logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Lisiprol HCT 20 mg+25 mg tabl. 28 szt.

        Lisiprol HCT, 20 mg+25 mg, tabl., 28 szt.

        Lisiprol HCT
        20 mg+25 mg, tabl., 28 szt.
        • 10 mg+12,5 mg, 30 szt., tabl.
        • 20 mg+12,5 mg, 30 szt., tabl.
        Producent

        Gedeon Richter

        Opakowanie

        28 szt.

        Postać

        tabl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        11.10

        Dawkowanie

        Doustnie. Lek złożony nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Może zastąpić podawanie 10 mg lub 20 mg lizynoprylu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu w oddzielnych preparatach, lub 20 mg lizynoprylu i 25 mg hydrochlorotiazydu w oddzielnych preparatach u pacjentów, u których leczenie poszczególnymi substancjami czynnymi w takich samych dawkach, w oddzielnych preparatach pozwoliło na uzyskanie kontroli ciśnienia tętniczego. Zazwyczaj stosuje się 1 tabl. raz na dobę. Jeżeli w ciągu 2-4 tyg. stosowania takiej dawki nie wystąpi pożądane działanie, dawkę można podwoić, nie przekraczając dawki 25 mg hydrochlorotiazydu na dobę. Szczególne grupy pacjentów. Zaburzenia czynności wątroby. Lek jest przeciwwskazany u pacjnetów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek. Tiazydy nie są odpowiednimi lekami moczopędnymi dla pacjentów z niewydolnością nerek i nie są skuteczne w umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek (CCr ≤30 ml/min). Nie należy stosować leku złożonego w leczeniu początkowym pacjentów z niewydolnością nerek. W przypadku pacjentów z CCr >30 i <80 ml/min lek można zastosować jedynie po stopniowym zwiększaniu dawki poszczególnych składników leku. Zalecana dawka lizynoprylu podczas monoterapii w przypadku łagodnej niewydolności nerek wynosi 5 do 10 mg. Wcześniejsze podawanie leków moczopędnych. Po podaniu pierwszej dawki leku, szczególnie u pacjentów odwodnionych i (lub) z niedoborem elektrolitów w wyniku wcześniejszego leczenia lekami moczopędnymi, może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze; leki moczopędne należy odstawić na 2 lub 3 dni przed rozpoczęciem leczenia preparatem złożonym. Jeśli nie jest to możliwe, należy rozpocząć leczenie od zastosowania lizynoprylu w dawce 5 mg w monoterapii. Pacjenci w podeszłym wieku. Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania. Dzieci i młodzież. Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku w tej grupie wiekowej. Sposób podania. Lek powinien być przyjmowany codziennie o tej samej porze.

        Zastosowanie

        Nadciśnienie tętnicze łagodne do umiarkowanego u pacjentów, u których leczenie poszczególnymi substancjami czynnymi w takich samych dawkach, w oddzielnych lekach pozwoliło na uzyskanie kontroli ciśnienia tętniczego.

        Treść ulotki

        1. Co to jest Lisiprol HCT i w jakim celu się go stosuje

        Lek Lisiprol HCT stosuje się do leczenia wysokiego ciśnienia tętniczego (nadciśnienia tętniczego).
        Lek ten zawiera dwie substancje czynne – lizynopryl i hydrochlorotiazyd.
        Lizynopryl należy do grupy leków określanych jako inhibitory konwertazy angiotensyny
        (inhibitory ACE). Jego działanie polega na rozszerzeniu naczyń krwionośnych.
        Hydrochlorotiazyd należy do grupy leków nazwanych diuretykami (lekami moczopędnymi).
        Pomaga on usunąć z moczem wodę i elektrolity, takie jak sód.

