Szukaj apteki/leku
Szukam leku
Szukam apteki
Kerendia, 20 mg, tabl. powl., 28 szt.
Producent
Bayer
Opakowanie
28 szt.
Postać
tabl. powl.
Dostępność
Produkt dostępny na receptę
Dawkowanie
Doustnie. Przewlekła choroba nerek powiązana z cukrzycą typu 2. (CT2). Dorośli: zalecana dawka docelowa to 20 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. Rozpoczęcie leczenia. W celu ustalenia, czy można rozpocząć leczenie finerenonem, oraz ustalenia dawki początkowej należy oznaczyć stężenie potasu w surowicy i szacunkowy eGFR. W przypadku stężenia potasu w surowicy ≤4,8 mmol/l można rozpocząć leczenie finerenonem. W przypadku stężenia potasu w surowicy od >4,8 do 5,0 mmol/l można rozważyć rozpoczęcie leczenia finerenonem z dodatkową kontrolą stężenia potasu w surowicy w ciągu pierwszych 4 tyg., w zależności od charakterystyki pacjenta i stężeń potasu w surowicy. W przypadku stężenia potasu w surowicy >5,0 mmol/l nie należy rozpoczynać leczenia finerenonem. Zalecana dawka początkowa finerenonu opiera się na eGFR: eGFR ≥60 ml/min/1,73 m2 - dawka początkowa 20 mg raz na dobę; eGFR ≥25 do <60 ml/min/1,73 m2 - dawka początkowa 10 mg raz na dobę; eGFR <25 ml/min/1,73 m2 - nie zaleca się stosowania. Kontynuacja leczenia. Oznaczenie stężenia potasu i eGFR należy ponownie wykonać po 4 tyg. od rozpoczęcia lub wznowienia leczenia finerenonem lub zwiększenia dawki. Jeżeli aktualne stężenie potasu w surowicy wynosi ≤4,8 mmol/l to: u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 10 mg raz na dobę należy zwiększyć dawkę do 20 mg raz na dobę (należy utrzymać dawkę 10 mg raz na dobę, jeśli eGFR zmniejszyło się o >30% w porównaniu z poprzednim pomiarem); u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 20 mg raz na dobę należy tę dawkę utrzymać. Jeżeli aktualne stężenie potasu w surowicy wynosi >4,8 do 5,5 mmol/l to: u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 10 mg raz na dobę należy tę dawkę utrzymać; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 20 mg raz na dobę należy tę dawkę utrzymać. Jeżeli aktualne stężenie potasu w surowicy wynosi >5,5 mmol/l to: u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 10 mg raz na dobę należy wstrzymać leczenie finerenonem. Należy rozważyć ponowne rozpoczęcie leczenia w dawce 10 mg raz na dobę, jeśli stężenie potasu w surowicy wynosi ≤5,0 mmol/l; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 20 mg raz na dobę należy wstrzymać leczenie finerenonem, rozpocząć ponownie leczenie w dawce 10 mg raz na dobę, jeśli stężenie potasu w surowicy wynosi ≤5,0 mmol/l. Następnie pomiary stężenia potasu w surowicy należy powtarzać okresowo oraz wg potrzeb w zależności od charakterystyki pacjenta i stężeń potasu w surowicy. Niewydolność serca z LVEF ≥40%. Dorośli: zalecana dawka docelowa zależy od czynności nerek (eGFR) podczas rozpoczynania leczenia finerenonem: 40 mg raz na dobę w przypadku eGFR ≥60 ml/min/1,73 m2; 20 mg raz na dobę w przypadku eGFR od ≥25 do <60 ml/min/1,73 m2; <25 ml/min/1,73 m2 - nie zaleca się stosowania. Maksymalna zalecana dawka to 40 mg finerenonu raz na dobę. Rozpoczęcie leczenia. W przypadku stężenia potasu w surowicy ≤5,0 mmol/l można rozpocząć leczenie finerenonem. W celu ustalenia, czy można rozpocząć leczenie finerenonem, oraz ustalenia dawki początkowej należy oznaczyć stężenie potasu w surowicy i szacunkowy współczynnik przesączania kłębuszkowego (eGFR). Kontynuacja leczenia. Oznaczenie stężenia potasu i eGFR należy wykonać ponownie po 4 tyg. od rozpoczęcia lub wznowienia leczenia finerenonem lub zmiany dawki. Następnie należy okresowo i w razie konieczności, w oparciu o indywidualne cechy pacjenta, kontrolować stężenie potasu w surowicy oraz eGFR. Jeżeli aktualne stężenie potasu w surowicy wynosi <5,0 mmol/l to: u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 10 mg raz na dobę należy zwiększyć dawkę do 20 mg finerenonu raz na dobę jeśli eGFR nie zmniejszyło się o >30% w porównaniu do poprzedniego pomiaru; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 20 mg raz na dobę należy zwiększyć dawkę do 40 mg raz na dobę jeśli eGFR nie zmniejszyło się o >30% w porównaniu do poprzedniego pomiaru; utrzymać dawkę 20 mg raz na dobę, jeśli eGFR wynosi <60 ml/min/1,73 m2 podczas rozpoczynania leczenia; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 40 mg raz na dobę należy utrzymać dawkę 40 mg raz na dobę. Zmniejszyć dawkę do 20 mg raz na dobę jeśli eGFR zmniejszyło się o >30% w porównaniu do poprzedniego pomiaru. Jeżeli aktualne stężenie potasu w surowicy wynosi od 5,0 do <5,5 mmol/l to: u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 10 mg raz na dobę należy utrzymać dawkę 10 mg raz na dobę; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 20 mg raz na dobę należy utrzymać dawkę 20 mg raz na dobę; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 40 mg raz na dobę należy utrzymać dawkę 40 mg raz na dobę. Zmniejszyć dawkę do 20 mg raz na dobę jeśli eGFR zmniejszyło się o >30% w porównaniu do poprzedniego pomiaru. Jeżeli aktualne stężenie potasu w surowicy wynosi od 5,5 do <6,0 mmol/l to: u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 10 mg raz na dobę należy wstrzymać leczenie finerenonem i rozpocząć ponownie leczenie w dawce 10 mg raz na dobę, jeśli stężenie potasu w surowicy wynosi <5,5 mmol/l; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 20 mg raz na dobę należy zmniejszyć dawkę do 10 mg raz na dobę; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 40 mg raz na dobę należy zmniejszyć dawkę do 20 mg raz na dobę. Jeżeli aktualne stężenie potasu w surowicy wynosi ≥6,0 mmol/l należy wstrzymać leczenie finerenonem. Rozpocząć ponownie leczenie w dawce 10 mg raz na dobę, jeśli stężenie potasu w surowicy wynosi <5,5 mmol/l, lub jeśli wielokrotnie wynosi ≥5,5 mmol/l, należy wstrzymać się z ponownym rozpoczęciem leczenia do momentu, gdy stężenie potasu będzie wynosić <5,0 mmol/l. Jeśli eGFR spadnie o ≥40% w porównaniu do poprzedniego pomiaru, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie podawania finerenonu. Po ustabilizowaniu się poziomu eGFR, w zależności od indywidualnej charakterystyki pacjenta, należy rozważyć zwiększenie dawki lub wznowienie leczenia. Pominięcie dawki. Pominiętą dawkę należy przyjąć możliwie jak najszybciej po przypomnieniu sobie o tym, ale tylko tego samego dnia. Nie należy stosować 2 dawek w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku, ale zaleca się regularną kontrolę czynności nerek. U pacjentów z eGFR <25 ml/min/1,73 m2 nie należy rozpoczynać leczenia finerenonem z powodu ograniczonych danych klinicznych. U pacjentów z eGFR ≥15 ml/min/1,73 m2 leczenie finerenonem można kontynuować z dostosowaniem dawki na podstawie stężenia potasu w surowicy. Oznaczenie eGFR należy wykonać po 4 tyg. od rozpoczęcia leczenia, aby określić, czy dawkę początkową można zwiększyć do zalecanej dawki dobowej 20 mg. Z powodu ograniczonych danych klinicznych, należy przerwać leczenie finerenonem pacjentów, u których choroba rozwinęła się do schyłkowej choroby nerek (eGFR <15 ml/min/1,73 m2). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy rozpoczynać stosowania finerenonu. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki początkowej, należy rozważyć dodatkowe kontrolowanie stężenia potasu w surowicy i dostosowanie kontroli do charakterystyki pacjenta. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki początkowej. U pacjentów przyjmujących finerenon jednocześnie z umiarkowanymi lub słabymi inhibitorami CYP3A4, suplementami potasu, trimetoprimem lub trimetoprimem/sulfametoksazolem należy rozważyć dodatkowe kontrolowanie stężenia potasu w surowicy i dostosowanie kontroli do charakterystyki pacjenta. Decyzje dotyczące leczenia finerenonem należy podejmować zgodnie z instrukcją w punkcie "Kontynuacja leczenia". Konieczne może być tymczasowe przerwanie leczenia finerenonem, jeśli pacjent musi przyjmować trimetoprim lub trimetoprim/sulfametoksazol. Nie ma konieczności dostosowywania dawki na podstawie masy ciała. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności finerenonu u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat. Sposób podania. Tabletki można przyjmować ze szklanką wody oraz z posiłkiem lub bez posiłku. Tabletek nie należy przyjmować z grejpfrutem ani sokiem grejpfrutowym. W przypadku pacjentów niezdolnych do połykania całych tabletek, tabletki leku można kruszyć i mieszać z wodą lub miękkim pokarmem, takim jak mus jabłkowy, bezpośrednio przed podaniem.
Zastosowanie
Leczenie przewlekłej choroby nerek (z albuminurią) powiązanej z cukrzycą typu 2. u dorosłych. Leczenie objawowej przewlekłej niewydolności serca z frakcją wyrzutową lewej komory (LVEF) ≥40% u dorosłych.
