Szukaj apteki/leku
Szukam leku
Szukam apteki
Levofloxacin Sandoz, 5 mg/ml, roztw. do inf., 5 worków 100 ml
Producent
Sandoz
Opakowanie
5 worków 100 ml
Postać
roztw. do inf.
Dostępność
Produkt dostępny na receptę
Dawkowanie
Dożylnie. Dorośli z prawidłową czynnością nerek (CCr >50 ml/min). Pozaszpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 500 mg raz lub 2 razy na dobę przez 7-14 dni. Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek: 500 mg raz na dobę przez 7-10 dni. Powikłane zakażenia układu moczowego: 500 mg raz na dobę przez 7-14 dni. Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego: 500 mg raz na dobę przez 28 dni. Płucna postać wąglika: 500 mg raz na dobę przez 8 tyg. Po początkowym podawaniu preparatu w infuzji dożylnej, leczenie można kontynuować stosując postać doustną. Ze względu na biorównoważność postaci do podawania pozajelitowego i doustnego, można zastosować takie same dawki. Czas trwania leczenia obejmuje leczenie dożylne oraz doustne. Czas do zmiany leczenia z dożylnego na doustne zależy od stanu klinicznego pacjenta, ale zwykle wynosi od 2 do 4 dni. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie należy modyfikować w zależności klirensu kreatyniny (CCr). CCr 50-20 ml/min: schemat dawkowania 250 mg/24 h - pierwsza dawka 250 mg, następnie 125 mg/24 h; schemat dawkowania 500 mg/24 h: pierwsza dawka 500 mg, następnie 250 mg/24 h; schemat dawkowania 500 mg/12 h - pierwsza dawka 500 mg, następnie 250 mg/12 h. CCr 19-10 ml/min: schemat dawkowania 250 mg/24 h - pierwsza dawka 250 mg, następnie 125 mg/48 h; schemat dawkowania 500 mg/24 h - pierwsza dawka 500 mg, następnie 125 mg/24 h; schemat dawkowania 500 mg/12 h - pierwsza dawka 500 mg, następnie 125 mg/12 h. CCr <10 ml (w tym hemodializa i ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa): schemat dawkowania 250 mg/24 h - pierwsza dawka 250 mg, następnie 125 mg/48 h; schemat dawkowania 500 mg/24 h - pierwsza dawka 500 mg, następnie 125 mg/24 h; schemat dawkowania 500 mg/12 h - pierwsza dawka 500 mg, następnie 125 mg/24 h. Nie jest koniecznie podanie dodatkowych dawek po hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest konieczna. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki z innych przyczyn niż związana z czynnością nerek. Stosowanie lewofloksacyny u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu jest przeciwwskazane. Sposób podania. Lek jest przeznaczony do podawania wyłącznie w powolnej infuzji dożylnej raz lub 2 razy na dobę. Infuzja musi trwać co najmniej 30 min w przypadku podawania dawki 250 mg lub 60 min w przypadku podawania dawki 500 mg. Lek jest zgodny z następującymi roztworami do infuzji: 9 mg/ml (0,9%) roztwór NaCl, 50 mg/ml (5%) roztwór glukozy, 25 mg/ml (2,5%) roztwór glukozy w płynie Ringera.
Zastosowanie
Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek i powikłane zakażenia dróg moczowych; przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego; płucna postać wąglika: zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie. W niżej wymienionych zakażeniach lek należy podawać tylko wtedy, gdy zastosowanie innych leków przeciwbakteryjnych zwykle zalecanych do leczenia początkowego tych zakażeń uzna się za niewłaściwe: pozaszpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych. Komunikat bezpieczeństwa z dnia 7 czerwca 2023 r. Najnowsze wyniki badań sugerują, że fluorochinolony nadal są przepisywane poza zalecanymi wskazaniami. Ze względu na ryzyko ciężkich, powodujących niepełnosprawność, długotrwałych i potencjalnie nieodwracalnych działań niepożądanych fluorochinolony stosowane ogólnoustrojowo i w postaci wziewnej NIE powinny być przepisywane: pacjentom, u których wystąpiły wcześniej poważne działania niepożądane po antybiotyku chinolonowym lub fluorochinolonowym; w przypadku infekcji niewielkiego nasilenia lub samoograniczających się (takich jak zapalenie gardła, zapalenie migdałków i ostre zapalenie oskrzeli); w przypadku zakażeń o łagodnym lub umiarkowanym stopniu nasilenia (w tym niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego, ostrego zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), ostrych bakteryjnych zapaleń zatok nosowych i ostrych zapaleń ucha środkowego), chyba że inne antybiotyki zalecane powszechnie w tych infekcjach są uważane za nieodpowiednie; w przypadku zakażeń niebakteryjnych, takich jak niebakteryjne (przewlekłe) zapalenie gruczołu krokowego; w celu zapobiegania biegunkom podróżnych lub nawracającym zakażeniom dolnych dróg moczowych. Fluorochinolony stosowane ogólnoustrojowo i w postaci wziewnej powinny być przepisywane wyłącznie w zatwierdzonych wskazaniach oraz po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka dla danego pacjenta.