        Leki te działają w skojarzeniu, w celu obniżenia ciśnienia krwi.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lisiprol HCT


        Kiedy nie stosować leku Lisiprol HCT

        - jeśli pacjent ma uczulenie na lizynopryl, hydrochlorotiazyd lub którykolwiek z pozostałych
          składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
        - jeśli pacjent ma uczulenie na inhibitory ACE lub substancje będące pochodnymi sulfonamidów.
          Jeśli pacjent nie jest pewien, czy dotyczy go ten zapis, powinien zwrócić się do lekarza;
        - jeśli u pacjenta wystąpił kiedykolwiek nagły obrzęk rąk, stóp, kostek, twarzy, warg, języka lub
          gardła, szczególnie jeśli wystąpił po leczeniu inhibitorem ACE. Mogą również wystąpić
          trudności w połykaniu lub oddychaniu;
        - jeśli u pacjenta występuje wrodzony obrzęk naczynioruchowy (stan, który sprawia, że pacjent
          jest bardziej podatny na wystąpienie obrzęków opisanych powyżej). Jeśli pacjent nie jest
          pewien, czy ten zapis go dotyczy, powinien zwrócić się do lekarza;
        - jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia dotyczące nerek;
        - jeśli pacjent nie może oddawać moczu;
        - jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia dotyczące wątroby;
        - po 3. miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Lisiprol HCT we wczesnym
          okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
        - jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
          ciśnienie krwi zawierającym aliskiren;
        - jeśli pacjent przyjmował lub przyjmuje lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan
          (stosowany w leczeniu pewnego rodzaju długotrwałej (przewlekłej) niewydolności serca
          u dorosłych), ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku naczynioruchowego (szybkiego obrzęku
          tkanki podskórnej w okolicy takiej, jak gardło).

        Nie należy przyjmować leku Lisiprol HCT, jeśli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy
        pacjenta. Jeśli pacjent ma wątpliwości, należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed
        zastosowaniem leku Lisiprol HCT.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lisiprol HCT należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:

        - jeśli u pacjenta występuje zwężenie (stenoza) aorty (tętnica serca), zastawek serca (zastawki
          mitralne) lub tętnicy nerkowej;
        - jeśli u pacjenta występuje zwiększona grubość mięśnia sercowego (zwana kardiomiopatią
          przerostową);
        - jeśli u pacjenta występują zaburzenia naczyń krwionośnych (kolagenowa choroba naczyń);
        - jeśli u pacjenta występuje niskie ciśnienie krwi. Pacjent może zaobserwować takie objawy, jak
          zawroty głowy lub oszołomienie, szczególnie podczas wstawania;
        - jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek lub pacjent jest poddawany dializoterapii
          lub otrzymał przeszczep nerki;
        - jeśli u pacjenta występują zaburzenia dotyczące wątroby;
        - jeśli u pacjenta występuje cukrzyca;
        - jeśli u pacjenta wystąpiła ostatnio biegunka lub wymioty;
        - jeśli lekarz zaleci pacjentowi, aby kontrolował ilość soli w diecie;
        - jeśli u pacjenta występuje duże stężenie cholesterolu lub jest poddawany zabiegowi aferezy
          LDL;
        - jeśli u pacjenta kiedykolwiek występował stan nazywany toczniem rumieniowatym układowym
          (SLE);
        - jeśli pacjent jest rasy czarnej, ponieważ lek Lisiprol HCT może być mniej skuteczny u osób tej
          rasy. U pacjenta także częściej może występować działanie niepożądane - obrzęk
          naczynioruchowy (ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem rąk, stóp, okolicy kostek, twarzy,
          warg, języka i (lub) gardła);
        - jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
          ciśnienia krwi:
            - antagonistę receptora angiotensyny II (AIIRA), nazywanego również sartanem – na
              przykład walsartan, telmisartan, irbesartan, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia
              czynności nerek związane z cukrzycą,
            - aliskiren;
        - jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, ponieważ występuje zwiększone
          ryzyko obrzęku naczynioruchowego (szybkie puchnięcie tkanek w okolicy takiej jak gardło):
            - racekadotryl, stosowany w leczeniu biegunki,
            - leki stosowane w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu oraz w leczeniu raka
              (np. temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus);
            - wildagliptyna, stosowana w leczeniu cukrzycy;
            - tkankowy aktywator plazminogenu (lek rozpuszczający zakrzepy krwi), zwykle podawany
              w szpitalu.
        - jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
          pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
          dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
          złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania
          leku Lisiprol HTC należy chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i
          promieniowaniem UV.
        - jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z
          oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po
          przyjęciu leku Lisiprol HCT u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem,
          należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
        - jeżeli u pacjenta wystąpi osłabienie wzroku lub ból oka. Mogą być to objawy gromadzenia się
          płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między
          naczyniówką a twardówką) lub zwiększenia ciśnienia we wnętrzu oka — mogą one wystąpić w
          przedziale od kilku godzin do tygodni od przyjęcia leku Lisiprol HCT. Brak leczenia może
          prowadzić do trwałej utraty wzroku. Jeśli pacjent wcześniej miał uczulenie na penicylinę lub
          sulfonamidy może być w grupie zwiększonego ryzyka rozwoju tych objawów.

        Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
        elektrolitów (np. potasu) we krwi.
        Patrz także podpunkt „Kiedy nie stosować leku Lisiprol HCT”.

        W przypadku ciąży (lub jej podejrzenia), należy poradzić się lekarza. Nie zaleca się przyjmowania
        leku Lisiprol HCT we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go przyjmować po 3. miesiącu ciąży,
        ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku (patrz punkt „Ciąża i
        karmienie piersią”).

        Jeśli pacjent ma wątpliwości, czy którykolwiek z wymienionych stanów go dotyczy, powinien przed
        przyjęciem leku Lisiprol HCT skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

        Leczenie alergii, takich jak uczulenie na jad owadów
        Należy poinformować lekarza, jeśli przeprowadzane lub planowane jest leczenie zmniejszające
        reakcje alergiczne na jad owadów (leczenie odczulające). Przyjmowanie leku Lisiprol HCT podczas
        takiego leczenia może spowodować ciężkie reakcje alergiczne.

        Zabiegi chirurgiczne
        Należy poinformować lekarza lub stomatologa o przyjmowaniu leku Lisiprol HCT, jeśli planowany
        jest zabieg operacyjny (w tym zabieg stomatologiczny). Podczas znieczulenia miejscowego lub
        ogólnego może wystąpić niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie), jeśli pacjent jednocześnie
        przyjmuje lek Lisiprol HCT.

        Dzieci i młodzież
        Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

        Lisiprol HCT a inne leki

        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Jest to ważne, ponieważ lek
        Lisiprol HCT może wpływać na działanie niektórych leków, a niektóre leki mogą mieć wpływ na
        działanie leku Lisiprol HCT. Lekarz może zalecić zmianę dawki i (lub) zastosować inne środki
        ostrożności.

