logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Paclitaxel Kabi 6 mg/ml konc. do sporz. roztw. do inf. fiolka 16,7 ml

        Paclitaxel Kabi, 6 mg/ml, konc. do sporz. roztw. do inf., fiolka 16,7 ml

        Paclitaxel Kabi
        6 mg/ml, konc. do sporz. roztw. do inf., fiolka 16,7 ml
        • 6 mg/ml, fiolka 100 ml, konc. do sporz. roztw. do inf.
        • 6 mg/ml, fiolka 25 ml, konc. do sporz. roztw. do inf.
        • 6 mg/ml, fiolka 5 ml, konc. do sporz. roztw. do inf.
        • 6 mg/ml, fiolka 50 ml, konc. do sporz. roztw. do inf.
        Producent

        Fresenius Kabi

        Opakowanie

        fiolka 16,7 ml

        Postać

        konc. do sporz. roztw. do inf.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Dawkowanie

        Lek należy podawać pod nadzorem wykwalifikowanego lekarza mającego doświadczenie w prowadzeniu chemioterapii przeciwnowotworowej. Przed rozpoczęciem stosowania paklitakselu należy zastosować premedykację składającą się z: kortykosteroidu - deksametazon 20 mg (8-20 mg u pacjentów z mięsakiem Kaposiego) doustnie na 12 i 6 h przed rozpoczęciem wlewu lub dożylnie na 30 do 60 min przed rozpoczęciem wlewu; leku przeciwhistaminowego - difenhydramina 50 mg (lub inny lek przeciwhistaminowy) dożylnie na 30 do 60 min przed rozpoczęciem wlewu; antagonisty receptorów H2 - cymetydyna 300 mg dożylnie lub ranitydyna 50 mg dożylnie na 30 do 60 min przed rozpoczęciem wlewu. Rak jajnika. Leczenie pierwszego rzutu raka jajnika: paklitaksel w dawce175 mg/m2 pc. w 3-godzinnym wlewie dożylnym (lub w dawce 135 mg/m2 pc. w 24-godzinnym wlewie dożylnym), z następującym po nim podaniem cisplatyny w dawce 75 mg/m2 pc., z zachowaniem 3-tygodniowej przerwy między kolejnymi kursami leczenia. Leczenie drugiego rzutu raka jajnika: paklitaksel w dawce 175 mg/m2 pc. w 3-godzinnym wlewie dożylnym, z zachowaniem 3-tygodniowej przerwy między kolejnymi kursami leczenia. Rak piersi. Leczenie uzupełniające raka piersi: paklitaksel w dawce 175 mg/m2 pc. w 3-godzinnym wlewie dożylnym, co 3 tyg., po terapii wielolekowej zawierającej antracyklinę i cyklofosfamid (AC); leczenie powinno obejmować 4 kursy podawania paklitakselu. Leczenie pierwszego rzutu raka piersi: paklitaksel w dawce 220 mg/m2 pc. w 3-godzinnym wlewie dożylnym następującym 24 h po podaniu doksorubicyny w dawce 50 mg/m2 pc., z zachowaniem 3-tygodniowej przerwy między kolejnymi kursami leczenia. W skojarzeniu z trastuzumabem, zaleca się podawanie dawki paklitakselu 175 mg/m2 pc. w 3-godzinnym wlewie dożylnym, z zachowaniem 3-tygodniowej przerwy między kolejnymi kursami (podawanie paklitakselu można rozpocząć następnego dnia po pierwszej dawce trastuzumabu lub bezpośrednio po kolejnych dawkach, jeżeli poprzednia dawka trastuzumabu była dobrze tolerowana; szczegóły dotyczące dawkowania trastuzumabu znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego dla trastuzumabu). Leczenie drugiego rzutu raka piersi: paklitaksel w dawce 175 mg/m2 pc. w 3-godzinnym wlewie dożylnym, z zachowaniem 3-tygodniowej przerwy między kolejnymi kursami leczenia. Zaawansowana postać niedrobnokomórkowego raka płuca: paklitaksel w dawce 175 mg/m2 pc. w 3-godzinnym wlewie dożylnym, z następującym po nim podaniem cisplatyny w dawce 80 mg/m2 pc., z zachowaniem 3-tygodniowej przerwy między kolejnymi kursami leczenia. Mięsak Kaposiego w przebiegu AIDS: paklitaksel w dawce 100 mg/m2 pc. w 3-godzinnym wlewie dożylnym, z zachowaniem 2-tygodniowej przerwy między kolejnymi kursami leczenia. Dostosowywanie dawki. Paklitakselu nie należy ponownie podawać do czasu, aż liczba granulocytów obojętnochłonnych osiągnie wartość ≥1,5 x 109/l (u pacjentów z mięsakiem Kaposiego ≥1 x 109/l) a płytek krwi ≥100 x 109/l (u pacjentów z mięsakiem Kaposiego ≥75 x 109/l). U pacjentów z nasiloną neutropenią (liczba neutrofilów <0,5 x 109/l utrzymująca się przez 7 dni lub dłużej) lub nasiloną neuropatię obwodową, należy zmniejszyć dawki paklitakselu w kolejnych cyklach leczenia o 20% (u pacjentów z mięsakiem Kaposiego o 25%). W przypadku wystąpienia ciężkiego zapalenia błon śluzowych u pacjentów z mięsakiem Kaposiego, dawkę paklitakselu zmniejszyć o 25%. Szczególne grupy pacjentów. Brak wystarczających danych, aby proponować zmiany dawkowania u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością wątroby; nie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek i dlatego brak wystarczających danych dotyczących dawkowania. Sposób podania. Lek należy podawać przez zestaw do infuzji z filtrem wewnętrznym zawierającym błonę z mikroporami o średnicy ≤0,22 µm. Rycynooleinian makrogologlicerolu zawarty w preparacie może powodować wypłukiwanie DEHP z pojemników wykonanych z PCV, w ilościach zwiększających się z upływem czasu i ze wzrostem stężenia leku - przygotowanie, przechowywanie i podawanie leku powinno odbywać się z użyciem sprzętu niezawierającego PCV.

