logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Rifampicyna TZF 150 mg kaps. twarde 100 szt.

        Rifampicyna TZF, 150 mg, kaps. twarde, 100 szt.

        Rifampicyna TZF
        150 mg, kaps. twarde, 100 szt.
        • 300 mg, 100 szt., kaps. twarde
        Producent

        Polfa Tarchomin

        Opakowanie

        100 szt.

        Postać

        kaps. twarde

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        141.80

        Dawkowanie

        Doustnie. Należy stosować razem z innymi lekami przeciwprątkowymi. Gruźlica. Dorośli: zazwyczaj 8-12 mg/kg mc./dobę, tj. 450 mg (pacjenci o mc. <50 kg) lub 600 mg (pacjenci o mc. >50 kg). Dzieci: 10-20 mg/kg mc./dobę. Nie należy podawać dawki większej niż 600 mg/dobę. Trąd. Zwykle podaje się dawkę 600 mg ryfampicyny raz w miesiącu lub, alternatywnie, 10 mg/kg mc. raz na dobę, tj. 450 mg (pacjenci o mc. <50 kg) lub 600 mg (pacjenci o mc. >50 kg). W leczeniu trądu ryfampicynę należy podawać w skojarzeniu z co najmniej jednym innym lekiem przeciwtrądowym. Bruceloza, legionelloza, ciężkie zakażenia wywołane przez gronkowce. Dorośli: 600-1200 mg/dobę, w 2–4 dawkach podzielonych, w skojarzeniu z innym odpowiednim antybiotykiem. Zapobieganie meningokowemu zapaleniu opon mózgowych. Dorośli: 600 mg 2 razy na dobę przez 2 dni. Dzieci: 10 mg/kg mc. 2 razy na dobę przez 2 dni (w wieku 1-12 lat), lub 5 mg/kg mc. 2 razy na dobę przez 2 dni (w wieku 3-12 mies.). Zapobieganie zakażeniom wywoływanym przez Haemophilus influenzae. Dorośli i dzieci: jeśli zakażenie Haemophilus influenzae występuje w rodzinie, w której jest dziecko w wieku 4 lat lub młodsze, zaleca się podawanie wszystkim członkom rodziny (w tym dziecku) ryfampicynę w dawce 20 mg/kg mc. raz na dobę (maksymalnie 600 mg na dobę) przez 4 dni. Podawanie leku należy rozpocząć przed wypisaniem osoby zakażonej ze szpitala. Noworodki: 10 mg/kg mc. na dobę przez 4 dni. Szczególne grupy pacjentów: u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby nie należy przekraczać dawki 8 mg/kg mc./dobę. Ostrożnie stosować u osób w podeszłym wieku, szczególnie jeśli występuje niewydolność wątroby. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność, jeśli dawka jest większa 600 mg/dobę. Sposób podania. Preparat w dawce wyliczonej odpowiednio do masy ciała pacjenta, podaje się raz na dobę, co najmniej 30 minut przed jedzeniem lub 2 h po jedzeniu, popijając szklanką wody.

        Zastosowanie

        Gruźlica (w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi w leczeniu wszystkich postaci gruźlicy, w tym zdiagnozowanych po raz pierwszy, zaawansowanych, przewlekłych i lekoopornych). Ryfampicyna jest skuteczna w leczeniu większości zakażeń wywołanych przez atypowe szczepy Mycobacterium. Trąd (w skojarzeniu z co najmniej jednym innym lekiem działającym na prątki trądu, stosuje się w leczeniu postaci trądu licznoprątkowej oraz skąpoprątkowej, aż do likwidacji zakażenia). Bruceloza, legionelloza i ciężkie zakażenia wywołane przez gronkowce (aby zapobiec rozwojowi szczepów opornych, ryfampicynę stosuje się w skojarzeniu z innym antybiotykiem odpowiednim w leczeniu danego zakażenia). Zapobieganie meningokokowemu zapaleniu opon mózgowych (leczenie bezobjawowych nosicieli Neisseria meningitidis w celu wyeliminowania meningokoków z części nosowej gardła). Zakażenia Haemophilus influenzae (leczenie bezobjawowych nosicieli H. influenzae i zapobieganie rozwojowi zakażenia u narażonych na kontakt z tą bakterią dzieci w wieku 4 lat lub młodszych). Podejmując decyzję o leczeniu należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Rifampicyna TZF i w jakim celu się go stosuje

        Rifampicyna TZF jest lekiem zawierającym jako substancje czynną ryfampicynę. Ryfampicyna jest
        antybiotykiem przeciwgruźliczym działającym bakteriobójczo.

