logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Tezeo HCT 80 mg+25 mg tabl. 56 szt.

        Tezeo HCT, 80 mg+25 mg, tabl., 56 szt.

        Tezeo HCT
        80 mg+25 mg, tabl., 56 szt.
        • 40 mg+12,5 mg, 28 szt., tabl.
        • 80 mg+12,5 mg, 28 szt., tabl.
        • 80 mg+25 mg, 28 szt., tabl.
        • 80 mg+12,5 mg, 56 szt., tabl.
        • 40 mg+12,5 mg, 56 szt., tabl.
        Producent

        Zentiva

        Opakowanie

        56 szt.

        Postać

        tabl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        43.00

        Dawkowanie

        Doustnie. Dorośli: 1 tabl. raz na dobę. Przed zastosowaniem ustalonej dawki preparatu złożonego zaleca się indywidualne dostosowanie dawki każdego ze składników preparatu. Jeśli uzna się to za klinicznie odpowiednie, może być rozważona bezpośrednia zmiana z monoterapii na terapię skojarzoną. Dawka 40/12,5 mg może być podawana pacjentom, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane po zastosowaniu telmisartanu w dawce 40 mg. Dawka 80/12,5 mg może być podawana pacjentom, u których ciśnienie krwi nie jest odpowiednio kontrolowane po zastosowaniu 80 mg telmisartanu. Dawka 80/25 mg może być podawany pacjentom, u których ciśnienie krwi nie jest odpowiednio kontrolowane po zastosowaniu leku złożonego 80/12,5 mg lub u pacjentów, którzy byli wcześniej ustabilizowani za pomocą telmisartanu i hydrochlorotiazydu podawanych osobno. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u osób w podeszłym wieku. Doświadczenie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek jest niewielkie, ale nie wskazuje ono na niekorzystny wpływ na nerki i dostosowanie dawki nie jest uważane za konieczne. Zaleca się okresowe monitorowanie czynności nerek. Ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CCr <30 ml/min). Telmisartan nie jest usuwany z krwi przez hemofiltrację i nie podlega dializie. U pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lek należy podawać z zachowaniem ostrożności. Nie należy przekraczać dawki telmisartanu 40 mg raz na dobę. Lek nie jest wskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Tiazydowe leki moczopędne należy ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skuteczności lek telimsartanu i HCTZ o ustalonej dawce u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży. Sposób podania. Tabletki należy przyjmować raz na dobę, połykając w całości i popijając płynem, można przyjmować niezależnie od posiłku.

        Zastosowanie

        Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego. Lek złożony 40/12,5 mg oraz 80/12,5 mg jest wskazany do stosowania u osób dorosłych, u których ciśnienie tętnicze nie jest kontrolowane w sposób wystarczający po zastosowaniu samego telmisartanu. Lek złożony 80/25 mg jest wskazany do stosowania u osób dorosłych, u których ciśnienie tętnicze nie jest kontrolowane w wystarczający sposób lekiem złożonym zawierającym telmisartan/hydrochlorotiazyd w dawce 80 mg/12,5 mg lub u osób dorosłych, którzy wcześniej byli ustabilizowani za pomocą telmisartanu i hydrochlorotiazydu podawanych osobno.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Tezeo HCT i w jakim celu się go stosuje

        Tezeo HCT jest lekiem złożonym, zawierającym dwie substancje czynne, telmisartan
        i hydrochlorotiazyd w jednej tabletce. Obie substancje wspomagają kontrolę zbyt wysokiego ciśnienia
        tętniczego krwi.

        - Telmisartan należy do grupy leków nazywanych blokerami receptora angiotensyny II.
          Angiotensyna II jest substancją wytwarzaną przez organizm, powodującą zwężenie naczyń
          krwionośnych, co prowadzi do podwyższenia ciśnienia tętniczego. Telmisartan blokuje
          działanie angiotensyny II, dzięki czemu naczynia krwionośne rozkurczają się, a ciśnienie
          tętnicze ulega obniżeniu.

