logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Tracrium 10 mg/ml roztw. do wstrz. i (lub) inf. 5 amp. x 2,5 ml

        Tracrium, 10 mg/ml, roztw. do wstrz. i (lub) inf., 5 amp. x 2,5 ml

        Tracrium
        10 mg/ml, roztw. do wstrz. i (lub) inf., 5 amp. x 2,5 ml
        • 10 mg/ml, 5 amp. x 5 ml, roztw. do wstrz. i (lub) inf.
        Producent

        Aspen Pharma Trading

        Opakowanie

        5 amp. x 2,5 ml

        Postać

        roztw. do wstrz. i (lub) inf.

        Dostępność

        produkt stosowany wyłącznie w lecznictwie zamkniętym

        Dawkowanie

        Lek należy stosować wyłącznie wraz z odpowiednimi lekami znieczulającymi ogólnie. Preparat może być podawany jedynie przez anestezjologów lub pod ich nadzorem i w warunkach zapewniających możliwość prowadzenia sztucznej wentylacji pacjenta.
        Wstrzyknięcia dożylne infuzja. Dorośli i dzieci powyżej 1 mż.: dawka umożliwiająca intubację - 0,5-0,6 mg/kg mc., dawka początkowa u chorych intubowanych z użyciem innego środka: 0,3-0,6 mg/kg mc. (zależnie od wymaganego czasu trwania pełnego bloku niedepolaryzacyjnego) co zapewnia odpowiednie zwiotczenie przez 15-35 min, podtrzymująca 0,1-0,2 mg/kg mc. Podawanie kolejnych dodatkowych dawek nie nasila blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Samoistny powrót przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, mierzony uzyskaniem 95% odpowiedzi na stymulację tężcową, następuje po około 35 min od zakończenia pełnej blokady. Blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, wywołaną przez Tracrium, można szybko odwrócić bez obawy wystąpienia objawów rekuraryzacji, stosując standardowe dawki preparatów z grupy inhibitorów cholinoesterazy, takich jak neostygmina i edrofonium, poprzedzone podaniem atropiny lub podane jednocześnie z atropiną. Zastosowanie w infuzji ciągłej (po dawce nasycającej 0,3-0,6 mg/kg mc.): dawka podtrzymująca: 0,3-0,6 mg/kg mc./h. Dawki w kardioanestezji z zastosowaniem krążenia pozaustrojowego: w normotermii - jak wyżej, w hipotermii średniej - zredukowane o 50%. W warunkach OIT: dawka początkowa 0,3-0,6 mg/kg mc.; infuzja ciągła 11-13 µg/kg mc./min (w tych warunkach obserwowano znaczą rozpiętość koniecznych dawek: od 4,5 µg/kg mc./min do 29,5 µg/kg mc./min). Szczególne grupy pacjentów. W niewydolności nerek lub wątroby - dawki standardowe; w wieku podeszłym - dawki standardowe, bliżej dolnej granicy zalecanych. U pacjentów z klinicznie istotnymi objawami chorób sercowo-naczyniowych dawkę początkową preparatu należy wstrzykiwać przez co najmniej 60 sekund. Brak danych o bezpieczeństwie i skuteczności leku u dzieci poniżej 1 mż. Sposób podania. Wstrzyknięcia dożylne lub infuzja. Optymalne dawkowanie uzyskuje się, stosując monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Przy podawaniu do kaniuli dożylnej wraz z innymi lekami - po każdym leku przepłukiwać kaniulę 0,9% NaCl. Lek może być rozcieńczany płynami do infuzji: 0,9% roztworem NaCl (24 h), 5% roztworem glukozy (8 h), płynem Ringera (8 h), płynem 0,18% roztworu NaCl w 4% glukozie (8 h), płynem Hartmanna (4 h) w takim rozcieńczeniu aby stężenie atrakurium było nie mniejsze niż 0,5 mg/ml (w nawiasach podano okres stabilności preparatu w zależności od płynu infuzyjnego, w temperaturze <30st.C, w świetle dziennym).