        Wskazania do stosowania
        Ryfampicyna jest stosowana w leczeniu następujących zakażeń:
        • gruźlica; w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi stosuje się w leczeniu wszystkich
          postaci gruźlicy, w tym zdiagnozowanych po raz pierwszy, zaawansowanych przewlekłych i
          lekoopornych;
        • trąd;
        • bruceloza, legionelloza, ciężkie zakażenia wywołane przez gronkowce, w skojarzeniu z innymi
          antybiotykami odpowiednimi w danym zakażeniu.

        Ryfampicyna może być stosowana także w:
        • zapobieganiu meningokokowemu zapaleniu opon mózgowych u bezobjawowych nosicieli
          Neisseria meningitidis;
        • leczeniu bezobjawowych nosicieli Haemophilus influenzae i zapobieganiu rozwojowi zakażenia u
          narażonych na kontakt z tą bakterią dzieci w wieku 4 lat lub młodszych.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Rifampicyna TZF

        Kiedy nie stosować leku Rifampicyna TZF
        • Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na ryfampicynę lub którykolwiek z pozostałych
          składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
          Do objawów reakcji nadwrażliwości należą: wysypka, problemy z przełykaniem lub oddychaniem,
          obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka.
        • Jeśli pacjent ma żółtaczkę (zażółcenie skóry i białkówek oczu).
        • Jeśli pacjent jest leczony sakwinawirem lub rytonawirem (leki stosowane w zakażeniu HIV; patrz
          „Lek Rifampicyna TZF a inne leki”).

        > Jeśli powyższe okoliczności dotyczą pacjenta, nie powinien on przyjmować leku
           Rifampicyna TZF. W razie wątpliwości przed rozpoczęciem stosowania leku Rifampicyna TZF
           należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności

        Przed rozpoczęciem stosowania Rifampicyny TZF należy omówić to z lekarzem.
        Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek Rifampicyna TZF, jeśli:

        • pacjent ma zaburzoną czynność wątroby; lekarz ustali dawkowanie leku Rifampicyna TZF w
          zależności od stopnia niewydolności wątroby oraz zleci wykonywanie badań czynności wątroby
          przed rozpoczęciem leczenia;
        • u pacjenta występują objawy świadczące o zaburzeniach czynności nerek, a stosowana dawka jest
          większa niż 600 mg na dobę;
        • pacjent choruje na cukrzycę; utrzymanie właściwego poziomu cukru we krwi może być w trakcie
          leczenia ryfampicyną trudniejsze;
        • u pacjenta występuje drętwienie i osłabienie mięśni ramion i nóg (neuropatia obwodowa);
        • pacjent ma za małą masę ciała lub jest niedożywiony;
        • pacjent ma porfirię (rzadka choroba metaboliczna związana z krwią); pod wpływem leku objawy
          choroby mogą się nasilić;
        • pacjent nosi miękkie soczewki kontaktowe; mogą one zabarwić się, gdyż w trakcie przyjmowania
          leku Rifampicyna TZF ślina, plwocina, łzy, mocz mogą mieć czerwone lub pomarańczowe
          zabarwienie;
        • pacjentem jest dziecko;
        • pacjent ma 65 lat lub jest starszy;
        • pacjent leczony jest w schemacie przerywanym (lek jest podawany 2 do 3 razy w tygodniu); wtedy
          częściej pojawiają się ciężkie działania niepożądane, zwłaszcza dotyczące układu
          odpornościowego, w tym wstrząs anafilaktyczny (patrz punkt 4).

        Badania laboratoryjne
        • Lekarz zleci wykonanie badań krwi przed rozpoczęciem leczenia. Na ich podstawie stwierdzi, czy
          lek powoduje jakieś zmiany we krwi pacjenta i w razie konieczności zleci regularne wykonywanie
          badań czynności wątroby.

        • Należy przed wykonaniem badań laboratoryjnych poinformować lekarza o stosowaniu
          ryfampicyny, ponieważ:
          - ryfampicyna może powodować fałszywie dodatnie testy wykrywające opioidy;
          - ryfampicyna może maskować wyniki testów w surowicy wykonywanych metodą mikrobiologiczną
            na oznaczanie kwasu foliowego i witaminy B12;
          - ryfampicyna może zaburzać wydzielanie z żółcią środków cieniujących stosowanych w
            kontrastowych badaniach pęcherzyka żółciowego; dlatego badanie stężenia bilirubiny,
            aktywności fosfatazy alkalicznej lub aminotransferazy, a także kontrastowe badania pęcherzyka
            żółciowego u pacjentów przyjmujących ryfampicynę wykonuje się rano, przed przyjęciem leku.

