logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Kalium chloratum WZF 15% 150 mg/ml konc. do sporz. roztw. do inf. 50 amp. 10 ml

        Kalium chloratum WZF 15%, 150 mg/ml, konc. do sporz. roztw. do inf., 50 amp. 10 ml

        Kalium chloratum WZF 15%
        150 mg/ml, konc. do sporz. roztw. do inf., 50 amp. 10 ml
        • 150 mg/ml, 10 fiolek 20 ml, konc. do sporz. roztw. do inf.
        Producent

        Polpharma

        Opakowanie

        50 amp. 10 ml

        Postać

        konc. do sporz. roztw. do inf.

        Dostępność

        produkt stosowany wyłącznie w lecznictwie zamkniętym

        Dawkowanie

        Dożylnie w infuzji. Dorośli. U pacjentów, u których stężenie potasu w surowicy > 3 mmol/l, nie należy przekraczać szybkości infuzji 10 mmol/h. Stężenie potasu w płynie infuzyjnym nie powinno być wyższe niż 40 mmol/l. Nie należyprzekraczać dawki 200 mmol na dobę. Jeżeli stężenie potasu w surowicy jest < 3 mmol/l, szczególnie gdy stwierdza się zmiany obrazu EKG lub niedowład mięśni, należy podawać potas w infuzji z szybkością 20 mmol/h (a w uzasadnionych przypadkach 40 mmol/h). Stężenie potasu w płynie infuzyjnym nie powinno przekraczać 40 mmol/l. Tylko w uzasadnionych przypadkach dawka dobowa może przekraczać 200 mmol. Dzieci. Dawka zalecana to 0,25-0,5 mmol/kg mc. Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 10 mmol/h. Nie należy przekraczać dawki 1 mmol/kg mc./h. Należy szczególnie uważnie monitorować EKG pacjenta i powtarzać pomiary stężeń potasu i innych elektrolitów w surowicy. Sposób podania: przed podaniem preparat musi być rozcieńczony w dużej objętości roztworu do infuzji. Preparat można rozcieńczać: 5% roztworem glukozy, 0,9% roztworem chlorku sodu, płynem Ringera, płynem Ringera z mleczanem sodu lub płynem Hartmanna. 10 ml koncentratu zawierającego 20 mmol potasu (zawartość ampułki) należy rozcieńczyć do 500 ml roztworem do infuzji. 20 ml koncentratu zawierającego 40 mmol potasu (zawartość fiolki) należy rozcieńczyć do 1000 ml roztworem do infuzji. Otrzymany roztwór należy dokładnie wymieszać. Stężenie potasu w uzyskanym w ten sposób roztworze wynosi 40 mmol/l.

        Zastosowanie

        Leczenie hipokaliemii. Leczenie zatrucia glikozydami naparstnicy. Jako dodatek elektrolitowy do płynów infuzyjnych nawadniających lub służących żywieniu pozajelitowemu. Preparat do stosowania u pacjentów, u których nie jest możliwe stosowanie doustnych preparatów potasu.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Kalium chloratum WZF 15% i w jakim celu się go stosuje

        Lek Kalium chloratum WZF 15% zawiera potas, który jest jednym z głównych kationów płynu
        komórkowego i jednym z najważniejszych pierwiastków wchodzących w skład płynów ustrojowych.
        Bierze udział w wielu reakcjach enzymatycznych i procesach fizjologicznych, m.in. w prawidłowym
        działaniu układu nerwowego i mięśniowego. Wpływa na gospodarkę wodną ustroju, uczestniczy
        w utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej i ciśnienia osmotycznego.

        Kalium chloratum WZF 15% koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji jest przeznaczony
        wyłącznie do podawania dożylnego w infuzji i musi być rozcieńczony przed podaniem w dużej
        objętości roztworu do infuzji.

        Lek Kalium chloratum WZF 15% stosuje się:
        - w leczeniu hipokaliemii,
        - w leczeniu zatrucia glikozydami naparstnicy,
        - jako dodatek elektrolitowy do płynów infuzyjnych nawadniających lub służących żywieniu
          pozajelitowemu.

        Lek Kalium chloratum WZF 15% przeznaczony jest dla pacjentów, u których nie jest możliwe
        zastosowanie leków doustnych potasu.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kalium chloratum WZF 15%

        Kiedy nie stosować leku Kalium chloratum WZF 15%
        - jeśli pacjent ma uczulenie na potasu chlorek;
        - jeśli u pacjenta występuje hiperkaliemia (nadmiar potasu we krwi).

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Kalium chloratum WZF 15% należy omówić to z lekarzem lub
        farmaceutą.

