logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Trevicta 350 mg zaw. do wstrz. o przedł. uwalnianiu amp.-strzyk. 1,75 ml + 2 igły

        Trevicta, 350 mg, zaw. do wstrz. o przedł. uwalnianiu, amp.-strzyk. 1,75 ml + 2 igły

        Trevicta
        350 mg, zaw. do wstrz. o przedł. uwalnianiu, amp.-strzyk. 1,75 ml + 2 igły
        • 263 mg, amp.-strzyk. 1,315 ml + 2 igły, zaw. do wstrz. o przedł. uwalnianiu
        • 525 mg, amp.-strzyk. 2,625 ml + 2 igły, zaw. do wstrz. o przedł. uwalnianiu
        Producent

        Janssen-Cilag International

        Opakowanie

        amp.-strzyk. 1,75 ml + 2 igły

        Postać

        zaw. do wstrz. o przedł. uwalnianiu

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        1704.73

        Dawkowanie

        Domięśniowo. U pacjentów ustabilizowanych klinicznie palmitynianem paliperydonu podawanym we wstrzyknięciach co 1 miesiąc (preferowany okres leczenia co najmniej 4 miesiące) i nie wymagających dostosowania dawki, można zmienić terapię na palmitynian paliperydonu podawany we wstrzyknięciach co 3 miesiące. Rozpoczynając leczenie lekiem Trevicta należy zastąpić nim następną zaplanowaną dawkę palmitynianu paliperydonu podawanego we wstrzyknięciach co 1 miesiąc. (±7 dni). Dawka  palmitynianu paliperydonu podawanego we wstrzyknięciach co 1 miesiąc. powinna być 3,5 razy większa od wcześniej stosowanej dawki palmitynianu paliperydonu podawanego we wstrzyknięciach co 1 miesiąc, np. gdy ostatnia dawka palmitynianu paliperydonu podawanego we wstrzyknięciach co 1 miesiąc wynosiła 50 mg, to dawka inicjująca leku Trevicta wynosi 175 mg. Brak równoważnej dawki preparatu dla dawki 25 mg palmitynianu paliperydonu podawanego we wstrzyknięciach co 1 miesiąc. Po dawce inicjującej preparat należy podawać domięśniowo co 3 miesiące (± 2 tyg.). W razie potrzeby dostosowanie dawki można przeprowadzać co 3 miesiące w zakresie dawek 175-525 mg, opierając się na indywidualnej tolerancji pacjenta i (lub) skuteczności. Z powodu przedłużonego uwalniania leku reakcja pacjenta na zmienioną dawkę może uwidocznić się dopiero po kilku miesiącach. Jeśli objawy nadal występują, należy postępować zgodnie z praktyką kliniczną. Zamiana z innych leków przeciwpsychotycznych. Nie należy zamieniać leczenia bezpośrednio z innych leków przeciwpsychotycznych, ponieważ leczenie palmitynianem paliperydonu podawanym we wstrzyknięciach co 3 miesiące można rozpoczynać dopiero po ustabilizowaniu pacjenta palmitynianem paliperydonu podawanym we wstrzyknięciach co 1 miesiąc. Zamiana z preparatu na inne leki przeciwpsychotyczne. W razie zakończenia podawania preparatu, należy wziąć pod uwagę jego przedłużone uwalnianie. Zamiana z preparatu na palmitynian paliperydonu podawany we wstrzyknięciach co 1 miesiąc. W celu zamiany leku Trevicta na palmitynian paliperydonu podawany we wstrzyknięciach co 1 miesiąc, należy zastąpić nim następną zaplanowaną iniekcję leku Trevicta w dawce 3,5 razy mniejszej, np. gdy ostatnia dawka leku Trevicta wynosiła 175 mg, to zastosowana po 3 miesiącach dawka palmitynianu paliperydonu podawanego we wstrzyknięciach co 1 miesiąc będzie wynosiła 50 mg. Nie jest wymagany schemat dawkowania inicjującego, opisany w ChPL palmitynianu paliperydonu podawanego we wstrzyknięciach co 1 miesiąc. Następnie należy kontynuować stosowanie palmitynianu paliperydonu podawanego we wstrzyknięciach co 1 miesiąc zgodnie z zaleceniami dotyczącymi jego dawkowania opisanymi w ChPL. Zamiana z preparatu na paliperydon w postaci tabl. o przedł. uwalnianiu przyjmowanych raz na dobę. W celu zamiany leku Trevicta na paliperydon w postaci tabl. o przedł. uwalnianiu, należy rozpocząć codzienne przyjmowanie tabl. o przedł. uwalnianiu po 3 miesiącach od ostatniej iniekcji preparatu i kontynuować ich przyjmowanie zgodnie poniższą instrukcją, w której przedstawiono zalecane schematy zamiany dawek, by umożliwić pacjentom wcześniej ustabilizowanym na różnych dawkach leku Trevicta uzyskanie podobnych ekspozycji na paliperydon po zastosowaniu go w postaci tabl. o przedł. uwalnianiu. Jeżeli ostatnia dawka leku Trevicta (tydzień 0.) wynosiła 175 mg, to dawka dobowa paliperydonu w postaci tabl. o przedł. uwalnianiu od 12. tyg. po ostatniej dawce leku Trevicta wynosi 3 mg. Jeżeli ostatnia dawka leku Trevicta (tydzień 0.) wynosiła 263 mg, to dawka dobowa paliperydonu w postaci tabl. o przedł. uwalnianiu od 12. tyg. do 24 tyg. włącznie po ostatniej dawce leku Trevicta wynosi 3 mg; od 25. tyg. - 6 mg. Jeżeli ostatnia dawka leku Trevicta (tydzień 0.) wynosiła 350 mg, to dawka dobowa paliperydonu w postaci tabl. o przedł. uwalnianiu od 12. tyg. do 18. tyg. włącznie po ostatniej dawce leku Trevicta wynosi 3 mg; od 19. tyg. do 24. tyg. włącznie - 6 mg; od 25. tyg. - 9 mg. Jeżeli ostatnia dawka leku Trevicta (tydzień 0.) wynosiła 525 mg, to dawka dobowa paliperydonu w postaci tabl. o przedł. uwalnianiu od 12. tyg. do 18. tyg. włącznie po ostatniej dawce leku Trevicta wynosi 6 mg; od 19. tyg. do 24. tyg. włącznie - 9 mg; od 25. tyg. - 12 mg. Wszystkie dawki paliperydonu w postaci tabl. o przedł. uwalnianiu przyjmowane raz na dobę należy dostosować indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę różne czynniki, takie jak: przyczyny zamiany, odpowiedź na poprzednie leczenie paliperydonem, nasilenie objawów psychotycznych i (lub) skłonność do występowania działań niepożądanych. Pominięta dawka. Lek należy podawać we wstrzyknięciach co 3 miesiące. Aby uniknąć pominięcia dawki, pacjenci mogą otrzymywać wstrzyknięcie w okresie od 2 