logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Vanatex HCT 80 mg+12,5 mg tabl. powl. 28 szt.

        Vanatex HCT, 80 mg+12,5 mg, tabl. powl., 28 szt.

        Vanatex HCT
        80 mg+12,5 mg, tabl. powl., 28 szt.
        • 160 mg+12,5 mg, 28 szt., tabl. powl.
        • 160 mg+25 mg, 28 szt., tabl. powl.
        Producent

        Polpharma

        Opakowanie

        28 szt.

        Postać

        tabl. powl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        10.75

        Dawkowanie

        Doustnie. Dorośli: 1 tabl. raz na dobę. Zaleca się oddzielne dostosowanie dawki poszczególnych substancji czynnych. W każdym przypadku należy oddzielnie zwiększać dawki poszczególnych substancji, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia niedociśnienia i innych działań niepożądanych. Jeśli istnieje kliniczne uzasadnienie, można rozważyć bezpośrednią zmianę monoterapii na leczenie preparatem złożonym u pacjentów, których ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane podczas monoterapii walsartanem lub hydrochlorotiazydem, pod warunkiem, że wcześniej oddzielnie określono dawkę każdej substancji czynnej. Jeśli po rozpoczęciu leczenia nie udaje się kontrolować ciśnienia krwi, dawkę leku można zwiększyć poprzez zwiększenie dawki każdego ze składników do uzyskania dawki maksymalnej 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu. Działanie przeciwnadciśnieniowe jest wyraźnie zauważalne w ciągu 2 tyg. U większości pacjentów maksymalne staje się w ciągu 4 tyg., u niektórych pacjentów od 4 do 8 tyg., należy wziąć to pod uwagę podczas dostosowywania dawki. Dzieci i młodzież. Z uwagi na brak danych na temat bezpieczeństwa i skuteczności, nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CCr ≥30 ml/min). Ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) i bezmoczem. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby przebiegającymi bez cholestazy dawka maksymalna walsartanu wynosi 80 mg/dobę. Ze względu na zawartość walsartanu, stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, żółciową marskością wątroby i cholestazą. Sposób podania. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku, popijając wodą.

        Zastosowanie

        Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych. Preparat złożony o ustalonej dawce jest wskazany do stosowania u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze krwi nie jest wystarczająco kontrolowane za pomocą monoterapii walsartanem lub hydrochlorotiazydem.

        Treść ulotki

        1. Co to jest Vanatex HCT i w jakim celu się go stosuje

        Lek Vanatex HCT zawiera dwie substancje czynne: walsartan i hydrochlorotiazyd. Obie te substancje
        pomagają kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze (nadciśnienie).

        - Walsartan należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II, które
          pomagają kontrolować wysokie ciśnienie krwi. Angiotensyna II jest substancją powstającą
          w organizmie człowieka, która powoduje skurcz naczyń krwionośnych, tym samym
          podwyższając ciśnienie krwi. Walsartan działa poprzez blokowanie aktywności angiotensyny II.
          W efekcie naczynia krwionośne rozszerzają się i ciśnienie krwi zmniejsza się.
        - Hydrochlorotiazyd należy do grupy leków nazywanych tiazydowymi lekami moczopędnymi
          (diuretykami). Hydrochlorotiazyd zwiększa ilość wydalanego moczu, co również obniża
          ciśnienie krwi.

        Lek Vanatex HCT jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, którego nie udaje się
        kontrolować podaniem tylko jednej substancji czynnej.

        Wysokie ciśnienie krwi zwiększa obciążenie serca i tętnic. Nieleczone może prowadzić do
        uszkodzenia naczyń krwionośnych w mózgu, sercu i nerkach, co może skutkować udarem,
        niewydolnością serca lub niewydolnością nerek. Wysokie ciśnienie krwi powoduje zwiększenie
        ryzyka zawału serca. Obniżenie ciśnienia krwi do wartości prawidłowych pozwala zmniejszyć ryzyko
        wystąpienia tych zaburzeń.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Vanatex HCT