        W szczególności należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z
        następujących leków:
        - inne leki obniżające ciśnienie krwi (leki przeciwnadciśnieniowe),
        - antagonistę receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskiren (patrz także podpunkty „Kiedy nie
          stosować leku Lisiprol HCT” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”),
        - leki, które zmniejszają stężenie potasu we krwi (hipokaliemia), takie jak inne leki moczopędne
          (diuretyki, w tym diuretyki oszczędzające potas), leki przeczyszczające, kortykosteroidy (np.
          prednizon), ACTH (hormon), amfoterycyna (lek przeciwgrzybiczy) i pochodne kwasu
          salicylowego,
        - niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak aspiryna, ibuprofen lub indometacyna,
          stosowane w leczeniu bólu mięśni lub zapalenia stawów,
        - leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki
          przeciwdepresyjne),
        - leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych, takie jak lit,
        - aspiryna (kwas acetylosalicylowy) stosowana w dawce większej niż 3 g na dobę,
        - suplementy potasu (w tym substytuty soli kuchennej), leki moczopędne oszczędzające potas i
          inne leki, które mogą zwiększyć stężenie potasu we krwi (np. trimetoprim i kotrimoksazol,
          stosowane w zakażeniach wywołanych przez bakterie; cyklosporyna, lek immunosupresyjny
          stosowany w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu; oraz heparyna, lek stosowany
          w celu rozrzedzenia krwi, aby zapobiec zakrzepom);
        - sole wapnia lub suplementy witaminy D,
        - leki przeciwcukrzycowe (insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe, takie jak pochodne
          sulfonylomocznika ) – podczas stosowania diuretyków tiazydowych może być konieczna
          zmiana dawki leku przeciwcukrzycowego,
        - leki przeciwastmatyczne,
        - leki stosowane w przekrwieniu błony śluzowej nosa lub zatok lub inne leki stosowane w
          przypadku
          przeziębienia (w tym leki dostępne bez recepty),
        - leki hamujące reakcje odpornościowe organizmu (immunosupresyjne),
        - allopurynol (stosowany w leczeniu dny moczanowej),
        - leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca (takie jak prokainamid),
        - leki stosowane w leczeniu zaburzeń serca (np. digoksyna) lub inne leki stosowane w
          zaburzeniach rytmu serca,
        - leki zawierające złoto, takie jak aurotiojabłczan sodu, podawane we wstrzyknięciach, stosowane
          w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów,
        - amfoterycyna B we wstrzyknięciach (w celu leczenia zakażeń grzybiczych),
        - karbenoksolon (w celu leczenia owrzodzenia i stanów zapalnych przełyku, jamy ustnej i okolicy
          warg),
        - glikokortykosteroidy (leki steroidowe),
        - kortykotropina (hormon),
        - leki stosowane w leczeniu zaparć (środki przeczyszczające),
        - kolestyramina i kolestypol (stosowane w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu, zapobiegania
          biegunce lub łagodzenia swędzenia),
        - leki zwiotczające mięśnie, takie jak tubokuraryna,
        - amantadyna (lek stosowany przeciwko wirusowi grypy typu A lub w leczeniu choroby
          Parkinsona),
        - sotalol (lek beta-adrenolityczny),
        - lowastatyna (stosowana w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu),
        - siarczan dekstranu (stosowany w leczeniu nazywanym aferezą LDL w celu zmniejszenia
          stężenia cholesterolu we krwi),
        - leki stosowane podczas chemioterapii nowotworów złośliwych (np. cyklofosfamid,
         
        metotreksat),
        - inne leki, które wpływają na pracę serca wywołując częstoskurcz komorowy typu torsade de
         
        pointes.

        Następujące leki mogą zwiększać ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego (objawy obrzęku
        naczynioruchowego obejmują obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła z trudnościami w połykaniu
        lub oddychaniu):
        - leki rozpuszczające zakrzepy krwi (tkankowy aktywator plazminogenu), zwykle podawane w
          szpitalu;
        - leki stosowane najczęściej w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu (syrolimus,
          ewerolimus) oraz w leczeniu raka (temsyrolimus) i inne leki należące do grupy tak zwanych
          inhibitorów mTOR - patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”;
        - wildagliptyna, stosowana w leczeniu cukrzycy;
        - racekadotryl, stosowany w leczeniu biegunki.

        Obniżenie ciśnienia tętniczego może być nasilone przez alkohol, barbiturany lub leki znieczulające
        (anestetyki). Po zmianie pozycji ciała na stojącą pacjent może odczuwać zawroty głowy.

        Lisiprol HCT z jedzeniem, piciem i alkoholem
        Należy zapytać lekarza o możliwość spożywania napojów alkoholowych podczas leczenia lekiem
        Lisiprol HCT. Alkohol może nasilać działania niepożądane leku Lisiprol HCT.

        Ciąża i karmienie piersią

        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

        Ciąża
        Należy poinformować lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Lekarz zazwyczaj zaleci
        przerwanie stosowania leku Lisiprol HCT przed planowaną ciążą lub natychmiast po potwierdzeniu
        ciąży i zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Lisiprol HCT. Nie zaleca się stosowania leku
        Lisiprol HCT we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ
        stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku.

        Karmienie piersią
        Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się
        stosowania leku Lisiprol HCT podczas karmienia piersią, zwłaszcza w przypadku karmienia piersią
        noworodka lub wcześniaka. Lekarz może zalecić stosowanie innego leku.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Ten lek może powodować sporadycznie występujące zmęczenie lub zawroty głowy, które mogą mieć
        wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia
        lub w czasie zmiany dawki lub w skojarzeniu z alkoholem. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, nie
        należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi lub maszyn.

