produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej
Dawkowanie
Doustnie. Leczenie powinien rozpocząć i nadzorować lekarz specjalizujący się w rozpoznaniu i leczeniu chorób, w których wskazane jest stosowanie tofacytynibu. Tofacytynib można stosować w monoterapii lub w skojarzeniu z metotreksatem (MTX). Dawka tofacytynibu u pacjentów z wielostawowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów i pacjentów z młodzieńczym ŁZS w wieku 2 lat i starszych: mc. 10 kg - <20 kg - 3,2 mg (3,2 ml) 2 razy na dobę; mc. 20 kg - <40 kg - 4 mg (4 ml) 2 razy na dobę; mc. ≥40 kg - 5 mg (5 ml) 2 razy na dobę. U pacjentów o mc. ≥40 kg leczonych tofacytynibem w postaci roztworu doustnego podawanego w dawce 5 ml 2 razy na dobę można zmienić schemat leczenia na tofacytynib w postaci tabletek powlekanych podawanych w dawce 5 mg 2 razy na dobę. U pacjentów o mc. <40 kg nie można zmienić schematu leczenia z tofacytynibu w postaci roztworu doustnego. Nie ma konieczności dostosowywania dawki w przypadku stosowania w skojarzeniu z MTX. Przerwanie i zaprzestanie leczenia. Dostępne dane sugerują, że poprawę kliniczną uzyskuje się w ciągu 18 tyg. od rozpoczęcia leczenia tofacytynibem. U pacjentów, u których w tym okresie nie zaobserwowano poprawy klinicznej, należy dokładnie rozważyć kontynuację leczenia. Jeżeli u pacjenta wystąpi ciężkie zakażenie, leczenie tofacytynibem należy przerwać i wznowić dopiero po ustąpieniu zakażenia. W przypadku stwierdzenia w wynikach badań laboratoryjnych krwi nieprawidłowości zależnych od dawki, w tym limfopenii, neutropenii i niedokrwistości, konieczne może być przerwanie dawkowania. Zaleca się, aby nie rozpoczynać dawkowania u pacjentów pediatrycznych, u których bezwzględna liczba limfocytów (ALC) wynosi mniej niż 750 komórek/mm3. Zmniejszona bezwzględna liczba limfocytów (ALC). ALC ≥750 komórek/mm3 - dawkę należy utrzymać. ALC 500-750 komórek/mm3 -w przypadku utrzymywania się (2 kolejne wartości w tym zakresie w rutynowych badaniach) zmniejszenia wartości w tym zakresie, należy zmniejszyć dawkowanie lub przerwać podawanie leku aż do uzyskania ALC powyżej 750; u pacjentów otrzymujących tofacytynib w dawce 5 mg 2 razy na dobę podawanie leku należy przerwać; gdy ALC będzie większa niż 750, leczenie należy wznowić zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. ALC <500 komórek/mm3 - jeżeli wyniki badań laboratoryjnych zostaną potwierdzone w badaniach powtórzonych w ciągu 7 dni, dawkowanie należy przerwać. Zaleca się, aby nie rozpoczynać dawkowania u pacjentów pediatrycznych, u których ANC wynosi mniej niż 1200 komórek/mm3. Zmniejszona bezwzględna liczba neutrofili (ANC). ANC >1000 komórek/mm3 - dawkę należy utrzymać. ANC 500-1000 komórek/mm3 - w przypadku utrzymywania się (2 kolejne wartości w tym zakresie w rutynowych badaniach) zmniejszenia wartości w tym zakresie, należy zmniejszyć dawkowanie lub przerwać podawanie leku aż do uzyskania ANC powyżej 1000; u pacjentów otrzymujących tofacytynib w dawce 5 mg 2 razy na dobę podawanie leku należy przerwać; gdy ANC będzie większa niż 1000, leczenie należy wznowić zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. ANC <500 komórek/mm3 - jeżeli wyniki badań laboratoryjnych zostaną potwierdzone w badaniach powtórzonych w ciągu 7 dni, dawkowanie należy przerwać. Zmniejszone stężenie hemoglobiny. Zmniejszenie stężenia o wartość mniejszą lub równą 2 g/dl i do stężenia większego lub równego 9,0 g/dl - dawkę należy utrzymać. Zmniejszenie stężenia o więcej niż 2 g/dl lub poniżej 8,0 g/dl (potwierdzone w badaniach wielokrotnych) - dawkowanie należy przerwać, aż do uzyskania