logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Storvas CRT 60 mg tabl. powl. 30 szt.

        Storvas CRT, 60 mg, tabl. powl., 30 szt.

        Storvas CRT
        60 mg, tabl. powl., 30 szt.
        • 10 mg, 30 szt., tabl. powl.
        • 20 mg, 30 szt., tabl. powl.
        • 40 mg, 30 szt., tabl. powl.
        • 80 mg, 30 szt., tabl. powl.
        • 30 mg, 30 szt., tabl. powl.
        Producent

        Ranbaxy

        Opakowanie

        30 szt.

        Postać

        tabl. powl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        22.61

        Dawkowanie

        Doustnie. Przed rozpoczęciem leczenia atorwastatyną pacjent powinien stosować standardową dietę ubogocholesterolową, którą należy kontynuować podczas leczenia atorwastatyną. Dawki należy dostosowywać indywidualnie w zależności od stężenia cholesterolu-LDL (LDL-C) przed rozpoczęciem leczenia oraz założonego celu terapeutycznego i reakcji pacjenta na leczenie. Zwykle stosowana dawka początkowa to 10 mg raz na dobę. Modyfikacji dawek należy dokonywać co 4 tyg. lub rzadziej. Dawka maksymalna wynosi 80 mg raz na dobę. Pierwotna hipercholesterolemia i mieszana hiperlipidemia: u większości pacjentów wystarcza dawka 10 mg raz na dobę. Odpowiedź terapeutyczną obserwuje się w ciągu 2 tyg., a maksymalną odpowiedź osiąga się zazwyczaj w ciągu 4 tyg. Utrzymuje się ona podczas długotrwałego leczenia. Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna: zalecana początkowa dawka wynosi 10 mg na dobę. Dawki należy ustalać indywidualnie, a zmiany należy dokonywać co 4 tyg., do osiągnięcia dawki 40 mg na dobę. Następnie można albo zwiększyć dawkę do maksymalnie 80 mg na dobę albo podawać 40 mg atorwastatyny na dobę w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna: 10-80 mg na dobę. Atorwastatynę należy stosować u tych pacjentów jako leczenie wspomagające inne sposoby terapii hipolipemizującej (np. aferezę LDL), lub wtedy, gdy takie sposoby leczenia są niedostępne. Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym: 10 mg na dobę. Aby uzyskać stężenie LDL-C, odpowiadające aktualnym wytycznym konieczne może być stosowanie większych dawek. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami. U pacjentów przyjmujących w skojarzeniu z atorwastatyną leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu WZW C, zawierające zawierające elbaswir/grazoprewir lub letermowir stosowany w profilaktyce zakażeń wirusem cytomegalii, nie należy podawać dawki atorwastatyny większej niż 20 mg/dobę. Nie zaleca się stosowania atorwastatyny u pacjentów przyjmujących letermowir jednocześnie z cyklosporyną. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dostosowanie dawki nie jest konieczne. Atorwastatynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby. Stosowanie atorwastatyny jest przeciwwskazane u pacjentów z czynną chorobą wątroby. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność zalecanych dawek u pacjentów w wieku >70 lat są podobne do występujących w populacji ogólnej. Dzieci i młodzież. Hipercholesterolemia: stosowanie leku powinno odbywać się pod kontrolą lekarzy specjalistów doświadczonych w leczeniu hiperlipidemii u dzieci. Należy regularnie dokonywać oceny stanu zdrowia pacjentów pod kątem skuteczności leczenia. W populacji pacjentów z heterozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej w wieku ≥10 lat, zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. Dawka może być zwiększona do 80 mg na dobę w zależności od reakcji na leczenie i tolerancji leku. Dawki należy dostosowywać indywidualnie w zależności od zalecanego celu leczenia w odstępach 4 tyg. lub dłuższych. Zwiększenie dawki do 80 mg na dobę zostało poparte danymi pochodzącymi z badań klinicznych z udziałem dorosłych pacjentów oraz ograniczoną ilością danych pochodzących z badań klinicznych z udziałem dzieci. Dane dotyczące stosowania leku u dzieci w wieku 6-10 lat są ograniczone; atorwastatyna nie jest wskazana w leczeniu dzieci <10 lat. Stosowanie innych postaci farmaceutycznych i (lub) mocy leku może być bardziej odpowiednie w tej grupie pacjentów. Sposób podania. Dawkę dobową podaje się w całości jednorazowo o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków.

