logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Tegretol CR 200 200 mg tabl. o zmodyf. uwalnianiu 50 szt.

        Tegretol CR 200, 200 mg, tabl. o zmodyf. uwalnianiu, 50 szt.

        Tegretol CR 200
        200 mg, tabl. o zmodyf. uwalnianiu, 50 szt.
        Producent

        Novartis Poland

        Opakowanie

        50 szt.

        Postać

        tabl. o zmodyf. uwalnianiu

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        11.41

        Dawkowanie

        Doustnie. Padaczka (o ile to możliwe, karbamazepinę należy stosować w monoterapii). Leczenie należy rozpoczynać od małej dawki dobowej, powoli ją zwiększając aż do uzyskania optymalnego działania. Oznaczanie stężenia leku we krwi może być pomocne w ustaleniu optymalnego dawkowania. Wprowadzanie karbamazepiny do stosowanego już schematu leczenia przeciwpadaczkowego należy dokonywać stopniowo, zachowując lub, jeśli to konieczne, modyfikując dawkowanie pozostałych leków przeciwpadaczkowych. Dorośli: dawka początkowa wynosi 100-200 mg 1-2 razy na dobę, którą stopniowo zwiększa się aż do uzyskania optymalnego działania terapeutycznego (zazwyczaj jest to 400 mg 2-3 razy na dobę). U niektórych pacjentów konieczne może być stosowanie 1600 mg, a nawet 2000 mg na dobę. Dzieci: u dzieci w wieku 4 lat i młodszych zalecana dawka początkowa wynosi 20-60 mg na dobę i może być zwiększana o 20-60 mg co drugi dzień; u dzieci powyżej 4 lat leczenie karbamazepiną można rozpocząć od 100 mg na dobę, zwiększając dawkę o 100 mg w odstępach tygodniowych. Dawka podtrzymująca: 10-20 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych, np. u dzieci do ukończenia 1 rż. - 100-200 mg na dobę; u dzieci w wieku 1-5 lat - 200-400 mg na dobę; u dzieci w wieku 6-10 lat - 400-600 mg na dobę, u dzieci w wieku 11-15 lat - 600-1000 mg na dobę. Zespół maniakalny oraz zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej: zakres dawek wynosi 400-1600 mg na dobę; zwykle stosuje się dawkę 400-600 mg na dobę w 2-3 dawkach podzielonych. W leczeniu ostrych stanów maniakalnych dawki należy zwiększać dość szybko, natomiast w profilaktyce zaburzeń dwubiegunowych zaleca się wolniejsze zwiększanie dawki w celu zapewnienia optymalnej tolerancji leku. Alkoholowy zespół abstynencyjny: zazwyczaj 200 mg 3 razy na dobę. W ciężkich przypadkach dawka może być zwiększona w okresie pierwszych kilku dni (np. do 400 mg 3 razy na dobę). W początkowym okresie leczenia, gdy dochodzi do nasilenia objawów zespołu abstynencyjnego, karbamazepinę należy podawać w skojarzeniu z lekami uspokajająco-nasennymi (np. klometiazol, chlordiazepoksyd). Po ustąpieniu ostrej fazy, leczenie należy kontynuować karbamazepiną stosowaną w monoterapii. Nerwoból nerwu trójdzielnego oraz nerwoból nerwu językowo-gardłowego: początkowo 200-400 mg na dobę, następnie powoli zwiększać dawkę aż do ustąpienia bólu (zazwyczaj 200 mg 3-4 razy na dobę). Następnie, dawkę należy stopniowo zmniejszać, aż do osiągnięcia możliwie najmniejszej dawki podtrzymującej. U osób w podeszłym wieku zaleca się rozpoczynanie leczenia od dawki 100 mg 2 razy na dobę.


        Szczególne grupy pacjentów. U osób w podeszłym wieku należy szczególnie ostrożnie dobierać dawki preparatu.

        Nerwoból nerwu trójdzielnego - dawkowanie
        U pacjentów w podeszłym wieku zalecana początkowa dawka to 100 mg dwa razy na dobę. Dawkę początkową 100 mg dwa razy na dobę należy codziennie, powoli zwiększać aż do ustąpienia bólu (zazwyczaj 200 mg 3 do 4 razy na dobę). Następnie, dawkę należy stopniowo zmniejszać, aż do osiągnięcia możliwie najmniejszej dawki podtrzymującej. Maksymalna zalecana dawka wynosi 1200 mg na dobę. W przypadku ustąpienia bólu, należy dążyć do stopniowego odstawienia leczenia, aż do wystąpienia kolejnego ataku.



        Sposób podania. Preparat można przyjmować w trakcie albo po posiłku lub między posiłkami. Tabletki należy połykać bez rozgryzania, popijając niewielką ilością płynu; tabletki są podzielne. Zawiesina doustna jest szczególnie wskazana dla pacjentów mających trudności z połykaniem tabletek lub osób, które wymagają starannego dostosowania dawki w początkowym okresie leczenia. W przypadku zmiany postaci leku z tabletek na zawiesinę doustną należy podawać tę samą ilość leku (w mg/dobę), lecz w mniejszych dawkach jednorazowych, zwiększając częstotliwość podawania (np. podawać zawiesinę 3 razy na dobę zamiast tabletek 2 razy na dobę).