tygodni przed do 2 tygodni po upłynięciu 3-miesięcznego terminu. Jeśli pominięto zaplanowaną dawkę, a od ostatniego wstrzyknięcia upłynęło >3 i pół miesiąca do 4 miesięcy, to lek podać tak szybko jak to możliwe, a następnie kontynuować schemat 3-miesięczny. Jeśli pominięto zaplanowaną dawkę, a od ostatniego wstrzyknięcia upłynęło 4-9 miesięcy, to należy zastosować następujący schemat wznawiania leczenia: jeżeli ostatnia dawka leku Trevicta wynosiła 175 mg, to należy wstrzyknąć kolejno, w odstępie 1-tygodniowym dwie dawki 1-miesięcznego palmitynianu paliperydonu (do mięśnia naramiennego): w dniu 1. - 50 mg, w dniu 8. - 50 mg, a następnie podać lek Trevicta (do mięśnia naramiennego lub pośladkowego) 1 miesiąc po dniu 8. w dawce 175 mg; jeżeli ostatnia dawka leku Trevicta wynosiła 263 mg, to należy wstrzyknąć kolejno, w odstępie 1-tygodniowym dwie dawki 1-miesięcznego palmitynianu paliperydonu (do mięśnia naramiennego): w dniu 1. - 75 mg, w dniu 8. - 75 mg, a następnie podać lek Trevicta (do mięśnia naramiennego lub pośladkowego) 1 miesiąc po dniu 8. w dawce 263 mg; jeżeli ostatnia dawka leku Trevicta wynosiła 350 mg, to należy wstrzyknąć kolejno, w odstępie 1-tygodniowym dwie dawki 1-miesięcznego palmitynianu paliperydonu (do mięśnia naramiennego): w dniu 1. - 100 mg, w dniu 8. - 100 mg, a następnie podać lek Trevicta (do mięśnia naramiennego lub pośladkowego) 1 miesiąc po dniu 8. w dawce 350 mg; jeżeli ostatnia dawka leku Trevicta wynosiła 525 mg, to należy wstrzyknąć kolejno, w odstępie 1-tygodniowym dwie dawki 1-miesięcznego palmitynianu paliperydonu (do mięśnia naramiennego): w dniu 1. - 100 mg, w dniu 8. - 100 mg, a następnie podać lek Trevicta (do mięśnia naramiennego lub pośladkowego) 1 miesiąc po dniu 8. w dawce 525 mg. Jeśli pominięto zaplanowaną dawkę, a od ostatniego wstrzyknięcia upłynęło >9 miesięcy, to należy wznowić leczenie palmitynianem paliperydonu podawanym we wstrzyknięciach co 1 miesiąc zgodnie z ChPL. Stosowanie leku Trevicta można wznowić u ustabilizowanego klinicznie pacjenta leczonego przez okres 4 miesięcy lub dłużej palmitynianem paliperydonu podawanym we wstrzyknięciach co 1 miesiąc. Szczególne grupy pacjentów. Nie ustalono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku >65 lat. Ogólnie, zalecane dawkowanie preparatu u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek jest takie samo, jak u młodszych dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CCr od ≥50 do <80 ml/min) należy dostosować dawkę, i najpierw ustabilizować pacjenta z zastosowaniem palmitynianu paliperydonu podawanego we wstrzyknięciach co 1 miesiąc, a następnie przestawić na lek Trevicta. Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek w stopniu umiarkowanym do ciężkiego (CCr <50 ml/min). Jak wskazuje doświadczenie zebrane podczas stosowania doustnego paliperydonu, u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki; zaleca się ostrożność w przypadku leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat. Sposób podania. Lek jest przeznaczony wyłącznie do stosowania domięśniowego. Nie wolno go podawać w żaden inny sposób. Każde wstrzyknięcie musi wykonać fachowy pracownik personelu medycznego, podając całą dawkę w pojedynczym wstrzyknięciu. Lek należy wstrzykiwać powoli, głęboko do mięśnia naramiennego lub pośladkowego. W razie dyskomfortu w miejscu wstrzyknięcia, należy rozważyć zamianę miejsca następnej injekcji z wstrzyknięcia do mięśnia naramiennego na wstrzyknięcie do mięśnia pośladkowego (i odwrotnie). Lek można podawać wyłącznie za pomocą cienkościennych igieł dostarczonych w opakowaniu tego leku. Do podawania leku nie wolno stosować igieł z opakowania palmitynianu paliperydonu podawanego we wstrzyknięciach co 1 miesiąc ani innych dostępnych na rynku igieł. Przed podaniem należy obejrzeć zawartość ampułkostrzykawki, czy nie ma ciał obcych lub zmian zabarwienia. Ważne, aby przez co najmniej 15 s wstrząsać intensywnie luźnym nadgarstkiem ampułkostrzykawkę z końcem zwróconym do góry, aby zapewnić jednorodność zawiesiny. Lek należy podać w ciągu 5 min od wymieszania. Jeśli upłynie więcej niż 5 min, należy ponownie intensywnie wstrząsać przez co najmniej 15 s, aby odtworzyć zawiesinę. Wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego. Zalecany rozmiar igły do wstrzyknięć leku do mięśnia naramiennego zależy od masy ciała pacjenta. Dla osób o mc. ≥90 kg zaleca się używanie igły w rozmiarze 1½ cala, 22 G (0,72 mm x 38,1 mm); dla osób o mc. <90 kg zaleca się używanie igły w rozmiarze 1 cal, 22 G (0,72 mm x 25,4 mm). Wstrzyknięcia należy wykonywać w środek mięśnia naramiennego, naprzemiennie do obu mięśni naramiennych. Wstrzyknięcie do mięśnia pośladkowego. Do wstrzyknięć leku do mięśnia pośladkowego stosuje się igły cienkościenne o wymiarach 1½ cala, 22 G (0,72 mm x 38,1 mm) niezależnie od masy ciała pacjenta. Wstrzyknięcia należy wykonywać w górny zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego, naprzemiennie do obu mięśni pośladkowych. Niepełne podanie. By uniknąć niepełnego podania leku, należy intensywnie wstrząsać ampułkostrzykawką przez co najmniej 15 s, by powstała jednolita zawiesina i podać w ciągu 5 min. Jednakże w razie wstrzyknięcia niepełnej dawki, pozostałej w strzykawce dawki nie należy dostrzykiwać pacjentowi, ani też podawać mu jeszcze jednej dawki, gdyż trudno ocenić, jaka część dawki została podana. Należy dokładnie obserwować pacjenta i w razie potrzeby klinicznej podjąć odpowiednie działania, aż do następnego zaplanowanego 3-miesięcznego wstrzyknięcia.

