Szukaj apteki/leku
Szukam leku
Szukam apteki
Penicillinum crystallisatum TZF, 3 000 000 j.m., proszek do sporz. roztw. do wstrz., 1 fiolka
Producent
Polfa Tarchomin
Opakowanie
1 fiolka
Postać
proszek do sporz. roztw. do wstrz.
Dostępność
Produkt dostępny na receptę
Dawkowanie
Domięśniowo lub dożylnie. 1 mln j.m. odpowiada 600 mg benzylopenicyliny potasowej. Dorośli. Zwykle zalecana dawka: w ciężkich zakażeniach wywołanych przez paciorkowce i pneumokoki, jak zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych 12-24 mln j.m. na dobę w dawkach podzielonych co 2-6 h*; w ciężkich zakażeniach wywołanych przez gronkowce (wrażliwe na penicylinę) 5-24 mln j.m. na dobę w dawkach podzielonych co 4-6 h. (*Ze względu na krótki okres półtrwania lek podaje się w dawkach podzielonych zazwyczaj co 4-6 h z wyjątkiem zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych/posocznicy, gdy antybiotyk powinien być podawany co 2 h). Zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie płuc, oskrzeli, ropniak, zapalenie osierdzia, przewlekłe zapalenie wsierdzia, wywołane przez paciorkowce, w tym również grupy A, pneumokoki, gronkowce: co najmniej 5 mln j.m. do 24 mln j.m. w zależności od zakażenia i stopnia ciężkości, w dawkach podzielonych, co 4 do 6 h; w paciorkowcowym zapaleniu wsierdzia: 12-18 mln j.m. w dawkach podzielonych co 4-6 h lub we wlewie ciągłym przez 4-6 tyg. Meningokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i (lub) posocznica: 24 mln j.m. po 2 mln j.m. co 2 h. Zakażenia skóry i tkanek miękkich: 2-4 mln j.m. co 4-6 h; stosować w połączeniu z klindamycyną, podawanie kontynuować do poprawy klinicznej pacjenta, pacjent bez gorączki przez 48-72 h. Błonica (w skojarzeniu z antytoksyną): 2-3 mln j.m., w dawkach podzielonych co 4-6 h przez 10-12 dni. Zapalenie tkanki łącznej (róża, cellulitis): 2-4 mln j.m. co 4 h, czas trwania kuracji 10 dni. Ostry rzut gorączki reumatycznej wywołany zakażeniem paciorkowcowym, zapalenie stawów: Streptococcus Grupa A (S. pyogenes), Streptococcus Grupa B (S. agalactiae): 2 mln j.m. co 4 h. Zapalenie kości i szpiku: Enterococcus spp. (wrażliwe na penicylinę) lub paciorkowce (beta-hemolizujące): 20- 24 mln j.m. na dobę jako wlew ciągły lub w dawkach podzielonych co 4 h przez 6 tyg. U pacjentów z towarzyszącym zapaleniem wsierdzia wywołanym wrażliwym na penicylinę Enterococcus spp. zaleca się dodanie aminoglikozydu przez 4-6 tyg. Kiła OUN, kiła narządu wzroku: 18-24 mln j.m. na dobę i.v. podawane po 3-4 mln j.m. co 4 h lub we wlewie ciągłym przez 10-14 dni. Zakażenia gardła, dolnych dróg oddechowych i narządów płciowych wywołane przez Fusobacterium spp.: 5-10 mln j.m. w dawkach podzielonych co 4-6 h. Wąglik: 8 mln j.m. w dawkach podzielonych co 6 h (mogą być wymagane wyższe dawki w zależności od wrażliwości organizmu). Borelioza: 18-24 mln j.m. w dawkach podzielonych, co 4 h, czas trwania leczenia 14-28 dni. Zakażenia wywołane przez Clostridium spp. (w tym tężec): 20 mln j.m./dobę w dawkach podzielonych co 4-6 h. Listerioza: 15-20 mln j.m. w dawkach podzielonych co 4-6 h dziennie przez 2-4 tyg. Promienica. Promienica szyjno-twarzowa: 1-6 mln j.m. na dobę, w dawkach