        Zastosowanie

        Padaczka: napady częściowe złożone lub proste, napady uogólnione toniczno-kloniczne, mieszane postaci napadów. Lek można stosować zarówno w monoterapii jak i w leczeniu skojarzonym. Lek jest zazwyczaj nieskuteczny w napadach nieświadomości (petit mal) oraz w napadach mioklonicznych. Zespół maniakalny oraz zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej (psychozy maniakalno-depresyjnej). Alkoholowy zespół abstynencyjny. Idiopatyczny nerwoból nerwu trójdzielnego oraz nerwoból nerwu trójdzielnego w przebiegu stwardnienia rozsianego (zarówno postaci typowej jak i nietypowej). Idiopatyczny nerwoból nerwu językowo-gardłowego.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Tegretol CR i w jakim celu się go stosuje

        Lek Tegretol CR należy do grupy leków przeciwpadaczkowych (leki stosowane w leczeniu napadów
        padaczkowych), ale jego mechanizm działania powoduje, że może być także stosowany w innych
        chorobach.
        Padaczka charakteryzuje się występowaniem u pacjenta napadów drgawek.
        Napady padaczkowe wynikają z przejściowych zaburzeń czynności bioelektrycznej w mózgu,
        w wyniku której dochodzi do nadmiernego i bardzo gwałtownego wyładowania grupy komórek
        nerwowych. Lek Tegretol CR reguluje przewodnictwo nerwowe w komórkach nerwowych.

        Wskazania do stosowania:
        • Padaczka:
         - napady częściowe złożone lub proste.
         - napady uogólnione toniczno-kloniczne. Mieszane postaci napadów.
           Lek Tegretol CR można stosować zarówno jako jedyny lek, jak i jednocześnie
           z innymi lekami.
           Lek Tegretol CR jest zazwyczaj nieskuteczny w napadach nieświadomości (petit mal)
           oraz w napadach mioklonicznych.
        • Zespół maniakalny oraz zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej
          (psychozy maniakalno-depresyjnej).
        • Alkoholowy zespół abstynencyjny.
        • Idiopatyczny nerwoból nerwu trójdzielnego oraz nerwoból nerwu trójdzielnego w przebiegu
          stwardnienia rozsianego. Idiopatyczny nerwoból nerwu językowo-gardłowego.2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Tegretol CR

        Lek Tegretol CR może być stosowany tylko po pełnym badaniu lekarskim.

        Ryzyko ciężkich reakcji skórnych u pacjentów pochodzenia chińskiego lub tajskiego związane
        z karbamazepiną można przewidzieć dzięki badaniu próbki krwi tych pacjentów. Lekarz poinformuje,
        jeśli będzie konieczne badanie krwi przed rozpoczęciem leczenia lekiem Tegretol CR.

        Kiedy nie stosować leku Tegretol CR:
        • jeśli pacjent ma uczulenie na karbamazepinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego
          leku (wymienionych w punkcie 6);
        • jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba serca;
        • jeśli u pacjenta wystąpiły w przeszłości ciężkie choroby krwi;
        • jeśli u pacjenta występuje lub występowała w przeszłości porfiria wątrobowa, czyli zaburzenia
          w produkcji porfiryny, barwnika ważnego dla czynności wątroby i tworzenia krwi (porfiria
          ostra przerywana, porfiria mieszana, porfiria skórna późna);
        • jeśli pacjent przyjmuje równocześnie leki przeciwdepresyjne z grupy inhibitorów
          monoaminooksydazy (MAO).

        Jeśli któryś z wyżej wymienionych punktów odnosi się do pacjenta, należy powiedzieć o tym
        lekarzowi.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności:
        Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Tegretol CR należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
        Lek Tegretol CR należy stosować wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarskim:
        • Jeśli u pacjenta występują choroby krwi (w tym choroby wywołane przez inne leki).
        • Jeśli u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek nadwrażliwość na okskarbazepinę lub inne leki
          (wysypka lub inne objawy alergii). U pacjentów uczulonych na karbamazepinę może (u około 1
          na 4 (25%)), wystąpić również nadwrażliwość na okskarbazepinę.
        • Jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości choroby serca, tarczycy,
          wątroby lub nerek.
        • Jeśli pacjent ma podwyższone ciśnienie śródgałkowe (jaskra) lub jeśli pacjent ma trudości
          lub odczuwa ból podczas oddawania moczu.
        • Jeśli u pacjenta rozpoznano zaburzenia psychiczne zwane psychozami, w przebiegu których
          może wystąpić u niego stan dezorientacji lub pobudzenia.
        • Jeśli pacjentka jest w wieku rozrodczym, powinna stosować skuteczne metody antykoncepcji
          w trakcie terapii oraz przez 2 tygodnie po przyjęciu ostatniej dawki.
        • Jeśli pacjentka stosuje hormonalne środki antykoncepcyjne: Lek Tegretol CR może
          powodować, że środki te będą nieskuteczne. Dlatego pacjentka powinna stosować inne lub
          dodatkowe niehormonalne metody antykoncepcji w czasie zażywania leku Tegretol CR.
          Należy powiadomić lekarza o występowaniu krwawień lub plamień między miesiączkami.
          W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skontaktować się ze swoim lekarzem.
        • Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka jest w ciąży lub planuje ciążę. Lekarz omówi
          z pacjentką ryzyko stosowania leku Tegretol CR w ciąży, ponieważ może to powodować
          uszkodzenia lub nieprawidłowości w rozwoju płodu (patrz „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na
          płodność”).
        • Podczas stosowania leku Tegretol CR w czasie ciąży występuje ryzyko szkodliwego wpływu na
          nienarodzone dziecko. Jeśli pacjentka jest w wieku rozrodczym, powinna stosować skuteczną
          metodę antykoncepcji w trakcie stosowania leku Tegretol CR i przez dwa tygodnie po przyjęciu
          ostatniej dawki (patrz „Ciąża i karmienie piersią i wpływ na płodność”).

