strefa aptek.plLekiJinarc 15 mg+45 mg tabl. 56 szt. (28 szt. x 15 mg + 28 szt. x 45 mg)
Jinarc, 15 mg+45 mg, tabl., 56 szt. (28 szt. x 15 mg + 28 szt. x 45 mg)
Jinarc
15 mg+45 mg, tabl., 56 szt. (28 szt. x 15 mg + 28 szt. x 45 mg)
30 mg+60 mg, 56 szt. (28 szt. x 30 mg + 28 szt. x 60 mg), tabl.
30 mg+90 mg, 56 szt. (28 szt. x 30 mg + 28 szt. x 90 mg), tabl.
Producent
Otsuka Pharmaceutical Netherlands
Opakowanie
56 szt. (28 szt. x 15 mg + 28 szt. x 45 mg)
Postać
tabl.
Dostępność
produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej
Dawkowanie
Doustnie. Leczenie tolwaptanem musi być rozpoczęte i nadzorowane przez lekarzy z doświadczeniem w postępowaniu z ADPKD i w pełni świadomych zagrożeń związanych ze stosowaniem tolwaptanu (włącznie z toksycznym działaniem na wątrobę) oraz wymogów monitorowania. Dorośli: lek należy podawać 2 razy na dobę w schemacie dawek podzielonych 45 mg + 15 mg, 60 mg + 30 mg lub 90 mg + 30 mg. Dawkę poranną należy przyjąć co najmniej 30 min przed śniadaniem. Drugą dawkę można przyjmować razem z posiłkiem lub niezależnie od niego. Przy stosowaniu takich schematów dawek podzielonych dawka dobowa wynosi, odpowiednio, 60 mg, 90 mg lub 120 mg. Stopniowe dostosowanie dawki. Dawka początkowa wynosi 60 mg na dobę stosowane w schemacie dawek podzielonych 45 mg + 15 mg (45 mg po przebudzeniu i przed śniadaniem oraz 15 mg 8 h później). Tę dawkę początkową należy zwiększyć do 90 mg (w schemacie dawek podzielonych 60 mg + 30 mg) na dobę, a następnie do docelowej dawki 120 mg na dobę w schemacie podzielonym (90 mg + 30 mg), jeśli jest tolerowana, z zachowaniem co najmniej tygodniowych odstępów między kolejnymi zwiększeniami dawki. Dawkę należy zwiększać ostrożnie, aby nie dopuścić do złej tolerancji dużych dawek na skutek zbyt szybkiego zwiększania dawki leku. W zależności od indywidualnej tolerancji pacjenta dawkę można zmniejszyć. Pacjent powinien stosować tolwaptan w największej tolerowanej przez siebie dawce. Celem dostosowania dawki jest możliwie całkowite i stałe zablokowanie aktywności wazopresyny wobec nerkowego receptora V2 z jednoczesnym zachowaniem akceptowalnej równowagi płynów. Zaleca się oznaczanie osmolalności moczu dla sprawdzania, czy aktywność wazopresyny jest właściwie hamowana. Należy rozważyć okresowe kontrolowanie osmolalności osocza lub stężenia sodu w surowicy (aby obliczyć osmolarność osocza) i (lub) masy ciała, w celu monitorowania ryzyka odwodnienia spowodowanego moczopędnym działaniem tolwaptanu w razie niewystarczającego spożycia wody przez pacjenta. Leczenie tolwaptanem należy przerwać, jeśli nastąpi progresja niewydolności nerek do stadium 5. PChN. Leczenie musi być wstrzymane w razie niemożności picia lub ograniczenia dostępu do wody. Dostosowanie dawki u pacjentów przyjmujących silne inhibitory CYP3A. U pacjentów stosujących podzieloną dawkę dobową tolwaptanu 90 mg + 30 mg - dawka zmniejszona (raz na dobę) wynosi 30 mg (dalsze zmniejszenie do 15 mg w razie złej tolerancji dawki 30 mg); u pacjentów stosujących podzieloną dawkę dobową tolwaptanu 60 mg + 30 mg - dawka zmniejszona (raz na dobę) wynosi 30 mg (dalsze zmniejszenie do 15 mg w razie złej tolerancji dawki 30 mg); u pacjentów stosujących podzieloną dawkę dobową tolwaptanu 45 mg + 15 mg - dawka zmniejszona (raz na dobę) wynosi 15 mg. Dostosowanie dawki u pacjentów przyjmujących umiarkowane inhibitory CYP3A. U pacjentów stosujących podzieloną dawkę dobową tolwaptanu 90 mg + 30 mg - zmniejszona dawka podzielona wynosi 45 mg + 15 mg; u pacjentów stosujących podzieloną dawkę dobową tolwaptanu 60 mg + 30 mg - zmniejszona dawka podzielona wynosi 30 mg + 15 mg; u pacjentów stosujących podzieloną dawkę dobową tolwaptanu 45 mg + 15 mg - zmniejszona dawka podzielona wynosi 15 mg + 15 mg. Jeśli pacjent nie toleruje takich zmniejszonych dawek tolwaptanu, można rozważyć dalsze zmniejszenie dawki. Szczególne grupy pacjentów. Podeszły wiek nie ma wpływu na stężenie tolwaptanu w osoczu. Dostępne są ograniczone dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tolwaptanu u pacjentów z ADPKD w wieku powyżej 55 lat. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z bezmoczem. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek. Brak badań u pacjentów ze wskaźnikami szybkości filtracji kłębuszkowej <10 ml/min ani pacjentów dializowanych. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (eGFR <20 ml/min/1,73 m2) ryzyko uszkodzenia wątroby może być zwiększone; pacjentów takich należy uważnie obserwować w kierunku objawów toksycznego działania na wątrobę. Dane dotyczące pacjentów z wczesnym stadium 4. PChN są bardziej ograniczone, niż w przypadku pacjentów z stadium 1., 2. lub 3. Dostępne są ograniczone dane w przypadku pacjentów w późnym 4. stadium PChN (eGFR <25 ml/min/1,73 m2). Należy przerwać leczenie tolwaptanem, jeśli nastąpi progresja niewydolności nerek do stadium 5. PChN. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby należy dokładnie rozważyć korzyści i zagrożenia związane z leczeniem. Takich pacjentów należy prowadzić z zachowaniem szczególnej ostrożności i regularnie kontrolować aktywność enzymów wątrobowych. Lek jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów, którzy przed rozpoczęciem leczenia wykazywali zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych i (lub) przedmiotowe lub podmiotowe objawy uszkodzenia wątroby spełniające kryteria przerwania leczenia tolwaptanem. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (klasa A lub B w skali Childa-Pugha). Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności tolwaptanu u dzieci i młodzieży - lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży. Sposób podania. Tabletki należy połykać bez żucia i popić szklanką wody. Nie wolno przyjmować tolwaptanu razem z sokiem grejpfrutowym. Należy pouczyć pacjentów o konieczności wypijania wystarczającej ilości wody lub innych napojów zawierających wodę.
Zastosowanie
Spowolnienie postawania torbieli i progresji upośledzenia czynności nerek w autosomalnie dominującej postaci zwyrodnienia wielotorbielowatego nerek (ADPKD) u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN) w stadium od 1. do 4. w momencie rozpoczęcia leczenia, którzy wykazują szybki postęp choroby.
Treść ulotki
1. Co to jest lek Jinarc i w jakim celu się go stosuje
Lek Jinarc zawiera substancję czynną o nazwie tolwaptan, który hamuje działanie wazopresyny, hormonu uczestniczącego w powstawaniu torbieli w nerkach pacjentów z autosomalnie dominująca postacią zwyrodnienia wielotorbielowatego nerek (ADPKD). Lek Jinarc, blokując działanie wazopresyny, spowalnia tworzenie się torbieli w nerkach pacjentów z ADPKD, łagodzi objawy choroby i zwiększa wydalanie moczu.
Jinarc jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby zwanej „autosomalnie dominująca postać zwyrodnienia wielotorbielowatego nerek” (ADPKD). Choroba ta powoduje wzrost wypełnionych płynem torbieli w nerkach, które uciskają otaczające tkanki i ograniczają czynność nerek, co może doprowadzić do ich niewydolności. Lek Jinarc stosowany jest w leczeniu ADPKD u dorosłych pacjentów ze stadium 1. do 4. przewlekłej choroby nerek i oznakami szybko postępującej choroby.
