logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Naloxonum hydrochloricum WZF 400 µg/ml roztw. do wstrz. 10 amp. 1 ml

        Naloxonum hydrochloricum WZF, 400 µg/ml, roztw. do wstrz., 10 amp. 1 ml

        Naloxonum hydrochloricum WZF
        400 µg/ml, roztw. do wstrz., 10 amp. 1 ml
        Producent

        Polpharma

        Opakowanie

        10 amp. 1 ml

        Postać

        roztw. do wstrz.

        Dostępność

        produkt stosowany wyłącznie w lecznictwie zamkniętym

        Dawkowanie

        Dożylnie, domięśniowo lub podskórnie. Dawka naloksonu i droga podania zależą od stanu pacjenta, rodzaju oraz ilości podanego opioidu. Zatrucie opioidami. Dorośli: dawka początkowa wynosi 400-2000 µg we wstrzyknięciu dożylnym, w razie potrzeby wstrzyknięcia powtarzać co 2-3 min, aż do powrotu świadomości i równego, miarowego oddechu. Jeżeli po podaniu 10 mg nie nastąpi nawet chwilowa poprawa czynności oddechowej i powrót świadomości, oznacza to, że przyczyną wystąpienia tych objawów prawdopodobnie nie jest przedawkowanie opioidów. Preparat można podawać również domięśniowo lub podskórnie; w stanach zagrożenia życia lek należy podawać dożylnie. Dzieci: zwykle 10 µg/kg mc. w jednorazowym wstrzyknięciu dożylnym; w razie potrzeby można podać dodatkową dawkę 100 µg/kg mc. Jeżeli nie można podać naloksonu dożylnie, lek stosować domięśniowo lub podskórnie w dawkach podzielonych. Wyprowadzanie ze znieczulenia wywołanego opioidami. Dorośli: zwykle 100-200 µg (tj. 1,5-3 µg/kg mc.) we wstrzyknięciu dożylnym. W niektórych przypadkach, zwłaszcza gdy zastosowano lek opioidowy o długim czasie działania może być konieczne podanie domięśniowo dodatkowej dawki naloksonu w ciągu 1-2 h. Lek można również podać we wlewie dożylnym (po rozcieńczeniu 5 ml preparatu w 500 ml 0,9% NaCl lub 5% r-ru glukozy). Dzieci: dożylnie 10 µg/kg mc.; w razie potrzeby można podać dodatkową dawkę 100 µg/kg mc. Jeżeli nie można podać naloksonu dożylnie, lek stosować domięśniowo lub podskórnie w dawkach podzielonych. Lek można również podać we wlewie dożylnym (po rozcieńczeniu 5 ml preparatu w 500 ml 0,9% NaCl lub 5% r-ru glukozy). Znoszenie depresji ośrodka oddechowego noworodków, spowodowanej podaniem rodzącej opioidowych leków przeciwbólowych podczas porodu. W przypadku bezdechu należy przed podaniem naloksonu upewnić się, że została zachowana drożność układu oddechowego. Noworodki: 10 µg/kg mc. dożylnie, domięśniowo lub podskórnie; w razie potrzeby dawkę można powtórzyć po 2-3 min. Można również podać 200 µg (tj. ok. 60 µg/kg mc.) w jednorazowym wstrzyknięciu domięśniowym. Różnicowe rozpoznawanie zatrucia opioidami. Podanie dożylne 0,5 µg/kg mc. umożliwia stwierdzenie, czy zahamowanie oddychania lub utrudnienie oddawania lub zatrzymanie moczu nie są spowodowane przez opioid. Następnie dawkę można stopniowo zwiększać, unikając zbyt dużych dawek. Duże dawki usuwają wszelkie działanie opioidu, z działaniem przeciwbólowym włącznie, a także powodują pobudzenie układu współczulnego i układu krążenia.

