logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Orabloc 40 mg/ml+0,005 mg/ml roztw. do wstrz. 50 wkładów x 1,8 ml

        Orabloc, 40 mg/ml+0,005 mg/ml, roztw. do wstrz., 50 wkładów x 1,8 ml

        Orabloc
        40 mg/ml+0,005 mg/ml, roztw. do wstrz., 50 wkładów x 1,8 ml
        • 40 mg/ml+0,01 mg/ml, 50 wkładów x 1,8 ml, roztw. do wstrz.
        Producent

        Pierrel Pharma

        Opakowanie

        50 wkładów x 1,8 ml

        Postać

        roztw. do wstrz.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Dawkowanie

        Nasączanie iniekcyjne i podanie okołonerwowe w jamie ustnej. W przypadku prostych ekstrakcji zębów górnych bez obecności stanu zapalnego wystarcza zazwyczaj iniekcja od strony przedsionka jamy ustnej 1,8 ml roztworu na ząb. W pojedynczych przypadkach w celu uzyskania całkowitego znieczulenia może być konieczna dodatkowa iniekcja 1–1,8 ml roztworu od strony przedsionka jamy ustnej. Bolesna iniekcja od strony podniebiennej nie jest zwykle konieczna. W przypadku nacinania lub zszywania tkanek podniebienia wystarczające jest wykonanie iniekcji o objętości ok. 0,1 ml roztworu na wkłucie. W razie konieczności wykonania mnogich ekstrakcji przyległych zębów, w większości przypadków możliwe jest zmniejszenie liczby wymaganych iniekcji od strony przedsionka jamy ustnej. W przypadku prostych ekstrakcji dolnych przedtrzonowców bez obecności stanu zapalnego, wystarcza zazwyczaj iniekcja 1,8 ml roztworu na ząb. Jeżeli nie uzyskano całkowitego znieczulenia zaleca się wykonanie dodatkowej iniekcji 1–1,8 ml roztworu od strony przedsionka jamy ustnej. Jeśli powyższe procedury nie dają całkowitego znieczulenia, wskazane jest wykonanie iniekcji do otworu żuchwowego. W wypełnieniach oraz szlifowaniu kikutów zęba – z wyjątkiem dolnych przedtrzonowców – zalecane wstrzyknięcie od strony przedsionka jamy ustnej 0,5-1,8 ml na ząb, dawkowanie zależy od zakresu i czasu trwania zabiegu. We wszystkich zabiegach chirurgicznych zaleca się indywidualne dostosowywanie dawki w zależności od złożoności zabiegu i czasu jego trwania. U dorosłych maksymalna dawka artykainy wynosi 7 mg/kg mc. W przypadku znieczulenia nasiękowego dawki do 500 mg (co odpowiada 12,5 ml roztworu do wstrzykiwań) były dobrze tolerowane. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek stężenie artykainy w osoczu może ulec podwyższeniu. U osób tych zaleca się zastosowanie najmniejszej dawki potrzebnej do uzyskania całkowitego znieczulenia. U dzieci i młodzieży zalecane jest stosowanie najmniejszej dawki potrzebnej do uzyskania odpowiedniego znieczulenia; objętość iniekcji powinna być indywidualnie dostosowana do wieku i masy ciała dziecka i osoby młodocianej. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 5 mg/kg mc. preparatu nie badano u dzieci poniżej 1 rż. Sposób podania. W celu uniknięcia podania produktu do naczynia krwionośnego, przed wstrzyknięciem zaleca się wykonanie aspiracji w dwóch etapach, np. po obrocie igły o 90st., lub jeszcze lepiej o 180st.. Po wykonaniu aspiracji należy powoli wstrzyknąć 0,1 – 0,2 ml roztworu, a pozostałą część – również powoli i nie wcześniej niż po upływie 20–30 s.

