logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Plasmalyte roztw. do inf. worek 500 ml

        Plasmalyte, roztw. do inf., worek 500 ml

        Plasmalyte
        roztw. do inf., worek 500 ml
        • worek 1000 ml, roztw. do inf.
        Producent

        Baxter Polska

        Opakowanie

        worek 500 ml

        Postać

        roztw. do inf.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Dawkowanie

        Dożylnie. Ze względu na ryzyko hiponatremii związanej z leczeniem szpitalnym, przed podaniem i w trakcie podawania roztworu należy kontrolować równowagę płynów, stężenie elektrolitów w surowicy i równowagę kwasowo-zasadową, a także zwracać szczególną uwagę na stężenie sodu w surowicy u pacjentów, u których stwierdza się nieosmotyczną stymulację wydzielania wazopresyny (zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, SIADH) oraz u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki należące do grupy agonistów wazopresyny. Kontrola stężenia sodu w surowicy jest szczególnie ważna podczas podawania płynów hipotonicznych. Ciśnienie osmotyczne Plasmalyte: 295 mOsm/l (w przybliżeniu). Szybkość i objętość infuzji zależą od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta (np. oparzenia, operacje, urazy głowy, zakażenia), dlatego u dzieci jednoczesne leczenie powinien ustalić lekarz specjalista mający doświadczenie w stosowaniu dożylnej płynoterapii. Dorośli, osoby w podeszłym wieku, młodzież ≥ 12 lat: 500 ml do 3 l/dobę. Szybkość infuzji wynosi zwykle 40 ml/kg mc./dobę u dorosłych, osób starszych i młodzieży. Podczas śródoperacyjnego uzupełniania płynu normalna szybkość podawania może być wyższa i wynosić około 15 ml/kg mc./h. Dzieci i młodzież. Bezpieczeństwa i skuteczności Plasmalyte u dzieci nie potwierdzono odpowiednimi i kontrolowanymi badaniami. Leczenie dzieci i młodzieży opisane jest w literaturze. Dawka zależy od masy ciała: 0-10 kg mc. do 100 ml/kg mc./dobę; 10-20 kg mc. 1000 ml + (50 ml/kg mc.>10kg)/dobę; >20 kg mc. 1500ml + (20 ml/kg mc.>20 kg)/dobę. Szybkość podawania zależy od masy ciała: 0-10 kg mc. 6-8 ml/kg mc./h; 10-20 kg mc. 4-6 ml/kg mc./h; >20 kg mc. 2-4 ml/kg mc./h. Sposób podania. Dożylnie (można podawać do żyły obwodowej). Roztwór można podawać przed, w trakcie lub po przetoczeniu krwi. Dodatkowe preparaty można wprowadzać do roztworu przed infuzją lub w trakcie infuzji, poprzez port do dodawania leku.

        Zastosowanie

        Roztwór jest wskazany: do uzupełniania utraty płynów (np. po oparzeniach, urazach głowy, złamaniach, zakażeniach oraz w przypadkach podrażnienia otrzewnej), do śródoperacyjnego uzupełniania utraty płynów, we wstrząsie krwotocznym oraz stanach klinicznych wymagających szybkiego przetoczenia krwi (roztwór wykazuje zgodność z krwią), w łagodnej do umiarkowanej kwasicy metabolicznej, nawet w przypadkach zaburzonego metabolizmu mleczanów.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Plasmalyte i w jakim celu się go stosuje

        Grupa farmakoterapeutyczna: elektrolity; kod ATC: B05BB01

        Plasmalyte jest wodnym roztworem wymienionych poniżej substancji:
        - sodu chlorek;
        - potasu chlorek;
        - magnezu chlorek sześciowodny;
        - sodu octan trójwodny;
        - sodu glukonian.

        Sód, potas, magnez, chlorek, octan i glukonian są substancjami chemicznymi występującymi
        we krwi.