        Zastosowanie

        Rak jajnika. Leczenie pierwszego rzutu w skojarzeniu z cisplatyną u pacjentów z zaawansowanym rakiem jajnika lub resztkowym nowotworem (>1 cm) po wcześniejszej laparotomii. Leczenie drugiego rzutu raka jajnika z przerzutami w przypadkach, w których standardowe leczenie schematami zawierającymi platynę okazało się nieskuteczne. Rak piersi. Leczenie uzupełniające (adjuwantowe) raka piersi z przerzutami do węzłów chłonnych u pacjentów po standardowej terapii antracykliną i cyklofosfamidem (AC) - leczenie uzupełniające paklitakselem należy rozważyć jako alternatywę do przedłużonej terapii AC. Początkowe leczenie miejscowo zaawansowanych lub przerzutowych postaci raka piersi, w skojarzeniu z antracykliną u pacjentek, u których można zastosować leczenie antracyklinami lub w skojarzeniu z trastuzumabem u pacjentek ze zwiększoną ekspresją receptora HER-2 na poziomie 3+ oznaczonym metodą immunohistochemiczną, u których leczenie antracyklinami nie jest odpowiednie. Monoterapia raka piersi z przerzutami u chorych, u których leczenie antracykliną okazało się nieskuteczne lub u chorych, u których leczenie antracykliną nie może być zastosowane. Zaawansowany niedrobnokomórkowy rak płuca. Leczenie niedrobnokomórkowego raka płuca w skojarzeniu z cisplatyną u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do zabiegu chirurgicznego dającego szansę na wyleczenie i (lub) do radioterapii. Mięsak Kaposiego w przebiegu AIDS. Leczenie zaawansowanego mięsaka Kaposiego występującego w przebiegu AIDS u pacjentów, u których leczenie antracyklinami liposomalnymi okazało się nieskuteczne (niewielka liczba danych potwierdza skuteczność zastosowania paklitakselu w powyższym wskazaniu).

        Treść ulotki

        1. Co to jest Paclitaxel Kabi i w jakim celu się go stosuje

        Paclitaxel Kabi należy do grupy leków przeciwnowotworowych określanych jako „taksany”. Leki te
        hamują wzrost komórek nowotworowych.

        Paclitaxel Kabi jest stosowany w leczeniu następujących nowotworów:

        Rak jajnika:
        ­- jako lek pierwszego rzutu (po wcześniejszej operacji, w skojarzeniu z lekiem zawierającym
           platynę, cisplatyną);
        - ­ gdy zawiodły inne metody leczenia z użyciem tradycyjnych leków zawierających platynę.

        Rak piersi:
        -
        ­ jako lek pierwszego rzutu w leczeniu zaawansowanej choroby lub choroby, która
          rozprzestrzenia się na inne części ciała (przerzuty). Paclitaxel Kabi stosuje się w skojarzeniu
          z antracykliną (np. doksorubicyna) lub z trastuzumabem (u pacjentek, u których nie można
          stosować leczenia antracyklinami i u których na powierzchni komórek nowotworowych
          występują białka receptora HER-2, patrz ulotka dla pacjenta dotycząca trastuzumabu);
        ­ - jako terapia uzupełniająca po leczeniu antracykliną i cyklofosfamidem (AC);
        ­ - jako lek drugiego rzutu w leczeniu pacjentek, u których nie powiodło się standardowe leczenie
          antracyklinami lub u chorych, u których leczenie antracyklinami nie jest odpowiednie.