prawidłowych wartości stężenia hemoglobiny. Zaleca się, aby nie rozpoczynać dawkowania u pacjentów pediatrycznych, u których stężenie hemoglobiny jest mniejsze niż 10 g/dl. Interakcje. Całkowitą dawkę dobową tofacytynibu należy zmniejszyć do dawki 5 mg raz na dobę w przypadku stosowania leku w postaci tabl. powl. lub do dawki równoważnej, wyliczonej na podstawie mc., podawanej raz na dobę u pacjentów przyjmujących tabl. powl. 5 mg lub dawkę równoważną, wyliczoną na podstawie mc. 2 razy na dobę oraz silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) oraz u pacjentów przyjmujących jednocześnie 1 lub więcej leków, które zarówno umiarkowanie hamują aktywność CYP3A4, jak i są silnymi inhibitorami izoenzymu CYP2C19 (np. flukonazol). Szczególne grupy pacjentów. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności tofacytynibu u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A w skali Childa-Pugh) nie ma konieczności dostosowywania dawki; u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B w skali Childa-Pugh) dawkę należy zmniejszyć do 5 mg lub dawki równoważnej, wyliczonej na podstawie masy ciała, podawanej raz na dobę, gdy wskazana dawka przy prawidłowej czynności wątroby to 5 mg lub dawka równoważna, wyliczona na podstawie masy ciała, podawane 2 razy na dobę; u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C w skali Childa-Pugh) stosowanie leku jest przeciwwskazane. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CCr 30-80 ml/min) nie ma konieczności dostosowywania dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (w tym pacjenci poddawani hemodializie) (CCr <30 ml/min) dawkę należy zmniejszyć do 5 mg lub do dawki równoważnej, wyliczonej na podstawie masy ciała, podawanej raz na dobę, gdy wskazana dawka przy prawidłowej czynności nerek to 5 mg lub dawka równoważna, wyliczona na podstawie masy ciała, podawane 2 razy na dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek zmniejszoną dawkę należy utrzymać nawet po hemodializie. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności tofacytynibu u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Sposób podania. Tofacytynib w postaci roztworu doustnego należy podawać z zastosowaniem nasadki typu Press-In Bottle Adapter (PIBA) oraz strzykawki doustnej z podziałką. Lek podawany jest niezależnie od posiłku.
Zastosowanie
Leczenie aktywnej postaci młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów [zapalenia wielostawowego z czynnikiem reumatoidalnym (RF+) lub bez czynnika reumatoidalnego (RF-) i rozszerzającego zapalenia nielicznostawowego] oraz młodzieńczego łuszczycowego zapalenia stawów (ŁZS) u pacjentów w wieku 2 lat i starszych, u których wystąpiła niewystarczająca odpowiedź na wcześniejsze leczenie lekiem przeciwreumatycznym modyfikującym przebieg choroby (DMARD). Tofacytynib można stosować w skojarzeniu z metotreksatem (MTX) lub w monoterapii w przypadku nietolerancji MTX, lub gdy dalsze leczenie MTX jest nieodpowiednie.
Treść ulotki
1. Co to jest lek XELJANZ i w jakim celu się go stosuje
XELJANZ 1 mg/ml roztwór doustny jest lekiem, który zawiera substancję czynną tofacytynib. XELJANZ 1 mg/ml roztwór doustny stosowany jest w leczeniu czynnej postaci wielostawowego młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów, choroby przewlekłej, objawiającej się głównie bólem i obrzękiem stawów, u pacjentów w wieku 2 lat i starszych. XELJANZ 1 mg/ml roztwór doustny stosowany jest również w leczeniu młodzieńczego łuszczycowego zapalenia stawów, stanu zapalnego stawów, któremu często towarzyszy łuszczyca, u pacjentów w wieku 2 lat i starszych.