        Kiedy nie stosować leku Vanatex HCT:
        - jeśli pacjent ma uczulenie na walsartan, hydrochlorotiazyd, pochodne sulfonamidu (substancje
          chemiczne podobne do hydrochlorotiazydu) lub którykolwiek z pozostałych składników tego
          leku (wymienionych w punkcie 6);
        - jeśli pacjentka jest w ciąży powyżej 3. miesiąca (lepiej również unikać stosowania leku
          Vanatex HCT we wczesnym okresie ciąży - patrz podpunkt „Ciąża i karmienie piersią”);
        - jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby, uszkodzenie małych przewodów żółciowych
          w wątrobie (żółciowa marskość wątroby), skutkujące zastojem żółci w wątrobie (cholestaza);
        - jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
        - jeśli pacjent nie może oddawać moczu (bezmocz);
        - jeśli pacjent jest poddawany dializoterapii za pomocą sztucznej nerki;
        - jeśli u pacjenta występuje zmniejszone stężenie potasu lub sodu we krwi lub zwiększone
          stężenie wapnia we krwi, pomimo leczenia;
        - jeśli pacjent ma dnę moczanową;
        - jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
          ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.

        Jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy pacjenta, nie należy stosować leku Vanatex
        HCT - należy skontaktować się z lekarzem.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Vanatex HCT należy omówić to z lekarzem:
        - jeśli pacjent stosuje leki oszczędzające potas, suplementy potasu, substytuty soli kuchennej
          zawierające potas lub inne leki zwiększające stężenie potasu we krwi, takie jak heparyna -
          lekarz może zalecić regularną kontrolę stężenia potasu we krwi;
        - jeśli pacjent ma małe stężenie potasu we krwi;
        - jeśli u pacjenta występuje biegunka lub nasilone wymioty;
        - jeśli pacjent przyjmuje duże dawki leków moczopędnych;
        - jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba serca;
        - jeśli pacjent ma niewydolność serca lub przebył zawał serca - należy uważnie stosować się do
          zaleceń lekarza dotyczących początkowej dawki leku, lekarz może również sprawdzić czynność
          nerek;
        - jeśli u pacjenta występuje zwężenie tętnicy nerkowej;
        - jeśli pacjentowi w ostatnim czasie przeszczepiono nerkę;
        - jeśli pacjent ma hiperaldosteronizm (choroba, w której nadnercza wytwarzają zbyt duże ilości
          hormonu o nazwie aldosteron) - w takim przypadku nie zaleca się stosowania leku
          Vanatex HCT;
        - jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby lub nerek;
        - jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpił obrzęk języka i twarzy spowodowany reakcją alergiczną,
          nazywaną obrzękiem naczynioruchowym, po przyjęciu innego leku (w tym inhibitorów ACE) -
          jeśli takie objawy wystąpią podczas stosowania leku Vanatex HCT należy natychmiast go
          odstawić i nigdy więcej nie stosować (patrz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”);
        - jeśli u pacjenta występuje gorączka, wysypka i ból stawów, które mogą być objawami tocznia
          rumieniowatego układowego (SLE, choroba autoimmunologiczna);
        - jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
          pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
          dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
          złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania
          leku Vanatex HCT należy chronić skórę przed działaniem światła słonecznego
          i promieniowaniem UV;
        - jeśli pacjent ma cukrzycę, przebył dnę moczanową, ma duże stężenie cholesterolu lub
          triglicerydów we krwi;
        - jeśli u pacjenta w przeszłości występowały reakcje alergiczne po zastosowaniu innych leków
          obniżających ciśnienie krwi z tej grupy leków (antagonistów receptora angiotensyny II) lub jeśli
          u pacjenta występuje uczulenie lub astma;
        - jeśli u pacjenta wystąpi osłabienie wzroku lub ból oka. Mogą być to objawy gromadzenia się
          płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między
          naczyniówką a twardówką) lub zwiększenia ciśnienia we wnętrzu oka - mogą wystąpić
          w przedziale od kilku godzin do tygodni od przyjęcia leku Vanatex HCT. Nieleczone mogą
          prowadzić do trwałej utraty wzroku. Jeśli pacjent wcześniej miał uczulenie na penicylinę lub
          sulfonamidy może być w grupie zwiększonego ryzyka rozwoju tych objawów;
        - jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
          ciśnienia krwi:
           - inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma
             zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
           - aliskiren;
        - jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy
          z oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli
          po przyjęciu leku Vanatex HCT u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności
          z oddychaniem, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.

        Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
        elektrolitów (np. potasu) we krwi.

        Patrz także podpunkt „Kiedy nie stosować leku Vanatex HCT”.

        Lek może powodować zwiększoną wrażliwość skóry na słońce.

