logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Leuprostin 3,6 mg implant podskórny 1 szt.

        Leuprostin, 3,6 mg, implant podskórny, 1 szt.

        Leuprostin
        3,6 mg, implant podskórny, 1 szt.
        • 5 mg, 1 szt., implant podskórny
        Producent

        Sandoz

        Opakowanie

        1 szt.

        Postać

        implant podskórny

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Dawkowanie

        Podskórnie. Implant powinien być przygotowywany i podawany wyłącznie przez fachowy personel medyczny, który zna te procedury. Dorośli mężczyźni: 3,6 mg co miesiąc lub 5 mg co 3 miesiące. Implant 3,6 mg: w wyjątkowych przypadkach po drugim podaniu można opóźnić kolejną dawkę leku o maksymalnie 2 tyg., zazwyczaj bez zmniejszenia skuteczności terapeutycznej u większości pacjentów. Implant 5 mg: jeśli w wyjątkowych przypadkach termin podania kolejnej dawki jest przesunięty maksymalnie o 4 tyg., skuteczność lecznicza u większości pacjentów nie powinna być zmniejszona. Zaleca się wdrożenie wspomagającego leczenia antyandrogenem na około 5 dni przed rozpoczęciem stosowania leuproreliny. Leczenie zaawansowanego, hormonozależnego raka gruczołu krokowego jest na ogół długotrwałe. W badaniach klinicznych wykazano, że u pacjentów z miejscowo zaawansowanym, hormonowrażliwym rakiem gruczołu krokowego bardziej preferowana jest trwająca 3 lata terapia przeciwandrogenowa w połączeniu z radioterapią niż terapia 6-miesięczna. Zgodnie z wytycznymi klinicznymi, zalecany czas trwania leczenia przeciwandrogenowego u pacjentów (T3-T4) poddawanych radioterapii wynosi 2-3 lata. W przypadku raka ograniczonego do gruczołu krokowego u pacjentów z umiarkowanym ryzykiem zalecany czas trwania połączonego stosowania radioterapii z leczeniem przeciwandrogenowym wynosi od 4 do 6 mies., zaś u pacjentów z dużym ryzykiem od 2 do 3 lat. Na początku i po 3 mies. stosowania implantu należy oznaczyć zarówno stężenie PSA, jak i całkowitego testosteronu. Rak gruczołu krokowego jest wrażliwy na androgeny, jeśli po 3 mies. stężenie testosteronu jest na poziomie kastracyjnym (≤0,5 ng/ml), a wartość PSA zmniejszyła się. Wczesne znaczne zmniejszenie stężenia PSA (około 80% wartości wyjściowej) można uznać za prognostycznie dobry wskaźnik dla długotrwałej reakcji zahamowania wydzielania androgenów. W takiej sytuacji wskazana jest terapia ablacyjna. Jeśli u pacjentów z zahamowanym wydzielaniem testosteronu stężenie PSA pozostaje niezmienione lub zwiększyło się, rak gruczołu krokowego jest niewrażliwy na androgeny. W takich przypadkach kontynuacja hormonalnej terapii ablacyjnej nie jest właściwa. Jeżeli jednak u pacjenta wystąpi odpowiedź kliniczna (np. zmniejszenie bólu i objawów dyzurycznych, zmniejszenie wielkości gruczołu krokowego), trzeba wziąć pod uwagę możliwość fałszywie ujemnych wyników. W tych rzadkich przypadkach stosowanie leku należy kontynuować przez kolejne 3 mies. i ponownie skontrolować stężenie PSA, a ponadto bardzo uważnie monitorować objawy kliniczne. Implant można stosować w połączeniu z radioterapią w neoadjuwantowym lub adjuwantowym leczeniu miejscowo zaawansowanego, hormonowrażliwego raka gruczołu krokowego, a także miejscowo zaawansowanego raka ograniczonego do gruczołu krokowego u pacjentów z umiarkowanym i dużym ryzykiem. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, a także u pacjentów w podeszłym wieku modyfikacja dawki nie jest konieczna. Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży. Sposób podawania. Jeden implant wstrzykuje się podskórnie w przednią ścianę jamy brzusznej. Przed wstrzyknięciem można zastosować lek miejscowo znieczulający.