XELJANZ 1 mg/ml roztwór doustny może być stosowany jednocześniez metotreksatem, gdy wcześniejsze leczenie wielostawowego młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów lub młodzieńczego łuszczycowego zapalenia stawów było niewystarczające lub nie było dobrze tolerowane. XELJANZ 1 mg/ml roztwór doustny można również stosować w monoterapii u pacjentów, u których leczenie metotreksatem nie jest tolerowane lub nie jest zalecane.2. Informacje ważne przed przyjęciem leku XELJANZ
Kiedy nie przyjmować leku XELJANZ - jeśli pacjent ma uczulenie na tofacytynib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); - jeśli u pacjenta występuje ciężkie zakażenie, takie jak zakażenie krwi lub czynna gruźlica; - jeśli pacjent został poinformowany przez lekarza, że występują u niego ciężkie choroby wątroby, w tym marskość wątroby; - jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią.
W razie wątpliwości związanych z którąkolwiek informacją podaną powyżej, należy skontaktować się z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku XELJANZ należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą: • jeśli pacjent uważa, że występuje u niego zakażenie lub ma objawy zakażenia, takie jak gorączka, pocenie się, dreszcze, bóle mięśni, kaszel, duszność, wydzielanie się flegmy lub zmiana w wydzielaniu się flegmy, zmniejszenie masy ciała, uczucie gorąca lub zaczerwienienie albo bolesność skóry lub wrzody na ciele, trudności lub ból podczas przełykania, biegunka lub ból brzucha, uczucie pieczenia podczas oddawania moczu lub częstsze niż normalnie oddawanie moczu, uczucie nadmiernego zmęczenia; • jeśli u pacjenta występuje choroba, która zwiększa ryzyko zakażenia (np. cukrzyca, HIV/AIDS lub osłabiony układ odpornościowy); • jeśli u pacjenta występuje jakiekolwiek zakażenie, pacjent jest poddawany leczeniu ze względu na występujące zakażenie lub jeśli u pacjenta występują nawracające zakażenia. Jeśli u pacjenta wystąpi złe samopoczucie, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi. Lek XELJANZ może zmniejszać zdolność organizmu do reakcji na zakażenia, powodować nasilenie istniejącego już zakażenia lub zwiększać ryzyko nowego zakażenia; • jeśli pacjent choruje lub chorował w przeszłości na gruźlicę albo był w bliskim kontakcie z osobą na nią chorą. Przed rozpoczęciem stosowania leku XELJANZ lekarz przeprowadzi u pacjenta badanie w kierunku gruźlicy. Badanie może być powtórzone w trakcie leczenia; • jeśli u pacjenta występuje przewlekła choroba płuc; • jeśli u pacjenta występują choroby wątroby; • jeśli u pacjenta występuje lub występowało zapalenie wątroby typu B lub C (wirusy atakujące wątrobę). Podczas przyjmowania leku XELJANZ wirus może się uaktywnić. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia lekiem XELJANZ lekarz może wykonać u pacjenta badania krwi w kierunku zapalenia wątroby; • jeśli u pacjenta występował jakikolwiek nowotwór, a także jeśli pacjent obecnie pali lub palił w przeszłości wyroby tytoniowe. Lek XELJANZ może zwiększać ryzyko zachorowania na niektóre nowotwory. U pacjentów leczonych lekiem XELJANZ występowały nowotwory białych krwinek, rak płuca i inne nowotwory (takie jak rak piersi, rak skóry, rak prostaty i rak trzustki). Jeśli u pacjenta pojawi się nowotwór podczas przyjmowania leku XELJANZ, lekarz podejmie decyzję, czy należy zaprzestać terapii lekiem XELJANZ; • jeśli u pacjenta występuje ryzyko złamań, np. jeśli pacjent jest w wieku 65 lat lub starszy, jest kobietą lub stosuje kortykosteroidy (np. prednizon); • u pacjentów leczonych lekiem XELJANZ obserwowano przypadki niemelanocytowego nowotworu skóry.
Lekarz może zalecić wykonywanie regularnych badań skóry w trakcie stosowania leku XELJANZ. O ewentualnym pojawieniu się nowych zmian skórnych w czasie leczenia lub po jego zakończeniu albo zmianie wyglądu istniejących zmian należy powiedzieć lekarzowi.
• jeśli u pacjenta występowało zapalenie uchyłków (rodzaj zapalenia jelita grubego) albo wrzody żołądka lub jelit (patrz punkt 4); • jeśli u pacjenta występują choroby nerek; • jeśli pacjent planuje szczepienie, powinien powiedzieć o tym lekarzowi. Podczas stosowania leku XELJANZ nie należy podawać niektórych szczepionek. Pacjent powinien zostać poddany wszelkim zalecanym szczepieniom przed rozpoczęciem przyjmowania leku XELJANZ. Lekarz zadecyduje, czy pacjenta należy zaszczepić przeciw półpaścowi; • jeśli u pacjenta występują choroby serca, duże ciśnienie krwi lub duże stężenie cholesterolu, a także jeśli pacjent obecnie pali lub w przeszłości palił wyroby tytoniowe.