        Nie zaleca się stosowania leku Vanatex HCT u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).

        Należy powiedzieć lekarzowi o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Nie zaleca się stosowania
        leku Vanatex HCT we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży,
        ponieważ może on poważnie zaszkodzić dziecku, jeśli zostanie zastosowany w tym okresie (patrz
        podpunkt „Ciąża i karmienie piersią”).

        Lek Vanatex HCT a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

        Stosowanie leku Vanatex HCT z pewnymi innymi lekami może mieć wpływ na leczenie. Konieczna
        może być zmiana dawki, zastosowanie innych środków ostrożności lub, w pewnych przypadkach,
        odstawienie jednego z leków. Dotyczy to w szczególności następujących leków:
        - litu (leku stosowanego w leczeniu niektórych chorób psychicznych);
        - leków lub substancji, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi. Należą do nich
          suplementy potasu, substytuty soli kuchennej zawierające potas, leki oszczędzające potas
          i heparyna.
        - leków, które mogą zmniejszać stężenie potasu we krwi, takich jak leki moczopędne (diuretyki),
          kortykosteroidy, leki przeczyszczające, karbenoksolon, amfoterycyna lub penicylina G;
        - niektórych antybiotyków (z grupy ryfamycyny), leków stosowanych, aby zapobiec odrzuceniu
          przeszczepionego narządu (cyklosporyna) lub leku przeciwretrowirusowego stosowanego
          w leczeniu zakażeń HIV/AIDS (rytonawir). Leki te mogą nasilać działanie leku Vanatex HCT.
        - leków, które mogą wywoływać „torsade de pointes” (nieregularna czynność serca), takich jak
          leki przeciwarytmiczne (stosowane w leczeniu chorób serca) oraz niektóre leki
          przeciwpsychotyczne;
        - leków, które mogą zmniejszać stężenie sodu we krwi, takich jak leki przeciwdepresyjne, leki
          przeciwpsychotyczne, leki przeciwdrgawkowe;
        - leków stosowanych w leczeniu dny, takich jak allopurynol, probenecyd, sulfinpirazon;
        - terapeutycznych dawek witaminy D i suplementów wapnia;
        - leków stosowanych w leczeniu cukrzycy (leków doustnych, takich jak metformina lub
          insuliny);
        - innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, w tym metyldopy, inhibitorów konwertazy
          angiotensyny (ACE), takich jak enalapryl, lizynopryl, itd. lub aliskirenu (patrz także podpunkty
          „Kiedy nie stosować leku Vanatex HCT:” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
        - leków, które zwiększają ciśnienie tętnicze, takich jak noradrenalina lub adrenalina;
        - digoksyny lub innych glikozydów naparstnicy (leków stosowanych w leczeniu chorób serca);
        - leków, które mogą zwiększać stężenie cukru we krwi, takich jak diazoksyd oraz leki
          beta-adrenolityczne;
        - leków cytotoksycznych (stosowanych w leczeniu raka), takich jak metotreksat lub
          cyklofosfamid;
        - leków przeciwbólowych, takich jak niesteroidowe leki przeciwzpalne (NLPZ), w tym
          wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy-2 (inhibitory COX-2) i kwas acetylosalicylowy >3 g;
        - leków zwiotczających mięśnie, takich jak tubokuraryna;
        - leków przeciwcholinergicznych (leków stosowanych w leczeniu różnych zaburzeń, takich jak
          skurcze przewodu pokarmowego, skurcze pęcherza moczowego, astma, choroba lokomocyjna,
          kurcze mięśni, choroba Parkinsona oraz pomocniczo podczas znieczulenia);
        - amantadyny (leku stosowanego w leczeniu choroby Parkinsona oraz w leczeniu i zapobieganiu
          niektórym chorobom wywołanym przez wirusy);
        - kolestyraminy i kolestypolu (leków stosowanych głównie w leczeniu dużego stężenia lipidów
          we krwi);
        - alkoholu, środków nasennych i znieczulających (leków działających usypiająco lub
          przeciwbólowo, stosowanych np. podczas zabiegów chirurgicznych);
        - środków kontrastujących zawierających jod (stosowanych w badaniach obrazowych).