        Zastosowanie

        Paliatywne leczenie pacjentów z zaawansowanym, hormonozależnym rakiem gruczołu krokowego. Leczenie pacjentów z miejscowo zaawansowanym, hormonozależnym rakiem gruczołu krokowego w połączeniu z radioterapią i po radioterapii. Leczenie w połączeniu z radioterapią hormonozależnego raka ograniczonego do gruczołu krokowego u pacjentów z umiarkowanym i dużym ryzykiem.

        Treść ulotki

        1. Co to jest Leuprostin i w jakim celu się go stosuje

        Substancja czynna leku Leuprostin (octan leuproreliny) należy do grupy inhibitorów niektórych
        hormonów płciowych.

        Leuprostin działa na przysadkę mózgową, pobudzając na krótko, a następnie hamując wytwarzanie
        hormonów, które regulują powstawanie męskich hormonów płciowych w jądrach.
        Oznacza to, że stężenie hormonów płciowych zmniejsza się i podczas leczenia utrzymuje na tym
        samym poziomie. Po przerwaniu stosowania leku Leuprostin stężenia hormonów wydzielanych przez
        przysadkę oraz hormonów płciowych powracają do wartości prawidłowych.

        Leuprostin stosuje się w objawowym leczeniu zaawansowanego raka gruczołu krokowego, zależnego
        od działania hormonów.

        Leuprostin stosuje się również w leczeniu miejscowo zaawansowanego raka gruczołu krokowego oraz
        raka ograniczonego do gruczołu krokowego, zależnych od działania hormonów, w trakcie lub po
        radioterapii.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Leuprostin

        Kiedy nie stosować leku Leuprostin
        • jeśli pacjent ma uczulenie na leuprorelinę lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
          (wymienionych w punkcie 6);
        • jeśli pacjent ma uczulenie na substancje podobne do leuproreliny, takie jak goserelina lub
          buserelina;
        • jeśli rozpoznany u pacjenta rak nie jest zależny od działania hormonów;

        • u kobiet i u dzieci.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Leuprostin należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką:
        • jeśli u pacjenta stwierdzono wysokie ciśnienie tętnicze krwi. W takim wypadku lekarz będzie
          kontrolował uważnie stan pacjenta.
        • jeśli pacjent przebył zabieg usunięcia obu jąder. W takim wypadku Leuprostin nie powoduje
          dalszego zmniejszenia stężenia męskiego hormonu płciowego we krwi.
        • jeśli jeszcze przed rozpoczęciem leczenia pacjent ma objawy neurologiczne (ucisk na rdzeń
          kręgowy, przerzuty do kręgosłupa) lub odczuwa dyskomfort podczas oddawania moczu na skutek
          zmian w drogach moczowych. Należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi, który będzie
          uważnie kontrolował stan pacjenta w pierwszych tygodniach leczenia w warunkach szpitalnych,
          jeśli to możliwe.
        • jeśli objawy choroby nawracają (tj. ból, trudności w oddawaniu moczu lub osłabienie mięśni nóg
          podczas długotrwałego stosowania leku Leuprostin). W takim wypadku lekarz będzie regularnie
          sprawdzał skuteczność leczenia wykonując odpowiednie badania (badanie palpacyjne gruczołu
          krokowego przez odbyt, badania obrazowe) i kontrolując wskaźniki we krwi (aktywność fosfataz
          i stężenie swoistego antygenu sterczowego (PSA) oraz stężenie męskiego hormonu płciowego
          (testosteronu).
        • jeśli u pacjenta istnieje ryzyko rozwoju osteoporozy. Jeśli to możliwe, lekarz zaleci stosowanie
          dodatkowo innego leku zapobiegającego utracie masy kostnej.
        • jeśli pacjent choruje na cukrzycę. W takim wypadku lekarz będzie bardzo uważnie kontrolował
          stan pacjenta.
        • u pacjenta występuje stłuszczeniowa choroba wątroby (stan, w którym w wątrobie gromadzi się
          nadmiar tłuszczu)

        Jeśli u pacjenta występują silne lub nawracające bóle głowy, trudności z związane widzeniem i
        dzwonienie lub brzęczenie w uszach, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.