        Zaawansowany niedrobnokomórkowy rak płuca:
        ­- w leczeniu skojarzonym z cisplatyną u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do zabiegu
           chirurgicznego i (lub) radioterapii.

        Mięsak Kaposi’ego w przebiegu AIDS:
        ­- u pacjentów, u których inne metody leczenia (np. leczenie liposomalnymi postaciami
          antracyklin) okazały się nieskuteczne.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Paclitaxel Kabi

        Kiedy nie stosować leku Paclitaxel Kabi:
        ­- jeśli pacjent ma uczulenie na paklitaksel lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
          (wymienionych w punkcie 6), zwłaszcza na makrogologlicerolu rycynooleinian
          (polioksoetylowany olej rycynowy);
        ­ - podczas karmienia piersią;
        ­ - u pacjentów ze zmniejszoną liczbą białych krwinek (wyjściowa liczba granulocytów
          obojętnochłonnych <1,5 × 109/l lub <1,0 × 109/l u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego – należy
          zasięgnąć porady lekarza). Lekarz wykona badanie krwi w celu sprawdzenia czy pacjent
          posiada wystarczającą liczbę krwinek;
        - ­ w przypadku występowania ciężkiego i niekontrolowanego zakażenia, wyłącznie
          u pacjentów otrzymujących Paclitaxel Kabi w celu leczenia mięsaka Kaposi’ego.

        Jeśli u pacjenta występuje którakolwiek z powyżej wymienionych okoliczności, przed rozpoczęciem
        leczenia lekiem Paclitaxel Kabi należy powiadomić o tym lekarza.

        Nie zaleca się stosowania leku Paclitaxel Kabi u dzieci (w wieku poniżej 18 lat).

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Paclitaxel Kabi należy omówić to z lekarzem.
        Aby zminimalizować reakcje alergiczne, przed otrzymaniem leku Paclitaxel Kabi pacjent otrzyma
        inne leki.

        ­ - Jeśli u pacjenta występują reakcje alergiczne (takie jak trudności w oddychaniu, uczucie
          duszności, ucisk w klatce piersiowej, spadek ciśnienia tętniczego krwi, zawroty głowy, uczucie
          pustki w głowie, reakcje skórne w postaci wysypki lub obrzęku).
        ­ - Jeśli u pacjenta występuje gorączka, silne dreszcze, ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
          (objawy zahamowania czynności szpiku kostnego).
        ­ - Jeśli u pacjenta występuje zdrętwienie, uczucie mrowienia i kłucia, wrażliwość na dotyk lub
          osłabienie rąk i nóg (objawy neuropatii obwodowej), może być konieczne zmniejszenie dawki
          leku Paclitaxel Kabi.
        ­ - Jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby, w takim przypadku nie zaleca
          się stosowania leku Paclitaxel Kabi.
        ­ - Jeśli u pacjenta występują zaburzenia przewodzenia serca.
        ­ - Jeśli w trakcie leczenia lekiem Paclitaxel Kabi lub wkrótce potem wystąpi u pacjenta ciężka lub
          uporczywa biegunka, przebiegająca z gorączką i bólem brzucha; przyczyną może być zapalenie
          jelita grubego (rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy).
        ­ - Jeśli pacjent był poddany wcześniej radioterapii klatki piersiowej (gdyż może to zwiększyć
          ryzyko zapalenia płuc).
        ­ - Jeśli u pacjenta wystąpi ból lub zaczerwienienie jamy ustnej (objawy zapalenia błony śluzowej
          jamy ustnej) i jest poddany leczeniu mięsaka Kaposi’ego konieczne może być zastosowanie
          mniejszej dawki.

        Biorąc pod uwagę możliwość wynaczynienia, zaleca się ścisłą obserwację miejsca infuzji pod kątem
        możliwego wycieku podczas podawania leku.

        Jeśli którekolwiek z powyższych zdarzeń dotyczy pacjenta, należy natychmiast poinformować
        lekarza.

        Paclitaxel Kabi należy podawać wyłącznie do żyły. Podawanie leku Paclitaxel Kabi dotętniczo może
        powodować zapalenie tętnic, co może prowadzić do bólu, opuchlizny, zaczerwienienia i pieczenia.