        Zastosowanie

        Hipercholesterolemia: uzupełnienie leczenia dietetycznego w celu zmniejszenia zwiększonego stężenia całkowitego cholesterolu, cholesterolu LDL, apolipoproteiny B i triglicerydów u dorosłych, młodzieży i dzieci od 10 lat z hipercholesterolemią pierwotną, w tym heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, lub z hiperlipidemią złożoną, tj. mieszaną (odpowiadającą hiperlipidemii typu IIa i IIb wg. klasyfikacji Fredrickson`a) w przypadku niewystarczającej odpowiedzi na stosowanie diety i innych niefarmakologicznych metod leczenia. Atorwastatyna jest również wskazana w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu-LDL u dorosłych z homozygotyczną postacią rodzinnej hipercholesterolemii jako terapia dodana do innych sposobów terapii hipolipemizującej (np. afereza cholesterolu-LDL) lub wtedy, gdy taka terapia jest niedostępna. Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym: zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym u pacjentów, u których ryzyko pierwszego zdarzenia sercowo-naczyniowego oceniane jest jako duże, wraz z działaniami mającymi na celu zmniejszenie innych czynników ryzyka.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Storvas CRT i w jakim celu się go stosuje

        Storvas CRT należy do grupy leków nazywanych statynami, które regulują przemiany lipidów
        (tłuszczów) w organizmie.

        Storvas CRT jest stosowany do zmniejszenia stężenia lipidów określanych jako cholesterol i
        triglicerydy, we krwi, gdy sama dieta ubogotłuszczowa i zmiany trybu życia nie są skuteczne. Storvas
        CRT może także być stosowany w celu zmniejszenia ryzyka chorób serca, nawet wówczas, gdy
        stężenie cholesterolu jest prawidłowe. Podczas leczenia należy kontynuować standardową dietę o
        zmniejszonej zawartości cholesterolu.2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Storvas CRT

        Kiedy nie stosować leku Storvas CRT
        • jeśli pacjent ma uczulenie na atorwastatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
          (wymienionych w punkcie 6);
        • jeśli u pacjenta występują lub występowały choroby wątroby;
        • jeśli u pacjenta stwierdzono niewyjaśnione, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby;
        • u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod zapobiegania ciąży;
        • u kobiet w ciąży lub zamierzających zajść w ciążę;
        • u kobiet karmiących piersią;
        • jeśli pacjent jednocześnie stosuje glekaprewir z pibrentaswirem w leczeniu wirusowego zapalenia
          wątroby typu C.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Storvas CRT należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
        • Jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność oddechowa.
        • Jeśli pacjent przyjmuje lub w ciągu ostatnich 7 dni przyjmował kwas fusydowy (lek stosowany w
          leczeniu zakażeń bakteryjnych) doustnie lub we wstrzyknięciu. Jednoczesne stosowanie kwasu
          fusydowego z lekiem Storvas CRT może prowadzić do poważnych problemów z mięśniami
          (rabdomiolizy).

