logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Letrox 150 150 µg tabl. 50 szt.

        Letrox 150, 150 µg, tabl., 50 szt.

        Letrox 150
        150 µg, tabl., 50 szt.
        Producent

        Berlin-Chemie

        Opakowanie

        50 szt.

        Postać

        tabl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        12.07

        Dawkowanie

        Doustnie. Indywidualna dawka dobowa powinna być ustalona na podstawie badania lekarskiego i wyników testów laboratoryjnych. W przypadku utrzymującej się resztkowej czynności tarczycy, odpowiednie może być zastosowanie mniejszych dawek. Leczenie hormonami tarczycy powinno być prowadzone ze szczególną ostrożnością u pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z chorobą wieńcową serca i pacjentów z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy. U tych pacjentów, leczenie należy zacząć od małej dawki początkowej, która następnie powinna być zwiększana powoli w dużych odstępach czasu z jednoczesnym monitorowaniem stężenia hormonów tarczycy. Doświadczenia wykazały, iż małe dawki są również wystarczające u pacjentów o niewielkiej masie ciała oraz u pacjentów z dużym wolem. U niektórych pacjentów stężenie hormonów T4 lub fT4 może być zwiększone, dlatego w celu monitorowania przyjętego schematu leczenia, lepsze jest oznaczanie stężenia TSH w surowicy krwi. Niedoczynność tarczycy. Dorośli. Dawka początkowa: 25-50 µg na dobę. Dawka podtrzymująca: 100-200 µg na dobę. Dawkę należy zwiększać o 25 go 50 µg w odstępach co 2 do 4 tyg.). Dzieci i młodzież.  Dawka podtrzymująca w wrodzonej lub nabytej niedoczynności tarczycy wynosi zwykle 100-150 µg/m2 pc./dobę. U noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, wymagających szybkiej substytucji, zalecana dawka początkowa wynosi 10-15 µg/kg mc./dobę przez pierwsze 3 mies. Następnie dawkę należy dostosować indywidualnie, na podstawie obrazu klinicznego i stężenia hormonów tarczycy i wartości TSH. U dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy, zalecana dawka początkowa wynosi 12,5-50 µg/dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo, co 2-4 tyg., w zależności od wyników badania klinicznego i stężenia hormonów tarczycy oraz wartości TSH, aż do uzyskania pełnej dawki substytucyjnej. Profilaktyka nawrotu wola: 75-200 µg na dobę. Wole o charakterze łagodnym u pacjentów z eutyreozą: 75-200 µg na dobę. Terapia wspomagająca leczenie tyreostatyczne nadczynności tarczycy: 50-100 µg na dobę. Po operacji usunięcia tarczycy z powodu nowotworów złośliwych tarczycy: 150-300 µg na dobę. Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy (tabl. 50 µg, 75 µg, 100 µg, 125 µg i 150 µg): 200 µg na dobę (przez 14 dni do momentu wykonania scyntygrafii). Czas trwania leczenia. W przypadku niedoczynności tarczycy oraz po operacji usunięcia tarczycy z powodu nowotworu złośliwego tarczycy, leczenie trwa zazwyczaj przez całe życie, a w przypadku wola o charakterze łagodnym i profilaktyki nawrotu wola leczenie trwa kilka miesięcy lub lat, a nawet do końca życia; w przypadku terapii wspomagającej leczenie nadczynności tarczycy, czas trwania leczenia zależy od długości leczenia tyreostatycznego. Leczenie wola u pacjentów w stanie eutyreozy powinno trwać od 6 mies. do 2 lat. Jeżeli w tym przedziale czasowym leczenie lewotyroksyną nie przynosi pożądanego efektu terapeutycznego należy rozważyć inne sposoby leczenia. Sposób podania. Całkowitą dawkę dobową należy przyjmować rano, na czczo, co najmniej pół godziny przed śniadaniem, popijając odpowiednią ilością wody. Dzieci powinny otrzymywać całkowitą dawkę dobową, co najmniej na pół godziny przed pierwszym posiłkiem. Tabletki można również podawać w postaci zawiesiny. Tabletki należy rozpuścić w odpowiedniej ilości wody (10-15 ml), a powstałą w ten sposób zawiesinę, którą za każdym razem należy przygotowywać na świeżo, podać z dodatkową ilością płynu (5-10 ml). Należy unikać jednoczesnego przyjmowania lewotyroksyny z kawą, ponieważ może to powodować zmniejszenie wchłanianie lewotyroksyny z przewodu pokarmowego. Dlatego zaleca się zachowanie odstępu od pół godziny do godziny pomiędzy przyjęciem lewotyroksyny a spożyciem kawy, w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia interakcji. Zaleca się, aby pacjenci, którzy są leczeni lewotyroksyną, nie zmieniali swoich nawyków związanych z piciem kawy bez sprawdzenia i kontroli stężenia lewotyroksyny przez lekarza prowadzącego.