        Paclitaxel Kabi a inne leki
        Jeśli pacjent przyjmuje paklitaksel jednocześnie z którymkolwiek z poniższych leków, powinien
        omówić to z lekarzem:
        ­ - leki przeciwzakaźne (np. antybiotyki, takie jak erytromycyna, ryfampicyna; jeśli pacjent nie jest
          pewien, czy przyjmowany lek jest antybiotykiem, powinien zapytać lekarza, pielęgniarki lub
          farmaceuty), w tym również leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol);
        ­ - leki stosowane w celu stabilizacji nastroju, nazywane czasami lekami przeciwdepresyjnymi
          (np. fluoksetyna);
        ­ - leki stosowane w leczeniu drgawek (napadów padaczkowych) (np. karbamazepina, fenytoina);
        ­ - leki stosowane w celu zmniejszenia stężenia tłuszczów we krwi (np. gemfibrozyl);
        ­ - leki stosowane w leczeniu zgagi lub wrzodów żołądka (np. cymetydyna);
        ­ - leki stosowane w leczeniu HIV i AIDS (np. rytonawir, sakwinawir, indynawir, nelfinawir,
          efawirenz, newirapina);
        ­ - lek o nazwie klopidogrel, stosowany w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi.

        Ilość alkoholu w tym leku może zmieniać działanie innych leków. Jeśli pacjent przyjmuje inne leki,
        powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży należy poinformować lekarza
        przed rozpoczęciem stosowania leku Paclitaxel Kabi. Jeśli istnieje możliwość zajścia w ciążę podczas
        leczenia, należy stosować skuteczne i bezpieczne metody antykoncepcji. Nie zaleca się stosowania
        leku Paclitaxel Kabi w okresie ciąży, chyba, że jest to bezwzględnie konieczne.
        Leczeni mężczyźni i kobiety w wieku rozrodczym, a także ich partnerzy muszą stosować metody
        antykoncepcji przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia paklitakselem. Mężczyźni
        powinni przed leczeniem zasięgnąć porady dotyczącej przechowywania nasienia, z uwagi na
        możliwość wystąpienia nieodwracalnej niepłodności.

        Jeśli pacjentka karmi piersią należy poinformować o tym lekarza. Nie wiadomo czy paklitaksel
        przenika do mleka ludzkiego. Ze względu na potencjalny szkodliwy wpływ leku na niemowlę, należy
        przerwać karmienie piersią podczas stosowania leku Paclitaxel Kabi. Nie należy wznawiać karmienia
        piersią, dopóki lekarz nie zaleci inaczej.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Nie ma powodu, by pacjent nie mógł prowadzić pojazdów między kolejnymi cyklami leczenia. Należy
        jednak pamiętać, że Paclitaxel Kabi zawiera pewną ilość alkoholu i prowadzenie pojazdu
        bezpośrednio po przyjęciu leku nie jest zalecane z powodu możliwego wpływu na ośrodkowy układ
        nerwowy. Jak w każdym przypadku, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli
        występują zawroty głowy lub uczucie pustki w głowie.
        Ilość alkoholu w tym leku może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn,
        gdyż może on wpływać na ocenę sytuacji i szybkość reakcji.

        Paclitaxel Kabi zawiera makrogologlicerolu rycynooleinian i alkohol
        Lek zawiera makrogologlicerolu rycynooleinian, który może powodować silne reakcje alergiczne.
        Należy powiadomić lekarza w przypadku uczulenia na ten składnik leku Paclitaxel Kabi.

        Ten lek zawiera 393 mg alkoholu (etanolu) w 1 ml, co jest równoważne 39,3% w/v. Ilość alkoholu
        w dawce 52,5 ml tego leku jest równoważna 515,8 ml piwa lub 206,3 ml wina.
        Jeśli pacjent ma padaczkę lub problemy z wątrobą, powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty
        przed zastosowaniem leku.

        Jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu, powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty przed
        zastosowaniem tego leku.

        3. Jak stosować Paclitaxel Kabi

        ­ - Aby zminimalizować reakcje alergiczne, przed rozpoczęciem stosowania leku Paclitaxel Kabi
          pacjent otrzyma inne leki. Leki te mogą być podawane w postaci tabletek lub infuzji dożylnej,
          albo w obu postaciach.
        ­ - Paclitaxel Kabi podaje się w kroplówce do jednej z żył (jako infuzja dożylna), przez
          umieszczony w zestawie filtr. Paclitaxel Kabi jest podawany przez fachowy personel medyczny.
        - Fachowy personel medyczny przygotuje roztwór do infuzji przed podaniem. Dawka leku będzie
          zależeć również od wyników badań krwi pacjenta. W zależności od rodzaju i stopnia nasilenia
          nowotworu Paclitaxel Kabi stosuje się w monoterapii lub w skojarzeniu z innym lekiem
          przeciwnowotworowym.
        ­ - Paclitaxel Kabi należy zawsze podawać do jednej z żył w ciągu 3 lub 24 godzin. Zwykle lek
          podaje się co 2 lub 3 tygodnie, chyba że lekarz zaleci inaczej. Lekarz poinformuje pacjenta
          o liczbie cykli leczenia lekiem Paclitaxel Kabi, które pacjent musi otrzymać.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy reakcji
        alergicznych, w tym jeden lub więcej objawów wymienionych poniżej:

        ­-   uderzenia gorąca;
        ­ -   reakcje skórne;
        ­ -   swędzenie;
        ­ -    ucisk w klatce piersiowej;
        ­ -   duszność lub trudności w oddychaniu;
        ­ -   opuchlizna.
        Wszystkie z tych reakcji mogą być objawem ciężkich działań niepożądanych.

        Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeżeli wystąpi:
        ­- gorączka, silne dreszcze, ból gardła lub owrzodzenia jamy ustnej (objawy zahamowania
          czynności szpiku kostnego);
        ­ - drętwienie lub osłabienie rąk i nóg (objawy obwodowej neuropatii);
        ­ - ciężka lub przewlekła biegunka, której towarzyszy gorączka i ból żołądka.

        Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
        ­− niewielkie reakcje alergiczne takie jak uderzenia gorąca, wysypka, swędzenie;
        ­− zakażenia: głównie górnych dróg oddechowych i dróg moczowych;
        ­− ból gardła lub owrzodzenia jamy ustnej, ból lub zaczerwienienie jamy ustnej, biegunka, złe
           samopoczucie (nudności, wymioty);
        ­− łysienie (w większości przypadków łysienie rozpoczynało się wcześniej niż po miesiącu od
           początku przyjmowania paklitakselu. U większości z tych pacjentów dochodziło do widocznej
           utraty włosów (powyżej 50%)).
        − ból mięśni, skurcze, ból stawów;
        − drętwienie, mrowienie lub osłabienie rąk i nóg (objawy neuropatii obwodowej); mogą się
           utrzymywać ponad 6 miesięcy od zakończenia leczenia paklitakselem;
        − badania mogą wskazywać na: zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do krwawień
           i zwiększonej skłonności do powstawania siniaków, zmniejszenie liczby białych lub
           czerwonych komórek krwi oraz niskie ciśnienie tętnicze krwi.

        Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
        − przemijające, łagodne zmiany w obrębie paznokci i zaburzenia skóry, reakcje w miejscu
           wstrzyknięcia (miejscowa opuchlizna, ból, zaczerwienienie skóry);
        − badania mogą wskazywać na: zmniejszenie częstotliwości rytmu serca, znaczny wzrost
           aktywności enzymów wątrobowych (fosfatazy alkalicznej i aminotransferazy
           asparaginianowej).

        Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
        − wstrząs wywołany zakażeniem (określany jako „wstrząs septyczny”);
        ­ − kołatanie serca, zaburzenie czynności serca (blok przedsionkowo-komorowy, kardiomiopatia),
           przyspieszone bicie serca, zawał serca, niewydolność oddechowa;
        ­ − zmęczenie, pocenie się, omdlenia, ciężkie reakcje alergiczne, zapalenie żył, obrzęk twarzy,
           warg, jamy ustnej, języka lub gardła;
        ­ − ból pleców, ból w klatce piersiowej, ból w okolicy dłoni i stóp, dreszcze, ból brzucha;
        ­ − badania mogą wskazywać na: znaczny wzrost stężenia bilirubiny (żółtaczka), wysokie ciśnienie
           tętnicze krwi, zakrzep krwi.

        Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):
        ­− zmniejszona liczba białych komórek krwi z gorączką i zwiększone ryzyko zakażenia (gorączka
           neutropeniczna);
        − ­ schorzenia nerwów, w tym osłabienie mięśni ramion i nóg (neuropatia ruchowa);
        ­ − niewydolność serca;
        ­ − uczucie braku powietrza, zator tętnicy płucnej, zwłóknienie płuc, śródmiąższowe zapalenie
        − płuc, duszność, wysięk opłucnowy;
        ­ − niedrożność jelit, perforacja jelit, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki;
        ­ − świąd, wysypka, zaczerwienienie skóry (rumień);
        ­ − zakażenie krwi (posocznica), zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc;
        ­ − gorączka, odwodnienie, osłabienie, obrzęki i złe samopoczucie;
        ­ − ciężkie reakcje alergiczne, które stanowią zagrożenie dla życia (reakcje anafilaktyczne);
        ­ − badania mogą wskazywać na: wzrost stężenia kreatyniny we krwi, który wskazuje na
           zaburzenia czynności nerek.

        Bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
        − nieregularny, przyspieszony rytm serca (migotanie przedsionków, tachykardia nadkomorowa);
        ­   nagłe zaburzenia komórek tworzących krew (ostra białaczka szpikowa, zespół
           mielodysplastyczny);
        − zaburzenia nerwu wzrokowego i (lub) widzenia (mroczki iskrzące);
        ­ − utrata lub zaburzenia słuchu (ototoksyczność), szumy uszne, zawroty głowy pochodzenia
           błędnikowego;
        ­ − kaszel;
        ­ − zakrzep krwi w naczyniach krwionośnych jamy brzusznej i jelit (zakrzepica krezki), zapalenie
           okrężnicy, czasami z utrzymującą się ciężką biegunką (rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy,
           zapalenie okrężnicy w przebiegu neutropenii), wodobrzusze, zapalenie przełyku, zaparcie;
        − ­ ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym gorączka, zaczerwienienie skóry, ból stawów i (lub)
           zapalenie oka (zespół Stevensa i Johnsona), miejscowe łuszczenie się skóry (martwicze
           oddzielanie się naskórka), zaczerwienienie z nieregularnymi czerwonymi plamami (wysięki)
           (rumień wielopostaciowy), zapalenie skóry z pęcherzami i łuszczeniem się (złuszczające
           zapalenie skóry), pokrzywka, oddzielanie się paznokci od łożyska (pacjenci w trakcie leczenia
           powinni stosować przeciwsłoneczny krem ochronny do rąk oraz stóp);
        − utrata apetytu (jadłowstręt);
        ­ − ciężkie reakcje nadwrażliwości ze wstrząsem, które stanowią zagrożenie dla życia (wstrząs
           anafilaktyczny);
        − zaburzenia czynności wątroby (martwica wątroby, encefalopatia wątrobowa (w obu
           przypadkach zgłoszono przypadki zgonu));
        − stan splątania;
        ­ − napady typu grand mal, uszkodzenie nerwów w mózgu (neuropatia nerwów autonomicznych
           wpływająca na mimowolne funkcje organizmu, co może powodować niedrożność jelit i spadek
           ciśnienia krwi), drgawki, zaburzenia czynności mózgu (encefalopatia), zawroty głowy, bóle
           głowy, trudności z koordynacją ruchów (ataksja).

        Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        ­− zespół lizy guza (zespół rozpadu guza);
        ­− gromadzenie płynu w plamce żółtej (obrzęk plamki żółtej), percepcja zjawisk światła takich jak
           błyski (fotopsja), złogi w ciele szklistym (męty ciała szklistego);
        ­ − zapalenie żył;
        ­ − zgrubienie i stwardnienie skóry, naczyń krwionośnych i narządów wewnętrznych
           (sklerodermia);
        −­ toczeń rumieniowaty układowy (rumień w kształcie skrzydeł motyla);
        ­ − zaburzenia krzepnięcia, notowano przypadki rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego
           (DIC, ang. disseminated intravascular coagulation); jest to poważna choroba, powodująca zbyt
           łatwe krwawienie lub zbyt łatwe powstawanie zakrzepów, lub oba te zaburzenia jednocześnie;
        − ­ zaczerwienienie i obrzęk wewnętrznej powierzchni dłoni i podeszew stóp, mogące powodować
          złuszczanie się skóry.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
        można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C
        02-222 Warszawa
        tel.: +48 22 49 21 301
        faks: +48 22 49 21 309
        strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać Paclitaxel Kabi

        Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
        Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku po: EXP.
        Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się oznaki zmętnienia lub nierozpuszczalny osad.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera Paclitaxel Kabi
        −
        ­ Substancją czynną leku jest paklitaksel. Każdy ml zawiera 6 mg paklitakselu.
           Każda fiolka 5 ml zawiera 30 mg paklitakselu.
           Każda fiolka 16,7 ml zawiera 100 mg paklitakselu.
           Każda fiolka 25 ml zawiera 150 mg paklitakselu.
           Każda fiolka 50 ml zawiera 300 mg paklitakselu.
           Każda fiolka 100 ml zawiera 600 mg paklitakselu.

        −­ Pozostałe składniki to: etanol, bezwodny, makrogologlicerolu rycynooleinian i kwas cytrynowy,
           bezwodny (do ustalenia pH).

        Jak wygląda Paclitaxel Kabi i co zawiera opakowanie
        Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.
        Paclitaxel Kabi to przejrzysty, lekko żółtawy roztwór.
        Lek jest dostępny w szklanych fiolkach z korkiem z gumy chlorobutylowej pokrytej teflonem.

        Wielkości opakowań:
        Opakowania zawierają 1 lub 5 szklanych fiolek.
        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

        Podmiot odpowiedzialny:
        Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
        Al. Jerozolimskie 134
        02-305 Warszawa

        Wytwórca:
        Fresenius Kabi Deutschland GmbH
        Pfingstweide 53
        61169 Friedberg
        Niemcy

        Corden Pharma Latina S.p.A.
        Via Murillo No. 7
        04013 Sermoneta (LT)
        Włochy

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu
        odpowiedzialnego:
        Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
        Al. Jerozolimskie 134
        02-305 Warszawa
        tel. +48 22 345 67 89

        Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
        Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