        Vanatex HCT z jedzeniem, piciem i alkoholem
        Lek Vanatex HCT można stosować podczas posiłku lub niezależnie od posiłku.
        Należy unikać spożywania alkoholu do czasu skonsultowania się z lekarzem. Alkohol może
        spowodować dalsze obniżenie ciśnienia krwi i (lub) zwiększyć ryzyko wystąpienia zawrotów głowy
        lub omdlenia.

        Ciąża i karmienie piersią
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

        Należy powiedzieć lekarzowi o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Lekarz zazwyczaj zaleci
        przerwanie stosowania leku Vanatex HCT przed planowaną ciążą lub natychmiast po potwierdzeniu
        ciąży oraz zaleci stosowanie innego leku zamiast leku Vanatex HCT. Nie zaleca się stosowania leku
        Vanatex HCT we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3. miesiącu w ciąży, ponieważ
        może on poważnie zaszkodzić dziecku, jeśli zostanie zastosowany w tym okresie.

        Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka karmi piersią lub zamierza rozpocząć karmienie piersią.
        Nie zaleca się stosowania leku Vanatex HCT u matek karmiących piersią. Lekarz może zalecić
        stosowanie innego leku, jeśli pacjentka zamierza karmić piersią, szczególnie noworodka lub
        wcześniaka.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Przed przystąpieniem do prowadzenia pojazdu, używania narzędzi, obsługiwania maszyn bądź
        wykonywania innych czynności wymagających koncentracji uwagi należy poznać wpływ leku
        Vanatex HCT na pacjenta. Podobnie jak wiele innych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
        ciśnienia krwi, Vanatex HCT może w rzadkich przypadkach powodować zawroty głowy i wpływać na
        zdolność koncentracji.

        Vanatex HCT zawiera laktozę i sód
        Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
        skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

        Vanatex HCT zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny
        od sodu”.

        3. Jak stosować Vanatex HCT

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
        się do lekarza lub farmaceuty.
        Takie postępowanie pomoże uzyskać najlepsze rezultaty i zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych.

        Osoby z wysokim ciśnieniem tętniczym często nie dostrzegają żadnych jego objawów. Wiele z nich
        czuje się dość dobrze. Dlatego tym ważniejsze jest zgłaszanie się na wizyty u lekarza, nawet
        w przypadku dobrego samopoczucia.

        Lekarz określi dokładną liczbę tabletek leku Vanatex HCT, jaką należy zażywać. W zależności od
        reakcji na leczenie może zalecić zwiększenie lub zmniejszenie dawki leku.
        - Zalecana dawka leku Vanatex HCT to jedna tabletka na dobę.
        - Nie należy zmieniać dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.
        - Lek należy przyjmować codziennie o tej samej porze, zwykle w godzinach porannych.
        - Lek Vanatex HCT można przyjmować z posiłkiem lub bez.
        - Tabletkę należy połknąć popijając szklanką wody.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Vanatex HCT
        W razie wystąpienia silnych zawrotów głowy i (lub) omdlenia należy się położyć i bezzwłocznie
        skontaktować z lekarzem.
        W razie przypadkowego zażycia zbyt dużej liczby tabletek należy skontaktować się z lekarzem lub
        zgłosić do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala.

        Pominięcie zastosowania leku Vanatex HCT
        W razie pominięcia dawki należy ją przyjąć zaraz po przypomnieniu sobie o tym. Jeśli jednak zbliża
        się pora zastosowania kolejnej dawki, należy pominąć zapomnianą dawkę.
        Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

        Przerwanie stosowania leku Vanatex HCT
        Zaprzestanie leczenia lekiem Vanatex HCT może spowodować pogorszenie się nadciśnienia. Nie
        należy przerywać stosowania leku, chyba że tak zaleci lekarz.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Niektóre działania niepożądane mogą być poważne i wymagać natychmiastowej pomocy
        lekarskiej - należy natychmiast zgłosić się do lekarza, jeśli wystąpią takie objawy jak:
        - obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w połykaniu, pokrzywka i trudności w oddychaniu
          (objawy obrzęku naczynioruchowego);
        - ciężka choroba skóry powodująca wysypkę, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy na
          wargach, oczach lub błonie śluzowej jamy ustnej, złuszczanie się skóry, gorączkę (toksyczne
          martwicze oddzielanie się naskórka);
        - pogorszenie widzenia lub ból oczu z powodu podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy ostrej
          jaskry zamkniętego kąta);
        - gorączka, ból gardła, częstsze zakażenia (agranulocytoza).