        - Hydrochlorotiazyd należy do grupy leków zwanych tiazydowymi lekami moczopędnymi, które
          powodują zwiększenie wydalania moczu, prowadząc do obniżenia ciśnienia tętniczego krwi.

        Nieleczone podwyższone ciśnienie tętnicze może powodować uszkodzenie naczyń krwionośnych
        w wielu narządach, co czasami może prowadzić do zawału serca, niewydolności serca lub nerek,
        udaru mózgu lub utraty wzroku. Zwykle przed wystąpieniem wymienionych powikłań nie obserwuje
        się wcześniej żadnych objawów wynikających z podwyższonego ciśnienia krwi. Z tego względu
        ważne jest, aby regularnie mierzyć ciśnienie tętnicze krwi, w celu sprawdzenia czy znajduje się ono
        w prawidłowym zakresie wartości.

        Tezeo HCT jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi (samoistnego nadciśnienia
        tętniczego) u osób dorosłych, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane przez
        Tezeo HCT 80 mg + 12,5 mg lub u pacjentów, którzy wcześniej byli skutecznie leczeni za pomocą
        telmisartanu i hydrochlorotiazydu podawanych oddzielnie.2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Tezeo HCT

        Kiedy nie stosować leku Tezeo HCT
        - jeśli pacjent ma uczulenie na telmisartan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
          (wymienionych w punkcie 6),
        - jeśli pacjent ma uczulenie na hydrochlorotiazyd lub inne pochodne sulfonamidów,
        - po trzecim miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Tezeo HCT we wczesnym
          okresie ciąży, patrz punkt dotyczący ciąży),
        - jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia dotyczące wątroby, takie jak zastój żółci lub
          zwężenie dróg żółciowych (utrudnienie odpływu żółci z wątroby i pęcherzyka żółciowego) lub
          jakakolwiek inna ciężka choroba wątroby,
        - jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek lub bezmocz (mniej niż 100 ml moczu na
          dobę),
        - jeśli lekarz stwierdzi występowanie zbyt małego stężenia potasu lub za dużego stężenia wapnia
          we krwi pacjenta, które nie ulegają poprawie na skutek leczenia,
        - jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
          ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.

        Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy poinformować lekarza lub
        farmaceutę, przed zażyciem leku Tezeo HCT.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Tezeo HCT należy omówić to z lekarzem, jeśli u pacjenta
        występują lub kiedykolwiek występowały jakiekolwiek z poniższych stanów lub chorób:
        - za niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie), którego prawdopodobieństwo jest większe, jeśli
          pacjent jest odwodniony (nadmierna utrata wody z organizmu) lub ma niedobór soli z powodu
          stosowania leków moczopędnych (diuretyków), diety z ograniczeniem soli, biegunki,
          wymiotów lub hemofiltracji,
        - choroba nerek lub stan po przeszczepieniu nerki,
        - zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie naczyń krwionośnych jednej lub obu nerek),
        - choroba wątroby,
        - choroba serca,
        - cukrzyca,
        - dna moczanowa,
        - zwiększone stężenie aldosteronu (zatrzymanie wody i soli w organizmie, któremu towarzyszą
          zaburzenia równowagi elektrolitowej),
        - toczeń rumieniowaty układowy (zwany również „toczniem” lub „SLE”), choroba, w przebiegu
          której układ odpornościowy atakuje własny organizm,
        - substancja czynna hydrochlorotiazyd może powodować rzadkie reakcje powodujące
          ograniczenie widzenia i ból oczu. Mogą to być objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej
          błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką)
          lub zwiększonego ciśnienia w gałce ocznej, które mogą się pojawić w ciągu kilku godzin do
          kilku tygodni od przyjęcia leku Tezeo HCT. Nieleczone mogą prowadzić do trwałego
          zaburzenia wzroku,
        - jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
          pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
          dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
          złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas stosowania leku
          Tezeo HCT należy chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i promieniowaniem UV,

        Przed rozpoczęciem stosowania leku Tezeo HCT należy poinformować lekarza:
        • jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
          ciśnienia krwi:
          - inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) (ang. Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors,
            ACEI) (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), w szczególności jeśli pacjent ma
            zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą.
          - aliskiren.
            Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie
            elektrolitów (np. potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.
            Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Tezeo HCT”.
        • przyjmowaniu digoksyny,
        • jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z
          oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po
          przyjęciu leku Tezeo HCT u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem,
          należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.