        Zastosowanie

        Terapia zastępcza i uzupełniająca w niedoczynności tarczycy o różnej etiologii. Zapobieganie wznowie wola tarczycy po leczeniu operacyjnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza). Leczenie wola o charakterze łagodnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza). Terapia zastępcza i supresyjna nowotworów złośliwych tarczycy, szczególnie po operacji wycięcia tarczycy. Pomocniczo w leczeniu nadczynności tarczycy w skojarzeniu z tyreostatykami po uzyskaniu eutyreozy. Ponadto tabl. 50 µg, 75 µg, 100 µg, 125 µg i 150 µg: test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy. Lek jest wskazany do stosowania we wszystkich grupach wiekowych.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Letrox i w jakim celu się go stosuje

        Letrox to lek zawierający hormon tarczycy lewotyroksynę jako substancję czynną. Ma on takie same
        działanie jak hormon wytwarzany w naturalny sposób.

        Celem leczenia lekiem Letrox jest uzupełnienie niedoborów hormonu tarczycy i (lub) złagodzenie
        zaburzeń czynności tarczycy.

        Letrox jest stosowany:
        - W celu uzupełnienia niedoboru hormonów tarczycy w niedoczynności tarczycy.
        - W celu zapobiegania wznowie wola tarczycy (powiększenia tarczycy) po leczeniu operacyjnym u
          pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy.
        - W leczeniu wola o charakterze łagodnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy.
        - Pomocniczo w leczeniu nadczynności tarczycy w skojarzeniu z tyreostatykami (lekami, które
          hamują czynność tarczycy) po osiągnięciu prawidłowej czynności tarczycy.
        - W leczeniu nowotworów złośliwych tarczycy, szczególnie po operacji usunięcia tarczycy, w celu
          zahamowania wzrostu guza oraz uzupełnienia niedoboru hormonów tarczycy.
        - W badaniach oceniających czynność tarczycy (test supresyjny tarczycy).

        Letrox jest wskazany do stosowania we wszystkich grupach wiekowych.
        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Letrox

        Kiedy nie stosować leku Letrox
        - Jeśli pacjent ma uczulenie na lewotyroksynę sodową lub którykolwiek z pozostałych składników
          tego leku (wymienionych w punkcie 6).
        - Jeśli u pacjenta występują następujące choroby lub poniższe stany:
           - nieleczona nadczynność tarczycy
           - niedoczynność nadnerczy i pacjent nie otrzymuje odpowiedniego leczenia zastępczego
           - nieleczona niedoczynność gruczołu przysadki, jeśli prowadzi do niewydolności kory nadnerczy
              wymagającej leczenia
           - ostry zawał mięśnia sercowego
           - ostre zapalenie mięśnia sercowego
           - ostre zapalenie wszystkich warstw ściany serca (zapalenie serca).

        W przypadku ciąży nie wolno przyjmować leku Letrox jednocześnie z lekami, które hamują czynność
        tarczycy (tak zwanymi lekami przeciwtarczycowymi) (patrz też punkt „Ciąża, karmienie piersią i
        wpływ na płodność”).

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Letrox należy to omówić z lekarzem, jeśli u pacjenta
        występuje niedoczynność nadnerczy.

        Wywiad w kierunku innych schorzeń
        Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Letrox lekarz powinien wykluczyć lub leczyć następujące
        choroby lub stany:

        - chorobę wieńcową serca
        - ból w klatce piersiowej z uciskiem (dusznicę bolesną)
        - wysokie ciśnienie tętnicze krwi (nadciśnienie tętnicze)
        - niedoczynność gruczołu przysadki i (lub) nadnerczy
        - obszary w tarczycy, które w sposób niekontrolowany wytwarzają hormony tarczycy (guzek
          autonomiczny).

        Przed wykonaniem tzw. testu supresyjnego tarczycy w celu zbadania czynności tarczycy, powyższe
        choroby lekarz powinien wykluczyć lub leczyć. Wyjątek stanowi autonomiczna czynność tarczycy,
        ponieważ test służy m.in. do jej identyfikacji.

