logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Juzimette 50 mg+1000 mg tabl. powl. 60 szt.

        Juzimette, 50 mg+1000 mg, tabl. powl., 60 szt.

        Juzimette
        50 mg+1000 mg, tabl. powl., 60 szt.
        • 50 mg+850 mg, 120 szt., tabl. powl.
        • 50 mg+1000 mg, 120 szt., tabl. powl.
        • 50 mg+850 mg, 60 szt., tabl. powl.
        Producent

        Gedeon Richter

        Opakowanie

        60 szt.

        Postać

        tabl. powl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        31.92

        Dawkowanie

        Doustnie. Dawkę należy każdorazowo dostosować na podstawie aktualnego schematu leczenia oraz skuteczności i tolerancji, przy czym nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki dobowej wynoszącej 100 mg sytagliptyny. Dorośli z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥90 ml/min). Pacjenci z niedostatecznie wyrównaną glikemią, stosujący maksymalne tolerowane dawki metforminy w monoterapii: zwykle stosowana dawka początkowa powinna zapewniać dostarczanie 50 mg sytagliptyny 2 razy na dobę (całkowita dawka dobowa 100 mg) oraz przyjmowanej już dawki metforminy. Pacjenci już przyjmujący jednocześnie sytagliptynę i metforminę: preparat powinien być włączany do leczenia w dawce odpowiadającej przyjmowanym już dawkom sytagliptyny i metforminy. Pacjenci z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas skojarzonego leczenia maksymalną tolerowaną dawką metforminy i pochodną sulfonylomocznika: dawka preparatu powinna zapewniać dostarczanie 50 mg sytagliptyny 2 razy na dobę (całkowita dawka dobowa 100 mg) oraz dawki metforminy podobnej do dawki przyjmowanej poprzednio. W przypadku stosowania preparatu w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika, może być konieczne obniżenie dawki pochodnej sulfonylomocznika w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. Pacjenci z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas skojarzonego leczenia maksymalną tolerowaną dawką metforminy i agonisty receptora PPARγ: dawka powinna zapewniać dostarczanie 50 mg sytagliptyny 2 razy na dobę (całkowita dawka dobowa 100 mg) oraz dawki metforminy podobnej do dawki przyjmowanej poprzednio. Pacjenci z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas skojarzonego leczenia insuliną i maksymalną tolerowaną dawką metforminy: dawka powinna zapewniać dostarczanie 50 mg sytagliptyny 2 razy na dobę (całkowita dawka dobowa 100 mg) oraz dawki metforminy podobnej do dawki przyjmowanej poprzednio. W przypadku stosowania preparatu w skojarzeniu z insuliną, może być konieczne obniżenie dawki insuliny w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. Wszyscy pacjenci powinni kontynuować zalecaną dietę o odpowiednim rozkładzie spożycia węglowodanów w ciągu dnia. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥60 ml/min). Wartość GFR należy oznaczyć przed rozpoczęciem leczenia preparatem zawierającym metforminę, a następnie co najmniej raz na rok. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem dalszego pogorszenia czynności nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku czynność nerek należy oceniać częściej, np. co 3-6 mies. Maksymalna dawka dobowa metforminy powinna być optymalnie podzielona na 2-3 dawki na dobę. Przed rozważeniem rozpoczęcia leczenia metforminą u pacjentów z wartością GFR <60 ml/min, należy przeanalizować czynniki mogące zwiększyć ryzyko kwasicy mleczanowej. Jeśli nie ma postaci preparatu o odpowiedniej mocy należy zastosować jego poszczególne składniki osobno zamiast preparatu złożonego o ustalonej dawce. Pacjenci z GFR 60-89 ml/min: maksymalna dawka dobowa metforminy wynosi 3000 mg - można rozważyć zmniejszenie dawki w reakcji na pogarszającą się czynność nerek, maksymalna dawka dobowa sytagliptyny wynosi 100 mg; pacjenci z GFR 45-59 ml/min: maksymalna dawka dobowa metforminy wynosi 2000 mg - dawka początkowa nie jest większa niż połowa dawki maksymalnej, maksymalna dawka dobowa sytagliptyny wynosi 100 mg; pacjenci z GFR 30-44 ml/min: maksymalna dawka dobowa metforminy wynosi 1000 mg - dawka początkowa nie jest większa niż połowa dawki maksymalnej, maksymalna dawka dobowa sytagliptyny wynosi 50 mg; pacjenci z GFR <30 ml/min: metformina jest przeciwwskazana, maksymalna dawka dobowa sytagliptyny wynosi 25 mg. Nie wolno stosować preparatu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u starszych pacjentów; pomocniczo w zapobieganiu związanej z przyjmowaniem metforminy kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, koniecznie jest monitorowanie czynności nerek. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat ze względu na niewystarczającą skuteczność. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 10 lat. Sposób podania. Lek należy przyjmować 2 razy na dobę, podczas posiłku w celu ograniczenia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, związanych z przyjmowaniem metforminy.