        Roztwór do infuzji Plasmalyte stosowany jest:
        - w celu uzupełnienia płynów, np.:
        - w oparzeniach;
        - w urazie głowy;
        - w złamaniach;
        - w zakażeniu;
        - w podrażnieniu otrzewnej (stany zapalne w obrębie brzucha);
        - jako źródło płynów podczas operacji chirurgicznej;
        - w leczeniu wstrząsu spowodowanego utratą krwi i w innych stanach wymagających
          szybkiego uzupełnienia krwi i (lub) płynów;
        - w kwasicy metabolicznej (kiedy krew zaczyna mieć zbyt kwaśny odczyn) niezagrażającej
          życiu;
        - w kwasicy mleczanowej (rodzaj kwasicy spowodowanej nagromadzeniem się kwasu
          mlekowego w organizmie). Kwas mlekowy jest wytwarzany przede wszystkim w
          mięśniach i jest usuwany przez wątrobę.

        Roztwór do infuzji Plasmalyte może być stosowany:
        - u pacjentów dorosłych, pacjentów w podeszłym wieku, młodzieży
        - u niemowląt i małych dzieci w wieku od 28 dni do 23 miesięcy oraz u dzieci od 2 do
          11 lat.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Plasmalyte

        NIE wolno stosować leku Plasmalyte, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z
        następujących stanów
        - stężenie potasu we krwi jest większe niż stężenie prawidłowe (hiperkaliemia);
        - niewydolność nerek;
        - blok serca (bardzo wolne bicie serca);
        - zaburzenia, w których krew staje się za bardzo zasadowa (zasadowica metaboliczna lub
          oddechowa);
        - występuje niedobór kwasu w wydzielanym przez żołądek soku (hipochlorhydria);
        - nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego
          leku wymieniony w punkcie 6.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania Plasmalyte należy to omówić z lekarzem lub pielęgniarką,
        jeżeli u pacjenta występuje lub kiedykolwiek występował którykolwiek z poniżej
        wymienionych stanów:
        - niewydolność serca;
        - niewydolność oddechowa (choroba płuc);
        - niewydolność nerek;
          (w przypadku wyżej wymienionych stanów mogą być niezbędne szczególne środki
          monitorowania)
        - wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie);
        - nagromadzenie płynów pod skórą, zwłaszcza w okolicach kostek (obrzęk obwodowy);
        - nagromadzenie płynów w płucach (obrzęk płucny);
        - wysokie ciśnienie krwi w czasie ciąży (stan przedrzucawkowy lub rzucawka);
        - aldosteronizm (choroba powodująca zwiększone stężenia hormonu zwanego
          aldosteronem);
        - jakiekolwiek inne stany związane z zatrzymaniem sodu w organizmie (gdy organizm
          zatrzymuje zbyt duże ilości sodu), takie jak leczenie steroidami (patrz również punkt
          „Lek Plasmalyte a inne leki”);
        - stan mogący wywołać wysokie stężenia wazopresyny, hormonu regulującego ilość płynu
          w organizmie. Zbyt wysokie stężenie wazopresyny w organizmie może być
          spowodowane, na przykład:
          - nagłą i poważną chorobą;
          - bólem;
          - operacją;
          - zakażeniem, oparzeniami lub chorobą mózgu;
          - chorobami związanymi z sercem, wątrobą, nerkami lub ośrodkowym układem
            nerwowym;
          - przyjmowaniem pewnych leków (patrz również punkt „Lek Plasmalyte a inne
            leki”).
          Może to zwiększać ryzyko niskiego stężenia sodu we krwi i powodować ból głowy,
          nudności, drgawki, ospałość, śpiączkę, obrzęk mózgu i śmierć. Obrzęk mózgu zwiększa
          ryzyko śmierci i uszkodzenia mózgu. Pacjenci z wyższym ryzykiem wystąpienia obrzęku
          mózgu to:
          - dzieci
          - kobiety (szczególnie w wieku rozrodczym)
          - pacjenci z problemami z poziomem płynu mózgowego, na przykład, z powodu
            zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienia wewnątrzczaszkowego lub
            uszkodzenia mózgu.
        - stężenie chlorków we krwi większe niż stężenie prawidłowe (hiperchloremia);
        - stężenie sodu we krwi większe niż stężenie prawidłowe (hipernatremia);
        - stężenie wapnia we krwi mniejsze niż stężenie prawidłowe (hipokalcemia);
        - stany zwiększające prawdopodobieństwo wystąpienia zwiększonego stężenia potasu we
          krwi (hiperkaliemia), takie jak:
          - niewydolność nerek,
          - niewydolność kory nadnerczy (choroba nadnerczy, która wpływa na hormony
            odpowiedzialne za kontrolę stężenia substancji chemicznych w organizmie),
          - ostre odwodnienie (utrata wody z organizmu spowodowana np. wymiotami lub
            biegunką),
          - rozległe uszkodzenie tkanek (jakie może wystąpić w przypadku poważnych oparzeń),
            (W takich przypadkach konieczne jest szczegółowe monitorowanie stężenia potasu we
            krwi).
        - miastenia ciężka rzekomoporaźna (choroba powodująca postępujące osłabienie mięśni),
        - okres rekonwalescencji po operacji.

