Lecigon, (20 mg+5 mg+20 mg)/ml, żel do podaw. dojelit., 7 wkładów x 47 ml

1. Co to jest lek Lecigon i w jakim celu się go stosuje

Lecigon jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona. Jest on stosowany w przypadkach
zaawansowanych, gdy leki doustne nie zapewniają już wystarczającego efektu.

Lecigon to żel przeznaczony do ciągłego podawania, który jest podawany za pomocą pompy
i zgłębnika bezpośrednio do jelita cienkiego. Lecigon zawiera trzy substancje czynne:
- lewodopa
- karbidopa (w postaci karbidopy jednowodnej)
- entakapon

Jak działa lek Lecigon
U osoby z chorobą Parkinsona stężenie dopaminy w mózgu jest małe. Lewodopa jest przekształcana
w mózgu w dopaminę, łagodząc w ten sposób objawy choroby Parkinsona. Karbidopa i entakapon
poprawiają wpływ lewodopy na chorobę Parkinsona.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lecigon

Kiedy nie stosować leku Lecigon
- Jeśli pacjent ma uczulenie na lewodopę, karbidopę, entakapon lub którykolwiek z pozostałych
  składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli pacjent ma chorobę oczu, zwaną jaskrą z wąskim kątem przesączania (ostra postać jaskry).
- Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność serca.
- Jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia rytmu serca (arytmia).
- Jeśli pacjent przeszedł niedawno udar mózgu.
- Jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby.
- Jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwdepresyjne, nazywane selektywnymi inhibitorami MAO-A
  (np. moklobemid) i nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. fenelzyna). Leczenie tymi lekami 
  należy przerwać co najmniej dwa tygodnie przed rozpoczęciem leczenia lekiem Lecigon. Patrz
  także punkt „Lek Lecigon a inne leki”.
- Jeśli pacjent ma guz nadnerczy, który powoduje nadprodukcję adrenaliny i noradrenaliny (guz
  chromochłonny).
- Jeśli organizm pacjenta wytwarza zbyt dużo kortyzolu (zespół Cushinga).
- Jeśli pacjent ma zwiększone stężenia hormonów tarczycy (nadczynność tarczycy).
- Jeśli kiedykolwiek u pacjenta wystąpił złośliwy zespół neuroleptyczny (ciężka, rzadka reakcja,
  która może wystąpić w trakcie leczenia lub po przerwaniu stosowania niektórych leków).
- Jeśli kiedykolwiek u pacjenta wystąpiła rabdomioliza (ciężka, rzadka choroba mięśni, która
  wpływa na nerki).
- Jeśli pacjent miał kiedykolwiek raka skóry lub ma na skórze nietypowe znamiona, które nie
  zostały zbadane przez lekarza.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Lecigon należy omówić to z lekarzem, jeśli pacjent ma lub
kiedykolwiek miał:
- zawał serca lub jakąkolwiek inną chorobę układu sercowo-naczyniowego, w tym dławicę
  piersiową i zaburzenia rytmu serca.
- astmę lub jakiekolwiek inne problemy z płucami.
- chorobę nerek lub wątroby.
- zaburzenia hormonalne.
- wrzód żołądka.
- drgawki (napady padaczkowe).
- poważny problem psychologiczny, taki jak psychoza.
- chorobę oczu zwaną jaskrą z szerokim kątem przesączania.
- zabieg chirurgiczny w nadbrzuszu.
- polineuropatię lub stan chorobowy związany z polineuropatią. Narastające osłabienie, ból,
  drętwienie lub utratę czucia w palcach lub stopach. Objawy polineuropatii zgłaszano u
  pacjentów leczonych żelem dojelitowym zawierającym lewodopę z karbidopą. Przed
  rozpoczęciem leczenia lekiem Lecigon lekarz zbada obecność objawów polineuropatii, a
  następnie będzie wykonywał badania okresowe.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów podczas leczenia lekiem
Lecigon należy natychmiast skontaktować się z lekarzem:
- Złośliwy zespół neuroleptyczny:
  Poważny stan, który objawia się sztywnością mięśni, skurczami, drżeniem, potami, gorączką,
  szybkim tętnem, dużymi wahaniami ciśnienia krwi, niekontrolowanymi zachowaniami,
  dezorientacją, utratą przytomności.