        Zastosowanie

        Znieczulenie ogólne celem wykonania intubacji dotchawiczej. W czasie zabiegów chirurgicznych lub prowadzenia kontrolowanej wentylacji w celu zwiotczenia mięśni szkieletowych. U pacjentów w oddziałach intensywnej terapii w celu ułatwienia mechanicznej wentylacji.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Tracrium i w jakim celu się go stosuje

        Lek Tracrium zawiera substancję czynną atrakuriowy bezylan, który jest związkiem wysoce
        swoistym, blokującym konkurencyjnie (wywołującym blok niedepolaryzacyjny) przewodnictwo
        nerwowo-mięśniowe, wykazującym średni czas działania.

        Lek Tracrium jest wskazany do stosowania:
        - podczas znieczulenia ogólnego w celu umożliwienia intubacji dotchawiczej,
        - podczas zabiegów chirurgicznych lub prowadzenia kontrolowanej wentylacji w celu
          zwiotczenia mięśni szkieletowych,
        - u pacjentów w oddziałach intensywnej terapii (OIT) w celu ułatwienia mechanicznej wentylacji.

        Lek może być podawany tylko przez doświadczonego anestezjologa lub pod jego ścisłą kontrolą,
        w warunkach umożliwiających wykonanie intubacji dotchawiczej i prowadzenie sztucznej wentylacji.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Tracrium

        Kiedy nie stosować leku Tracrium
        - jeśli pacjent ma uczulenie na atrakurium, cisatrakurium lub kwas benzenosulfonowy, lub
          którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Tracrium należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
        pielęgniarką.

        Tak jak wszystkie inne środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, lek Tracrium poraża
        mięśnie oddechowe oraz inne mięśnie szkieletowe, nie wpływając na świadomość.
        Tracrium należy stosować wyłącznie z odpowiednimi lekami znieczulającymi ogólnie.

        Podczas podawania leku Tracrium u części pacjentów może dojść do uwalniania histaminy. Dlatego
        Tracrium należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których na podstawie wywiadu stwierdza się
        możliwość wystąpienia nadwrażliwości na histaminę. W szczególności u pacjentów z alergią i astmą
        oskrzelową w wywiadzie może wystąpić skurcz oskrzeli.

        Należy również zachować ostrożność podczas podawania leku Tracrium pacjentom, którzy
        wykazywali nadwrażliwość na inne leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, ponieważ są
        dostępne doniesienia o dużej częstości występowania nadwrażliwości krzyżowej (większej niż 50%)
        między lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (patrz punkt Kiedy nie stosować leku
        Tracrium).

        Lek Tracrium podany w zalecanych dawkach nie wykazuje istotnego wpływu na przewodnictwo
        w nerwie błędnym i zwojach nerwowych. W konsekwencji lek Tracrium podawany w zalecanym
        zakresie dawek nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na czynność serca i nie przeciwdziała
        bradykardii wywoływanej wieloma lekami znieczulającymi lub pobudzeniem nerwu błędnego podczas
        operacji.

        Pacjenci z miastenią, innymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub poważnymi
        zaburzeniami elektrolitowymi wykazują zwiększoną wrażliwość na działanie atrakurium, podobnie jak
        na pozostałe leki zwiotczające, wywołujące blok niedepolaryzacyjny.

        Tracrium należy wstrzykiwać przez co najmniej 60 sekund pacjentom, u których istnieje zwiększone
        ryzyko nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, np. pacjentom z hipowolemią (zmniejszenie
        objętości krwi krążącej).

        Tracrium podlega unieczynnieniu w wysokim pH i dlatego nie należy go w tej samej strzykawce
        łączyć z tiopentalem lub innymi lekami o odczynie zasadowym.

        W przypadku wyboru żyły o małej średnicy jako miejsca podania leku Tracrium, po wstrzyknięciu
        leku żyłę tę należy przepłukać izotonicznym roztworem chlorku sodu. Gdy przez założoną na stałe
        igłę lub kaniulę podaje się Tracrium i inne leki znieczulające, po wstrzyknięciu każdego leku należy
        każdorazowo dokonać przepłukania odpowiednią objętością izotonicznego roztworu chlorku sodu.