        • w przypadku wystąpienia udaru z krwawieniem do mózgu, lub gdy w mózgu znajduje się
          niewielka ilość płynu z poprzedniego udaru,
        • w przypadku problemów z nerkami,
        • w przypadku niedoczynności tarczycy,
        • w przypadku powtarzających się lub niewyjaśnionych bólów mięśni, bądź problemów z
          mięśniami w przeszłości, lub podobnych problemów u osób spokrewnionych,
        • w przypadku problemów z mięśniami podczas stosowanego w przeszłości leczenia innymi
          lekami obniżającymi stężenie lipidów (np. innymi statynami lub fibratami),
        • w przypadku regularnego spożywania alkoholu w dużych ilościach,
        • w przypadku występowania chorób wątroby w przeszłości,
        • u pacjentów w wieku powyżej 70 lat,
        • jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie
          mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia
          oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać
          objawy choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4).

        U pacjentów, których dotyczą którekolwiek z powyższych sytuacji, lekarz zleci wykonanie badania
        krwi przed rozpoczęciem leczenia lekiem Storvas CRT oraz w miarę możliwości podczas leczenia w
        celu monitorowania ryzyka działań niepożądanych dotyczących mięśni. Wiadomo, że ryzyko
        wystąpienia działań niepożądanych dotyczących mięśni np. rabdomiolizy jest większe, gdy
        jednocześnie stosowane są pewne leki (patrz punkt 2 „ Storvas CRT a inne leki”).

        Lekarza lub farmaceutę należy powiadomić także wtedy, gdy osłabienie mięśni utrzymuje się. W celu
        rozpoznania i leczenia tej dolegliwości konieczne może być wykonanie dodatkowych badań i
        przyjmowanie dodatkowych leków.

        W trakcie stosowania leku lekarz będzie dokładnie obserwował pacjenta pod kątem wystąpienia
        cukrzycy lub ryzyka wystąpienia cukrzycy. Pacjenci z wysokim stężeniem cukrów i tłuszczów we krwi,
        pacjenci z nadwagą oraz wysokim ciśnieniem tętniczym mogą być podatni na ryzyko wystąpienia
        cukrzycy.

        Storvas CRT a inne leki

        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub
        ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które wydawane są bez
        recepty.

        Niektóre leki mogą zmieniać działanie leku Storvas CRT lub wpływ tych leków na organizm może być
        zmieniony przez lek Storvas CRT. Ten typ interakcji może powodować mniejszą skuteczność jednego
        lub obu leków. Jednocześnie może on zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych,
        w tym poważne uszkodzenia mięśni znane jako rabdomioliza, opisane w punkcie 4:
        • leki modyfikujące działanie układu odpornościowego, np. cyklosporyna,
        • niektóre antybiotyki lub leki przeciwgrzybicze, np. erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna,
          ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, flukonazol, pozakonazol, ryfampicyna, kwas fusydowy,
        • inne leki regulujące stężenie lipidów, np. gemfibrozyl, inne fibraty, kolestypol,
        • niektóre blokery kanału wapniowego stosowane w dławicy piersiowej lub nadciśnieniu tętniczym,
          np. amlodypina, diltiazem; a także leki regulujące rytm serca, np. digoksyna, werapamil, amiodaron,
        • letermowir, lek stosowany w celu zapobiegania chorobie powodowanej przez wirus cytomegalii,
        • leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV, np. rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir,
          darunawir, typranawir w skojarzeniu z rytonawirem itd.,
        • niektóre leki stosowane w leczeniu zapalenia wątroby typu C, np. telaprewir, boceprewir oraz lek
          złożony zawierający elbaswir z grazoprewirem, ledypaswir z sofosbuwirem,
        • do innych leków, o których wiadomo, że wykazują interakcje z lekiem Storvas CRT, należy
          ezetymib (który obniża stężenie cholesterolu), warfaryna (która zmniejsza krzepliwość krwi),
          doustne środki antykoncepcyjne, styrypentol (lek przeciwdrgawkowy stosowany w leczeniu
          padaczki), cymetydyna (stosowana w leczeniu zgagi i wrzodów żołądka), fenazon (środek
          przeciwbólowy), kolchicyna (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej) oraz leki zobojętniające
          kwas żołądkowy (leki stosowane w niestrawności, zawierające glin lub magnez),
        • leki dostępne bez recepty: ziele dziurawca,
        • jeśli w leczeniu infekcji bakteryjnej pacjent musi stosować kwas fusydowy w postaci doustnej,
          należy tymczasowo odstawić lek Storvas CRT. Lekarz poinformuje pacjenta kiedy będzie mógł
          ponownie zacząć stosować lek Storvas CRT w bezpieczny sposób. Stosowanie leku Storvas CRT z
          kwasem fusydowym w rzadkich przypadkach może prowadzić do osłabienia mięśni, tkliwości lub
          bólu (rabdomioliza). Więcej informacji na temat rabdomiolizy znajduje się w punkcie 4.
        • daptomycyna (lek stosowany w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i jej tkanek oraz
          spowodowanych bakteriami znajdującymi się we krwi).