        Zastosowanie

        Lek we wstrzyknięciach podawanych co 3 miesiące jest wskazany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii u dorosłych pacjentów ustabilizowanych klinicznie na palmitynianie paliperydonu podawanym we wstrzyknięciach co 1 miesiąc.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek TREVICTA i w jakim celu się go stosuje

        TREVICTA zawiera substancję czynną - paliperydon, który należy do grupy leków
        przeciwpsychotycznych, i jest stosowany w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii
        u dorosłych pacjentów.

        U pacjentów, którzy wcześniej dobrze reagowali na palmitynian paliperydonu w zastrzykach
        podawanych co miesiąc, lekarz może zalecić stosowanie leku TREVICTA.

        Schizofrenia jest chorobą z objawami „pozytywnymi” i „negatywnymi”. Objawy pozytywne
        oznaczają nagromadzenie objawów, które zwykle nie występują. Osoba cierpiąca na schizofrenię
        może na przykład słyszeć głosy lub widzieć rzeczy nieistniejące (są to omamy), wierzyć w rzeczy
        nieprawdziwe (są to urojenia) lub być nadmiernie podejrzliwa wobec innych osób. Objawy negatywne
        oznaczają brak zwykle występujących zachowań lub uczuć. Osoba cierpiąca na schizofrenię może na
        przykład wydawać się wycofana, zamknięta w sobie i nie reagować w ogóle emocjonalnie lub może
        mieć problem ze zrozumiałym i logicznym wypowiadaniem się. Osoby dotknięte tą chorobą mogą też
        odczuwać depresję, lęk, poczucie winy lub napięcie.

        Lek TREVICTA pomaga złagodzić objawy choroby i zapobiega ich nawrotowi.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku TREVICTA

        Kiedy nie stosować leku TREVICTA
        - Jeśli pacjent ma uczulenie na paliperydon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
          (wymienionych w punkcie 6).
        - Jeśli pacjent ma uczulenie na inny lek przeciwpsychotyczny, w tym rysperydon.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku TREVICTA należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
        pielęgniarką.

        Nie zbadano stosowania tego leku u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem. Jednak u takich
        pacjentów, leczonych innymi lekami podobnego typu, może występować zwiększone ryzyko udaru
        mózgu lub zgonu (patrz punkt 4).