        Należy zachować szczególną ostrożność podczas przyjmowania leku Letrox:

        - u pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego, chorobą wieńcową serca, osłabieniem
          mięśnia sercowego, z zaburzeniami rytmu serca (tachykardia), zapaleniem mięśnia sercowego bez
          ostrego przebiegu lub w przypadku długotrwałej niedoczynności tarczycy. W takich przypadkach
          należy unikać zbyt dużego stężenia hormonów tarczycy w krwi. Należy częściej oznaczać stężenie
          hormonów tarczycy. Jeśli wystąpią łagodne objawy nadczynności tarczycy związane z
          przyjmowaniem leku Letrox, należy omówić to z lekarzem (patrz punkt 4 „Możliwe działania
          niepożądane”).
        - u pacjentów z niedoczynnością tarczycy spowodowaną niedoczynnością przysadki mózgowej.
          Przy współistnieniu niewydolności kory nadnerczy, lekarz powinien najpierw rozpocząć jej
          leczenie, gdyż może wystąpić ostra niewydolność kory nadnerczy (kryzys Addisona).
        - jeśli istnieje podejrzenie występowania obszarów tarczycy niekontrolowanie wytwarzających
          hormony. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz zaleci dodatkowe badania w celu zbadania
          czynności tarczycy.
        - u kobiet po menopauzie ze zwiększonym ryzykiem utraty masy kostnej (osteoporozy). Lekarz
          prowadzący powinien znacznie częściej kontrolować czynność tarczycy, aby uniknąć zbyt dużych
          stężeń hormonu tarczycy w surowicy krwi oraz zapewnić zastosowanie najmniejszej skutecznej
          dawki leku.
        - u pacjentów z cukrzycą. W celu dalszych informacji patrz punkt „Lek Letrox a inne leki”.
        - u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi (np. dikumarol) oraz lekami wpływającymi
          na tarczycę (np. amiodaron, inhibitory kinazy tyrozynowej [leki stosowane w leczeniu raka],
          salicylany i duże dawki furosemidu). W celu uzyskania dalszych informacji patrz punkt „Lek
          Letrox a inne leki”.
        - w przypadku pacjentów otrzymujących sewelamer. Lekarz prowadzący zaleci monitorowanie
          stężenia TSH we krwi w celu oceny skuteczności leczenia lewotyroksyną (patrz też: „Lek Letrox a
          inne leki.”).
        - jeśli kiedykolwiek w przeszłości u pacjenta wystąpiła padaczka, ze względu na zwiększone ryzyko
          wystąpienia drgawek.
        - jeśli u pacjenta wystąpi reakcja alergiczna (patrz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”).
          Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub pracownikiem ochrony zdrowia lub
          natychmiast udać się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala.
        - jeżeli u pacjenta mają zostać wykonane badania laboratoryjne sprawdzające stężenie hormonów
          tarczycy, pacjent powinien poinformować lekarza lub pracowników laboratorium o obecnym lub
          niedawnym przyjmowaniu biotyny (występującej też pod nazwami: witamina H, witamina B7
          albo witamina B8). Biotyna może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych. W zależności od
          rodzaju badania, jego wyniki mogą być fałszywie zwiększone lub fałszywie zmniejszone z
          powodu przyjmowania biotyny. Lekarz może zalecić pacjentowi przerwanie stosowania biotyny
          przed wykonaniem badań laboratoryjnych. Należy również pamiętać, że inne przyjmowane przez
          pacjenta produkty, takie jak preparaty multiwitaminowe lub suplementy na włosy, skórę i
          paznokcie, mogą także zawierać biotynę. Może to wpłynąć na wyniki badań laboratoryjnych. Jeśli
          pacjent przyjmuje takie produkty, powinien poinformować o tym lekarza lub pracowników
          laboratorium (należy zapoznać się z informacjami w punkcie „Lek Letrox a inne leki”).

        Nieprawidłowe zastosowanie
        Nie wolno stosować leku Letrox w celu zmniejszenia masy ciała. U pacjentów z prawidłowym
        stężeniem hormonów tarczycy w surowicy krwi, dodatkowe przyjmowanie hormonów tarczycy nie
        spowoduje zmniejszenia masy ciała. Przyjmowanie dodatkowych ilości hormonów tarczycy lub
        zwiększanie dawki bez specjalnych zaleceń lekarza może powodować ciężkie, a nawet zagrażające
        życiu działania niepożądane, zwłaszcza w skojarzeniu z innymi lekami zmniejszającymi masę ciała.

        Zmiana leczenia
        W przypadku konieczności zamiany leku na inny lek zawierający lewotyroksynę może wystąpić
        zaburzenie równowagi czynności tarczycy. W przypadku jakichkolwiek pytań dotyczących zamiany
        leku należy omówić to z lekarzem. Pacjentów należy ściśle monitorować (kliniczne i biologiczne) w
        okresie przejściowym. Należy poinformować lekarza, jeśli wystąpią jakiekolwiek działania
        niepożądane, ponieważ może to wskazywać na konieczność dostosowania dawki (zwiększenie lub
        zmniejszenie dawki).