        Potasu chlorek nie powinien być stosowany u osób z migotaniem komór, z blokiem przedsionkowo-
        komorowym, z blokami przewodzenia wewnątrzkomorowego, w chorobie Addisona, w zespole
        nadnerczowo-płciowym, w stanach niedoboru aldosteronu.

        Ostrożnie stosować w stanach przebiegających z ostrym odwodnieniem, rozległym mechanicznym
        uszkodzeniem tkanek, przy rozległych oparzeniach, przy współistniejącym krwawieniu wewnętrznym,
        po przetoczeniu znacznej objętości koncentratu krwinek czerwonych, u osób otrzymujących
        chemioterapię, w rzadkich zespołach neurologicznych (rodzinny okresowy paraliż hiperkaliemiczny).

        Nie należy podawać dożylnie leku pacjentom z prawidłowym lub nieznacznie obniżonym stężeniem
        potasu, jeżeli u tych osób występuje niewydolność nerek lub inny stan sprzyjający retencji potasu
        i grożący rozwojem hiperkaliemii.

        Stosowanie Kalium chloratum WZF 15% u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
        Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek,
        gdyż może dojść do hiperkaliemii i toksycznego działania na serce. Lek nie powinien być stosowany
        w niewydolności nerek, w stanach przebiegających ze skąpomoczem lub bezmoczem, w chorobach
        nerek z upośledzoną funkcją cewek dystalnych (anemia sierpowatokrwinkowa, toczeń rumieniowaty
        układowy).

        Kalium chloratum WZF 15% a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

        Leki zwiększające stężenie potasu:
        - inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści receptorów dla angiotensyny II (leki
          stosowane w nadciśnieniu tętniczym);
        - niesteroidowe leki przeciwzapalne (leki przeciwzapalne i przeciwbólowe);
        - heparyna (lek przeciwzakrzepowy);
        - cyklosporyna, takrolimus (leki immunosupresyjne, stosowane po przeszczepach);
        - amiloryd, spironolakton, triamteren (leki moczopędne);
        - trimetoprim (chemioterapeutyk stosowany w zakażeniach dróg moczowych);
        - pentamidyna (lek stosowany w zakażeniach wywołanych przez pierwotniaki);
        - digoksyna (glikozyd nasercowy);
        - propranolol, nadolol, tymolol (leki z grupy nieselektywnych β-adrenolityków).

        Leki zmniejszające stężenie potasu:
        - insulina (stosowana w cukrzycy);
        - wodorowęglany;
        - leki β2-adrenergiczne.

        Potas osłabia działanie glikozydów naparstnicy.
        Sole wapnia podane dożylnie normalizują zaburzenia EKG typowe dla hiperkaliemii.

        Ciąża i karmienie piersią
        Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza spodziewane korzyści
        dla matki przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Zarówno hipokaliemia, jak
        i hiperkaliemia są szkodliwe dla matki i płodu.

        Lek przenika do mleka kobiecego, dlatego należy zachować ostrożność podczas jego stosowania
        u kobiet karmiących piersią.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Lek nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

        3. Jak stosować lek Kalium chloratum WZF 15%

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
        należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Lek musi być rozcieńczony przed podaniem.
        Po rozcieńczeniu lek podaje się w dożylnej infuzji kroplowej.
        Lek Kalium chloratum WZF 15% nie zawiera środków konserwujących.

        Dawkę leku oraz szybkość infuzji lekarz dostosowuje do stanu pacjenta.
        Szczegółowe dawkowanie i sposób podawania - patrz „Informacje przeznaczone wyłącznie dla
        fachowego personelu medycznego”, na końcu ulotki.

        W przypadku zaburzenia mechanizmów wydalania lub zbyt szybkiego dożylnego podania potasu
        może wystąpić hiperkaliemia, która potencjalnie może spowodować zgon.
        Nieznaczna (5-6 mmol/l) lub umiarkowana (6-7 mmol/l) hiperkaliemia jest bezobjawowa; stwierdzić
        można zwiększone stężenie potasu w surowicy i charakterystyczne zmiany w obrazie EKG. Przy
        znacznej hiperkaliemii (ponad 7-8 mmol/l) może dochodzić do osłabienia, parestezji, bradyarytmii,
        zaburzeń przewodzenia, hipotonii, spastycznego porażenia mięśni szkieletowych i oddechowych,
        braku odruchów, zaburzeń świadomości, zatrzymania krążenia i zgonu. Właściwe postępowanie
        podejmuje personel medyczny.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Ze względu na postać i drogę podania leku mogą wystąpić: gorączka, infekcja w miejscu
        wykonywania infuzji, zakrzepica żylna lub zapalenie żyły w miejscu wkłucia, wynaczynienie,
        zwiększenie objętości krwi krążącej (hiperwolemia) i nadmiar potasu we krwi.
        Podczas zbyt szybkiego podania dożylnego może wystąpić ból w miejscu wstrzyknięcia, a rzadziej
        podrażnienie lub zapalenie żył. Infuzja potasu chlorku przez wkłucie centralne (szczególnie zbyt
        szybka lub w dużym stężeniu) może prowadzić do zatrzymania krążenia i zgonu.
        Mogą wystąpić nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka oraz działania niepożądane wynikające
        z przedawkowania potasu.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
        zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C
        02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Kalium chloratum WZF 15%

        Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać.
        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
        ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Kalium chloratum WZF 15%
        - Substancją czynną leku jest potasu chlorek. Każdy ml koncentratu zawiera 150 mg potasu
          chlorku.
        - Pozostały składnik to woda do wstrzykiwań.