        Należy koniecznie poinformować lekarza, jeśli pacjentka podejrzewa, że jest w ciąży (lub mogła zajść
        w ciążę). Nie zaleca się stosowania leku Tezeo HCT we wczesnym okresie ciąży. Nie stosować go po
        3. miesiącu ciąży, ponieważ stosowany w tym okresie może znacząco zaszkodzić dziecku (patrz punkt
        dotyczący ciąży).

        Leczenie hydrochlorotiazydem może prowadzić do zaburzenia równowagi elektrolitowej
        w organizmie. Typowe objawy zaburzenia gospodarki wodnej lub elektrolitowej obejmują suchość
        błony śluzowej w jamie ustnej, osłabienie, letarg, senność, niepokój, bóle lub skurcze mięśni,
        nudności (mdłości), wymioty, zmęczenie mięśni oraz nieprawidłowo przyspieszone tętno (szybciej
        niż 100 uderzeń na minutę). W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów należy
        poinformować lekarza.

        Należy również poinformować lekarza o wystąpieniu nadwrażliwości skóry na światło słoneczne,
        w postaci oparzeń słonecznych (takich jak zaczerwienienie, swędzenie, obrzęk, powstawanie
        pęcherzy) pojawiających się szybciej niż zazwyczaj.

        W przypadku planowanego zabiegu operacyjnego lub znieczulenia, należy poinformować lekarza
        o przyjmowaniu leku Tezeo HCT.

        Lek Tezeo HCT może mniej skutecznie obniżać ciśnienie tętnicze u osób rasy czarnej.

        Jeśli po przyjęciu leku Tezeo HCT u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
        należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
        podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Tezeo HCT.

        Dzieci i młodzież
        Nie zaleca się stosowania leku Tezeo HCT u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat.

        Lek Tezeo HCT a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

        Lekarz może zdecydować o zmianie dawki tych leków lub o podjęciu innych środków ostrożności. W
        niektórych przypadkach konieczne może być przerwanie stosowania któregoś z tych leków. Dotyczy
        to zwłaszcza jednoczesnego przyjmowania z lekiem Tezeo HCT niżej wymienionych leków:
        - preparaty litu, stosowane w leczeniu niektórych rodzajów depresji,
        - leki, które zmniejszają stężenie potasu we krwi (hipokaliemia), takie jak inne leki moczopędne
          (diuretyki), leki przeczyszczające (np. olej rycynowy), kortykosteroidy (np. prednizon), ACTH
          (hormon adrenokortykotropowy), amfoterycyna (lek przeciwgrzybiczy), karbenoksolon
          (stosowany w leczeniu owrzodzeń jamy ustnej), sól sodowa penicyliny G (antybiotyk), kwas
          salicylowy oraz jego pochodne,
        - jodowy środek kontrastowy stosowany do badania obrazowego,
        - leki, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi, takie jak moczopędne oszczędzające potas,
          suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas, inhibitory konwertazy angiotensyny
          (ACE), cyklosporyna (lek immunosupresyjny) i inne leki, takie jak heparyna sodowa (lek
          przeciwzakrzepowy),
        - leki, na które wpływają zmiany stężenia potasu we krwi, takie jak leki nasercowe (np.
          digoksyna) lub leki stosowane w celu kontroli rytmu serca (np. chinidyna, dyzopyramid,
          amiodaron, sotalol), leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych (np. tiorydazyna,
          chlorpromazyna, lewomepromazyna) i inne leki, takie jak niektóre antybiotyki (np.
          sparfloksacyna, pentamidyna) lub pewne leki stosowane w terapii odczynów (reakcji)
          alergicznych (np. terfenadyna),
        - leki stosowane w cukrzycy (insulina lub leki doustne takie jak metformina),
        - kolestyramina i kolestypol, leki obniżające stężenie tłuszczów we krwi,
        - leki podwyższające ciśnienie krwi takie jak noradrenalina,
        - leki zwiotczające mięśnie takie jak tubokuraryna,
        - suplementy wapnia i (lub) witaminy D,
        - leki o działaniu antycholinergicznym (stosowane w leczeniu szeregu zaburzeń takich jak stany
          skurczowe w obrębie przewodu pokarmowego, skurcze pęcherza moczowego, astma, choroba
          lokomocyjna, skurcze mięśni, choroba Parkinsona oraz wspomagająco przy znieczuleniu) takie
          jak atropina i biperyden,
        - amantadyna (lek stosowany w chorobie Parkinsona, a także w leczeniu i zapobieganiu pewnych
          chorób wirusowych),
        - inne leki stosowane w leczeniu nadciśnienia, kortykosteroidy, leki przeciwbólowe (np.
          niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ), leki stosowane w leczeniu nowotworów, dny
          moczanowej lub zapalenia stawów,
        - jeżeli pacjent stosuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem
          „Kiedy nie stosować leku Tezeo HCT” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”),
        - digoksyna.