        Zanim pacjent przystąpi do wykonywania powyższych działań, powinien poczekać, aż do momentu
        poznania indywidualnej reakcji na lek.

        3. Jak przyjmować lek Lisiprol HCT

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
        się do lekarza lub farmaceuty.

        W przypadku, gdy pacjent rozpoczął już przyjmowanie leku Lisiprol HCT, lekarz może
        przeprowadzić badania krwi. Lekarz może następnie dostosować dawkę odpowiednio dla danego
        pacjenta.

        Przyjmowanie leku


        Tabletkę należy połknąć, popijając wodą.

        Należy starać się przyjmować lek codziennie o tej samej porze. Nie ma znaczenia, czy lek Lisiprol
        HCT przyjmowany jest przed czy po posiłku.

        Lek Lisiprol HCT należy przyjmować tak długo, jak zaleci lekarz. Leczenie jest długotrwałe. Ważne
        jest, aby lek Lisiprol HCT przyjmować codziennie.

        Przyjęcie pierwszej dawki

        Należy zachować szczególną ostrożność podczas przyjmowania pierwszej dawki lub zwiększania
        dawki leku Lisiprol HCT. Może wystąpić większe obniżenie ciśnienia tętniczego niż po zastosowaniu
        kolejnych dawek.

        Mogą wystąpić zawroty głowy lub oszołomienie. W przypadku wystąpienia takich objawów pomocne
        może być przyjęcie pozycji leżącej. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy jak najszybciej
        skontaktować się z lekarzem.

        Dorośli

        Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Lekarz przepisze tabletki o odpowiedniej mocy dla
        danego pacjenta.

        Stosowanie u dzieci
        Lek Lisiprol HCT nie jest zalecany do stosowania u dzieci.

        Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Lisiprol HCT
        W przypadku przyjęcia większej niż zalecana przez lekarza dawki leku Lisiprol HCT, należy
        natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić do szpitala. Należy zabrać ze sobą opakowanie
        leku, aby można było zidentyfikować tabletki.

        Pominięcie przyjęcia leku Lisiprol HCT
        W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć ją zaraz po przypomnieniu sobie o tym, chyba że
        zbliża się czas przyjęcia kolejnej dawki. W takim wypadku nie należy w ogóle przyjmować pominiętej
        dawki.
        Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

        Przerwanie przyjmowania leku Lisiprol HCT
        Nie należy przerywać przyjmowania tabletek, nawet jeśli pacjent czuje się dobrze, chyba że lekarz
        zaleci inaczej.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

        Lek Lisiprol HCT zawiera dwa leki: lizynopryl i hydrochlorotiazyd. Następujące działania
        niepożądane obserwowane były dla każdego z tych leków stosowanych osobno. Oznacza to również,
        że mogą one wystąpić w czasie stosowania leku Lisiprol HCT.

        Lekarz może od czasu do czasu pobrać próbki krwi, w celu sprawdzenia, czy stosowanie leku Lisiprol
        HCT ma jakikolwiek wpływ na parametry krwi.

        Możliwe działania niepożądane dotyczące lizynoprylu

        Ciężkie reakcje uczuleniowe (rzadko, mogą występować do 1 na 1000 pacjentów)

        Jeśli u pacjenta występuje ciężka reakcja alergiczna, należy przerwać stosowanie leku Lisiprol HCT
        i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Objawy mogą obejmować nagłe wystąpienie:

        • Obrzęku twarzy, warg, języka lub gardła. Może to powodować trudności w połykaniu i (lub)
          oddychaniu.
        • Ciężkiego lub nagłego obrzęku rąk, stóp lub kostek.
        • Trudności w oddychaniu (w tym świszczący oddech i ucisk w klatce piersiowej).
        • Silnego swędzenia skóry (z wypukłymi grudkami).

        Ciężkie zaburzenia czynności wątroby
        (bardzo rzadko, mogą występować do 1 na 10000 pacjentów)
        Objawy mogą obejmować:
        - Zażółcenie skóry lub oczu, ciemne zabarwienie moczu lub utratę apetytu.