        Zastosowanie

        U dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2: do stosowania, jako uzupełnienie diety i ćwiczeń fizycznych, w celu poprawy kontroli glikemii u pacjentów z glikemią niedostatecznie wyrównaną podczas stosowania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii lub u pacjentów już leczonych sytagliptyną w skojarzeniu z metforminą; w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika (tj. w leczeniu potrójnie skojarzonym), jako uzupełnienie diety i ćwiczeń fizycznych, u pacjentów z glikemią niedostatecznie wyrównaną podczas stosowania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy i pochodnej sulfonylomocznika; w leczeniu potrójnie skojarzonym z agonistą receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów typu gamma (PPARγ) (np. tiazolidynedionem) jako uzupełnienie diety i ćwiczeń fizycznych, u pacjentów z glikemią niedostatecznie wyrównaną podczas stosowania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy i agonisty receptora PPARγ; jako lek uzupełniający podanie insuliny (tj. w leczeniu potrójnie skojarzonym), jako uzupełnienie diety i ćwiczeń fizycznych w celu poprawy kontroli glikemii u pacjentów, u których stosowanie stałej dawki insuliny i metforminy nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Juzimette i w jakim celu się go stosuje

        Juzimette zawiera dwie różne substancje lecznicze o nazwach sytagliptyna i metformina.
        - sytagliptyna należy do grupy leków nazywanych inhibitorami DPP-4 (inhibitorami
          dipeptydylopeptydazy-4)
        - metformina należy do grupy leków nazywanych biguanidami.

        Skojarzone działanie tych leków prowadzi do wyrównania stężenia cukru we krwi u dorosłych
        pacjentów z cukrzycą znaną jako „cukrzyca typu 2”. Lek ten pomaga uzyskać większe stężenie
        insuliny uwalnianej po posiłku i zmniejsza ilość cukru wytwarzanego przez organizm.

        Lek stosowany wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi, pomaga zmniejszyć stężenie cukru we krwi.
        Lek ten może być stosowany jako jedyny lek przeciwcukrzycowy lub w skojarzeniu z określonymi
        innymi lekami przeciwcukrzycowymi (insuliną, pochodnymi sulfonylomocznika lub glitazonami).

        Co to jest cukrzyca typu 2
        W cukrzycy typu 2 organizm nie wytwarza insuliny w wystarczających ilościach, a wytwarzana
        insulina nie działa tak jak powinna. Organizm może także wytwarzać zbyt wiele cukru. Jeśli tak się
        dzieje, cukier (glukoza) gromadzi się we krwi. Może to prowadzić do poważnych zaburzeń zdrowia,
        takich jak choroby serca, nerek, utrata wzroku i amputacja kończyn.