        Lek Tezeo HCT może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze innych leków stosowanych
        w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub leków, które mogą wywołać zmniejszenie ciśnienia krwi
        (np. baklofen, amifostyna). Ponadto na obniżenie ciśnienia krwi mogą dodatkowo wpływać: alkohol,
        barbiturany, narkotyki lub leki przeciwdepresyjne. Objawem zbyt niskiego ciśnienia krwi u pacjenta
        mogą być zawroty głowy przy wstawaniu. Należy skonsultować się z lekarzem w przypadku
        konieczności dostosowania dawki innych leków przyjmowanych podczas stosowania leku
        Tezeo HCT.

        Działanie leku Tezeo HCT może być osłabione podczas przyjmowania leków z grupy NLPZ
        (niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. kwas acetylosalicylowy lub ibuprofen).

        Stosowanie leku Tezeo HCT z jedzeniem i alkoholem
        Lek Tezeo HCT można przyjmować z pożywieniem lub niezależnie od posiłków. Należy unikać
        spożywania alkoholu do czasu rozmowy z lekarzem. Alkohol może dodatkowo obniżyć ciśnienie
        krwi i (lub) nasilić ryzyko zawrotów głowy lub omdlenia.

        Ciąża i karmienie piersią

        Ciąża

        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
        Lekarz zazwyczaj zaleci przerwanie stosowania leku Tezeo HCT przed planowaną ciążą lub
        natychmiast po potwierdzeniu ciąży oraz zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Tezeo HCT.
        Nie zaleca się stosowania leku Tezeo HCT w okresie ciąży. Nie stosować go po 3. miesiącu ciąży,
        ponieważ może znacząco zaszkodzić dziecku, jeśli jest stosowany po trzecim miesiącu ciąży.

        Karmienie piersią
        Należy poinformować lekarza prowadzącego o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią.
        Nie zaleca się stosowania leku Tezeo HCT podczas karmienia piersią. Lekarz może zastosować inne
        leczenie u pacjentek zgłaszających chęć karmienia piersią.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Niektórzy pacjenci przyjmujący lek Tezeo HCT mogą odczuwać zawroty głowy, zemdleć lub mieć
        uczucie wirowania. W przypadku wystąpienia takich działań niepożądanych nie należy prowadzić
        pojazdów ani obsługiwać maszyn.

        Lek Tezeo HCT zawiera sorbitol (E420) i sód

        - Lek zawiera 348,3 mg sorbitolu w każdej tabletce.