        Powyższe działania niepożądane są bardzo rzadkie lub ich częstość jest nieznana.

        Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast przerwać stosowanie leku
        Vanatex HCT i skontaktować się z lekarzem (patrz także punkt 2 „Ostrzeżenia i środki
        ostrożności”).

        Do innych działań niepożądanych należą:
        Niezbyt często (występują u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
        - kaszel;
        - niskie ciśnienie tętnicze;
        - uczucie „pustki” w głowie;
        - odwodnienie (z uczuciem pragnienia, suchością błony śluzowej jamy ustnej i języka, rzadkim
          oddawaniem moczu, ciemnym zabarwieniem moczu, suchą skórą);
        - ból mięśni;
        - uczucie zmęczenia;
        - mrowienie lub drętwienie;
        - nieostre widzenie;
        - szumy (np. syczenie, brzęczenie) uszne.

        Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
        - zawroty głowy;
        - biegunka;
        - ból stawów.

        Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        - trudności w oddychaniu;
        - znaczne zmniejszenie ilości oddawanego moczu;
        - małe stężenie sodu we krwi (które może wywołać uczucie zmęczenia, dezorientację, drżenie
          mięśni i (lub) drgawki w ciężkich przypadkach);
        - małe stężenie potasu we krwi (któremu niekiedy towarzyszy osłabienie mięśni, kurcze mięśni,
          zaburzenia rytmu serca);
        - mała liczba krwinek białych (z takimi objawami jak gorączka, zakażenia skóry, ból gardła lub
          owrzodzenia jamy ustnej spowodowane zakażeniami, osłabienie);
        - zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi (które może, w ciężkich przypadkach, wywoływać
          zażółcenie skóry i oczu);
        - zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi (co może wskazywać na
          nieprawidłową czynność nerek);
        - zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (co może, w ciężkich przypadkach, wywołać
          dnę);
        - omdlenie.

        Działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu samego walsartanu lub samego
        hydrochlorotiazydu, których nie obserwowano po podaniu leku Vanatex HCT:

        Walsartan
        Niezbyt często (występują u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
        - uczucie wirowania;
        - ból brzucha.

        Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        - pęcherze na skórze (objaw pęcherzowego zapalenia skóry);
        - wysypka skórna ze swędzeniem lub bez, przebiegająca z niektórymi z następujących objawów
          przedmiotowych i podmiotowych: gorączką, bólem stawów, bólem mięśni, obrzękiem węzłów
          chłonnych i (lub) objawami grypopodobnymi;
        - wysypka, fioletowo-czerwone plamy, gorączka, swędzenie (objawy zapalenia naczyń
          krwionośnych);
        - mała liczba płytek krwi (czasami z nietypowym krwawieniem lub powstawaniem sińców);
        - duże stężenie potasu we krwi (czasami z kurczami mięśni, zaburzeniami rytmu serca);
        - reakcje alergiczne (z takimi objawami jak wysypka, swędzenie, pokrzywka, trudności
          w oddychaniu lub połykaniu, zawroty głowy);
        - obrzęk, zwłaszcza twarzy i gardła; wysypka; swędzenie;
        - zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
        - zmniejszenie stężenia hemoglobiny i odsetka czerwonych krwinek we krwi (oba te czynniki
          w ciężkich przypadkach mogą wywołać niedokrwistość);
        - niewydolność nerek;
        - zmniejszenie stężenia sodu we krwi (które może wywołać zmęczenie, dezorientację, drżenie
          mięśni i (lub) drgawki w ciężkich przypadkach).

        Hydrochlorotiazyd
        Bardzo często (występują u co najmniej 1 na 10 pacjentów):
        - małe stężenie potasu we krwi;
        - zwiększenie stężenia lipidów we krwi.

        Często (występują u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
        - małe stężenie sodu we krwi;
        - małe stężenie magnezu we krwi;
        - duże stężenie kwasu moczowego we krwi;
        - swędząca wysypka i inne rodzaje wysypki;
        - zmniejszenie apetytu;
        - łagodne nudności i wymioty;
        - zawroty głowy, omdlenie po wstaniu;
        - niezdolność do osiągnięcia lub utrzymania erekcji.