Zgłaszano przypadki pacjentów leczonych lekiem XELJANZ, u których powstały zakrzepy krwi w płucach i żyłach. Lekarz oceni ryzyko tworzenia się zakrzepów krwi w płucach lub żyłach pacjenta i ustali, czy leczenie lekiem XELJANZ jest dla niego odpowiednie. Lekarz może zadecydować, że leczenie lekiem XELJANZ nie jest dla pacjenta właściwe, jeśli u pacjenta występowały problemy z tworzeniem się zakrzepów krwi w płucach i żyłach lub istnieje zwiększone ryzyko tworzenia się zakrzepów (na przykład jeśli pacjent ma znaczną nadwagę, choruje na nowotwór złośliwy, choroby serca, cukrzycę, przebył zawał serca (w ciągu ostatnich 3 miesięcy), był niedawno poddany dużemu zabiegowi chirurgicznemu, stosuje hormonalne środki antykoncepcyjne i (lub) hormonalną terapię zastępczą, wykryto u niego lub jego bliskich krewnych wadę krzepnięcia krwi) albo obecnie pali lub w przeszłości palił tytoń.
Należy bezzwłocznie powiedzieć lekarzowi: • jeśli podczas przyjmowania leku XELJANZ u pacjenta wystąpi nagła duszność lub trudności w oddychaniu, ból w klatce piersiowej lub ból w górnej części pleców, obrzęk nóg lub rąk, ból lub tkliwość nóg albo zaczerwienienie lub przebarwienie na nodze lub ręce, ponieważ mogą to być objawy zakrzepu w płucach lub żyłach. • jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia widzenia o ostrym przebiegu (niewyraźne widzenie, częściowa lub całkowita utrata wzroku), ponieważ mogą być one objawem zakrzepów krwi w oczach. • jeśli u pacjenta wystąpią subiektywne lub obiektywne objawy zawału serca, w tym silny ból lub ucisk w klatce piersiowej (mogący rozprzestrzeniać się na ramiona, żuchwę, szyję, plecy), duszność, zimny pot, oszołomienie lub nagłe zawroty głowy. U pacjentów leczonych lekiem XELJANZ zgłaszano choroby serca, w tym zawały. Lekarz oceni ryzyko choroby serca i ustali, czy stosowanie leku XELJANZ jest właściwe. • jeśli pacjent, partner/partnerka pacjenta lub jego opiekun zaobserwuje nowe objawy neurologiczne lub nasilenie istniejących, w tym ogólne osłabienie mięśni, zaburzenia wzroku, zmiany myślenia, pamięci i orientacji, prowadzące do dezorientacji i zmian osobowości, należy natychmiast zwrócić się do lekarza, gdyż mogą to być objawy bardzo rzadkiego, ciężkiego zakażenia mózgu, zwanego postępującą leukoencefalopatią wieloogniskową (PML, ang. progressive multifocal leukoencephalopathy).
Dodatkowe badania kontrolne Lekarz powinien zlecić pacjentowi wykonanie badań krwi przed rozpoczęciem przyjmowania leku XELJANZ, po 4-8 tygodniach leczenia, a następnie co 3 miesiące w celu sprawdzenia, czy u pacjenta nie występuje zmniejszenie liczby krwinek białych (neutrofili lub limfocytów) lub krwinek czerwonych (niedokrwistość).
Jeśli liczba krwinek białych (neutrofili lub limfocytów) lub krwinek czerwonych jest zbyt mała, pacjent nie powinien otrzymywać leku XELJANZ. W razie konieczności lekarz może przerwać leczenie lekiem XELJANZ, żeby zmniejszyć ryzyko zakażenia (liczba krwinek białych) lub niedokrwistości (liczba krwinek czerwonych).
Lekarz może również zlecić wykonanie innych badań, np. badania stężenia cholesterolu we krwi lub prób wątrobowych. Lekarz powinien sprawdzić stężenie cholesterolu we krwi pacjenta po 8 tygodniach od rozpoczęcia przyjmowania leku XELJANZ. Lekarz powinien zlecać okresowe wykonywanie testów wątrobowych.
