strefa aptek.plLekiKanuma 2 mg/ml konc. do sporz. roztw. do inf. fiol. 10 ml
Kanuma, 2 mg/ml, konc. do sporz. roztw. do inf., fiol. 10 ml
Kanuma
2 mg/ml, konc. do sporz. roztw. do inf., fiol. 10 ml
Producent
Alexion Europe
Opakowanie
fiol. 10 ml
Postać
konc. do sporz. roztw. do inf.
Dostępność
produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej
Dawkowanie
Dożylnie. Leczenie preparatem powinno być nadzorowane przez lekarza z doświadczeniem w postępowaniu u pacjentów z niedoborem LAL, innymi zaburzeniami metabolicznymi lub przewlekłymi chorobami wątroby. Lek powinien być podawany przez wyszkolony fachowy personel medyczny ze znajomością postępowania w nagłych sytuacjach medycznych. Ważne jest jak najwcześniejsze rozpoczęcie leczenia po rozpoznaniu niedoboru LAL. W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy rozważyć premedykację zgodnie ze standardem opieki. Pacjenci z szybką progresją niedoboru LAL występującą w ciągu pierwszych 6 miesięcy życia. Zalecana dawka początkowa dla niemowląt (w wieku <6 miesięcy) z szybką progresją niedoboru LAL wynosi 1 mg/kg mc. lub 3 mg/kg mc. W postaci infuzji dożylnej podawanej raz na tydz., zależnie od stanu klinicznego pacjenta. Zwiększenie dawki początkowej do 3 mg/kg mc. Należy rozważyć w zależności od ciężkości choroby i szybkości progresji. Należy rozważyć zwiększenie dawki w zależności od suboptymalnej odpowiedzi klinicznej i kryteriów biochemicznych, w tym np. niedostatecznego wzrostu (zwłaszcza obwodu w połowie długości ramienia - MUAC), pogorszenia wyników oznaczeń markerów biochemicznych (np. aktywności aminotransferaz wątrobowych, stężenia ferrytyny, stężenia białka C-reaktywnego i parametrów krzepnięcia), utrzymywania się lub nasilenia powiększenia narządu, zwiększenia częstości występowania współistniejących zakażeń oraz utrzymującego się nasilenia innych objawów (np. ze strony układu pokarmowego): należy rozważyć zwiększenie dawki do 3 mg/kg mc. - w przypadku suboptymalnej odpowiedzi klinicznej; należy rozważyć dodatkowe zwiększenie dawki do 5 mg/kg mc. - w przypadku utrzymywania się suboptymalnej odpowiedzi klinicznej. Można indywidualnie dokonywać dalszych zmian dawki, takich jak jej zmniejszenie lub wydłużenie odstępów między dawkami, w zależności od uzyskiwania i utrzymywania celów terapeutycznych. W badaniach klinicznych oceniano dawki w zakresie 0,35-5 mg/kg mc. podawane raz na tydz., przy czym jeden pacjent otrzymywał większą dawkę 7,5 mg/kg mc. raz na tydz. Nie badano dawek większych niż 7,5 mg/kg mc. Dzieci i młodzież oraz pacjenci dorośli z niedoborem LAL. Zalecana dawka dla dzieci i dorosłych bez szybko postępującej postaci niedoboru LAL, który wystąpił przed 6. miesiącem życia, wynosi 1 mg/kg mc. w postaci infuzji dożylnej podawanej raz na 2 tyg. Zwiększenie dawki do 3 mg/kg mc. raz na 2 tygo. należy rozważyć w przypadku suboptymalnej odpowiedzi wg kryteriów kliniczno-biochemicznych obejmujących, m.in. niedostateczny wzrost, utrzymujące się wyniki lub pogarszające się wskaźniki biochemiczne [np. parametry uszkodzenia wątroby (AlAT i AspAT), parametry metabolizmu lipidów (TC, LDL-c, HDL-c, TG), utrzymująca się lub nasilajaca się organomegalia oraz utrzymujące się nasilenie innych objawów (np. ze strony układu pokarmowego). Szczególne grupy pacjentów. W oparciu o aktualną znajomość farmakokinetyki i farmakodynamiki sebelipazy alfa nie zaleca się modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności sebelipazy alfa u pacjentów w wieku powyżej 65 lat i nie można zalecić innych schematów dawkowania dla takich pacjentów. Nie określono dokładnie bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności sebelipazy alfa u pacjentów z nadwagą, w związku z czym nie można obecnie zalecić innych schematów dawkowania dla takich pacjentów. Decyzję o podawaniu sebelipazy alfa niemowlętom z potwierdzoną niewydolnością wielonarządową należy pozostawić do uznania lekarza prowadzącego. Sposób podania. Całą objętość należy podać w infuzji w ciągu ok. 2 h. U pacjentów otrzymujących dawkę 1 mg/kg mc. można rozważyć podanie infuzji w ciągu 1 h po ustaleniu tolerancji u danego pacjenta. W razie zwiększenia dawki czas infuzji można wydłużyć. Lek należy podawać przez filtr 0,2 μm. Po pierwszej infuzji sebelipazy alfa, w tym po pierwszej infuzji po zwiększeniu dawki, należy przez 1 h obserwować pacjentów, czy występują u nich jakiekolwiek przedmiotowe lub podmiotowe objawy reakcji anafilaktycznej lub ciężkiej reakcji nadwrażliwości.
