logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Latuda 37 mg tabl. powl. 28 szt.

        Latuda, 37 mg, tabl. powl., 28 szt.

        Latuda
        37 mg, tabl. powl., 28 szt.
        • 18,5 mg, 28 szt., tabl. powl.
        • 74 mg, 28 szt., tabl. powl.
        Producent

        Aziende Chimiche Riunite Angelini Francesco

        Opakowanie

        28 szt.

        Postać

        tabl. powl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        55.20

        Dawkowanie

        Doustnie. Dorośli: dawka początkowa wynosi 37 mg lurazydonu raz na dobę. Nie ma konieczności wstępnego dostosowania dawki. Preparat jest skuteczny w zakresie dawek od 37 do 148 mg raz na dobę. Dawka powinna być zwiększana w oparciu o ocenę lekarza i obserwowaną odpowiedź kliniczną. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 148 mg. Pacjenci stosujący dawki większe niż 111 mg raz na dobę, którzy przerwali leczenie na dłużej niż 3 dni, powinni wznawiać leczenie od dawki 111 mg raz na dobę, stopniowo zwiększając ją do uzyskania dawki optymalnej. W przypadku pozostałych dawek, pacjenci mogą wznowić leczenie w dotychczas stosowanej dawce bez konieczności stopniowego dochodzenia do wcześniejszej dawki. Dostosowanie dawki z uwagi na interakcje. W razie stosowania w skojarzeniu z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 zalecana dawka początkowa lurazydonu wynosi 18,5 mg, a dawka maksymalna nie powinna przekraczać 74 mg raz na dobę. W razie stosowania w skojarzeniu z łagodnymi i umiarkowanymi induktorami CYP3A4 może być potrzebna modyfikacja dawki lurazydonu. Zamiana leku przeciwpsychotycznego na inny. Z uwagi na różnice w profilach farmakodynamicznych i farmakokinetycznych różnych leków przeciwpsychotycznych, uzasadniona medycznie zamiana jednego leku przeciwpsychotycznego na inny powinna odbywać się pod nadzorem lekarza. Dzieci i młodzież: dawka początkowa wynosi 37 mg lurazydonu raz na dobę. Nie ma konieczności wstępnego dostosowania dawki. Lek jest skuteczny w zakresie dawek od 37 do 74 mg raz na dobę. Dawka powinna być zwiększana w oparciu o ocenę lekarza i obserwowaną odpowiedź kliniczną. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 74 mg. Lurazydon u dzieci powinien być przepisywany przez eksperta psychiatrii dziecięcej. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek (CCr ≥80 ml/min) nie ma potrzeby modyfikowania dawki. Jednak ze względu na możliwość gorszej czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku, konieczne może być dostosowanie dawki odpowiednio do stanu nerek danego pacjenta. Dane dotyczące stosowania większych dawek lurazydonu u pacjentów w podeszłym wieku są ograniczone. Brak też danych dotyczących stosowania lurazydonu w dawce 148 mg u pacjentów w podeszłym wieku. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów w wieku ≥65 lat większymi dawkami lurazydonu. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie ma konieczności dostosowania dawki lurazydonu. U pacjentów z umiarkowanymi (CCr ≥30 i <50 ml/min) lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CCr >15 i <30 ml/min) oraz u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD; CCr <15 ml/min) zalecana dawka początkowa wynosi 18,5 mg, a dawka maksymalna nie powinna przekraczać 74 mg raz na dobę. Nie należy stosować lurazydonu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, chyba że potencjalnie korzyści przewyższają ryzyko. W razie stosowania lurazydonu u takich pacjentów zaleca się monitorowanie stanu klinicznego. U pacjentów z umiarkowanymi (klasa B w klasyfikacji Childa-Pugha) i ciężkimi (klasa C wg Childa-Pugha) zaburzeniami czynności wątroby, dawka początkowa wynosi 18,5 mg. Maksymalna dawka dobowa u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie powinna przekraczać 74 mg, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby 37 mg raz na dobę. Sposób podania. Tabletki należy połykać w całości, raz na dobę razem z posiłkiem (w razie przyjęcia leku bez posiłku ekspozycja na lurazydon będzie istotnie mniejsza niż po przyjęciu z posiłkiem). Tabletki powinny być przyjmowane zawsze o tej samej porze dnia, co ułatwia przestrzeganie schematu leczenia.