Pacjenci w podeszłym wieku Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności tofacytynibu 1 mg/ml w postaci roztworu doustnego u pacjentów w podeszłym wieku.
Pacjenci pochodzenia azjatyckiego U pacjentów pochodzenia japońskiego i koreańskiego częściej występuje półpasiec. Jeżeli pacjent zauważy pojawienie się bolesnych pęcherzy na skórze, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Pacjenci mogą być także narażeni na większe ryzyko niektórych chorób płuc. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek problemy z oddychaniem, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Dzieci i młodzież Nie należy stosować tego leku u pacjentów w wieku poniżej 2 lat.
Ten lek zawiera glikol propylenowy. W związku z tym u pacjentów w wieku 2 lat i starszych należy go stosować z zachowaniem ostrożności i wyłącznie na zlecenie lekarza (patrz punkt „Lek XELJANZ zawiera glikol propylenowy").
Lek XELJANZ a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje cukrzyca lub pacjent przyjmuje leki przeciwcukrzycowe. Lekarz zadecyduje, czy podczas stosowania tofacytynibu należy zmniejszyć dawkę leku przeciwcukrzycowego.
Leku XELJANZ nie należy stosować z niektórymi innymi lekami. Niektóre leki przyjmowane wraz z lekiem XELJANZ mogą zmieniać stężenie leku XELJANZ w organizmie, co może wymagać dostosowania jego dawki.
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje leki zawierające którąkolwiek z następujących substancji czynnych: • antybiotyki, takie jak ryfampicyna, stosowana w leczeniu zakażeń bakteryjnych • flukonazol, ketokonazol, stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych.
Nie zaleca się stosowania leku XELJANZ z lekami osłabiającymi układ odpornościowy, w tym celowanymi lekami biologicznymi (przeciwciałami), takimi jak leki hamujące czynnik martwicy nowotworu, interleukina- 17, interleukina-12/interleukina-23, antyintegryny oraz silnymi chemicznymi lekami immunosupresyjnymi, w tym azatiopryną, merkaptopuryną, cyklosporyną i takrolimusem. Przyjmowanie leku XELJANZ z tymi lekami może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, w tym zakażeń.
Ciężkie zakażenia i złamania mogą występować częściej u osób przyjmujących również kortykosteroidy (np. prednizon).
Ciąża i karmienie piersią Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie stosowania leku XELJANZ i co najmniej przez 4 tygodnie po przyjęciu ostatniej dawki.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Nie wolno stosować leku XELJANZ w okresie ciąży. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas stosowania leku XELJANZ, należy natychmiast poinformować o tym lekarza.
Jeśli pacjentka przyjmuje lek XELJANZ w okresie karmienia piersią, to musi przerwać karmienie piersią do momentu zasięgnięcia porady lekarza dotyczącej zaprzestania leczenia tym lekiem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek XELJANZ nie ma wpływu lub wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek XELJANZ zawiera glikol propylenowy Ten lek zawiera 2,39 mg glikolu propylenowego w każdym ml roztworu doustnego.
Lek XELJANZ zawiera benzoesan sodu Ten lek zawiera 0,9 mg benzoesanu sodu w każdym ml roztworu doustnego.
Lek XELJANZ zawiera sód Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.3. Jak przyjmować lek XELJANZ
Lek został przepisany i jego stosowanie jest nadzorowane przez lekarza specjalizującego się w leczeniu danej choroby.
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy przekraczać zalecanej dawki. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Zalecana dawka u pacjentów w wieku 2 lat i starszych oparta jest na następujących kategoriach masy ciała (patrz tabela 1).
Tabela 1. Dawka produktu XELJANZ u pacjentów z wielostawowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów i pacjentów z młodzieńczym ŁZS w wieku dwóch lat i starszych:
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Masa ciała (kg) Schemat dawkowania -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 10 - < 20 3,2 mg (3,2 ml roztworu doustnego) dwa razy na dobę -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 20 - < 40 4 mg (4 ml roztworu doustnego) dwa razy na dobę -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ≥ 40 5 mg (5 ml roztworu doustnego lub tabletka powlekana 5 mg) dwa razy na dobę --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Lekarz może zmniejszyć dawkę, jeśli u pacjenta występują choroby wątroby lub nerek albo jeśli pacjentowi przepisano niektóre inne leki. Lekarz może również zaprzestać leczenia czasowo lub na stałe, jeśli wyniki badania krwi wykażą małą liczbę krwinek białych lub czerwonych.