        Wszystkie leki wykazują działania niepożądane. Niektóre działania niepożądane tego leku mogą
        powodować pogorszenie objawów innych chorób. Z tego powodu należy omówić z lekarzem każdy z
        poniższych stanów, które mogą pogorszyć się w trakcie leczenia tym lekiem:
        - jeśli pacjent ma chorobę Parkinsona
        - jeśli u pacjenta kiedykolwiek rozpoznano stan, którego objawy to m.in. wysoka gorączka i
          sztywność mięśni (znany także jako złośliwy zespół neuroleptyczny)
        - jeśli u pacjenta wystąpiły kiedykolwiek nieprawidłowe ruchy języka lub mięśni twarzy (późne
          dyskinezy)
        - jeśli pacjent miał kiedyś małą liczbę białych krwinek (co mogło być lub nie musiało być
          spowodowane działaniem innych leków)
        - jeśli pacjent ma cukrzycę lub jest predysponowany do jej wystąpienia
        - jeśli pacjent ma nowotwór piersi lub guz przysadki mózgowej
        - jeśli pacjent ma chorobę serca lub jest w trakcie leczenia choroby serca, które predysponują do
          niedociśnienia
        - jeśli pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze po nagłej zmianie pozycji na stojącą lub siedzącą
        - jeśli pacjent miał napady drgawkowe
        - jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności nerek
        - jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności wątroby
        - jeśli u pacjenta występuje przedłużona i (lub) bolesna erekcja
        - jeśli u pacjenta występuje problem z regulacją temperatury ciała lub przegrzewanie organizmu
        - jeśli pacjent ma nieprawidłowe, zwiększone stężenie hormonu prolaktyny we krwi lub
          podejrzenie guza prolaktynozależnego
        - jeśli u pacjenta lub w jego rodzinie występowały przypadki zakrzepów krwi w naczyniach
          krwionośnych, gdyż leki przeciwpsychotyczne są kojarzone z ich powstawaniem.

        Jeśli pacjent spełnia którekolwiek z powyższych kryteriów, należy skonsultować się z lekarzem, który
        może dostosować dawkę lub okresowo obserwować pacjenta.

        Lekarz prowadzący może zlecić wykonanie badania liczby białych krwinek, gdyż we krwi pacjentów
        stosujących ten lek stwierdzano bardzo rzadko niebezpiecznie małą liczbę pewnego rodzaju białych
        krwinek niezbędnych do zwalczania zakażeń.

        Nawet jeśli wcześniej pacjent tolerował paliperydon lub rysperydon podawane doustnie, po
        wstrzyknięciach leku TREVICTA mogą rzadko występować reakcje alergiczne. Należy niezwłocznie
        zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli u pacjenta wystąpi wysypka, obrzęk krtani, świąd lub trudności z
        oddychaniem, gdyż mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej.

        Ten lek może powodować zwiększenie masy ciała. Znaczne zwiększenie masy ciała może
        niekorzystnie wpływać na zdrowie pacjenta. Lekarz prowadzący będzie regularnie badał masę ciała
        pacjenta.

        Lekarz prowadzący będzie badał, czy nie występują u pacjenta objawy podwyższonego stężenia cukru
        we krwi, gdyż u pacjentów stosujących ten lek stwierdzano nowe zachorowania na cukrzycę lub
        pogorszenie stanu wcześniej występującej cukrzycy. U pacjentów z wcześniej występującą cukrzycą
        należy regularnie badać stężenie glukozy we krwi.

        Ponieważ ten lek może hamować wymioty, może maskować prawidłową reakcję organizmu na
        połknięcie substancji toksycznych lub inne choroby.

        Podczas zabiegu usunięcia zaćmy z oka, źrenica może nie rozszerzać się wystarczająco.

        Również tęczówka oka może być wiotka podczas zabiegu, co może skutkować uszkodzeniem oka.

        Jeśli pacjent ma zaplanowaną operację oka, należy powiedzieć lekarzowi okuliście o przyjmowaniu
        tego leku.

        Dzieci i młodzież
        Tego leku nie stosuje się u osób w wieku poniżej 18 lat. Nie wiadomo, czy jest bezpieczny i skuteczny
        u tych pacjentów.

        Lek TREVICTA a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
        ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

        Przyjmowanie tego leku razem z karbamazepiną (lek przeciwpadaczkowy i stabilizator nastroju) może
        wymagać zmiany dawkowania tego leku.

        Ze względu na to, że ten lek działa przede wszystkim w mózgu, oddziaływanie z innymi lekami,
        takimi jak inne leki psychotropowe, opioidy, leki przeciwhistaminowe i nasenne, które działają w
        mózgu, może spowodować nasilenie objawów niepożądanych, takich jak senność, lub innych
        oddziaływań na mózg.

        Ten lek może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego, należy zatem zachować ostrożność, stosując
        go jednocześnie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi.

        Ten lek może osłabiać działanie leków stosowanych w chorobie Parkinsona i zespole niespokojnych
        nóg (np. lewodopy).

        Ten lek może powodować nieprawidłowości elektrokardiogramu (EKG) objawiające się wydłużeniem
        czasu przejścia impulsu elektrycznego przez określoną część serca („wydłużeniem odstępu QT”).

        Do innych leków charakteryzujących się takim działaniem należą m.in. leki służące do normowania
        rytmu serca lub leczenia zakażeń, a także inne leki przeciwpsychotyczne.

        Jeśli pacjent ma skłonności do drgawek, ten lek może zwiększać ryzyko ich wystąpienia. Inne leki
        charakteryzujące się takim działaniem to m.in. niektóre leki służące do leczenia depresji lub zakażeń, a
        także inne leki przeciwpsychotyczne.

        Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku TREVICTA razem z lekami, które zwiększają
        aktywność ośrodkowego układu nerwowego (leki psychostymulujące takie jak metylofenidat).

        Stosowanie leku TREVICTA z alkoholem
        Należy unikać spożywania alkoholu.

        Ciąża i karmienie piersią
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

        Nie należy stosować tego leku podczas ciąży, chyba że zostało to omówione z lekarzem.

        U noworodków, których matki stosowały paliperydon w ostatnim trymestrze (ostatnie 3 miesiące
        ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie, senność,
        pobudzenie, trudności z oddychaniem oraz trudności związane z karmieniem. W razie
        zaobserwowania takich objawów u własnego dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.