        Ponieważ lek Tracrium jest związkiem hipotonicznym, nie wolno podawać go do kaniuli
        przeznaczonej do przetaczania krwi.

        Badania dotyczące występowania hipertermii złośliwej u predysponowanych zwierząt (świnie) oraz
        badania kliniczne dotyczące występowania jej objawów u predysponowanych pacjentów wykazują,
        że lek Tracrium nie powoduje tego zespołu.

        Pacjenci z oparzeniami mogą wykazywać oporność na działanie atrakurium oraz innych leków
        zwiotczających wywołujących blok niedepolaryzacyjny. U takich pacjentów może być konieczne
        podanie zwiększonych dawek leku, zależnie od upływu czasu od chwili oparzenia oraz jego
        rozległości.

        Pacjenci w oddziałach intensywnej terapii: podanie zwierzętom laboratoryjnym dużych dawek
        laudanozyny, jednego z metabolitów atrakurium, związane było z wystąpieniem przemijającego
        obniżenia ciśnienia tętniczego oraz, u niektórych gatunków, z pobudzeniem ośrodkowego układu
        nerwowego. Mimo, że u pacjentów otrzymujących atrakurium znajdujących się w oddziałach
        intensywnej terapii obserwowano napady drgawek, nie ustalono związku przyczynowego między
        występowaniem tych drgawek a laudanozyną.

        Lek Tracrium a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
        ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, również tych, które wydawane są bez
        recepty.

        Jednoczesne zastosowanie wziewnych leków znieczulających, np. halotanu, izofluranu lub enfluranu,
        może nasilić blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołaną przez lek Tracrium.

        Tak jak pozostałe leki zwiotczające wywołujące blok niedepolaryzacyjny, również lek Tracrium może
        nasilać i (lub) wydłużać czas trwania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w wyniku
        interakcji z następującymi lekami: antybiotykami (aminoglikozydowymi, polimyksynami,
        spektynomycyną, tetracyklinami, linkomycyną i klindamycyną), lekami przeciwarytmicznymi
        (propranololem, antagonistami kanału wapniowego, lidokainą, prokainamidem i chinidyną), lekami
        moczopędnymi (furosemidem i prawdopodobnie mannitolem, tiazydowymi lekami moczopędnymi
        i acetazolamidem), siarczanem magnezu, ketaminą, solami litu, lekami blokującymi zwoje nerwowe
        (trimetafanem, heksametonium).

        Niektóre leki mogą niekiedy zaostrzyć lub ujawnić utajoną miastenię lub nawet wywołać zespół
        miasteniczny, czego następstwem może być zwiększona wrażliwość na działanie leku Tracrium.
        Do leków takich należą różne antybiotyki, leki beta-adrenolityczne (propranolol, oksprenolol), leki
        przeciwarytmiczne (prokainamid, chinidyna), leki przeciwreumatyczne (chlorochina,
        D-penicylamina), trimetafan, chloropromazyna, steroidy, fenytoina i sole litu.

        U pacjentów, którym długotrwale podaje się leki przeciwdrgawkowe, moment wystąpienia blokady
        niedepolaryzacyjnej przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może zostać opóźniony, a okres jej
        trwania skrócony.

        Podawanie leku Tracrium w skojarzeniu z innymi lekami niedepolaryzującymi, powodującymi
        wystąpienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, może spowodować blokadę tego
        przewodnictwa w stopniu większym niż można by oczekiwać po podaniu równoważnej dawki samego
        leku Tracrium. Nasilenie działania może być różne, zależnie od stosowania różnych skojarzeń leków.

        Leków zwiotczających wywołujących blok depolaryzacyjny, takich jak suksametonium, nie należy
        stosować do przedłużania zwiotczenia wywołanego przez leki powodujące blok niedepolaryzacyjny,
        takie jak atrakurium, ponieważ może to doprowadzić do powstania nadmiernie przedłużającej się
        i złożonej blokady, której zniesienie inhibitorami cholinoesterazy może być trudne.