- Rabdomioliza:
  Poważny stan objawiający się niewyjaśnionym bólem mięśni, skurczami lub osłabieniem
  mięśni. Rabdomioliza może być spowodowana złośliwym zespołem neuroleptycznym.
  → Więcej informacji na temat złośliwego zespołu neuroleptycznego i rabdomiolizy, patrz
      punkt 3 „Przerwanie lub zmniejszenie dawki leku Lecigon” oraz punkt 4 „Możliwe
      działania niepożądane”.

- Problemy związane ze zgłębnikiem lub zabiegiem:
  Ból brzucha, nudności lub wymioty. Może to być spowodowane poważnymi problemami
  związanymi ze zgłębnikiem lub zabiegiem, np. blokada, rana lub uraz jelita.

Należy skontaktować się z lekarzem, jeżeli w trakcie leczenia lekiem Lecigon wystąpi
którykolwiek z poniższych objawów:
- Uczucie przygnębienia, myśli samobójcze lub jakiekolwiek zmiany psychiczne
  zaobserwowane przez pacjenta lub inną osobę.
- Nietypowe znamiona wrodzone lub znamiona barwnikowe, które nagle się pojawiły lub ich
  stan się pogorszył.
- Ruchy mimowolne (dyskineza). Jeśli pacjent nie był wcześniej leczony entakaponem (jedną
  z substancji czynnych leku Lecigon), objawy mogą być spowodowane tym, że entakapon nasila 
  działanie lewodopy i karbidopy (inne substancje czynne leku Lecigon). Może zajść konieczność
  zmniejszenia dawki przez lekarza.
- Pacjent ma wrażenie, że efekt leczenia nagle lub stopniowo się pogarsza, np. pojawią się
  trudności w poruszaniu się/powolne ruchy (bradykineza). Może to być spowodowane
  wysunięciem się zgłębnika z jelita cienkiego lub zablokowaniem zgłębnika. Może to być
  również spowodowane nieprawidłową pracą pompy.
- Wystąpienie biegunki. Może zajść konieczność monitorowania masy ciała, aby uniknąć
  znaczącej utraty masy ciała, lub może zajść konieczność przerwania leczenia. Przedłużająca się
  lub uporczywa biegunka może być objawem zapalenia jelit. W takim przypadku lekarz dokona
  oceny prowadzonego leczenia lekiem Lecigon.
- Wystąpienie utraty apetytu, która nasila się z upływem czasu, uczucia osłabienia i utraty
  masy ciała w krótkim czasie. Może być wymagane ogólne badanie lekarskie, w tym badanie
  czynności wątroby.

Jeśli pacjent nie potrafi posługiwać się pompą i zgłębnikiem, musi skorzystać z pomocy opiekuna (np.
pielęgniarki, pomocy pielęgniarskiej lub bliskiego krewnego), aby uniknąć powikłań (problemów).

Zaburzenia kontroli impulsów — zmiany zachowania
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent, jego rodzina lub opiekunowie zauważą u pacjenta
nietypowe dla niego przymusowe albo niepohamowane zachowania lub jeśli nie jest on w stanie
oprzeć się impulsowi, pokusie albo przymusowi wykonania pewnych działań, które mogą zaszkodzić
jemu lub innym osobom. Takie zachowania nazywane są zaburzeniami kontroli impulsów i mogą
obejmować: nałogowy hazard, nadmierne objadanie się lub wydawanie pieniędzy, patologiczne
zwiększenie popędu seksualnego oraz nadmierne zaabsorbowanie myślami lub uczuciami o
charakterze seksualnym. Może być konieczna modyfikacja dawki lub przerwania leczenia przez
lekarza. Więcej informacji można znaleźć w punkcie 4 „Możliwe działania niepożądane”.

Zespół dysregulacji dopaminergicznej
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent lub jego rodzina lub opiekun zauważą, że u pacjenta
wystąpiły objawy podobne do uzależnienia, prowadzące do chęci przyjmowania coraz większych
dawek leku Lecigon i innych leków stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona.

Regularne kontrole
W przypadku długotrwałego leczenia lekiem Lecigon lekarz może zalecić regularną kontrolę
czynności wątroby i nerek, morfologii krwi, serca i naczyń krwionośnych oraz badanie skóry w celu
wykrycia wszelkich zmian skórnych.

