logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Xevoben 50 mg+12,5 mg tabl. 100 szt.

        Xevoben, 50 mg+12,5 mg, tabl., 100 szt.

        Xevoben
        50 mg+12,5 mg, tabl., 100 szt.
        • 100 mg+25 mg, 100 szt., tabl.
        • 200 mg+50 mg, 100 szt., tabl.
        Producent

        Farmak International

        Opakowanie

        100 szt.

        Postać

        tabl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        12.24

        Dawkowanie

        Doustnie. Choroba Parkinsona. Dawka zależy od ciężkości objawów pozapiramidowych i indywidualnej tolerancji pacjenta. Należy unikać podawania dużych pojedynczych dawek. Leczenie należy rozpocząć od stopniowego zwiększania dawki. Rozpoczęcie leczenia i stopniowe zwiększanie dawki stosowane jest w celu ograniczenia wystąpienia działań niepożądanych oraz by nie zmniejszyć prawdopodobieństwa wystąpienia efektu terapeutycznego. U pacjentów, wcześniej nieleczonych lewodopą, dawka początkowa wynosi 100-200 mg lewodopy + 25-50 mg benserazydu na dobę. Co każdy 3. - 7. dzień, dawka może zostać zwiększona o 50 mg lewodopy + 12,5 mg benserazydu lub 100 mg lewodopy + 25 mg benserazydu. Zazwyczaj, dawka dobowa nie powinna przekraczać 800 mg lewodopy + 200 mg benserazydu.  Początkowo, dawka dobowa podzielona jest na 1 do 4 dawek indywidualnych. W późniejszym etapie leczenia, dawka dobowa powinna być przyjmowana w przynajmniej 4 dawkach pojedynczych. Jeśli wystąpią działania niepożądane, dawka leku nie powinna być dalej zwiększana lub może być czasowo zmniejszona, a późniejsze jej zwiększanie powinno być wolniejsze. Jeśli wystąpią działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, można podać leki przeciwwymiotne takie jak domperidon. Jeśli nastąpiła zmiana schematu leczenia z leku zawierającego jedynie lewodopę na połączenie lewodopy z benserazydem, podobny efekt terapeutyczny można osiągnąć podając jedynie 20% poprzedniej dawki lewodopy. Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego lewodopą i benserazydem należy zachować 12-h przerwę w leczeniu. Preparat może byś stosowany jednocześnie z innymi lekami przeciw parkinsonizmowi. Gdy tylko leczenie lekiem Xevoben przyniesie efekt terapeutyczny, dawka innego leku powinna zostać zweryfikowana, stopniowo zmniejszona, i jeśli to konieczne, odstawiona. Pacjenci, którzy odczuwają duże wahania w działaniu produktu leczniczego w ciągu dnia (zjawisko „on-off”) powinni otrzymywać mniejsze dawki częściej w ciągu dnia lub zmienić leczenie na lek w postaci o przedłużonym uwalnianiu. Czas trwania leczenia. Lek jest zwykle stosowany przez długi czas (terapia zastępcza). Leczenie nie powinno być ograniczone czasowo, jeśli jest dobrze tolerowane przez pacjenta. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (CCr ≥30 ml/min) dostosowanie dawki nie jest konieczne. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. U pacjentów z zespołem niespokojnych nóg lek jest przeciwwskazany w przypadku ciężkiej choroby nerek nieleczonej dializami. U pacjentów w podeszłym wieku dawka powinna być zwiększana powoli i stopniowo. Lek jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci, młodzieży i pacjentów poniżej 25 lat. Sposób podania. W miarę możliwości, tabletki należy przyjmować na 30 min przed posiłkiem lub 1 h po posiłku, co pozwoli uniknąć kompetycyjnego wpływu białek z pokarmu na wychwyt lewodopy i ułatwi szybszy początek działania leku. Niepożądanych objawów ze strony układu pokarmowego, które występują głównie w początkowej fazie leczenia, można zazwyczaj uniknąć, przyjmując lek z niewielkim posiłkiem ubogim w białko (np. np. ciastka, sucharki lub podobne) lub popijając go napojem, bądź stopniowo zwiększając jego dawkę. Tabletki 100 mg + 25 mg oraz tabletki 200 mg + 50 mg można podzielić na równe dawki w celu łatwiejszego połknięcia lub dostosowania do indywidualnego dawkowania. Zespół niespokojnych nóg (RLS) - tylko dawki 100 mg + 25 mg oraz 200 mg + 50 mg. Dawka leku zależy od stopnia ciężkości zespołu niespokojnych nóg, najbardziej optymalną dawkę ustala się poprzez stopniowe zwiększanie dawki dobowej. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 200-300 mg lewodopy + 50-75 mg benserazydu. RLS z trudnościami z zasypianiem. Leczenie rozpoczyna się przyjmowaniem 100 mg lewodopy + 25 mg benserazydu na dobę. Jeśli objawy nie ustępują, zaleca się zwiększenie dawki do 200 mg lewodopy + 50 mg benserazydu. RLS z trudnościami z zasypianiem i z zaburzeniami snu w ciągu nocy. U pacjentów z RLS lub z zaburzeniami snu w ciągu nocy, u których występują trudności z zasypianiem, należy stosować połączenie tabletek oraz postaci o przedłużonym uwalnianiu. Pacjent powinien przyjąć 100 mg lewodopy + 25 mg benserazydu w postaci o przedłużonym uwalnianiu (to jest Xevoben XR 100 mg + 25 mg kaps. o przedł. uwalnianiu) razem z 100 mg lewodopy + 25 mg benserazydu w standardowej postaci 1 h przed pójściem spać. Jeżeli nie doprowadzi to do wystarczającego złagodzenia dolegliwości w drugiej części nocy, można zwiększyć dawkę leku do 200 mg lewodopy + 50 mg benserazydu w postaci o przedłużo uwalnianiu. Specjalne zalecenia dotyczące dawkowania. Nie należy przekraczać zalecanej maksymalnej dawki dobowej leku, aby uniknąć nasilenia objawów (występowanie objawów RLS wcześniej w ciągu dnia, nasilenie objawów oraz zajęcie innych części ciała). Jeśli wystąpi nasilenie objawów, ważne jest, aby nie przekraczać maksymalnej dawki dobowej. Jeśli wystąpi nasilenie lub efekt z odbicia, należy rozważyć leczenie uzupełniające ze zredukowaniem dawki lewodopy lub stopniowe odstawienie lewodopy i zastąpienie jej innym lekiem. Czas trwania leczenia. Lek jest zwykle stosowany przez długi czas, podczas którego lekarz będzie sprawdzał w regularnych odstępach czasu konieczność dalszego przyjmowania leku w celu leczenia RLS. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (CCr ≥30 ml/min) dostosowanie dawki nie jest konieczne. U pacjentów z zespołem niespokojnych nóg lek jest przeciwwskazany w przypadku ciężkiej choroby nerek nieleczonej dializami. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Lek jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci, młodzieży i pacjentów poniżej 25 lat. Sposób podania. Tabletki należy przyjmować 1 h przed pójściem spać, najlepiej popijając je napojem lub przyjmując z niewielkim posiłkiem ubogim w białko (np. ciastka, sucharki lub podobne). Tabletki 100 mg + 25 mg oraz tabletki 200 mg + 50 mg można podzielić na równe dawki w celu łatwiejszego połknięcia lub dostosowania do indywidualnego dawkowania.