        U pacjentów stosujących Leuprostin notowano przypadki depresji (która może mieć duże nasilenie).
        Jeśli podczas stosowania leku Leuprostin pojawi się u pacjenta nastrój depresyjny, należy powiedzieć
        o tym lekarzowi.

        Należy powiedzieć lekarzowi o jakichkolwiek schorzeniach serca lub naczyń krwionośnych, w tym
        o zaburzeniach rytmu serca (arytmii) lub o przyjmowaniu z tego powodu leków. Podczas stosowania
        leku Leuprostin może zwiększyć się ryzyko zaburzeń rytmu serca.

        W związku ze stosowaniem leuproreliny zgłaszano ciężkie wysypki skórne, w tym zespół Stevensa-
        Johnsona i toksyczną martwicę rozpływną naskórka (SJS/TEN). W przypadku zauważenia
        któregokolwiek z objawów związanych z ciężkimi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4
        stosowanie leuproreliny należy przerwać i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

        Leuprostin a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych
        przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

        Leuprostin może oddziaływać z niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu zaburzeń rytmu serca
        (takimi jak chinidyna, prokainamid, amiodaron i sotalol) lub zwiększyć ryzyko zaburzeń rytmu serca,
        gdy stosowany jest jednocześnie z niektórymi innymi lekami [tj. metadon (stosowany jako lek
        przeciwbólowy i w ramach detoksykacji osób uzależnionych od narkotyków), moksyfloksacyna
        (antybiotyk), leki przeciwpsychotyczne (stosowane w leczeniu ciężkich zaburzeń psychicznych)].

        Dzieci i młodzież
        Leuprostin przeznaczony jest wyłącznie dla pacjentów dorosłych.

        Ciążą i karmienie piersią
        Leuprostin przeznaczony jest wyłącznie dla mężczyzn.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Zarówno lek, jak i sama choroba nowotworowa mogą powodować uczucie zmęczenia. Jest ono
        bardziej prawdopodobne w przypadku jednoczesnego spożywania napojów alkoholowych. Jeżeli
        dotyczy to pacjenta, nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn bez zgody lekarza.
        3. Jak stosować Leuprostin

        Podawanie leku Leuprostin
        • Miejsce wstrzyknięcia należy oczyścić.
        • Można zastosować lek miejscowo znieczulający w celu złagodzenia bólu podczas wstrzyknięcia
          implantu.
        • Leuprostin podawany jest w postaci wstrzyknięcia pod skórę brzucha.
        • Leuprostin powinien być podawany wyłącznie przez lekarza lub pielęgniarkę, którzy również
          zajmą się przygotowaniem produktu.

        Ile leku stosować

        Zalecaną dawką jest 1 implant zawierający 3,6 mg leuproreliny, podawany co miesiąc.
        • Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących terminów podania leku i odstępów między
          kolejnymi wstrzyknięciami implantu.
        • Leuprostin podaje się co miesiąc. Po drugim podaniu następne wstrzyknięcie implantu można
          opóźnić w wyjątkowych przypadkach do 2 tygodni. Skuteczność leczenia u większości pacjentów
          pozostaje zazwyczaj niezmieniona.
        • Wstrzykiwany jest implant zawarty w jednej ampułko-strzykawce.
        • W ampułko-strzykawce znajduje się jeden implant zawierający 3,6 mg leuproreliny.

        Badania krwi
        Lekarz będzie zlecał regularne badania krwi w celu sprawdzenia skuteczności leku.
        Po 3 miesiącach terapii lekarz zazwyczaj ocenia, czy Leuprostin jest skuteczny w leczeniu raka
        gruczołu krokowego u pacjenta. Do tego celu konieczne jest skontrolowanie stężenia specyficznego
        dla gruczołu krokowego antygenu (PSA) oraz stężenia testosteronu.

        Czas trwania leczenia
        Czas trwania leczenia określa lekarz. Leczenie należy kontynuować, nawet jeśli objawy choroby
        ustąpiły lub zmniejszyło się zaawansowanie choroby.