        Ten lek może przeniknąć z organizmu matki do organizmu dziecka wraz z jej mlekiem i zaszkodzić
        dziecku. Dlatego podczas stosowania tego leku nie należy karmić piersią.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Podczas leczenia tym lekiem mogą wystąpić zawroty głowy, uczucie skrajnego zmęczenia
        i zaburzenia widzenia (patrz punkt 4). Należy to wziąć pod uwagę w sytuacjach, gdy wymagana jest
        pełna czujność, np. podczas kierowania pojazdem lub obsługiwania maszyn.

        Lek TREVICTA zawiera sód
        Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
        sodu”.

        3. Jak stosować lek TREVICTA

        Lek podaje lekarz lub inny fachowy pracownik personelu medycznego. Lekarz poinformuje pacjenta,
        kiedy trzeba będzie podać następny zastrzyk. Ważne, aby nie pominąć zaplanowanej dawki. Jeśli nie
        można dotrzymać ustalonego terminu, należy natychmiast poinformować lekarza, aby jak najszybciej
        ustalić inny termin.

        Pacjent będzie otrzymywał zastrzyk leku TREVICTA w górną część ramienia lub pośladek raz na 3
        miesiące.

        W zależności od występujących u pacjenta objawów lekarz może zwiększyć lub zmniejszyć podawaną
        dawkę leku w czasie następnego zaplanowanego zastrzyku.

        Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
        Jeśli pacjent ma łagodne zaburzenia czynności nerek, lekarz określi właściwą dawkę leku TREVICTA
        na podstawie wcześniej otrzymywanej przez pacjenta dawki palmitynianu paliperydonu podawanego
        we wstrzyknięciach co 1 miesiac. Nie należy stosować tego leku w razie umiarkowanych lub ciężkich
        zaburzeń czynności nerek.

        Pacjenci w podeszłym wieku
        Lekarz może zmniejszyć dawkę leku, jeśli pacjent ma osłabioną czynność nerek.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku TREVICTA
        Ten lek będzie podawany pod nadzorem medycznym, dlatego podanie zbyt dużej dawki jest mało
        prawdopodobne.

        U pacjentów, którzy otrzymali zbyt dużą dawkę paliperydonu mogą wystąpić następujące objawy:
        senność i sedacja, przyspieszony rytm serca, obniżenie ciśnienia krwi, nieprawidłowy zapis EKG
        (elektrokardiogram) lub spowolnione albo nietypowe ruchy mięśni twarzy, ciała, ramion lub nóg.

        Przerwanie stosowania leku TREVICTA
        Jeśli pacjent przerwie przyjmowanie zastrzyków, lek przestanie działać. Nie należy przerywać
        stosowania leku, chyba że zadecyduje o tym lekarz, gdyż objawy choroby mogą powrócić lub się
        nasilić.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do
        lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Należy natychmiast poinformować lekarza jeśli:
        - wystąpią zakrzepy krwi w żyłach, zwłaszcza nóg (objawy obejmują obrzęk, ból i
          zaczerwienienie nogi), które to zakrzepy mogą przemieszczać się naczyniami krwionośnymi do
          płuc, powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu. W razie wystąpienia takich
          objawów, należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną
        - u pacjenta z otępieniem wystąpi nagła zmiana stanu psychicznego lub nagłe zwiotczenie, lub
          odrętwienie twarzy, ramion lub nóg, szczególnie jednostronne, lub zaburzenia wymowy, nawet
          na krótki czas. Objawy te mogą sygnalizować udar
        - wystąpi gorączka, sztywność mięśni, poty lub obniżenie poziomu świadomości (stan zwany
          złośliwym zespołem neuroleptycznym). Może być konieczne podjęcie natychmiastowego
          leczenia
        - u mężczyzny występuje przedłużona lub bolesna erekcja. Stan ten jest określany terminem
          priapizm. Może być konieczne zastosowanie natychmiastowego leczenia
        - wystąpią mimowolne rytmiczne ruchy języka, ust lub twarzy. Może być konieczne zaprzestanie
          leczenia paliperydonem
        - wystąpi ciężka reakcja alergiczna charakteryzująca się: gorączką, obrzękiem ust, twarzy, warg
          lub języka, dusznością, świądem, wysypką skórną, a czasem spadkiem ciśnienia krwi (określana
          jako reakcja anafilaktyczna). Nawet jeśli wcześniej pacjent tolerował rysperydon lub
          paliperydon podawane doustnie, po wstrzyknięciach paliperydonu mogą rzadko wystąpić
          reakcje alergiczne
        - pacjent ma zaplanowany zabieg na oku, należy powiedzieć lekarzowi okuliście o przyjmowaniu
          tego leku. Podczas usuwania zaćmy z oka, źrenica może nie rozszerzać się wystarczająco.
          Również tęczówka oka może być wiotka podczas zabiegu, co może skutkować uszkodzeniem
          oka
        - pacjent ma niebezpiecznie małą liczbę pewnego rodzaju białych krwinek niezbędnych do
          zwalczania zakażeń

        Mogą występować następujące działania niepożądane:

        Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
        - trudności z zasypianiem lub budzenie się

        Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów)
        - objawy przeziębienia, zakażenie dróg moczowych, objawy grypopodobne
        - lek TREVICTA może zwiększyć stężenie hormonu prolaktyny we krwi (co może, lecz nie musi,
          powodować objawy). Do objawów zwiększenia ilości prolaktyny mogą należeć: (u mężczyzn)
          obrzęk sutków, trudności w osiągnięciu lub utrzymaniu erekcji lub inne zaburzenia seksualne;
          (u kobiet) dyskomfort piersi, wyciek mleka z piersi, brak krwawień miesięcznych lub inne
          zaburzenia cyklu miesięcznego
        - wysokie stężenie cukru we krwi, zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie
          apetytu
        - drażliwość, depresja, lęk
        - niepokój
        - parkinsonizm: stan ten może obejmować wolne lub nieprawidłowe ruchy, uczucie sztywności
          lub napięcia mięśni (co powoduje, że ruchy pacjenta są nierówne, gwałtowne), a czasami nawet
          uczucie „zamrożenia” ruchów, po którym następuje odblokowanie. Inne objawy parkinsonizmu
          to: wolny posuwisty chód, drżenie spoczynkowe, zwiększone wydzielanie śliny/ślinienie się i
          twarz bez wyrazu
        - niepokój psychoruchowy, uczucie senności lub osłabienie czujności
        - dystonia: stan ten obejmuje powolne lub utrzymujące się mimowolne skurcze mięśni.
          Chociaż może to dotyczyć każdej części ciała (i skutkować nieprawidłową postawą ciała),
          jednak dystonia najczęściej obejmuje mięśnie twarzy, w tym nieprawidłowe ruchy oczu, ust,
          języka czy żuchwy
        - zawroty głowy
        - dyskinezy: stan ten obejmuje mimowolne ruchy mięśni i może mieć postać powtarzalnych,
          spastycznych lub skręcających ruchów lub szarpnięć
        - drżenie
        - bóle głowy
        - szybki rytm serca
        - wysokie ciśnienie tętnicze krwi
        - kaszel, zatkany nos
        - ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcia, biegunka, niestrawność, ból zęba
        - zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi
        - ból kości lub mięśni, ból pleców, ból stawów
        - brak miesiączki
        - gorączka, osłabienie, zmęczenie
        - reakcja w miejscu wstrzyknięcia, w tym m.in. świąd, ból lub obrzęk

        Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów)
        - zapalenie płuc, zakażenie oskrzeli, zakażenia dróg oddechowych, zakażenie zatok, zakażenie
          pęcherza moczowego, zakażenie ucha, zapalenie migdałków, grzybica paznokci, zakażenie
          skóry, ropień podskórny
        - zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby białych krwinek chroniących przed
          zakażeniami, niedokrwistość
        - reakcja alergiczna
        - wystąpienie cukrzycy lub pogorszenie wcześniej istniejącej, zwiększenie we krwi stężenia
          insuliny (hormon regulujący stężenie cukru we krwi)
        - zwiększenie apetytu
        - utrata apetytu skutkująca niedożywieniem i niską masą ciała
        - duże stężenie trójglicerydów (tłuszczów) we krwi, zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi
        - zaburzenia snu, podwyższony nastrój (mania), zmniejszone libido, nerwowość, koszmary senne
        - późne dyskinezy (drgające lub szarpiące niekontrolowane ruchy twarzy, języka lub innych
          części ciała). Należy niezwłocznie poinformować lekarza w razie wystąpienia mimowolnych
          rytmicznych ruchów języka, ust lub twarzy. Może być konieczne odstawienie tego leku
        - omdlenia, przymus poruszania częściami ciała, zawroty głowy po zmianie pozycji na stojącą,
          zaburzenia koncentracji, trudności w mówieniu, utrata lub nieprawidłowe odczuwanie smaku,
          osłabione odczuwanie bodźców bólowych i dotykowych na skórze, uczucie mrowienia, kłucia
          lub drętwienia skóry
        - niewyraźne widzenie, zakażenie oka lub zapalenie spojówek, suche oko
        - uczucie zawrotów głowy, dzwonienie w uszach, ból ucha
        - blok przewodzenia impulsów między jamami serca, nieprawidłowe przewodzenie impulsów
          elektrycznych w sercu, wydłużenie odstępu QT w sercu, szybkie bicie serca po zmianie pozycji
          na stojącą, wolny rytm serca, nieprawidłowy zapis czynności elektrycznej serca w EKG,
          uczucie trzepotania lub kołatania serca
        - niskie ciśnienie tętnicze krwi, niskie ciśnienie tętnicze po zmianie pozycji na stojącą
          (w następstwie czego niektórzy pacjenci przyjmujący ten lek mogą mdleć, mieć zawroty głowy
          lub tracić przytomność, gdy nagle wstaną lub usiądą)
        - duszność, zapalenie krtani, krwawienie z nosa
        - dyskomfort w jamie brzusznej, zakażenie żołądka lub jelit, trudności z przełykaniem, suchość w
          ustach, intensywne oddawanie gazów
        - zwiększona aktywność enzymu GGTP (enzym wątrobowy - gammaglutamylotransferaza) we
          krwi, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi
        - pokrzywka, swędzenie, wysypka, utrata włosów, wyprysk, sucha skóra, zaczerwienienie skóry,
          trądzik
        - zwiększona aktywność CPK (fosfokinaza kreatynowa) we krwi, enzymu który czasem jest
          uwalniany z uszkodzonych mięśni
        - skurcze mięśni, sztywność stawów, osłabienie mięśni
        - nietrzymanie moczu, częste oddawanie moczu, bolesne oddawanie moczu
        - zaburzenia erekcji, zaburzenia ejakulacji, brak krwawień miesięcznych, opóźnienia krwawień
          miesięcznych i inne zaburzenia cyklu miesięcznego (kobiety), powiększenie sutków
          u mężczyzn, zaburzenia seksualne, ból piersi, mlekotok
        - obrzęk twarzy, ust, oczu lub warg, obrzęk ciała, kończyn górnych lub dolnych
        - zwiększenie temperatury ciała
        - zmiana sposobu chodu
        - ból w klatce piersiowej, dyskomfort w klatce piersiowej, złe samopoczucie
        - stwardnienie skóry
        - upadek

        Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów)
        - zakażenie oka
        - zapalenie skóry wywołane przez roztocza, łuszcząca się, swędząca skóra głowy lub innych
          części ciała
        - zwiększenie liczby eozynofilów (rodzaj białych krwinek) we krwi
        - zmniejszenie liczby płytek krwi (komórki krwi odpowiedzialne za zatrzymywanie krwawienia),
        - nieprawidłowe wydzielanie hormonu regulującego ilość moczu
        - cukier w moczu
        - zagrażające życiu powikłania nieleczonej cukrzycy
        - niskie stężenie cukru we krwi
        - nadmierne picie wody
        - brak ruchów i reakcji na bodźce u pacjenta który nie śpi (katatonia)
        - splątanie
        - ruchy trzęsące głowy
        - lunatykowanie (chodzenie we śnie)
        - brak uczuć
        - niemożność osiągnięcia orgazmu
        - złośliwy zespół neuroleptyczny (splątanie, zmniejszenie lub utrata świadomości, wysoka
          gorączka i silna sztywność mięśni), zaburzenia naczyń mózgowych, w tym nagłe zahamowanie
          dopływu krwi do mózgu (udar lub "mini" udar), brak reakcji na bodźce, utrata świadomości,
          niski poziom świadomości, napady drgawkowe, zaburzenia równowagi
        - nieprawidłowa koordynacja ruchowa
        - jaskra (zwiększone ciśnienie w gałce ocznej)
        - zaburzenia ruchu oczu, rotacyjne ruchy oczu, nadwrażliwość oczu na światło, zwiększone
          łzawienie, zaczerwienienie oczu
        - migotanie przedsionków (nieprawidłowy rytm serca), niemiarowy rytm serca
        - zakrzepy krwi w żyłach, szczególnie w kończynach dolnych (objawy obejmują obrzęk, ból i
          zaczerwienienie kończyn dolnych). W razie wystąpienia takich objawów należy natychmiast
          zwrócić się o pomoc medyczną
        - zakrzep w płucach powodujący ból w klatce piersiowej i trudności z oddychaniem. W razie
          wystąpienia takich objawów należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną
        - nagłe zaczerwienienie się
        - zaburzenia oddychania podczas snu (bezdech senny)
        - przekrwienie płuc, przekrwienie dróg oddechowych, świszczący oddech
        - trzeszczenia w płucach
        - zapalenie trzustki, obrzęk języka, nietrzymanie stolca, bardzo twardy stolec
        - niedrożność jelit
        - spierzchnięte wargi
        - wysypka na skórze związana ze stosowaniem leku, zgrubienie skóry, łupież
        - obrzęk stawów
        - niemożność oddawania moczu
        - dyskomfort piersi, powiększenie gruczołów piersiowych, powiększenie piersi
        - wydzielina z pochwy
        - priapizm (przedłużająca się erekcja, która może wymagać interwencji chirurgicznej)
        - bardzo niska temperatura ciała, dreszcze, uczucie pragnienia
        - objawy odstawienia leku
        - ropień w miejscu wstrzyknięcia, głębokie zakażenie skóry, torbiel w miejscu wstrzyknięcia,
          zasinienie w miejscu wstrzyknięcia

        Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może być określona na
        podstawie dostępnych danych)
        - niebezpiecznie mała liczba pewnych białych krwinek odpowiedzialnych za zwalczanie zakażeń
        - ciężka reakcja alergiczna charakteryzująca się gorączką, obrzękiem ust, twarzy, warg lub
          języka, spłyceniem oddechu, świądem, wysypką skórną, a czasem spadkiem ciśnienia
           tętniczego krwi
        - niebezpiecznie nadmierne picie wody
        - zaburzenia odżywiania związane ze snem
        - śpiączka wskutek niekontrolowanej cukrzycy
        - szybki, płytki oddech, zapalenie płuc spowodowane zachłyśnięciem się pokarmem, zaburzenia
          głosu
        - zmniejszenie natlenienia różnych części ciała (z powodu zmniejszenia przepływu krwi)
        - brak perystaltyki jelit skutkujący niedrożnością
        - zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka)
        - ciężka lub zagrażająca życiu wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą, co może pojawić się
          w ustach, nosie, oczach i na narządach płciowych oraz wokół tych miejsc, i może również
          rozprzestrzeniać się na inne części ciała (zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza
          naskórka)
        - ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem, który może obejmować krtań i prowadzić do trudności z
          oddychaniem
        - odbarwienie skóry
        - nieprawidłowa postawa ciała
        - u noworodków urodzonych przez kobiety, które przyjmowały w czasie ciąży lek TREVICTA
          mogą występować działania niepożądane leku i (lub) objawy odstawienia, takie jak drażliwość,
          wolne lub utrzymujące się skurcze mięśni, drżenie, senność, zaburzenia oddychania lub
          problemy z karmieniem
        - zmniejszenie temperatury ciała
        - martwica w miejscu wstrzyknięcia, owrzodzenie w miejscu wstrzyknięcia

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
        można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek TREVICTA

        Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: EXP.

        Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek TREVICTA

        Substancją czynną leku jest paliperydon.

        Każda ampułkostrzykawka TREVICTA 175 mg zawiera 273 mg palmitynianu paliperydonu
        w 0,88 ml zawiesiny.

