tj. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) u dorosłych z grupy ryzyka, u których
        dopływ krwi do serca lub kończyn dolnych jest ograniczony albo zablokowany, lub też, jeśli przebyli
        oni udar mózgu albo chorują na powodującą duże zagrożenie cukrzycę. Informacje na temat stopnia
        ryzyka wystąpienia tego rodzaju zaburzeń można uzyskać od lekarza prowadzącego.2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Zanacodar

        Kiedy nie stosować leku Zanacodar
        • jeśli pacjent ma uczulenie na telmisartan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
         (wymienionych w punkcie 6).
        • jeśli pacjentka jest po 3 miesiącu ciąży (lepiej nie stosować leku Zanacodar także we wczesnym
         okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża”).
        • jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby, takie jak zastój żółci lub
         zwężenie drogi jej odpływu (problemy z odpływem żółci z wątroby i pęcherzyka żółciowego)
         lub jakakolwiek inna ciężka choroba wątroby.
        • jeżeli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
         ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.

        Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy poinformować lekarza lub
        farmaceutę przed zastosowaniem leku Zanacodar.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości którekolwiek
        z poniższych stanów lub chorób:
        • Choroby nerek lub przeszczepienie nerki;
        • Zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie naczyń krwionośnych zaopatrujących jedną lub obie
         nerki);
        • Choroba wątroby;
        • Zaburzenia serca;
        • Zwiększone stężenie aldosteronu (zatrzymanie wody i soli w organizmie, któremu towarzyszą
         zaburzenia równowagi różnych składników mineralnych we krwi);
        • Niskie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie), którego prawdopodobieństwo jest większe, jeśli
         pacjent jest odwodniony (nadmierna utrata wody z organizmu) lub ma niedobór soli z powodu
         stosowania leków moczopędnych (diuretyków), diety z ograniczeniem soli, biegunki lub
         wymiotów;
        • Zwiększone stężenie potasu we krwi;
        • Cukrzyca.

        Jeśli po przyjęciu leku Zanacodar u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
        należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
        podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Zanacodar.

        Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Zanacodar należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
        • jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
         ciśnienia krwi:
         - inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza, jeśli pacjent ma
           zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą
         - aliskiren.

         Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie
         elektrolitów (np. potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.

         Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Zanacodar”.

        • jeśli pacjent przyjmuje digoksynę

        Należy poinformować lekarza o ciąży (lub podejrzeniu ciąży). Nie zaleca się stosowania leku
        Zanacodar we wczesnym okresie ciąży, a stosowanie po 3 miesiącu ciąży jest przeciwwskazane,
        ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku (patrz punkt „Ciąża”).

        W przypadku planowanego zabiegu operacyjnego lub znieczulenia, należy powiadomić lekarza o
        przyjmowaniu leku Zanacodar.

        Zanacodar może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów rasy czarnej.

        Dzieci i młodzież
        Nie zaleca się stosowania leku Zanacodar w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

        Zanacodar a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz może zdecydować o
        zmianie dawki tych leków lub o podjęciu innych środków ostrożności. W niektórych przypadkach
        konieczne może być odstawienie któregoś z leków. Dotyczy to zwłaszcza jednoczesnego
        przyjmowania z lekiem Zanacodar niżej wymienionych leków.

        • Preparaty litu, stosowane w leczeniu niektórych rodzajów depresji.
        • Leki, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi, takie jak substytuty soli zawierające potas,
         leki moczopędne oszczędzające potas (niektóre diuretyki), inhibitory ACE, antagoniści
         receptora angiotensyny II, NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne np. kwas
         acetylosalicylowy lub ibuprofen), heparyna, leki immunosupresyjne (np. cyklosporyna lub
         takrolimus) oraz antybiotyk o nazwie trimetoprym.
        • Leki moczopędne (diuretyki), zwłaszcza przyjmowane w dużych dawkach razem z lekiem
         Zanacodar, ponieważ mogą prowadzić do znacznej utraty wody z organizmu i obniżenia
         ciśnienia tętniczego krwi (niedociśnienia).
        • Jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem
         „Kiedy nie przyjmować leku Zanacodar” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).”
        • Digoksyna

        Działanie leku Zanacodar może być zmniejszone w przypadku jednoczesnego stosowania NLPZ
        (niesteroidowych leków przeciwzapalnych, np. kwasu acetylosalicylowego lub ibuprofenu) lub
        kortykosteroidów.

        Lek Zanacodar może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi innych leków stosowanych w
        leczeniu nadciśnienia lub leków, które mogą wywołać zmniejszenie ciśnienia krwi (np. baklofen,
        amifostyna). Ponadto, niskie ciśnienie krwi mogą dodatkowo zmniejszyć: alkohol, barbiturany,
        narkotyki lub leki przeciwdepresyjne. Objawem są zawroty głowy przy wstawaniu. W razie potrzeby
        dostosowania dawki innego leku przyjmowanego przez pacjenta podczas przyjmowania leku
        Zanacodar, należy poradzić się lekarza.

        Stosowanie leku Zanacodar z jedzeniem i piciem
        Lek Zanacodar można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku.