        Austria - Paclitaxel Kabi 6 mg/ml Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung
        Belgia - Paclitaxel Fresenius Kabi
        Bułgaria - Paclitaxel Kabi 6 mg/ml Концентрат за инфузионен разтвор
        Czechy - Paclitaxel Kabi
        Dania - Paclitaxel Fresenius Kabi 6 mg/ koncentrat til infusionsvaeske, opløsning
        Estonia - Paclitaxel Kabi 6 mg/ml infusioonilahuse kontsentraat
        Finlandia - Paclitaxel Fresenius Kabi 6 mg/ml infuusiokonsentraatti, liuosta varten
        Francja - Paclitaxel Kabi 6 mg/ml solution à diluer pour perfusion
        Hiszpania - Paclitaxel Fresenius Kabi 6 mg/ml concentrado para solución para perfusión
        Holandia - Paclitaxel Fresenius Kabi
        Irlandia - Paclitaxel 6 mg/ml concentrate for solution for infusion
        Łotwa - Paclitaxel Kabi 6 mg/ml koncentrāts infūziju šķīduma pagatavošanai
        Litwa - Paclitaxel Kabi 6 mg/ml koncentratas infuziniam tirpalui
        Luksemburg - Paclitaxel Kabi 6 mg/ml Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung
        Niemcy - Paclitaxel Kabi 6 mg/ml Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung
        Norwegia - Paclitaxel Fresenius Kabi 6 mg/ml konsentrat til infusjonsvæske
        Polska - Paclitaxel Kabi
        Portugalia - Paclitaxel Kabi 6 mg/ml concentrado para solução para perfusão
        Rumunia - Paclitaxel Kabi 6 mg/ml concentrat pentru soluţie perfuza
        Słowacja - Paclitaxel Kabi 6 mg/ml
        Słowenia - Paklitaksel Kabi 6 mg/ml koncentrat za raztopino za infundiranje
        Szwecja - Paclitaxel Fresenius Kabi 6 mg/ml koncentrat till infusionsvätska, lösning
        Węgry - Paclitaxel Kabi 6 mg/ml koncentrátum oldatos infúzióhoz
        Wielka Brytania - Paclitaxel 6 mg/ml concentrate for solution for infusion
        Włochy - Paclitaxel Kabi 6 mg/ml concentrato per soluzione per infusione

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 28.06.2021 r.

        -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
        Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

        Przygotowanie:
        Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnowotworowych, należy zachować ostrożność
        podczas przygotowania paklitakselu do stosowania. Rozcieńczenie powinno być wykonywane przez
        wyszkolony personel w specjalnie do tego przeznaczonym pomieszczeniu i w warunkach
        aseptycznych. Należy używać odpowiednich rękawic ochronnych. Należy przestrzegać środków
        ostrożności zapobiegających kontaktowi leku ze skórą i błonami śluzowymi. W razie kontaktu ze
        skórą miejsce to należy umyć dokładnie mydłem i wodą. W przypadku miejscowego kontaktu
        obserwowano mrowienie, pieczenie i zaczerwienienie skóry. W razie kontaktu leku z błonami
        śluzowymi, należy natychmiast przepłukać je wodą. Duszności, ból w klatce piersiowej, pieczenie
        w gardle i nudności obserwowano po wdychaniu oparów roztworu.

        W wyniku przechowywania zamkniętych fiolek w lodówce może wytrącać się osad, który ulega
        ponownemu rozpuszczeniu po lekkim wstrząśnięciu lub bez wstrząśnięcia po osiągnięciu temperatury
        pokojowej. Nie wpływa to na jakość leku. Jeśli roztwór pozostaje mętny lub osad nie rozpuszcza się,
        fiolkę należy wyrzucić.

        W przypadku wielokrotnego wprowadzania igły i pobierania leku, fiolki zachowują stabilność
        mikrobiologiczną, chemiczną i fizyczną przez 28 dni w temperaturze 25°C. Użytkownik ponosi
        odpowiedzialność za inne warunki oraz czas przechowywania leku.

        Do pobierania dawek z fiolki nie należy stosować urządzenia typu Chemo-Dispensing Pin lub
        podobnych aplikatorów z bolcami, ponieważ mogą uszkodzić korek, powodując tym samym utratę
        jałowości.

        Przygotowanie roztworu do podania dożylnego:
        Przed zastosowaniem paklitakselu w infuzji dożylnej należy rozcieńczyć lek w warunkach
        aseptycznych w 5% roztworze glukozy, w 0,9% roztworze chlorku sodu, w 5% roztworze glukozy
        w roztworze Ringera lub w 5% roztworze glukozy z 0,9% roztworem chlorku sodu, aby uzyskać
        stężenie od 0,3 do 1,2 mg/ml.