        Zastosowanie

        Choroba Parkinsona (drżączka porażenna, choroba charakteryzująca się drżeniem, spowolnieniem ruchów oraz sztywnością mięśni). Objawy przypominające objawy choroby Parkinsona, ale będące wynikiem zatrucia, zapalenia mózgu i zmian w mózgu spowodowanych miażdżycą tętnic (zespół parkinsonowski). Wyjątek stanowią objawy przypominające chorobę Parkinsona wywołane przez określone leki (parkinsonizm indukowany leczeniem). Ponadto dawki 100 mg + 25 mg oraz 200 mg + 50: zespół niespokojnych nóg o nieznanej przyczynie; zespół niespokojnych nóg wynikający z niewydolności nerek wymagającej dializy. Uwaga: Przed rozpoczęciem leczenia preparatem lekarz upewni się, że objawy zespołu niespokojnych nóg nie są wywołane niedoborem żelaza. Jeśli zaistnieje taka sytuacja, należy rozpocząć leczenie polegające na suplementacji żelaza.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Xevoben i w jakim celu się go stosuje

        Xevoben jest lekiem zawierającym substancje czynne: lewodopę oraz benserazyd. Substancja czynna
        lewodopa jest prekursorem substancji wytwarzanej przez organizm człowieka – dopaminy.
        Niedostateczna ilość dopaminy w określonych partiach mózgu jest przyczyną choroby Parkinsona.
        Niedobór ten jest uzupełniany poprzez przekształcenie lewodopy w dopaminę. Druga substancja
        czynna – benserazyd blokuje rozpad lewodopy poza mózgiem oraz umożliwia przyjęcie mniejszej
        dawki lewodopy.