        Sorbitol jest źródłem fruktozy. Jeżeli stwierdzono u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów lub
        dziedziczną nietolerancję fruktozy, rzadką chorobę genetyczną, w której organizm pacjenta nie
        rozkłada fruktozy, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

        Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, to znaczy, że lek uznaje się za „wolny od
        sodu”. 3. Jak stosować lek Tezeo HCT

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
        należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Zalecana dawka leku Tezeo HCT to jedna tabletka na dobę. Należy starać się przyjmować tabletkę
        codziennie o tej samej porze. Lek Tezeo HCT można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletki
        należy połykać w całości, popijając wodą lub innym napojem bezalkoholowym. Ważne jest, aby lek
        Tezeo HCT przyjmować codziennie, chyba, że lekarz prowadzący zaleci inaczej.

        W przypadku zaburzeń czynności wątroby, zazwyczaj stosowana dawka nie powinna być większa
        niż 40 mg telmisartanu raz na dobę.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Tezeo HCT
        W razie przypadkowego przyjęcia zbyt dużej ilości tabletek, mogą pojawić się takie oznaki, jak niskie
        ciśnienie krwi i przyspieszenie akcji serca. Zgłaszano także przypadki spowolnienia akcji serca,
        zawrotów głowy, wymiotów, pogorszenia czynności nerek, w tym niewydolności nerek. Z powodu
        zawartości hydrochlorotiazydu może także wystąpić wyraźnie niskie ciśnienie krwi i niskie stężenia
        potasu we krwi, co może doprowadzić do nudności, senności i skurczów mięśni i (lub) nieregularne
        bicie serca związane z jednoczesnym stosowaniem leków, takich jak glikozydy naparstnicy oraz
        niektórych leków antyarytmicznych. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, farmaceutą
        albo z najbliższym szpitalnym oddziałem doraźnej pomocy medycznej.

        Pominięcie zastosowania leku Tezeo HCT
        W przypadku pominięcia dawki leku, należy przyjąć pominiętą dawkę natychmiast po przypomnieniu
        sobie, a następnie kontynuować przyjmowanie leku zgodnie z ustalonym schematem. Jeśli tabletka nie
        zostanie przyjęta danego dnia, należy przyjąć kolejną dawkę następnego dnia. Nie stosować dawki
        podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie i wymagają natychmiastowej pomocy
        medycznej:
        W przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących objawów należy natychmiast skontaktować
        się z lekarzem:
        - Posocznica* (często nazywana „zatruciem krwi”, jest ciężkim zakażeniem, z reakcją zapalną
          całego organizmu),
        - Nagły obrzęk skóry i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy),
        - Tworzenie się pęcherzy i złuszczanie się zewnętrznej warstwy naskórka (toksyczne martwicze
          oddzielanie się naskórka).

        Powyższe działania niepożądane występują rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób)
        albo bardzo rzadko (w przypadku toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka; mogą wystąpić
        do 1 na 10 000 pacjentów),), ale są bardzo ciężkie. W takim przypadku należy przerwać przyjmowanie
        tego leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jeśli powyższe objawy nie są leczone, mogą
        zakończyć się zgonem. Obserwowano zwiększoną częstość występowania posocznicy u osób
        przyjmujących telmisartan w monoterapii, nie można jej jednak wykluczyć w przypadku terapii
        lekiem Tezeo HCT.

        Możliwe działania niepożądane leku Tezeo HCT:

        Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
        • zawroty głowy.

        Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
        • zmniejszone stężenie potasu we krwi,
        • lęk,
        • omdlenie (zasłabnięcie),
        • uczucie mrowienia i pieczenia (parestezje),
        • uczucie wirowania (zawroty głowy),
        • przyspieszone tętno (częstoskurcz),
        • zaburzenia rytmu serca,
        • niskie ciśnienie tętnicze krwi,
        • nagły spadek ciśnienia krwi podczas wstawania,
        • skrócenie oddechu (duszność),
        • biegunka,
        • suchość błony śluzowej w jamie ustnej,
        • wzdęcia,
        • ból pleców,
        • skurcze mięśni,
        • ból mięśni,
        • zaburzenia erekcji (niezdolność do osiągnięcia i utrzymania wzwodu),
        • ból w klatce piersiowej,
        • zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi.

        Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
        • zapalenie płuc (zapalenie oskrzeli),
        • ból gardła,
        • zapalenie zatok,
        • zwiększenie stężenia kwasu moczowego,
        • małe stężenie sodu,
        • uczucie smutku (depresja),
        • trudności w zasypianiu (bezsenność),
        • zaburzenia snu,
        • zaburzenia widzenia,
        • niewyraźne widzenie,
        • trudności w oddychaniu,
        • ból brzucha,
        • zaparcia,
        • wzdęcia (niestrawność),
        • nudności (wymioty),
        • zapalenie błony śluzowej żołądka,
        • zaburzenia czynności wątroby (występują częściej u pacjentów pochodzenia japońskiego),
        • zaczerwienienie skóry (rumień),
        • reakcje alergiczne, takie jak świąd lub wysypka,
        • zwiększona potliwość,
        • pokrzywka,
        • ból stawów i ból kończyn (ból nóg),
        • skurcze mięśni,
        • aktywacja lub zaostrzenie tocznia układowego rumieniowatego (choroba, w której układ
          odpornościowy atakuje własny organizm powodując ból stawów, wysypki skórne i gorączkę),
        • objawy grypopodobne,
        • ból,
        • zwiększone stężenie kreatyniny, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
          lub fosfokinazy kreatynowej we krwi.

        Działania niepożądane zgłaszane dla jednego ze składników mogą wystąpić również podczas terapii
        złożonym produktem leczniczym o ustalonej dawce telmisartanu z hydrochlorotiazydem, nawet jeśli
        nie stwierdzono ich podczas badań klinicznych tej kombinacji.

        Telmisartan
        U pacjentów przyjmujących sam telmisartan, obserwowano następujące dodatkowe działania
        niepożądane:

        Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
        • zakażenia górnych dróg oddechowych (np. ból gardła, zapalenie zatok, przeziębienie),
        • zakażenia układu moczowego,
        • zapalenie pęcherza moczowego,
        • niedobór krwinek czerwonych – niedokrwistość (anemia),
        • duże stężenie potasu,
        • nadmiernie zwolniona czynność serca (bradykardia),
        • kaszel,
        • zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek,
        • osłabienie.

        Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
        • mała liczba płytek krwi (małopłytkowość),
        • zwiększenie liczby niektórych krwinek białych (eozynofilia),
        • ciężkie reakcje alergiczne (np. nadwrażliwość, reakcja anafilaktyczna),
        • małe stężenie cukru we krwi (u pacjentów z cukrzycą),
        • senność,
        • dolegliwości ze strony żołądka,
        • wyprysk (zaburzenie skóry),
        • wysypka polekowa,
        • toksyczna wysypka skórna,
        • ból ścięgien (objawy imitujące zapalenie ścięgien),
        • zmniejszone stężenie hemoglobiny (białko krwi).

        Bardzo rzadko mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób):
        • postępujące bliznowacenie tkanki płucnej (śródmiąższowa choroba płuc)**.

        Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        • obrzęk naczynioruchowy jelit - po zastosowaniu podobnych produktów występował obrzęk w
          jelicie z takimi objawami jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.

        * Zdarzenie to może być przypadkowe lub związane z obecnie nieznanym mechanizmem.
        ** Zgłaszano przypadki postępującego bliznowacenia tkanki płucnej podczas przyjmowania
          telmisartanu. Nie ustalono jednak, czy jest to spowodowane stosowaniem telmisartanu.

        Hydrochlorotiazyd
        U pacjentów przyjmujących sam hydrochlorotiazyd obserwowano następujące dodatkowe działania
        niepożądane:

        Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
        • podwyższone stężenie tłuszczów we krwi.

        Często (mogą wystąpić do 1 na 10 pacjentów):
        • nudności,
        • małe stężenie magnezu we krwi,
        • zmniejszony apetyt.

        Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
        • ostra niewydolność nerek.