        W trakcie infuzji lekarz pobierze próbki krwi i moczu do badania:
        - ilości płynów w organizmie;
        - ilości substancji chemicznych takich jak sód i potas we krwi i moczu (elektrolity w
          osoczu i moczu);
        - równowagi kwasowo-zasadowej (kwasowość krwi i moczu).

        Mimo, że lek Plasmalyte zawiera potas, nie są to ilości wystarczające do leczenia znacznych
        niedoborów potasu (bardzo małych stężeń w osoczu krwi).

        Lek Plasmalyte zawiera substancje, które mogą powodować zasadowicę metaboliczną (krew
        staje się zbyt zasadowa).

        Jeśli wymagane jest powtórzenie leczenia, lekarz zleci dodatkowo inne rodzaje roztworów do
        infuzji, w celu pokrycia zapotrzebowania na inne substancje chemiczne i odżywcze (pokarm).

        Jeśli krew pacjenta jest badana pod kątem obecności grzyba o nazwie kropidlak (Aspergillus),
        test może wykryć obecność kropidlaka nawet, jeśli nie jest on obecny.

        Lek Plasmalyte a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie
        lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

        Nie zaleca się przyjmowania następujących leków podczas przyjmowania leku Plasmalyte:
        - leki moczopędne oszczędzające potas (tabletki takie jak: amiloryd, spironolakton,
          triamteren, potasu kanreonian);
        - inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) (stosowane do leczenia
          wysokiego ciśnienia krwi);
        - leki blokujące receptor angiotensyny II (stosowane do leczenia wysokiego ciśnienia
          krwi);
        - takrolimus (stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepów i w leczeniu
          niektórych chorób skóry);
        - cyklosporyna (stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepów).

        Leki te mogą zwiększać stężenie potasu we krwi, co może stanowić zagrożenie dla życia.
        Wzrost stężenia potasu we krwi jest bardziej prawdopodobny u osób z niewydolnością nerek.

        Niektóre leki mogą wpływać na stężenie hormonu wazopresyny. Obejmują one:
        - leki przeciwcukrzycowe (chlorpropamid)
        - leki na cholesterol (klofibrat)
        - niektóre leki przeciwnowotworowe (winkrystyna, ifosfamid, cyklofosfamid)
        - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (stosowane w leczeniu depresji)
        - leki przeciwpsychotyczne
        - opioidy stosowane do łagodzenia silnego bólu
        - leki przeciwbólowe i (lub) przeciwzapalne (znane również jako NLPZ)
        - leki naśladujące lub wzmacniające działanie wazopresyny, takie jak desmopresyna
          (stosowana w leczeniu zwiększonego pragnienia i ilości oddawanego moczu),
          terlipresyna (stosowana w leczeniu krwawienia z przełyku) oraz oksytocyna (stosowana
          do wywoływania porodu)
        - leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina i okskarbamazepina)
        - diuretyki (środki moczopędne).