        Rak gruczołu krokowego może być leczony lekiem Leuprostin przez kilka lat. Dlatego można go
        stosować nieprzerwanie, jeśli jest skuteczny i dobrze tolerowany przez pacjenta. Lekarz będzie
        w regularnych odstępach czasu zlecał badania w celu oceny skuteczności leczenia, zwłaszcza
        w przypadku nawrotu:
        - bólu
        - trudności w oddawaniu moczu
        - osłabienia mięśni nóg.

        Częstsze podawanie leku Leuprostin niż jest to zalecane
        Jest mało prawdopodobne, aby lekarz lub pielęgniarka podali za dużą dawkę leku.
        W razie niezamierzonego podania większej ilości leku lekarz będzie obserwował pacjenta i, jeśli to
        będzie konieczne, zastosuje odpowiednie leczenie.

        Pominięcie podania leku Leuprostin
        Jeśli pacjent podejrzewa, że po upływie miesiąca nie otrzymał swojej dawki leku, powinien
        porozmawiać z lekarzem.

        Przerwanie stosowania leku Leuprostin
        Jeżeli leczenie zostało przerwane bez zalecenia lekarza, objawy związane z chorobą mogą się nasilić.
        Dlatego leczenia nie należy przerywać przedwcześnie bez zgody lekarza.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości dotyczących stosowania tego leku należy zwrócić się do
        lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z następujących ciężkich działań niepożądanych, należy
        niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub udać się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala:
        • Reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne) z nagłym wystąpieniem takich objawów, jak:
          - uderzenia gorąca, wysypka, swędzenie lub pokrzywka na skórze i (lub) błonach śluzowych
          - obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała
          - duszność, świszczący oddech lub trudności w oddychaniu
          - zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, przyspieszone bicie serca, drgawki oraz, w najcięższych
            przypadkach, zagrażajaca życiu niewydolność krążenia.
        • Obrzęk i ból w niektórych częściach ciała na skutek powstania zakrzepu w żyle.
        • Trudności w oddychaniu, ból w klatce piersiowej, omdlenie, szybkie bicie serca, błękitny
          odcień skóry i zmiana zabarwienia skóry na skutek obecności zakrzepu w płucach.

        Są to rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób).

        Zwykłym zjawiskiem jest początkowe krótkotrwałe zwiększenie stężenia męskiego hormonu
        płciowego (testosteronu) we krwi. Może ono spowodować przemijające nasilenie objawów
        związanych z chorobą, takich jak:
        • wystąpienie lub nasilenie bólu kości
        • trudności w oddawaniu moczu na skutek zwężenia dróg moczowych
        • ucisk na rdzeń kręgowy
        • osłabienie mięśni nóg
        • obrzęk tkanek w wyniku zastoju płynu (chłonki), tzw. obrzęk limfatyczny

        Nasilenie tych objawów zazwyczaj ustępuje samoistnie bez konieczności przerwania stosowania leku
        Leuprostin.

        Na początku terapii lekarz może zalecić przyjmowanie odpowiedniego antagonisty hormonów
        płciowych (tzw. antyandrogenu) w celu złagodzenia możliwych zaburzeń związanych z początkowym
        zwiększeniem stężenia testosteronu.

        W trakcie leczenia stężenie testosteronu zmniejsza się do bardzo małych wartości. W wyniku tego
        u niektórych pacjentów występują następujące działania niepożądane:

        Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób):
        • ból kości
        • uderzenia gorąca z nagłym poceniem się
        • osłabienie popędu płciowego i potencji
        • nadmierne pocenie się

        Często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
        • depresja,zmiany nastroju
        • nietypowe odczucia, np. mrowienia i (lub) drętwienia
        • zwiększona potrzeba oddawania moczu w nocy
        • zbyt częsta potrzeba oddawania moczu w ciągu dnia
        • utrudnione i bolesne oddawanie moczu
        • zwiększenie apetytu
        • zaburzenia snu

        Niezbyt często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
        • zmniejszony apetyt
        • zmniejszone lub zwiększone stężenie cukru we krwi
        • ból głowy
        • zawroty głowy
        • zmiany ciśnienia tętniczego (zmniejszenie lub zwiększenie ciśnienia krwi)
        • trudności w oddychaniu
        • biegunka
        • wypadanie włosów
        • suchość skóry i błon śluzowych
        • nasilone pocenie się w nocy
        • niemożność całkowitego opróżnienia pęcherza moczowego
        • zmniejszenie wielkości jąder
        • ból jąder
        • powiększenie piersi u mężczyzn
        • zwiększenie masy ciała
        • zmniejszenie masy ciała
        • zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, gamma-GT) i innych enzymów
          (LDH, fosfatazy zasadowej)