        Osoby w podeszłym wieku
        U pacjentów w podeszłym wieku (szczególnie w przypadku problemów z sercem), należy ostrożnie
        zwiększać dawkę, a pacjenci powinni częściej poddawać się kontroli lekarskiej.

        Dzieci i młodzież
        Rozpoczynając leczenie lewotyroksyną u niemowląt urodzonych przedwcześnie z bardzo małą
        urodzeniową masą ciała, należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi, ponieważ może
        wystąpić nagły spadek ciśnienia tętniczego krwi (tak zwana zapaść krążeniowa) (patrz punkt 4
        „Możliwe działania niepożądane”).

        Lek Letrox a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

        Lek Letrox wpływa na działanie następujących substancji leczniczych i grup leków:
        • Leki przeciwcukrzycowe (leki zmniejszające stężenie cukru we krwi takie jak metformina,
          glimepiryd, glibenklamid oraz insulina):
          U pacjentów chorych na cukrzycę należy regularnie kontrolować stężenie cukru we krwi
          zwłaszcza na początku i po zakończeniu leczenia hormonami tarczycy. W razie potrzeby
          lekarz może dostosować dawkę leku zmniejszającego stężenie cukru we krwi, ponieważ
          lewotyroksyna może osłabiać jego działanie.

        • Pochodne kumaryny (leki przeciwzakrzepowe):
          W razie jednoczesnego stosowania leku Letrox z pochodnymi kumaryny (np. dikumarolem),
          należy regularnie kontrolować parametry krzepnięcia krwi. W razie potrzeby lekarz może
          dostosować dawkę leku przeciwzakrzepowego, ponieważ lewotyroksyna może nasilać jego
          działanie.

        Na działanie leku Letrox mogą mieć wpływ następujące leki:
        • Żywice jonowymienne:
          Leki stosowane w celu zmniejszenia stężenia tłuszczów we krwi (np. cholestyramina,
          kolestypol) lub zmniejszenia dużych stężeń potasu we krwi (wapń lub sole sodowe kwasu
          polistyrenosulfonowego) należy przyjmować 4 do 5 godzin po przyjęciu leku Letrox. W
          przeciwnym razie leki te hamują wchłanianie lewotyroksyny z jelit i tym samym osłabiają jej
          skuteczność.
        • Inhibitory pompy protonowej (IPP):
          Inhibitory pompy protonowej (takie jak omeprazol, esomeprazol, pantoprazol, rabeprazol i
          lansoprazol) stosowane w celu zmniejszenia ilości kwasu wytwarzanego przez żołądek, mogą
          hamować wchłanianie lewotyroksyny z jelit i tym samym osłabiają jej skuteczność. Jeśli
          pacjent przyjmuje lewotyroksynę w trakcie leczenia inhibitorami pompy protonowej, lekarz
          powinien monitorować czynność tarczycy i w razie konieczności dostosować dawkę leku
          Letrox.

        • Sewelamer i węglan lantanu:
         
        Sewelamer i węglan lantanu (leki stosowane w celu obniżenia zwiększonego stężenia
          fosforanów w surowicy pacjentów dializowanych) mogą zmniejszać wchłanianie i
          skuteczność lewotyroksyny. Lekarz prowadzący będzie przeprowadzać częstsze kontrole
          czynności tarczycy (patrz również punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

        • Substancje wiążące kwasy żółciowe:
          Kolesewelam (lek zmniejszający duże stężenie cholesterolu w krwi) wiąże lewotyroksynę, a
          tym samym zmniejsza wchłanianie lewotyroksyny z jelita. Dlatego lek Letrox należy
          przyjmować 4 godziny przed przyjęciem kolesewelamu.

        • Leki zobojętniające sok żołądkowy zawierające glin, leki zawierające żelazo, leki zawierające
          wapń:
          Lek Letrox należy stosować co najmniej 2 godziny przed przyjęciem leków zobojętniających
          sok żołądkowy zawierających glin (leki zobojętniające, sukralfat), leków zawierających żelazo
          lub leków zawierających wapń, gdyż leki te mogą osłabiać wchłanianie lewotyroksyny z jelit.

        • Propylotiouracyl, glikokortykosteroidy, beta-adrenolityki (szczególnie propranolol):
          Propylotiouracyl (lek stosowany w nadczynności tarczycy), glikokortykosteroidy (hormony
          kory nadnerczy, „kortyzon”), beta-adrenolityki (leki spowalniające czynność serca i
          zmniejszające ciśnienie tętnicze krwi) mogą zmniejszać skuteczność leku Letrox.