Zastosowanie
Długookresowa enzymatyczna terapia zastępcza (ERT) u pacjentów w każdym wieku z niedoborem kwaśnej lipazy lizosomalnej (LAL).
Treść ulotki
1. Co to jest lek KANUMA i w jakim celu się go stosuje
Lek KANUMA zawiera substancję czynną o nazwie sebelipaza alfa. Sebelipaza alfa jest podobna do naturalnie występującego enzymu, kwaśnej lipazy lizosomalnej (ang. lysosomal acid lipase, LAL), który organizm wykorzystuje do rozkładania tłuszczów. Lek ten stosowany jest w leczeniu pacjentów w każdym wieku z niedoborem kwaśnej lipazy lizosomalnej.
Niedobór LAL jest chorobą genetyczną, która prowadzi do uszkodzenia wątroby, dużego stężenia cholesterolu i innych powikłań spowodowanych przez nagromadzenie w organizmie pewnych typów tłuszczów (estrów cholesterolu i triglicerydów).
Jak działa lek KANUMA Lek ten stanowi enzymatyczną terapię zastępczą. Oznacza to, że zastępuje enzym LAL, który u pacjentów z niedoborem LAL nie występuje lub ma za małą aktywność. Działanie tego leku polega na zmniejszaniu ilości nagromadzonych tłuszczów powodujących powikłania medyczne, w tym spowolnienie wzrostu, uszkodzenie wątroby i powikłania ze strony serca. Poprawia się także profil tłuszczów we krwi, w tym zwiększonego stężenia cholesterolu LDL („złego” cholesterolu) i triglicerydów.
2. Informacje ważne przed podaniem leku KANUMA
Kiedy nie wolno podawać leku KANUMA - Jeśli pacjent miał zagrażającą życiu reakcję alergiczną na sebelipazę alfa, której nie da się zapobiec przy powtórnym podaniu leku, na jaja lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku KANUMA należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą lub pielęgniarką.
- Jeżeli pacjent leczony jest lekiem KANUMA, mogą u niego wystąpić działania niepożądane podczas podawania leku lub w ciągu kilku godzin po zakończeniu infuzji (patrz punkt 4). Określa się to jako reakcję na infuzję, która niekiedy może być ciężka i może obejmować reakcję alergiczną mogącą zagrażać życiu i wymagać leczenia. Po pierwszym podaniu leku KANUMA pacjent powinien być obserwowany przez przedstawiciela fachowego personelu medycznego przez 1 godzinę, aby sprawdzić, czy nie występują u niego objawy reakcji na infuzję. Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja na infuzję, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską. Jeśli u pacjenta wystąpi reakcja na infuzję, może otrzymać dodatkowe leki w celu jej leczenia lub zapobiegania takim reakcjom w przyszłości. Leki takie mogą obejmować leki przeciwhistaminowe, leki przeciwgorączkowe i (lub) kortykosteroidy (rodzaj leków przeciwzapalnych). Jeśli reakcja na infuzję będzie ciężka, lekarz może przerwać podawanie infuzji leku KANUMA i rozpocząć odpowiednie leczenie. - W czasie leczenia może dojść do powstania we krwi białek o działaniu ukierunkowanym przeciwko lekowi KANUMA, nazywanych przeciwciałami przeciwko lekowi. Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli zmniejszy się skuteczność działania leku KANUMA. - Ten lek może zawierać białka jaja. Jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości uczulenie na jaja, należy koniecznie powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce (patrz punkt „Kiedy nie wolno podawać leku KANUMA”).
Lek KANUMA a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Ciąża Brak danych dotyczących stosowania sebelipazy alfa u kobiet w okresie ciąży. W celu zachowania ostrożności nie należy podawać leku KANUMA kobiecie w ciąży.