        Jeśli takie objawy występują u pacjenta, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

        Inne możliwe działania niepożądane:

        Często (mogą występować do 1 na 10 pacjentów):
        - ból głowy,
        - zawroty głowy lub oszołomienie, szczególnie podczas szybkiego wstawania,
        - omdlenie,
        - biegunka,
        - wymioty,
        - kaszel,
        - zaburzenia dotyczące nerek (widoczne w badaniach krwi).

        Niezbyt często (mogą występować do 1 na 100 pacjentów):
        - zmiany nastroju, w tym uczucie depresji,
        - uczucie mrowienia,
        - uczucie wirowania (zawroty głowy),
        - zmiany w odczuwaniu smaku,
        - trudności w zasypianiu,
        - zawał serca lub udar mózgu, związany z dużym zmniejszeniem ciśnienia tętniczego,
        - nietypowe bicie serca,
        - zmiana koloru palców u rąk i nóg,
        - zapalenie błony śluzowej nosa,
        - nudności,
        - ból brzucha i niestrawność,
        - zmiany w wynikach badań krwi, dotyczących czynności wątroby,
        - wysypka,
        - świąd,
        - niezdolność do uzyskania erekcji (impotencja),
        - uczucie osłabienia,
        - uczucie zmęczenia,
        - zwiększone stężenie niektórych substancji we krwi (mocznika, kreatyniny i potasu).

        Rzadko (mogą występować do 1 na 1000 pacjentów):
        - zmiany dotyczące niektórych komórek lub innych składników krwi. Objawy mogą obejmować
          uczucie zmęczenia i bladość skóry,
        - dezorientacja,
        - zmiany dotyczące odczuwania zapachu różnych rzeczy,
        - suchość błony śluzowej jamy ustnej,
        - wysypka z ciemnoczerwonymi, wypukłymi, swędzącymi wypryskami (pokrzywka),
        - wypadanie włosów (łysienie),
        - łuszczyca (zaburzenia skórne),
        - duże stężenie mocznika we krwi z powodu niewydolności nerek,
        - zakażenie krwi,
        - niewydolność nerek,
        - powiększenie piersi u mężczyzn,
        - zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH),
        - małe stężenie sodu we krwi, co może powodować osłabienie, zmęczenie, ból głowy, nudności,
          wymioty i kurcze mięśni.

        Bardzo rzadkie
        (mogą występować do 1 na 10 000 pacjentów):
        - zaburzenia dotyczące szpiku kostnego lub zmniejszonej liczby komórek krwi i (lub) płytek
          krwi. Pacjent może zaobserwować zmęczenie, zakażenia (które mogą być poważne), gorączkę,
          duszność lub tendencję do łatwiejszego powstawania siniaków lub krwawienia,
        - obrzęk węzłów chłonnych,
        - nasilenie reakcji immunologicznych (choroby autoimmunologiczne),
        - małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia). Objawy mogą obejmować uczucie głodu lub
          osłabienia, pocenie i szybką czynność serca,
        - nagły świszczący oddech lub duszność (skurcz oskrzeli),
        - zapalenie płuc (które może spowodować wystąpienie duszności),
        - zapalenie zatok (uczucie bólu i pełności w okolicach policzków i oczodołów),
        - eozynofilowe zapalenie płuc – do objawów należy:
            - zapalenie zatok,
            - objawy grypopodobne,
            - uczucie coraz większej duszności,
            - ból w okolicy żołądka i jelit,
            - wysypka skórna,
           - uczucie mrowienia lub drętwienia rąk i nóg.
        - zapalenie trzustki, które może powodować umiarkowany do silnego ból w nadbrzuszu,
        - obrzęk błony śluzowej jelit. Może to wywołać nagły ból brzucha, biegunkę lub wymioty,
        - pocenie się,
        - ciężkie zaburzenia skóry lub wysypka. Objawy to zaczerwienienie, powstawanie pęcherzy i
          łuszczenie się skóry, które może szybko się rozwijać i obejmować powstawanie pęcherzy w
          jamie ustnej i nosie,
        - zmniejszona ilość moczu lub brak moczu.

        Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        - widzenie, czucie lub słyszenie rzeczy nieistniejących (omamy),
        - zaczerwienienie skóry.