        Zastosowanie

        Leczenie schizofrenii u dorosłych pacjentów oraz młodzieży od 13. roku życia.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Latuda i w jakim celu się go stosuje

        Lek Latuda zawiera substancję czynną o nazwie lurazydon, która należy do grupy leków zwanych
        lekami przeciwpsychotycznymi. Stosowany jest w leczeniu objawów schizofrenii u dorosłych
        pacjentów (od 18. roku życia) i młodzieży w wieku 13-17 lat . Działanie lurazydonu polega na
        blokowaniu receptorów w mózgu, do których przyłącza się dopamina i serotonina. Dopamina
        i serotonina są neuroprzekaźnikami (substancjami umożliwiającymi komórkom nerwowym
        komunikowanie się między sobą) związanymi z występowaniem objawów schizofrenii. Poprzez
        blokowanie tych receptorów lurazydon pomaga normalizować aktywność mózgu, zmniejszając
        objawy schizofrenii.

        Schizofrenia jest zaburzeniem, w którym występują objawy, takie jak słyszenie, widzenie lub
        odczuwanie nieistniejących rzeczy, błędne przekonania, niezwykła podejrzliwość, wycofanie,
        niespójna mowa oraz spłycenie zachowań i emocji. Osoby z tym zaburzeniem mogą także odczuwać
        depresję, lęk, winę lub napięcie. Lek ten stosowany jest w celu złagodzenia objawów schizofrenii.

        2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Latuda

        Kiedy nie przyjmować leku Latuda:
        - jeśli pacjent ma uczulenie na lurazydon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
          (wymienionych w punkcie 6)
        - jeśli pacjent przyjmuje leki, które mogą wpłynąć na stężenie lurazydonu we krwi, czyli:
          - leki przeciwko zakażeniom grzybiczym, takie jak itrakonazol, ketokonazol (z wyjątkiem
            ketokonazolu w szamponie), pozakonazol lub worykonazol
          - leki przeciwko zakażeniom, takie jak antybiotyk klarytromycyna lub telitromycyna
          - leki przeciwko zakażeniu HIV, takie jak kobicystat, indynawir, nelfinawir, rytonawir
            i sakwinawir
          - leki na przewlekłe zapalenie wątroby, takie jak boceprewir i telaprewir 
          - lek na depresję, nefazodon
          - lek na gruźlicę, ryfampicyna
          - leki stosowane w napadach padaczkowych, takie jak karbamazepina, fenobarbital i
            fenytoina
          - produkty ziołowe stosowane w leczeniu depresji, ziele dziurawca (Hypericum
            
        perforatum).

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Może upłynąć kilka dni, zanim ten lek zacznie w pełni działać. W razie jakichkolwiek pytań
        dotyczących tego leku, należy skontaktować się z lekarzem.

        Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Latuda lub podczas leczenia, należy omówić to z lekarzem,
        zwłaszcza jeśli:
        - pacjent ma myśli samobójcze lub wykazuje zachowania samobójcze
        - pacjent ma chorobę Parkinsona lub otępienie
        - u pacjenta rozpoznano kiedykolwiek stan objawiający się wysoką gorączką i sztywnością
          mięśni (nazywany złośliwym zespołem neuroleptycznym) lub pacjent odczuwał kiedykolwiek
          sztywność i drżenie mięśni albo miał problemy z poruszaniem (objawy pozapiramidowe)
          lub nieprawidłowe ruchy języka lub twarzy (późne dyskinezy). Należy pamiętać, że ten lek
          może wywołać takie dolegliwości
        - pacjent ma chorobę serca lub otrzymuje leki stosowane w chorobie serca powodujące skłonność
          do niskiego ciśnienia krwi, lub ktoś z członków rodziny pacjenta ma zaburzenia rytmu serca
          (w tym wydłużenie odstępu QT)
        - pacjent ma w wywiadzie napady padaczkowe lub padaczkę
        - u pacjenta lub kogoś z jego rodziny występowały zakrzepy krwi, gdyż leki przeciwko
          schizofrenii wiążą się z powstawaniem zakrzepów krwi
        - pacjent ma powiększone piersi (u mężczyzn, ginekomastia), u pacjenta występuje mleczna
          wydzielina z piersi (mlekotok), brak miesiączkowania lub zaburzenia erekcji
        - pacjent ma cukrzycę lub skłonność do cukrzycy
        - pacjent ma zaburzoną czynność nerek
        - pacjent ma zaburzoną czynność wątroby
        - masa ciała pacjenta się zwiększyła
        - u pacjenta następuje spadek ciśnienia krwi podczas wstawania, co może powodować omdlenia
        - uzależnienie od opioidów (leczone buprenorfiną), silny ból (leczony opioidami), depresja lub
          inne schorzenia leczone antydepresantami. Stosowanie tych leków razem z lekiem Latuda może
          prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie zagrażającego życiu
          (patrz „Lek Latuda a inne leki”).