        Zastosowanie

        Zatrucie opioidami. Wyprowadzanie ze znieczulenia wywołanego opioidami (po przeprowadzeniu znieczulenia ogólnego z użyciem narkotycznych leków przeciwbólowych). Znoszenie depresji ośrodka oddechowego noworodków, spowodowanej podaniem rodzącej narkotycznych leków przeciwbólowych podczas porodu. Różnicowe rozpoznawanie zatrucia opioidami.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Naloxonum hydrochloricum WZF i w jakim celu się go stosuje

        Lek Naloxonum hydrochloricum WZF zawiera jako substancję czynną nalokson i należy do grupy
        leków zwanych antagonistami opioidów.

        Lek Naloxonum hydrochloricum WZF odwraca (blokuje) niepożądane działania silnych leków
        przeciwbólowych - opioidów (np. morfiny), takie jak trudności w oddychaniu i senność.

        Lek Naloxonum hydrochloricum WZF stosuje się:
        - w przypadku zastosowania zbyt dużej dawki silnych leków przeciwbólowych (opioidów)
          i wystąpienia nasilonych trudności z oddychaniem;
        - w celu odwrócenia działania opioidów zastosowanych podczas operacji;
        - w celu leczenia trudności z oddychaniem u noworodków, których matki otrzymały opioidy
          podczas porodu;
        - w celu określenia, czy przyczyną zatrucia są opioidy.

        Lek Naloxonum hydrochloricum WZF jest zawsze podawany przez personel medyczny.


        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Naloxonum hydrochloricum WZF

        Kiedy nie stosować leku Naloxonum hydrochloricum WZF:
        - jeśli pacjent ma uczulenie na nalokson lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
          (wymienionych w punkcie 6.).

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Naloxonum hydrochloricum WZF, należy omówić to z lekarzem
        lub farmaceutą.
        Lekarz zachowa szczególną ostrożność podczas stosowania leku Naloxonum hydrochloricum WZF
        oraz podejmie właściwe postępowanie: 
        - jeśli pacjent przyjął zbyt dużą dawkę opioidów lub jest uzależniony od opioidów może dojść do
          rozwoju objawów ostrego zespołu odstawiennego, takich jak wysokie ciśnienie tętnicze, szybkie
          bicie serca, ciężkie zaburzenia oddychania lub zatrzymanie akcji serca, co niekiedy może
          prowadzić do zgonu;
        - jeśli wystąpią objawy z odstawienia, takie jak np. nudności, wymioty, biegunka, osłabienie,
          przyspieszone bicie serca, podwyższenie ciśnienia tętniczego, gorączka, wyciek wydzieliny
          z nosa, kichanie, piloerekcja (tzw. „gęsia skórka”), pocenie się, ziewanie, nerwowość, niepokój,
          drażliwość, drżenie, kurczowe bóle brzucha, bóle w różnych częściach ciała; u noworodków
          mogą wystąpić drgawki, nadmierny płacz, nasilenie odruchów;
        - jeśli lek Naloxonum hydrochloricum WZF ma być podawany noworodkowi, którego matka
          przyjmowała opiody przed porodem lub jest uzależnieniona od opioidów, gdyż mogą wystąpić
          ciężkie objawy z odstawienia u noworodka;
        - jeśli pacjent choruje na serce lub ma choroby układu krążenia, lub przyjmuje leki nasercowe,
          lub wywierające działania niepożądane na układ sercowo-naczyniowy, gdyż u tych pacjentów
          występuje większe ryzyko działań niepożądanych, takich jak na przykład nieregularne bicie
          serca, nadciśnienie lub niedociśnienie krwi lub kłopoty z oddychaniem;
        - jeśli pacjent stosował silny lek przeciwbólowy - buprenorfinę lub pentazocynę, ponieważ
          skuteczność leku Naloxonum hydrochloricum WZF w tym przypadku jest ograniczona;
        - jeśli po zastosowaniu leku Naloxonum hydrochloricum WZF wystąpią trudności
          z oddychaniem, gdyż może to wynikać z tego, że czas działania naloksonu jest krótszy niż
          opioidów;
        - jeśli lek Naloxonum hydrochloricum WZF jest podawany po operacji, podczas której
          zastosowano opioidy, gdyż mogą wystąpić takie objawy, jak nudności, wymioty, drżenia,
          nadciśnienie tętnicze, przyspieszone bicie serca (patrz punkt 4);
        - jeśli pacjent ma chorobę wątroby lub nerek.