        Należy natychmiast zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty, jeśli podczas leczenia lekiem
        Tegretol u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:
        • Jeśli występują takie reakcje nadwrażliwości, jak obrzęki warg, powiek, twarzy, gardła, jamy
          ustnej lub nagłe problemy z oddychaniem, gorączka z obrzmieniem węzłów chłonnych,
          wysypka lub pęcherze na skórze, należy natychmiast powiadomić lekarza lub udać się do
          najbliższego szpitala (patrz „4. Możliwe działania niepożądane”).
        • Jeśli u pacjenta wystąpią ciężkie reakcje skórne, takie jak: wysypka, zaczerwienienie skóry,
          powstawanie pęcherzy na ustach, oczach oraz złuszczanie naskórka z towarzyszącą gorączką,
          należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala (patrz „4.
          Możliwe działania niepożądane”). Reakcje takie mogą być częstsze u pacjentów
          pochodzących z niektórych krajów Azji (np. Tajwan, Malezja i Filipiny) oraz u pacjentów
          pochodzenia chińskiego.
        • Jeśli u pacjenta zwiększy się liczba napadów padaczkowych.
        • Jeśli pacjent zauważy objawy zapalenia wątroby, takie jak zażółcenie skóry i białkówek
          oczu, świadczące o żółtaczce.
        • Jeśli kiedykolwiek pacjent myślał o tym, aby wyrządzić sobie krzywdę lub odebrać życie.
          Niewielka liczba osób stosujących leki przeciwpadaczkowe miała takie myśli lub zachowania.
        • Jeśli u pacjenta występują problemy z nerkami związane z małym stężeniem sodu we krwi,
          lub jeśli u pacjenta występują problemy z nerkami i jednocześnie stosuje on inne leki obniżające
          stężenie sodu we krwi (leki moczopędne, takie jak hydrochlorathiazyd, furosemid).
        • Jeśli u pacjenta występują zawroty głowy, senność, obniżone ciśnienie krwi, splątanie
          związane ze stosowaniem leku Tegretol CR, gdyż może to prowadzić do upadków.

        Nie należy przerywać leczenia lekiem Tegretol CR bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Nagłe
        odstawienie leku może spowodować gwałtowne nasilenie napadów padaczkowych.

        Dzieci i młodzież (poniżej 18 lat) oraz pacjenci w podeszłym wieku (65 lat lub starsi)
        Lek Tegretol CR można stosować u dzieci i pacjentów w podeszłym wieku, pod warunkiem
        przestrzegania zaleceń lekarza. Lekarz powinien poinformować o szczegółowych zaleceniach,
        np. o konieczności uważnego przestrzegania sposobu dawkowania oraz o potrzebie dokładnej
        obserwacji pacjenta (patrz również „3. Jak stosować lek Tegretol CR” oraz „4. Możliwe działania
        niepożądane”).

        Lek Tegretol CR a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Jest to szczególnie ważne w
        przypadku leku Tegretol CR, ponieważ wiele różnych leków może wpływać na jego działanie.

        Czasami może być konieczna zmiana dawkowania lub przerwanie stosowania niektórych z leków.

        Hormonalne środki antykoncepcyjne, np. tabletki, plastry, zastrzyki lub implanty
        Lek Tegretol CR może wpływać na działanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych i zmniejszać
        ich skuteczność w zapobieganiu ciąży. Należy porozmawiać z lekarzem, który omówi najbardziej
        odpowiedni rodzaj antykoncepcji w czasie przyjmowania leku Tegretol CR. U kobiet, które stosują
        hormonalne środki antykoncepcyjne jednocześnie z lekiem Tegretol CR mogą wystąpić nieregularne
        miesiączki.

