×
Szukam leku
Szukam apteki
    strefa aptek.pl Leki Votubia 10 mg tabl. 30 szt.

    Votubia, 10 mg, tabl., 30 szt.

    Votubia
    10 mg, tabl., 30 szt.
    • 2,5 mg, 30 szt., tabl.
    • 5 mg, 30 szt., tabl.
    Producent

    Novartis Europharm

    Opakowanie

    30 szt.

    Postać

    tabl.

    Dostępność

    Produkt dostępny na receptę

    Dawkowanie

    Doustnie. Leczenie powinno być rozpoczynane i nadzorowane przez lekarza doświadczonego w leczeniu pacjentów z TSC i monitorowaniu stężenia terapeutycznego leku. Naczyniakomięśniakotłuszczak nerki związany z TSC: 10 mg raz na dobę. SEGA w przebiegu TSC: 4,5 mg/m2 pc. Dawki tolerowane i skuteczne różnią się u poszczególnych pacjentów. Równoczesne stosowanie leków przeciwpadaczkowych może wpływać na metabolizm ewerolimusu i przyczyniać się do występowania tych różnic. Minimalne stężenie ewerolimusu we krwi pełnej należy oceniać po około 2 tyg. od rozpoczęcia leczenia. Dawkę należy ustalić w taki sposób, aby osiągnąć minimalne stężenie 5 do 15 ng/ml. Dawkę można zwiększyć, aby osiągnąć większe stężenie minimalne w obrębie zakresu docelowego, aby osiągnąć maksymalną skuteczność w zależności od tolerancji. Zalecenia dotyczące dawek stosowanych u dzieci i młodzieży z SEGA są takie same jak zalecenia dla dorosłych z SEGA, z wyjątkiem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Objętość SEGA należy ocenić po około 3 mies. leczenia ewerolimusem z uwzględnieniem kolejnych zmian dawki biorąc pod uwagę zmiany objętości SEGA, odpowiednie stężenie minimalne i tolerancję. Jeśli osiągnięto stałą dawkę, u pacjentów ze zmienną powierzchnią ciała minimalne stężenia należy monitorować co 3 do 6 mies., a u pacjentów ze stałą powierzchnią ciała co 6 do 12 mies. przez cały okres leczenia. W przypadku pominięcia dawki, nie należy przyjmować dodatkowej dawki, ale przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze. Dostosowanie dawki w przypadku działań niepożądanych. Dostosowanie dawki zazwyczaj nie jest wymagane dla działań niepożądanych 1. stopnia. W przypadku zmniejszenia dawki poniżej najmniejszej dostępnej dawki, należy rozważyć dawkowanie naprzemienne. Nieinfekcyjne zapalenie płuc: 2. stopnia - rozważyć przerwanie leczenia do czasu złagodzenia objawów do ≤1 stopnia, wznowić podawanie ewerolimusu w dawce o około 50% mniejszej niż dawka dobowa podawana poprzednio, przerwać leczenie, jeśli powrót do normy nie nastąpi w ciągu 4 tyg.; 3. stopnia - przerwać podawanie ewerolimusu do czasu złagodzenia objawów do ≤1 stopnia, rozważyć wznowienie podawania ewerolimusu w dawce o około 50% mniejszej niż dawka dobowa podawana poprzednio, jeśli toksyczność 3. stopnia wystąpi ponownie, należy rozważyć przerwanie leczenia. Zapalenie jamy ustnej: 2. stopnia - okresowo przerwać podawanie leku aż do czasu złagodzenia objawów do stopnia ≤1, wznowić podawanie ewerolimusu w tej samej dawce, w przypadku nawrotu zapalenia jamy ustnej 2. stopnia przerwać podawanie leku, aż do czasu, gdy nasilenie objawów osiągnie stopień ≤1, wznowić podawanie ewerolimusu w dawce o około 50% mniejszej niż dawka dobowa podawana poprzednio; 3. stopnia - okresowo przerwać podawanie leku, aż do czasu, gdy nasilenie objawów osiągnie stopień ≤1, wznowić podawanie ewerolimusu w dawce o około 50% mniejszej niż dawka dobowa podawana poprzednio; 4. stopnia - przerwać stosowanie ewerolimusu. Inne niehematologiczne objawy toksyczności (z wyjątkiem zaburzeń metabolicznych): 2. stopnia - jeśli objawy toksyczności są tolerowane, nie ma konieczności dostosowania dawki, jeśli objawy toksyczności stają się nietolerowane, należy okresowo przerwać podawanie leku aż do czasu, gdy nasilenie objawów osiągnie stopień ≤1, wznowić podawanie ewerolimusu w tej samej dawce, jeśli objawy toksyczności 2. stopnia wystąpią ponownie, należy przerwać podawanie leku aż do czasu, gdy nasilenie objawów osiągnie stopień ≤1, wznowić podawanie ewerolimusu w dawce o około 50% mniejszej niż dawka dobowa podawana poprzednio; 3. stopnia -okresowo przerwać podawanie leku aż do czasu, gdy nasilenie objawów osiągnie stopień ≤1, rozważyć wznowienie podawania ewerolimusu w dawce o około 50% mniejszej niż dawka dobowa podawana poprzednio, jeśli toksyczność 3. stopnia wystąpi ponownie, należy rozważyć przerwanie leczenia; 4. stopnia - przerwać podawanie ewerolimusu. Zaburzenia metaboliczne (np. hiperglikemia, dyslipidemia): 2. stopnia - brak konieczności dostosowania dawki; 3. stopnia - okresowo przerwać podawanie ewerolimusu, wznowić podawanie ewerolimusu w dawce o około 50% mniejszej niż dawka dobowa podawana poprzednio; 4. stopnia - przerwać podawanie ewerolimusu. Trombocytopenia: 2. stopień (<75, ≥50x109/l) - okresowo przerwać podawanie ewerolimusu aż do czasu, gdy nasilenie objawów osiągnie stopień ≤1 (≥75x109/l), wznowić podawanie ewerolimusu w tej samej dawce; 3. i 4. stopień (<50x109/l) - okresowo przerwać podawanie ewerolimusu aż do czasu, gdy nasilenie objawów osiągnie stopień ≤1 (≥75x109/l), wznowić podawanie ewerolimusu w dawce o około 50% mniejszej niż dawka dobowa podawana poprzednio. Neutropenia: 2. stopień (≥1x109/l) - brak konieczności dostosowania dawki; 3. stopień (<1, ≥0,5x109/l) - okresowo przerwać podawanie ewerolimusu aż do czasu, gdy nasilenie objawów osiągnie stopień ≤2 (≥1x109/l), wznowić podawanie ewerolimusu w tej samej dawce; 4. stopień (<0,5x109/l) - okresowo przerwać podawanie ewerolimusu aż do czasu, gdy nasilenie objawów osiągnie stopień ≤2 (≥1x109/l), wznowić podawanie ewerolimusu w dawce o około 50% mniejszej niż dawka dobowa podawana poprzednio. Gorączka neutropeniczna: 3. stopień - okresowo przerwać podawanie ewerolimusu aż do czasu, gdy nasilenie objawów osiągnie stopień ≤2 (≥1,25x109/l) i ustąpi gorączka, wznowić podawanie ewerolimusu w dawce o około 50% mniejszej niż dawka dobowa podawana poprzednio; 4. stopień - przerwać podawanie ewerolimusu. Monitorowanie stężenia terapeutycznego. U pacjentów z SEGA konieczne jest monitorowanie stężenia terapeutycznego ewerolimusu we krwi z użyciem atestowanej metody. Minimalne stężenia należy oceniać po około 2 tyg. leczenia, po wszelkich zmianach dawki lub postaci farmaceutycznej, po rozpoczęciu podawania lub zmianie dawkowania podawanych równocześnie induktorów lub inhibitorów CYP3A4 lub po wszelkich zmianach stanu wątroby pacjenta (wg skali Child-Pugh). Monitorowanie stężenia terapeutycznego ewerolimusu we krwi z użyciem atestowanej metody jest opcją do rozważenia u pacjentów leczonych z powodu naczyniakomięśniakotłuszczaka w przebiegu TSC po rozpoczęciu lub wprowadzeniu zmian w leczeniu skojarzonym z induktorami bądź inhibitorami CYP3A4 oraz po jakiejkolwiek zmianie czynności wątroby (w skali Child-Pugh). Jeśli jest to możliwe, w czasie całego leczenia należy stosować te same metody i laboratorium w celu monitorowania stężenia terapeutycznego. Szczególne grupy pacjentów. Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy dostosować dawkę ewerolimusu, wg poniższego schematu. Pacjenci z naczyniakomięśniakotłuszczakiem nerki związanym z TSC: łagodne zaburzenia czynności wątroby (A wg skali Child-Pugh) - 7,5 mg na dobę; umiarkowane zaburzenia czynności wątroby (B wg skali Child-Pugh) - 5 mg na dobę; ciężkie zaburzenia czynności wątroby (C wg skali Child-Pugh) - ewerolimus jest zalecany tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko, w takim przypadku nie wolno stosować dawki większej niż 2,5 mg na dobę. Należy dostosować dawkę leku, jeśli stan wątroby pacjenta (oceniany w skali Child-Pugh) ulegnie zmianie podczas leczenia. Pacjenci z SEGA w przebiegu TSC: łagodne zaburzenia czynności wątroby (A wg skali Child-Pugh) - 75% zalecanej dawki początkowej, obliczanej na podstawie pc. (w zaokrągleniu do najbliższej dawki); umiarkowane zaburzenia czynności wątroby (B wg skali Child-Pugh) - 25% zalecanej dawki początkowej, obliczanej na podstawie pc. (w zaokrągleniu do najbliższej dawki); ciężkie zaburzenia czynności wątroby (C wg skali Child-Pugh): lek nie jest zalecany. Stężenie ewerolimusu we krwi pełnej należy oznaczyć po około 2 tyg. po każdej zmianie stanu wątroby (wg skali Child-Pugh). Ewerolimus nie jest zalecany do stosowania u pacjentów wieku <18 lat z SEGA i zaburzeniami czynności wątroby. Sposób podania. Lek należy podawać raz na dobę, o tej samej porze, z posiłkiem lub bez. Tabletki połykać w całości popijając szklanką wody; nie wolno ich żuć ani rozgryzać. Jeżeli pacjenci z SEGA w przebiegu TSE nie są w stanie połknąć tabletek, tabletki można całkowicie rozpuścić w szklance z około 30 ml wody mieszając delikatnie, do momentu aż tabletka(i) całkowicie się rozpuści(szczą) (około 7 min), tuż przed przyjęciem leku. Po wypiciu zawiesiny, wszelkie pozostałości muszą być ponownie rozpuszczone w takiej samej objętości wody i następnie wypite. Podczas zamiany postaci farmaceutycznej, dawkę należy dostosować do najbliższego stężenia wyrażonego w mg nowej postaci farmaceutycznej i minimalne stężenie ewerolimusu należy ocenić około 2 tyg. później.

    Zastosowanie

    Naczyniakomięśniakotłuszczak nerki związany ze stwardnieniem guzowatym. Leczenie dorosłych pacjentów z naczyniakomięśniakotłuszczakiem nerki w przebiegu stwardnienia guzowatego (TSC), u których istnieje ryzyko powikłań (na podstawie takich czynników jak wielkość guza lub obecność tętniaka bądź obecność mnogich lub obustronnych guzów), ale nie wymagają oni natychmiastowego leczenia chirurgicznego. Dane potwierdzające zastosowanie w tym wskazaniu opierają się na analizie zmian łącznej objętości naczyniakomięśniakotłuszczaka. Gwiaździak podwyściółkowy olbrzymiokomórkowy w przebiegu stwardnienia guzowatego. Leczenie pacjentów z gwiaździakiem podwyściółkowym olbrzymiokomórkowym (SEGA) w przebiegu stwardnienia guzowatego (TSC), którzy wymagają leczenia, ale nie kwalifikują się do leczenia operacyjnego. Zostało to udowodnione na podstawie analizy zmiany objętości SEGA. Dalsza korzyść kliniczna, taka jak poprawa w zakresie objawów związanych z chorobą, nie została wykazana.