        Inne leki, które mogą wpływać na lek Plasmalyte lub podlegać jego wpływowi:
        - kortykosteroidy (leki przeciwzapalne);
        - karbenoksolon (lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu wrzodów żołądka);
        - leki blokujące złącza nerwowo-mięśniowe (takie jak tubokuraryna, suksametonium i
          wekuronium). Są to leki stosowane w zabiegach chirurgicznych pod kontrolą lekarza
          anestezjologa.
        - acetylocholina;
        - aminoglikozydy (rodzaj antybiotyków);
        - nifedypina (stosowana w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i bólu w klatce piersiowej);
        - leki o kwaśnym odczynie, takie jak:
        - salicylany, stosowane do leczenia stanów zapalnych (aspiryna),
        - leki nasenne (barbiturany),
        - lit (stosowany w leczeniu chorób psychicznych).
        - leki o odczynie alkalicznym (zasadowym), w tym:
        - sympatykomimetyki (leki pobudzające, takie jak efedryna i pseudoefedryna, będące
          składnikiem w produktach przeciwkaszlowych i przeciwprzeziębieniowych),
        - inne środki pobudzające (np. deksamfetamina, fenfluramina).

        Stosowanie leku Plasmalyte z jedzeniem i piciem
        Należy zapytać lekarza, co pacjent może jeść i pić.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność:
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy
        planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

        Lek Plasmalyte można przyjmować w okresie ciąży i karmienia piersią. Lekarz będzie
        kontrolować stężenie elektrolitów we krwi oraz bilans płynów w organizmie.

        Jednakże, przed dodaniem innego leku do roztworu do infuzji stosowanego w czasie ciąży lub
        karmienia piersią należy:
        - skonsultować się z lekarzem;
        - przeczytać Ulotkę dołączoną do opakowania leku, który ma zostać dodany.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Należy poradzić się lekarza lub farmaceuty przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem
        maszyn.

        3. Jak stosować lek Plasmalyte

        Lek Plasmalyte podawany jest przez lekarza lub pielęgniarkę. Dawkę leku oraz czas jego
        podawania ustala lekarz. Zależy to od wieku pacjenta, jego masy ciała, stanu oraz powodu
        leczenia. Na stosowaną dawkę mogą również wpływać inne stosowane leki.

        NIE należy stosować leku Plasmalyte, jeśli zawiera widoczne cząstki lub jeśli
        opakowanie leku jest w jakikolwiek sposób uszkodzone.

        Roztwór do infuzji Plasmalyte podaje się przez plastikową rurkę podłączoną do igły
        umieszczonej w żyle. Zazwyczaj roztwór ten podaje się poprzez żyłę w ramieniu. Lekarz
        może jednak zlecić inną metodę podania.

        Przed i podczas infuzji lekarz będzie kontrolował:
        - ilość płynów w organizmie
        - kwasowość krwi i moczu
        - stężenie elektrolitów w organizmie (szczególnie sodu, u pacjentów z wysokim stężeniem
          hormonu wazopresyny lub przyjmujących inne leki, które zwiekszają efekt działania
          wazopresyny).

        Należy usunąć wszelkie niezużyte pozostałości roztworu. Częściowo zużytych worków z
        lekiem NIE WOLNO podłączać ponownie.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Plasmalyte:
        Dożylne podanie zbyt dużej ilości roztworu (przedawkowanie) lub podanie roztworu za
        szybko może powodować:
        - nadmierną ilość płynu i (lub) sodu (soli) z gromadzeniem się płynu w tkankach (obrzęk),
          powodując puchnięcie;
        - uczucie mrowienia w obrębie palców rąk i stóp (parestezja);
        - osłabienie mięśni;
        - niezdolność ruchową (paraliż);
        - nieregularne bicie serca (arytmia serca);
        - blok serca (bardzo wolne bicie serca);
        - zawał serca (serce przestaje bić; sytuacja zagrażająca życiu);
        - stan splątania;
        - zniesienie odruchów ścięgnistych;
        - płytkie oddychanie (depresja oddechowa);
        - mdłości (nudności);
        - wymioty;
        - zaczerwienienie skóry;
        - pragnienie;
        - niskie ciśnienie krwi (hipotensja);
        - senność;
        - wolną częstość pracy serca (bradykardia);
        - śpiączkę (utratę przytomności);
        - zakwaszenie krwi (kwasica), powodujące zmęczenie, uczucie splątania, letarg oraz
          przyspieszenie oddechu;
        - hipokaliemię (mniejsze niż prawidłowe stężenia potasu we krwi) i zasadowicę
          metaboliczną (kiedy krew jest za bardzo zasadowa) szczególnie u pacjentów z
          niewydolnością nerek;
        - zmiany nastroju;
        - zmęczenie;
        - skrócenie oddechu;
        - sztywność mięśni;
        - drżenie mięśni;
        - kurcze mięśni.