        Leki, które mogą oddziaływać z lekiem Tegretol CR (i odwrotnie):
        - Leki stosowane w depresji i stanach lękowych: dezypramina, fluoksetyna, fluwoksamina, nefazodon,
          paroksetyna, trazodon, wiloksazyna, bupropion, citalopram, mianserin, sertralina, trójpierścieniowe
          leki przeciwdepresyjne (np. imipramina, amitryptylina, nortryptylina, klomipramina), alprazolam,
          midazolam
        - Kortykosteroidy stosowane w stanach zapalnych, w tym w leczeniu astmy, choroby zapalnej jelit,
          bólu mięśni i stawów: prednizolon, deksametazon
        - Leki przeciwzakrzepowe: np. warfaryna, fenprokumon, dikumarol, acenokumarol, rywaroksaban,
          dabigatran, apiksaban, edoksaban
        - Antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń skóry i całego ciała: np. cyprofloksacyna, erytromycyna,
          troleandomycyna, jozamycyna, klarytromycyna, doksycyklina, ryfabutyna
        - Leki przeciwgrzybicze: azole, np. itrakonazol, ketokonazol, flukonazol, worykonazol
        - Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne: paracetamol, dekstropropoksyfen, tramadol, metadon,
          buprenorfina, ibuprofen, fenazon
        - Inne leki przeciwpadaczkowe: klobazam, klonazepam, etosuksymid, felbamat, lamotrygina,
          eslikarbazepina, okskarbazepina, prymidon, tiagabina, topiramat, kwas walproinowy, zonisamid,
          metsuksymid, fenobarbital, fensuksymid, fenytoina i fosfenytoina, prymidon, lewetyracetam,
          brywaracetam
        - Leki przeciwhistaminowe, stosowane w leczeniu alergii, w tym kataru siennego, świądu: terfenadyna
        - Leki stosowane w chorobie wrzodowej: cymetydyna, omeprazol
        - Leki stosowane w dermatologii: izotretynoina
        - Leki przeciwwymiotne: aprepitant
        - Leki stosowane w leczneiu jaskry: acetazolamid
        - Leki stosowane w endometriozie: danazol
        - Leki rozszerzające oskrzela lub przeciwastmatyczne: teofilina
        - Leki immunosupresyjne, stosowane po przeszczepach: cyklosporyna, ewerolimus, takrolimus,
          syrolimus
        - Leki przeciwpsychotyczne, stosowane w leczeniu schizofrenii: klozapina, haloperydol
          i bromperydol, olanzapina, kwetiapina, rysperydon, zyprazydon, arypiprazol, paliperydon
        - Leki przeciwnowotworowe: imatynib, cyklofosfamid, lapatynib, temsyrolimus, cisplatyna,
          doksorubicyna
        - Leki przeciwwirusowe: inhibitory proteazy HIV, np. indynawir, rytonawir, sakwinawir
        - Leki stosowane w chorobach tarczycy: lewotyroksyna
        - Leki stosowane w zaburzeniach erekcji: tadalafil
        - Leki przeciw robakom: prazykwantel, albendazol
        - Leki moczopędne: hydrochlorotiazyd, furosemid
        - Leki przeciwgruźlicze: izoniazyd, ryfampicyna
        - Leki zwiotczające mięśnie: oksybutynina, dantrolen, pankuronium
        - Leki zawierające estrogeny i (lub) progesteron: hormonalna terapia zastępcza (HTZ)
        - Leki sercowo-naczyniowe: np. felodypina, digoksyna, simwastatyna, atorwastatyna, lowastatyna,
          ceriwastatyna, iwabradyna, diltiazem, werapamil
        - Inhibitory agregacji płytek krwi: tyklopidyna
        - Preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)
        - Inne interakcje: sok grejpfrutowy, nikotynamid (tylko w dużych ilościach).

        Należy zachować szczególną uwagę w przypadku jednoczesnego stosowania leku Tegretol CR
        z lewetyracetamem, izoniazydem, solami litu lub metoklopramidu.

        Stosowanie leku Tegretol CR z jedzeniem, piciem i alkoholem
        Podczas leczenia lekiem Tegretol CR nie wolno spożywać alkoholu.

        Nie należy pić soku grejpfrutowego ani jeść grejpfruta, ponieważ może nasilić to działanie leku
        Tegretol CR. Inne soki, jak pomarańczowy czy jabłkowy, nie mają takiego działania.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

        Ciążą
        Lek Tegretol CR może powodować poważne wady wrodzone. Jeżeli pacjentka przyjmuje lek
        Tegretol CR w trakcie ciąży, ryzyko wystąpienia wady wrodzonej u dziecka jest nawet trzykrotnie
        większe niż u kobiet, które nie przyjmują leków przeciwpadaczkowych. Notowano występowanie
        poważnych wad wrodzonych, w tym wady cewy nerwowej (rozszczepienie kręgosłupa), wady
        wrodzone twarzy, takie jak rozszczepienie górnej wargi i podniebienia, wady głowy, wady serca,
        wady wrodzone prącia związane z otwarciem cewki moczowej (spodziectwo) i wady palców. Jeśli
        pacjentka przyjmuje lek Tegretol CR w czasie ciąży, nienarodzone dziecko należy ściśle kontrolować.

        U niemowląt urodzonych przez matki, które stosowały lek Tegretol CR w czasie ciąży, notowano
        problemy z rozwojem neurologicznym (rozwojem mózgu). W niektórych badaniach wykazano, że
        karbamazepina ma negatywny wpływ na rozwój układu nerwowego u dzieci narażonych na działanie
        karbamazepiny w macicy, podczas gdy w innych badaniach nie stwierdzono takiego wpływu. Nie
        można wykluczyć wpływu na rozwój neurologiczny.

        Jeśli pacjentka jest w wieku rozrodczym i nie planuje ciąży, powinna stosować skuteczną
        antykoncepcję w trakcie leczenia lekiem Tegretol CR. Lek Tegretol CR może wpływać na działanie
        hormonalnych środków antykoncepcyjnych, takich jak tabletka antykoncepcyjna i zmniejszać ich
        skuteczność w zapobieganiu ciąży. Pacjentka powinna porozmawiać z lekarzem, który omówi
        najwłaściwszy rodzaj antykoncepcji w czasie przyjmowania leku Tegretol CR. Jeśli przerwie się
        leczenie lekiem Tegretol CR, należy kontynuować stosowanie skutecznej antykoncepcji przez kolejne
        dwa tygodnie po zakończeniu jego stosowania.