        Leczenie z zastosowaniem inhibitorów acetylocholinoesterazy, powszechnie wykorzystywanych
        w terapii choroby Alzheimera (takich jak donepezyl) może skrócić czas trwania oraz zmniejszyć
        nasilenie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez lek Tracrium.

        Ciąża i karmienie piersią
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
        Lek Tracrium, tak jak wszystkie leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, stosuje się
        u kobiet w ciąży jedynie wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne zagrożenie
        dla płodu.
        Tracrium można stosować w celu utrzymania zwiotczenia mięśni podczas cięcia cesarskiego, gdyż
        podany w zalecanych dawkach nie przenika przez łożysko w ilości istotnej klinicznie.
        Nie wiadomo, czy lek Tracrium przenika do mleka kobiet karmiących piersią.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Nie dotyczy stosowania leku Tracrium. Lek Tracrium jest zawsze stosowany jednocześnie z lekami
        wywołującymi znieczulenie ogólne. Obowiązują zwykłe środki ostrożności związane z wpływem
        znieczulenia ogólnego na sprawność psychofizyczną pacjenta.

        3. Jak stosować lek Tracrium

        Dorośli
        Wstrzyknięcia dożylne
        Lek Tracrium podaje się we wstrzyknięciach dożylnych. Dawka dla dorosłych wynosi 0,3 mg/kg masy
        ciała do 0,6 mg/kg masy ciała (zależnie od wymaganego czasu trwania pełnego bloku
        niedepolaryzacyjnego) i zapewnia odpowiednie zwiotczenie przez 15-35 minut.

        Intubację dotchawiczą można zazwyczaj wykonać przed upływem 90 sekund od dożylnego podania
        dawki 0,5 mg/kg masy ciała do 0,6 mg/kg masy ciała.

        Czas trwania pełnego bloku niedepolaryzacyjnego można przedłużyć podając w miarę potrzeby
        dodatkowe dawki od 0,1 mg/kg masy ciała do 0,2 mg/kg masy ciała. Podawanie kolejnych
        dodatkowych dawek nie nasila działania blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Samoistny
        powrót przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, mierzony uzyskaniem 95% odpowiedzi na stymulację
        tężcową, następuje po około 35 minutach od zakończenia pełnej blokady.

        Blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, wywołaną przez lek Tracrium, można szybko
        odwrócić bez obawy wystąpienia objawów rekuraryzacji, stosując standardowe dawki leków z grupy
        inhibitorów cholinoesterazy, takich jak neostygmina i edrofonium, poprzedzone podaniem atropiny
        lub podane jednocześnie z atropiną.

        Infuzja ciągła
        Po podaniu pierwszej dawki od 0,3 mg/kg masy ciała do 0,6 mg/kg masy ciała w szybkim
        wstrzyknięciu dożylnym, lek Tracrium można stosować w postaci infuzji ciągłej w dawce od 0,3
        mg/kg masy ciała do 0,6 mg/kg masy ciała na godzinę w celu utrzymania blokady przewodnictwa
        nerwowo-mięśniowego podczas długotrwałych zabiegów chirurgicznych.

        Lek Tracrium można podawać w zalecanych dawkach w postaci infuzji ciągłej podczas operacji
        kardiochirurgicznych z użyciem aparatu do krążenia pozaustrojowego. Obniżenie ciepłoty ciała
        do temperatury 25-26°C zmniejsza szybkość unieczynnienia atrakurium, dlatego w przypadku tak
        obniżonej temperatury ciała można utrzymywać pełną blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego
        stosując w postaci infuzji mniej więcej połowę dawki zalecanej w normotermii.