Lek Lecigon i nowotwory
Lecigon zawiera hydrazynę, która powstaje podczas rozpadu karbidopy (substancja czynna leku
Lecigon). Hydrazyna może spowodować uszkodzenie genów, co może prowadzić do nowotworu.
Jednak nie wiadomo, czy ilość hydrazyny wytworzona podczas przyjmowania zalecanej dawki leku
Lecigon może spowodować uszkodzenie lub chorobę.

Zabieg chirurgiczny
Przed poddaniem się jakiejkolwiek operacji, w tym operacji stomatologicznej, należy poinformować
lekarza lub dentystę o stosowaniu leku Lecigon.

Badanie ogólne moczu
Substancje czynne lewodopa i karbidopa mogą fałszować wyniki badania ogólnego moczu. Jeśli
pacjent zostanie poproszony o oddanie próbki moczu, należy poinformować personel medyczny
o stosowaniu leku Lecigon.

Dzieci i młodzież
Leku Lecigon nie wolno podawać dzieciom ani młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek Lecigon a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Leku Lecigon nie należy stosować, jeśli pacjent przyjmuje:
- Leki przeciwdepresyjne nazywane selektywnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid)
  i nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. fenelzyna). Leczenie tymi lekami należy przerwać co
  najmniej dwa tygodnie przed rozpoczęciem leczenia lekiem Lecigon.

Lecigon może nasilać działanie i działania niepożądane innych leków, a inne leki mogą nasilać
działanie i działania niepożądane leku Lecigon. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje
którykolwiek z poniższych leków:
- Leki przeciwdepresyjne nazywane trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi
  (np. klomipramina, amitryptylina i nortryptylina). Inne rodzaje leków przeciwdepresyjnych
  również mogą wpływać na lek Lecigon lub lek Lecigon może wpływać na te leki.
- Leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona zwane selektywnymi inhibitorami MAO-B
  (np. selegilina), amantadyna i agoniści dopaminy (np. pirybedyl) oraz leki
  przeciwcholinergiczne (np. biperyd).
- Leki stosowane w leczeniu nietrzymania moczu (np. oksybutynina), astmy i przewlekłej
  obturacyjnej choroby płuc, POChP (np. ipratropium i tiotropium). Leki te są znane jako leki
  przeciwcholinergiczne.
- Niektóre leki stosowane w leczeniu astmy i alergii (np. salbutamol i terbutalina) oraz
  adrenalina. Leki te są znane jako sympatykomimetyki.
- Leki obniżające ciśnienie krwi (zwane lekami przeciwnadciśnieniowymi). Stosowanie tych
  leków i leku Lecigon w tym samym czasie może powodować spadki ciśnienia krwi po zmianie
  pozycji siedzącej lub leżącej na stojącą. Może zajść konieczność modyfikacji dawki leku
  przeciwnadciśnieniowego.
- Warfaryna (lek zapobiegający powstawaniu zakrzepów krwi). Jeśli pacjent jest leczony lekiem
  Lecigon lub w razie rozpoczynania, kończenia lub zmiany leczenia lekiem Lecigon, należy
  sprawdzić efekty działania warfaryny.

Niektóre leki mogą osłabiać działanie leku Lecigon. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent
przyjmuje którykolwiek z poniższych leków:
- Każdy produkt zawierający żelazo przyjmowany doustnie (tabletki, kapsułki, roztwór). Żelazo
  może zaburzać wchłanianie lewodopy z przewodu pokarmowego (i odwrotnie). Dlatego lek
  Lecigon i produkt zawierający żelazo należy przyjmować w odstępie co najmniej 2–3 godzin.
  Jeśli pacjent nie używa pompy w nocy, może przyjąć produkt zawierający żelazo przed
  pójściem spać.
- Leki stosowane w leczeniu psychoz (np. pochodne fenotiazyny, butyrofenonu (np. haloperydol)
  i rysperydon).
- Leki stosowane w leczeniu nudności (np. metoklopramid).
- Leki stosowane w leczeniu padaczki (np. klonazepam i fenytoina).
- Leki przeciwlękowe i nasenne, znane jako benzodiazepiny (takie jak diazepam, oksazepam
  i nitrazepam).
- Leki stosowane w leczeniu gruźlicy (izoniazyd).
- Leki stosowane w leczeniu skurczy żołądka i jelit (papaweryna).