podzielonych, co 4-6 h. Promienica brzuszna: 10-20 mln j.m. na dobę, w dawkach podzielonych, co 4-6 h. Profilaktyka okołoporodowa zakażeń paciorkowcowych grupy B (Streptococcus agalactiae): pierwsza dawka 5 mln j.m., następnie 2,5 mln j.m. co 4 h aż do porodu. Dzieci i niemowlęta. Łagodne do umiarkowanych zakażenia: 100 000 do 150 000 j.m./kg mc. na dobę w dawkach podzielonych co 4-6 h domięśniowo lub dożylnie (maks. 8 mln j.m. na dobę). Ciężkie zakażenia: 200 000 do 300 000 j.m./kg mc. na dobę w 4 do 6 dawkach podzielonych. Nie należy przekraczać dawki 24 mln j.m. na dobę. Noworodki. Noworodki ≤7 dni: 25 000 do 50 000 j.m./kg mc. co 12 h domięśniowo lub dożylnie. Noworodki >7 dni: 25 000 do 50 000 j.m./kg mc. co 8 h domięśniowo lub dożylnie. U noworodków o masie <1 kg schemat dawkowania co 12 h może zostać utrzymany do ukończenia 2 tyg. życia. Czas leczenia. Czas leczenia zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia. W zakażeniach wywołanych przez paciorkowce grupy A leczenie należy prowadzić przynajmniej przez 10 dni. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek: CCr 50-30 ml/min - dawka maksymalna 1 500 000 j.m., przerwa między dawkami 4 h; CCr 30-30 ml/min – dawka maksymalna 1 000 000 j.m., przerwa między dawkami 4 h; CCr <10 ml/min – dawka maksymalna 500 000 j.m., przerwa między dawkami 8 h. Dawka uzupełniająca po hemodializie wynosi 500 000 j.m. Sposób podania. Roztwory penicyliny należy podawać zaraz po przygotowaniu. Benzylopenicylinę można podawać domięśniowo (nie więcej niż 2 mln j.m. w jednym wstrzyknięciu) lub dożylnie (we wstrzyknięciu trwającym 3-5 min lub w infuzji dożylnej). Dawki >2 mln j.m. należy podawać dożylnie powoli (nie szybciej niż 500 000 j.m./min). Dawkę ≥20 mln j.m. należy podawać tylko w infuzji dożylnej. Domięśniowe wstrzyknięcia penicylin należy wykonywać z dużą ostrożnością, by nie uszkodzić nerwów obwodowych lub naczyń krwionośnych. Podczas podawania dożylnego należy zachować ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia zakrzepowego zapalenia żył.
Zastosowanie
Ciężkie zakażeniach wywoływane przez drobnoustroje wrażliwe na benzylopenicylinę, gdy konieczne jest szybkie uzyskanie wysokiego stężenia antybiotyku: zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie płuc, oskrzeli, zapalenie osierdzia, przewlekłe zapalenie wsierdzia, wywołane przez paciorkowce, w tym również grupy A, pneumokoki, gronkowce; posocznica; meningokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych; zakażenia skóry i tkanek miękkich; błonica (w skojarzeniu z antytoksyną); ropniak płuc; ostry rzut gorączki reumatycznej wywołany zakażeniem paciorkowcowym, zapalenie stawów; zapalenie kości i szpiku; kiła ośrodkowego układu nerwowego, kiła narządu wzroku; rzeżączka; zakażenia gardła, dolnych dróg oddechowych i narządów płciowych wywołane przez Fusobacterium spp.; wąglik, borelioza, zakażenia wywołane przez Clostridium spp. (w tym tężec), listerioza, pastereloza, promienica; profilaktyka okołoporodowa zakażeń paciorkowcowych grupy B (Streptococcus agalactiae). Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę miejscowe oficjalne wytyczne dotyczące stosowania antybiotyków.