        Jeśli pacjenta dotyczy którykolwiek z powyższych stanów, należy powiedzieć o tym lekarzowi, który
        może uznać za właściwe zmianę dawki leku, dokładniejsze monitorowanie stanu pacjenta lub
        przerwanie stosowania leku Latuda.

        Dzieci i młodzież
        Nie należy podawać leku dzieciom poniżej 13. roku życia.

        Lek Latuda a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Ma to szczególne znaczenie,
        jeżeli pacjent przyjmuje:
        - jakiekolwiek leki działające na mózg, gdyż mogą one negatywnie wpłynąć na działanie leku
          Latuda na mózg
        - leki obniżające ciśnienie krwi, lek Latuda może bowiem także obniżyć ciśnienie krwi
        - leki przeciwko chorobie Parkinsona i zespołowi niespokojnych nóg (np. lewodopa), gdyż ten
          lek może osłabić ich działanie
        - leki zawierające pochodne alkaloidów sporyszu (stosowane w leczeniu migreny) oraz inne leki,
          w tym terfenadynę i astemizol (stosowane w leczeniu kataru siennego i innych objawów 
          alergicznych), cyzapryd (stosowany w leczeniu problemów z trawieniem), pimozyd (stosowany
          w leczeniu chorób psychicznych), chinidynę (stosowana w leczeniu chorób serca), beprydyl
          (stosowany w leczeniu bólu w klatce piersiowej)
        - leki zawierające buprenorfinę (stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidów), opioidy
          (stosowane w leczeniu silnego bólu) lub leki przeciwdepresyjne, takie jak moklobemid,
          tranylcypromina, citalopram, escitalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna, sertralina,
          duloksetyna, wenlafaksyna, amitryptylina, doksepina lub trimipramina. Leki te mogą wchodzić
          w interakcje z lekiem Latuda i mogą wystąpić objawy takie jak mimowolne, rytmiczne skurcze
          mięśni, w tym mięśni kontrolujących ruch oka, pobudzenie, halucynacje, śpiączka, nadmierne
          pocenie się, drżenie, przesadne odruchy, zwiększone napięcie mięśni, temperatura ciała powyżej
          38°C. W przypadku wystąpienia takich objawów należy skontaktować się z lekarzem.

        Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z tych leków, należy powiedzieć o tym lekarzowi, który może
        uznać za konieczne zmianę dawki takiego leku podczas leczenia lekiem Latuda.

        Następujące leki mogą spowodować zwiększenie stężenia lurazydonu we krwi:
        - diltiazem (stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi)
        - erytromycyna (antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń)
        - flukonazol (stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych)
        - werapamil (stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub bólu w klatce piersiowej)

        Następujące leki mogą spowodować zmniejszenie stężenia lurazydonu we krwi:
        - amprenawir, efawirenz, etrawiryna (stosowane w leczeniu zakażenia HIV)
        - aprepitant (stosowany w leczeniu mdłości i wymiotów)
        - armodafinil, modafinil (stosowane w leczeniu senności)
        - bozentan (stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub owrzodzenia palców)
        - nafcylina (stosowana w leczeniu zakażeń)
        - prednizon (stosowany w leczeniu chorób zapalnych)
        - rufinamid (stosowany w leczeniu napadów padaczkowych)

        Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z tych leków, należy powiedzieć o tym lekarzowi, który może
        uznać za konieczne zmianę dawki leku Latuda.

        Stosowanie leku Latuda z jedzeniem, piciem i alkoholem
        Podczas przyjmowania tego leku należy unikać picia alkoholu, ponieważ alkohol nasila negatywne
        działanie leku.
        Podczas przyjmowania tego leku nie należy pić soku grejpfrutowego. Grejpfruty mogą wpłynąć na
        działanie tego leku.