        Storvas CRT z jedzeniem, piciem i alkoholem
        Informacja na temat stosowania leku Storvas CRT znajduje się w punkcie 3. Należy jednak zwrócić
        uwagę na poniższe informacje:

        Sok grejpfrutowy
        Nie należy spożywać więcej niż jedną lub dwie małe szklanki soku grejpfrutowego na dobę, gdyż
        większe ilości soku grejpfrutowego mogą zmieniać działanie leku Storvas CRT.

        Alkohol
        Podczas przyjmowania leku należy unikać spożywania nadmiernej ilości alkoholu. Szczegółowe
        informacje na ten temat, patrz punkt 2, „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

        Ciąża i karmienie piersią
        • Stosowanie leku Storvas CRT przez kobiety w ciąży lub planujące zajść w ciążę jest
          przeciwwskazane.
        • Stosowanie leku Storvas CRT przez kobiety w wieku rozrodczym jest przeciwwskazane, jeśli nie
          stosują one skutecznych metod zapobiegania ciąży.
        • Stosowanie leku Storvas CRT podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.

        Bezpieczeństwo stosowania leku Storvas CRT w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią nie zostało
        udowodnione.

        Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Zwykle lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak pacjent nie
        powinien prowadzić pojazdów, jeśli lek wpływa na jego zdolność ich prowadzenia. Nie należy używać
        żadnych narzędzi oraz maszyn, jeżeli stosowanie leku wpływa na zdolność ich obsługiwania.

        Storvas CRT zawiera laktozę i sód
        Pacjenci, których lekarz poinformował o nietolerancji niektórych cukrów, powinni skontaktować się z
        lekarzem przed przyjęciem opisywanego leku.

        Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy lek uznaje się za
        „wolny od sodu’’.3. Jak stosować lek Storvas CRT

        Przed rozpoczęciem terapii lekarz zaleci stosowanie diety o niskiej zawartości cholesterolu; dietę tę
        należy kontynuować podczas przyjmowania leku Storvas CRT.

        Zazwyczaj stosowana początkowa dawka leku Storvas CRT u dorosłych i dzieci w wieku 10 lat lub
        starszych to 10 mg na dobę. Dawka ta w razie potrzeby może być zwiększana przez lekarza, aż do dawki
        odpowiedniej dla pacjenta. Lekarz dostosowuje dawkę leku w odstępach co najmniej 4 - tygodniowych.
        Maksymalna dawka leku Storvas CRT to 80 mg raz na dobę.

        Tabletki należy połykać w całości, popijając je wodą; mogą one być przyjmowane o dowolnej porze
        dnia, podczas posiłków lub niezależnie od posiłków. Należy jednak starać się przyjmować tabletkę o tej
        samej porze każdego dnia.

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
        należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Czas przyjmowania leku Storvas CRT jest określany przez lekarza.

        W przypadku wrażenia, że działanie tego leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Storvas CRT
        W razie przypadkowego przyjęcia zbyt wielu tabletek (więcej niż zazwyczaj stosowana dawka
        dobowa), należy skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem w celu uzyskania porady.