Stosowanie leku Lecigon z jedzeniem i piciem
Lecigon nie wchłania się dobrze, jeśli zostanie przyjęty bezpośrednio po spożyciu pokarmów
wysokobiałkowych (np. mięsa, ryb, nabiału, orzechów i nasion). Należy poinformować lekarza jeśli
pacjent stosuje dietę wysokobiałkową.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Lek Lecigon nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym nie
stosujących antykoncepcji, chyba że lekarz stwierdzi, że korzyści dla matki przewyższają możliwe
ryzyko dla płodu.

Podczas stosowania leku Lecigon nie wolno karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lecigon wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie
należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu upewnienia się, jak lek Lecigon wpływa
na pacjenta.

- Lecigon może powodować uczucie znacznej senność lub czasami nagłe zaśnięcie (napady snu).
- Lecigon może powodować spadek ciśnienia krwi, np. po zmianie pozycji z siedzącej lub leżącej
  na stojącą i wywoływać zawroty głowy.

Należy poczekać, aż pacjent znów poczuje się w pełni obudzony lub nie będzie już odczuwać
oszołomienia lub zawrotów głowy zanim przystąpi do prowadzenia pojazdów, obsługiwania narzędzi
lub maszyn lub wykonywania jakichkolwiek czynności, w przypadku których brak koncentracji może
narazić pacjenta lub inne osoby na ryzyko.

Lek Lecigon zawiera sód
Ten lek zawiera 166 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdym wkładzie. Odpowiada to
8,3% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

3. Jak stosować lek Lecigon

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty.

Jak podawany jest lek Lecigon
Lecigon to żel, który wprowadzany jest przez przenośną pompę (Crono LECIG) i zgłębnik
bezpośrednio do górnego odcinka jelita. Żel znajduje się we wkładzie umieszczonym w pompie.
Pompa jest podłączona do zgłębnika, który został chirurgicznie umieszczony w jelicie przez ścianę
brzucha.

Pompa podaje niewielką dawkę przez cały dzień. Oznacza to, że stężenie leku we krwi utrzymuje się
na stałym poziomie. Oznacza to również, że niektóre działania niepożądane, np. wpływające na ruch,
są słabsze w porównaniu z lekami przyjmowanymi doustnie.

Przed wprowadzeniem zgłębnika do jelita cienkiego lekarz może zdecydować o konieczności
sprawdzenia czy leczenie lekiem Lecigon jest skuteczne. W takich przypadkach żel podaje się przez
zgłębnik, który przechodzi przez nos, gardło i żołądek do jelita cienkiego.

Do pompy dołączona jest instrukcja obsługi.

Dawkowanie
Lekarz dostosowuje dawkę indywidualnie na podstawie wcześniej stosowanych leków. Może zajść
konieczność precyzyjnego dostosowania dawki w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia.

Większą dawkę (nazywaną bolusem) podaje się zwykle rano, kiedy rozpoczynane jest leczenie, aby
szybko osiągnąć właściwe stężenie leku we krwi. Następnie w godzinach czuwania (zwykle około
16 godzin) podaje się stałą dawkę podtrzymującą. W razie potrzeby lekarz może zdecydować
o podawaniu leku Lecigon do 24 godzin na dobę.

W razie potrzeby można również podać dodatkowe dawki. Niektóre osoby mogą również wymagać
zwiększenia lub zmniejszenia stałej dawki podtrzymującej w ciągu dnia. O sposobie i czasie przyjęcia
dodatkowych dawek lub modyfikacji dawki w ciągu dnia zdecyduje lekarz po konsultacji z pacjentem.

Łączna dawka dobowa, w tym dawka poranna (bolus), dawka podtrzymująca i dawki dodatkowe, nie
może przekraczać 100 mL (co odpowiada 2000 mg lewodopy, 500 mg karbidopy i 2000 mg
entakaponu).

Jeśli użytkownik choruje na otępienie, lekarz może zdecydować, że pompę może obsługiwać
wyłącznie personel medyczny lub krewny pacjenta. Pompę można zablokować, aby zapobiec
przypadkowemu przekroczeniu zalecanej dawki dobowej.