Jeśli u pacjenta występuje wielostawowe młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów lub młodzieńcze łuszczycowe zapalenie stawów, lekarz może zmienić schemat leczenia z leku XELJANZ w postaci roztworu doustnego w dawce 5 ml dwa razy na dobę na lek XELJANZ w postaci tabletek powlekanych w dawce 5 mg dwa razy na dobę lub odwrotnie.
Lek XELJANZ stosuje się doustnie. Lek XELJANZ można przyjmować niezależnie od posiłku.
Lek XELJANZ należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia (jedną dawkę rano i jedną wieczorem).
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku XELJANZ W przypadku przyjęcia większej dawki leku XELJANZ 1 mg/ml w postaci roztworu doustnego niż zalecana, należy natychmiast powiadomić o tym lekarza lub farmaceutę.
Pominięcie przyjęcia leku XELJANZ Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Kolejną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze i kontynuować przyjmowanie zgodnie z zaleceniami.
Przerwanie przyjmowania leku XELJANZ Nie należy przerywać stosowania leku XELJANZ bez konsultacji z lekarzem.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niektóre z nich mogą być ciężkie i wymagać pomocy medycznej.
Działania niepożądane u pacjentów z wielostawowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów i młodzieńczym łuszczycowym zapaleniem stawów były podobne, jak u dorosłych pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów, z wyjątkiem niektórych zakażeń (grypa, zapalenie gardła, zapalenie zatok, zakażenia wirusowe) oraz zaburzeń żołądka i jelit lub zaburzeń ogólnych (ból brzucha, nudności, wymioty, gorączka, ból głowy, kaszel), które występowały częściej u dzieci i młodzieży z młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów.
Możliwe ciężkie działania niepożądane W rzadkich przypadkach zakażenia mogą zagrażać życiu. Notowano również występowanie raka płuca, nowotworu białych krwinek i zawału mięśnia sercowego.
Jeśli u pacjenta wystąpią którekolwiek z poniższych ciężkich działań niepożądanych, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.
Objawy ciężkich zakażeń (często): • gorączka i dreszcze • kaszel • pęcherze na skórze • ból brzucha • utrzymujące się bóle głowy
Objawy wrzodów lub perforacji żołądka (niezbyt często): • gorączka • ból żołądka lub brzucha • krew w stolcu • niewyjaśnione zmiany w funkcjonowaniu jelit
Perforacja żołądka lub jelit występuje najczęściej u osób przyjmujących również niesteroidowe leki przeciwzapalne lub kortykosteroidy (np. prednizon).
Objawy reakcji alergicznych (częstość nieznana): • ucisk w klatce piersiowej • świszczący oddech • silne lub lekkie zawroty głowy • obrzęk warg, języka lub gardła • pokrzywka (świąd lub wysypka skórna)
Objawy zakrzepów krwi w płucach, żyłach lub oczach (niezbyt często: żylna choroba zakrzepowo-zatorowa): • nagła duszność lub trudności w oddychaniu • ból w klatce piersiowej lub ból w górnej części pleców • obrzęk nogi lub ręki • ból lub tkliwość nogi • zaczerwienienie lub przebarwienie na nodze lub ręce • ostre zaburzenia widzenia
Objawy zawału mięśnia sercowego (niezbyt często) obejmują: • silny ból lub ucisk w klatce piersiowej (mogący rozprzestrzeniać się na ramiona, żuchwę, szyję, plecy) • duszności • zimny pot • oszołomienie lub nagłe zawroty głowy
Inne działania niepożądane, które zostały odnotowane podczas stosowania leku XELJANZ wymieniono poniżej.
Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób): zakażenie płuc (zapalenie płuc i zapalenie oskrzeli), półpasiec, zakażenia nosa, gardła lub tchawicy (zapalenie jamy nosowo-gardłowej), grypa, zapalenie zatok, zakażenie pęcherza moczowego (zapalenie pęcherza), ból gardła (zapalenie gardła), zwiększenie aktywności enzymów mięśniowych we krwi (objawy choroby mięśni), ból brzucha (który może być wywoływany przez zapalenie błony śluzowej żołądka), wymioty, biegunka, nudności (mdłości), niestrawność, mała liczba krwinek białych, mała liczba krwinek czerwonych (niedokrwistość), obrzęk stóp i dłoni, ból głowy, duże ciśnienie krwi (nadciśnienie tętnicze), kaszel, wysypka, trądzik.
Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób): rak płuca, gruźlica, zapalenie nerek, zapalenie skóry, opryszczka pospolita lub opryszczka jamy ustnej, zwiększone stężenie kreatyniny we krwi (możliwy objaw choroby nerek), zwiększenie stężenia cholesterolu (w tym zwiększenie stężenia cholesterolu LDL), gorączka, uczucie zmęczenia, zwiększenie masy ciała, odwodnienie, nadwyrężenie mięśni, zapalenie ścięgien, obrzęk stawów, zwichnięcie stawu, zaburzenia wrażeń zmysłowych, zaburzenia snu, niedrożność zatok, duszność lub trudności w oddychaniu, zaczerwienienie skóry, świąd, stłuszczenie wątroby, bolesne zapalenie niewielkich kieszonek w błonie wyścielającej jelita (zapalenie uchyłków jelita), zakażenia wirusowe, zakażenie wirusowe jelit, niektóre rodzaje raka skóry (niemelanocytowy rak skóry).
Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 osób): zakażenie krwi (posocznica), chłoniak (nowotwór krwinek białych), gruźlica rozsiana obejmująca kości i inne narządy, inne nietypowe zakażenia, zakażenie stawów, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi (objaw choroby wątroby), ból mięśni i stawów.
Bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10000 osób): gruźlica obejmująca mózg i rdzeń kręgowy, zapalenie opon mózgowych, zakażenie tkanek miękkich i powięzi.
Na ogół obserwowano mniej działań niepożądanych, gdy w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów XELJANZ był stosowany w monoterapii w porównaniu do leczenia skojarzonego z metotreksatem.
Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek XELJANZ
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku lub butelce. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku.
Przechowywać w oryginalnej butelce i opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Wyrzucić po upływie 60 dni od pierwszego otwarcia.
Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się, że roztwór wyraźnie nie nadaje się do spożycia.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek XELJANZ - Substancją czynną leku jest tofacytynib. - Każdy 1 ml zawiera 1 mg tofacytynibu (w postaci cytrynianu tofacytynibu). - Pozostałe składniki to: aromat winogronowy [zawierający glikol propylenowy (E1520) (patrz punkt 2 „Lek XELJANZ zawiera glikol propylenowy”), glicerynę (E422) i naturalne aromaty], kwas chlorowodorowy, kwas mlekowy (E270), wodę oczyszczoną, benzoesan sodu (E211) (patrz punkt 2 „Lek XELJANZ zawiera benzoesan sodu” i „Lek XELJANZ zawiera sód”), sukralozę (E955) i ksylitol (E967).
Jak wygląda lek XELJANZ i co zawiera opakowanie Lek XELJANZ 1 mg/1 ml jest klarownym, bezbarwnym roztworem.
Roztwór doustny 1 mg/ml jest dostarczany w białych butelkach z HDPE o pojemności 250 ml zawierających 240 ml roztworu. Każde opakowanie zawiera jedną butelkę z HDPE, jedną nasadkę typu Press-In Bottle Adapter (PIBA) oraz jedną strzykawkę doustną z podziałką 3,2 ml, 4 ml i 5 ml.
Podmiot odpowiedzialny Pfizer Europe MA EEIG Boulevard de la Plaine 17 1050 Bruxelles Belgia
Wytwórca Pfizer Service Company BV Hermeslaan 11 1932 Zaventem Belgia
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Przed rozpoczęciem stosowania leku XELJANZ roztwór doustny należy zapoznać się z niniejszą instrukcją użycia. Może ona zawierać nowe informacje.
Istotne informacje dotyczące odmierzania leku XELJANZ roztwór doustny
Do odmierzenia i podania przepisanej dawki należy zawsze używać strzykawki doustnej z podziałką, dołączonej do leku XELJANZ roztwór doustny. W przypadku wątpliwości, jak odmierzyć przepisaną dawkę, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Jak przechowywać lek XELJANZ
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Pozostałą zawartość leku XELJANZ roztwór doustny należy wyrzucić po upływie 60 dni. Aby łatwiej było zapamiętać, kiedy należy wyrzucić butelkę z lekiem XELJANZ, na pudełku i w polu poniżej można zapisać datę pierwszego użycia:
Data pierwszego użycia / ___________ / ____ .