        Jeśli nasili się którykolwiek z wyżej wymienionych objawów, należy niezwłocznie
        powiadomić lekarza. W takiej sytuacji infuzja zostanie przerwana oraz zastosowane będzie
        odpowiednie leczenie w zależności od objawów.

        Jeżeli do roztworu do infuzji Plasmalyte dodano inny lek zanim nastąpiło przedawkowanie,
        ten dodatkowy lek również może powodować objawy. Należy przeczytać Ulotkę dołączoną
        do dodanego leku, w celu zapoznania się z wykazem możliwych objawów.

        Przerwanie stosowania leku Plasmalyte
        Decyzję o przerwaniu stosowania leku Plasmalyte podejmie lekarz.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy
        zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
        wystąpią.

        Należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę, jeżeli u pacjenta występuje
        którykowiek z poniżej wymienionych objawów. Mogą to być objawy bardzo ciężkiej lub
        nawet śmiertelnej reakcji alergicznej (nadwrażliwości):
        - opuchnięcie skóry twarzy, warg i obrzęk gardła,
        - trudności w oddychaniu,
        - wysypka skórna,
        - zaczerwienienie skóry (rumień).
        Sposób leczenia będzie zależał od objawów.

        Inne działania niepożądane:
        - reakcje związane ze sposobem podania leku:
        - gorączka (reakcja gorączkowa),
        - zakażenie w miejscu podania,
        - uczucie pieczenia,
        - miejscowy ból lub reakcja (zaczerwienie lub opuchnięcie) w miejscu podania,
        - podrażnienie i stan zapalny żyły, do której podawany jest roztwór (zapalenie żyły).
          Może to powodować zaczerwienienie, ból lub pieczenie i swędzenie wzdłuż żyły,
          do której podawany jest roztwór.
        - tworzenie się skrzepów (zakrzepica żył), w miejscu podania, co powoduje ból,
          opuchnięcie lub zaczerwienienie w okolicy skrzepu,
        - wyciek roztworu do przestrzeni okołonaczyniowej (wynaczynienie). Może to
          uszkodzić tkanki i prowadzić do tworzenia się blizn.
        - zwiększenie objętości płynu w organizmie (hiperwolemia),
        - napady drgawek,
        - pokrzywka,
        - ciężkie reakcje alergiczne powodujące trudności w oddychaniu lub zawroty głowy
          (reakcje anafilaktyczne),
        - szybka praca serca (tachykardia),
        - kołatanie serca,
        - ból w klatce piersiowej,
        - uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej,
        - płytki oddech (duszność),
        - zwiększenie częstości oddechów,
        - zaczerwienienie,
        - przekrwienie,
        - uczucie braku siły (astenia),
        - nieprawidłowe samopoczucie,
        - jeżenie się włosów,
        - obrzęk obwodowy,
        - gorączka,
        - niskie stężenie sodu we krwi, które może być związane z leczeniem szpitalnym
          (hiponatremia szpitalna) i związane z tym zaburzenia neurologiczne (ostra encefalopatia
          hiponatremiczna). Hiponatremia może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia
          mózgu i śmierci w wyniku obrzęku/opuchlizny mózgu (patrz także punkt 2 „Ostrzeżenia i
          środki ostrożności”).