Otwarty wkład
Wkład zawierający lek jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku i nie może być
używany dłużej niż przez 24 godziny, nawet jeśli nadal zawiera lek. Pompę dozującą
z zainstalowanym wkładem można nosić na ciele do 16 godzin. Podczas leczenia w ciągu nocy pompy
nie należy nosić na ciele, ale można ją np. ustawić na stoliku nocnym. Jeśli w nocy nastąpiła przerwa
w leczeniu, można kontynuować używanie otwartego wkładu następnego dnia, ale tylko do 24 godzin
od momentu pierwszego otwarcia. Nie wyjmować wkładu z pompy przed zakończeniem jego
używania (tj. przed upływem 24 godzin od jego otwarcia lub przed opróżnieniu, w zależności od tego,
co nastąpi wcześniej).

Pod koniec terminu ważności żel może stać się lekko żółty lub czerwonawy. Nie wpływa to na efekt
leczenia.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Lecigon
Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią objawy przedawkowania.

Do objawów przedawkowania należą:
- Drżenie lub kurcze powiek, które utrudniają otwieranie oczu.
- Mimowolne, uporczywe skurcze mięśni, które prowadzą do powtarzających się ruchów
  skręcających lub nieprawidłowej pozycji ciała (dystonia).
- Mimowolne ruchy (dyskineza).
- Nietypowo szybkie, wolne lub nieregularne bicie serca.
- Dezorientacja lub skłonność do martwienia się i (lub) niepokój ruchowy.
- Zmiany zabarwienia skóry, języka, oczu lub moczu.

Pominięcie zastosowania leku Lecigon
Należy jak najszybciej uruchomić pompę zgodnie z zaleceniami. Nie należy stosować dawki
podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie lub zmniejszenie dawki leku Lecigon
Nie należy przerywać stosowania leku Lecigon ani zmniejszać dawki bez konsultacji z lekarzem.

Nagłe zmniejszenie dawki lub zbyt szybkie przerwanie leczenia lekiem Lecigon może prowadzić do
poważnych stanów zwanych złośliwym zespołem neuroleptycznym i rabdomiolizą. Istnieje duże
ryzyko wystąpienia tych stanów, jeśli pacjent jest leczony lekiem z powodu poważnych problemów
psychologicznych w tym samym czasie. Więcej informacji na temat tych stanów można znaleźć
w punkcie 4 „Możliwe działania niepożądane”.

Jeśli leczenie zostanie przerwane, pacjent otrzyma w zamian inne leczenie. Jeśli leczenie lekiem
Lecigon zostanie trwale przerwane, zgłębnik zostanie usunięty, a rana zostanie pozostawiona do
zagojenia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, ważne jest indywidualne dostosowanie
dawki leku dzięki odpowiedniemu ustawieniu pompy.

Ciężkie działania niepożądane leku Lecigon
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów podczas leczenia lekiem
Lecigon należy natychmiast skontaktować się z lekarzem — może istnieć potrzeba pilnej
interwencji medycznej:

- Świąd, pokrzywka, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, który może utrudniać oddychanie
  lub połykanie. Spadek ciśnienia krwi. Mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej (rzadkie
  działanie niepożądane).

- Połączenie sztywności mięśni, skurczów, drżenia, potów, gorączki, szybkiego tętna, dużych
  wahań ciśnienia tętniczego krwi, niekontrolowanych zachowań, dezorientacji, utraty
  przytomności. Mogą to być objawy ciężkiego stanu zwanego złośliwym zespołem
  neuroleptycznym (dotyczy nieznanej liczby użytkowników).

- Niewyjaśniony ból mięśni, skurcze mięśni lub osłabienie mięśni, które mogą być objawami
  rabdomiolizy, ciężkiej, rzadkiej choroby mięśni przebiegającej z rozpadem komórek
  mięśniowych, która może poważnie wpływać na nerki (częstość nieznana (częstość nie może
  być określona na podstawie dostępnych danych)). Rabdomioliza może być spowodowana
  złośliwym zespołem neuroleptycznym.

Więcej informacji na temat złośliwego zespołu neuroleptycznego i rabdomiolizy, patrz punkt 3
„Przerwanie lub zmniejszenie dawki leku Lecigon”.

- Ból brzucha, nudności lub wymioty. Może to być spowodowane poważnymi problemami
  związanymi ze zgłębnikiem lub zabiegiem, np. blokada, rana lub uraz jelita (częste działanie
  niepożądane).