        Zastosowanie

        U pacjentów dorosłych (oraz osób starszych), nastolatków, dzieci w wieku od 4 lat w celu miejscowego znieczulenia (znieczulenie nasiękowe oraz zniesienie napięcia mięśni) w stomatologii. 40 mg/ml + 0,005 mg/ml: rutynowe zabiegi, takie jak nieskomplikowane pojedyncze lub seryjne ekstrakcje zębów, usuwanie kamienia nazębnego i przygotowanie do koronek zębowych. 40 mg/ml + 0,01 mg/ml: chirurgia kości i błon śluzowych wymagająca ograniczenia przepływu krwi, chirurgia miazgi zęba (amputacja i ekstyrpacja), ekstrakcja złamanych zębów (osteotomia), długotrwałe interwencje chirurgiczne, osteosynteza przezskórna, cystektomia, interwencje śluzówkowo-dziąsłowe, apikoektomia (resekcja wierzchołka korzenia zębowego).

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Orabloc i w jakim celu się go stosuje

        Orabloc jest lekiem stosowanym w stomatologii do miejscowego znieczulenia.
        Zawiera on artykainę (substancję o działaniu miejscowo znieczulającym) oraz adrenalinę. Adrenalina
        zawęża naczynia krwionośne. Zmniejsza to przepływ krwi w miejscu wstrzyknięcia leku (miejscowe
        niedokrwienie). Dzięki temu zmniejsza się krwawienie w trakcie zabiegu oraz nasila się działanie
        miejscowo znieczulające.

        Orabloc jest stosowany w celu miejscowego znieczulenia podczas zabiegów stomatologicznych
        u osób dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 4 lat:
        - nieskomplikowane pojedyncze lub seryjne ekstrakcje zębów,
        - usuwanie kamienia nazębnego,
        - przygotowanie do koronek zębowych.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Orabloc

        Kiedy nie stosować leku Orabloc
        - jeśli pacjent ma uczulenie na artykainę lub inne środki do miejscowego znieczulenia z grupy
          amidów, adrenalinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych
          w punkcie 6),
        - u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca (np. blok przedsionkowo komorowy drugiego –
          i trzeciego stopnia),
        - jeśli pacjent ma bardzo wolne tętno,
        - jeśli pacjent ma ostrą niewydolność serca (np. po przebytym zawale mięśnia sercowego),
        - jeśli pacjent ma bardzo niskie ciśnienia krwi,
        - u pacjentów z astmą oskrzelową i nadwrażliwością na siarczyny (napady astmy wywołane
          siarczynami)
        - u dzieci poniżej 4 roku życia.

        Z uwagi na zawartość adrenaliny, nie należy stosować leku Orabloc w przypadku:
        - znieczulenia, które dotyczy obszaru ukrwionego tylko przez jedno odgałęzienie tętnicy,
        - podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego (jaskra),
        - nadczynności tarczycy,
        - napadowego częstoskurczu,
        - migotania przedsionków z szybką akcją serca,
        - przebytego w ciągu ostatnich 3 do 6 miesięcy zawału mięśnia sercowego,
        - przebytego w ciągu ostatnich 3 miesięcy zabiegu pomostowania tętnic wieńcowych,
        - przyjmowania niektórych beta-adrenolityków, takich jak propranolol; istnieje ryzyko wystąpienia
          przełomu nadciśnieniowego lub ciężkiej bradykardii,
        - guza chromochłonnego (guz rdzenia nadnerczy produkujący adrenalinę),
        - ciężkiego nadciśnienia tętniczego,
        - jednoczesnego przyjmowania niektórych leków stosowanych w leczeniu depresji lub choroby
          Parkinsona (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inhibitory MAO). Leki te mogą nasilać
          wpływ adrenaliny na serce i naczynia. Działanie to może utrzymywać się do 14 dni od
          zakończenia leczenia inhibitorami MAO.

        Leku Orabloc nie wolno podawać dożylnie.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed zastosowaniem leku Orabloc należy poinformować lekarza dentystę o:
        - niedoborze pewnych enzymów (niedobór cholinoesterazy); działanie leku Orabloc może ulec
          wydłużeniu lub być silniejsze.
        - stanie zapalnym lub zakażeniu w miejscu w którym należy wykonać wstrzyknięcie; działanie leku
          Orabloc może ulec osłabieniu z powodu zwiększonego wchłaniania leku.