        Jak wygląda lek Kalium chloratum WZF 15% i co zawiera opakowanie
        Ampułka 10 ml zawiera 1,5 g potasu chlorku, co odpowiada 20 mmol (20 mEq) potasu.
        Fiolka 20 ml zawiera 3,0 g potasu chlorku, co odpowiada 40 mmol (40 mEq) potasu.

        50 ampułek po 10 ml; 10 fiolek po 20 ml

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        Podmiot odpowiedzialny
        Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
        ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański
        tel. + 48 22 364 61 01

        Wytwórca
        Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.
        ul. Karolkowa 22/24, 01-207 Warszawa

        Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
        ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:
        --------------------------------------------------------------------------------------------------------------
        Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

        Sposób podawania

        Lek Kalium chloratum WZF 15% musi być rozcieńczony przed podaniem.

        Lek Kalium chloratum WZF 15% nie zawiera środków konserwujących.
        Po pobraniu pierwszej dawki koncentratu z fiolki, można pozostałość przechowywać do 24 godzin
        w temperaturze poniżej 25°C.

        Lek Kalium chloratum WZF 15% koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji jest
        przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego w infuzji i musi być rozcieńczony przed
        podaniem w dużej objętości roztworu do infuzji.

        Kalium chloratum WZF 15% koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji można rozcieńczać:
        roztworem glukozy 5%, roztworem chlorku sodu 0,9%, płynem Ringera, płynem Ringera
        z mleczanem sodu lub płynem Hartmanna.
        Zawartość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika, powinna być brana pod uwagę w obliczeniu
        całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu leku. W celu uzyskania dokładnej
        informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia leku, należy
        zapoznać się z ulotką dla pacjenta stosowanego rozcieńczalnika.

        10 ml koncentratu zawierającego 20 mmol potasu (zawartość ampułki) należy rozcieńczyć do 500 ml
        roztworem do infuzji.

        20 ml koncentratu zawierającego 40 mmol potasu (zawartość fiolki) należy rozcieńczyć do 1000 ml
        roztworem do infuzji.

        Otrzymany roztwór należy dokładnie wymieszać. Stężenie potasu w uzyskanym w ten sposób
        roztworze wynosi 40 mmol/l.

        Lek Kalium chloratum WZF 15% i roztwory do infuzji używane do rozcieńczenia koncentratu nie
        zawierają środków konserwujących. Dlatego roztwór do infuzji należy przygotowywać bezpośrednio
        przed podaniem i zużyć w ciągu 6 godzin. Niewykorzystany roztwór należy zniszczyć.

        Uwaga:
        Nie należy łączyć leku z roztworami: mannitolu, amikacyny, amfoterycyny B, amoksycyliny,
        benzylopenicyliny, diazepamu, dobutaminy, ergotaminy, metyloprednizolonu, fenytoiny,
        prometazyny, streptomycyny, nitroprusydku sodu, etopozydu z cisplatyną i mannitolem, ponieważ
        mogą wystąpić niezgodności farmaceutyczne.
        Lista leków, które mogą wykazywać niezgodności farmaceutyczne z lekiem Kalium chloratum WZF
        15% może być niekompletna, dlatego jeśli istnieje konieczność podania leku z innymi lekami w jednej
        infuzji, przed zmieszaniem należy w każdym przypadku sprawdzić, czy występuje zgodność
        farmaceutyczna.

        Przed zmieszaniem leku Kalium chloratum WZF 15% z płynami do żywienia pozajelitowego należy
        w każdym przypadku sprawdzić, czy występuje zgodność farmaceutyczna.