2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Jinarc
Kiedy nie przyjmować leku Jinarc - jeśli pacjent ma uczulenie na tolwaptan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6), lub ma uczulenie na benzoazepinę lub pochodne benzoazepiny (np. benazepryl, koniwaptan, mesylan fenoldopamu lub mirtazapinę); - jeśli pacjent został poinformowany, że ma zwiększony poziom enzymów wątrobowych we krwi, który nie pozwala na leczenie tolwaptanem; - jeśli nerki pacjenta nie pracują (brak produkcji moczu); - jeśli u pacjenta występuje choroba lub stan, którym towarzyszy bardzo mała objętość krwi (np. ciężkie odwodnienie lub krwawienie); - jeśli u pacjenta występuje choroba lub stan zwiększający stężenie sodu we krwi; - jeśli pacjent nie odczuwa pragnienia; - jeśli pacjentka jest w ciąży; - jeśli pacjentka karmi piersią.
Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Jinarc należy omówić to z lekarzem: - jeśli pacjent ma chorobę wątroby; - jeśli pacjent nie jest w stanie pić wystarczających ilości wody (patrz punkt „Picie dostatecznej ilości wody” poniżej) lub musi ograniczyć podaż płynów; - jeśli pacjent ma trudności z oddawaniem moczu (np. ma powiększony gruczoł krokowy); - jeśli pacjent ma zbyt dużą lub zbyt małą zawartość sodu we krwi; - jeśli pacjent miał kiedyś uczulenie na benzoazepinę, tolwaptan lub na inne pochodne benzoazepiny (np. benazepryl, koniwaptan, mesylan fenoldopamu lub mirtazapinę) lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). - jeśli pacjent ma cukrzycę; - jeśli pacjenta poinformowano, że ma dużą ilość związku zwanego kwasem moczowym we krwi (który może spowodować atak dny moczanowej); - jeśli u pacjenta występuje zaawansowana choroba nerek.
Ten lek może spowodować zaburzenia czynności wątroby. W związku z tym należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią objawy mogące wskazywać na chorobę wątroby, takie jak: - mdłości, - wymioty, - gorączka, - zmęczenie, - utrata apetytu, - ból brzucha, - ciemny kolor moczu, - żółtaczka (zażółcenie skóry lub oczu), - swędzenie skóry, - objawy grypopodobne (ból mięśni i stawów w połączeniu z gorączką).
Podczas leczenia tym lekiem lekarz zleci pacjentowi wykonywanie comiesięcznych badań krwi w celu kontroli ewentualnych zmian czynności wątroby.
Picie dostatecznej ilości wody Ten lek powoduje utratę wody, ponieważ zwiększa objętość wydalanego moczu. Taka utrata wody może wywoływać niepożądane objawy, takie jak suchość w jamie ustnej i pragnienie, a nawet cięższe działania niepożądane, takie jak problemy z nerkami (patrz punkt 4). W związku z tym ważne, aby pacjent miał dostęp do wody i mógł wypijać dostateczne ilości płynów, gdy odczuwa pragnienie. Przed zaśnięciem pacjent musi wypić 1 lub 2 szklanki wody, nawet jeśli nie odczuwa pragnienia, musi też pić wodę po każdym oddaniu moczu w ciągu nocy. Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli u pacjenta ograniczona jest prawidłowa podaż płynów lub zwiększone ryzyko utraty wody, np. w razie wymiotów lub biegunki. Ponadto z uwagi na zwiększone wydalenie moczu ważne, aby pacjent miał zawsze dostęp do toalety.
Dzieci i młodzież Nie podawać tego leku dzieciom ani młodzieży (w wieku poniżej 18 lat), ponieważ nie badano jego stosowania w tych grupach wiekowych.
Jinarc a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym lekach dostępnych bez recepty.
Następujące leki mogą nasilać działanie leku Jinarc: - amprenawir, atazanawir, darunawir/rytonawir i fosamprenawir (stosowane w leczeniu HIV/AIDS), - aprepitant (stosowany w celu uniknięcia nudności i wymiotów podczas chemioterapii), - kryzotynib i imatynib (stosowane w leczeniu raka), - ketokonazol, flukonazol lub itrakonazol (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych) - antybiotyki makrolidowe, takie jak erytromycyna lub klarytromycyna, - werapamil (stosowany w leczeniu chorób serca i w przypadku wysokiego ciśnienia krwi), - cyprofloksacyna (antybiotyk), - diltiazem (stosowany w leczeniu nadciśnienia i bólu w klatce piersiowej).
