logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Levofloxacin Kabi 5 mg/ml roztw. do inf. 10 poj. 50 ml

        Levofloxacin Kabi, 5 mg/ml, roztw. do inf., 10 poj. 50 ml

        Levofloxacin Kabi
        5 mg/ml, roztw. do inf., 10 poj. 50 ml
        • 5 mg/ml, 10 poj. 100 ml, roztw. do inf.
        Producent

        Fresenius Kabi

        Opakowanie

        10 poj. 50 ml

        Postać

        roztw. do inf.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Dawkowanie

        Dożylnie. Dorośli z prawidłową czynnością nerek (CCr >50 ml/min). Pozaszpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 500 mg raz lub 2 razy na dobę przez 7-14 dni. Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek: 500 mg raz na dobę przez 7-10 dni. Powikłane zakażenia układu moczowego: 500 mg raz na dobę przez 7-14 dni. Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego: 500 mg raz na dobę przez 28 dni. Płucna postać wąglika: 500 mg raz na dobę przez 8 tyg. Po początkowym podawaniu preparatu w infuzji, leczenie można kontynuować stosując postać doustną, w zależności od stanu pacjenta. Ze względu na biorównoważność postaci dożylnej i doustnej, można zastosować takie same dawki. Czas trwania leczenia obejmuje leczenie dożylne oraz doustne. Czas do zmiany leczenia z dożylnego na doustne zależy od sytuacji klinicznej, ale zwykle wynosi od 2 do 4 dni. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek. Dawkowanie należy modyfikować w zależności klirensu kreatyniny (CCr). CCr 50-20 ml/min: dla dawki 250 mg/24 h - pierwsza dawka 250 mg, następnie 125 mg/24 h; dla dawki 500 mg/24 h: pierwsza dawka 500 mg, następnie 250 mg/24 h; dla dawki 500 mg/12 h - pierwsza dawka 500 mg, następnie 250 mg/12 h. CCr 19-10 ml/min: dla dawki 250 mg/24 h - pierwsza dawka 250 mg, następnie 125 mg/48 h; dla dawki 500 mg/24 h - pierwsza dawka 500 mg, następnie 125 mg/24 h; dla dawki 500 mg/12 h - pierwsza dawka 500 mg, następnie 125 mg/12 h. CCr <10 ml/min (w tym hemodializa i CAPD): dla dawki 250 mg/24 h - pierwsza dawka 250 mg, następnie 125 mg/48 h; dla dawki 500 mg/24 h - pierwsza dawka 500 mg, następnie 125 mg/24 h; dla dawki 500 mg/12 h - pierwsza dawka 500 mg, następnie 125 mg/24 h. Nie jest koniecznie podanie dodatkowych dawek po hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD). Preparat jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu. Sposób podania. Lek podaje się w powolnej infuzji dożylnej, raz lub 2 razy na dobę. Infuzję dożylną dawki 250 mg należy podawać przez co najmniej 30 min, dawki 500 mg przez co najmniej 60 min. Lek jest zgodny z następującymi płynami infuzyjnymi: 0,9% roztwór NaCl, 5% roztwór glukozy, 2,5% roztwór glukozy w płynie Ringera, złożone roztwory do żywienia pozajelitowego (aminokwasy, węglowodany, elektrolity).

        Zastosowanie

        Lek jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek i powikłane zakażenia układu moczowego; przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego; płucna postać wąglika - zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie. W wymienionych poniżej zakażeniach preparat należy stosować tylko wtedy, gdy użycie innych leków przeciwbakteryjnych powszechnie zalecanych do leczenia tych zakażeń uzna się za niewłaściwe: pozaszpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych. Komunikat bezpieczeństwa z dnia 7 czerwca 2023 r. Najnowsze wyniki badań sugerują, że fluorochinolony nadal są przepisywane poza zalecanymi wskazaniami. Ze względu na ryzyko ciężkich, powodujących niepełnosprawność, długotrwałych i potencjalnie nieodwracalnych działań niepożądanych fluorochinolony stosowane ogólnoustrojowo i w postaci wziewnej NIE powinny być przepisywane: pacjentom, u których wystąpiły wcześniej poważne działania niepożądane po antybiotyku chinolonowym lub fluorochinolonowym; w przypadku infekcji niewielkiego nasilenia lub samoograniczających się (takich jak zapalenie gardła, zapalenie migdałków i ostre zapalenie oskrzeli); w przypadku zakażeń o łagodnym lub umiarkowanym stopniu nasilenia (w tym niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego, ostrego zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), ostrych bakteryjnych zapaleń zatok nosowych i ostrych zapaleń ucha środkowego), chyba że inne antybiotyki zalecane powszechnie w tych infekcjach są uważane za nieodpowiednie; w przypadku zakażeń niebakteryjnych, takich jak niebakteryjne (przewlekłe) zapalenie gruczołu krokowego; w celu zapobiegania biegunkom podróżnych lub nawracającym zakażeniom dolnych dróg moczowych. Fluorochinolony stosowane ogólnoustrojowo i w postaci wziewnej powinny być przepisywane wyłącznie w zatwierdzonych wskazaniach oraz po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka dla danego pacjenta.

        Treść ulotki

        1. Co to jest Levofloxacin Kabi i w jakim celu się go stosuje

        Nazwa tego leku to Levofloxacin Kabi. Levofloxacin Kabi zawiera jako substancję czynną
        lewofloksacynę, która należy do grupy leków nazywanych antybiotykami. Lewofloksacyna jest
        antybiotykiem „chinolonowym”. Działa bakteriobójczo na bakterie wywołujące zakażenia
        w organizmie.

        Levofloxacin Kabi może być stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych:
        - płuc, u pacjentów z zapaleniem płuc;
        - układu moczowego, w tym nerek lub pęcherza;
        - gruczołu krokowego, w przypadku długotrwałego zakażenia;
        - skóry i tkanki podskórnej, w tym mięśni. Czasami nazywa się to „tkankami miękkimi”.

        W niektórych sytuacjach, Levofloxacin Kabi może być stosowany w zapobieganiu chorobie płuc
        zwanej wąglikiem, która może wystąpić po kontakcie z bakteriami wywołującymi wąglik
        lub w leczeniu tej choroby.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Levofloxacin Kabi

        Kiedy nie stosować leku Levofloxacin Kabi i skontaktować się z lekarzem
        - Jeśli pacjent ma uczulenie na lewofloksacynę, jakikolwiek inny antybiotyk chinolonowy, np.
          moksyfloksacynę, cyprofloksacynę lub ofloksacynę, lub którykolwiek z pozostałych
          składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
        - Objawy reakcji alergicznej obejmują: wysypkę, trudności w połykaniu lub oddychaniu, obrzęk
          warg, twarzy, gardła lub języka.
        - Jeśli pacjent miał kiedykolwiek w przeszłości padaczkę.
        - Jeśli u pacjenta wystąpiły kiedykolwiek problemy ze ścięgnami, np. zapalenie ścięgien,
          związane z leczeniem antybiotykami z grupy chinolonów. Ścięgno łączy mięśnie z kośćmi.
        - Jeśli lek został przepisany dziecku lub nastolatkowi w okresie wzrostu.
        - Jeśli pacjentka jest w ciąży, może zajść w ciążę lub podejrzewa, że jest w ciąży.
        - Jeśli pacjentka karmi piersią.

        Nie należy stosować tego leku, jeżeli którekolwiek z powyższych stwierdzeń dotyczy pacjenta.
        W przypadku wątpliwości, przed rozpoczęciem stosowania leku Levofloxacin Kabi należy
        porozmawiać z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed zastosowaniem tego leku należy skonsultować się z lekarzem, pielęgniarką lub
        farmaceutą, jeśli pacjent:
        - ma 60 lat lub więcej;
        - stosuje glikokortykosteroidy, nazywane czasami sterydami (patrz punkt „Levofloxacin Kabi
          a inne leki”);
        - miał kiedykolwiek w przeszłości drgawki (napad drgawkowy);
        - miał w przeszłości uszkodzenie mózgu spowodowane udarem mózgu lub innym urazem mózgu;
        - ma problemy z nerkami;
        - ma zaburzenie nazywane „niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej”; pacjent może
          być wtedy bardziej podatny na wystąpienie poważnych zaburzeń krwi podczas stosowania tego
          leku;
        - miał kiedykolwiek w przeszłości problemy ze zdrowiem psychicznym;
        - miał kiedykolwiek w przeszłości problemy z sercem: należy zachować ostrożność podczas
          stosowania tego leku, jeśli u pacjenta od urodzenia występuje lub w jego rodzinie stwierdzono
          wydłużenie odstępu QT (widoczne w badaniu EKG, tj. badaniu aktywności elektrycznej serca),
          u pacjenta występują zaburzenia elektrolitów we krwi (zwłaszcza małe stężenie potasu lub
          magnezu we krwi), pacjent ma spowolniony rytm serca (nazywany „bradykardią”), praca serca
          pacjenta jest osłabiona (niewydolność serca), u pacjenta wystąpił w przeszłości zawał serca
          (zawał mięśnia sercowego), pacjent jest kobietą lub osobą w podeszłym wieku lub przyjmuje
          inne leki, które powodują nietypowe zmiany w zapisie EKG (patrz punkt „Levofloxacin Kabi
          a inne leki”);
        - ma stwierdzone poszerzenie dużego naczynia krwionośnego (tętniak aorty lub dużej tętnicy
          obwodowej);
        - w przeszłości doświadczył rozwarstwienia aorty (rozdarcia ściany aorty);
        - ma stwierdzoną niedomykalność zastawek serca;
        - miał w rodzinie przypadki tętniaka aorty lub rozwarstwienia aorty, albo wrodzonej choroby
          zastawki serca, czy też inne czynniki ryzyka lub stany predysponujące (np. choroby tkanki
          łącznej, takie jak zespół Marfana lub zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, zespół Sjögrena
          [choroba zapalna o podłożu autoimmunologicznym] lub choroby naczyń krwionośnych, takie
          jak zapalenie tętnic Takayasu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, choroba Behceta,
          nadciśnienie tętnicze lub potwierdzona miażdżyca tętnic, reumatoidalne zapalenie stawów
          [choroba stawów] lub zapalenie wsierdzia [zakażenie serca]);
        - choruje na cukrzycę;
        - miał kiedykolwiek w przeszłości problemy z wątrobą;
        - choruje na miastenię;
        - ma uszkodzenia nerwów (neuropatia obwodowa);
        - kiedykolwiek miał ciężką wysypkę skórną lub złuszczanie skóry, powstawanie pęcherzy i (lub)
          owrzodzenia jamy ustnej po zastosowaniu lewofloksacyny.

        Ciężkie reakcje skórne
        Podczas stosowania lewofloksacyny notowano ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-
        Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz polekową reakcję
        z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS).
        - SJS lub TEN mogą początkowo pojawiać się na tułowiu jako czerwonawe, podobne do tarczy
          lub okrągłe plamy, często z pęcherzami po środku. Mogą również wystąpić owrzodzenia jamy
          ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych oraz oczu (czerwone i obrzęknięte oczy). Te ciężkie
          wysypki skórne są często poprzedzone gorączką i (lub) objawami grypopodobnymi. Wysypki te
          mogą prowadzić do rozległego łuszczenia się skóry, mogą stanowić zagrożenie dla życia lub
          powodować zgon.
        - W zespole DRESS początkowo występują objawy grypopodobne i wysypka na twarzy,
          a następnie rozległa wysypka z wysoką temperaturą ciała, w badaniach krwi widoczna jest
          zwiększona aktywność enzymów wątrobowych i zwiększona liczba białych krwinek
          (eozynofilia) oraz powiększone węzły chłonne.
        Jeśli wystąpi ciężka wysypka lub inny z tych objawów skórnych, należy przerwać przyjmowanie
        lewofloksacyny i zgłosić się do lekarza lub niezwłocznie zasięgnąć pomocy medycznej.

        Nie należy stosować leków przeciwbakteryjnych zawierających fluorochinolony lub chinolony, w tym
        leku Levofloxacin Kabi, jeśli u pacjenta wystąpiło w przeszłości jakiekolwiek ciężkie działanie
        niepożądane podczas przyjmowania chinolonu lub fluorochinolonu. W takiej sytuacji należy jak
        najszybciej poinformować lekarza.

        Należy skonsultować się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą, jeśli pacjent przyjmuje
        fluorochinolony:
        - W przypadku wystąpienia nagłego silnego bólu brzucha, pleców lub w klatce piersiowej,
          który może być objawem tętniaka i rozwarstwienia aorty, należy natychmiast zgłosić się do
          oddziału ratunkowego. Ryzyko wystąpienia tych zmian może być wyższe w przypadku
          leczenia układowymi kortykosteroidami.
        - W przypadku wystąpienia nagłych duszności, zwłaszcza po położeniu się do łóżka, lub
          zaobserwowania obrzęku kostek, stóp lub brzucha albo pojawienia się kołatania serca (uczucia
          przyspieszonego lub nieregularnego bicia serca), należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.
        - Jeśli wystąpią: nagłe, mimowolne szarpnięcia, drgania mięśni lub skurcze mięśni, należy
          natychmiast zgłosić się do lekarza, ponieważ mogą to być objawy mioklonii. Lekarz może
          zdecydować o przerwaniu stosowania lewofloksacyny i rozpoczęciu odpowiedniego leczenia.
        - W przypadku wystąpienia nudności, ogólnego złego samopoczucia, odczucia silnego
          dyskomfortu lub silnego i utrzymującego się bólu lub nasilającego się bólu w okolicy brzucha
          lub wymiotów – należy natychmiast zgłosić się do lekarza, ponieważ mogą to być objawy
          zapalenia trzustki (ostrego zapalenia trzustki).
        - Jeśli wystąpią: zmęczenie, bladość skóry, siniaczenie, niekontrolowane krwawienia, gorączka,
          ból gardła i istotne pogorszenie stanu zdrowia lub poczucie zmniejszonej odporności na
          zakażenia – należy natychmiast zgłosić się do lekarza, ponieważ mogą to być objawy
          zaburzeń krwi. Lekarz powinien kontrolować obraz krwi pacjenta za pomocą badania
          morfologii. Jeśli wystąpią nieprawidłowości w morfologii krwi, lekarz może zadecydować
          o przerwaniu leczenia.
        - Rzadko może wystąpić ból i obrzęk stawów oraz stan zapalny lub zerwanie ścięgien. Ryzyko
          jest zwiększone u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 60 lat), po przeszczepieniu
          narządu, w przypadku występowania problemów z nerkami lub leczenia kortykosteroidami.
          Stan zapalny i zerwania ścięgien mogą wystąpić w ciągu pierwszych 48 godzin leczenia
          i nawet do kilku miesięcy po przerwaniu leczenia lekiem Levofloxacin Kabi. Po wystąpieniu
          pierwszych objawów bólu lub stanu zapalnego ścięgna (na przykład w stawie skokowym,
          nadgarstku, łokciu, barku lub kolanie), należy przerwać przyjmowanie leku Levofloxacin
          Kabi, skontaktować się z lekarzem i odciążyć bolący obszar. Należy unikać nadmiernego
          wysiłku, ponieważ może to zwiększyć ryzyko zerwania ścięgna.
        - U pacjenta mogą rzadko wystąpić objawy uszkodzenia nerwów (neuropatii), takie jak ból,
          pieczenie, mrowienie, drętwienie i (lub) osłabienie, zwłaszcza stóp i nóg oraz dłoni i rąk.
          W takim przypadku należy przerwać przyjmowanie leku Levofloxacin Kabi i natychmiast
          poinformować lekarza, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnej choroby.

        Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane
        Leki przeciwbakteryjne zawierające fluorochinolony/chinolony, w tym Levofloxacin Kabi, były
        związane z bardzo rzadkimi, ale ciężkimi działaniami niepożądanymi. Niektóre z nich były
        długotrwałe (utrzymujące się przez miesiące lub lata), upośledzające lub potencjalnie nieodwracalne.
        Należą do nich: bóle ścięgien, mięśni i stawów kończyn górnych i dolnych, trudności w chodzeniu,
        nieprawidłowe odczucia, takie jak kłucie, mrowienie, łaskotanie, drętwienie lub pieczenie (parestezje),
        zaburzenia zmysłów, w tym zaburzenia wzroku, smaku i węchu oraz słuchu, depresja, zaburzenia
        pamięci, silne zmęczenie i ciężkie zaburzenia snu.

        Jeśli po przyjęciu leku Levofloxacin Kabi wystąpi którekolwiek z tych działań niepożądanych, należy
        natychmiast skontaktować się z lekarzem przed kontynuacją leczenia. Pacjent i lekarz zdecydują, czy
        kontynuować leczenie, biorąc również pod uwagę antybiotyki z innej grupy.

        Jeśli pacjent nie jest pewien, czy dotyczy go którekolwiek z powyższych stwierdzeń, przed
        rozpoczęciem stosowania leku Levofloxacin Kabi należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub
        pielęgniarki.

        Levofloxacin Kabi a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Wynika to stąd, że
        Levofloxacin Kabi może wpływać na działanie innych leków. Także inne leki mogą wpływać na
        działanie leku Levofloxacin Kabi.

        W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek
        z następujących leków. Wynika to stąd, że ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u pacjenta
        może się zwiększyć podczas stosowania z lekiem Levofloxacin Kabi leków wymienionych
        poniżej.
        - Glikokortykosteroidy, nazywane czasami sterydami – stosowane w stanach zapalnych. Pacjent
          może być bardziej podatny na wystąpienie zapalenia i (lub) uszkodzenia ścięgien.
        - Warfaryna – stosowana w celu rozrzedzenia krwi. Pacjent może być bardziej podatny na
          wystąpienie krwawienia. Lekarz może zlecić wykonywanie regularnych badań krwi w celu
          sprawdzenia krzepliwości krwi.
        - Teofilina – stosowana w problemach z oddychaniem. Pacjent może być bardziej podatny na
          wystąpienie drgawek (napadu drgawkowego), jeśli przyjmuje Levofloxacin Kabi.
        - Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – stosowane w bólach i stanach zapalnych, np.
          kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, fenbufen, ketoprofen, indometacyna. Pacjent może być
          bardziej podatny na wystąpienie drgawek (napadu drgawkowego), jeśli przyjmuje Levofloxacin
          Kabi.
        - Cyklosporyna – stosowana po przeszczepieniu narządu. Pacjent może być bardziej podatny na
          wystąpienie działań niepożądanych cyklosporyny.
        - Leki wpływające na rytm serca. Dotyczy to leków stosowanych w nieprawidłowym rytmie
          serca (leki antyarytmiczne, np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid, sotalol, dofetylid,
          ibutylid i amiodaron), w depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, np. amitryptylina
          i imipramina), zaburzeniach psychicznych (leki przeciwpsychotyczne) i w zakażeniach
          bakteryjnych (antybiotyki „makrolidowe”, np. erytromycyna, azytromycyna i klarytromycyna).
        - Probenecyd – stosowany w dnie moczanowej i cymetydyna – stosowana w leczeniu choroby
          wrzodowej i zgagi. Należy zachować szczególną ostrożność stosując którykolwiek z tych leków
          z lekiem Levofloxacin Kabi. Jeśli pacjent ma problemy z nerkami, lekarz może zalecić
          przyjmowanie mniejszej dawki.

        Testy wykrywające opioidy w moczu
        Wyniki testów wykrywających w moczu silne leki przeciwbólowe, zwane opioidami, mogą być
        fałszywie dodatnie u pacjentów przyjmujących Levofloxacin Kabi. Jeżeli lekarz zalecił wykonanie
        badania moczu, pacjent powinien poinformować lekarza, że przyjmuje Levofloxacin Kabi.

        Testy na gruźlicę
        Ten lek może dawać fałszywie ujemne wyniki niektórych testów wykorzystywanych przez laboratoria
        do wykrywania bakterii wywołujących gruźlicę.

        Ciąża i karmienie piersią
        Nie należy stosować tego leku, jeśli pacjentka:
        - jest w ciąży, może zajść w ciążę lub przypuszcza że może być w ciąży;
        - karmi piersią lub planuje karmienie piersią.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Po zastosowaniu tego leku u pacjenta mogą wystąpić działania niepożądane, w tym zawroty głowy,
        senność, uczucie wirowania (zawroty głowy) lub zaburzenia widzenia. Niektóre z tych działań
        niepożądanych mogą osłabiać zdolność koncentracji i szybkość reakcji. W takim przypadku pacjent
        nie powinien prowadzić pojazdów ani wykonywać żadnej pracy, która wymaga koncentracji uwagi.

        Levofloxacin Kabi zawiera sód
        Ten lek zawiera 177 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w 50 mL. Odpowiada to 8,85%
        maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

        3. Jak stosować Levofloxacin Kabi

        Jak podaje się Levofloxacin Kabi
        - Levofloxacin Kabi jest stosowany w szpitalach.
        - Lek zostanie podany pacjentowi przez lekarza lub pielęgniarkę w postaci wstrzyknięcia.
          Wstrzyknięcie wykonuje się do jednej z żył pacjenta i będzie trwało pewien czas (nazywane jest
          to infuzją dożylną).
        - Levofloxacin Kabi w dawce 250 mg podaje się przez 30 minut lub dłużej.
        - Levofloxacin Kabi w dawce 500 mg podaje się przez 60 minut lub dłużej.
        - Lekarz będzie uważnie monitorował tętno i ciśnienie krwi pacjenta. Wynika to stąd, że bardzo
          szybkie bicie serca i chwilowe obniżenia ciśnienia tętniczego krwi są możliwymi działaniami
          niepożądanymi, które obserwowano w trakcie infuzji podobnych antybiotyków. Jeśli podczas
          infuzji ciśnienie tętnicze krwi pacjenta zauważalnie zmniejsza się, należy natychmiast przerwać
          infuzję.

        Jaką podaje się dawkę leku Levofloxacin Kabi
        Jeśli pacjent nie jest pewien, dlaczego otrzymuje Levofloxacin Kabi lub ma jakiekolwiek pytania
        odnośnie stosowanej dawki leku Levofloxacin Kabi, powinien porozmawiać z lekarzem, pielęgniarką
        lub farmaceutą.
        - Lekarz zdecyduje, jaką dawkę leku Levofloxacin Kabi otrzyma pacjent.
        - Dawka zależy od rodzaju i miejsca zakażenia.
        - Czas trwania leczenia zależy od ciężkości zakażenia.

        Pacjenci dorośli i pacjenci w podeszłym wieku
        - Zapalenie płuc: 500 mg raz lub dwa razy na dobę.
        - Zakażenia układu moczowego, w tym zakażenia nerek lub pęcherza moczowego: 500 mg raz
          na dobę.
        - Zakażenia gruczołu krokowego: 500 mg raz na dobę.
        - Zakażenia skóry i tkanki podskórnej, w tym mięśni: 500 mg raz lub dwa razy na dobę.

        Pacjenci dorośli i pacjenci w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek
        Lekarz może zalecić stosowanie mniejszej dawki.

        Dzieci i młodzież
        Tego leku nie wolno stosować u dzieci i młodzieży.

        Ochrona skóry przed promieniowaniem słonecznym
        Podczas stosowania tego leku i przez 2 dni po zakończeniu jego stosowania należy unikać
        bezpośredniego promieniowania słonecznego. Wynika to stąd, że skóra pacjenta stanie się bardziej
        wrażliwa na słońce, co może doprowadzić do oparzenia, uczucia mrowienia i pojawienia się dużych
        pęcherzy na skórze, jeśli pacjent nie zachowa następujących środków ostrożności:
        - stosować kremy z filtrem UV o wysokim wskaźniku ochrony przeciwsłonecznej;
        - zawsze nosić nakrycie głowy i ubranie zakrywające ręce i nogi;
        - unikać kąpieli słonecznych.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Levofloxacin Kabi
        Jest mało prawdopodobne, aby lekarz lub pielęgniarka podali za dużą dawkę leku. Lekarz lub
        pielęgniarka będą kontrolować postępy leczenia i sprawdzać, jaki lek pacjent otrzymuje. Jeśli pacjent
        nie jest pewien, dlaczego otrzymuje dawkę leku, zawsze powinien zapytać.
        Jeśli pacjent otrzyma zbyt dużą dawkę leku Levofloxacin Kabi, mogą wystąpić następujące objawy:
        drgawki (napad drgawkowy), uczucie splątania, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, drżenia
        mięśniowe i zaburzenia serca prowadzące do nierównej pracy serca, a także nudności.

        Pominięcie zastosowania leku Levofloxacin Kabi
        Lekarz lub pielęgniarka będą znali zalecenia dotyczące czasu i sposobu podawania leku pacjentowi.
        Jest mało prawdopodobne, aby pacjent otrzymał lek inaczej niż zostało to przepisane. Jeśli pacjent
        uważa, że pominięto dawkę leku, powinien o tym powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce.

        Przerwanie stosowania leku Levofloxacin Kabi
        Lekarz lub pielęgniarka będą kontynuować podawanie leku Levofloxacin Kabi, nawet jeśli pacjent
        poczuje się lepiej. Jeśli leczenie zostanie przerwane zbyt wcześnie, stan pacjenta może ulec
        pogorszeniu lub bakterie mogą stać się oporne na lek. Po kilku dniach leczenia roztworem
        do podawania dożylnego lekarz może zdecydować o zmianie postaci leku na tabletki, w celu
        zakończenia zaleconego cyklu leczenia.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
        się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
        Zwykle są one łagodne lub umiarkowanie nasilone i często ustępują po krótkim czasie.

        Jeśli u pacjenta wystąpią opisane poniżej działania niepożądane, należy przerwać stosowanie
        leku Levofloxacin Kabi i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką.
        Bardzo rzadko (występujące rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów)
        - Reakcja alergiczna. Objawy mogą obejmować: wysypkę, trudności w połykaniu lub
          oddychaniu, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka.

        Jeśli u pacjenta wystąpią opisane poniżej ciężkie działania niepożądane, należy przerwać
        stosowanie leku Levofloxacin Kabi i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką,
        gdyż może być konieczne podjęcie natychmiastowego leczenia.
        Rzadko (występujące rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów)
        - Wodnista biegunka, która może zawierać krew, niekiedy ze skurczami żołądka i wysoką
          temperaturą. Mogą to być objawy poważnych problemów z jelitami.
        - Ból i zapalenie ścięgien lub więzadeł, mogące prowadzić do zerwania. Najczęściej dotyczy
          to ścięgna Achillesa.
        - Drgawki (napady drgawkowe).
        - Widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją (omamy, paranoja).
        - Uczucie depresji, zaburzenia psychiczne, niepokój (pobudzenie), niezwykłe sny lub koszmary.
        - Poważne zaburzenia zdolności umysłowych powodujące chaotyczne myślenie i zmniejszoną
          świadomość otoczenia (majaczenie).
        - Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych,
          zaburzenia krwi (eozynofilia), powiększone węzły chłonne i inne narządy ciała (polekowa
          reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi, znana również jako DRESS lub zespół
          nadwrażliwości na leki). Patrz również punkt 2.
        - Zespół związany z nieprawidłowym wydalaniem wody i niskim stężeniem sodu (SIADH).
        -  Spadek poziomu cukru we krwi (hipoglikemia) lub spadek poziomu cukru we krwi prowadzący
          do śpiączki (śpiączka hipoglikemiczna). Jest to istotne w przypadku pacjentów, którzy chorują
          na cukrzycę.

        Bardzo rzadko (występujące rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów)
        - Pieczenie, mrowienie, ból lub drętwienie. Mogą to być objawy neuropatii.

        Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
        - Ciężkie wysypki skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie
          się naskórka. Mogą one występować jako czerwonawe plamki przypominające tarczę lub
          okrągłe plamy, często z centralnymi pęcherzami na tułowiu, złuszczanie skóry, wrzody jamy
          ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu i mogą być poprzedzone gorączką i objawami
          grypopodobnymi. Patrz również punkt 2.
        - Utrata apetytu, zażółcenie skóry i białek oczu, ciemne zabarwienie moczu, świąd, tkliwość
          żołądka (brzucha). Mogą to być objawy zaburzenia czynności wątroby, które mogą obejmować
          śmiertelne uszkodzenie wątroby.
        - Zmiany opinii i myśli (reakcje psychotyczne) z ryzykiem wystąpienia myśli lub prób
          samobójczych.
        - Nudności, ogólne złe samopoczucie, dyskomfort lub ból w okolicy brzucha lub wymioty. Mogą
          to być objawy zapalenia trzustki (ostrego zapalenia trzustki). Patrz punkt 2.

        Jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia widzenia lub jakiekolwiek zmiany dotyczące oczu podczas
        stosowania leku Levofloxacin Kabi, należy niezwłocznie skonsultować się z okulistą.

        Podawanie antybiotyków chinolonowych i fluorochinolonowych, w niektórych przypadkach
        niezależnie od istniejących wcześniej czynników ryzyka, bardzo rzadko powodowało długotrwałe
        (utrzymujące się przez miesiące lub lata) lub trwałe działania niepożądane, takie jak zapalenie
        ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, trudności w chodzeniu, nieprawidłowe odczucia,
        takie jak kłucie, mrowienie, łaskotanie, pieczenie, drętwienie lub ból (neuropatia), zmęczenie,
        zaburzenia pamięci i koncentracji, skutki dla zdrowia psychicznego (w tym zaburzenia snu, lęk, ataki
        paniki, depresja i myśli samobójcze) oraz zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu.

        U pacjentów otrzymujących fluorochinolony zgłaszano przypadki poszerzenia i osłabienia ściany
        tętnicy lub rozerwania ściany tętnicy (tętniaka i rozwarstwienia), które mogą zakończyć się
        pęknięciem i doprowadzić do zgonu, a także przypadki niedomykalności zastawek serca. Patrz też
        punkt 2.

        Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli nasilą się którekolwiek z poniższych działań
        niepożądanych lub utrzymują się dłużej niż kilka dni.
        Często (występujące rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów)
        - Problemy ze snem.
        - Ból głowy, zawroty głowy.
        - Nudności, wymioty i biegunka.
        - Zwiększona aktywność niektórych enzymów wątrobowych we krwi.
        - Reakcje w miejscu infuzji.
        - Zapalenie żyły.

        Niezbyt często (występujące rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów)
        - Zmiany liczby innych bakterii lub grzybów, zakażenie grzybami z rodzaju Candida, co może
          wymagać leczenia.
        - Zmiany liczby białych krwinek wykazane w wynikach niektórych badań krwi (leukopenia,
          eozynofilia).
        - Niepokój, splątanie, nerwowość, senność, drżenia, uczucie wirowania.
        - Duszność.
        - Zmiany w odczuwaniu smaku, utrata apetytu, rozstrój żołądka lub niestrawność, ból w okolicy
          żołądka, wzdęcia z oddawaniem wiatrów lub zaparcie.
        - Świąd i wysypka skórna, ciężki świąd lub pokrzywka, nadmierne pocenie się.
        - Ból stawów lub mięśni.
        - Nieprawidłowe wyniki badań krwi spowodowane zaburzeniami czynności wątroby
          (zwiększenie stężenia bilirubiny) lub nerek (zwiększenie stężenia kreatyniny).
        - Ogólne osłabienie.

        Rzadko (występujące rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów)
        - Zwiększona skłonność do powstawania siniaków i krwawień z powodu zmniejszenia liczby
          płytek krwi (trombocytopenia).
        - Mała liczba białych krwinek (neutropenia).
        - Nadmierna odpowiedź immunologiczna (nadwrażliwość).
        - Zmniejszenie stężenia cukru we krwi (hipoglikemia). Jest to ważne u pacjentów z cukrzycą.
        - Uczucie mrowienia w rękach i stopach (parestezje).
        - Problemy ze słuchem (szum uszny) lub wzrokiem (niewyraźne widzenie).
        - Nietypowe, szybkie bicie serca (tachykardia) lub niskie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie).
        - Osłabienie siły mięśni. Jest to istotne u pacjentów z miastenią (rzadka choroba układu
          nerwowego).
        - Zmiany w czynności nerek i czasami niewydolność nerek, co może być spowodowane reakcją
          alergiczną w nerkach, nazywaną śródmiąższowym zapaleniem nerek.
        - Gorączka.
        - Ostro odgraniczone, rumieniowe plamy z pęcherzami lub bez, rozwijające się w ciągu godzin
          po podaniu lewofloksacyny. Ustępują one wraz z powstaniem pozapalnych przebarwień.
          Podczas kolejnego podania lewofloksacyny, plamy te zwykle pojawiają się w tym samym
          miejscu na skórze lub błonach śluzowych.
        - Zaburzenia pamięci.

        Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
        - Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość): może to spowodować bladość lub
          zażółcenie skóry z powodu uszkodzenia krwinek czerwonych; zmniejszenie liczby wszystkich
          rodzajów krwinek (pancytopenia).
        - Zaprzestanie wytwarzania nowych komórek krwi przez szpik kostny, co może spowodować
          zmęczenie, zmniejszoną zdolność do zwalczania zakażeń i niekontrolowane krwawienia
          (niewydolność szpiku kostnego).
        - Gorączka, ból gardła i ogólne złe samopoczucie, które nie przemija. Może to być spowodowane
          zmniejszeniem liczby białych krwinek (agranulocytoza).
        - Zatrzymanie krążenia (wstrząs podobny do anafilaktycznego).
        - Zwiększenie stężenia cukru we krwi (hiperglikemia). Jest to ważne u pacjentów z cukrzycą.
        - Zmiany węchu, utrata węchu lub smaku (omamy węchowe, brak węchu, brak smaku).
        - Uczucie silnego podekscytowania, podniecenia, pobudzenia lub entuzjazmu (mania).
        - Problemy z poruszaniem się i chodzeniem (dyskineza, zaburzenia pozapiramidowe).
        - Przemijająca utrata przytomności lub zasłabnięcie (omdlenie).
        - Przemijająca utrata widzenia.
        - Zaburzenia lub utrata słuchu.
        - Nieprawidłowy, szybki rytm serca, zagrażające życiu nieregularne bicie serca, w tym
          zatrzymanie pracy serca, zmiana rytmu serca (tzw. „wydłużenie odstępu QT” widoczne
          w zapisie EKG, tj. badaniu aktywności elektrycznej serca).
        - Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech (skurcz oskrzeli).
        - Reakcje alergiczne płuc.
        - Zapalenie trzustki.
        - Zapalenie wątroby.
        - Zwiększona wrażliwość skóry na światło słoneczne i promieniowanie ultrafioletowe (uczulenie
          na światło), przebarwienia (hiperpigmentacja skóry).
        - Zapalenie naczyń krwionośnych na skutek reakcji alergicznej.
        - Zapalenie błony wyścielającej jamę ustną (zapalenie błony śluzowej jamy ustnej).
        - Pękanie i rozpad mięśni (rabdomioliza).
        - Zaczerwienienie i obrzęk stawów (zapalenie stawów).
        - Ból, w tym ból pleców, klatki piersiowej i kończyn.
        - Nagłe, mimowolne szarpnięcia, drgania mięśni i skurcze mięśni (mioklonie).
        - Napady porfirii u pacjentów z porfirią (bardzo rzadka choroba metaboliczna).
        - Utrzymujący się ból głowy z niewyraźnym widzeniem lub bez (łagodne nadciśnienie
          wewnątrzczaszkowe).

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
        zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
        tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309
        strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać Levofloxacin Kabi

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku oraz
        pojemniku/worku po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Pojemnik KabiPac
        Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
        Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać.

        Worek freeflex®
        Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
        Przechowywać worek w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
        Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać.

        Ochrona przed światłem w trakcie infuzji nie jest konieczna.

        Levofloxacin Kabi należy stosować jedynie wówczas, gdy roztwór jest przezroczysty,
        zielonkawożółty i wolny od widocznych cząstek stałych. Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu
        należy usunąć.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera Levofloxacin Kabi
        - Substancją czynną leku jest lewofloksacyna.
        - Jeden mL roztworu zawiera 5 mg lewofloksacyny.
        - 50 mL roztworu do infuzji zawiera 250 mg lewofloksacyny.
        - 100 mL roztworu do infuzji zawiera 500 mg lewofloksacyny.
        - Pozostałe składniki to: sodu chlorek, sodu wodorotlenek, kwas solny, stężony i woda do
          wstrzykiwań.

        Jak wygląda Levofloxacin Kabi i co zawiera opakowanie
        Levofloxacin Kabi jest dostępny w postaci roztworu do infuzji (podawanego w kroplówce). Roztwór
        jest przezroczysty, barwy zielonkawożółtej. Jest dostarczany w:
        - pojemniku polietylenowym (KabiPac) o pojemności 100 mL, zawierającym 50 mL lub 100 mL
          roztworu (1, 10, 20 lub 25 pojemników w tekturowym pudełku);
        - worku poliolefinowym typu freeflex o pojemności 100 mL, zawierającym 50 mL lub 100 mL
          roztworu (10 lub 20 worków w tekturowym pudełku).
        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        Podmiot odpowiedzialny
        Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
        Al. Jerozolimskie 134
        02-305 Warszawa

        Wytwórca
        Pojemniki KabiPac
        Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
        Wytwórnia Płynów Infuzyjnych
        ul. Sienkiewicza 25
        99-300 Kutno

        Worki freeflex®
        HP Halden Pharma AS
        Svinesundsveien 80
        1788 Halden
        Norwegia

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu
        odpowiedzialnego:
        Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
        Al. Jerozolimskie 134
        02-305 Warszawa
        tel.: +48 22 345 67 89

        Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
        Gospodarczego pod następującymi nazwami:
        Austria Levofloxacin Kabi 5 mg/ml Infusionslösung
        Belgia Levofloxacine Fresenius Kabi 5mg/ml oplossing voor infusie
        Bułgaria Левофлоксацин Каби 5 mg/ml инфузионен разтвор
        Cypr Levofloxacin Kabi 5 mg/ml διάλυμα για έγχυση
        Czechy Levofloxacin Kabi
        Niemcy Levofloxacin Kabi 5 mg/ml Infusionslösung
        Finlandia Levofloxacin Fresenius Kabi 5 mg/ml infuusioneste, liuos
        Węgry Levofloxacin Kabi 5 mg/ml oldatos infúzió
        Irlandia Levofloxacin 5 mg/ml solution for infusion
        Włochy Levofloxacina Kabi
        Luksemburg Levofloxacin Kabi 5 mg/ml Infusionslösung
        Malta Levofloxacin 5 mg/ml solution for infusion
        Holandia Levofloxacine Fresenius Kabi 5mg/ml oplossing voor infusie
        Polska Levofloxacin Kabi
        Portugalia Levofloxacina Kabi
        Rumunia Levofloxacin Kabi 5 mg/ml solutie perfuzabila
        Słowacja Levofloxacin Kabi 5mg/ml infúzny roztok
        Słowenia Levofloksacin Kabi 5 mg/ml raztopina za infundiranje
        Hiszpania Levofloxacino Kabi 5 mg/ml solución para perfusión

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 21.02.2025 r.
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026