        Pominięcie zastosowania leku Storvas CRT
        Jeżeli pacjent zapomni przyjąć lek, należy zastosować kolejną dawkę w przewidzianym czasie. Nie
        należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

        Przerwanie stosowania leku Storvas CRT
        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z ciężkich działań niepożądanych lub objawów, powinien
        on przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do

        oddziału ratunkowego w najbliższym szpitalu.

        Rzadko (mogą wystąpić u 1 na 1 000 pacjentów):
        • ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy, języka i gardła, który może powodować duże
          trudności w oddychaniu;
        • ciężka choroba objawiająca się łuszczeniem i obrzękiem skóry, pęcherzami skóry, ust, oczu,
          genitaliów oraz gorączką. Wysypka z różowo-czerwonymi plamami (szczególnie na dłoniach lub
          stopach), które mogą się złuszczać;
        • osłabienie mięśni, tkliwość, ból, zerwanie mięśnia lub czerwonobrunatne zabarwienie moczu,
          szczególnie jeśli jednocześnie występuje złe samopoczucie lub wysoka gorączka, może to być
          spowodowane przez rozpad mięśni prążkowanych (rabdomiolizę). Rozpad mięśni
          prążkowanych nie zawsze ustępuje, nawet jeśli pacjent zaprzestanie stosowania atorwastatyny,
          może on również zagrażać życiu i powodować problemy z nerkami.

        Bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
        • Jeśli u pacjenta wystąpi niespodziewane lub nietypowe krwawienie lub zasinienie, może to
          wskazywać na nieprawidłowości ze strony wątroby. Należy jak najszybciej skonsultować się z
          lekarzem.
        • Zespół toczniopodobny (w tym wysypka, zaburzenia w obrębie stawów i wpływ na komórki krwi).

        Inne możliwe działania niepożądane leku Storvas CRT:

        Częste (mogą wystąpić u 1 na 10 osób) obejmują:
        • zapalenie przewodów nosowych, ból gardła, krwawienie z nosa;
        • reakcje alergiczne;
        • zwiększenie stężenia glukozy we krwi (u pacjentów z cukrzycą należy nadal uważnie monitorować
          stężenie glukozy we krwi), zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi;
        • bóle głowy;
        • nudności, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, biegunka;
        • bóle stawów, bóle mięśni i ból pleców;
        • wyniki badań krwi wskazujące na nieprawidłową czynność wątroby.

        Niezbyt częste (mogą wystąpić u 1 na 100 osób) obejmują:
        • jadłowstręt (utrata apetytu), przyrost masy ciała, zmniejszenie stężenia glukozy we krwi
          (u pacjentów z cukrzycą należy nadal uważnie kontrolować stężenie glukozy we krwi);
        • koszmary senne, bezsenność;
        • zawroty głowy, drętwienie lub mrowienie palców rąk i stóp, zmniejszenie wrażliwości na ból
          i dotyk, zmiana smaku, utrata pamięci;
        • nieostre widzenie;
        • dzwonienie w uszach i (lub) w głowie;
        • wymioty, odbijanie się, ból w górnej i dolnej części brzucha, zapalenie trzustki (powodujące ból
          brzucha);
        • zapalenie wątroby;
        • wysypka, świąd skóry, pokrzywka, wypadanie włosów;
        • ból szyi, zmęczenie mięśni;
        • zmęczenie, złe samopoczucie, osłabienie, ból w klatce piersiowej, obrzęk zwłaszcza kostek,
          podwyższona temperatura;
        • obecność białych krwinek w badaniu moczu.

        Rzadkie (mogą wystąpić u 1 na 1 000 osób) obejmują:
        • zaburzenia widzenia;
        • nieoczekiwane krwawienie lub zasinienia (siniaki);
        • zastój żółci (zażółcenie skóry i białek oczu);
        • zerwanie ścięgna;
        • wysypka, która może wystąpić na skórze, lub owrzodzenia w jamie ustnej (liszajowata reakcja
          polekowa);
        • fioletowe zmiany skórne (objawy zapalenia naczyń krwionośnych).