        Lek Orabloc może być stosowany jedynie po dokładnym badaniu lekarskim, jeśli:
        - pacjent ma zaburzenia krzepnięcia krwi,
        - pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby (np. w przypadku zapalenia nerek lub
        marskości wątroby)
        - pacjent jest leczony jednocześnie halogenowymi wziewnymi środkami znieczulającymi (patrz
        Orabloc a inne leki)
        - pacjent ma padaczkę (patrz punkt 4).

        W przypadku któregokolwiek z poniższych schorzeń Orabloc należy podawać wyłącznie po
          dokładnym badaniu lekarskim:
        - choroby sercowo-naczyniowe, np.:
          - dławica piersiowa (ból i uczucie ucisku w klatce piersiowej spowodowane niedokrwieniem
            mięśnia serca)
          - miażdżyca (zwężenie tętnic spowodowane przez złogi, np. tłuszczów z krwi)
          - niewydolność serca
          - choroba wieńcowa (zwężenie naczyń wieńcowych serca)
          - przebyty zawał mięśnia sercowego
          - zaburzenia rytmu serca (nieregularny puls)
          - nadciśnienie tętnicze
          - zaburzenia dopływu krwi do mózgu
          - przebyty udar mózgu
        - przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc,
        - cukrzyca,
        - ciężkie zaburzenia lękowe.

        Aby uniknąć działań niepożądanych, stomatolog powinien:
        - sprawdzić historię leczenia i przyjmowane jednocześnie leki
        - wykonać próbne wstrzyknięcie jeśli istnieje ryzyko uczulenia na lek
        - wybrać możliwie najmniejszą dawkę
        - przed wstrzyknięciem sprawdzić dokładnie, czy nie wkłuł się w naczynie krwionośne.

        Po zastosowaniu leku Orabloc może występować długotrwałe zdrętwienie w znieczulonej okolicy:
        u małych dzieci, należy zachować ostrożność, aby uniknąć samougryzienia, które mogłoby
        spowodować uszkodzenie tkanek miękkich.

        Orabloc a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi dentyście o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie
        lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

        Jeśli jednocześnie przyjmowane są inne leki miejscowo znieczulające, ich wpływ na układ krążenia
        i układ nerwowy może być nasilony.

        Lek Orabloc zawiera adrenalinę, która zwęża naczynia krwionośne i podnosi ciśnienie krwi. Działanie
        adrenaliny mogą zwiększać niektóre leki stosowane w leczeniu depresji i choroby Parkinsona (nie
        należy stosować jednocześnie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych oraz inhibitorów
        MAO). (Patrz punkt 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Orabloc).
        Patrz również punkt „Kiedy nie stosować leku Orabloc” dotyczący jednoczesnego stosowania beta-
        adrenolityków (jak np. propranolol).

        Epinefryna (adrenalina) może hamować uwalnianie insuliny z trzustki, osłabiając działanie doustnych
        leków stosowanych w leczeniu cukrzycy.

        Jednoczesne stosowanie leku Orabloc oraz niektórych wziewnych środków znieczulających (np.
        halotanu) może powodować zaburzenia rytmu serca.

        Fenotiazyny mogą wpływać na wzrost ciśnienia krwi spowodowany działaniem epinefryny
        (adrenaliny). Dlatego należy unikać jednoczesnego przyjmowania tych leków. Jeśli jednoczesne
        przyjmowanie leków jest niezbędne, pacjenci powinni pozostawać pod stałą kontrolą.

        Uwaga: u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe (“rozrzedzające krew” jak heparyna lub
        kwas acetylosalicylowy) przypadkowe wstrzyknięcie leku do naczynia krwionośnego podczas
        znieczulenia miejscowego może spowodować poważne krwawienie oraz zwiększyć tendencję do
        krwawień.

        Orabloc z jedzeniem i piciem
        Po zastosowaniu leku Orabloc pacjenci powinni powstrzymać się od przyjmowania pokarmów aż do
        ustąpienia znieczulenia.