Każde pudełko z lekiem XELJANZ roztwór doustny zawiera: • 1 nasadkę Press-In Bottle Adapter (PIBA) • 1 butelkę z lekiem XELJANZ roztwór doustny • 1 strzykawkę doustną z podziałką
Przed każdym użyciem: Umyć ręce wodą z mydłem i umieścić komponenty z pudełka na czystej, płaskiej powierzchni. Krok 1.
Krok 1. Wyjąć butelkę z pudełka Wyjąć butelkę z lekiem XELJANZ roztwór doustny z pudełka.
Krok 2. Otworzyć butelkę Otworzyć butelkę. Usunąć uszczelnienie z górnej części butelki (tylko przy pierwszym otwarciu). Nie należy wyrzucać zakrętki zabezpieczającej przed dostępem dzieci.
Uwaga: Butelki nie trzeba wstrząsać przed użyciem.
Krok 3. Nałożyć nasadkę Press-In Bottle Adapter (PIBA) Wyjąć nasadkę PIBA i strzykawkę doustną z podziałką z plastikowego opakowania. Po umieszczeniu butelki na płaskiej powierzchni, wcisnąć kciukami żebrowaną końcówkę nasadki PIBA aż do szyjki butelki, mocno przytrzymując butelkę.
Uwaga: Nie należy zdejmować nasadki PIBA z butelki po jej nałożeniu.
Krok 4. Usunąć pęcherzyki powietrza ze strzykawki doustnej
Wcisnąć tłok strzykawki doustnej do końca cylindra strzykawki, aby usunąć nadmiar pęcherzyków powietrza.
Krok 5. Włożyć strzykawkę doustną Włożyć strzykawkę doustną do butelki ustawionej pionowo przez otwór nasadki PIBA i mocno docisnąć.
Krok 6. Pobrać wymaganą dawkę Po założeniu strzykawki doustnej odwrócić butelkę do góry dnem. Odciągnąć tłok.
Jeśli w strzykawce doustnej widoczne są pęcherzyki powietrza, należy całkowicie wcisnąć tłok, aby przelać roztwór doustny z powrotem do butelki. Następnie pobrać przepisaną dawkę roztworu doustnego.
Krok 7. Wyjąć strzykawkę doustną Odwrócić butelkę do pozycji pionowej i umieścić ją na płaskiej powierzchni. Wyjąć strzykawkę doustną z nasadki PIBA i butelki, pociągając w górę za cylinder strzykawki doustnej.
Krok 8. Zweryfikować pobraną dawkę Sprawdzić, czy do strzykawki doustnej została pobrana właściwa dawka. Jeśli dawka jest niewłaściwa, włożyć i docisnąć końcówkę strzykawki doustnej do nasadki znajdującej się na butelce. Całkowicie wcisnąć tłok, aby roztwór doustny spłynął z powrotem do butelki. Powtórzyć kroki 6 i 7.
Krok 9. Przyjąć dawkę leku XELJANZ Umieścić końcówkę strzykawki doustnej w jamie ustnej pacjenta, w okolicy policzkowej. Powoli wcisnąć tłok do samego końca, aby podać całą dawkę leku znajdującą się w strzykawce doustnej. Upewnić się, że pacjent połknął całą dawkę leku.
Krok 10. Zamknąć butelkę Zamknąć szczelnie butelkę, przekręcając zakrętkę zabezpieczającą przed dostępem dzieci zgodnie z ruchem wskazówek zegara i pozostawiając nasadkę PIBA umieszczoną na butelce. Umieścić butelkę z powrotem w pudełku i zamknąć pudełko w celu ochrony leku XELJANZ roztwór doustny przed światłem.
Krok 11. Opłukać strzykawkę doustną Wyjąć tłok z cylindra, odciągając tłok i cylinder od siebie.
Po każdym użyciu należy opłukać oba te komponenty wodą.
Pozostawić do wyschnięcia; następnie umieścić strzykawkę doustną razem z lekiem w postaci roztworu doustnego z powrotem w pudełku.
Przechowywać strzykawkę doustną razem z lekiem XELJANZ roztwór doustny.