        2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Juzimette

        Kiedy nie przyjmować leku Juzimette:
        - jeśli pacjent ma uczulenie na sytagliptynę lub metforminę, lub którykolwiek z pozostałych
          składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
        - jeśli pacjent ma znacznie zmniejszoną czynność nerek;
        - jeśli u pacjenta występuje niewyrównana cukrzyca, na przykład ciężka hiperglikemia (duże 
          stężenie glukozy we krwi), nudności, wymioty, biegunka, nagłe zmniejszenie masy ciała,
          kwasica mleczanowa (patrz „Ryzyko kwasicy mleczanowej” poniżej) lub kwasica ketonowa.
          Kwasica ketonowa to choroba, w przypadku której substancje nazywane ciałami ketonowymi
          kumulują się we krwi i która może doprowadzić do cukrzycowego stanu przedśpiączkowego.
          Do objawów należą: ból brzucha, szybki i głęboki oddech, senność lub nietypowy owocowy
          zapach z ust;
        - jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie zakażenie lub odwodnienie;
        - jeśli u pacjenta planowane jest wykonanie badania radiologicznego z podaniem donaczyniowo
          środka kontrastowego. Należy przerwać przyjmowanie leku Juzimette na czas badania
          radiologicznego oraz na okres 2 lub więcej dni, zgodnie z zaleceniami lekarza, w zależności od
          czynności nerek pacjenta;
        - jeśli w ostatnim czasie pacjent przeszedł zawał serca lub wystąpiły u niego ciężkie zaburzenia
          krążenia, takie jak wstrząs lub trudności z oddychaniem;
        - jeśli u pacjenta stwierdzono choroby wątroby;
        - jeśli pacjent spożywa nadmierne ilości alkoholu (albo codziennie, albo od czasu do czasu);
        - jeśli pacjentka karmi piersią.

        Nie należy przyjmować leku Juzimette, jeśli występuje którekolwiek z powyższych przeciwwskazań.
        Należy skonsultować się z lekarzem w celu określenia innych metod kontroli cukrzycy. W przypadku
        wątpliwości, przed zastosowaniem leku Juzimette należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
        pielęgniarką.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        U pacjentów przyjmujących lek Juzimette zgłaszano przypadki zapalenia trzustki (patrz punkt 4).

        Jeśli u pacjenta pojawią się pęcherze na skórze, może to być objaw choroby określanej jako pemfigoid
        pęcherzowy. Lekarz może zalecić pacjentowi przerwanie przyjmowania leku Juzimette.

        Ryzyko kwasicy mleczanowej
        Lek Juzimette może wywołać bardzo rzadkie, ale bardzo ciężkie działanie niepożądane nazywane
        kwasicą mleczanową, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek. Ryzyko kwasicy
        mleczanowej zwiększa się w przypadku niewyrównanej cukrzycy, ciężkiego zakażenia, długotrwałego
        głodzenia lub spożywania alkoholu, odwodnienia (patrz dokładniejsze informacje poniżej), zaburzeń
        czynności wątroby oraz wszelkich stanów chorobowych, w których jakaś część ciała jest
        niewystarczająco zaopatrywana w tlen (np. ostre ciężkie choroby serca).
        Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji odnosi się do pacjenta, należy zwrócić się do lekarza o
        dokładniejsze instrukcje.

        Należy zaprzestać czasowo stosowania leku Juzimette, jeśli u pacjenta występuje stan
        chorobowy, który może wiązać się z odwodnieniem
        (znaczną utratą wody z organizmu), taki jak
        ciężkie wymioty, biegunka, gorączka, narażenie na wysoką temperaturę lub jeśli pacjent pije mniej
        płynów niż zwykle. Należy zwrócić się do lekarza o dokładniejsze instrukcje.

        Należy zaprzestać stosowania leku Juzimette i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub
        najbliższym szpitalem, jeżeli u pacjenta wystąpi którykolwiek z objawów kwasicy mleczanowej
        ,

        bowiem stan ten może doprowadzić do śpiączki.

        Objawy kwasicy mleczanowej obejmują:
        - wymioty;
        - ból brzucha;
        - skurcze mięśni;
        - ogólnie złe samopoczucie w połączeniu z silnym zmęczeniem;
        - trudności z oddychaniem;
        - zmniejszenie temperatury ciała i spowolnienie akcji serca.