        Lek Rifampicyna TZF a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
        a także o lekach, które pacjent planuje stosować.


        Ryfampicyna może nasilać lub zmniejszać działanie leków jednocześnie z nią stosowanych. W
        niektórych przypadkach lekarz zmieni dawkowanie leków, które pacjent musi przyjmować
        jednocześnie z lekami przeciwgruźliczymi. Po odstawieniu leku Rifampicyna TZF lekarz ponownie
        zmodyfikuje dawki leków.

        Nie należy przyjmować leku Rifampicyna TZF, jeśli pacjent przyjmuje:
        • sakwinawir lub rytonawir (leki stosowane w zakażeniu HIV).

        Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z niżej wymienionych
        leków.

        Leki stosowane w leczeniu chorób serca i naczyń krwionośnych:
        - leki stosowane w nadciśnieniu (np. losartan, bisoprolol, propanolol, izradypina, diltiazem,
          nizoldypina, nikardypina, izradypina, enalapryl),
        - leki stosowane w chorobach serca i zaburzeniach rytmu serca (np. meksyletyna, chinidyna,
          tokainid, propafenon, dyzopiramid, glikozydy nasercowe, nifedypina, werapamil),
        - leki zmniejszające krzepliwość krwi (np. warfaryna),
        - leki zmniejszające poziom cholesterolu (np. klofibrat, symwastatyna),
        - leki o działaniu moczopędnym (np. eplerenon),
        - nimodypina.

        Leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych, padaczki i zaburzeń układu nerwowego:
        - leki stosowane w zaburzeniach sposobu myślenia, odczuwania i zachowania, leki
          przeciwpsychotyczne (np. haloperydol, arypiprazol),
        - leki stosowane w leczeniu stanów lękowych i napięć (np. diazepam, inne pochodne
          benzodiazepin, zolpidem, zolpiklon),
        - leki nasenne (barbiturany),
        - leki przeciwpadaczkowe (np. fenytoina),
        - niektóre leki stosowane w leczeniu depresji (np. amitryptylina, nortryptylina),
        - riluzol - stosowany w zaburzeniach neurologicznych prowadzących do osłabienia, zaniku mięśni i
          porażenia.

        Leki stosowane w zakażeniach i leczeniu zaburzeń układu odpornościowego:
        - niektóre leki stosowane w leczeniu zakażeń wirusowych (np. zydowudyna, sakwinawir,
          indynawir, nelfinawir, atazanawir, lopinawir, newirapina, efawirenz, amprenawir),
        - leki stosowane w zakażeniach grzybiczych (np. flukonazol, itrakonazol, ketokonazol,
          worykonazol),
        - leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych - antybiotyki (np. chloramfenikol, doksycyklina,
          klarytromycyna, dapson, fluorochinolony, telitromycyna),
        - leki stosowane w celu osłabiania aktywności układu odpornościowego, czyli leki
          immunosupresyjne (np. cyklosporyna, takrolimus, syrolimus), stosowane zwykle u pacjentów po
          przeszczepieniu narządów,
        - prazykwantel (lek przeciwpasożytniczy, stosowany w zarażeniu tasiemcem),
        - atowakwon (lek przeciwmalaryczny, wykorzystywany w leczeniu zapalenia płuc),
        - leki stosowane w leczeniu gruźlicy (kwas para-aminosalicylowy – PAS, izoniazyd).

        Leki stosowane w terapii hormonalnej i w chorobach nowotworowych:
        - niektóre leki hormonalne (np. estrogen, progestageny hormonalne środki antykoncepcyjne);
          Rifampicyna TZF może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych,
        - niektóre leki hormonalne (antyestrogeny) stosowane w endometriozie (rozrost błony śluzowej
          macicy) lub nowotworze piersi (np. tamoksyfen, toremifen, gestrinon),
        - niektóre leki stosowane w chorobach nowotworowych - leki cytotoksyczne (np. imatynib),
        - leki stosowane w leczeniu zaburzeń czynności tarczycy (np. lewotyroksyna - hormon tarczycy),
        - irynotekan stosowany w chorobach nowotworowych, w leczeniu zaawansowanego nowotworu
          okrężnicy i odbytnicy.