        Jeżeli do podawanego dożylnie roztworu do wlewów zostanie dodany inny lek, może on
        również powodować działania niepożądane. Będą one zależały od leku, który został dodany.
        Należy przeczytać Ulotkę dołączoną do dodanego leku, w celu zapoznania się z możliwymi
        działaniami niepożądanymi.

        Inne działania niepożądane występujące po podaniu podobnych leków:
        - inne objawy nadwrażliwości/ reakcji na podanie: niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie),
          świszczący oddech, zimne poty, dreszcze;
        - hiperkaliemia.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
        niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania
        niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
        Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
        Medycznych i Produktów Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C
        02-222 Warszawa
        tel.: + 48 22 49 21 301
        faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na
        temat bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Plasmalyte

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku.

        Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na worku. Termin
        ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

        Nie stosować tego leku, jeśli zawiera widoczne cząstki lub jeśli opakowanie leku jest w
        jakikolwiek sposób uszkodzone.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Plasmalyte
        Substancjami czynnymi są:
        - sodu chlorek: 5,26 g na litr
        - potasu chlorek: 0,37 g na litr
        - magnezu chlorek sześciowodny: 0,30 g na litr
        - sodu octan trójwodny: 3,68 g na litr
        - sodu glukonian: 5,02 g na litr

        Inne składniki to:
        - woda do wstrzykiwań
        - sodu wodorotlenek

        Jak wygląda lek Plasmalyte i co zawiera opakowanie
        Plasmalyte jest przezroczystym roztworem, wolnym od widocznych cząstek. Dostępny jest w
        plastikowych workach poliolefinowo-poliamidowych (Viaflo). Każdy worek jest
        umieszczony w zamkniętym, ochronnym, plastikowym opakowaniu zewnętrznym.

        Wielkości worków:
        - 500 ml
        -
        1000 ml

        Worki dostarczane są w opakowaniach tekturowych. Tekturowe pudełko może zawierać:
        - 1 Worek 500 ml
        - 20 worków po 500 ml
        - 1 worek 1000 ml
        - 10 worków po 1000 ml
        - 12 worków po 1000 ml

        Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        Podmiot odpowiedzialny:
        Baxter Polska Sp. z o.o.
        ul. Kruczkowskiego 8
        00-380 Warszawa

        Wytwórcy:
        Baxter SA
        Boulevard René Branquart, 80
        7860 Lessines
        Belgia

        Bieffe Medital S.A.
        Ctra de Biescas, Senegüé
        22666 Sabiñanigo (Huesca)
        Hiszpania

        Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
        Obszaru Gospodarczego i w Wielkiej Brytanii (Irlandii Północnej) pod następującymi
        nazwami:
        Austria Plasmalyt – Infusionslösung
        Belgia, Luksemburg Plasmalyte A Viaflo, solution pour perfusion
        Chorwacja Plasma-Lyte 148 (pH 7,4) Viaflo, otopina za infuziju
        Czechy Plasmalyte roztok
        Cypr Plasma-Lyte 148 (pH 7,4) διάλυμα για έγχυση
        Hiszpania Viaflo Plasmalyte 148 (pH 7,4), solución para perfusion
        Dania Plasmalyte, infusionsvæske, opløsning
        Finlandia Plasmalyte infuusioneste, liuos
        Francja Plasmalyte Viaflo, solution pour perfusion
        Grecja Plasma-Lyte 148 (pH 7,4) διάλυμα για έγχυση
        Islandia Plasmalyte innrennslislyf, lausn
        Irlandia Plasma-Lyte 148 (pH 7.4) Solution for infusion
        Włochy CrystalSol Solution for infusion
        Litwa Plasmalyte infuzinis tirpalas
        Malta Plasma-Lyte 148 (pH 7.4) Solution for infusion
        Holandia Plasma-Lyte 148, oplossing voor infusie
        Norwegia Plasmalyte infusjonsvæske, oppløsning
        Polska Plasmalyte, roztwór do infuzji
        Portugalia Plasma-Lyte (ph 7,4) 148 Viaflo
        Słowenia Plaslyte raztopina za infundiranje
        Słowacja Plasmalyte infúzny roztok
        Szwecja Plasmalyte infusionsvätska, lösning
        Wielka Brytania Plasma-Lyte 148(pH 7.4) Solution for Infusion

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: grudzień 2023

        Baxter i Viaflo są znakami towarowymi Baxter International Inc.