        Kwasica mleczanowa jest nagłym stanem zagrażającym życiu, w którym jest konieczne
        natychmiastowe leczenie w szpitalu.

        Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania dalszych instrukcji, jeśli:
        - u pacjenta występuje genetycznie odziedziczona choroba wpływająca na mitochondria
          (wytwarzające energię struktury w komórkach), taka jak zespół MELAS (encefalopatia
          mitochondrialna, miopatia, kwasica mleczanowa i incydenty podobne do udarów, ang.
          mitochondrial encephalopathy, myopathy, lactic acidosis and stroke-like episodes) lub
          odziedziczona po matce cukrzyca i głuchota (MIDD, ang. maternal inherited diabetes and
          deafness
        ).
        - u pacjenta po rozpoczęciu stosowania metforminy wystąpił którykolwiek z poniższych
          objawów: drgawki, pogorszenie zdolności poznawczych, trudności w poruszaniu ciała, objawy
          wskazujące na uszkodzenie nerwów (np. ból lub drętwienie), migrena i głuchota.

        Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Juzimette należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
        - jeśli u pacjenta występuje lub występowała choroba trzustki (np. zapalenie trzustki);
        - jeśli u pacjenta występują lub występowały kamienie żółciowe, uzależnienie od alkoholu lub
          bardzo wysokie stężenie triglicerydów (rodzaj tłuszczu) we krwi. W takich sytuacjach może
          zwiększyć się ryzyko zapalenia trzustki (patrz punkt 4).
        - jeśli u pacjenta stwierdzono cukrzycę typu 1. Jest ona czasem nazywana cukrzycą
          insulinozależną;
        - jeśli u pacjenta stwierdzono aktualnie lub w wywiadzie reakcje alergiczne na sytagliptynę,
          metforminę lub lek Juzimette (patrz punkt 4);
        - jeśli pacjent stosuje pochodną sulfonylomocznika lub insulinę, leki przeciwcukrzycowe
          jednocześnie z lekiem Juzimette, gdyż może dojść do nadmiernego zmniejszenia stężenia cukru
          we krwi (hipoglikemii). Lekarz może zmniejszyć dawkę pochodnej sulfonylomocznika lub
          insuliny.

        Jeśli pacjent ma mieć poważny zabieg chirurgiczny, nie może stosować leku Juzimette podczas
        zabiegu i przez pewien czas po nim. Lekarz zdecyduje, kiedy pacjent musi przerwać i wznowić
        leczenie lekiem Juzimette.

        Jeśli pacjent nie jest pewien, czy którykolwiek z powyższych stwierdzeń dotyczy jego osoby,
        powinien omówić to z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Juzimette.

        Podczas leczenia lekiem Juzimette, lekarz będzie kontrolować czynność nerek pacjenta przynajmniej
        raz na rok lub częściej, jeśli pacjent jest w podeszłym wieku i (lub) ma pogarszającą się czynność
        nerek.

        Dzieci i młodzież
        Tego leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Lek ten nie jest skuteczny
        u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat. Nie wiadomo, czy lek ten jest bezpieczny i skuteczny w
        przypadku stosowania u dzieci w wieku poniżej 10 lat.

        Juzimette a inne leki
        Jeśli pacjent będzie miał wstrzyknięty do krwiobiegu środek kontrastowy zawierający jod, na przykład
        w celu badania rentgenowskiego lub tomografii komputerowej, musi przerwać przyjmowanie leku
        Juzimette przed lub najpóźniej w momencie takiego wstrzyknięcia. Lekarz zdecyduje, kiedy pacjent
        musi przerwać i wznowić leczenie lekiem Juzimette.