        Naloxonum hydrochloricum WZF a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
        ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

        Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosował lub stosuje:
        - silnie działające leki przeciwbólowe (np. morfinę, kodeinę, buprenorfinę, pentazocynę);
        - leki nasenne i (lub) uspokajające;
        - leki, które mogą wpływać na serce lub układ krążenia (np. leki stosowane w leczeniu nadciśnienia,
          trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antagoniści wapnia, leki beta-adrenolityczne, digoksynę,
          klonidynę, kokainę, metamfetaminę). Odnotowano ciężkie nadciśnienie tętnicze podczas podawania
          naloksonu chlorowodorku w przypadku śpiączki wywołanej przedawkowaniem klonidyny.

        Ciąża i karmienie piersią
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

        Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjentka:
        - jest w ciąży;
        - przypuszcza, że jest w ciąży;
        - planuje ciążę;
        - karmi piersią.
        O zastosowaniu leku Naloxonum hydrochloricum WZF w okresie ciąży czy karmienia piersią
        decyduje lekarz.

        Lek Naloxonum hydrochloricum WZF może wywołać objawy z odstawienia u noworodków (patrz
        informacje podane powyżej).
        Nalokson może być stosowany u kobiet w ciąży tylko w przypadkach, gdy w opinii lekarza jego
        zastosowanie jest bezwzględnie konieczne. Należy unikać karmienia piersią przez 24 godziny po
        zastosowaniu leku.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez co najmniej 24 godziny po
        zastosowaniu leku.

        Lek Naloxonum hydrochloricum WZF zawiera sód
        Lek zawiera 3,36 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdym ml roztworu. Odpowiada
        to 0,17% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
        Lek zawiera 84 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w maksymalnej dobowej dawce 10 mg
        naloksonu (25 ml roztworu). Odpowiada to 4,2% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu
        w diecie u osób dorosłych.
        Lek można rozcieńczyć - patrz poniżej „Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu
        medycznego”. Podczas obliczania całkowitej zawartości sodu w przygotowanym, rozcieńczonym
        roztworze, należy brać pod uwagę zawartość sodu pochodzącego z roztworu rozcieńczającego. W celu
        uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze rozcieńczającym, należy
        zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego zastosowanego jako roztwór rozcieńczający.

        3. Jak stosować lek Naloxonum hydrochloricum WZF

        Lek Naloxonum hydrochloricum WZF jest zawsze podawany przez personel medyczny.

        Lek może być podawany:
        - dożylnie - wstrzykiwany bezpośrednio do żyły lub podawany w kroplówce;
        - domięśniowo;
        - podskórnie.
        Dawkę leku określa lekarz. Zastosowana dawka zależy od masy ciała, stanu pacjenta oraz rodzaju
        i ilości zastosowanego opioidu.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Naloxonum hydrochloricum WZF
        - Po zastosowaniu większych dawek naloksonu może wystąpić nawrót bólu i powrót napięcia
          mięśniowego.
        - Lek jest podawany przez personel medyczny, dlatego jest mało prawdopodobne, aby pacjent
          otrzymał więcej leku niż powinien.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Wszystkie leki mogą powodować reakcje alergiczne, jednak ciężkie reakcje alergiczne po
        zastosowaniu tego leku występują bardzo rzadko. Jeśli wystąpi świszczący oddech, trudności
        w oddychaniu, obrzęk powiek, twarzy lub warg, wysypka lub swędzenie (zwłaszcza obejmujące całe
        ciało), należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

        Odnotowano następujące działania niepożądane:
        Bardzo często (występujące częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
        - nudności.

        Często (występujące rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
        - zawroty głowy;
        - ból głowy;
        - przyspieszone bicie serca;
        - niedociśnienie lub nadciśnienie tętnicze krwi;
        - wymioty;
        - ból pooperacyjny. 