        Ciąża i karmienie piersią

        Ciąża
        Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Zazwyczaj lekarz zaleci
        zaprzestanie stosowania leku Zanacodar przed planowaną ciążą lub natychmiast po stwierdzeniu ciąży
        i zaleci inny lek zamiast leku Zanacodar. Nie zaleca się stosowania leku Zanacodar we wczesnym
        okresie ciąży, a stosowanie leku po 3. miesiącu ciąży jest przeciwwskazane, ponieważ jego
        stosowanie po 3 miesiącu ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku.

        Karmienie piersią
        Należy powiedzieć lekarzowi o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Lek Zanacodar nie
        jest zalecany podczas karmienia piersią. Lekarz może wybrać inne leczenie w trakcie karmienia
        piersią, zwłaszcza w okresie karmienia noworodków i wcześniaków.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Niektórzy pacjenci mogą odczuwać zawroty głowy lub zmęczenie podczas przyjmowania leku
        Zanacodar. W przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub zmęczenia nie należy prowadzić pojazdów
        ani obsługiwać maszyn.

        Lek Zanacodar zawiera sód
        Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.3. Jak stosować lek Zanacodar

        Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
        zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Aby wyjąć tabletkę, należy wykonać następujące czynności:
        1. Oddzielić jedną część blistra z tabletką, przez delikatne oderwanie wzdłuż perforacji.
        2. Ostrożnie oderwać folię z blistra powyżej tabletki.
        3. Wypchnąć tabletkę na zewnątrz.

        Zalecana dawka leku Zanacodar to jedna tabletka na dobę. Należy starać się przyjmować tabletkę
        codziennie o tej samej porze. Lek Zanacodar można przyjmować podczas posiłku lub pomiędzy
        posiłkami. Tabletki należy połknąć popijając wodą lub innym płynem, niezawierającym alkoholu.
        Ważne jest, aby lek Zanacodar przyjmować codziennie, dopóki lekarz nie zaleci inaczej.

        W przypadku wrażenia, że działanie leku Zanacodar jest zbyt mocne lub za słabe należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.

        W przypadku leczenia nadciśnienia tętniczego zazwyczaj stosowana dawka leku Zanacodar u
        większości pacjentów to jedna tabletka 40 mg przyjmowana raz na dobę w celu kontrolowania
        ciśnienia krwi przez okres 24 godzin. Niemniej jednak, lekarz w niektórych przypadkach może zalecić
        pacjentowi, aby przyjmował mniejszą dawkę, która wynosi 20 mg lub większą dawkę 80 mg.
        Alternatywnie, lek Zanacodar może być stosowany w skojarzeniu z lekami moczopędnymi, np.
        hydrochlorotiazydem. Wykazano dodatkowe działanie obniżające ciśnienie krwi przy stosowaniu
        hydrochlorotiazydu wraz z lekiem Zanacodar.

        W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych zazwyczaj stosowana dawka
        leku Zanacodar to jedna tabletka 80 mg przyjmowana raz na dobę. Rozpoczynając leczenie
        profilaktyczne z zastosowaniem leku Zanacodar 80 mg należy często monitorować ciśnienie krwi.

        W przypadku zaburzenia czynności wątroby zazwyczaj stosowana dawka nie powinna być większa
        niż 40 mg raz na dobę.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Zanacodar
        Jeśli przez pomyłkę pacjent przyjmie zbyt dużą liczbę tabletek, należy niezwłocznie skontaktować się
        z lekarzem lub farmaceutą albo z najbliższym szpitalnym oddziałem doraźnej pomocy medycznej.

        Pominięcie zastosowania leku Zanacodar
        W przypadku pominięcia dawki leku, należy ją przyjąć zaraz po przypomnieniu sobie, a następnie
        kontynuować przyjmowanie leku zgodnie z ustalonym schematem. Jeżeli tabletka nie zostanie
        przyjęta w ciągu całego dnia, należy przyjąć zwykle stosowaną dawkę następnego dnia. Nie należy
        stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie i wymagają natychmiastowej pomocy
        medycznej:
        Posocznica* (często nazywana „zatruciem krwi”, będąca ciężkim zakażeniem, z reakcją zapalną
        całego organizmu), nagły obrzęk skóry i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy). Powyższe
        działania niepożądane występują rzadko (mogą wystąpić do 1 na 1000 pacjentów), ale są niezwykle
        ciężkie, w takim przypadku należy przerwać przyjmowanie leku i natychmiast skontaktować się z
        lekarzem. Jeśli powyższe objawy nie są leczone, mogą zakończyć się zgonem.

        Możliwe działania niepożądane leku Zanacodar:

        Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 100 pacjentów):
        Obniżone ciśnienie krwi (niedociśnienie) u osób leczonych w celu zmniejszenia występowania
        niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych.

        Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 1000 pacjentów):
        Zakażenia dróg moczowych, zakażenia górnego odcinka dróg oddechowych (np. ból gardła, stan
        zapalny zatok, przeziębienie), niedobór krwinek czerwonych (niedokrwistość), podwyższone stężenie
        potasu, trudności w zasypianiu, uczucie smutku (depresja), omdlenia, zawroty głowy, spowolnienie
        czynności serca (bradykardia), obniżone ciśnienie krwi (niedociśnienie) u osób leczonych na
        nadciśnienie tętnicze, zawroty głowy przy pionizacji ciała (niedociśnienie ortostatyczne), duszność,
        kaszel, bóle brzucha, biegunka, uczucie dyskomfortu w obrębie jamy brzusznej, wzdęcia, wymioty,
        świąd, nadmierna potliwość, wysypka polekowa, ból pleców, kurcze mięśni, bóle mięśniowe
        (mialgia), upośledzenie czynności nerek łącznie z ostrą niewydolnością nerek, bóle w obrębie klatki
        piersiowej, uczucie osłabienia i podwyższone stężenie kreatyniny we krwi.

        Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
        Posocznica* (często nazywana „zatruciem krwi”, będąca ciężkim zakażeniem, z reakcją zapalną
        całego organizmu, która może powodować zgon), zwiększenie liczby niektórych krwinek białych
        (eozynofilia), zmniejszona liczba płytek krwi (trombocytopenia), ciężka reakcja alergiczna (reakcja
        anafilaktyczna), reakcje uczuleniowe (np. wysypka, świąd, trudności w oddychaniu, świszczący
        oddech, obrzęk twarzy lub obniżone ciśnienie krwi), małe stężenie glukozy we krwi (u pacjentów z
        cukrzycą), stany lękowe, senność, zaburzenia widzenia, przyspieszenie czynności serca (tachykardia),
        suchość śluzówki jamy ustnej, rozstrój żołądka, zaburzenia smaku, nieprawidłowa czynność wątroby
        (to działanie niepożądane występuje częściej u pacjentów w Japonii), gwałtowny obrzęk tkanki
        skórnej i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy, który również może spowodować zgon), egzema
        (schorzenie tkanki skórnej), zaczerwienienie skóry, pokrzywka, ciężka wysypka polekowa, bóle
        stawów (artralgia), bóle kończyn, ból ścięgien, schorzenia grypopodobne, zmniejszone stężenie
        hemoglobiny (białka występującego we krwi),podwyższone stężenie kwasu moczowego, zwiększona
        aktywność enzymów wątrobowych lub fosfokinazy kreatynowej we krwi.

        Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 100 000 pacjentów):
        Postępujące bliznowacenie pęcherzyków płucnych (śródmiąższowa choroba płuc)**

        Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        obrzęk naczynioruchowy jelit - po zastosowaniu podobnych produktów występował obrzęk w jelicie z
        takimi objawami jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.

        *Zjawisko to może być przypadkowe lub związane z mechanizmem, który nie został jeszcze poznany.
        **Zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc pozostające w związku czasowym z
        przyjmowaniem telmisartanu. Nie ustalono jednak związku przyczynowego.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
        bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
        Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
        Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
        e-mail: ndl@urpl.gov.pl

        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Zanacodar

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i
        blistrze po oznaczeniu „Termin ważności (EXP)” lub „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień
        podanego miesiąca.

        Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania leku.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Zanacodar
        • Substancją czynną leku jest telmisartan: tabletka leku Zanacodar o mocy 40 mg zawiera 40 mg
         telmisartanu; tabletka leku Zanacodar o mocy 80 mg zawiera 80 mg telmisartanu
        • Pozostałe składniki to: powidon (K 25) (E1201), meglumina, sodu wodorotlenek (E524),
         mannitol (E 421), krospowidon (E1202) i magnezu stearynian (E470b).

        Jak wygląda lek Zanacodar i co zawiera opakowanie
        Lek Zanacodar ma postać tabletek.

        Zanacodar, 40 mg: białe lub lekko żółtawe tabletki o podłużnym kształcie
        Zanacodar, 80 mg: białe lub lekko żółtawe tabletki o podłużnym kształcie

        Lek Zanacodar jest dostępny w blistrach zawierających 14, 28, 30, 56, 84, 90 lub 98 tabletek.

        Nie wszystkie wielkości opakowań lub moce tabletek muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

        Podmiot odpowiedzialny:
        PharmaSwiss Česká republika s.r.o.
        Jankovcova 1569/2c, 170 00 Praga 7
        Republika Czeska

        Wytwórca:
        Bausch Health Poland sp. z o.o.
        ul. Przemysłowa 2
        35-959 Rzeszów

        Laboratorios Liconsa, S.A.
        Avda. Miralcampo, Nº 7, Polígono Industrial Miralcampo
        19200 Azuqueca de Henares (Guadalajara)
        Hiszpania

        ICN Polfa Rzeszów S.A.
        ul. Przemysłowa 2
        35-959 Rzeszów

        Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w państwach członkowskich EOG pod
        następującymi nazwami:

        Portugalia: Zanacodar 20, 40 e 80 mg comprimidos
        Dania: Zanacodar 20 mg / 40 mg/ 80 mg tabletter
        Luksemburg: Zanacodar 20 mg / 40 mg/ 80 mg comprimé
        Polska: Zanacodar, 40 mg /80 mg, tabletki

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: styczeń 2025
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026