        Ciąża i karmienie piersią
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

        Nie należy stosować tego leku w okresie ciąży, chyba że zostało to uzgodnione z lekarzem.

        Jeżeli lekarz uzna, że potencjalne korzyści z leczenia w okresie ciąży przeważają nad potencjalnym
        zagrożeniem dla nienarodzonego dziecka, będzie dokładnie monitorował stan dziecka po urodzeniu.
        Wynika to z faktu, że u noworodków, których matki przyjmowały lurazydon w ostatnim trymestrze
        ciąży (ostatnie 3 miesiące), mogą wystąpić następujące objawy:
        - drżenie, sztywność i (lub) zwiotczenie mięśni, senność, pobudzenie, problemy z oddychaniem
          i trudności z pobieraniem pokarmu.

        Jeżeli u dziecka wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy skontaktować się z lekarzem.

        Nie wiadomo, czy lurazydon przenika do mleka matki. Jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje
        karmić piersią, należy porozmawiać o tym z lekarzem.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Podczas leczenia tym lekiem może wystąpić senność, zawroty głowy lub zaburzenia widzenia
        (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”). Nie należy prowadzić pojazdów, jeździć rowerem
        ani obsługiwać żadnych narzędzi czy maszyn, dopóki nie będzie wiadomo, czy ten lek nie działa na
        pacjenta w niekorzystny sposób.

        Lek Latuda zawiera sód
        Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na jedną tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
        sodu”.

        3. Jak przyjmować lek Latuda

        Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie
        wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Lekarz ustali dawkę dla konkretnego pacjenta uwzględniając:
        - reakcję pacjenta na zastosowaną dawkę
        - ewentualne przyjmowanie przez pacjenta innych leków (patrz punkt 2, „Lek Latuda a inne
          leki”)
        - ewentualne problemy pacjenta z nerkami lub wątrobą.

        Dorośli (od 18. roku życia)
        Zalecana dawka początkowa wynosi 37 mg raz na dobę.
        Lekarz może zwiększać lub zmniejszać tę dawkę w zakresie od 18,5 mg do 148 mg raz na dobę.
        Maksymalna dawka nie powinna przekraczać 148 mg raz na dobę.

        Młodzież w wieku 13-17 lat
        Zalecana dawka początkowa wynosi 37 mg lurazydonu raz na dobę.
        Dawka może być zwiększona lub zmniejszona przez lekarza w zakresie od 37 do 74 mg raz na dobę.
        Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 74 mg.

        Jak przyjmować lek Latuda
        Tabletkę/tabletki leku należy połknąć w całości popijając wodą, aby nie poczuć ich gorzkiego smaku.
        Pacjent powinien przyjmować dawkę leku regularnie, codziennie o tej samej porze, co ułatwia
        pamiętanie o przyjęciu leku. Lek ten należy przyjmować z pokarmem lub bezpośrednio po posiłku,
        co ułatwia wchłanianie leku przez organizm i umożliwia jego lepsze działanie.

        Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Latuda
        W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Latuda, należy natychmiast skontaktować się ze
        swoim lekarzem. U pacjenta może wystąpić senność, zmęczenie, nieprawidłowe ruchy ciała, problemy
        ze staniem i chodzeniem, zawroty głowy spowodowane niskim ciśnieniem krwi oraz nieprawidłowa
        praca serca.

        Pominięcie przyjęcia leku Latuda
        Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Jeśli pacjent pominie
        jedną dawkę leku, należy przyjąć kolejną dawkę w następnym dniu. Jeśli pacjent pominie dwie lub
        więcej dawek, należy skontaktować się ze swoim lekarzem.