        Bardzo rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
        • uogólnione reakcje alergiczne (gorączka, wysypka skórna, świąd, zwiększenie liczby pewnych
          krwinek białych [eozynofilia])
        • przemijające zmiany smaku
        • nudności i (lub) wymioty
        • ból stawów i (lub) pleców, dolegliwości mięśniowe
        • obrzęk
        • odczucie zmęczenia
        • miejscowe reakcje skórne, np. zaczerwienienie lub stwardnienie, ból, obrzęk i świąd w miejscu
          wkłucia, które zazwyczaj ustępuje nawet w przypadku kontynuowania leczenia; w pojedynczych
          przypadkach wrzód
        • zawał przysadki mózgowej po pierwszym podaniu leku u pacjentów z gruczolakiem przysadki (tak,
          jak w przypadku innych leków z tej grupy)

        Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        • niezapalna choroba płuc (śródmiąższowe zapalenie płuc), notowana głównie w Japonii
        • zapalenie płuc, choroba płuc
        • pojedyncze przypadki wrzodu w miejscu wstrzyknięcia
        • zmiany w EKG (wydłużenie odstępu QT)
        • drgawki
        • idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe (zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe wokół
          mózgu, charakteryzujące się bólem głowy, podwójnym widzeniem i innymi objawami dotyczącymi
          widzenia oraz dzwonieniem lub brzęczeniem w jednym uchu lub obu uszach)
        • czerwonawe, niewyniesione, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami
          pośrodku, łuszczenie się skóry, owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu.
          Te ciężkie wysypki skórne mogą być poprzedzone gorączką i objawami grypopodobnymi (zespół
          Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica rozpływna naskórka).
        • zaczerwienienie skóry i swędząca wysypka. (toksyczne wykwity skórne)
        • reakcja skórna powodująca wystąpienie czerwonych punktów lub plam na skórze, które mogą
          wyglądać jak tarcza strzelnicza z ciemnoczerwonym środkiem otoczonym jaśniejszymi
          czerwonymi pierścieniami (rumień wielopostaciowy).

        Szczególne informacje
        Skuteczność leku Leuprostin można kontrolować przez oznaczenie we krwi stężenia testosteronu
        i swoistego antygenu sterczowego (PSA), a także aktywności fosfatazy kwaśnej. Stężenie testosteronu
        zwiększa się na początku leczenia, a w ciągu następnych 2 tygodni zmniejsza się. Po upływie 2 do
        4 tygodni stężenie testosteronu osiąga wartość obserwowaną u pacjentów po usunięciu obu jąder
        i pozostaje na tym poziomie przez cały okres leczenia.

        Na początku leczenia możliwe jest przemijające zwiększenie aktywności fosfatazy kwaśnej we krwi.
        Po kilku tygodniach aktywność ta wraca do wartości prawidłowych lub zbliżonych do prawidłowych.

        Zmniejszenie stężenia testosteronu, jakie ma miejsce po usunięciu jąder lub w wyniku stosowania
        leków hamujących hormony płciowe (takich jak Leuprostin) może spowodować zmniejszenie gęstości
        kości z większym ryzykiem wystąpienia złamań (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
        Zmniejszenie gęstości kości jest bardziej zauważalne po usunięciu jąder niż po podaniu leku
        Leuprostin. Lekarz może zalecić przyjmowanie dodatkowego leku, który reguluje metabolizm wapnia
        (z grupy tzw. bisfosfonianów).

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
        można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
        tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać Leuprostin

        Ten lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Leku nie należy stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku oraz na jałowej
        torebce i etykiecie strzykawki po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera Leuprostin
        -
        Substancją czynną jest leuprorelina (w postaci leuproreliny octanu).
         