        Jeśli pacjentka jest w wieku rozrodczym i planuje zajść ciążę, przed przerwaniem stosowania
        antykoncepcji i przed zajściem w ciążę powinna skonsultować się z lekarzem, aby zmienić metodę
        leczenia na inną, odpowiednią do ochrony nienarodzonego dziecka przed narażeniem na działanie
        karbamazepiny.

        Jeśli pacjentka jest lub przypuszcza, że może być w ciąży, powinna niezwłocznie powiedzieć o tym
        lekarzowi. Nie należy przerywać przyjmowania leku do momentu omówienia tego z lekarzem.
        Przerwanie podawania leku bez konsultacji z lekarzem może spowodować napady padaczkowe, które
        mogą być niebezpieczne dla pacjentki i jej nienarodzonego dziecka. Lekarz może podjąć decyzję
        o zmianie leczenia.

        Jeżeli pacjentka przyjmuje lek Tegretol CR w trakcie ciąży, jest również ryzyko wystąpienia u niej
        problemów z krwawieniem zaraz po urodzeniu. Lekarz może przepisać pacjentce i dziecku lek, aby
        temu zapobiec.

        Bardzo ważne jest kontrolowanie napadów padaczkowych w czasie ciąży. Jednakże, jeśli pacjentka
        przyjmuje w czasie ciąży leki przeciwpadaczkowe (leki przeciw napadom) istnieje ryzyko dla dziecka.
        Nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia zaburzeń neurorozwojowych u dzieci kobiet z padaczką
        leczonych samą karbamazepiną lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi w okresie
        ciąży.
        Lekarz przedyskutuje z pacjentką ryzyko stosowania leku Tegretol CR w czasie ciąży.
        Nie wolno przerywać leczenia lekiem Tegretol CR bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

        Karmienie piersią
        Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią. Substancja czynna leku Tegretol CR przenika do
        mleka matki. Jeśli lekarz wyrazi zgodę, można kontynuować karmienie piersią. Jednak w tym
        szczególnym przypadku, dziecko powinno być starannie obserwowane w celu uniknięcia działań
        niepożądanych. Jeśli pojawią się działania niepożądane, na przykład dziecko stanie się bardzo senne,
        należy przerwać karmienie piersią i skontaktować się z lekarzem.

        Płodność
        Istnieją bardzo rzadkie doniesienia o zaburzeniach płodności u mężczyzn i (lub) zaburzeniach
        spermatogenezy.

        Kobiety w wieku rozrodczym
        Należy stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie terapii oraz przez 2 tygodnie po przyjęciu
        ostatniej dawki leku Tegretol CR.
        U kobiet, które stosują hormonalne środki antykoncepcyjne (środki kontroli urodzin) jednocześnie
        z lekiem Tegretol, mogą wystąpić nieregularne miesiączki. Skuteczność hormonalnych środków
        antykoncepcyjnych może być mniejsza podczas stosowania leku Tegretol CR, dlatego zaleca się
        stosowanie innych lub dodatkowych niehormonalnych metod antykoncepcji.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Lek Tegretol CR może wywoływać uczucie senności, zawroty głowy lub powodować zaburzenia
        widzenia, podwójne widzenie, brak koordynacji ruchowej, szczególnie na początku leczenia lub po
        zwiększaniu dawki. W razie wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić samochodu ani
        obsługiwać maszyn czy wykonywać innych czynności wymagających zwiększonej uwagi.3. Jak stosować lek Tegretol CR

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
        się do lekarza lub farmaceuty. Nie należy przekraczać zalecanej dawki przepisanej przez lekarza.

        Nie należy nagle przerywać stosowania leku Tegretol CR bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
        Lekarz poinformuje pacjenta, czy i kiedy można zakończyć stosowanie leku (patrz „Ostrzeżenia i
        środki ostrożności”).

        Tabletki należy przyjmować w trakcie posiłku, po posiłku lub między posiłkami. Tabletki należy
        zażywać popijając niewielką ilością płynu. Tabletki można dzielić.

        Tabletki (w zależności od zaleceń lekarza cała tabletka lub pół tabletki) pacjent powinien połykać bez
        rozgryzania, popijając niewielką ilością płynu. Dostępna jest też zawiesina doustna zawierająca
        karbamazepinę, która jest szczególnie wskazana dla pacjentów mających trudności w połykaniu
        tabletek lub osób, które wymagają starannego dostosowania dawki w początkowym okresie leczenia.

        Powolne, kontrolowane uwalnianie substancji czynnej z tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu,
        umożliwia ich stosowanie dwa razy na dobę.

        Zamiana stosowanej postaci leku z tabletek na zawiesinę: Lekarz zaleci tę samą ilość leku (w mg na
        dobę), lecz w mniejszych dawkach jednorazowych, zwiększając częstość podawania, np. zaleci
        przyjmowanie zawiesiny trzy razy na dobę zamiast tabletek dwa razy na dobę.

        Lekarz zachowa szczególną ostrożność dostosowując dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku.

        Zalecana dawka

        Padaczka
        Leczenie rozpoczyna się od małej dawki dobowej, lekarz zaleci powolne zwiększanie dawki aż do
        uzyskania optymalnego działania.
        Lekarz może zlecić oznaczanie stężenia leku w osoczu, gdyż może być to pomocne w ustaleniu
        optymalnego dawkowania.