        Leki przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz stosowane w dnie moczanowej:
        - leki przeciwbólowe (np. metadon, narkotyczne leki przeciwbólowe),
        - kortykosteroidy stosowane w stanach zapalnych (np. hydrokortyzon, betametazon, prednizolon).

        Inne leki
        - leki stosowane w cukrzycy (np. chlorpropamid, tolbutamid, glibenklamid, glikazyd, glipizyd,
          glimepiryd, rozyglitazon),
        - leki stosowane w celu rozluźnienia mięśni przed operacją, środki znieczulające (np. halotan),
        - niektóre leki stosowane w zapobieganiu i hamowaniu nudności i wymiotów (np. aprepitant,
          ondansetron),
        - chinina stosowana w leczeniu malarii,
        - teofilina stosowana w leczeniu astmy i w innych chorobach płuc,
        - leki zobojętniające kwas solny (np. wodorowęglan sodu, wodorotlenek glinu, trójkrzemian
          magnezu) zmniejszają wchłanianie ryfampicyny; zaleca się przyjmowanie tych leków nie
          wcześniej niż godzinę po przyjęciu ryfampicyny.

        Ciąża i karmienie piersią
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

        Lek Rifampicyna TZF może być podawany kobietom w ciąży tylko wówczas, gdy korzyść dla matki
        przeważa nad zagrożeniem dla płodu.
        Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania ryfampicyny w okresie ciąży.
        Badania na zwierzętach, po zastosowaniu wysokich dawek ryfampicyny, wykazały, że ma ona szkodliwy
        wpływ na reprodukcję.

        Ryfampicyna stosowana w ostatnich miesiącach ciąży może spowodować poporodowe krwawienia
        zarówno u matki, jak i u noworodka. W takich przypadkach zaleca się podawanie witaminy K1.

        Ryfampicyna przenika do mleka ludzkiego. Jeśli konieczne jest podawanie leku kobiecie karmiącej,
        zaleca się przerwanie karmienia piersią.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Nie badano wpływu leku Rifampicyna TZF na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i
        obsługiwania maszyn. Jeśli jednak pojawią się działania niepożądane zmniejszające koncentrację (np.
        ból, zawroty głowy) lub zaburzenia widzenia (patrz punkt 4. Możliwe działania niepożądane), nie
        należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać maszyn.

        Lek Rifampicyna TZF o mocy 150 mg lub o mocy 300 mg zawiera sód.
        Lek Rifampicyna TZF o mocy 150 mg lub o mocy 300 mg zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na
        kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

        3. Jak stosować lek Rifampicyna TZF

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
        się do lekarza lub farmaceuty.

        Zalecane dawkowanie

        Gruźlica
        Dorośli
        Zwykle podaje się 10 mg/kg mc. na dobę.
        Pacjentom o masie ciała poniżej 50 kg podaje się 450 mg na dobę.
        Pacjentom o masie ciała powyżej 50 kg podaje się 600 mg na dobę.

        Dzieci
        Zwykle podaje się 10 do 20 mg/kg mc. na dobę. Nie należy podawać dawki większej niż 600
        mg/dobę.

        Trąd
        Zwykle podaje się 600 mg raz w miesiącu lub 10 mg/kg mc. raz na dobę.
        Pacjentom o masie ciała poniżej 50 kg podaje się 450 mg na dobę.
        Pacjentom o masie ciała powyżej 50 kg podaje się 600 mg na dobę
        W leczeniu trądu, rifampicynę należy zawsze stosować w skojarzeniu z co najmniej jednym innym
        lekiem przeciwtrądowym.

        Bruceloza, legionelloza, ciężkie zakażenia wywołane gronkowcami:
        Dorośli
        Zwykle podaje się 600 do 1200 mg na dobę, w 2–4 dawkach podzielonych, w skojarzeniu z innym
        odpowiednim antybiotykiem, aby zapobiec powstawaniu opornych szczepów bakterii, która wywołała
        zakażenie.

        Zapobieganie menigokowemu zapaleniu opon mózgowych
        Dorośli
        600 mg dwa razy na dobę przez 2 dni.

        Dzieci
        Dzieci w wieku od 1 do 12 lat: 10 mg/kg mc. dwa razy na dobę przez 2 dni.
        Dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy: 5 mg/kg mc. dwa razy na dobę przez 2 dni.