        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Pacjent może wymagać
        częstszych kontroli stężenia glukozy we krwi i ocen czynności nerek lub też modyfikacji dawki leku
        Juzimette przez lekarza. Szczególnie ważne jest poinformowanie o następujących lekach: 
        - leki (przyjmowane doustnie, poprzez inhalację lub w zastrzyku) stosowane w leczeniu chorób
          związanych ze stanem zapalnym, takich jak astma lub zapalenie stawów (kortykosteroidy);
        - leki zwiększające wytwarzanie moczu (leki moczopędne);
        - leki stosowane w leczeniu bólu i stanu zapalnego (NLPZ i inhibitory COX-2, takie jak
          ibuprofen i celekoksyb);
        - pewne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi (inhibitory ACE i antagoniści
          receptora angiotensyny II);
        - swoiste leki stosowane w leczeniu astmy oskrzelowej (β-sympatykomimetyki);
        - środki kontrastowe zawierające jod lub leki zawierające alkohol;
        - niektóre leki stosowane w leczeniu dolegliwości żołądkowych, takie jak cymetydyna;
        - ranolazyna, lek stosowany w leczeniu dusznicy;
        - dolutegrawir, lek stosowany w leczeniu zakażenia HIV;
        - wandetanib, lek stosowany w leczeniu określonego typu nowotworu tarczycy (raka rdzeniastego
          tarczycy);
        - digoksyna (stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca i innych chorób serca). Podczas
          przyjmowania leku Juzimette z digoksyną należy kontrolować stężenie digoksyny we krwi.

        Juzimette z alkoholem
        Należy unikać spożywania nadmiernych ilości alkoholu podczas przyjmowania leku Juzimette,
        ponieważ może to zwiększyć ryzyko kwasicy mleczanowej (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki
        ostrożności”).

        Ciąża i karmienie piersią
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie należy
        stosować tego leku w okresie ciąży. Nie należy przyjmować tego leku w okresie karmienia piersią.
        Patrz punkt 2, Kiedy nie przyjmować leku Juzimette.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Lek ten nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
        obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, zgłaszano występowanie zawrotów głowy i senności podczas
        stosowania sytagliptyny, co z kolei może mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
        obsługiwanie maszyn.

        Przyjmowanie tego leku jednocześnie z lekami nazywanymi pochodnymi sulfonylomocznika lub z
        insuliną może prowadzić do hipoglikemii, co z kolei może mieć wpływ na zdolność prowadzenia
        pojazdów i obsługiwania maszyn lub pracy bez bezpiecznego podparcia stóp.

        Juzimette zawiera sód
        Lek ten zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
        sodu”.

        3. Jak przyjmować lek Juzimette

        Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
        zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        - Należy przyjąć jedną tabletkę:
        - dwa razy na dobę, doustnie
        - podczas posiłków w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa rozstroju żołądka.
        - W celu kontrolowania stężenia cukru we krwi, lekarz może zwiększyć dawkę leku.
        - Jeśli pacjent ma zaburzoną czynność nerek, lekarz może przepisać mniejszą dawkę.

        W trakcie stosowania tego leku należy kontynuować zalecaną przez lekarza dietę i zwracać uwagę na
        równomierne przyjmowanie węglowodanów w ciągu dnia.

        Jest mało prawdopodobne, aby ten lek stosowany samodzielnie, prowadził do nieprawidłowo małego
        stężenia cukru we krwi (hipoglikemii). Do małego stężenia cukru we krwi może dojść w przypadku
        stosowania tego leku wraz z pochodną sulfonylomocznika lub z insuliną – w takim przypadku lekarz
        może zmniejszyć dawkę pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny.

        Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Juzimette
        W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki tego leku, należy natychmiast skontaktować się z
        lekarzem. Należy udać się do szpitala, jeżeli wystąpią objawy kwasicy mleczanowej, takie jak uczucie
        zimna lub dyskomfortu, ciężkie nudności lub wymioty, ból żołądka, niewyjaśnione zmniejszenie wagi,
        skurcze mięśni lub przyspieszony oddech (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

        Pominięcie przyjęcia leku Juzimette
        W razie pominięcia dawki, należy przyjąć ją tak szybko jak to jest możliwe. Jeśli zbliża się pora
        zażycia następnej dawki, należy opuścić pominiętą dawkę i dalej przyjmować lek według zwykłego
        schematu. Nie należy stosować podwójnej dawki tego leku.