        Jeśli lek Tegretol CR będzie włączany do stosowanego już schematu leczenia przeciwpadaczkowego,
        lekarz będzie wprowadzał lek stopniowo, zachowując lub, jeśli to konieczne, modyfikując
        dawkowanie pozostałych leków przeciwpadaczkowych.

        Dorośli
        Dawka początkowa wynosi 100 mg do 200 mg raz lub dwa razy na dobę; lekarz będzie dawkę
        stopniowo zwiększał aż do uzyskania optymalnego działania terapeutycznego - zazwyczaj do 400 mg
        2 do 3 razy na dobę. U niektórych pacjentów może okazać się konieczne stosowanie dawki 1600 mg,
        a nawet 2000 mg na dobę.

        Stosowanie u dzieci i młodzieży
        Dla dzieci w wieku poniżej 6 lat produkt leczniczy Tegretol jest dostępny w postaci zawiesiny
        doustnej.

        U dzieci powyżej 6 lat leczenie karbamazepiną można rozpocząć od 100 mg na dobę zwiększając
        dawkę o 100 mg w odstępach tygodniowych.

        Dawka podtrzymująca: 10 do 20 mg/kg masy ciała na dobę, w dawkach podzielonych, np.:
        6 do 10 lat              400 mg do 600 mg na dobę
        11 do 15 lat            600 mg do 1000 mg na dobę
        >15 lat                   800 mg do 1200 mg na dobę (dawka taka sama jak dla dorosłych)

        Maksymalne zalecane dawki:
        do 6 lat: 35 mg/kg m.c./dobę
        6 do 15 lat: 1000 mg/dobę
        >15 lat: 1200 mg/dobę

        Zespół maniakalny oraz zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej (psychozy
        maniakalno-depresyjnej)
        Zakres dawek: ok. 400 mg do 1600 mg na dobę, zwykle stosuje się dawkę 400 mg do 600 mg na dobę,
        w 2 do 3 dawkach podzielonych. W leczeniu ostrych stanów maniakalnych lekarz będzie zwiększał
        dawkę dość szybko, natomiast w profilaktyce zaburzeń dwubiegunowych zwiększanie dawki będzie
        wolniejsze w celu zapewnienia optymalnej tolerancji leku.

        Alkoholowy zespół abstynencyjny
        Przeciętne dawkowanie: 200 mg 3 razy na dobę. W ciężkich przypadkach lekarz może zwiększyć
        dawkę w okresie pierwszych kilku dni (np. do 400 mg 3 razy na dobę). W początkowym okresie
        leczenia, gdy dochodzi do nasilenia objawów zespołu abstynencyjnego, lekarz może podać lek
        Tegretol CR w połączeniu z lekami uspokajająco-nasennymi (np. klometiazol, chlordiazepoksyd). Po
        ustąpieniu ostrej fazy, leczenie będzie kontynuowane wyłącznie lekiem Tegretol CR.

        Nerwoból nerwu trójdzielnego oraz nerwoból nerwu językowo-gardłowego
        Początkowa dawka 200 mg do 400 mg na dobę będzie powoli zwiększana przez lekarza aż do
        ustąpienia bólu (zazwyczaj 200 mg 3 do 4 razy na dobę). Maksymalna dawka to 1200 mg na dobę.
        Następnie lekarz stopniowo zmniejszy dawkę, aż do osiągnięcia możliwie najmniejszej dawki
        podtrzymującej. U pacjentów w podeszłym wieku leczenie rozpoczyna się od dawki 100 mg 2 razy na
        dobę.

        W przypadku wrażenia, że działanie leku Tegretol CR jest zbyt mocne lub za słabe, należy zwrócić się
        do lekarza.

        Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Tegretol CR
        W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub
        zgłosić się do izby przyjęć najbliższego szpitala. Pacjent może wymagać obserwacji.

        Jeśli u pacjenta wystąpią problemy z oddychaniem, szybkie i nieregularne bicie serca, utrata
        przytomności, omdlenie, drżenie, złe samopoczucie i (lub) wymioty należy natychmiast odstawić lek
        Tegretol CR i powiadomić lekarza.

        Pominięcie przyjęcia leku Tegretol CR
        W razie pominięcia dawki, lek należy przyjąć jak najszybciej. Jednak, jeśli zbliża się czas przyjęcia
        następnej dawki, nie należy przyjmować dawki, która została właśnie pominięta, lecz przyjąć kolejną
        dawkę leku o stałej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej
        dawki.
        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
        Większość z tych działań niepożądanych jest łagodna do umiarkowanych i zwykle ustępuje po kilku
        dniach terapii.