        Lek Xevoben jest stosowany:
        - w leczeniu choroby Parkinsona (drżączka porażenna, choroba charakteryzująca się drżeniem,
         spowolnieniem ruchów oraz sztywnością mięśni);
        - w leczeniu objawów przypominających objawy choroby Parkinsona, ale będących wynikiem
         zatrucia, zapalenia mózgu i zmian w mózgu spowodowanych miażdżycą tętnic (zespół
         parkinsonowski). Wyjątek stanowią objawy przypominające chorobę Parkinsona wywołane
         przez określone leki (parkinsonizm indukowany leczeniem).2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Xevoben

        Kiedy nie stosować leku Xevoben
        - jeśli pacjent ma uczulenie na lewodopę, benserazyd lub którykolwiek z pozostałych składników
         tego leku (wymienionych w punkcie 6);
        - u pacjentów w wieku poniżej 25 lat (musi być zakończony rozwój układu kostnego);
        - u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami określonych narządów produkujących hormony, takimi
         jak nadczynność tarczycy lub ze znacznie podwyższonym poziomem kortyzolu we krwi (zespół
         Cushinga), lub z guzem nadnerczy;
        - u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami metabolicznymi, wątroby, nerek lub szpiku kostnego;
        - u pacjentów z ciężką chorobą serca, taką jak poważny problem z przyspieszonym biciem serca
         (tachykardia), ciężkie zaburzenia rytmu serca lub niewydolność serca; 
        - u pacjentów z określonymi zaburzeniami umysłowymi (psychozy), które mają lub nie mają
         fizycznego pochodzenia;
        - u pacjentów jednocześnie przyjmujących leki na nadciśnienie tętnicze zawierające substancję
         czynną rezerpinę (patrz „Lek Xevoben a inne leki”);
        - u pacjentów leczonych jednocześnie nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy
         (MAO) (lek na depresję zawierający substancję czynną tranylcyprominę) lub połączeniem
         selektywnego inhibitora MAO-A (lek na depresję zawierający substancję czynną
         moklobemid) z selektywnym inhibitorem MAO-B (lek stosowany w leczeniu choroby
         Parkinsona, który zawiera substancję czynną selegilinę lub rasagilinę) (patrz „Lek Xevoben
         a inne leki”);
        - u pacjentów z wysokim ciśnieniem śródgałkowym (jaskra z zamkniętym kątem przesączania);
        - u pacjentek w ciąży;
        - u pacjentek w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji (patrz „Ciąża
         i karmienie piersią”).

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Xevoben należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
        pielęgniarką.

        U osób predysponowanych mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości.

        Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Xevoben u pacjentów, u których wystąpiło
        nasilone zmęczenie w ciągu dnia lub nagły, niespodziewany napad snu w trakcie leczenia lekiem
        Xevoben. Jeśli to dotyczy pacjenta, należy skonsultować się z lekarzem (patrz „Prowadzenie
        pojazdów i obsługiwanie maszyn”).

        Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent lub jego bliscy zauważą nietypowe zachowania będące
        wynikiem nieodpartego impulsu, przymusu, natrętnego wykonywania pewnych czynności,
        szkodliwych dla pacjenta lub innych osób. Takie zachowania nazywane są zaburzeniami kontroli
        impulsów i mogą obejmować uzależnienie od gier hazardowych, nadmierne objadanie się lub
        wydawanie pieniędzy, nadmierny popęd seksualny lub nasilone myśli i odczucia seksualne. Może być
        konieczne ponowne przeanalizowanie stosowanego leczenia przez lekarza.

        Regularna kontrola lekarska jest niezbędna jeśli:
        - pacjent miał w przeszłości zawał serca;
        - u pacjenta występuje obecnie nieregularne bicie serca, zmniejszony przepływ krwi do tętnic
         wieńcowych lub niewydolność serca;
        - u pacjenta występowały w przeszłości wrzody żołądkowo-jelitowe;
        - pacjent ma mniejszą wytrzymałość kości;
        - u pacjenta występuje jaskra z otwartym kątem przesączania ponieważ teoretycznie lewodopa
         może zwiększać ciśnienie śródgałkowe;
        - pacjent ma cukrzycę.