        Pacjenci w oddziałach intensywnej terapii
        Podawanie leku Tracrium można rozpocząć początkową dawką od 0,3 mg/kg masy ciała do 0,6 mg/kg
        masy ciała podaną w szybkim wstrzyknięciu dożylnym, po czym w celu utrzymania blokady
        przewodnictwa nerwowo-mięśniowego Tracrium można stosować w postaci infuzji ciągłej w dawce
        od 11 µg/kg mc./minutę do 13 µg/kg mc./minutę (od 0,65 mg/kg mc./godzinę do 0,78 mg/kg
        mc./godzinę). Jednakże podczas stosowania leku Tracrium w oddziałach intensywnej terapii
        występują duże indywidualne różnice wielkości skutecznych dawek - od bardzo małych, jak np. 4,5
        µg/kg mc./minutę (0,27 mg/kg mc./godzinę) do bardzo dużych, jak np. 29,5 µg/kg mc./minutę
        (1,77 mg/kg mc./godzinę). Również w miarę upływu czasu wielkość skutecznej dawki może ulegać
        zmianie.

        Długość czasu podawania leku Tracrium nie ma wpływu na szybkość samoistnego powrotu
        przewodnictwa nerwowo-mięśniowego u pacjentów w oddziałach intensywnej terapii. Po około
        60 minutach (zakres 32-108 minut) uzyskuje się spontaniczny powrót odpowiedzi skurczowej mięśni
        mierzonej metodą ciągu czterech impulsów do wartości > 0,75 (stosunek amplitudy czwartego skurczu
        do amplitudy pierwszego).

        Dzieci i młodzież
        Dawki stosowane u dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca są w przeliczeniu na masę ciała takie same,
        jak u osób dorosłych.
        Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Tracrium u dzieci w wieku poniżej
        1 miesiąca.

        Pacjenci w podeszłym wieku
        Pacjentom w podeszłym wieku Tracrium podaje się w standardowych dawkach. Zaleca się jednak
        powolne podawanie dawki początkowej, o wielkości bliskiej dolnej granicy zakresu dawek
        zalecanych.

        Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby
        Tracrium można podawać w standardowych dawkach pacjentom w każdym stadium zaawansowania
        niewydolności nerek lub wątroby, w tym również w stadiach krańcowych.

        Pacjenci z chorobami sercowo-naczyniowymi
        Osobom z klinicznie istotnymi objawami chorób sercowo-naczyniowych dawkę początkową leku
        Tracrium należy wstrzykiwać przez co najmniej 60 sekund.

        Monitorowanie pacjentów
        W celu indywidualnego ustalenia dawki leku Tracrium lekarz powinien monitorować przewodnictwo
        nerwowo-mięśniowe podczas podawania leku, tak jak się to czyni w przypadku wszystkich innych
        leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Tracrium

        Objawy
        Nadmiernie przedłużone porażenie mięśni i jego następstwa.

        Postępowanie
        Do chwili powrotu samoistnej wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie drożności
        dróg oddechowych oraz zastosowanie wentylacji z dodatnim ciśnieniem wdechowym. Stosuje się leki
        wywołujące pełne uśpienie, ponieważ świadomość pacjenta nie jest wyłączona. Podanie inhibitorów
        acetylocholinoesterazy wraz z atropiną lub glikopironium w chwili, gdy wystąpią oznaki samoistnego
        powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, może ten powrót przyspieszyć.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Częste i niezbyt częste występowanie działań niepożądanych określono na podstawie danych z badań
        klinicznych. Rzadkie i bardzo rzadkie występowanie działań niepożądanych określono na podstawie
        danych ze zgłoszeń spontanicznych, uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu.

        Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 100 pacjentów):
        - Zdarzenia powiązane z uwalnianiem histaminy, takie jak obniżenie ciśnienia tętniczego
          (łagodne, przemijające), nagłe zaczerwienienie skóry.

        Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 1000 pacjentów):
        - Powiązany z uwalnianiem histaminy skurcz oskrzeli.

        Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
        - Pokrzywka.

        Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
        - Ciężkie reakcje alergiczne (reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, w tym
          wstrząs anafilaktyczny, niewydolność krążenia, zatrzymanie akcji serca).
        Bardzo rzadko opisywano ciężkie reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne u pacjentów
        otrzymujących atrakurium jednocześnie z jednym lub więcej lekami znieczulającymi.

        Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością (częstość nie może być określona na
        podstawie dostępnych danych):
        - Drgawki, choroby mięśni (miopatia), osłabienie siły mięśniowej.