        Niektóre działania mogą być ciężkie i mogą dotyczyć mniej niż 1 pacjenta na 1000

        Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub upewnić się, że ktoś inny zrobił to za nas,

        jeśli wystąpią następujące działania niepożądane (mogą być nimi wczesne objawy ciężkiego
        uszkodzenia układu krwiotwórczego, wątroby, nerek lub innych narządów, które wymagają
        natychmiastowej interwencji lekarza):
        • Jeśli u pacjenta wystąpiła gorączka, ból gardła, wysypka, owrzodzenie w jamie ustnej, obrzęk
          węzłów chłonnych lub dochodzi do częstszych infekcji (objaw za małej liczby białych krwinek).
        • Jeśli pacjent odczuwa zmęczenie, bóle głowy, zawroty głowy, duszność w czasie wysiłku, jest
          blady, łatwiej niż zwykle pojawiają się krwawienia i siniaki, krwawienia z nosa (za mała liczba
          wszystkich rodzajów krwinek).
        • Jeśli u pacjenta wystąpiła czerwona plamista wysypka, głównie na twarzy, której może
          towarzyszyć zmęczenie, gorączka, nudności, utrata łaknienia (objawy tocznia rumieniowatego
          układowego).
        • Jeśli pacjent ma zażółcone białkówki oczu lub skórę (objawy zapalenia wątroby).
        • Jeśli mocz pacjenta ma ciemną barwę (objawy porfirii lub zapalenia wątroby).
        • Jeśli znacząco zmniejszyła się ilość wydalanego moczu lub pojawiła się krew w moczu pacjenta.
        • Jeśli u pacjenta wystąpił silny ból w nadbrzuszu, wymioty, utrata łaknienia (objawy zapalenia
          trzustki).
        • Jeśli u pacjenta pojawiła się wysypka na skórze, zaczerwienienie skóry, pęcherze na wargach,
          powiekach lub w jamie ustnej lub łuszczenie się skóry z towarzyszącymi: gorączką, dreszczami,
          bólem głowy, kaszlem, bólami całego ciała (objawy ciężkich reakcji skórnych).
        • Jeśli pacjent ma opuchniętą twarz, oczy lub język, trudności w połykaniu, sapie, występuje
          u niego pokrzywka i uogólniony świąd, wysypka, bóle skurczowe brzucha, uczucie ucisku lub
          dyskomfortu w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, utrata przytomności (objawy obrzęku
          naczynioruchowego i ciężkich reakcji alergicznych).
        • Jeśli pacjent jest ospały, zdezorientowany, wystąpiły u niego drgania mięśni lub znaczne
          nasilenie drgawek (objawy, które mogą być związane z małym stężeniem sodu we krwi);
        • Jeśli pacjent ma gorączkę, nudności, wymioty, ból głowy, sztywność karku i silny światłowstręt
          (objawy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych).
        • Jeśli u pacjenta wystąpiła sztywność mięśni, wysoka gorączka, zaburzenia świadomości, wysokie
          ciśnienie tętnicze krwi, nadmierne ślinienie się (objawy złośliwego zespołu neuroleptycznego).
        • Jeśli pacjent odczuwa nierówne bicie serca, ból w klatce piersiowej.
        • Jeśli u pacjenta wystąpiły zaburzenia świadomości, omdlenia.
        • Jeśli u pacjenta wystąpiła biegunka, ból brzucha i gorączka (objawy zapalenia jelita grubego).
          Częstość występowania tego działania niepożądanego jest nieznana.
        • Jeśli u pacjenta występują upadki spowodowane zawrotami głowy, sennością, obniżonym
          ciśnieniem krwi, splątaniem.

        Inne działania niepożądane

        Bardzo często: mogą dotyczyć więcej niż 1 pacjenta na 10
        utrata koordynacji ruchowej, zapalenie skóry z towarzyszącą swędzącą wysypką i zaczerwienieniem,
        swędząca wysypka, wymioty, nudności, zawroty głowy, senność, zmęczenie, leukopenia.

        Często: mogą dotyczyć mniej niż 1 pacjenta na 10
        obrzęk wokół kostek, stóp lub podudzi, zatrzymanie płynów, zwiększenie masy ciała, ból głowy,
        suchość w ustach, podwójne widzenie, niewyraźne widzenie, trombocytopenia, eozynofilia.

        Niezbyt często: mogą dotyczyć mniej niż 1 pacjenta na 100
        nietypowe ruchy mimowolne, takie jak drżenie, asteryksja (trzepotanie dłoni), dystonia (skręcanie i
        wyginanie różnych części ciała), tiki, oczopląs, biegunka, zaparcie, złuszczające zapalenie skóry.

        Rzadko: mogą dotyczyć mniej niż 1 pacjenta na 1000
        świąd, obrzmienie węzłów chłonnych, leukocytoza, nadwrażliwość wielonarządowa, niedobór kwasu
        foliowego, zmniejszony apetyt, halucynacje, depresja, agresja, niepokój, pobudzenie, stany splątania,
        nieskoordynowane i mimowolne ruchy kończyn i całego ciała, niekontrolowane ruchy oczu, trudności
        w mówieniu lub mowa niewyraźna, nieprawidłowe ruchy mięśni (pląsawica występująca
        naprzemiennie z wolnymi skręcającymi ruchami ciała), zaburzenia czucia, drętwienie, mrowienie
        w rękach i stopach, uczucie przechodzenia prądu, niedowłady, zaburzenia przewodzenia serca,
        nadciśnienie lub niedociśnienie, ból brzucha, żółtaczka, osłabienie mięśni.