        Każda ampułkostrzykawka TREVICTA 263 mg zawiera 410 mg palmitynianu paliperydonu
        w 1,32 ml zawiesiny.

        Każda ampułkostrzykawka TREVICTA 350 mg zawiera 546 mg palmitynianu paliperydonu
        w 1,75 ml zawiesiny.

        Każda ampułkostrzykawka TREVICTA 525 mg zawiera 819 mg palmitynianu paliperydonu
        w 2,63 ml zawiesiny.

        Ponadto lek zawiera:
        Polisorbat 20
        Glikol polietylenowy 4000
        Kwas cytrynowy jednowodny
        Sodu diwodorofosforan jednowodny
        Sodu wodorotlenek (do regulacji pH)
        Wodę do wstrzykiwań

        Jak wygląda lek TREVICTA i co zawiera opakowanie
        TREVICTA jest zawiesiną do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, koloru białego lub białawego
        (kolor złamanej bieli), w napełnionej ampułkostrzykawce. Przed podaniem zastrzyku lekarz lub
        pielęgniarka odtworzy zawiesinę intensywnie wstrząsając ampułkostrzykawką.

        Każde opakowanie zawiera: 1 ampułkostrzykawkę i 2 igły.

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny
        Janssen-Cilag International NV
        Turnhoutseweg 30
        B-2340 Beerse
        Belgia

        Wytwórca
        Janssen Pharmaceutica NV
        Turnhoutseweg 30
        B-2340 Beerse
        Belgia

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
        miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

        België/Belgique/Belgien
        Janssen-Cilag NV
        Tel/Tél: +32 14 64 94 11
        janssen@jacbe.jnj.com

        Lietuva
        UAB "JOHNSON & JOHNSON"
        Tel: +370 5 278 68 88
        lt@its.jnj.com

        България
        „Джонсън & Джонсън България” ЕООД
        Тел.: +359 2 489 94 00
        jjsafety@its.jnj.com

        Luxembourg/Luxemburg
        Janssen-Cilag NV
        Tél/Tel: +32 14 64 94 11
        janssen@jacbe.jnj.com

        Česká republika
        Janssen-Cilag s.r.o.
        Tel: +420 227 012 227

        Magyarország
        Janssen-Cilag Kft.
        Tel.: +36 1 884 2858
        janssenhu@its.jnj.com

        Danmark
        Janssen-Cilag A/S
        Tlf.: +45 4594 8282
        jacdk@its.jnj.com

        Malta
        AM MANGION LTD
        Tel: +356 2397 6000

        Deutschland
        Janssen-Cilag GmbH
        Tel: 0800 086 9247 / +49 2137 955 6955
        jancil@its.jnj.com

        Nederland
        Janssen-Cilag B.V.
        Tel: +31 76 711 1111
        janssen@jacnl.jnj.com

        Eesti
        UAB "JOHNSON & JOHNSON" Eesti filiaal
        Tel: +372 617 7410
        ee@its.jnj.com

        Norge
        Janssen-Cilag AS
        Tlf: +47 24 12 65 00
        jacno@its.jnj.com

        Ελλάδα
        Janssen-Cilag Φαρμακευτική Μονοπρόσωπη
        Α.Ε.Β.Ε.
        Tηλ: +30 210 80 90 000

        Österreich
        Janssen-Cilag Pharma GmbH
        Tel: +43 1 610 300

        España
        Janssen-Cilag, S.A.
        Tel: +34 91 722 81 00
        contacto@its.jnj.com

        Polska
        Janssen-Cilag Polska Sp. z o.o.
        Tel.: +48 22 237 60 00

        France
        Janssen-Cilag
        Tél: 0 800 25 50 75 / +33 1 55 00 40 03
        medisource@its.jnj.com

        Portugal
        Janssen-Cilag Farmacêutica, Lda.
        Tel: +351 214 368 600

        Hrvatska
        Johnson & Johnson S.E. d.o.o.
        Tel: +385 1 6610 700
        jjsafety@JNJCR.JNJ.com

        România
        Johnson & Johnson România SRL
        Tel: +40 21 207 1800

        Ireland
        Janssen Sciences Ireland UC
        Tel: 1 800 709 122
        medinfo@its.jnj.com

        Slovenija
        Johnson & Johnson d.o.o.
        Tel: +386 1 401 18 00
        Janssen_safety_slo@its.jnj.com

        Ísland
        Janssen-Cilag AB
        c/o Vistor hf.
        Sími: +354 535 7000
        janssen@vistor.is

        Slovenská republika
        Johnson & Johnson s.r.o.
        Tel: +421 232 408 400

        Italia
        Janssen-Cilag SpA
        Tel: 800.688.777 / +39 02 2510 1
        janssenita@its.jnj.com

        Suomi/Finland
        Janssen-Cilag Oy
        Puh/Tel: +358 207 531 300
        jacfi@its.jnj.com

        Κύπρος
        Βαρνάβας Χατζηπαναγής Λτδ
        Tηλ: +357 22 207 700

        Sverige
        Janssen-Cilag AB
        Tfn: +46 8 626 50 00
        jacse@its.jnj.com

        Latvija
        UAB "JOHNSON & JOHNSON" filiāle Latvijā
        Tel: +371 6789 3561
        lv@its.jnj.com

        United Kingdom (Northern Ireland)
        Janssen Sciences Ireland UC
        Tel: +44 1 494 567 444
        medinfo@its.jnj.com

        Data zatwierdzenia ulotki:

        Szczegółowa informacja o tym leku jest dostępna na stronie internetowej Europejskiej Agencji
        Leków: https://www.ema.europa.eu.
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026