        Instrukcja otwierania ampułki
        Przed otwarciem ampułki należy upewnić się, że cały roztwór znajduje się w dolnej części ampułki.
        Można delikatnie potrząsnąć ampułką lub postukać w nią palcem, aby ułatwić spłynięcie roztworu.
        Na każdej ampułce umieszczono kolorową kropkę (patrz rysunek 1.) jako oznaczenie znajdującego się
        poniżej niej punktu nacięcia.
        - Aby otworzyć ampułkę należy trzymać ją pionowo, w obu dłoniach, kolorową kropką do siebie -
          patrz rysunek 2. Górną część ampułki należy uchwycić w taki sposób, aby kciuk znajdował się
          powyżej kolorowej kropki.
        - Nacisnąć zgodnie ze strzałką umieszczoną na rysunku 3.
          Ampułki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku, należy je otwierać bezpośrednio przed
          użyciem. Pozostałą zawartość niezużytego produktu należy zniszczyć zgodnie z obowiązującymi
          przepisami.

        Rysunek 1 Rysunek 2 Rysunek 3

        - Dawka oraz szybkość infuzji zależy od stanu pacjenta. Nawet przy dużej hipokaliemii lek nie
          może być podawany bez rozcieńczenia.
        - W uproszczeniu można przyjąć, że 10 mmol potasu chlorku prowadzi do zwiększenia stężenia
          potasu w surowicy o 0,1 mmol/l. Rzeczywisty efekt podanej dawki na kaliemię zależy od wielu
          czynników takich jak: wolemia, stan gospodarki kwasowo-zasadowej, równowaga hormonalna,
          wydolność nerek, współistniejące choroby, przyjmowane leki. Zapotrzebowanie na potas u danego
          pacjenta może być określone tylko empirycznie na podstawie powtarzanych pomiarów stężenia
          potasu w surowicy.
        - Stężenie potasu w infuzji dożylnej nie powinno być większe niż 40 mmol/l, a szybkość infuzji nie
          powinna przekraczać 20 mmol/godzinę. Dawka zależy od indywidualnego stanu pacjenta, zwykle
          dawka dobowa nie powinna przekraczać 200 mmol potasu.
        - W specyficznych warunkach stężenie potasu w surowicy może nie odzwierciedlać rzeczywistych
          zasobów potasu w ustroju. Wynika to z redystrybucji jonów potasu pomiędzy przestrzeniami
          wewnątrz- i zewnątrzkomórkową. Typowym przykładem jest hiperkaliemia u pacjenta
          z niewyrównaną cukrzycą i kwasicą metaboliczną. Pacjent taki ma ogólnoustrojowy niedobór
          potasu z uwagi na jego utratę w wyniku diurezy osmotycznej. Kwasica powoduje ucieczkę potasu
          z komórek do przestrzeni pozakomórkowej i hiperkaliemię. Należy pamiętać o suplementacji
          potasu w miarę nawadniania i korekcji kwasicy metabolicznej.
        - Miejscowe objawy (ból) mogą uniemożliwić infuzję i w takich przypadkach należy podawać
          infuzję do dwóch żył lub do dużej żyły, np. żyły udowej.
        - Roztworu potasu chlorku nie należy podawać zbyt szybko przez cewnik centralny (wprowadzony
          do żyły podobojczykowej, szyjnej lub udowej), ponieważ grozi to zatrzymaniem krążenia. Należy
          unikać podawania leku przez wkłucie centralne.
        - Podczas infuzji dożylnej (szczególnie przy szybkiej podaży potasu) należy monitorować EKG
          oraz stężenie potasu i innych elektrolitów we krwi. Pacjentom odwodnionym przed podaniem
          płynów zawierających potas należy podać 1000 ml płynu bez potasu, chyba że występuje
          hipokaliemia. Niedoborowi potasu często towarzyszy niedobór magnezu; niedobór ten powinien
          być równolegle uzupełniany.

        Dawkowanie

        Dorośli
        W przypadku pacjentów, u których stężenie potasu w surowicy jest większe niż 3 mmol/l, nie należy
        przekraczać szybkości infuzji 10 mmol/godzinę. Stężenie potasu w płynie infuzyjnym nie powinno
        być wyższe niż 40 mmol/l. Nie należy przekraczać dawki 200 mmol na dobę.

        Jeżeli stężenie potasu w surowicy jest mniejsze niż 3 mmol/l, szczególnie gdy stwierdza się zmiany
        obrazu EKG lub niedowład mięśni, należy podawać potas w infuzji z szybkością 20 mmol/godzinę
        (a w uzasadnionych przypadkach 40 mmol/godzinę). Stężenie potasu w płynie infuzyjnym nie
        powinno przekraczać 40 mmol/l. Tylko w uzasadnionych przypadkach dawka dobowa może
        przekraczać 200 mmol.

        Dzieci
        Dawka zalecana, to 0,25-0,5 mmol/kg masy ciała. Szybkość infuzji nie powinna przekraczać
        10 mmol/godzinę. Nie należy przekraczać dawki 1 mmol/kg mc./godzinę.
        Należy szczególnie uważnie monitorować EKG pacjenta i powtarzać pomiary stężeń potasu i innych
        elektrolitów w surowicy.
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026