        Ciąża i karmienie piersią
        U kobiet w ciąży, stomatolog powinien zastosować Orabloc wyłącznie po dokładnej analizie stosunku
        korzyści do ryzyka.

        Brak doświadczenia dotyczącego stosowania artykainy u kobiet w ciąży, z wyjątkiem kobiet podczas
        porodu. Badania na zwierzętach wykazały, że epinefryna (adrenalina) w dawkach wyższych od
        maksymalnej zalecanej w stomatologii dawki ma toksyczne działanie na potomstwo. W przypadku
        omyłkowego podania leku do naczynia krwionośnego u matki, adrenalina może zmniejszyć przepływ
        krwi w macicy.

        Substancje czynne leku Orabloc ulegają szybkiemu rozkładowi w organizmie pacjenta. Oznacza to,
        że substancje czynne, które stanowią zagrożenie dla karmionych piersią niemowląt nie przenikają do
        mleka matki. W przypadku krótkotrwałego stosowania leku Orabloc, przerywanie karmienia piersią
        zwykle nie jest konieczne.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Lekarz dentysta powinien zadecydować o tym, w jakim czasie po zabiegu pacjent może ponownie
        prowadzić pojazd lub obsługiwać maszyny. Nie wykazano dostrzegalnego upośledzenia zdolności
        prowadzenia pojazdów po znieczuleniu z zastosowaniem artykainy.

        Orabloc zawiera pirosiarczyn sodu (E223) oraz chlorek sodu
        Pirosiarczyn sodu (E223) może niekiedy powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości oraz skurcz
        oskrzeli.
        Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol chlorku sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy, lek uznaje się za
        „wolny od sodu”.

        3. Jak stosować lek Orabloc

        Lekarz dentysta określa dawkę i sposób podawania leku Orabloc. W tym celu będzie zwykle stosował
        się do następujących zaleceń:

        Dawkowanie
        Wstrzyknięcie 1,8 ml leku Orabloc na ząb zwykle jest wystarczające do prostych zabiegów usunięcia
        górnych zębów nie objętych stanem zapalnym. W niektórych przypadkach może okazać się konieczna
        kolejne wstrzyknięcie 1 – 1,8 ml w celu osiągnięcia pełnego znieczulenia.

        Zwykle, nie każdy ząb wymaga znieczulenia pełną dawką leku Orabloc. W niektórych przypadkach
        można usunąć sąsiadujący ząb bez dodatkowego wstrzyknięcia.

        Jeśli konieczne jest nacięcie lub założenie szwów na podniebienie, wystarczająca jest dawka ok.
        0,1 ml na wkłucie. Podczas zabiegów usuwania zębów trzonowych w żuchwie, bez stanu zapalnego,
        zwykle wystarczająca jest dawka 1,8 ml na ząb. Jeżeli nie wystąpi dostateczne działanie znieczulające,
        stomatolog może wykonać kolejne wstrzykniecie 1 – 1,8 ml. Jeśli po zastosowaniu drugiej dawki, nie
        uzyskano całkowitego znieczulenia, stomatolog może wykonać przewodowe znieczulenie nerwu
        żuchwowego.

        W zależności od czasu trwania zabiegu, dawka 0,5 – 1,8 ml leku Orabloc 40 mg/ml + 0,005 mg/ml
        roztwór do wstrzykiwań jest wystarczająca do usunięcia próchnicy w celu wypełnienia zęba oraz
        w celu polerowania korony zęba. Nie odnosi się to jednak do dolnych zębów trzonowych.

        Osoby dorosłe mogą w trakcie zabiegu otrzymać do 7 mg artykainy na kg masy ciała. Dawki do
        500 mg (odpowiadające 12,5 ml roztworu do wstrzykiwań) są dobrze tolerowane.

        Pacjenci w podeszłym wieku i pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby i nerek
        U pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby i nerek (np.
        w przypadku zapalenia nerek lub marskości wątroby) stężenie artykainy we krwi może być większe.
        U pacjentów z tych grup lekarz dentysta powinien zachować szczególną ostrożność i stosować
        możliwie najmniejszą dawkę do odpowiedniego znieczulenia.