        Zapobieganie zakażeniom wywoływanym przez Haemophilus influenzae
        Dorośli i dzieci
        Jeśli zakażenie Haemophilus influenzae występuje rodzinie, w której jest dziecko w wieku 4 lat lub
        młodsze, zaleca się podawanie wszystkim członkom rodziny (w tym dziecku) ryfampicynę w dawce
        20 mg/kg mc. raz na dobę (maksymalnie 600 mg na dobę) przez 4 dni.
        Podawanie leku należy rozpocząć przed wypisaniem osoby zakażonej ze szpitala.
        Noworodki (1. miesiąc)
        10 mg/kg mc. na dobę przez 4 dni.

        Pacjenci z zaburzoną czynnością wątroby
        Nie należy przekraczać dawki 8 mg/kg mc. na dobę.

        Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek
        Należy zachować ostrożność, jeśli dawka jest większa niż 600 mg na dobę.

        Pacjenci w podeszłym wieku
        Należy zachować ostrożność w stosowaniu ryfampicyny w tej grupie pacjentów, szczególnie jeśli
        występuje niewydolność wątroby.

        Czas leczenia
        O zakończeniu leczenia zdecyduje lekarz.
        Warunkiem zakończenia leczenia jest przebycie pełnej chemioterapii przeciwprątkowej oraz ujemny
        wynik badań bakteriologicznych wykrywających prątki.

        Sposób podawania
        Ryfampicynę TZF należy stosować razem z innymi lekami przeciwprątkowymi.
        Lek należy przyjmować na czczo, popijając szklanką wody, co najmniej pół godziny przed jedzeniem
        lub 2 godziny po jedzeniu.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Rifampicyna TZF
        W krótkim czasie po przedawkowaniu ryfampicyny mogą wystąpić nudności, wymioty, a nawet śpiączka.
        W razie przedawkowania leku Rifampicyna TZF należy jak najszybciej usunąć z organizmu
        niewchłonięty jeszcze lek lub zmniejszyć jego wchłanianie z przewodu pokarmowego
        (sprowokowanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego – jeśli pacjent jest
        przytomny) i jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
        W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie skontaktować się z
        lekarzem lub zgłosić się do najbliższego oddziału ratunkowego w szpitalu. Należy zabrać ze sobą lek
        w oryginalnym pudełku tak, aby personel mógł dokładnie sprawdzić, jaki lek został zastosowany.

        Pominięcie zastosowania leku Rifampicyna TZF
        W przypadku pominięcia dawki leku o stałej, określonej porze, lek należy podać jak najszybciej, jeśli
        czas do podania kolejnej dawki jest wystarczająco długi, lub kontynuować regularne podawanie leku.

        Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

        Przerwanie stosowania leku Rifampicyna TZF
        Ważne jest, aby lek był stosowany zgodnie z zalecanym cyklem leczenia. Nie należy przerywać
        leczenia, dlatego że pacjent poczuł się lepiej. Jeśli cykl leczenia zostanie przerwany zbyt wcześnie,
        zakażenie może powrócić.
        Jeśli pacjent czuje się gorzej w czasie leczenia lub nie czuje się dobrze po zakończeniu zalecanego
        cyklu leczenia, powinien porozumieć się z lekarzem prowadzącym leczenie.

        W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
        Poniżej przedstawione działania niepożądane występują podczas codziennego lub przerywanego schematu
        podawania leku.

        Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy przerwać stosowanie leku i niezwłocznie zgłosić
        się do najbliższego oddziału ratunkowego w szpitalu:
        • reakcja alergiczna: wysypka, obrzęk warg, twarzy, języka lub gardła i trudności w oddychaniu i
          połykaniu;
        • gorączka, zażółcenie skóry lub białkówek oczu, brak łaknienia, nudności, wymioty, zmęczenie; mogą to
          być pierwsze objawy zaburzeń czynności wątroby (w tym żółtaczki);
        • drobne wybroczyny, łuszczenie się skóry, krwawienia, pęcherze, także wypełnione surowicą,
          występujące na skórze twarzy, ustach, oczach, nosie, dłoniach, stopach i narządach płciowych; może to
          wskazywać na ciężkie reakcje skórne;
        • skłonność do powstawania siniaków, bolesne wysypki na skórze, plamy, częściowo ustępujące pod
          wpływem ucisku (plamica); mogą to być objawy małopłytkowości, poważnego zaburzenia dotyczącego
          krwi;
        • dreszcze, zawroty głowy, zmęczenie, niezwykle blada skóra, przyspieszona praca serca, ciemne
          zabarwienie moczu; mogą to być objawy niedokrwistości;
        • krew w moczu, zwiększenie lub zmniejszenie objętości wytwarzanego moczu, obrzęk, szczególnie nóg,
          kostek lub stóp; może to świadczyć o poważnym zaburzeniu pracy nerek;
        • nagły, silny ból głowy; może być objawem krwawienia do mózgu;
        • duszność, świszczący oddech;
        • stan splątania, senność, zaburzenia koncentracji, zimna wilgotna skóra, płytki oddech, przyspieszone
          bicie serca, bladość skóry; mogą to być objawy wstrząsu;
        • większa podatność na zakażenia, ból gardła, owrzodzenia jamy ustnej; mogą świadczyć o zmniejszonej
          liczbie białych krwinek;
        • krwawienie z nosa, ucha, dziąseł, gardła, skóry lub żołądka, a także wrażliwość i obrzęk żołądka,
          fioletowe plamy na skórze, czarne smoliste stolce.

        Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza
        prowadzącego:
        • zaburzenia psychiczne, niezwykłe myśli, omamy (widzenie, słyszenie lub czucie rzeczy, które nie
          istnieją);
        • biegunka o znacznym nasileniu, wodnista, utrzymująca się przez dłuższy czas, przebiegająca z
          gorączką; może ona być objawem ciężkiego zapalenia jelit (nazywanego rzekomobłoniastym
          zapaleniem jelit);
        • objawy grypopodobne, w tym dreszcze, bóle głowy, zawroty głowy, bóle kości.

        Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy zgłosić się do lekarza prowadzącego tak szybko
        jak to możliwe:
        • zatrzymanie wody w organizmie (obrzęki), mogące powodować obrzęk twarzy, brzucha, ramion, lub
          nóg;
        • osłabienie mięśni, ból, utrata odruchów mięśniowych;
        • zawroty głowy, osłabienie, omdlenia, szczególnie przy gwałtownej zmianie pozycji (wstawanie,
          siadanie);
        • obrzęk palców u rąk i nóg i kostek;
        • zaburzenia koncentracji, nerwowość, podrażnienie, depresja;
        • silne uczucie zmęczenia, osłabienie, trudności w zasypianiu (bezsenność);
        • krótkotrwała utrata pamięci, niepokój, zmniejszenie szybkości reakcji, osłabienie czujności;
        • wyniszczenie mięśni i innych tkanek ciała;
        • zmniejszenie masy ciała, nocne poty; mogą to być objawy eozynofilii (zwiększenie liczby eozynofilów
          w rozmazie krwi);
        • nudności lub wymioty.

        Jeśli którykolwiek z poniższych objawów nasila się lub trwa dłużej niż kilka dni, należy poinformować o
        tym lekarza lub farmaceutę:
        • zaczerwienie lub swędzenie skóry;
        • zaburzenia cyklu miesiączkowego;
        • biegunka lub dolegliwości żołądkowe;
        • utrata apetytu (jadłowstręt);
        • ból głowy.

        Inne działania niepożądane, o których należy poinformować lekarza
        • Czerwonawe lub pomarańczowe zabarwienie moczu, potu, łez oraz śliny. Jest to wywołany
          przyjmowaniem ryfampicyny objaw, z powodu którego nie należy się niepokoić, jednak należy
          mieć na uwadze to, że miękkie soczewki kontaktowe mogą zostać trwale zabarwione na kolor
          czerwony. Zabarwienie łez może trwać przez pewien czas po zakończeniu stosowania leku
          Rifampicyna TZF.

        Badania krwi
        • Wyniki badań krwi mogą wykazać zmiany parametrów czynności wątroby.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
        można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych.
        Al. Jerozolimskie 181C
        02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Rifampicyna TZF

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
        Przechowywać w temperaturze do 25°C. Chronić od światła i wilgoci.
        Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności
        oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Rifampicyna TZF
        Substancją czynną leku jest ryfampicyna.
        Rifampicyna TZF, 150 mg – jedna kapsułka twarda zawiera 150 mg ryfampicyny.
        Rifampicyna TZF, 300 mg – jedna kapsułka twarda zawiera 300 mg ryfampicyny.
        Pozostałe składniki leku to: talk, magnezu stearynian, sodu laurylosiarczan, tlenek żelaza czerwony (E
        172), tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna.

        Jak wygląda lek Rifampicyna TZF i co zawiera opakowanie
        Kapsułka żelatynowa twarda, czerwona.

        Opakowanie: 100 kapsułek w pojemniku, w tekturowym pudełku.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” Spółka Akcyjna
        ul. A. Fleminga 2
        03-176 Warszawa
        Nr telefonu: 22-811-18-14

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
        przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026