        • Amiodaron i środki kontrastujące zawierające jod:
          Amiodaron (lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca) oraz środki kontrastujące
          zawierające jod (głównie leki używane w diagnostyce rentgenowskiej) mogą, z powodu dużej
          zawartości jodu, wywołać zarówno niedoczynność, jak i nadczynność tarczycy.
          Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z wolem guzkowym, u których może istnieć
          nierozpoznana obecność guzków autonomicznych tarczycy uwalniających hormon w sposób
          niekontrolowany. W razie konieczności lekarz prowadzący dostosuje dawkę leku Letrox.

        • Salicylany, szczególnie dawki powyżej 2 g na dobę (leki przeciwgorączkowe i
          przeciwbólowe).

        • Dikumarol (lek przeciwzakrzepowy).

        • Furosemid (lek moczopędny) w dużych dawkach (250 mg).

        • Klofibrat (lek zmniejszający zwiększone stężenie tłuszczów w krwi).

        • Środki antykoncepcyjne oraz leki stosowane w hormonalnej terapii zastępczej:
          Środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny („pigułki antykoncepcyjne”) oraz
          pomenopauzalna hormonalna terapia zastępcza mogą zwiększać zapotrzebowanie na
          lewotyroksynę.

        • Sertralina, chlorochina / proguanil:
          Sertralina (lek stosowany w leczeniu depresji) oraz chlorochina i proguanil (leki stosowane w
          leczeniu malarii i reumatoidalnego zapalenia stawów) zmniejszają skuteczność
          lewotyroksyny.

        • Ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, barbiturany, leki zawierające ziele dziurawca:
          Ryfampicyna (antybiotyk), karbamazepina (stosowana w leczeniu padaczki), fenytoina
          (stosowana w leczeniu padaczki i w zaburzeniach rytmu serca), barbiturany (stosowane w
          napadach padaczkowych, do znieczulenia; niektóre leki nasenne) oraz leki zawierające ziele
          dziurawca (ziołowy produkt leczniczy) mogą osłabiać działanie lewotyroksyny.

        • Inhibitory proteazy (leki stosowane w leczeniu zakażeń HIV i wirusem przewlekłego
          zapalenia wątroby typu C):
          Lekarz powinien dokładnie obserwować objawy choroby i kontrolować czynność tarczycy u
          pacjentów przyjmujących jednocześnie lewotyroksynę oraz inhibitory proteazy (lopinawir,
          rytonawir). W trakcie jednoczesnego stosowania lewotyroksyny z lopinawirem i (lub)
          rytonawirem może nastąpić osłabienie jej skuteczności.

        • Inhibitory kinazy tyrozynowej (leki stosowane w leczeniu raka):
          Lekarz powinien dokładnie obserwować objawy kliniczne i kontrolować czynność tarczycy u
          pacjentów przyjmujących jednocześnie lewotyroksynę oraz inhibitory kinazy tyrozynowej
          (np. imatynib, sunitynib, sorafenib, motesanib). Skuteczność lewotyroksyny może zostać
          osłabiona; w razie konieczności lekarz dostosuje dawkę lewotyroksyny.

        • Semaglutyd:
          Jeśli pacjent przyjmuje lewotyroksynę w tym samym czasie co semaglutyd (lek
          przeciwcukrzycowy), może to wpływać na stężenie lewotyroksyny i lekarz może zalecić
          kontrolowanie stężenia hormonów tarczycy i dostosować dawkę leku Letrox.

        • Orlistat:
          Orlistat (stosowany w leczeniu otyłości) może zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny.

        • Biotyna (znana również jako witamina H, witamina B7 albo witamina B8):
          Jeśli pacjent przyjmuje obecnie lub niedawno przyjmował biotynę, musi poinformować o tym
          lekarza lub pracowników laboratorium, jeśli mają być u niego wykonane badania
          laboratoryjne hormonów tarczycy. Biotyna może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych
          (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

        Lek Letrox z jedzeniem i piciem
        Nie należy przyjmować leku Letrox razem z posiłkiem, szczególnie w przypadku diety bogatej w
        wapń (np. mleko oraz produkty mleczne), ponieważ może to znacząco osłabiać wchłanianie
        lewotyroksyny.

        W przypadku diety zawierającej soję, lekarz będzie częściej kontrolował stężenie hormonów tarczycy
        w krwi. W trakcie stosowania takiej diety oraz po jej zakończeniu, może okazać się konieczne
        dostosowanie dawki leku Letrox przez lekarza, ponieważ produkty zawierające soję zaburzają
        wchłanianie lewotyroksyny w jelitach, osłabiając w ten sposób jej skuteczność.