        Niezbyt często (występujące rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
        - drżenie, pocenie się;
        - zaburzenia rytmu serca, spowolnione bicie serca;
        - biegunka;
        - suchość w ustach;
        - podrażnienie ścian naczyń krwionośnych po podaniu dożylnym leku;
        - miejscowe podrażnienie, pieczenie i zaczerwienienie w miejscu domięśniowego podania leku;
        - zbyt szybki i pogłębiony oddech.

        Rzadko (występujące rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów):
        - drgawki;
        - napięcie mięśniowe.

        Bardzo rzadko (występujące rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
        - ciężkie zaburzenia serca (migotanie komór serca, zatrzymanie czynności serca);
        - obrzęk płuc (objawy to płyn w płucach, trudności w oddychaniu, bezdech);
        - rumień wielopostaciowy (objawy to zwykle rozległe zmiany w postaci pęcherzy i wysypki na
          skórze, zmiana zabarwienia skóry i uszkodzenia błony śluzowej i skóry);
        - reakcje alergiczne (objawy to zwykle pokrzywka, zapalenie błony śluzowej nosa, duszność,
          obrzęk twarzy), wstrząs anafilaktyczny (ciężka reakcja alergiczna).

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
        niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
        Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
        i Produktów Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C
        02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Naloxonum hydrochloricum WZF

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać.
        Przechowywać ampułki w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i ampułce. Termin
        ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot oznacza numer serii.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Naloxonum hydrochloricum WZF
        - Substancją czynną leku jest naloksonu chlorowodorek. Każdy ml roztworu zawiera
          400 mikrogramów naloksonu chlorowodorku (w postaci naloksonu chlorowodorku
          dwuwodnego).
        - Pozostałe składniki to: sodu chlorek, kwas solny rozcieńczony (do ustalenia pH), woda do
          wstrzykiwań.

        Jak wygląda lek Naloxonum hydrochloricum WZF i co zawiera opakowanie
        Naloxonum hydrochloricum WZF w postaci roztworu do wstrzykiwań to bezbarwny, przezroczysty
        płyn.
        Ampułki z bezbarwnego szkła zawierające 1 ml roztworu są pakowane w tekturowe pudełko.
        Tekturowe pudełko zawiera 10 ampułek.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
        ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański
        tel. +48 22 364 61 01

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:

        Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

        Naloxonum hydrochloricum WZF, 400 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań

        Naloxoni hydrochloridum

        Sposób podawania leku Naloxonum hydrochloricum WZF
        Lek podaje się dożylnie, domięśniowo lub podskórnie, lub we wlewie dożylnym po uprzednim
        rozcieńczeniu.
        Okres ważności po otwarciu ampułki: lek musi być zużyty natychmiast.
        W przypadku wykonywania wlewu dożylnego roztwór należy rozcieńczyć roztworem chlorku sodu
        0,9% lub roztworem glukozy 5% w następujący sposób: 2000 mikrogramów (5 ml roztworu
        zawierającego 400 mikrogramów/ml naloksonu) w 500 ml rozcieńczalnika. Uzyskany po
        rozcieńczeniu roztwór zawiera 4 mikrogramy naloksonu w 1 ml.
        Okres ważności po rozcieńczeniu:
        Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność przez 24 godziny w temperaturze 25°C.
        Z mikrobiologicznego punktu widzenia, lek należy natychmiast użyć. Jeśli lek nie zostanie
        natychmiast zużyty, użytkownik odpowiada za warunki i czas przechowywania leku, który
        standardowo nie powinien być dłuższy niż 24 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że
        rozcieńczenia dokonano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

        Uwaga: leku Naloxonum hydrochloricum WZF nie należy podawać w jednym wlewie kroplowym
        z innymi lekami.

        Podczas stosowania leku należy zapewnić możliwość tlenoterapii i leczenia resuscytacyjnego oraz
        dostęp do wyposażenia, umożliwiającego prowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej.

