logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Scandonest 30 mg/ml roztw. do wstrz. 50 wkładów 1,7 ml

        Scandonest, 30 mg/ml, roztw. do wstrz., 50 wkładów 1,7 ml

        Scandonest
        30 mg/ml, roztw. do wstrz., 50 wkładów 1,7 ml
        Producent

        Septodont

        Opakowanie

        50 wkładów 1,7 ml

        Postać

        roztw. do wstrz.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Dawkowanie

        Wstrzyknięcie miejscowe. Preparat należy stosować wyłącznie pod nadzorem dentysty lub innego lekarza odpowiednio przeszkolonego oraz znającego diagnostykę i sposób leczenia toksyczności ogólnoustrojowej. Stan świadomości pacjenta powinien być monitorowany po każdym wstrzyknięciu znieczulenia miejscowego. Należy zastosować najmniejszą ilość roztworu, która pozwoli na skuteczne znieczulenie. Do bardziej rozległych zabiegów może być potrzebne użycie jednego lub więcej wkładów, bez przekraczania maksymalnej zalecanej dawki. Dorośli: 4,4 mg/kg mc., z najwyższą dopuszczalną zalecaną dawką 300 mg u osoby o mc. >70 kg, co odpowiada 10 ml roztworu. Należy pamiętać o konieczności uwzględnienia masy ciała pacjenta przy podawaniu maksymalnej dawki. Każdy pacjent ma zarówno inną masę ciała, jak i różną tolerancję na maksymalną ilość mepiwakainy. Ponadto, istnieją wyraźne indywidualne różnice czasu rozpoczęcia i trwania znieczulenia. Wykaz maksymalnych dopuszczalnych dawek u dorosłych w najczęściej stosowanych technikach znieczulenia i odpowiadającą im liczbę użytych wkładów w zależności od masy ciała: mc. 50 kg - 220 mg mepiwakainy, 7,3 ml (4 x wkład 1,7 ml); mc. 60 kg - 264 mg mepiwakainy, 8,8 ml (5 x wkład 1,7 ml); mc. ≥70 kg - 300 mg mepiwakainy, 10 ml (5,5 x wkład 1,7 ml). Dzieci i młodzież. Ustalając ilość preparatu do wstrzyknięcia należy uwzględnić wiek i masę ciała dziecka oraz od rozległość zabiegu. Średnia dawka wynosi 0,75 mg (0,025 ml) mepiwakainy/kg mc.: ok. 1/4 wkładu (15 mg mepiwakainy) dla dziecka o mc. 20 kg. Maksymalna zalecana dawka u dzieci i młodzieży wynosi 3 mg mepiwakainy/kg mc. (0,1 ml mepiwakainy/kg mc.). Wykaz maksymalnych dopuszczalnych dawek u dzieci i mlodzieży w najczęściej stosowanych technikach znieczulenia i odpowiadającą im liczbę użytych wkładów w zależności od masy ciała: mc. 20 kg - 60 mg mepiwakainy, 2 ml (1,2 x wkład 1,7 ml); mc. 35 kg - 105 mg mepiwakainy, 3,5 ml (2 x wkład 1,7 ml); mc. 45 kg - 135 mg mepiwakainy, 4,5 ml (2,5 x wkład 1,7 ml). Lek jest przeciwwskazany u dzieci w wieku <4 lat (ok. 20 kg mc.). Szczególne grupy pacjentów. Ze względu na brak danych klinicznych, należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania najmniejszej skutecznej dawki znieczulającej u osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Mepiwakaina jest metabolizowana w wątrobie, co u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może prowadzić do zwiększenia stężenia w osoczu, szczególnie po ponownym podaniu. Jeżeli konieczne jest ponowne wstrzyknięcie, należy obserwować, czy u pacjenta nie pojawia się jakikolwiek objaw relatywnego przedawkowania. Jeśli podawany jest lek uspokajający, maksymalna bezpieczna dawka mepiwakainy może zostać zmniejszona ze względu na kumulujące się depresyjne działanie takiego połączenia leków na OUN. Sposób podania. Nasączanie iniekcyjne i podanie okołonerwowe. Szybkość wstrzykiwania nie powinna przekraczać 1 ml roztworu na minutę. Miejscowe znieczulenie należy podawać ze szczególną ostrożnością w przypadku stanu zapalnego lub zakażenia w miejscu wstrzyknięcia. Ze względu na poważne działania niepożądane nie podawać leku do nerwu lub donaczyniowo.