        Stosowanie u dzieci i młodzieży
        Stosując lek Orabloc u dzieci i młodzieży należy zastosować najmniejszą dawkę w celu osiągnięcia
        odpowiedniego znieczulenia. Należy indywidualnie dostosować dawkę roztworu do wstrzyknięcia do
        wieku i masy ciała dziecka. Nie należy przekraczać maksymalnej dozwolonej dawki 5 mg artykainy
        na kg masy ciała.
        Tego leku nie badano u dzieci poniżej pierwszego roku życia.

        Sposób podawania
        Lek Orabloc jest przeznaczony do podawania w jamie ustnej (zastosowanie stomatologiczne).
        Aby zapobiegać zakażeniom (np. przeniesienie wirusa zapalenia wątroby) do każdego wstrzyknięcia
        należy stosować strzykawki i igły jednorazowego użytku.
        Do jednorazowego użytku. Wszelkie niewykorzystane ilości roztworu należy zutylizować.
        Nie należy stosować leku jeśli jest przebarwiony lub mętny.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Orabloc
        W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku Orabloc, mogą wystąpić następujące
        zaburzenia układu nerwowego:
        - bóle głowy,
        - zawroty głowy,
        - nudności,
        - zaburzenia świadomości,
        - napady duszności i zaburzenia oddychania.

        Mogą również wystąpić zaburzenia układu sercowo naczyniowego, takie jak spadek lub wzrost
        ciśnienia tętniczego. Takie zaburzenia wymagają obserwacji i zastosowania odpowiedniego
        postępowania przez lekarza dentystę.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
        się do lekarza.
        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Często (mogą dotyczyć 1 na 10 pacjentów)
        Nudności, wymioty, zaburzenia czucia zęba (drętwienie), zmniejszenie czucia w obszarze ust i twarzy
        (hipoestezja); bóle głowy, prawdopodobnie wywołane przez epinefrynę.

        Niezbyt często (mogą dotyczyć 1 na 100 pacjentów)
        Bardzo szybkie bicie serca (tachykardia), zawroty głowy.

        Częstość nieznana (częstość nie może zostać określona na podstawie dostępnych danych)
        - Zaburzenia rytmu serca, wzrost ciśnienia tętniczego krwi, spadek ciśnienia tętniczego, wolna
          częstość akcji serca (bradykardia), niewydolność serca oraz wstrząs (może zagrażać życiu).
        - W zależności od dawki (w szczególności w przypadku przedawkowania lub omyłkowego
          wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego), mogą wystąpić zaburzenia układu nerwowego, np.:
        - pobudzenie, nerwowość,
        - zamroczenie przechodzące czasem w utratę przytomności, śpiączka,
        - zaburzenia oddychania prowadzące do zatrzymania oddechu,
        - drżenia mięśniowe, kurcze mięśniowe a nawet drgawki.
        - W trakcie wstrzyknięcia lub w krótkim czasie po wstrzyknięciu środków znieczulających
          w obszarze głowy, mogą wystąpić przejściowe zaburzenia widzenia (zamazane widzenie, utrata
          widzenia, podwójne widzenie).
        - Uszkodzenia nerwów (np. porażenie nerwu twarzowego) oraz zmniejszenie wrażliwości
          smakowej nie są specyficzne dla artykainy. Wystąpienie takich reakcji jest jednak możliwe
          podczas zabiegów stomatologicznych, ze względu na przebieg nerwów w obszarze
          wykonywania wstrzyknięcia lub nieprawidłową technikę wstrzyknięcia.
        - Przypadkowe wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego może niekiedy prowadzić do powstania
          obszarów niedokrwienia w miejscu wstrzyknięcia, a czasem nawet martwicy tkanki.
        - Reakcje nadwrażliwości (uczulenie lub reakcje uczuleniowe). Mogą się one objawiać
          obrzękiem lub stanem zapalnym w miejscu wstrzyknięcia. Reakcje nadwrażliwości mogą
          występować niezależnie od miejsca wstrzyknięcia w postaci:
          - zaczerwienienia skóry,
          - świądu,
          - zapalenia tkanki łącznej,
          - przeziębienia
          - obrzęku twarzy (obrzęk naczynioruchowy) z obrzękiem górnej i (lub) dolnej wargi i (lub)
            policzków,
          - obrzęku głośni z uczuciem ściskania w gardle oraz trudnościami w przełykaniu,
          - pokrzywki,
          - trudności w oddychaniu a nawet wstrząs anafilaktyczny.
        - Ze względu na zawartość pirosiarczynu sodu lek może wywoływać reakcje nadwrażliwości,
          szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową. Reakcje te mogą mieć postać wymiotów,
          biegunki, świstów, ostrych napadów astmy, zaburzeń przytomności lub wstrząsu.
        - Zaburzenia oddychania (przyspieszony oddech, spowolnienie oddechu), które mogą prowadzić
          do bezdechu.