        Możliwe działania niepożądane dotyczące hydrochlorotiazydu:

        Bardzo rzadkie (mogą występować do 1 na 10 000 pacjentów):
        - ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i
          splątanie).

        Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        - zapalenie ślinianek,
        - zmniejszenie liczby krwinek białych i (lub) płytek krwi. U pacjenta może wystąpić zmęczenie,
          zakażenie (które może być ciężkie), gorączka, duszność lub tendencja do łatwiejszego
          powstawania siniaków lub krwawienia,
        - utrata apetytu,
        - zwiększenie stężenia cukru (glukozy) we krwi (hiperglikemia),
        - obecność cukru w moczu,
        - zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi,
        - zmiana stężenia elektrolitów we krwi (na przykład małe stężenie sodu i potasu). U pacjenta
          może wystąpić osłabienie mięśni, pragnienie, uczucie mrowienia, kurcze i nudności,
        - zwiększenie lub duże stężenie tłuszczów we krwi (w tym cholesterolu),
        - niepokój,
        - depresja,
        - trudności w zasypianiu,
        - uczucie mrowienia,
        - oszołomienie,
        - niewyraźne widzenie lub widzenie na żółto, osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek
          podwyższonego ciśnienia [możliwe objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie
         otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką) lub
          ostrej jaskry zamkniętego kąta]. Jeśli objawy takie jak ból oka lub zmniejszenie ostrości
          widzenia pojawią się nagle, należy natychmiast poinformować o tym lekarza, ponieważ może
          być potrzebne leczenie zapobiegające trwałej utracie wzroku.
        - uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia błędnikowego),
        - uczucie omdlenia (zwłaszcza podczas wstawania),
        - uszkodzenie naczyń krwionośnych, powodujące powstawanie czerwonych lub purpurowych
          plam na skórze,
        - trudności w oddychaniu. Jeśli w płucach występuje stan zapalny lub płyn, może wystąpić
          duszność,
        - podrażnienie żołądka,
        - biegunka,
        - zaparcie,
        - zapalenie trzustki, które może powodować umiarkowany do silnego ból w nadbrzuszu,
        - zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka),
        - zaburzenia skórne, w tym wysypka wywołana wrażliwością na światło słoneczne, wysypka,
          ciężka wysypka, która pojawia się szybko z pęcherzami lub złuszczaniem się skóry i
          ewentualnie z wystąpieniem pęcherzy w jamie ustnej, wystąpienie lub nasilenie reakcji
          podobnych do tocznia rumieniowatego lub wystąpienie nietypowych reakcji skórnych,
        - reakcje alergiczne,
        - kurcze i osłabienie mięśni,
        - zaburzenia czynności nerek, które mogą być ciężkie (stwierdzane w badaniach krwi),
        - gorączka,
        - osłabienie,
        - nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry).

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
        niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
        Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
        Produktów Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C
        02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Lisiprol HCT

        Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
        ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

        Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera Lisiprol HCT

        Substancjami czynnymi leku są: 20 mg lizynoprylu (w postaci lizynoprylu dwuwodnego) i 25 mg
        hydrochlorotiazydu.

        Pozostałe składniki to: mannitol, indygotyna, lak, skrobia kukurydziana, skrobia kukurydziana
        żelowana, magnezu stearynian, wapnia wodorofosforan bezwodny.

        Jak wygląda Lisiprol HCT i co zawiera opakowanie

        Tabletki barwy jasnoniebieskiej, o średnicy 11 mm, obustronnie płaskie, ze ściętymi krawędziami.
        Opakowanie zawiera 28 tabletek.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

        GEDEON RICHTER POLSKA Sp. z o.o.
        ul. Ks. J. Poniatowskiego 5
        05-825 Grodzisk Mazowiecki
        Polska
        tel.: (22) 755 50 81

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do

        GEDEON RICHTER POLSKA Sp. z o.o.
            Dział Medyczny
            ul. Ks. J. Poniatowskiego 5
            05-825 Grodzisk Mazowiecki
            Tel. +48 (22)755 96 48
            lekalert@grodzisk.rgnet.org

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:
        ((logo podmiotu odpowiedzialnego))
        ((farmakod))
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026