        Zastosowanie

        Znieczulenie miejscowe i miejscowo-regionalne w chirurgii stomatologicznej u osób dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 4 lat (ok. 20 kg masy ciała).

        Treść ulotki

        1. Co to jest Scandonest i w jakim celu się go stosuje

        Scandonest jest środkiem miejscowo znieczulającym, który znieczula konkretne miejsce, aby zapobiec lub
        zminimalizować ból. Lek stosowany jest miejscowo w zabiegach stomatologicznych u dorosłych,
        młodzieży i dzieci w wieku powyżej 4 lat (około 20 kg masy ciała). Zawiera substancję czynną
        chlorowodorek mepiwakainy i należy do grupy środków znieczulających układ nerwowy.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Scandonest

        Kiedy nie stosować leku Scandonest
        - jeśli pacjent ma uczulenie na mepiwakainę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
          (wymienionych w punkcie 6);
        - jeśli pacjent ma uczulenie na inne środki do znieczulenia miejscowego należące do tej samej grupy
          leków (np. lidokaina, bupiwakaina);
        - jeśli u pacjenta występują:
           - zaburzenia pracy serca spowodowane nieprawidłowym impulsem elektrycznym wyzwalającym
             skurcz serca (ciężkie zaburzenia przewodzenia);
           - napady padaczki opornej na leczenie;
        - u dzieci w wieku poniżej 4 lat (ok. 20 kg masy ciała).

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Scandonest należy to omówić z dentystą, jeśli pacjent ma:
        - zburzenia serca;
        - ciężką niedokrwistość (anemia);
        - wysokie ciśnienie krwi (ciężkie lub nieleczone nadciśnienie);
        - niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie);
        - padaczkę;
        - chorobę wątroby;
        - chorobę nerek;
        - chorobę wpływającą na układ nerwowy i powodującą zaburzenia neurologiczne (porfiria);
        - zwiększona kwasowość krwi (kwasica);
        - zaburzenia krążenia krwi;
        - osłabienie ogólnego stanu organizmu;
        - stan zapalny lub zakażenie w miejscu wstrzyknięcia.

        Należy powiedziedzieć lekarzowi o którymkolwiek z powyższych stanów. Lekarz może zdecydować
        o podaniu mniejszej dawki leku.

        Scandonest a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
        a także o lekach, które pacjent planuje stosować, w szczególności gdy są to:
        - inne środki do znieczulenia miejscowego;
        - leki stosowane w leczeniu zgagi, wrzodów żołądka i jelit (takie jak cymetydyna);
        - leki uspokajające i nasenne;
        - leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (leki przeciwarytmiczne);
        - inhibitory cytochromu P450 1A2;
        - leki stosowane w leczeniu nadciśnienia (propranolol).

        Scandonest z jedzeniem
        Należy unikać jedzenia i żucia gumy do żucia przed odzyskaniem normalnego czucia, szczególnie u
        dzieci, ze względu na ryzyko ugryzienia warg, wewnętrznej strony policzka lub języka.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza, dentysty lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
        W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania leku w okresie ciąży, chyba, że jest to
        konieczne.

        Kobiety karmiące piersią nie powinny karmić przez 10 godzin po podaniu znieczulenia.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Ten lek może mieć niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Po
        podaniu leku mogą wystąpić zawroty głowy (w tym uczucie wirowania, zaburzenia widzenia i uczucie
        zmęczenia), utrata świadomości (patrz punkt 4). Pacjent nie powinien opuszczać gabinetu
        stomatologicznego, dopóki nie jest pewien, że zaburzenia minęły (zazwyczaj w ciągu 30 minut) po
        zabiegu stomatologicznym.