        Rzadko (mogą wystąpić do 1 na 1000 pacjentów):
        • mała liczba płytek krwi (małopłytkowość), przez co wzrasta ryzyko wystąpienia krwawień lub
          siniaków (niewielkie, fioletowo-czerwone zmiany na skórze lub w innych tkankach,
          spowodowane przez krwawienie),
        • duże stężenie wapnia we krwi,
        • duże stężenie cukru we krwi,
        • ból głowy,
        • dyskomfort w jamie brzusznej,
        • zażółcenie skóry lub oczu (żółtaczka),
        • nadmiar substancji żółciowych we krwi (zastój żółci),
        • reakcje nadwrażliwości na światło,
        • niekontrolowane stężenie glukozy we krwi u pacjentów z rozpoznaną cukrzycą,
        • obecność cukrów w moczu (glukozuria).

        Bardzo rzadko (mogą wystąpić do 1 na 10 000 pacjentów):
        • nieprawidłowy rozpad czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna),
        • niezdolność szpiku kostnego do prawidłowego funkcjonowania,
        • zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia, agranulocytoza),
        • ciężkie reakcje alergiczne (np. nadwrażliwość),
        • wzrost pH ze względu na małe stężenie chlorków we krwi (zaburzenie równowagi kwasowo-
          zasadowej, alkaloza hipochloremiczna),
        • ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i
          splątanie).
        • zapalenie trzustki,
        • zespół toczniopodobny (choroba naśladująca toczeń rumieniowaty układowy, w którym
          organizm jest atakowany przez własny układ odpornościowy),
        • zapalenie naczyń krwionośnych (martwicze zapalenie naczyń).

        Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        • zapalenie ślinianek,
        • nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry),
        • zmniejszenie liczby krwinek (niedokrwistość aplastyczna)
        • osłabienie widzenia oraz ból oczu (możliwe objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej
          błonie otaczającej oko — nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a
          twardówką — lub jaskry z zamkniętym kątem przesączania),
        • zaburzenia skóry, takie jak zapalenie naczyń krwionośnych skóry, nadwrażliwość na światło
          słoneczne, wysypka, zaczerwienienie skóry, pojawianie się pęcherzy na wargach, oczach i
          ustach, nadmierne łuszczenie się skóry, gorączka (możliwe objawy rumienia
          wielopostaciowego),
        • osłabienie,
        • zaburzenia czynności nerek,
        • w odosobnionych przypadkach występowały niskie stężenia sodu, którym towarzyszyły
          objawy dotyczące mózgu lub nerwów (nudności, postępująca dezorientacja, brak
          zainteresowań lub energii).

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
        bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
        Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
        Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309,
        strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku. 5. Jak przechowywać lek Tezeo HCT

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i na blistrze po:
        Termin ważności. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
        Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko. 6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Tezeo HCT
        Substancjami czynnymi leku są: telmisartan i hydrochlorotiazyd.
        Każda tabletka zawiera 80 mg telmisartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu.
        Pozostałe składniki to: sorbitol, sodu wodorotlenek, powidon 25 oraz magnezu stearynian.

        Jak wygląda lek Tezeo HCT i co zawiera opakowanie
        Tezeo HCT, 80 mg + 25 mg tabletki: to białawe do żółtawych, owalne, obustronnie wypukłe tabletki,
        z wytłoczeniem „82” po jednej stronie, o wymiarach 16 mm długości i 8 mm szerokości.

        Zawartość opakowania
        Blistry z OPA/Aluminium/PVC-Aluminium w tekturowym pudełku.
        Wielkości opakowań: 28, 56 lub 84 tabletki.

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny
        Zentiva k.s., U kabelovny 130, Dolní Mĕcholupy, 102 37 Prague 10, Republika Czeska

        Wytwórca
        Zentiva k.s., U kabelovny 130, Dolní Mĕcholupy, 102 37 Prague 10, Republika Czeska
        S.C. Zentiva S.A., 50 Theodor Pallady Blvd., District 3, 032266 Bucharest, Rumunia

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach
        członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do przedstawiciela
        podmiotu odpowiedzialnego w Polsce:

        Zentiva Polska Sp. z o.o.
        ul. Bonifraterska 17
        00-203 Warszawa
        tel.: +48 22 375 92 00

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: marzec 2025
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026