        Każdy implant zawiera 3,6 mg leuproreliny (w postaci leuproreliny octanu).
        - Pozostały składnik to: kopolimer kwasu mlekowego i kwasu glikolowego (1:1)

        Jak wygląda Leuprostin i co zawiera opakowanie
        Ampułko-strzykawka z poliwęglanu (PC) z tłokiem z kopolimeru Akrylonitril-Butadien-Styrene
        (ABS) i igłą, umieszczona w worku z folii PET/Aluminium/PE ze środkiem pochłaniającym wilgoć,
        w tekturowym pudełku.

        Opakowania zawierają:
        • 1 ampułko-strzykawkę z 1 implantem
        • 2 ampułko-strzykawki, każda z 1 implantem
        • 3 ampułko-strzykawki, każda z 1 implantem

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

        Podmiot odpowiedzialny

        Sandoz GmbH
        Biochemiestrasse 10
        6250 Kundl, Austria

        Wytwórca
        EVER Pharma Jena GmbH
        Otto-Schott-Strasse 15
        07745 Jena, Niemcy

        Ebewe Pharma Ges.m.b.H. Nfg. KG

        Mondseestrasse 11

        A-4866 Unterach, Austria

        Sandoz GmbH
        Biochemiestrasse 10
        6250 Kundl, Austria

        EVER Pharma Jena GmbH
        Brüsseler Strasse 18
        07747 Jena, Germany

        Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
        Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
        Austria: Leuprorelin Sandoz 3,6 mg - Implantat für 1 Monat
        Dania: Leuprorelin Sandoz
        Niemcy: Leuprorelin HEXAL 3,6 mg
        Węgry: Leuprorelin Sandoz 3,6mg implantátum
        Włochy: LEPTOPROL
        Norwegia: Leuprorelin Sandoz 3,6 mg implantat
        Polska: LEUPROSTIN
        Szwecja: Leuprorelin Sandoz 3,6 mg implantat
        Słowacja: Leuprorelin Sandoz 3,6 mg implantát

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat tego leku należy zwrócić się do:
        Sandoz Polska Sp. z o.o.
        ul. Domaniewska 50 C
        02-672 Warszawa
        tel. 22 209 70 00

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 07/2024

        Logo Sandoz
        ----------------------------------------------------------------------------------------------------------

        Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

        Należy dokładnie przeczytać instrukcję, gdyż aplikator tego produktu leczniczego może się różnić od
        innych wcześniej stosowanych.

        Instrukcja użycia
        1. Odkazić miejsce wstrzyknięcia znajdujące się na przedniej powłoce brzusznej poniżej linii
          pępkowej.
        2. Wyjąć aplikator ze sterylnego opakowania i sprawdzić, czy wewnątrz widoczny jest implant (patrz
          rysunek w ramce). Dla pewności aplikator należy obejrzeć pod światło lub delikatnie nim
          wstrząsnąć.
        3. Odciągnąć tłok aplikatora całkowicie do tyłu, aż do pojawienia się pełnej linii w drugim
          okienku.

        Uwaga: Tłok można przesunąć do przodu w celu wstrzyknięcia implantu tylko wtedy, gdy
        uprzednio był on całkowicie wysunięty!

        4. Zdjąć nasadkę ochronną z igły.

        5. Ująć korpus aplikatora jedną ręką. Drugą ręką ścisnąć skórę przedniej powłoki brzusznej poniżej
          linii pępkowej pacjenta. Patrz rysunek. Trzymając skośnie ścięte ostrze igły skierowane w górę,
          wbić całą igłę pod niewielkim kątem w tkankę podskórną, prawie równolegle do powierzchni
          skóry.

        6. Ostrożnie wyciągnąć aplikator około 1 cm do tyłu, tworząc kanał punkcyjny dla implantu.

        7. Wstrzyknąć implant do kanału punkcyjnego poprzez całkowite wciśnięcie tłoka aż do
          zatrzaśnięcia się go w odpowiednim miejscu ze słyszalnym kliknięciem.

        8. Wyjąć igłę. W celu upewnienia się, że implant został wstrzyknięty prawidłowo, sprawdzić czy
          biała końcówka tłoka jest widoczna w końcówce igły.

        Informacje dotyczące dawkowania znajdują się w punkcie 3 „Jak stosować Leuprostin”.
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026