        <--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
        Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

        Sposób postępowania i przygotowanie
        Przed podaniem należy ocenić wizualnie, o ile to możliwe, czy roztwór nie zawiera
        widocznych cząstek i nie jest odbarwiony. Stosować tylko wówczas, gdy roztwór jest
        przezroczysty i pojemnik jest nieuszkodzony. Nie wyjmować worka z opakowania
        ochronnego do momentu użycia.
        Wewnętrzny worek zapewnia jałowość produktu.
        Podawać natychmiast po podłączeniu zestawu do infuzji.

        Plastikowych pojemników nie należy podłączać seryjnie. Takie zastosowanie mogłoby
        spowodować zator powietrzny wywołany resztkowym powietrzem zaciągniętym z
        pierwszego pojemnika zanim podawanie płynu z drugiego pojemnika zostanie zakończone.
        Wywieranie dodatkowego ciśnienia na dożylne roztwory zawarte w elastycznych
        pojemnikach z tworzywa sztucznego w celu zwiększenia szybkości przepływu może
        spowodować zator powietrzny, jeśli przed podaniem z pojemnika nie zostaną całkowicie
        usunięte resztki powietrza.
        Zastosowanie zestawów do podawania dożylnego z odpowietrzeniem, z zaworem
        odpowietrzenia w pozycji otwartej, może spowodować zator powietrzny. Zestawy
        podawania dożylnego z odpowietrzeniem, z zaworem odpowietrzenia w pozycji otwartej nie
        powinny być stosowane z elastycznymi pojemnikami z tworzyw sztucznych.

        Roztwór do podawania dożylnego podawać za pomocą jałowego sprzętu z zastosowaniem
        zasad aseptyki. Sprzęt do infuzji należy wstępnie wypełnić roztworem, aby zapobiec
        przedostaniu się powietrza do układu.
        Dodatkowe leki można wprowadzać do roztworu przed infuzją lub w trakcie infuzji, poprzez
        samouszczelniający port do dodawania leku.

        Dodanie innych leków lub nieprawidłowa technika podawania może spowodować
        wystąpienie reakcji gorączkowych wskutek możliwości wprowadzenia ciał
        gorączkotwórczych. W razie wystąpienia działania niepożądanego należy natychmiast
        przerwać infuzję.
        Wyrzucić po jednorazowym użyciu.
        Wyrzucić niewykorzystaną pozostałość roztworu.
        Nie podłączać ponownie częściowo zużytych worków.

        1. Otwieranie
        a. Wyjąć worek Viaflo z opakowania ochronnego bezpośrednio przed użyciem.
        b. Ściskając mocno wewnętrzny worek, sprawdzić, czy nie przecieka. Jeżeli stwierdzono
            przeciekanie, worek należy wyrzucić, gdyż zawartość może być niejałowa.
        c. Sprawdzić, czy roztwór jest przezroczysty i nie zawiera nierozpuszczalnych cząstek.

        Jeżeli roztwór nie jest przezroczysty i zawiera nierozpuszczalne cząstki, należy go
        wyrzucić.

        2. Przygotowanie do podawania
        Podczas przygotowywania oraz podawania należy używać jałowych materiałów.
        a. Zawiesić worek na stojaku.
        b. Usunąć plastikową osłonkę z portu do przetaczania, znajdującego się na spodzie worka:
          - chwycić mniejsze skrzydełko na szyjce portu jedną ręką,
          - chwycić większe skrzydełko na zatyczce drugą ręką i przekręcić,
          - zatyczka odskoczy.
        c. Podczas podłączania wlewu stosować zasady aseptyki.
        d. Podłączyć zestaw do przetaczania stosując się do zaleceń podanych przy zestawie,
            dotyczących podłączania, wypełniania zestawu i podawania roztworu.