        Scandonest zawiera sód
        Lek zawiera 24,67 mg sodu w 10 ml (maksymalna zalecana dawka). Odpowiada to 1,23% maksymalnej
        zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

        3. Jak stosować Scandonest

        Scandonest powinien być stosowany wyłącznie przez lub pod nadzorem dentystów lub innych
        przeszkolonych lekarzy poprzez powolne wstrzyknięcie miejscowe.
        Lekarz dostosuje odpowiednią dawkę do wybranej procedury, wieku, masy ciała i ogólnego stanu zdrowia
        pacjenta.
        Należy zastosować najmniejszą dawkę do uzyskania skutecznego znieczulenia.
        Ten lek jest podawany we wstrzyknięciu w jamie ustnej.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Scandonest
        Po podaniu nadmiernych dawek leku do znieczulenia miejscowego mogą wystąpić następujące objawy
        zatrucia: pobudzenie, uczucie drętwienia warg i języka, kłucie i mrowienie wokół ust, zawroty głowy,
        zaburzenia widzenia i słuchu, szum w uszach, sztywność i drżenie mięśni, niskie ciśnienie krwi, słabe lub
        nieregularne bicie serca. W razie wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast
        przerwać podawanie leku i wezwać pomoc medyczną.

        W razie jakichkolwiek dalszych pytań związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do
        lekarza dentysty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
        Po podaniu leku Scandonest może wystąpić jedno lub więcej z następujących działań niepożądanych.

        Częste działania niepożądane (mogą wystąpić do 1 na 10 pacjentów):
        - ból głowy

        Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić do 1 na 1 000 pacjentów):
        - wysypka, świąd, obrzęk twarzy, warg, dziąseł, języka i (lub) gardła oraz trudności w oddychaniu,
          świszczący oddech/astma, pokrzywka (rumień): mogą to być objawy reakcji nadwrażliwości (reakcje
          alergiczne lub reakcje podobne do alergii);
        - ból w wyniku uszkodzenia nerwu (ból neuropatyczny);
        - uczucie pieczenia, kłucia, mrowienie wokół ust, bez widocznej fizycznej przyczyny (parestezja);
        - zaburzenia czucia w ustach i wokół ust (niedoczulica);
        - metaliczny posmak, zmieniony smak, brak smaku (zaburzenia czucia smaku);
        - zawroty głowy (uczucie oszołomienia);
        - drżenie;
        - utrata przytomności, napady drgawek (konwulsje), śpiączka;
        - zasłabnięcie;
        - stan splątania, dezorientacja;
        - zaburzenie mowy, słowotok;
        - nerwowość, pobudzenie;
        - zaburzenie równowagi (brak równowagi);
        - senność;
        - niewyraźne widzenie, trudność skupienia wzroku na obiekcie, zaburzenia widzenia;
        - uczucie wirowania (zawroty głowy);
        - niezdolność serca do prawidłowych skurczów (zatrzymanie akcji serca), szybkie i nieprawidłowe bicie
          serca (migotanie komór), ciężki i miażdżący ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa);
        - problemy z koordynacją bicia serca (zaburzenia przewodzenia, blok przedsionkowo-komorowy),
          nieprawidłowe wolne bicie serca (bradykardia), nieprawidłowe szybkie bicie serca (tachykardia),
          kołatanie serca;
        - niskie ciśnienie krwi;
        - zwiększenie przepływu krwi (przekrwienie);
        - trudności w oddychaniu, takie jak skrócenie oddechu, wyjątkowo wolne lub szybkie oddychanie;
        - ziewanie;
        - nudności, wymioty, owrzodzenie jamy ustnej lub dziąseł, obrzęk języka, warg lub dziąseł;
        - nadmierna potliwość;
        - skurcze mięśni;
        - dreszcze;
        - obrzęk w miejscu wstrzyknięcia.

        Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić do 1 na 10 000 pacjentów):
        - wysokie ciśnienie krwi

        Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych
        danych):
        - stan euforii, lęk/nerwowość;
        - mimowolne ruchy oczu, problemy z oczami, takie jak zwężenie źrenicy, opadanie górnej powieki (jak
          w zespole Hornera), rozszerzone źrenice, zapadnięcie gałki ocznej w oczodole spowodowane
          zmianami objętości oczodołu (zwane enoftalmia), podwójne widzenie lub utrata widzenia;
        - zaburzenia słuchu, takie jak dzwonienie w uszach, nadwrażliwość słuchu;
        - niezdolność serca do prawidłowych skurczów (niewydolność mięśnia sercowego);
        - poszerzenie naczyń krwionośnych (rozszerzenie naczyń krwionośnych);
        - zmiany koloru skóry z dezorientacją, kaszlem, szybkim biciem serca, szybkim oddechem, poceniem
          się: mogą to być objawy niedoboru tlenu w tkankach (niedotlenienie);
        - szybkie lub utrudnione oddychanie, senność, ból głowy, niezdolność do myślenia i zaśnięcia, które
          mogą być objawem dużego stężenia dwutlenku węgla we krwi (hiperkapnia);
        - zmieniony głos (chrypka);
        - obrzęk ust, warg, języka i dziąseł, nadmierne wytwarzanie śliny;
        - zmęczenie, uczucie osłabienia, uczucie gorąca, ból w miejscu wstrzyknięcia;
        - uszkodzenie nerwu.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
        ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do
        Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
        Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
        Al. Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa,
        Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

        5. Jak przechowywać Scandonest

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
        Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
        Nie zamrażać.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie wkładu i pudełku po:
        EXP.

        Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
        Skrót “Lot” oznacza numer serii.
        Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się, że roztwór nie jest przezroczysty i bezbarwny.

        Wkłady przeznaczone są do jednorazowego użytku. Po otwarciu wkładu lek należy podać natychmiast.
        Niezużyty roztwór należy wyrzucić.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        lekarza lub farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera Scandonest
        - Substancją czynną jest mepiwakainy chlorowodorek 30 mg/ml;
          Każdy wkład z 1,7 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 51 mg mepiwakainy chlorowodorku.
          Każdy wkład z 2,2 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 66 mg mepiwakainy chlorowodorku.
        - Pozostałe składniki to: sodu chlorek, sodu wodorotlenek, woda do wstrzykiwań.

        Jak wygląda Scandonest i co zawiera opakowanie
        Ten lek jest przezroczystym i bezbarwnym roztworem. Pakowany jest we wkłady ze szkła z gumowym
        korkiem i aluminiowym kapslem utrzymującym korek w miejscu.

        Pudełko zawiera 50 wkładów o pojemności 1,7 ml lub 2,2 ml.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        SEPTODONT
        58, rue du Pont de Créteil
        94100 Saint-Maur-Des-Fossés
        Francja

        Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
        Gospodarczego pod następującymi nazwami:

        Austria: Scandonest 3% ohne Vasokonstriktor, Injektionslösung
        Belgia: Scandonest 3% sans Vasoconstricteur, solution injectable
        Bułgaria: Scandonest 30 mg/ml, solution for injection
        Chorwacja: Scandonest 30 mg/ml otopina za injekciju
        Dania: Scandonest, 30 mg/ml, injektionsvæske, opløsning
        Estonia: Scandonest, 30 mg/ml süstelahus
        Finlandia: Scandonest 30 mg/ml, injektioneste, liuos
        Francja: Scandonest 30 mg/ml, solution injectable à usage dentaire
        Niemcy: Scandonest 3% ohne Vasokonstriktor, Injektionslösung
        Grecja: Scandonest 3 %, ενέσιμο διάλυμα
        Węgry: Scandonest 30 mg/ml oldatos injekció
        Irlandia: Scandonest 3% w/v, Solution for Injection
        Włochy: SCANDONEST 3% senza vasocostrittore soluzione iniettabile
        Łotwa: Scandonest 30 mg/ml šķīdums injekcijām
        Litwa: Scandonest 30 mg/ml injekcinis tirpalas
        Luksemburg: Scandonest 3% sans Vasoconstricteur, solution injectable
        Malta: Scandonest 30 mg/ml, solution for injection
        Holandia: Scandonest 3% zonder vasoconstrictor, oplossing voor injectie
        Norwegia: Scandonest Plain 30 mg/ml injeksjonsvæske, oppløsning
        Polska: Scandonest 30 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań
        Portugalia: Scandonest 30 mg/ml, solução injectável
        Rumunia: Scandonest 3% Plain, soluţie injectabilă
        Słowacja: Scandonest 3%, injekčný roztok
        Słowenia: Scandicaine 30 mg/ml raztopina za injiciranje
        Hiszpania: Scandonest 30 mg/ml, solución inyectable
        Szwecja: Scandonest 30 mg/ml, injektionsvätska, lösning
        Wielka Brytania: Scandonest 3% Plain, solution for injection

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 03/2020

        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026