        Przygotowany roztwór do infuzji zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną w temperaturze 25°C
        przez 24 godziny, gdy jest rozcieńczony w 5% roztworze glukozy, 0,9% roztworze chlorku sodu,
        5% roztworze glukozy w płynie Ringera i 5% roztworze glukozy/0,9% roztworze chlorku sodu.

        Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy zużyć natychmiast. Jeżeli roztwór nie jest podany
        od razu, osoba podająca lek ponosi odpowiedzialność za czas oraz warunki przechowywania przed
        podaniem. Wówczas roztworu nie należy przechowywać dłużej niż przez 24 godziny w temperaturze
        od 2°C do 8°C, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie odbywało się w kontrolowanych
        i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

        Po rozcieńczeniu roztwór jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użycia.

        Po przygotowaniu roztwory mogą być mętne, co wynika z właściwości substancji pomocniczych i nie
        może być usunięte przez filtrację. Paklitaksel powinien być podawany dożylnie przez zestaw do
        infuzji z filtrem wewnętrznym z mikroporowatą membraną o średnicy porów ≤0,22 μm. W badaniach
        testowych nie stwierdzono istotnej utraty aktywności leku po podaniu roztworu przez zestaw do
        infuzji dożylnej z filtrem wewnętrznym.

        Rzadko donoszono o przypadkach wytrącania osadu podczas infuzji paklitakselu, zwykle pod koniec
        24-godzinnej infuzji. Chociaż przyczyna wytrącania osadu nie została wyjaśniona, prawdopodobnie
        ma ona związek z przesyceniem rozcieńczonego roztworu. Aby zmniejszyć ryzyko wytrącania osadu,
        paklitaksel należy podawać możliwie jak najszybciej po rozcieńczeniu oraz unikać gwałtownego
        wstrząsania i drgań roztworu. Zestawy do infuzji należy dokładnie przepłukać przed zastosowaniem.

        Wygląd roztworu należy regularnie sprawdzać podczas infuzji dożylnej i w przypadku wytrącania
        osadu przerwać infuzję.
        Aby zmniejszyć ryzyko narażenia pacjenta na kontakt z DEHP (di-(2-etyloheksylo)ftalanem), który
        może być wypłukiwany z worków z PCW, zestawów do infuzji i innego sprzętu medycznego,
        rozcieńczony roztwór paklitakselu należy przechowywać w butelkach wykonanych z innych niż PCW
        materiałów (szkło, polipropylen) lub w workach plastikowych (polipropylen, poliolefina) i podawać
        poprzez zestawy do infuzji pokryte polietylenem. Użycie zestawów z filtrem (np. IVEX-2) z krótkim
        dopływem lub rurką wylotową wykonanymi z PCW nie powoduje znaczącego wypłukania DEHP.

        Instrukcje bezpieczeństwa dotyczące przygotowywania roztworu do infuzji
        1. Wszystkie czynności należy wykonać w wydzielonym pomieszczeniu/komorze ochronnej.
            Wymagane jest używanie ochronnych rękawiczek i fartucha. W przypadku braku osobnego
            pomieszczenia/komory ochronnej, należy zastosować maskę i okulary ochronne.
        2. Kobiety w okresie ciąży lub kobiety, które mogą zajść w ciążę nie powinny przygotowywać tego
            leku.
        3. Otwarte pojemniki, takie jak fiolki i butelki i zużyte kaniule, strzykawki, cewniki, rurki
            i pozostałości po lekach cytostatycznych należy uznać za odpady niebezpieczne i usunąć je
            zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi postępowania z ODPADAMI
            NIEBEZPIECZNYMI.
        4. W razie rozlania roztworu należy zastosować się do następujących instrukcji: - należy założyć
            ubranie ochronne - stłuczone szkło należy zebrać i umieścić w pojemniku na ODPADY
            NIEBEZPIECZNE - zakażone powierzchnie należy właściwie spłukać przy użyciu obfitej ilości
            zimnej wody - spłukane powierzchnie należy wytrzeć do sucha, a materiały stosowane do
            przecierania wyrzucić zgodnie z zaleceniami dotyczącymi postępowania z ODPADAMI
            NIEBEZPIECZNYMI.
        5. W przypadku kontaktu paklitakselu ze skórą, zanieczyszczone miejsce należy polać obfitą ilością
            wody, po czym przemyć wodą z mydłem. W razie kontaktu z błonami śluzowymi należy
            natychmiast dokładnie przepłukać je wodą. W przypadku występowania jakiegokolwiek uczucia
            dyskomfortu należy zwrócić się do lekarza.
        6. W razie dostania się paklitakselu do oczu należy dokładnie przepłukać je dużą ilością zimnej
            wody. Należy niezwłocznie skontaktować się z okulistą.

        Usuwanie pozostałości
        Wszystkie niewykorzystane resztki leku oraz jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
        przepisami dotyczącymi leków cytotoksycznych.
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026