        Rzadko (występują u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów):
        - obrzęk i powstawanie pęcherzy na skórze (z powodu zwiększonej wrażliwości na słońce);
        - duże stężenie wapnia we krwi;
        - duże stężenie cukru we krwi;
        - obecność cukru w moczu;
        - nasilenie zaburzeń metabolicznych w przebiegu cukrzycy;
        - zaparcie, biegunka, uczucie dyskomfortu w żołądku lub jelitach, zaburzenia wątroby, które
          mogą wystąpić razem z zażółceniem skóry i oczu;
        - nieregularna czynność serca;
        - ból głowy;
        - zaburzenia snu;
        - obniżenie nastroju (depresja);
        - mała liczba płytek krwi (czasami z krwawieniem lub powstawaniem sińców pod skórą);
        - zawroty głowy;
        - mrowienie lub drętwienie;
        - zaburzenia widzenia.

        Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
        - zapalenie naczyń krwionośnych z takimi objawami jak wysypka, fioletowo-czerwone plamy,
          gorączka;
        - wysypka, swędzenie, pokrzywka, trudności w oddychaniu lub połykaniu, zawroty głowy
          (reakcje nadwrażliwości);
        - wysypka na twarzy, ból stawów, zaburzenia mięśni, gorączka (toczeń rumieniowaty);
        - silny ból w nadbrzuszu (zapalenie trzustki);
          trudności w oddychaniu z gorączką, kaszlem, świszczącym oddechem, silną dusznością,
          osłabieniem i splątaniem (niewydolność oddechowa, w tym zapalenie płuc oraz obrzęk płuc,
          ostra niewydolność oddechowa);
        - bladość skóry, zmęczenie, duszność, ciemne zabarwienie moczu (niedokrwistość
          hemolityczna);
        - gorączka, ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej na skutek zakażenia (leukopenia);
        - stan splątania, zmęczenie, drżenie i kurcze mięśni, przyspieszony oddech (zasadowica
          hipochloremiczna).

        Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        - osłabienie, powstawanie siniaków i częste zakażenia (niedokrwistość aplastyczna);
        - znaczne zmniejszenie ilości oddawanego moczu (możliwe objawy zaburzenia czynności nerek
          lub niewydolności nerek);
        - wysypka, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy na wargach, oczach lub błonie
          śluzowej jamy ustnej, złuszczanie się skóry, gorączka (możliwe objawy rumienia
          wielopostaciowego);
        - kurcze mięśni;
        - gorączka;
        - osłabienie (astenia);
        - nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry);
        - osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy
          gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko - nadmiernego nagromadzenia
          płynu między naczyniówką a twardówką - lub ostrej jaskry zamkniętego kąta).

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
        zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C
        02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać Vanatex HCT

        Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze. Termin
        ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
        Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot/LOT oznacza numer
        serii.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera Vanatex HCT
        -   Substancjami czynnymi leku są walsartan i hydrochlorotiazyd.
        Każda tabletka 80 mg + 12,5 mg zawiera 80 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.
        Każda tabletka 160 mg + 12,5 mg zawiera 160 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.
        Każda tabletka 160 mg + 25 mg zawiera 160 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu.
        -   Pozostałe składniki to:
        Rdzeń tabletki: laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna,
        stearynian magnezu.
        Otoczka tabletki:
        Vanatex HCT 80 mg + 12,5 mg: hypromeloza 6 cP, makrogol 400, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza
        tlenek czerwony (E 172).
        Vanatex HCT 160 mg + 12,5 mg: hypromeloza 6 cP, makrogol 400, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza
        tlenek czerwony (E 172), żelaza tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czarny (E 172).
        Vanatex HCT 160 mg + 25 mg: hypromeloza 6 cP, makrogol 400, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza
        tlenek czerwony (E 172), żelaza tlenek żółty (E 172), żelaza tlenek czarny (E 172).

        Jak wygląda Vanatex HCT i co zawiera opakowanie
        Tabletki powlekane Vanatex HCT 80 mg + 12,5 mg są różowe, podłużne, obustronnie wypukłe.
        Tabletki powlekane Vanatex HCT 160 mg + 12,5 mg są rdzawo-brązowe, podłużne, obustronnie
        wypukłe.
        Tabletki powlekane Vanatex HCT 160 mg + 25 mg są jasno brązowe, podłużne, obustronnie wypukłe.

        Opakowanie zawiera 14 lub 28 tabletek.
        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
        ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański
        tel. +48 22 364 61 01

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: marzec 2022 r.
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026