Karmienie piersią Nie wiadomo, czy sebelipaza alfa przenika do mleka ludzkiego. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmić piersią. Lekarz pomoże wtedy podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub przerwaniu stosowania leku KANUMA, biorąc pod uwagę korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści dla matki związane z leczeniem lekiem KANUMA.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek KANUMA może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Do działań niepożądanych sebelipazy alfa należą zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
Lek KANUMA zawiera sód Po rozcieńczeniu 0,9% (9 mg/ml) roztworem chlorku sodu do infuzji do podania dożylnego lek zawiera 33 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w zalecanej dawce. Odpowiada to 1,7% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych. Należy poinformować lekarza, jeżeli pacjent kontroluje zawartość sodu w diecie.
3. Jak podawany jest lek KANUMA
Lek KANUMA należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dawka leku podana pacjentowi zależy od masy ciała pacjenta.
Niemowlęta (w wieku<6 miesięcy) W przypadku pacjentów, u których podmiotowe i przedmiotowe objawy choroby wystąpiły w niemowlęctwie, zalecana dawka początkowa to 1 mg/kg lub 3 mg/kg masy ciała raz na tydzień. W zależności od reakcji dziecka na leczenie lekarz może zmodyfikować dawkę leku.
Dzieci i dorośli Zalecana dawka to 1 mg na kg masy ciała raz na dwa tygodnie w postaci wlewu kroplowego do żyły. W zależności od odpowiedzi pacjenta dorosłego lub dziecka na leczenie lekarz może zmodyfikować dawkę leku.
Każda infuzja będzie trwać około 1 do 2 godzin. Pacjent może być obserwowany przez lekarza lub pielęgniarkę przez dodatkową godzinę po zakończeniu infuzji. Leczenie lekiem KANUMA należy rozpocząć w jak najmłodszym wieku; lek ten przewidziany jest do długotrwałego stosowania.
Lekarz lub pielęgniarka będzie podawać pacjentowi lek KANUMA w postaci infuzji (kroplówki) do żyły. Przed podaniem pacjentowi lek ten zostanie rozcieńczony. 4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane obserwowane były u pacjentów podczas podawania tego leku lub w krótkim czasie po podaniu (reakcje na infuzje). Najpoważniejsze działania niepożądane mogą obejmować reakcję alergiczną (obserwowana bardzo często [może wystąpić u więcej niż 1 pacjenta na 10] u niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy lub często [może wystąpić u maksymalnie 1 na 10 pacjentów] u dzieci i dorosłych) z objawami, takimi jak trudności z oddychaniem, szybki oddech, szybkie bicie serca, dyskomfort w klatce piersiowej, łagodny obrzęk powiek, zaczerwienienie oczu, wysięk z nosa, uderzenia gorąca, pokrzywka, świąd, biegunka, bladość, świszczący oddech, zmniejszona zawartość tlenu we krwi, zaczerwienienie skóry i drażliwość. Jeśli u pacjenta, niezależnie od wieku, wystąpią takie objawy, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską. Jeśli u pacjenta wystąpi reakcja na infuzję, może otrzymać dodatkowe leki w celu jej leczenia lub zapobiegania takim reakcjom w przyszłości. Jeśli reakcja na infuzję będzie ciężka, lekarz może przerwać infuzję leku KANUMA do żyły i rozpocząć odpowiednie leczenie.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować u więcej niż 1 osoby na 10) zaobserwowane u niemowląt (w wieku od 1 do 6 miesięcy) są następujące: nadwrażliwość (drażliwość, pobudzenie, wymioty, pokrzywka, wyprysk, świąd, bladość i nadwrażliwość na lek), ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne); obrzęk powiek; szybkie bicie serca; trudności w oddychaniu; biegunka, wymioty; wysypka, uniesiona wysypka (grudkowa); gorączka; zmniejszona zawartość tlenu we krwi, wysokie ciśnienie krwi, szybki oddech, pojawienie się białek we krwi.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować u 1 osoby na 10 lub częściej) zaobserwowane u dzieci i młodzieży (w wieku od 4 do 18 lat) oraz u dorosłych są następujące: nadwrażliwość (dreszcze, wyprysk, obrzęk krtani, nudności, świąd i pokrzywka); zawroty głowy; ból brzucha, biegunka; zmęczenie, gorączka.
Częste działania niepożądane (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 10) zaobserwowane u dzieci i młodzieży (w wieku od 4 do 18 lat) oraz u dorosłych są następujące: ciężka reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna); szybkie bicie serca; zaczerwienienie skóry, niskie ciśnienie krwi; duszność; rozdęcie brzucha; wysypka, czerwona obrzmiała skóra; dyskomfort w klatce piersiowej, reakcja w miejscu infuzji.