        Przerwanie przyjmowania leku Juzimette
        W celu utrzymania kontroli stężenia cukru we krwi, lek należy przyjmować tak długo, jak zaleci to
        lekarz. Nie należy przerywać stosowania tego leku bez uprzedniej konsultacji z lekarzem.
        Zaprzestanie stosowania leku Juzimette może spowodować zwiększenie stężenia cukru we krwi.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
        się do lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Należy PRZERWAĆ przyjmowanie leku Juzimette i natychmiast skontaktować się z lekarzem w
        przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych ciężkich działań niepożądanych:
        - Silny i uporczywy ból brzucha (w okolicy żołądka), mogący promieniować w kierunku pleców,
          z występowaniem nudności i wymiotów lub bez – mogą to być objawy zapalenia trzustki.

        Lek Juzimette może bardzo rzadko powodować (może wystąpić nie częściej niż
        u 1 pacjenta na 10 000) wystąpienie bardzo ciężkiego działania niepożądanego, określanego jako
        kwasica mleczanowa (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Jeżeli wystąpi ona u pacjenta,
        należy przerwać przyjmowanie leku Juzimette i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub
        najbliższym szpitalem
        , gdyż kwasica mleczanowa może doprowadzić do śpiączki.
        W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej (częstość nieznana), w tym wysypki, pokrzywki,
        pęcherzy na skórze lub łuszczenia się skóry oraz obrzęku twarzy, warg, języka i gardła, który może
        powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast
        skontaktować się z lekarzem. Lekarz może przepisać lek w celu leczenia reakcji alergicznej oraz inny
        lek (zmienić lek) do leczenia cukrzycy.

        U niektórych pacjentów przyjmujących metforminę po rozpoczęciu przyjmowania sytagliptyny
        występowały następujące działania niepożądane:
        Często (mogą występować nie częściej niż u 1 pacjenta na 10): małe stężenie cukru we krwi,
        nudności, wzdęcia, wymioty
        Niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 pacjenta na 100): ból żołądka, biegunka,
        zaparcia, senność.

        U niektórych pacjentów występowała biegunka, nudności, wzdęcia, zaparcia, ból żołądka lub wymioty
        po rozpoczęciu leczenia sytagliptyną w skojarzeniu z metforminą (często).

        U niektórych pacjentów podczas stosowania tego leku jednocześnie z pochodną sulfonylomocznika,
        taką jak glimepiryd, występowały następujące działania niepożądane:
        Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 pacjenta na 10): małe stężenie cukru we krwi
        Często (mogą występować nie częściej niż u 1 pacjenta na 10): zaparcia.

        U niektórych pacjentów w trakcie przyjmowania tego leku w skojarzeniu z pioglitazonem wystąpiły
        następujące działania niepożądane:
        Często (mogą występować nie częściej niż u 1 pacjenta na 10): obrzęk rąk lub nóg.

        U niektórych pacjentów w trakcie przyjmowania tego leku w skojarzeniu z insuliną wystąpiły
        następujące działania niepożądane:
        Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 pacjenta na 10): małe stężenie cukru we krwi
        Niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 pacjenta na 100): suchość w ustach, ból głowy.

        W badaniach klinicznych u niektórych pacjentów podczas stosowania sytagliptyny samodzielnie
        (jednej z substancji czynnych leku Juzimette) lub po dopuszczeniu do obrotu podczas stosowania leku
        Juzimette lub samej sytagliptyny lub z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, występowały
        następujące działania niepożądane:
        Często (mogą występować nie częściej niż u 1 pacjenta na 10): małe stężenie cukru we krwi, ból
        głowy, zakażenie górnych dróg oddechowych, niedrożny nos lub katar i ból gardła, zapalenie kości i
        stawów, ból ramion lub nóg
        Niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 pacjenta na 100): zawroty głowy, zaparcia,
        świąd
        Rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 pacjenta na 1000): zmniejszona liczba płytek krwi
        Częstość nieznana (częstotliwość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): choroby
        nerek (czasami wymagające dializy), wymioty, bóle stawów, bóle mięśni, bóle pleców,
        śródmiąższowe choroby płuc, pemfigoid pęcherzowy (rodzaj pęcherzy na skórze).