- Zakażenie z objawami, takimi jak gorączka, z ciężkim pogorszeniem stanu ogólnego lub
  gorączka z miejscowymi objawami zakażenia, takimi jak ból gardła i (lub) jamy ustnej lub
  trudności w oddawaniu moczu. Może to oznaczać wpływ na białe krwinki krwi, czyli stan
  zwany agranulocytozą (częstość nieznana - częstość nie może być określona na podstawie
  dostępnych danych). Lekarz pobierze próbkę krwi, aby to sprawdzić.

- Myśli samobójcze lub próby samobójcze (niezbyt częste działanie niepożądane).

Inne działania niepożądane leku Lecigon
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):
- Utrata masy ciała.
- Niepokój, depresja, bezsenność.
- Mimowolne ruchy (dyskineza).
- Nasilenie objawów choroby Parkinsona.
- Zawroty głowy podczas wstawania lub zmiany pozycji (niedociśnienie ortostatyczne) - wynika
  to z niskiego ciśnienia tętniczego krwi.
- Nudności, zaparcia, biegunka.
- Ból mięśni, tkanek i kości.
- Nieprawidłowe zabarwienie moczu (chromaturia).
- Ryzyko upadku. 
- Zakażenie dróg moczowych.

Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10):
- Niedokrwistość.
- Wysokie stężenia aminokwasów (np. homocysteiny) we krwi, niedobór witamin B6 i B12.
- Utrata apetytu, zwiększenie masy ciała.
- Koszmary senne, niekontrolowane zachowania, niepokój, dezorientacja, omamy, zaburzenia
  psychotyczne.
- Napady snu, senność, zaburzenia snu.
- Zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy.
- Zmniejszone czucie dotyku, uczucie mrowienia lub drętwienia skóry.
- Zaburzenia nerwów z dyskomfortem, bólem i mrowieniem, szczególnie stóp (polineuropatia).
- Mimowolne, uporczywe skurcze mięśni, które prowadzą do powtarzających się ruchów
  skręcających lub nieprawidłowej pozycji ciała (dystonia), nadmiernych ruchów (hiperkineza),
  drżenia.
- Zmiany wpływu na objawy choroby Parkinsona (epizody typu on/off).
- Niewyraźne widzenie.
- Nieregularne bicie serca, choroby układu sercowo-naczyniowego inne niż zawał mięśnia
  sercowego (np. dławica piersiowa).
- Wysokie lub niskie ciśnienie tętnicze krwi.
- Trudności w oddychaniu, zapalenie płuc spowodowane obcym materiałem w płucach.
- Ból jamy ustnej lub gardła.
- Powiększenie obwodu brzucha, ból brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, tkliwość i ból
  żołądka, zgaga, wzdęcia, wymioty.
- Suchość w jamie ustnej, zmiana odczuwania smaku.
- Trudności w połykaniu, ból gardła.
- Kontaktowe zapalenie skóry, świąd, wysypka skórna.
- Silne pocenie się.
- Ból, ból stawów, ból szyi, skurcze mięśni.
- Wyciek moczu (nietrzymanie moczu), trudności w oddawaniu moczu.
- Uczucie osłabienia, zmęczenia, ból w klatce piersiowej.
- Zaburzenia chodu.
- Obrzęk nóg lub stóp.

Zaburzenia kontroli impulsów — zmiany zachowania. Jest to częste działanie niepożądane (może
wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10):
Niezdolność do oparcia się pokusie wykonania czynności, która może być szkodliwa, w tym:
- Patologiczna skłonność do hazardu, pomimo poważnego wpływu na pacjenta lub jego rodzinę.
- Zmiana lub nasilenie myśli i zachowań seksualnych, co stanowi istotny problem dla pacjenta
  lub innych osób. Może to obejmować zwiększony popęd seksualny.
- Niekontrolowana i nadmierna potrzeba kupowania rzeczy i wydawania pieniędzy.
- Napadowe objadanie się (jedzenie dużych ilości jedzenia w krótkim czasie) lub kompulsywne
  jedzenie (jedzenie większej ilości jedzenia niż normalnie i w ilościach większych niż potrzebne
  do zaspokojenia głodu).

Jeśli pacjent lub jego rodzina zaobserwują którekolwiek z tych zachowań należy poinformować o tym
lekarza. Lekarz omówi sposoby radzenia sobie z objawami lub ich łagodzenia.