        Bardzo rzadkie (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 osób) obejmują:
        • reakcje alergiczne - objawy mogą obejmować nagły świszczący oddech i ból w klatce piersiowej lub
          ucisk, obrzęk powiek, twarzy, ust, jamy ustnej, języka lub gardła, trudności w oddychaniu, zapaść;
        • utrata słuchu;
        • ginekomastia (powiększenie sutków u mężczyzn).

        Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        • utrzymujące się osłabienie mięśni.
        • miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni
          biorących udział w oddychaniu).
        • miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).

        Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
        okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub duszności.

        Inne możliwe działania niepożądane, zgłaszane w trakcie leczenia niektórymi statynami (lekami tego
        samego typu) obejmują:
        • zaburzenia seksualne;
        • depresja;
        • problemy z oddychaniem, w tym uporczywy kaszel i (lub) spłycenie oddechu lub gorączka;
        • cukrzyca; prawdopodobieństwo wystąpienia tej choroby jest większe u pacjentów z wysokim
          stężeniem cukrów i tłuszczów we krwi, pacjentów z nadwagą oraz wysokim ciśnieniem tętniczym.
          Podczas stosowania tego leku lekarz wykona odpowiednie badania u pacjenta.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane
        można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych:
        Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Storvas CRT

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na opakowaniu i blistrze.
        Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Ten lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

        Butelka z HDPE:
        Po pierwszym otwarciu butelkę przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
        Okres ważności po pierwszym otwarciu butelki zawierającej 28 tabletek wynosi 28 dni.
        Okres ważności po pierwszym otwarciu butelki zawierającej 100 tabletek wynosi 100 dni.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Storvas CRT
        Substancją czynną leku jest atorwastatyna. Każda tabletka powlekana zawiera 30 mg lub 60 mg
        atorwastatyny (w postaci atorwastatyny wapniowej trójwodnej).

        Pozostałe składniki to:
        rdzeń tabletki: wapnia węglan, celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, kroskarmeloza
        sodowa, polisorbat 80, hydroksypropyloceluloza, magnezu stearynian, symetykon, emulsja 30%, wosk
        Candelilla
        otoczka: Opadry YS-1-7040 White [hypromeloza, makrogol 8000, tytanu dwutlenek (E 171), talk].

        Jak wygląda lek Storvas CRT i co zawiera opakowanie

        Storvas CRT, 30 mg:
        Biała do białawej, owalna tabletka powlekana, z wytłoczeniem „AS 30” po jednej stronie i gładka po
        drugiej stronie.

        Storvas CRT, 60 mg:
        Biała do białawej, owalna tabletka powlekana, z wytłoczeniem „AS 60” po jednej stronie i gładka po
        drugiej stronie.

        Blister formowany na zimno laminowany OPA/Aluminium/PVC pokryty hartowaną folią aluminiową,
        zgrzany na gorąco, lakierowany, w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 30 tabletek
        powlekanych.

        Butelka HDPE o kolorze białym z zamknięciem zabezpieczającym przed dostępem dzieci oraz
        saszetką ze środkiem pochłaniającym wilgoć w tekturowym pudełku. Butelka zawiera 28 lub 100
        tabletek powlekanych.

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca:

        Podmiot odpowiedzialny:
        Ranbaxy (Poland) Sp. z o.o.
        ul. Idzikowskiego 16
        00-710 Warszawa
        Polska

        Wytwórca:
        Terapia SA, 124 Fabricii Street, 400632 Cluj-Napoca, Rumunia

        Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V., Polarisavenue 87, 2132JH Hoofddorp, Holandia

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 10.10.2024 r.
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026