        U niektórych pacjentów podczas stosowania wyłącznie metforminy występowały następujące
        działania niepożądane:
        Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 pacjenta na 10): nudności, wymioty, biegunka, ból
        żołądka i utrata apetytu. Objawy te mogą wystąpić po rozpoczęciu przyjmowania metforminy i zwykle
        ustępują.
        Często (mogą występować nie częściej niż u 1 pacjenta na 10): metaliczny smak, zmniejszone lub
        niskie stężenie witaminy B12 we krwi (objawy mogą obejmować skrajne zmęczenie (znużenie), ból i
        zaczerwienienie języka (zapalenie języka), mrowienie (parestezje) lub bladą lub żółtą skórę). Lekarz
        może zlecić badania w celu ustalenia przyczyny objawów, ponieważ niektóre z nich mogą być
        również spowodowane cukrzycą lub innymi niezależnymi problemami zdrowotnymi.
        Bardzo rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 pacjenta na 10 000): zapalenie wątroby
        (choroba wątroby), pokrzywka, zaczerwienienie skóry (wysypka) lub świąd.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
        można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C
        02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl 
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Juzimette

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze oraz pudełku
        tekturowym po „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Juzimette
        Substancjami czynnymi leku są sytagliptyna i metformina. Każda tabletka powlekana zawiera
        sytagliptyny chlorowodorek jednowodny, co odpowiada 50 mg sytagliptyny oraz 1000 mg metforminy
        chlorowodorku (co odpowiada 780 mg metforminy).

        Pozostałe składniki to:
        Rdzeń tabletki:
        Celuloza mikrokrystaliczna, typ 101
        Powidon K29/32
        Sodu stearylofumaran
        Sodu laurylosiarczan

        Otoczka:
        Alkohol poliwinylowy, częściowo zhydrolizowany
        Makrogol 4000
        Talk
        Tytanu dwutlenek (E 171)
        Żelaza tlenek czerwony (E 172)
        Żelaza tlenek czarny (E 172)

        Jak wygląda lek Juzimette i co zawiera opakowanie
        Brązowa (biała lub prawie biała tabletka powlekana na brązowo), podłużna (o długości około 21,5
        mm, szerokości 10,0 mm), obustronnie wypukła. Tabletka z wytłoczonym oznaczeniem „AE4” po
        jednej stronie, bez oznaczeń po drugiej stronie.

        Tabletki powlekane są pakowane w białe, nieprzezroczyste blistry z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium.
        Blistry pakowane są w pudełko tekturowe, zawierające ulotkę dla pacjenta.
        Pudełka tekturowe zawierają 28, 30, 56, 60, 98 lub 120 tabletek powlekanych, opakowanie złożone
        zawierające 196 (2 opakowania po 98) tabletek powlekanych.

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny
        GEDEON RICHTER POLSKA Sp. z o.o.
        ul. Ks. J. Poniatowskiego 5,
        05-825 Grodzisk Mazowiecki
        Polska

        Wytwórca
        Gedeon Richter România S.A.
        Str. Cuza-Vodă nr. 99-105
        540306 Târgu-Mureş
        Rumunia

        Gedeon Richter Plc.
        Gyömrői út 19-21
        1103 Budapeszt
        Węgry

        Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
        Gospodarczego pod następującymi nazwami:

        Bułgaria Juzimette 50 mg/1000 mg, филмирани таблетки
        Czechy Juzimette
        Estonia Juzimette
        Węgry Juzimette 50 mg/1000 mg, filmtabletta
        Łotwa Juzimette 50 mg/1000 mg, apvalkotās tabletes
        Polska Juzimette
        Rumunia Juzimette 50 mg/1000 mg, comprimate filmate
        Słowacja Juzimette 50 mg/1000 mg, filmom obalené tablety

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: lipiec 2025

        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026