        3. Sposoby wprowadzania dodatkowych leków
        Uwaga: Dodawane leki mogą wykazywać niezgodność. Przed podaniem należy sprawdzić
        zgodność dodatkowych leków z roztworem i opakowaniem. Gdy stosuje się inny lek, należy
        potwierdzić izotoniczność przed podaniem pozajelitowym. Konieczne jest dokładne i
        ostrożne wymieszanie w warunkach aseptycznych z każdym dodatkowym lekiem. Roztwory
        zawierające dodatkowe leki powinny zostać zużyte natychmiast, bez przechowywania.
        (patrz poniżej punkt 5 „Niezgodności dodawanych leków”).

        Dodawanie leków przed podaniem
        a. Odkazić port do dodawania leku.
        b. Używając strzykawki z igłą 19G (1,10 mm) do 22G (0,70 mm), wkłuć igłę w
            samouszczelniający port do dodawania leku i wstrzyknąć lek.
        c. Wymieszać dokładnie roztwór z dodanym lekiem. W przypadku preparatów o dużej
            gęstości, takich jak potasu chlorek, delikatnie opukać porty w pozycji worka portami do
            góry i wymieszać.

        Uwaga: Nie przechowywać worków zawierających dodane leki.

        Dodawanie leków w trakcie podawania
        a. Zamknąć zacisk zestawu do przetaczania.
        b. Odkazić port do dodawania leku.
        c. Używając strzykawki z igłą 19G (1,10 mm) do 22G (0,70 mm) wkłuć igłę w
            samouszczelniający port do dodawania leku i wstrzyknąć lek.
        d. Zdjąć worek ze stojaka i (lub) odwrócić go portami do góry.
        e. Opróżnić oba porty poprzez delikatne opukiwanie trzymając worek portami do góry.
        f. Wymieszać dokładnie roztwór z lekiem.
        g. Zawiesić worek w poprzedniej pozycji, otworzyć ponownie zacisk i kontynuować
            podawanie.

        4. Okres trwałości po pierwszym otwarciu: produkt należy zastosować natychmiast po
        otwarciu.
        Okres trwałości w trakcie użycia, po rekonstytucji z dodatkami:

        Przed zastosowaniem należy ustalić chemiczną i fizyczną stabilność każdego dodawanego
        leku w pH, jakie wykazuje Plasmalyte w pojemniku Viaflo.

        Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony lek należy zużyć natychmiast. Jeżeli
        roztwór nie został zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania odpowiada
        użytkownik, a przechowywanie nie powinno trwać dłużej niż 24 godziny w temperaturze od 2
        do 8°C chyba, że rekonstytucja leku nastąpiła w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach
        aseptycznych.

        5. Niezgodności dodawanych leków
        Podczas wprowadzania dodatkowych leków do roztworu Plasmalyte, należy stosować
        technikę aseptyczną. Należy dokładnie wymieszać z każdym dodatkowym lekiem. Nie
        przechowywać roztworów zawierających dodatkowe leki.

        Przed dodaniem leku do roztworu w pojemniku Viaflo należy ocenić możliwość
        niezgodności.
        Należy zapoznać się z instrukcją stosowania leku, który ma być dodany do roztworu.
        Przed dodaniem substancji lub leku należy sprawdzić, czy jest on rozpuszczalny i (lub)
        stabilny w wodzie i że zakres pH roztworu Plasmalyte jest odpowiedni (pH 6,5 – 8,0). Po
        dodaniu, sprawdzić możliwą zmianę koloru i (lub) wystąpienie osadu, nierozpuszczalnych
        kompleksów lub kryształów.
        Nie należy stosować dodatków, o których wiadomo, że są niezgodne.

        Baxter i Viaflo są znakami towarowymi Baxter International Inc.
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026