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób):
- Mniejsza liczba białych krwinek lub płytek krwi, co może powodować krwawienie.
- Samobójstwo.
- Dezorientacja, podwyższony nastrój (nastrój euforyczny), strach, koszmary.
- Problemy z koordynacją ruchów mięśni, drgawki (napady padaczkowe).
- Drżenie lub kurcze powiek utrudniające otwieranie oczu, podwójne widzenie, uszkodzenie
  nerwu wzrokowego, jaskra z wąskim kątem przesączania (ostra postać podwyższonego
  ciśnienia w oku). 
- Kołatanie serca, zawał mięśnia sercowego.
- Zapalenie żył.
- Zmiana barwy głosu.
- Zapalenie jelita grubego, krwawienie z przewodu pokarmowego.
- Nadmierne wytwarzanie śliny.
- Nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby.
- Zaczerwienienie skóry, pokrzywka.
- Wypadanie włosów, zmiany zabarwienia paznokci, skóry, włosów lub potu.
- Złe samopoczucie.

Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 osób):
- Nietypowe myśli.
- Nieprawidłowy wzorzec oddychania.
- Zgrzytanie zębami, ból języka, przebarwienie śliny.
- Czkawka.
- Rak skóry (czerniak złośliwy) (patrz punkt 2 „Kiedy nie stosować leku Lecigon”).
- Przedłużona i bolesna erekcja.

Zgłoszone (dotyczą nieznanej liczby użytkowników):
- Zapalenie wątroby.
- Nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych próbek krwi i moczu.
- Zaburzenia pamięci, demencja.
- Potrzeba przyjmowania dużych dawek leku Lecigon, większych niż zalecane do kontroli
  objawów ruchowych, nazywana zespołem dysregulacji dopaminergicznej. U niektórych
  pacjentów po przyjęciu dużych dawek leku Lecigon występują ciężkie, nieprawidłowe
  mimowolne ruchy (dyskinezy), wahania nastroju lub inne działania niepożądane.

Działania niepożądane związane z pompą, zgłębnikiem lub zabiegiem chirurgicznym:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):
- Ból brzucha.
- Zakażenie rany po zabiegu chirurgicznym.
- Gruba blizna w miejscu nacięcia.
- Problemy z wprowadzeniem zgłębnika, takie jak ból lub obrzęk jamy ustnej lub gardła,
  trudności w połykaniu, dyskomfort w żołądku, ból lub obrzęk, uraz gardła, jamy ustnej lub
  żołądka, krwawienie wewnętrzne, wymioty, wzdęcia, niepokój.
- Problemy w miejscu nacięcia, zaczerwienienie, wrzód, wyciek ze stomii, ból lub podrażnienie.

Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10):
- Dyskomfort w jamie brzusznej, ból w nadbrzuszu.
- Zakażenie w miejscu operacji lub w jelicie, zakażenie po operacji, gdy zgłębnik został
  umieszczony w jelicie.
- Zapalenie otrzewnej.
- Zmiana pozycji zgłębnika z jelita do np. żołądka lub zablokowanie zgłębnika, co może
  prowadzić do osłabionej odpowiedzi na leczenie.
- Problemy związane z przewodem pokarmowym spowodowane stomią (miejsce, w którym
  zgłębnik wnika do jamy brzusznej), ból w miejscu nacięcia, zatrzymanie wypróżnień po
  operacji oraz dolegliwości, dyskomfort lub krwawienie w wyniku zabiegu.

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób):
- Zapalenie jelita grubego lub trzustki.
- Zapalenie trzustki.
- Penetracja zgłębnika przez ścianę jelita grubego.
- Zator w jelitach, krwawienie lub wrzód w jelicie cienkim.
- Część jelita zagina się do sąsiedniego odcinka (wgłobienie). 
- Zablokowanie zgłębnika spowodowane niestrawionym jedzeniem, które utknęło wokół
  zgłębnika.
- Ropień po wprowadzeniu zgłębnika do jelita.

Zgłoszone (dotyczą nieznanej liczby użytkowników):
- Zmniejszony przepływ krwi w jelicie cienkim.
- Penetracja zgłębnika przez ścianę żołądka lub jelito cienkie.
- Zakażenie krwi (posocznica).