        Bardzo rzadko: mogą dotyczyć mniej niż 1 pacjenta na 10000
        nieprawidłowe wyniki badań krwi, niedokrwistość, niedobór białek odpornościowych (gamma
        globulin), nieoczekiwane wydzielanie mleka przez gruczoły sutkowe, powiększenie sutków
        u mężczyzn, zaburzenia w produkcji porfiryny, barwnika ważnego dla czynności wątroby i tworzenia
        krwi, uczucie lęku, zmiana stanu psychicznego, zaburzenia smaku, zmętnienie soczewki, zapalenie
        spojówek, zaburzenia słuchu (szumy uszne, przeczulica słuchowa, niedosłuch, zmiana odczuwania
        wysokich tonów), ból w klatce piersiowej, niezwykle spowolnione uderzenia serca, nasilenie objawów
        choroby wieńcowej, zapaść naczyniowa, zatory, obrzmienie i zaczerwienienie wzdłuż żyły, która staje
        się bardzo wrażliwa na dotyk, często odczuwane jako bolesne (zakrzepowe zapalenie żył), duszności,
        gorączka i zapalenie płuc (nadwrażliwość płucna), zapalenie języka, zapalenie błony śluzowej jamy
        ustnej, niewydolność wątroby, pęcherze na błonie śluzowej jamy ustanej i narządów płciowych
        (zespół Stevensa-Johnsona), martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło,
        rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, zaburzenia pigmentacji skóry, plamica, trądzik,
        nadmierne pocenie się, łysienie, hirsutyzm, zaburzenia metabolizmu kości prowadzące do
        demineralizacji kości/osteoporozy, bóle stawów, ból mięśniowy, kurcze mięśni,
        kanalikowośródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek, zaburzenia czynności nerek (np.
        białkomocz, krwiomocz, skąpomocz i zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi/azotemia),
        częste oddawanie moczu, nagłe zmniejszenie ilości wydalanego moczu, zaburzenia
        seksualne/zaburzenia erekcji, zaburzenia spermatogenezy (zmniejszona liczebność nasienia lub
        ruchliwość plemników), zwiększenie we krwi hormonu stymulującego tarczycę (TSH).

        Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
        uspokojenie polekowe, utrata pamięci, fioletowe lub czerwonawo-fioletowe krosty, które mogą być
        swędzące, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi, rogowacenie liszajowate,
        reaktywacja zakażenia herpeswirusem 6 (mogą być ciężkie z powodu zaburzenia czynności układu
        odpornościowego), całkowita utrata paznokci, złamania, zmniejszenie gęstości kości, niewydolność
        szpiku kostnego, czyli produkowanie przez szpik kostny niewystarczającej liczby czerwonych
        i białych krwinek, a także płytek krwi, zapalenie jelita grubego, duże stężenie amoniaku we krwi
        (hiperamonemia). Objawy hiperamonemii mogą obejmować drażliwość, dezorientację, wymioty,
        utratę apetytu i senność.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
        zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C
        02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Tegretol CR

        • Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
        • Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu
          ochrony przed wilgocią.
        • Nie stosować tego leku, jeśli opakowanie jest zniszczone lub ma ślady otwierania.
        • Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: EXP.
          Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
        • Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy
          zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
          chronić środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Tegretol CR
        - Substancją czynną leku jest karbamazepina. Jedna tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu
          zawiera odpowiednio 200 mg (Tegretol CR 200) lub 400 mg (Tegretol CR 400) substancji
          czynnej.
        - Pozostałe składniki to: krzemionka koloidalna bezwodna, etylocelulozy dyspersja wodna
          (etyloceluloza, laurylosiarczan sodu, alkohol cetylowy), celuloza mikrokrystaliczna, kwasu
          metakrylowego i etylu akrylanu polimer (1:1), magnezu stearynian, karmeloza sodowa, talk. W
          skład otoczki wchodzą: hypromeloza, hydroksystearynian makrogologlicerolu, żelaza tlenek
          czerwony (E 172), żelaza tlenek żółty (E 172), tytanu dwutlenek (E 171) oraz talk.

        Jak wygląda lek Tegretol CR i co zawiera opakowanie
        Lek Tegretol CR 200 to tabletki o jednolitej barwie (w odcieniu od beżowego do pomarańczowego),
        owalne, lekko obustronnie wypukłe, z wytłoczeniem „H/C” z jednej i „C/G” z drugiej strony oraz linią
        podziału pod obydwu stronach.
        Lek Tegretol CR 400 to tabletki o jednolitej barwie (w odcieniu od brązowego do pomarańczowego),
        owalne, lekko obustronnie wypukłe, z wytłoczeniem „ENE/ENE” z jednej i „CG/CG” z drugiej strony
        oraz linią podziału pod obydwu stronach.

        Lek Tegretol CR 200, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 200 mg jest dostępny w tekturowym
        pudełku, zawierającym 50 tabletek w blistrach (PVC/PE/PVDC)/Aluminium.

        Lek Tegretol CR 400, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 400 mg jest dostępny w tekturowym
        pudełku, zawierającym 30 tabletek w blistrach (PVC/PE/PVDC)/Aluminium.

        Podmiot odpowiedzialny
        Novartis Poland Sp. z o.o.
        ul. Marynarska 15
        02-674 Warszawa
        Tel. + 48 22 375 48 88

        Importer/Wytwórca:
        Novartis Farmacéutica SA
        Gran Via de les Corts Catalanes, 764
        08013 Barcelona
        Hiszpania

        Novartis Pharma GmbH
        Roonstrasse 25
        Nürnberg, Bayern, 90429,
        Niemcy

        Novartis Farma S.p.A.
        Via Provinciale Schito 131
        80058 Torre Annunziata (NA)
        Włochy

        Novartis Poland Sp. z o.o.
        ul. Marynarska 15
        02-674 Warszawa

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026