        Instrukcja otwierania ampułki
        Przed otwarciem ampułki należy upewnić się, że cały roztwór znajduje się w dolnej części ampułki.
        Można delikatnie potrząsnąć ampułką lub postukać w nią palcem, aby ułatwić spłynięcie roztworu.
        Na każdej ampułce umieszczono kolorową kropkę jako oznaczenie znajdującego się
        poniżej niej punktu nacięcia.
        - Aby otworzyć ampułkę, należy trzymać ją pionowo w obu dłoniach, kolorową kropką do siebie.
          Górną część ampułki należy uchwycić w taki sposób, aby kciuk znajdował się
          powyżej kolorowej kropki.
        - Nacisnąć zgodnie ze strzałką.
          Ampułki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku, należy je otwierać bezpośrednio przed
          użyciem. Pozostałą zawartość niezużytego leku należy zniszczyć zgodnie z obowiązującymi
          przepisami.

        Dawkowanie leku Naloxonum hydrochloricum WZF
        Dawka naloksonu i droga podania zależą od stanu pacjenta, rodzaju oraz ilości podanego opioidu.

        Zatrucie opioidami
        Dorośli
        Zazwyczaj podaje się dożylnie początkową dawkę jednorazową 400 do 2000 mikrogramów.
        W razie potrzeby dawkę dożylną można powtarzać co 2-3 minuty, aż do powrotu świadomości
        i równego, miarowego oddechu. Jeśli po podaniu 10 mg nie nastąpiła choćby chwilowa poprawa
        czynności oddechowej i powrót świadomości, przyczyną wystąpienia tych objawów prawdopodobnie
        nie jest przedawkowanie opioidów.
        Lek można podawać również domięśniowo lub podskórnie. W stanach zagrożenia życia lek należy
        podawać dożylnie.

        Dzieci
        Zwykle początkowa jednorazowa dawka dożylna wynosi 10 mikrogramów na kg mc. W razie
        potrzeby można podać dodatkową dawkę 100 mikrogramów na kg mc.
        Jeśli nie można podać naloksonu dożylnie, lek należy stosować domięśniowo lub podskórnie
        w dawkach podzielonych.

        Wyprowadzanie ze znieczulenia wywołanego opioidami
        Dorośli
        Zwykle dożylnie 100 mikrogramów do 200 mikrogramów, tj. 1,5-3 mikrogramów na kg mc.
        W niektórych przypadkach, zwłaszcza gdy zastosowano lek opioidowy o długim czasie działania,
        może być konieczne podanie domięśniowo dodatkowej dawki naloksonu w ciągu 1-2 godzin. Lek
        można również podać we wlewie dożylnym.

        Dzieci
        Dożylnie 10 mikrogramów na kg mc. W razie potrzeby można podać dodatkową dawkę
        100 mikrogramów na kg mc.
        Jeśli nie można podać naloksonu dożylnie, lek stosować domięśniowo lub podskórnie w dawkach
        podzielonych. Lek można również podać we wlewie dożylnym.

        Znoszenie depresji ośrodka oddechowego noworodków spowodowanej podaniem rodzącej
        opioidowych leków przeciwbólowych podczas porodu
        Noworodki
        W przypadku bezdechu należy przed podaniem leku upewnić się, że zachowana została drożność
        układu oddechowego.
        Dożylnie, domięśniowo lub podskórnie 10 mikrogramów na kg mc. W razie potrzeby dawkę można
        powtórzyć po 2-3 minutach.
        Możliwe jest również podanie domięśniowe jednorazowej dawki naloksonu 200 mikrogramów
        (tj. około 60 mikrogramów na kg mc.).

        Różnicowe rozpoznawanie zatrucia opioidami
        Podanie dożylne dawki 0,5 mikrogramów na kg mc. naloksonu umożliwia stwierdzenie, czy
        zahamowanie oddychania lub skurcz dróg moczowych nie jest spowodowany przez opioid. Następnie
        dawkę naloksonu można stopniowo zwiększać, unikając zbyt dużych dawek. Duże dawki usuwają
        wszelkie działanie opioidu, z działaniem przeciwbólowym włącznie, a także powodują pobudzenie
        układu współczulnego i układu krążenia.

        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026