        Nie należy przyjmować leku Letrox z kawą, ponieważ może to powodować zmniejszenie wchłaniania
        lewotyroksyny w jelitach i tym samym zmniejszać jej skuteczność. Po przyjęciu leku Letrox, zanim
        wypije się kawę, należy odczekać co najmniej pół godziny do godziny. Zaleca się, aby pacjenci
        przyjmujący lewotyroksynę nie zmieniali swoich nawyków związanych z piciem kawy bez
        sprawdzenia i kontroli stężenia lewotyroksyny przez lekarza prowadzącego.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

        Prawidłowe leczenie hormonami tarczycy jest szczególnie ważne dla zdrowia matki i płodu w okresie
        ciąży oraz karmienia piersią. Dlatego należy nieprzerwanie prowadzić leczenie pod kontrolą lekarza
        prowadzącego.
        Pomimo szerokiego stosowania lewotyroksyny w okresie ciąży, jej negatywny wpływ na przebieg
        ciąży lub na zdrowie płodu lub noworodka pozostaje dotychczas nieznany.

        Jeśli pacjentka karmi piersią należy kontynuować przyjmowanie lewotyroksyny zgodnie z zaleceniami
        lekarza.

        Nawet podczas leczenia dużymi dawkami lewotyroksyny w okresie karmienia piersią, ilość
        lewotyroksyny przenikającej do mleka kobiecego jest bardzo mała.

        Należy kontrolować czynność tarczycy zarówno w trakcie, jak i po okresie ciąży, ze względu na to, że
        w okresie ciąży może być konieczne dostosowanie dawki przez lekarza.

        W okresie ciąży nie wolno stosować leku Letrox jednocześnie z lekami przeciwtarczycowymi.

        Nie należy przeprowadzać testu supresyjnego u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

        Niedoczynność lub nadczynność tarczycy może mieć wpływ na płodność.
        Podczas leczenia pacjentów z niedoczynnością tarczycy, dawkę leku Letrox należy dostosować na
        podstawie wyników badań laboratoryjnych, ponieważ niewystarczająca dawka może nie poprawić
        niedoczynności tarczycy, a przedawkowanie może prowadzić do nadczynności tarczycy.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku Letrox na zdolność prowadzenia pojazdów i
        obsługiwania maszyn.

        Lek Letrox zawiera sód
        Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

        3. Jak stosować lek Letrox
        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości, należy zwrócić
        się do lekarza lub farmaceuty.

        Lekarz określi dawkę dobową dla każdego pacjenta na podstawie oceny klinicznej i badań
        laboratoryjnych.

        Dawkowanie
        Lek Letrox jest dostępny w tabletkach o różnej zawartości substancji czynnej (25-150 mikrogramów
        lewotyroksyny sodowej), co oznacza, że większość pacjentów przyjmować będzie jedną tabletkę na
        dobę.
        Lekarz przepisze tabletki o odpowiedniej zawartości substancji czynnej podczas rozpoczynania
        leczenia oraz podczas zwiększania dawki.

        W zależności od objawów, lekarz będzie dostosowywał dawkę zgodnie z następującymi zaleceniami:

        • W leczeniu niedoczynności tarczycy, początkowa dawka dla pacjentów dorosłych wynosi 25-
          50 mikrogramów lewotyroksyny sodowej na dobę. Lekarz może zalecić zwiększenie dawki o
          25-50 mikrogramów lewotyroksyny sodowej w odstępach 2-4 tygodniowych, aż do
          osiągnięcia dawki dobowej równej 100-200 mikrogramów lewotyroksyny sodowej.

        • W celu zapobiegania wznowie wola po jego usunięciu oraz w leczeniu wola o charakterze
          łagodnym, dawka dobowa wynosi 75-200 mikrogramów lewotyroksyny sodowej.

        • Pomocniczo w leczeniu nadczynności tarczycy w skojarzeniu z tyreostatykami, dawka
          dobowa wynosi 50-100 mikrogramów lewotyroksyny sodowej.

        • Po operacji usunięcia tarczycy z powodu nowotworów złośliwych tarczycy dawka dobowa
          wynosi 150-300 mikrogramów lewotyroksyny sodowej.

        • W badaniach oceniających czynność tarczycy podczas testu supresyjnego tarczycy,
          dawka dobowa wynosi 200 mikrogramów lewotyroksyny sodowej przyjmowana przez 14 dni
          do czasu wykonania badania radiologicznego (scyntygrafii).

        Może okazać się odpowiednia mniejsza dawka hormonu tarczycy.

        Stosowanie u dzieci i młodzieży
        Dawka podtrzymująca podczas leczenia długotrwałej niedoczynności tarczycy (wrodzonej lub
        nabytej) wynosi zwykle od 100 do 150 mikrogramów lewotyroksyny sodowej na m² powierzchni ciała
        na dobę.
        W przypadku noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy szczególnie ważne jest
        jak najszybsze rozpoczęcie leczenia, w celu osiągnięcia prawidłowego rozwoju. Zalecana dawka
        początkowa wynosi od 10 do 15 mikrogramów lewotyroksyny sodowej na kg masy ciała na dobę
        przez pierwsze 3 miesiące. Następnie lekarz dostosuje dawkę dobową indywidualnie na podstawie
        wyników badania klinicznego (w szczególności na podstawie wartości stężeń hormonów tarczycy i
        TSH w krwi).

        U dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy, zalecana dawka początkowa wynosi od 12,5-50
        mikrogramów lewotyroksyny sodowej na dobę. Lekarz będzie zwiększał dawkę dobową stopniowo w
        odstępach 2 - 4 tygodniowych, aż do uzyskania właściwej dawki substytucyjnej. W tym celu lekarz w
        szczególności będzie monitorował stężenie hormonów tarczycy i TSH w krwi.

        Pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci z chorobą niedokrwienną serca, pacjenci z
        niedoczynnością tarczycy
        U pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca oraz u pacjentów z
        ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy leczenie hormonami tarczycy powinno być
        rozpoczynane ze szczególną ostrożnością (mała dawka początkowa, która następnie powinna być
        zwiększana powoli w długich odstępach czasu, z jednoczesnym częstym monitorowaniem stężenia
        hormonów tarczycy i wartości TSH).

        Pacjenci o małej masie ciała oraz pacjenci z dużym wolem
        Doświadczenie wskazuje, że mniejsze dawki są również wystarczające u pacjentów o małej masie
        ciała oraz u pacjentów z dużym wolem.

        Dzielenie tabletek
        Tabletkę można podzielić na równe dawki.
        Należy położyć tabletkę na równej i twardej powierzchni, umieszczając ją do góry stroną z
        zaznaczoną linią podziału. Po naciśnięciu tabletki palcem, uzyska się połówki tabletki.

        Sposób podawania
        Należy przyjąć całkowitą dobową dawkę rano popijając dużą ilością płynu, najlepiej szklanką wody,
        na czczo, co najmniej na pół godziny przed śniadaniem. Substancja czynna jest lepiej wchłaniana na
        czczo, niż przed lub po posiłku.
        Dzieci otrzymują całkowitą dawkę dobową leku, co najmniej, na pół godziny przed pierwszym
        posiłkiem. Tabletki można również rozpuścić w odpowiedniej ilości wody (10 - 15 ml), a powstałą w
        ten sposób zawiesinę (za każdym razem tabletki muszą być rozpuszczane bezpośrednio przed
        podaniem!) podać z niewielką, dodatkową ilością płynu (5 – 10 ml).

        Czas stosowania
        Lek Letrox jest przyjmowany zazwyczaj przez całe życie w niedoczynności tarczycy oraz po operacji
        usunięcia tarczycy z powodu nowotworu złośliwego tarczycy, a w przypadku wola o charakterze
        łagodnym i zapobiegania wznowie wola leczenie trwa kilka miesięcy lub lat, a nawet do końca życia.
        W terapii wspomagającej leczenie nadczynności tarczycy lek Letrox należy przyjmować tak długo jak
        tyreostatyki. Leczenie wola o charakterze łagodnym z prawidłową czynnością tarczycy powinno trwać
        od 6 miesięcy do 2 lat. Jeżeli w tym czasie leczenie lekiem Letrox nie przynosi oczekiwanego skutku,
        lekarz rozważy inne sposoby leczenia.

        Lekarz decyduje o długości trwania leczenia.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Letrox
        W przypadku przyjęcia większej dawki leku niż zalecana, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.
        Po przedawkowaniu mogą wystąpić objawy nadczynności tarczycy.
        Objawy przedawkowania zostały opisane w punkcie 4. „Możliwe działania niepożądane”.

        Pominięcie zastosowania leku Letrox
        Jeśli pacjent kiedykolwiek przyjmie zbyt małą dawkę leku lub ją pominie, nie powinien stosować
        dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy kontynuować przyjmowanie leku
        zgodnie z zaleceniami lekarza.

        Przerwanie stosowania leku Letrox
        W celu uzyskania odpowiednich efektów terapeutycznych lek Letrox należy przyjmować regularnie w
        zaleconej przez lekarza dawce.
        W żadnym przypadku nie wolno zmieniać, przerywać ani przedwcześnie zakończyć leczenia lekiem
        Letrox bez konsultacji z lekarzem, ponieważ dolegliwości mogą ponownie powrócić.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku Letrox
        W przypadku nadwrażliwości na lewotyroksynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku
        Letrox mogą wystąpić reakcje alergiczne na skórze oraz reakcje alergiczne związane z układem
        oddechowym (zarówno natychmiast lub w ciągu kilku dni od podania leku), które mogą zagrażać
        życiu. Objawy te mogą obejmować wysypkę, swędzenie, trudności w oddychaniu, duszność, obrzęk
        twarzy, warg, gardła lub języka. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub pracownikiem
        ochrony zdrowia lub natychmiast udać się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala.

        Nietolerancja zastosowanej dawki, przedawkowanie
        W pojedynczych przypadkach, gdy zalecana dawka nie jest tolerowana lub gdy lek został
        przedawkowany, szczególnie w przypadkach zbyt szybkiego zwiększania dawki leku na początku
        leczenia, mogą wystąpić typowe objawy nadczynności tarczycy.

        Bardzo często: może dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów
        • Kołatanie serca
        • Bezsenność
        • Ból głowy

        Często: może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów
        • Szybka czynność serca (tachykardia)
        • Nerwowość

        Rzadko: może dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów
        • Zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe (zwłaszcza u dzieci)

        Częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych
        • Nadwrażliwość
        • Zaburzenia rytmu serca
        • Ból z uczuciem ucisku w klatce piersiowej (dusznica bolesna)
        • Skórne reakcje alergiczne (np. obrzęk naczynioruchowy [trudności w oddychaniu lub obrzęk
          twarzy, warg, gardła lub języka], wysypka, pokrzywka)
        • Niepokój
        • Osłabienie mięśni, kurcze mięśni
        • Osteoporoza podczas stosowania wysokich dawek lewotyroksyny, w szczególności u kobiet
          po menopauzie, głównie przyjmujących lek długotrwale
        • Uczucie gorąca, nietolerancja wysokiej temperatury, zapaść naczyniowa u niemowląt
          urodzonych przedwcześnie z małą masą urodzeniową (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki
          ostrożności”)
        • Zaburzenia miesiączkowania
        • Biegunka
        • Wymioty
        • Nudności
        • Zmniejszenie masy ciała
        • Drżenia
        • Nadmierna potliwość
        • Gorączka

        Należy powiedzieć lekarzowi o wystąpieniu działań niepożądanych. Zadecyduje on o tym, czy dawkę
        dobową należy zmniejszyć, czy też przez kilka dni należy przerwać przyjmowanie leku. Gdy tylko
        działania niepożądane ustąpią, lekarz może wznowić leczenie ostrożnie dobierając dawkę.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
        można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C
        02-222 Warszawa
        Tel.: +48 22 49 21 301
        Faks: +48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Letrox

        Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i opakowaniu
        zewnętrznym po skrócie „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym blistrze w celu
        ochrony przed światłem.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Letrox
        Substancją czynną leku jest lewotyroksyna sodowa.

        Letrox 50: Każda tabletka zawiera 53,2 – 56,8 mikrogramów lewotyroksyny sodowej x H2O (co
        odpowiada 50 mikrogramom lewotyroksyny sodowej).

        Letrox 75 mikrogramów: Każda tabletka zawiera 79,8 – 85,2 mikrogramów lewotyroksyny sodowej x
        H2O (co odpowiada 75 mikrogramom lewotyroksyny sodowej).

        Letrox 100: Każda tabletka zawiera 106,4 – 113,6 mikrogramów lewotyroksyny sodowej x H2O (co
        odpowiada 100 mikrogramom lewotyroksyny sodowej).

        Letrox 125 mikrogramów: Każda tabletka zawiera 133,0 – 142,0 mikrogramów lewotyroksyny
        sodowej x H2O (co odpowiada 125 mikrogramom lewotyroksyny sodowej).

        Letrox 150: Każda tabletka zawiera 159,6 – 170,4 mikrogramów lewotyroksyny sodowej x H2O (co
        odpowiada 150 mikrogramom lewotyroksyny sodowej).

        Pozostałe składniki to:
        Cysteiny chlorowodorek jednowodny (częściowo obecny w tabletce jako cystyna), celuloza
        mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, tlenek magnezu, lekki, talk.

        Jak wygląda lek Letrox i co zawiera opakowanie
        Lek Letrox to białe do beżowych, okrągłe, lekko wypukłe tabletki z linią podziału po jednej stronie.

        Tabletkę można podzielić na równe dawki.

        Opakowanie zawiera 25, 50, 84 lub 100 tabletek.

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        BERLIN – CHEMIE AG
        Glienicker Weg 125
        12489 Berlin, Niemcy

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku, należy zwrócić się do
        miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
        Berlin - Chemie/Menarini Polska Sp. z o.o.
        Tel.: +48 22 566 21 00
        Faks: +48 22 566 21 01

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 02/2024
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026