Kerato VitA, maść do oczu, tuba 5 g

Zewnętrznie. Dorośli. W celu długotrwałej poprawy jakości filmu łzowego i intensywnej ochrony powierzchni oczu maść stosuje się zwykle 3 razy dziennie. W szczególności zaleca się stosowanie maści wieczorem przed pójściem spać, w ten sposób można zapewnić jej intensywne i długotrwałe działanie na podrażnione oko. Maść należy stosować nieprzerwanie przez okres co najmniej 30 dni. Częstość i długość stosowania powinien określić lekarz okulista. W przypadku dalszego utrzymywania się objawów po upływie tego okresu należy skontaktować się ponownie z okulistą. Sposób podania. Przed każdym zastosowaniem maści należy dokładnie umyć ręce. Trzymać tubę możliwie pionowo, otworem do dołu, nad okiem. Należy unikać jakiegokolwiek kontaktu końcówki tuby z palcami lub okiem. Następnie odchylić nieco głowę do tyłu i wolną ręką odciągnąć delikatnie dolną powiekę od oka. Nacisnąć lekko na tubę i zaaplikować pasmo maści o długości ok. 0,5 cm do worka spojówkowego chorego oka. Zamknąć powoli oczy i ruszać gałkami ocznymi we wszystkich kierunkach, tak aby maść mogła się równomiernie rozprowadzić na powierzchni oczu. Po zastosowaniu tuby ponownie zakręcić nasadkę ochronną. Należy przy tym uważać, by nie dotknąć końcówki tuby. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania innego preparatu do oczu należy omówić to z okulistą. Na ogół powinno stosować się odstęp czasowy pomiędzy obydwoma zastosowaniami wynoszący co najmniej 30 minut. Maść należy aplikować po zastosowaniu innych preparatów. Nie dotykać oka końcówką tuby, aby uniknąć zakażenia lub urazu oka. Końcówką tuby nie wolno dotykać innych przedmiotów ani części ciała. Ze względów higienicznych pojedyncza tuba nie może być stosowana przez kilku pacjentów.

W celu długotrwałego łagodzenia objawów suchości, podrażnienia i łagodnego podrażnienia, w szczególności: w przypadku suchości oczu, spowodowanej np. zespołem Sjogrena; w przypadku obciążenia środowiskowego spowodowanego np. przez klimatyzację, wiatr lub zanieczyszczenie powietrza np. dymem papierosowym; w przypadku zmęczenia oczu spowodowanego intensywnym patrzeniem, np. podczas pracy przy monitorze komputerowym, z mikroskopami lub podczas długiej jazdy samochodem; w przypadku obciążenia mechanicznego, spowodowanego np. noszeniem soczewek kontaktowych lub wykonaniem zabiegów diagnostycznych na oku.