        Przerwanie przyjmowania leku Latuda
        Jeśli pacjent przerwie przyjmowanie tego leku, utraci efekty jego działania. Nie należy przerywać
        stosowania tego leku, jeśli nie zaleci tego lekarz, ponieważ objawy choroby mogą wtedy powrócić.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
        się do lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską, jeżeli u pacjenta wystąpi którykolwiek
        z następujących objawów:
        - ciężka reakcja alergiczna objawiająca się gorączką, obrzękiem ust, twarzy, warg lub języka,
          dusznością, swędzeniem, wysypką skórną i niekiedy spadkiem ciśnienia krwi (nadwrażliwość).
          Reakcje takie są obserwowane często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów).
        - ciężka wysypka z pęcherzami na skórze, w obrębie ust, oczu oraz narządów płciowych (zespół
          Stevensa-Johnsona). Taka reakcja występuje z nieznaną częstością.
        - gorączka, pocenie się, sztywność mięśni i zaburzenia świadomości. Mogą to być objawy stanu
          nazywanego złośliwym zespołem neuroleptycznym. Reakcje te występują rzadko (mogą
          wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów).
        - zakrzepy krwi w żyłach, zwłaszcza w nogach (objawy obejmują obrzęk, ból i zaczerwienienie
          nóg), które to zakrzepy mogą przepłynąć naczyniami krwionośnymi do płuc, powodując ból
          w klatce piersiowej i trudności z oddychaniem. Jeżeli u pacjenta wystąpi którykolwiek
          z wymienionych objawów, należy natychmiast zwrócić się po poradę lekarską.

        Mogą także wystąpić następujące działania niepożądane u dorosłych:

        Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

        - uczucie niepokoju i niemożność siedzenia nieruchomo
        - nudności (mdłości)
        - bezsenność

        Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

        - Parkinsonizm: jest to ogólny termin medyczny obejmujący wiele objawów, takich jak
          zwiększone wydzielanie śliny; ślinienie się; drżenie mięśni przy zginaniu kończyn;
          spowolnione, ograniczone lub upośledzone ruchy ciała; brak ekspresji twarzy; napięcie mięśni,
          sztywność szyi; sztywność mięśni; chodzenie drobnymi, szybkimi krokami, z powłóczeniem
          nogami, i brak normalnych współruchów ramion przy chodzeniu; uporczywe mruganie oczami
          w reakcji na stukanie w czoło (nieprawidłowy odruch)
        - zaburzenia mowy, nietypowe ruchy mięśni; zespół objawów określanych jako objawy
          pozapiramidowe (ang. EPS), do których należą nietypowe, bezcelowe mimowolne ruchy mięśni
        - szybkie bicie serca
        - podwyższone ciśnienie krwi
        - zawroty głowy
        - skurcze i sztywność mięśni
        - wymioty
        - biegunka
        - ból pleców
        - wysypka i swędzenie
        - niestrawność
        - suchość w ustach lub nadmierne ślinienie się
        - ból brzucha
        - senność, zmęczenie, pobudzenie i lęk
        - przyrost masy ciała
        - zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (enzymu występującego w mięśniach)
          wykazane w badaniach krwi
        - zwiększenie stężenia kreatyniny (wskaźnika czynności nerek) wykazane w badaniach krwi.
        - zmniejszenie apetytu

        Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):
        - niewyraźna mowa
        - koszmary senne
        - trudności z przełykaniem
        - podrażnienie błony śluzowej żołądka
        - nagłe uczucie lęku
        - drgawki (napady)
        - bóle w klatce piersiowej
        - bóle mięśni
        - chwilowa utrata przytomności
        - uczucie wirowania
        - zaburzenia przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu
        - powolna praca serca
        - bóle stawów
        - problemy z chodzeniem
        - usztywniona postawa ciała
        - zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, zwiększenie stężenia glukozy we krwi (cukier we
          krwi), zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych (wykazane w badaniach
          krwi)
        - zwiększone ciśnienie krwi
        - spadek ciśnienia krwi przy wstawaniu, co może spowodować omdlenie
        - przeziębienie
        - uderzenia gorąca
        - nieostre widzenie
        - potliwość
        - ból podczas oddawania moczu
        - niekontrolowane ruchy ust, języka i kończyn (późne dyskinezy)
        - niskie stężenie sodu we krwi, mogące powodować zmęczenie i dezorientację, drżenie mięśni,
          drgawki i śpiączkę (hiponatremia)
        - brak energii (letarg)
        - gazy jelitowe
        - ból szyi
        - problemy z erekcją
        - bolesne krwawienia miesięczne lub brak krwawień
        - zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (które rozprowadzają tlen w organizmie)

        Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób):
        - rabdomioliza, czyli rozpad włókien mięśniowych, prowadzący do uwolnienia zawartości
          włókien mięśniowych (mioglobiny) do krwioobiegu, co objawia się bólem mięśni, nudnościami,
          uczuciem splątania, nieprawidłową szybkością i rytmem pracy serca i, ewentualnie, ciemną
          barwą moczu
        - zwiększenie liczby eozynofilów (pewnego typu białych krwinek)
        - opuchlizna pod powierzchnią skóry (obrzęk naczynioruchowy)
        - rozmyślne samouszkodzenie ciała
        - zdarzenie mózgowo- naczyniowe
        - niewydolność nerek
        - zmniejszenie liczby białych krwinek (zwalczających zakażenia)
        - bóle piersi, wydzielanie mleka z piersi
        - nagły zgon

        Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

        - zmniejszenie liczby komórek z podgrupy białych krwinek (neutrofili)
        - zaburzenia snu 
        - u noworodków widoczne mogą być takie objawy, jak pobudzenie, nasilenie lub osłabienie
          napięcia mięśni, drżenie mięśni, senność, problemy z oddychaniem lub karmieniem
        - nieprawidłowe powiększenie piersi

        W grupie osób w podeszłym wieku z otępieniem zaobserwowano niewielki wzrost liczby zgonów
        pacjentów przyjmujących leki przeciwko schizofrenii w porównaniu do pacjentów nieprzyjmujących
        tych leków.

        U młodzieży mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

        Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

        - uczucie niepokoju i niezdolność do siedzenia w miejscu
        - ból głowy
        - senność
        - nudności (złe samopoczucie)

        Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

        - Zwiększenie lub zmniejszenie apetytu
        - nietypowe sny
        - problemy z zaśnięciem, napięcie, pobudzenie, lęk i drażliwość
        - osłabienie fizyczne, zmęczenie
        - depresja
        - zaburzenia psychotyczne: termin medyczny odnoszący się do wielu chorób psychicznych
          powodujących zaburzenia myślenia i postrzegania; pacjenci z psychozami tracą kontakt z
          rzeczywistością
        - objawy schizofrenii
        - trudność w skupianiu uwagi
        - uczucie wirowania
        - nietypowe mimowolne ruchy (dyskinezy)
        - nieprawidłowe napięcie mięśni, w tym kręcz karku i mimowolne odchylanie oczu w górę
        - parkinsonizm: termin medyczny odnoszący się do szeregu objawów, które obejmują nadmierne
          wydzielanie śliny, ślinę wyciekającą z ust, nagłe szarpnięcia podczas zginania kończyn,
          powolne, ograniczone lub upośledzone ruchy ciała, brak wyrazu twarzy, napięcie mięśni,
          sztywność karku, sztywność mięśni, drobne, powłóczyste, pośpieszne kroki i brak właściwego
          ruchu ramion podczas chodzenia, uporczywe mruganie w reakcji na stukanie w czoło
          (nieprawidłowe odruchy)
        - szybkie bicie serca
        - trudności w wypróżnianiu się (zatwardzenie)
        - suchość ust lub nadmierne wydzielanie śliny
        - wymioty
        - potliwość
        - sztywność mięśni
        - problemy z erekcją
        - podwyższone stężenie fosfokinazy kreatynowej (enzymu mięśniowego) obserwowane w
          badaniach krwi
        - wzrost stężenia prolaktyny (hormonu) we krwi obserwowany w badaniach krwi
        - przyrost lub utrata masy ciała

        Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):
        - nadwrażliwość
        - przeziębienie, infekcja gardła i nosa
        - zwiększona aktywność tarczycy, zapalenie tarczycy
        - zachowania agresywne, zachowania impulsywne
        - apatia
        - stan splątania 
        - nastrój depresyjny
        - utrata kontaktu z prawidłowymi procesami myślowymi (zaburzenia dysocjacyjne)
        - halucynacje (słuchowe lub wzrokowe)
        - myśli mordercze
        - trudności z zaśnięciem
        - wzrost lub obniżenie pożądania seksualnego
        - brak energii
        - zmiany stanu psychicznego
        - obsesje
        - uczucie ostrego i obezwładniającego lęku (atak paniki)
        - wykonywanie mimowolnych, bezcelowych ruchów, (nadpobudliwość psychoruchowa)
        - nadpobudliwość mięśni ciała (hiperkinezja), niemożność odpoczynku (niepokój ruchowy)
        - niekontrolowana chęć poruszania nogami (zespół niespokojnych nóg), niekontrolowane ruchy
          ust, języka i kończyn (dyskineza późna)
        - zaburzenia snu
        - myśli samobójcze
        - zaburzenia myślenia
        - niestabilność (uczucie wirowania)
        - zmiany w odczuwaniu smaku
        - zaburzenia pamięci
        - nieprawidłowe uczucie na skórze (parestezje)
        - uczucie noszenia ciasnej opaski wokół głowy (napięciowy ból głowy), migreny.
        - trudności podczas skupiania wzroku, nieostre widzenie
        - zwiększona wrażliwość słuchu
        - palpitacje, zmiany w rytmie serca
        - spadek ciśnienia krwi na stojąco, co może powodować omdlenia
        - podniesione ciśnienie krwi
        - ból brzucha lub zaburzenia
        - brak lub niedobór wydzielania śliny
        - biegunka
        - niestrawność
        - suchość warg
        - ból zęba
        - częściowy lub całkowity brak włosów, nieprawidłowość wzrostu włosów
        - wysypka, pokrzywka
        - skurcze i sztywność mięśni, bóle mięśniowe
        - bóle stawów, bóle ramion i nóg, bóle szczęki
        - obecność bilirubiny w moczu, obecność białka w moczu, marker czynności nerek
        - bóle lub trudności w oddawaniu moczu, częste oddawanie moczu, zaburzenia czynności nerek
        - dysfunkcje seksualne
        - trudności podczas wytrysku
        - nieprawidłowe powiększenie piersi, bóle piersi, wydzielanie mleka z piersi
        - nieregularne cykle menstruacyjne bądź ich brak
        - wydawanie niekontrolowanych dźwięków i wykonywanie niekontrolowanych ruchów (zespół
          Tourette''a)
        - dreszcze
        - trudności z chodzeniem
        - marazm
        - bóle w klatce piersiowej
        - gorączka
        - umyślne przedawkowanie
        - wpływ na czynność tarczycy, widoczne w badaniach krwi wzrost cholesterolu we krwi, wzrost
          stężenia trójglicerydów we krwi, obniżenie poziomu HDL, zmniejszenie poziomu LDL 
        - wzrost poziomu glukozy we krwi (cukru we krwi), wzrost poziomu stężenia insuliny we krwi,
          wzrost niektórych enzymów wątrobowych (marker funkcji wątroby), obserwowany w badaniach
          krwi
        - wzrost lub spadek poziomu testosteronu we krwi, wzrost stężenia TSH we krwi obserwowany w
          badaniach krwi
        - zmiany w EKG
        - spadek poziomu hemoglobiny, spadek poziomu białych krwinek (zwalczających infekcje)
          obserwowany w badaniach krwi

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
        bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu
        działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
        stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Latuda

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po:
        „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Latuda
        - Substancją czynną leku jest lurazydon.
          Każda tabletka 18,5 mg zawiera chlorowodorek lurazydonu odpowiadający 18,6 mg
          lurazydonu.
          Każda tabletka 37 mg zawiera chlorowodorek lurazydonu odpowiadający 37,2 mg lurazydonu.
          Każda tabletka 74 mg zawiera chlorowodorek lurazydonu odpowiadający 74,5 mg lurazydonu.
        - Pozostałe składniki to: mannitol, skrobia żelowana, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza 2910,
          magnezu stearynian (E 470b), tytanu dwutlenek (E 171), makrogol, żelaza tlenek żółty (E 172)
          (w tabletkach 74 mg), indygotyna (E 132) (w tabletkach 74 mg) oraz wosk Carnauba (E 903).

        Jak wygląda lek Latuda i co zawiera opakowanie
        - Latuda 18,5 mg tabletki powlekane są to okrągłe tabletki powlekane w kolorze białym do
          białawego, z wytłoczonym napisem ‘LA’.
        - Latuda 37 mg tabletki powlekane są to okrągłe tabletki powlekane w kolorze białym do
          białawego, z wytłoczonym napisem ‘LB’.
        - Latuda 74 mg tabletki powlekane są to owalne tabletki powlekane w kolorze bladozielonym,
          z wytłoczonym napisem ‘LD’.

        Tabletki powlekane Latuda dostępne są w opakowaniach zawierających 14 x 1, 28 x 1, 30 x 1, 56 x 1,
        60 x 1, 90 x 1 lub 98 x 1 tabletek w blistrach z dwóch warstw folii aluminiowej z perforacją
        oddzielającą pojedyncze dawki.

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny
        Aziende Chimiche Riunite Angelini Francesco – A.C.R.A.F. S.p.A.
        Viale Amelia 70, 00181
        Rzym - Włochy

        Wytwórca
        Aziende Chimiche Riunite Angelini Francesco A.C.R.A.F. S.p.A.
        Via Vecchia del Pinocchio, 22 60131
        Ankona (AN), Włochy

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
        miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

        België/ Belgique/ Belgien
        CNX Therapeutics Netherlands B.V.
        medinfo@cnx-therapeutics.com

        Lithuania/ Lietuva
        CNX Therapeutics Netherlands B.V.
        medinfo@cnx-therapeutics.com

        Bulgaria/ България
        Анджелини Фарма България ЕООД
        office@angelini.bg

        Luxembourg/ Luxemburg
        CNX Therapeutics Netherlands B.V.
        medinfo@cnx-therapeutics.com

        Czech Republic/ Česká republika
        Angelini Pharma Česká republika s.r.o.
        info@angelini.cz

        Hungary/ Magyarország
        Angelini Pharma Magyarország Kft
        office@angelini.hu

        Denmark/ Danmark
        CNX Therapeutics Netherlands B.V.
        medinfo@cnx-therapeutics.com

        Malta
        CNX Therapeutics Netherlands B.V.
        medinfo@cnx-therapeutics.com

        Germany/ Deutschland
        CNX Therapeutics Netherlands B.V.
        medinfo@cnx-therapeutics.com

        Netherlands/ Nederland
        CNX Therapeutics Netherlands B.V.
        medinfo@cnx-therapeutics.com

        Estonia/ Eesti
        CNX Therapeutics Netherlands B.V.
        medinfo@cnx-therapeutics.com

        Norway/ Norge
        CNX Therapeutics Netherlands B.V.
        medinfo@cnx-therapeutics.com

        Greece/ Ελλάδα
        Angelini Pharma Hellas ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ
        ABEE ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ
        ΦΑΡΜΑΚΩΝ
        info@angelinipharma.gr

        Austria/ Österreich
        Angelini Pharma Österreich GmbH
        office@angelini.at

        Spain/ España
        ANGELINI PHARMA ESPAÑA, S.L.
        Tel: + 34 93 253 45 05

        Poland/ Polska
        Angelini Pharma Polska Sp. z o.o.
        angelini@angelini.pl

        France
        CNX Therapeutics Netherlands B.V.
        medinfo@cnx-therapeutics.com

        Portugal
        Angelini Pharma Portugal, Unipessoal Lda
        farmacovigilancia@angelini.pt

        Croatia/ Hrvatska
        Aziende Chimiche Riunite Angelini Francesco
        – A.C.R.A.F. S.p.A.
        Tel: + 39 06 78 0531

        Romania/ România
        Angelini Pharmaceuticals România SRL
        office@angelini.ro

        Ireland
        CNX Therapeutics Netherlands B.V.
        medinfo@cnx-therapeutics.com

        Slovenia/ Slovenija
        Bonifar d.o.o.
        Tel: + 386 1 235 0490

        Iceland/ Ísland
        CNX Therapeutics Netherlands B.V.
        medinfo@cnx-therapeutics.com

        Slovak republic/ Slovenská republika
        Angelini Pharma Slovenská republika s.r.o.
        office@angelini.sk

        Italy/ Italia
        Angelini Pharma S.p.A.
        Tel: +39 071 809 809

        Suomi/ Finland
        CNX Therapeutics Netherlands B.V.
        medinfo@cnx-therapeutics.com

        Cyprus/Κύπρος
        Angelini Pharma Hellas ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ
        ABEE ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ
        ΦΑΡΜΑΚΩΝ
        info@angelinipharma.gr

        Sweden/ Sverige
        CNX Therapeutics Netherlands B.V.
        medinfo@cnx-therapeutics.com

        Latvia/ Latvija
        CNX Therapeutics Netherlands B.V.
        medinfo@cnx-therapeutics.com

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:

        Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
        http://www.ema.europa.eu.

        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026