Częstości występowania, rodzaj i stopień nasilenia działań niepożądanych u dzieci są podobne jak u dorosłych.
Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek KANUMA
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i na pudełku po „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w lodówce (2°C-8°C). Nie zamrażać. Nie wstrząsać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
W przypadku rozcieńczonego roztworu zaleca się użyć go natychmiast. Jeśli rozcieńczony roztwór nie zostanie zużyty natychmiast, można go przechowywać do 24 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C lub do 12 godzin w temperaturze poniżej 25°C.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek KANUMA - Substancją czynną leku jest sebelipaza alfa. Każdy ml koncentratu zawiera 2 mg sebelipazy alfa. Każda fiolka zawiera 20 mg sebelipazy alfa w 10 ml roztworu. - Pozostałe składniki to: sodu cytrynian (patrz podpunkt „Lek KANUMA zawiera sód” w punkcie 2), kwas cytrynowy jednowodny, albumina surowicy ludzkiej i woda do wstrzykiwań.
Jak wygląda lek KANUMA i co zawiera opakowanie Lek KANUMA dostarczany jest w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji (koncentrat jałowy). Jest to roztwór przezroczysty do lekko opalizującego i bezbarwny do nieznacznie zabarwionego.
Wielkość opakowania: 1 fiolka zawierająca 10 ml koncentratu.
Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Podmiot odpowiedzialny Alexion Europe SAS 103-105 rue Anatole France 92300 Levallois-Perret Francja
Sverige Alexion Pharma Nordics AB Tel: +46 0 8 557 727 50
Latvija SIA AstraZeneca Latvija Tel: +371 67377100
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: https://www.ema.europa.eu. Znajdują się tam również linki do stron internetowych o rzadkich chorobach i sposobach leczenia.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:
Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.
Każda fiolka produktu leczniczego KANUMA przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Produkt leczniczy KANUMA należy rozcieńczać 0,9% (9 mg/ml) roztworem chlorku sodu do infuzji z zachowaniem zasad aseptyki. Rozcieńczony roztwór należy podawać pacjentom z użyciem zestawu do infuzji o słabej zdolności do wiązania białek z przepływowym filtrem 0,2 μm o słabym wiązaniu z białkami, w miarę możliwości o powierzchni większej od 4,5 cm2, aby uniknąć zablokowania filtra.
Przygotowanie infuzji sebelipazy alfa Produkt leczniczy KANUMA powinien być przygotowany i podany zgodnie z następującymi punktami. Należy stosować zasady aseptyki.
a. Liczba fiolek do rozcieńczenia i podania w infuzji powinna być określona w zależności od masy ciała pacjenta i przepisanej dawki.
b. Zaleca się odczekanie aż fiolki z produktem leczniczym KANUMA osiągną temperaturę od 15ºC do 25ºC przed rozcieńczeniem, aby zminimalizować ryzyko wytrącania się w roztworze cząsteczek sebelipazy alfa. Nie pozostawiać fiolek poza lodówką na dłużej niż 24 godziny przed rozcieńczeniem do infuzji. Nie zamrażać i nie podgrzewać fiolek w kuchence mikrofalowej ani w inny sposób; chronić przed światłem.
c. Nie wstrząsać fiolkami. Przed rozcieńczeniem należy skontrolować wzrokowo koncentrat w fiolkach; koncentrat powinien być przezroczysty do lekko opalizującego i bezbarwny do nieznacznie zabarwionego (żółtego). Ze względu na białkowy charakter tego produktu leczniczego w koncentracie zawartym w fiolce może występować nieznaczna flokulacja (np. cienkie, przezroczyste włókienka); koncentrat taki nadaje się do stosowania.
d. Nie stosować, jeśli koncentrat jest mętny lub jeśli zawiera widoczne obce ciała.
e. Powoli pobrać do 10 ml koncentratu z każdej fiolki i rozcieńczyć 0,9% (9 mg/ml) roztworem chlorku sodu do infuzji. Zalecane całkowite objętości infuzji dla poszczególnych zakresów masy ciała podane są w tabeli 1. Roztwór należy delikatnie zamieszać i nie wstrząsać.
* Objętość infuzji powinna zależeć od przepisanej dawki i powinna być przygotowana tak, by ostateczne stężenie sebelipazy alfa wynosiło 0,1-1,5 mg/ml. ** W przypadku pacjentów z niedoborem LAL stwierdzonym w ciągu pierwszych 6 miesięcy życia, u których nie uzyskano optymalnej odpowiedzi klinicznej przy dawce 3 mg/kg mc.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.