Działania niepożądane, gdy lewodopa i karbidopa są przyjmowane doustnie
Następujące działania niepożądane zgłaszano po przyjęciu lewodopy i karbidopy drogą doustną (te
same substancje czynne, które występują w leku Lecigon). Te działania niepożądane mogą również
wystąpić w przypadku leku Lecigon.

Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 osób):
- Niedokrwistość spowodowana nasilonym rozpadem czerwonych krwinek.
- Niemożność całkowitego otwarcia ust.
- Objawy dotyczące połowy twarzy, w tym opadające powieki (zespół Hornera).
- Poszerzenie źrenicy oka, konwulsyjny ruch gałek ocznych do stałej pozycji, zwykle do góry.
- Zapalenie drobnych naczyń krwionośnych powodujące, m.in., wypukłe siniaki (plamica
  Schönleina-Henocha).

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób):
- Zmiany w morfologii krwi.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
PL-02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Lecigon

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie wkładu i na
pudełku tekturowym po: EXP.

Nieotwarty wkład: Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C –8°C). Nie zamrażać.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Otwarty wkład: Zużyć natychmiast. Produkt może być używany do 24 godzin po wyjęciu z lodówki.
Pompę dozującą z umieszczonym wkładem można nosić na ciele do 16 godzin. Podczas leczenia
w ciągu nocy pompy nie należy nosić na ciele, ale można ją np. ustawić na stoliku nocnym. Niezużyty
produkt należy wyrzucić po upływie 24 godzin.

Wkłady są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku. Otwartego wkładu nie wolno używać
ponownie.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Lecigon
- Substancjami czynnymi leku są lewodopa, karbidopa i entakapon. 1 mL zawiera 20 mg
  lewodopy, 5 mg karbidopy i 20 mg entakaponu.
- Pozostałe składniki to: karmeloza sodowa, kwas solny rozcieńczony (do ustalenia pH), sodu
  wodorotlenek (do ustalenia pH) i woda oczyszczona.

Jak wygląda lek Lecigon i co zawiera opakowanie
Żel do podania dojelitowego Lecigon to żółty lub żółtawo-czerwony, nieprzezroczysty, lepki żel.
Pojemnik to wkład z polipropylenu (PP). Szerszy koniec plastikowego wkładu zamknięty korkiem z
gumy poliizoprenowej, pełniącym funkcję tłoka. Wąski wylot wkładu zamknięty nasadką koloru
fioletowego typu ENFit z polipropylenu. Wkład zawiera 47 mL żelu do podania dojelitowego.

Jedno opakowanie tekturowe zawiera 7 wkładów.

Podmiot odpowiedzialny
LobSor Pharmaceuticals AB
Kålsängsgränd 10 D
753 19 Uppsala, Szwecja

Wytwórca
Bioglan AB
Borrgatan 31
211 24 Malmö
Szwecja

STADA Arzneimittel AG
Stadastrasse 2-18
61 118 Bad Vilbel
Niemcy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Stada Poland Sp. z o.o.
ul. Krakowiaków 44
02-255 Warszawa
Tel. +48 22 737 79 20

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Austria Lecigimon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml Gel zur intestinalen Anwendung
Belgia Lecigimon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml, gel intestinal
Lecigimon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml gel voor intestinaal gebruik
Lecigimon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml Gel zur intestinalen Anwendung
Bułgaria Лесигон 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml гел за прилагане в червата 
Chorwacja Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml intestinalni gel
Czechy Lecigimon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml intestinální gel
Dania Lecigon enteralgel
Finlandia Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml geeli suoleen
Francja Lecigimon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml, gel intestinal
Niemcy Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml Gel zur intestinalen Anwendung
Węgry Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml intesztinális gél
Irlandia Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml intestinal gel
Włochy Lecigimon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml gel intestinale
Holandia Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml gel voor intestinaal gebruik
Norwegia Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml intestinalgel
Polska Lecigon 20 mg/mL + 5 mg/mL + 20 mg/mL żel do podania dojelitowego
Portugalia Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml gel intestinal
Rumunia Lecigon 20 mg/5 mg/20 mg/ml gel intestinal
Słowacja Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml intestinálny gél
Słowenia Lecigon 20 mg/5 mg/20 mg v 1 ml intestinalni gel
Hiszpania Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml gel intestinal
Szwecja Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml intestinal gel

Data ostatniej aktualizacji ulotki: