Szukaj apteki/leku
Szukam leku
Szukam apteki
Levofloxacin Aurovitas, 500 mg, tabl., 10 szt.
Producent
Aurovitas Pharma Polska
Opakowanie
10 szt.
Postać
tabl.
Dostępność
Produkt dostępny na receptę
Dawkowanie
Doustnie. Dawkowanie zależy od rodzaju i stopnia ciężkości zakażenia oraz wrażliwości domniemanego drobnoustroju wywołującego zakażenie. Lek w postaci tabletek może być również stosowany w celu ukończenia leczenia u pacjentów, u których nastąpiła poprawa po początkowym leczeniu dożylnym lewofloksacyną; ze względu na biorównoważność postaci dożylnej i doustnej można zastosować takie same dawki. Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (CCr >50 ml/min). Ostre bakteryjne zapalenie zatok: 500 mg raz na dobę przez 10-14 dni. Nasilenie ostrej bakteryjnej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, w tym zapalenia oskrzeli: 500 mg raz na dobę przez 7-10 dni. Pozaszpitalne zapalenie płuc: 500 mg raz lub 2 razy na dobę przez 7-14 dni. Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek: 500 mg raz na dobę przez 7-10 dni. Powikłane zakażenia układu moczowego: 500 mg raz na dobę przez 7-14 dni. Niepowikłane zakażenia pęcherza moczowego: 250 mg raz na dobę przez 3 dni. Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego: 500 mg raz na dobę przez 28 dni. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 500 mg raz lub 2 razy na dobę przez 7-14 dni. Płucna postać wąglika: 500 mg raz na dobę przez 8 tyg. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (CCr ≤50 ml/min). U pacjentów z CCr 50-20 ml/min: przy schemacie dawkowania 250 mg/24 h pierwsza dawka wynosi 250 mg, następnie 125 mg/24 h; przy schemacie dawkowania 500 mg/24 h pierwsza dawka wynosi 500 mg, następnie 250 mg/24 h; przy schemacie dawkowania 500 mg/12 h pierwsza dawka wynosi 500 mg, następnie 250 mg/12 h. U pacjentów z CCr 19-10 ml/min: przy schemacie dawkowania 250 mg/24 h pierwsza dawka wynosi 250 mg, następnie 125 mg/48 h; przy schemacie dawkowania 500 mg/24 h pierwsza dawka wynosi 500 mg, następnie 125 mg/24 h; przy schemacie dawkowania 500 mg/12 h pierwsza dawka wynosi 500 mg, następnie 125 mg/12 h. U pacjentów z CCr <10 ml/min (w tym pacjenci poddawani hemodializie i CADO): przy schemacie dawkowania 250 mg/24 h pierwsza dawka wynosi 250 mg, następnie 125 mg/48 h; przy schemacie dawkowania 500 mg/24 h pierwsza dawka wynosi 500 mg, następnie 125 mg/24 h; przy schemacie dawkowania 500 mg/12 h pierwsza dawka wynosi 500 mg, następnie 125 mg/24 h. Nie ma konieczności podawania dodatkowych dawek po hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby. Modyfikacja dawki nie jest konieczna, ponieważ lewofloksacyna nie jest w istotnym stopniu metabolizowana w wątrobie, a wydalana jest głównie przez nerki. Pacjenci w podeszłym wieku. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki z przyczyn innych niż zaburzenia czynności nerek. Dzieci i młodzież. Lek jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu. Sposób podania. Tabletki należy połykać bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu. Tabletki można dzielić wzdłuż linii podziału w celu dostosowania dawki. Tabletki można przyjmować w trakcie posiłku lub między posiłkami. Tabletki należy przyjmować przynajmniej 2 h przed lub 2 h po przyjęciu soli żelaza, soli cynku, leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających magnez lub aluminium lub dydanozyny (tylko preparaty dydanozyny z aluminium i magnezem zawierające środki buforujące) i sukralfatu, ponieważ mogą one zmniejszać wchłanianie antybiotyku.
Zastosowanie
Leczenie wymienionych poniżej zakażeń u osób dorosłych: ostre bakteryjne zapalenie zatok; ostre nasilenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, w tym zapalenia oskrzeli; pozaszpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich; niepowikłane zakażenia układu moczowego. W wymienionych powyżej zakażeniach lek należy stosować tylko wtedy, gdy użycie leków przeciwbakteryjnych powszechnie zalecanych do leczenia początkowego tych zakażeń uzna się za niewłaściwe. Ponadto: odmiedniczkowe zapalenie nerek i powikłane zakażenia układu moczowego; przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego; płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie). Lek może być również stosowany w celu ukończenia leczenia u pacjentów, u których nastąpiła poprawa po początkowym leczeniu dożylnym lewofloksacyną. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych. Komunikat bezpieczeństwa z dnia 7 czerwca 2023 r. Najnowsze wyniki badań sugerują, że fluorochinolony nadal są przepisywane poza zalecanymi wskazaniami. Ze względu na ryzyko ciężkich, powodujących niepełnosprawność, długotrwałych i potencjalnie nieodwracalnych działań niepożądanych fluorochinolony stosowane ogólnoustrojowo i w postaci wziewnej NIE powinny być przepisywane: pacjentom, u których wystąpiły wcześniej poważne działania niepożądane po antybiotyku chinolonowym lub fluorochinolonowym; w przypadku infekcji niewielkiego nasilenia lub samoograniczających się (takich jak zapalenie gardła, zapalenie migdałków i ostre zapalenie oskrzeli); w przypadku zakażeń o łagodnym lub umiarkowanym stopniu nasilenia (w tym niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego, ostrego zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), ostrych bakteryjnych zapaleń zatok nosowych i ostrych zapaleń ucha środkowego), chyba że inne antybiotyki zalecane powszechnie w tych infekcjach są uważane za nieodpowiednie; w przypadku zakażeń niebakteryjnych, takich jak niebakteryjne (przewlekłe) zapalenie gruczołu krokowego; w celu zapobiegania biegunkom podróżnych lub nawracającym zakażeniom dolnych dróg moczowych. Fluorochinolony stosowane ogólnoustrojowo i w postaci wziewnej powinny być przepisywane wyłącznie w zatwierdzonych wskazaniach oraz po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka dla danego pacjenta.