        Dodatkowo, należy okresowo kontrolować czynność wątroby, nerek i układu krążenia oraz
        kontrolować obraz krwi.

        Przyjmowanie leku Xevoben może powodować problemy z krążeniem jako wynik nadmiernie
        niskiego ciśnienia krwi (patrz punkt 4). Te objawy zwykle ustępują lub ulegają poprawie po
        zmniejszeniu dawki leku Xevoben. Jeśli pacjent jest w podeszłym wieku lub jeśli jednocześnie
        przyjmuje leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub inne leki, które mogą obniżać
        ciśnienie krwi, lub jeśli pacjent ma problemy z krążeniem wynikające z niskiego ciśnienia krwi, lekarz
        będzie uważnie kontrolował pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia lub podczas zwiększania dawki.
        Dlatego, niezbędne są regularne wizyty ustalone przez lekarza.

        Ostrzeżenie
        U niewielkiej liczby pacjentów z chorobą Parkinsona mogą wystąpić zaburzenia poznawcze
        i zaburzenia zachowania, które mogą być związane, z przyjmowaniem leku Xevoben, w
        przeciwieństwie do zaleceń lekarza, w znacznie większej dawce niż tej wymaganej do leczenia
        zaburzeń ruchowych.

        Po wielu latach terapii lekiem zawierającym te same substancje czynne co lek Xevoben, nagłe
        odstawienie leku Xevoben może prowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych (zwane
        złośliwym zespołem odstawienia lewodopy). Objawy obejmują bardzo wysoką gorączkę, sztywność
        mięśni i zmiany psychiczne. W ciężkich przypadkach może wystąpić wydalanie białek mięśniowych
        z moczem (mioglobinuria), rozpad włókien mięśniowych (rabdomioliza), ostra niewydolność nerek
        lub całkowite unieruchomienie. Objawy te są potencjalnie zagrażające życiu. W takim przypadku
        należy natychmiast powiadomić lekarza!

        Jeśli pacjent ma zaplanowany zabieg chirurgiczny w znieczuleniu ogólnym należy stosować lek
        zawierający lewodopę/benserazyd przez jak najdłuższy czas do operacji, z wyjątkiem znieczulenia
        przy użyciu halotanu. W znieczuleniu ogólnym z użyciem halotanu należy odstawić lek zawierający
        lewodopę/benserazyd na 12-48 godzin przed zabiegiem, ze względu na możliwość wystąpienia wahań
        ciśnienia krwi i (lub) zaburzeń rytmu serca u pacjentów przyjmujących jednocześnie
        lewodopę/benserazyd z halotanem. Po zabiegu leczenie można wznowić, stopniowo zwiększając
        dawkę, aż do osiągnięcia poprzednio stosowanej dawki.

        Uwaga
        Szczególnie na początku leczenia mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak suchość
        w jamie ustnej, nudności, wymioty lub biegunka (patrz punkt 4). Można je w znacznym stopniu
        ograniczyć lub wyeliminować poprzez przyjmowanie leku Xevoben jednocześnie z niewielkim
        posiłkiem ubogim w białko (np. ciastka, sucharki lub podobne), popijanie leku płynem lub poprzez
        powolne zwiększanie dawki.

        Podczas długotrwałego leczenia i (lub) podczas stosowania wysokich dawek mogą wystąpić ruchy
        mimowolne (patrz punkt 4). Objawy te zwykle ustępują lub są mniej uciążliwe po zmniejszeniu
        dawki.

        U pacjentów z chorobą Parkinsona występuje zwiększone ryzyko rozwoju czerniaka, w porównaniu
        do populacji ogólnej. Nie jest jasne, czy obserwowane zwiększone ryzyko wynika z choroby
        Parkinsona, czy z innych czynników, takich jak stosowanie lewodopy w leczeniu choroby Parkinsona.
        Podczas stosowania leku Xevoben pacjenci powinni regularnie badać swoją skórę pod kątem
        wystąpienia podejrzanych zmian oraz poddawać się okresowemu badaniu skóry przez odpowiedniego
        specjalistę (np. dermatologa).