        Dodatkowe działania niepożądane u dzieci
        U małych dzieci, w przeciwieństwie do dorosłych, z uwagi na przedłużone zdrętwienie okolic ust po
        zabiegu stomatologicznym istnieje ryzyko samougryzienia, które może powodować uraz tkanek
        miękkich jamy ustnej.

        W razie nagłego i nasilającego się działania niepożądanego należy niezwłocznie poinformować
        lekarza. Jest to bardzo istotne ponieważ niektóre działania niepożądane (np. spadek ciśnienia
        tętniczego lub zaburzenia oddychania) mogą stanowić zagrożenie dla życia.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
        można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, Tel.: +48 22 49 21 301,
        Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.
        5. Jak przechowywać lek Orabloc

        Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym i dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku po:
        Termin ważności (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
        Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu
        ochrony przed światłem.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera Orabloc
        - Substancjami czynnymi leku są artykainy chlorowodorek oraz adrenalina.
          1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 40 mg artykainy chlorowodorku oraz 0,005 mg adrenaliny
          (epinefryny) w postaci adrenaliny winianu.
        - Jeden wkład o pojemności 1,8 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 72 mg artykainy
          chlorowodorku oraz 0,009 adrenaliny (epinefryny) w postaci adrenaliny winianu.
        - Pozostałe składniki to: sodu pirosiarczyn (E 223), sodu chlorek, kwas solny 2% (do korekty pH),
          woda do wstrzykiwań.

        Jak wygląda lek Orabloc i co zawiera opakowanie
        Orabloc to jałowy, przejrzysty i bezbarwny roztwór do wstrzykiwań we wkładach z bezbarwnego
        szkła typu I, zamkniętych z obu stron korkiem z gumy bromobutylowej (z których jeden pełni funkcję
        tłoka) oraz aluminiowym uszczelnieniem.

        Wkłady pakowane w blistry z PVC (10 wkładów/blister). Blistry pakowane są w tekturowe pudełka
        zawierające 5 x 10 lub 10 x 10 wkładów.

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny
        PIERREL S.p.A. Strada Statale Appia 7 BIS 46/48, 81043 Capua (CE), Włochy
        tel: +39 0823 626 111
        fax: +39 0823 626 228

        Wytwórca
        PIERREL S.p.A. Strada Statale Appia 7 BIS 46/48, 81043 Capua (CE), Włochy
        tel: +39 0823 626 111
        fax: +39 0823 626 228
        e-mail: manufacturing@pierrelgroup.com

        Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
        Obszaru Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi
        nazwami:
        Austria: Orabloc 40 mg/ml + 5 Mikrogramm/ml Injektionslösung
        Niemcy: Orabloc 40 mg/ml + 0,005 mg/ml Injektionslösung
        Francja: Orabloc 40 mg/ml adrénalinée au 1/200 000, solution injectable
        Grecja: Orabloc (40+0,005) mg/ml ενέσιμο διάλυμα
        Polska: Orabloc
        Rumunia: Orabloc 1:200.000 40 mg/ml + 0.005 mg/ml soluție injectabilă
        Słowacja: Orabloc, 40 mg/ml + 0,005 mg/ml injekčný roztok
        Zjednoczone Królestwo
        (Irlandia Północna): Orabloc 1:200,000

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026