        Zgłaszano występowanie napadów drgawek u pacjentów leczonych w oddziałach intensywnej terapii,
        otrzymujących atrakurium jednocześnie z wieloma innymi lekami. U pacjentów tych z reguły
        występowały dodatkowe przyczyny predysponujące do napadów drgawkowych (np. uraz głowy,
        obrzęk mózgu, wirusowe zapalenie mózgu, encefalopatia z niedotlenienia lub mocznica). Nie
        udowodniono związku przyczynowego pomiędzy występowaniem napadów drgawek a zastosowaniem
        laudanozyny. W badaniach klinicznych nie wykazano korelacji między stężeniem laudanozyny
        w osoczu a występowaniem napadów drgawek.

        Opisywano wystąpienie osłabienia siły mięśniowej i (lub) miopatii po długotrwałym podawaniu leków
        zwiotczających mięśnie szkieletowe u ciężko chorych pacjentów w oddziałach intensywnej terapii.
        Pacjenci w większości otrzymywali jednocześnie kortykosteroidy. Te zdarzenia niepożądane
        występowały niezbyt często w powiązaniu z atrakurium, a związek przyczynowy nie został ustalony.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działanie
        niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
        Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
        Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301,
        fax: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
        podmiotu odpowiedzialnego.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Tracrium

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: „EXP”.
        Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Lek przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Chronić od światła.

        Niewykorzystaną, pozostałą w otwartych ampułkach, część leku Tracrium należy wyrzucić.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Tracrium
        - Substancją czynną leku Tracrium jest atrakuriowy bezylan. Jeden ml roztworu zawiera 10 mg
          atrakuriowego bezylanu.
        - Pozostałe składniki to: kwasu benzenosulfonowego roztwór 32% w/v, woda do wstrzykiwań.

        Jak wygląda lek Tracrium i co zawiera opakowanie
        Opakowanie zawiera:

        Ampułki po 2,5 ml roztworu: 5 ampułek z bezbarwnego szkła (typ I) w tekturowym pudełku. Jedna
        ampułka 2,5 ml zawiera 25 mg atrakuriowego bezylanu.

        Ampułki po 5 ml roztworu: 5 ampułek z bezbarwnego szkła (typ I) w tekturowym pudełku. Jedna
        ampułka 5 ml zawiera 50 mg atrakuriowego bezylanu.

        Podmiot odpowiedzialny
        Aspen Pharma Trading Limited
        3016 Lake Drive
        Citywest Business Campus
        Dublin 24, Irlandia
        Tel: 0048 22 104 2100

        Wytwórca
        Aspen Pharma Ireland Limited
        3016 Lake Drive, Citywest Business Campus
        Dublin 24
        Irlandia

        GlaxoSmithKline Manufacturing S.p.A.
        Strada Provinciale Asolana, 90
        43056 San Polo di Torrile
        Parma
        Włochy

        Wytwórca/Importer
        Aspen Bad Oldesloe GmbH
        Industriestrasse 32-36
        23843 Bad Oldesloe
        Niemcy

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 09/2023
        {logo podmiotu odpowiedzialnego}

        Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego


        Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania

        Produkt leczniczy Tracrium może być rozcieńczany następującymi płynami do infuzji, w których
        zachowuje trwałość przez podany poniżej okres:

        Płyn do infuzji                                                                  Trwałość
        0,9% roztwór chlorku sodu do infuzji                                    24 godziny
        5% roztwór glukozy do infuzji                                               8 godzin
        Roztwór Ringera do wstrzykiwań dożylnych                             8 godzin
        0,18% roztwór chlorku sodu i 4% roztwór glukozy do infuzji    8 godzin
        Wieloskładnikowy roztwór mleczanu sodu do infuzji
        (roztwór Hartmanna do wstrzyknięć dożylnych)                       4 godziny

        Po rozcieńczeniu jednym z wymienionych płynów w taki sposób, aby stężenie atrakuriowego
        bezylanu wynosiło 0,5 mg/ml lub więcej, otrzymane roztwory są trwałe w świetle dziennym

        odpowiednio jak podano wyżej, jeśli przechowuje się je w temperaturze poniżej 30°C.
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026