        Uwaga do osób z otoczenia pacjenta
        Leczenie lekiem Xevoben może prowadzić do wystąpienia chorobliwie obniżonego nastroju
        (depresja), zwłaszcza jeśli istnieją wcześniejsze predyspozycje do wystąpienia takich objawów (patrz
        punkt 4). Jednakże, depresja może być jednym z objawów choroby Parkinsona. Dlatego, pacjenci
        powinni być dokładnie monitorowani w kierunku zmian psychologicznych w celu wykrycia depresji
        na wczesnym etapie. W takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem.

        Lek Xevoben a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

        Jednoczesne przyjmowanie leku Xevoben z poniższymi substancjami czynnymi lub lekami może
        wpływać na ich działanie
        - leki stosowane w leczeniu obniżonego ciśnienia krwi, zaburzeń krążenia, nieregularnego bicia
         serca, leki indukujące poród, leki stosowane w leczeniu skurczów dolnych dróg oddechowych
         (nazywane sympatykomimetykami), np. epinefryna, norepinefryna, izoproterenol lub
         amfetamina. Działanie leków sympatykomimetycznych może zostać nasilone. Z tego powodu 
         ich jednoczesne przyjmowanie nie jest zalecane. Jeśli jednoczesne stosowanie jest konieczne,
         należy dokładnie kontrolować układ sercowo-naczyniowy pacjenta, a dawka leku
         sympatykomimetycznego może wymagać zmniejszenia.
        - leki stosowane w leczeniu podwyższonego ciśnienia krwi (nazywane lekami
         przeciwnadciśnieniowymi): działanie leku przeciwnadciśnieniowego może zostać nasilone
         i w konsekwencji zwiększyć ryzyko spadku ciśnienia krwi. Dlatego należy regularnie kontrolować
         ciśnienie krwi (patrz powyżej). Jeśli to konieczne, lekarz dostosuje dawkę leku Xevoben i (lub)
         dawkę leku przeciwnadciśnieniowego.

        Poniższe leki mogą wpływać na działanie leku Xevoben
        Osłabienie działania przez:
        - określone leki przeciwbólowe (opioidy);
        - leki stosowane w leczeniu podwyższonego ciśnienia krwi, które zawierają substancję czynną
         rezerpinę. W tym przypadku nie należy stosować leku Xevoben (patrz powyżej);
        - określone leki obniżające nastrój (neuroleptyki).

        Nasilenie działania i możliwe nasilenie działań niepożądanych przez:
        - leki zawierające substancję czynną selegilinę (stosowane w leczeniu choroby Parkinsona).

        Inne możliwe interakcje:
        - określone leki stosowane w leczeniu depresji (nazywane inhibitorami MAO): jednoczesne
         stosowanie leku Xevoben i leków zawierających tranylcyprominę jako substancję czynną może
         niebezpiecznie podwyższyć ciśnienie krwi. Taka sytuacja może wystąpić do 2 tygodni po
         zakończeniu leczenia tranylcyprominą. Lek Xevoben nie powinien być wtedy stosowany (patrz
         powyżej). Z tego powodu należy zachować odstęp 2 tygodni między zakończeniem leczenia
         tranylcyprominą i rozpoczęciem leczenia lekiem Xevoben. Z drugiej strony, jednoczesne
         przyjmowanie leku Xevoben oraz moklobemidu, selegiliny i rasagiliny jest uważane za
         bezpieczne.
        - jednoczesne stosowanie leku Xevoben z domperydonem może prowadzić do podwyższonego
         poziomu lewodopy we krwi. Ich jednoczesne podawanie może zwiększyć ryzyko wystąpienia
         zaburzeń rytmu serca.

        Jednoczesne stosowanie leku Xevoben z innymi lekami przeciw parkinsonizmowi (np. agoniści
        dopaminy, amantadyna, leki przeciwcholinergiczne, selegilina, bromokryptyna) jest dozwolone.
        Należy jednak mieć na uwadze, że może zostać wzmocnione nie tylko pożądane, ale i niepożądane
        działanie leku. Lekarz może przepisać zmniejszoną dawkę leku Xevoben lub innego leku. Jeśli
        leczenie wspomagające jest rozpoczynane lekiem zawierającym entakapon, może być również
        konieczne zmniejszenie dawki leku Xevoben.

        Zmiany w diagnostycznych testach laboratoryjnych
        Mogą wystąpić zmiany w następujących testach laboratoryjnych:
        - lewodopa może mieć wpływ na wyniki badań laboratoryjnych dotyczących katecholamin,
         kreatyniny, kwasu moczowego oraz glukozy (w glukozurii);
        - mogą występować fałszywie dodatnie wyniki obecności związków ketonowych wykonywanych
         za pomocą testów paskowych (reakcja ta nie ulega zmianie gdy próbka moczu zostanie
         zagotowana);
        - mogą występować fałszywie ujemne wyniki obecności glukozy w moczu określanej za pomocą
         oksydazy glukozowej;
        - mogą występować fałszywie dodatnie wyniki odczynu Coombsa.

        Znieczulenie ogólne z użyciem halotanu
        W przypadku znieczulenia ogólnego gdy niezbędne jest użycie halotanu, należy odstawić lek
        zawierający lewodopę/benserazyd na 12-48 godzin przed zabiegiem, ze względu na ryzyko
        wystąpienia wahania ciśnienia krwi i (lub) arytmii.

        Lek Xevoben z jedzeniem i piciem
        Należy unikać spożywania posiłków bogatych w białko tuż przed przyjęciem leku Xevoben, gdyż
        może to osłabić działanie leku.

        Ciąża i karmienie piersią
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

        Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testu ciążowego, aby wykluczyć ciążę.

        Nie wolno stosować leku Xevoben w okresie ciąży, gdyż brak jest dostępnych badań wśród kobiet
        w okresie ciąży, a badania na zwięrzętach wykazały szkodliwy wpływ na nienarodzone potomstwo
        obydwu substancji czynnych zawartych w leku Xevoben. Kobiety w wieku rozrodczym powinny
        stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia lekiem Xevoben. Jeśli mimo to pacjentka
        zajdzie w ciążę lub przypuszcza, że może być w ciąży powinna skonsultować się z lekarzem. Lekarz
        zaleci jak przerwać leczenie lekiem Xevoben.
        W trakcie leczenia lekiem Xevoben nie wolno karmić piersią. Jeśli wymagane jest leczenie lekiem
        Xevoben należy przerwać karmienie piersią.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

        Lek Xevoben może wywierać duży wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
        maszyn. W rzadkich przypadkach, stosowanie leku Xevoben może wywołać nadmierne zmęczenie lub
        nagły napad snu. Jeśli dotyczy to pacjenta, należy zrezygnować z prowadzenia pojazdów
        i obsługiwania maszyn aby uniknąć ryzyka poważnego urazu dla pacjenta lub innych osób do
        momentu ustąpienia nadmiernego zmęczenia lub nagłych napadów snu.

        Lek Xevoben zawiera sód
        Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”3. Jak stosować lek Xevoben

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
        się do lekarza lub farmaceuty.

        Liczba przyjmowanych tabletek leku Xevoben zależy od stopnia ciężkości choroby i stopnia tolerancji
        leku Xevoben przez pacjenta. Najbardziej optymalna dawka dla pacjenta jest ustalana poprzez
        stopniowe zwiększanie dawki dobowej. Z tego powodu dawka przepisana pacjentowi może różnić się
        od dawki przepisanej innym pacjentom. Nie należy samodzielnie zmieniać dawki ustalonej przez
        lekarza.

        Jeśli lekarz nie zaleci inaczej, schemat leczenia wygląda następująco
        Leczenie rozpoczyna się od małych dawek, które są następnie stopniowo zwiększane w celu
        ograniczenia wystąpienia działań niepożądanych oraz by nie zmniejszyć prawdopodobieństwa
        wystąpienia efektu terapeutycznego.

        U pacjentów, u których choroba Parkinsona nie była wcześniej leczona, leczenie rozpoczyna się
        przyjmowaniem 100-200 mg lewodopy oraz 25-50 mg benserazydu na dobę. Co każdy 3. – 7. dzień
        lekarz może zwiększyć dawkę dobową o 50 mg lewodopy + 12,5 mg benserazydu lub 100 mg
        lewodopy + 25 mg benserazydu.

        Nie należy przyjmować więcej niż 800 mg lewodopy i 200 mg benserazydu na dobę.

        Podsumowanie dawkowania w formie tabelarycznej:

        Dawka początkowa 100–200 mg         Zwiększanie dawki 50–100 mg           Maksymalna dawka dobowa       
        lewodopy + 25–50 mg                        lewodopy + 12,5–25 mg                   800 mg lewodopy + 200 mg
        benserazydu                                       benserazydu                                    benserazydu

        2 - 4 tabletki                                        1 - 2 tabletki                                   16 tabletek

        Jeśli wystąpią działania niepożądane (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”), lekarz może
        zmniejszyć dawkę leku. Ewentulane późniejsze zwiększanie dawki jest wolniejsze.

        Jeśli nastąpiła zmiana schematu leczenia z leku zawierającego jedynie lewodopę na lek Xevoben
        (połączenie lewodopy i benserazydu), podobny efekt terapeutyczny można osiągnąć podając jedynie
        20% poprzedniej dawki lewodopy. Podczas dokonywania takiej zmiany należy zachować 12-godzinny
        odstęp pomiędzy przyjęciem poprzedniego i nowego leku.

        Jeśli pacjent stosuje inny lek na chorobę Parkinsona, może dodatkowo przyjmować lek Xevoben.
        Jednakże, jak tylko stan pacjenta leczonego lekiem Xevoben ulegnie poprawie, należy ponownie
        ocenić przyjmowaną dawkę innego leku i ją zredukować, a następnie, jeśli to konieczne, stopniowo go
        odstawić.

        Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek
        U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby oraz z łagodnymi do umiarkowanych
        zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 mL/min), dostosowanie dawki leku Xevoben
        nie jest konieczne.

        Stosowanie u dzieci i młodzieży
        Leku Xevoben nie wolno stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 25 lat (patrz punkt 2).

        Sposób podawania
        Podanie doustne.
        W miarę możliwości, lek Xevoben należy przyjmować na 30 minut przed posiłkiem lub 1 godzinę po
        posiłku popijąc tabletkę (tabletki) odpowiednią ilością płynu (najlepiej szklanką wody) lub przyjmując
        niewielki posiłek ubogi w białko (np. ciastka, sucharki lub podobne).

        Czas trwania leczenia
        Lek Xevoben zastępuje obecny w organizmie neuroprzekaźnik – dopaminę, która nie jest
        w wystarczającym stopniu produkowana przez organizm. Dlatego leczenie lekiem Xevoben jest
        leczeniem długoterminowym. Przynajmniej 3-miesięczne leczenie może być wymagane, aby lekarz
        mógł ocenić skuteczność terapii.

        Częstość podawania
        Początkowo, dawka dobowa jest podzielona na 2 do 4 dawek indywidualnych, przy wyższych
        dawkach: przynajmiej 4 dawki indywidualne.
        Pacjenci, którzy odczuwają duże wahania sprawności ruchowej w ciągu dnia (zjawisko „on-off”)
        powinni otrzymywać mniejsze dawki leku Xevoben częściej w ciągu dnia. Jeśli to konieczne,
        lekarz może zmienić leczenie na lek Xevoben, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Xevoben
        Jeśli pacjent przypadkowo przyjął dwa razy pojedynczą dawkę, nie ma to wpływu na dalsze leczenie,
        należy kontynuować schemat leczenia.
        Jeśli pacjent przyjął znacznie większą dawkę leku Xevoben, mogą wystąpić objawy wymienione w
        punkcie 4 „Możliwe działania niepożądane”. Jeśli wystąpią objawy zagrażające życiu pacjenta, należy
        natychmiast skontaktować się z najbliższym lekarzem!
        Leczenie polega na zastosowaniu ogólnej procedury stosowanej w przypadkach przedawkowania, ze
        szczególnym uwzględnieniem monitorowania parametrów sercowo-naczyniowych.

        Pominięcie zastosowania leku Xevoben
        Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. Jeśli pacjent pominął
        przyjęcie tabletki leku Xevoben tylko raz, należy kontynuować schemat leczenia.
        Należy jednak pamiętać, że działanie leku Xevoben jest skuteczne tylko wtedy, gdy lek jest
        przyjmowany zgodnie ze schematem leczenia ustalonym przez lekarza.

        Przerwanie stosowania leku Xevoben
        Należy zwrócić się do lekarza w razie wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych. Lekarz
        omówi z pacjentem inne dostępne schematy postępowania oraz czy są dostępne inne metody leczenia.

        Nie wolno samodzielnie odstawiać leku Xevoben gdyż może wystąpić nawrót objawów.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
        do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Częstość występowania działań niepożądanych podczas stosowania leku Xevoben jest nieznana.

        Możliwe działania niepożądane:
        - Katar, zapalenie oskrzeli, zakażenia z gorączką.
        - Zmniejszona liczba płytek krwi, białych i czerwonych krwinek.
        - Zmniejszony apetyt.
        - Zaburzenia poznawcze i zaburzenia zachowania po przyjęciu większych niż zalecane dawek
         leku (patrz punkt 2).
        - Stan splątania, chorobliwie obniżony nastrój (depresja), który może być jednym z klinicznych
         objawów choroby Parkinsona (patrz punkt 2 „Uwaga do osób z otoczenia pacjenta”),
         wewnętrzny niepokój, lęk, zaburzenia snu, złudzenia sensoryczne, urojenia, zaburzone poczucie
         czasu.
        - U pacjenta może wystąpić niezdolność odparcia impulsu, pokusy czy przymusu wykonania
          czynności, które mogą być szkodliwe dla pacjenta lub innych osób, które mogą obejmować:
         - uzależnienie od uprawiania hazardu, mimo poważnych osobistych lub rodzinnych
            konsekwencji,
         - zmienione lub zwiększone zainteresowania oraz zachowania seksualne o dużym znaczeniu
            dla pacjenta lub innych osób, np. czynności związanych z nasilonym popędem seksualnym,
         - kompulsywne, niekontrolowane wydawanie pieniędzy lub kompulsywne zakupy,
         - napadowe objadanie się (spożywanie ogromnych ilości jedzenia w krótkim czasie) lub
           kompulsywne jedzenie (spożywanie większej ilości jedzenia niż normalnie oraz większych
           ilości niż jest to potrzebne do zaspokojenia głodu).
          Należy poinformować lekarza, jeżeli pacjent przejawia któreś z tych zachowań, aby omówić
          sposoby kontrolowania lub ograniczenia tych objawów.
        - Brak odczuwania smaku, zaburzenia smaku, ruchy mimowolne wynikające z długotrwałego
          leczenia i (lub) wysokich dawek leku (patrz punkt 2), znaczne zaburzenia koordynacji ruchowej
          po wydłużonym leczeniu, zmęczenie, nasilone zmęczenie w ciągu dnia, nagłe napady snu (patrz
          punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności), zawroty głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej.
        - Nieregularny rytm serca.
        - Obniżone ciśnienie krwi, które wywołuje zawroty głowy oraz omdlenia (patrz punkt 2).
        - Nudności, wymioty, biegunka, zwłaszcza na początku leczenia (patrz punkt 2), zmiana
          zabarwienia śliny, języka, zębów i błony śluzowej jamy ustnej.
        - Zwiększenie aktywności transaminaz, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej,
         zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy.
        - Reakcje nadwrażliwości skóry takie jak świąd i wysypka.
        - Zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zmiana zabarwienia moczu (zwykle mocz przyjmuje
         odcień czerwony, a po odstaniu ciemnieje).

        Zaburzenia psychiczne takie jak wewnętrzny niepokój, lęk, zaburzenia snu, złudzenia sensoryczne,
        urojenia, zaburzone poczucie czasu występują zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku lub
        u pacjentów, u których w przeszłości występowały predyspozcyje do takich zaburzeń.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
        można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Xevoben

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie lub pudełku po:
        EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku. Przechowywać butelkę
        szczelnie zamkniętą w celu ochrony przed wilgocią.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Xevoben

        - Substancjami czynnymi leku są lewodopa i benserazyd. Jedna tabletka zawiera 50 mg lewodopy
         + 12,5 mg benserazydu (w postaci chlorowodorku).
        - Pozostałe składniki to: sodu dokuzynian, tlenek żelaza czerwony (E172), etyloceluloza 20 cps,
         krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana, kukurydziana,
         mannitol, wapnia wodorofosforan, krospowidon typ A, magnezu stearynian.

        Jak wygląda lek Xevoben i co zawiera opakowanie
        Okrągłe, bladoczerwone tabletki o średnicy ok. 7,5 mm.
        Lek Xevoben jest dostępny w butelce HDPE zawierającej środek pochłaniający wilgoć, zamkniętej
        białym, zabezpieczającym przed otwarciem przez dzieci wieczkiem PE, zawierającej 20, 50, 60, 100
        lub 200 tabletek w tekturowym pudełku.

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

        Podmiot odpowiedzialny
        Farmak International Sp. z o.o.
        ul. Koszykowa 65 
        00-667 Warszawa
        tel.: +48 22 822 93 06
        e-mail: biuro@farmakinternational.pl

        Wytwórca/Importer
        Farmak International Sp. z o.o.
        ul. Chełmżyńska 249
        04-458 Warszawa

        Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
        Gospodarczego:
        Polska: Xevoben

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: maj 2025
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026