Następujące leki mogą zmniejszać działanie leku Jinarc: - fenytoina lub karbamazepina (stosowane w leczeniu padaczki), - ryfampicyna, ryfabutyna i ryfapentyna (stosowane w leczeniu gruźlicy), - ziele dziurawca (tradycyjny środek ziołowy stosowany w celu poprawy nieznacznie pogorszonego nastroju lub łagodnego lęku.
Lek Jinarc może nasilać działanie następujących leków: - digoksyna (stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca i niewydolności serca), - dabigatran (lek stosowany w celu rozrzedzenia krwi), - sulfasalazyna (lek stosowany w leczeniu choroby zapalnej jelit lub reumatoidalnego zapalenia stawów), - metformina (lek stosowany w leczeniu cukrzycy). Jinarc może nasilić działanie tych leków.
Lek Jinarc może zmniejszać działanie następujących leków: - analogi wazopresyny, takie jak desmopresyna (stosowana w celu zwiększenia ilości czynników krzepnięcia krwi lub w celu kontrolowania produkcji moczu lub moczenia nocnego).
Te leki mogą wpływać na leczenie lekiem Jinarc lub lek Jinarc może wpływać na działanie tych leków: - leki moczopędne (stosowane w celu zwiększania produkcji moczu). Leki takie, przyjmowane razem z lekiem Jinarc, mogą zwiększyć ryzyko działań niepożądanych spowodowanych utratą wody lub mogą powodować problemy z nerkami. - leki moczopędne i inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi. Leki takie, przyjmowane razem z lekiem Jinarc, mogą zwiększyć ryzyko niskiego ciśnienia krwi w razie wstawania z pozycji siedzącej lub leżącej. - leki zwieszające stężenie sodu we krwi lub zawierające duże ilości soli (np. tabletki rozpuszczalne w wodzie czy leki na niestrawność). Leki takie mogą nasilić działanie leku Jinarc. Istnieje ryzyko, że może to doprowadzić do zbyt dużego stężenia sodu we krwi pacjenta.
Stosowanie łącznie takich leków i leku Jinarc przez pacjenta może być jednak nadal właściwe. Lekarz zdecyduje o najlepszym schemacie leczenia pacjenta.
Stosowanie leku Jinarc z jedzeniem i piciem Nie wolno pić soku grejpfrutowego podczas leczenia tym lekiem.
Ciąża i karmienie piersią Nie wolnoprzyjmować tego leku, jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią.
Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować metodę antykoncepcji o dużej niezawodności podczas stosowania tego leku.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Niektórzy pacjenci mogą odczuwać zawroty głowy, osłabienie lub zmęczenie podczas leczenia lekiem Jinarc. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych narzędzi ani maszyn.
Lek Jinarc zawiera laktozę Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
3. Jak przyjmować lek Jinarc
Lek Jinarc może być przepisywany tylko przez lekarzy specjalizujących się w leczeniu ADPKD. Ten lek należy zawsze przyjmować według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dawka Dobowa porcja leku Jinarc jest rozdzielona na dwie dawki, jedną większą i jedną mniejszą. Większą dawkę należy przyjąć rano po przebudzeniu i co najmniej 30 minut przed śniadaniem. Mniejszą dawkę przyjmuje się 8 godzin później.
Możliwe zestawy dawek to: 45 mg + 15 mg 60 mg + 30 mg 90 mg + 30 mg
Zwykle leczenie rozpoczyna się od dawki 45 mg przyjmowanej rano i 15 mg 8 godzin później. Lekarz może stopniowo zwiększać dawkę do maksymalnej kombinacji 90 mg po przebudzeniu i 30 mg 8 godzin później. Lekarz będzie regularnie sprawdzać, jak pacjent toleruje przepisane zestawy dawek, aby określić najlepsze dawkowanie dla danego pacjenta. Należy zawsze przyjmować największy tolerowany zestaw dawek przepisany przez lekarza.
Jeżeli pacjent przyjmuje inne leki, które mogłyby nasilić działanie leku Jinarc, może otrzymać mniejsze dawki. W takim przypadku lekarz może przepisać tabletki leku Jinarc zawierające 30 mg lub 15 mg tolwaptanu do stosowania raz na dobę, rano.
Sposób podawania Tabletki należy połykać w całości bez żucia, popijając szklanką wody. Dawkę poranną należy przyjąć co najmniej 30 minut przed śniadaniem. Druga dawka może być przyjmowana razem z posiłkiem lub niezależnie od niego.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Jinarc W wypadku zastosowania większej liczby tabletek niż przepisał lekarz, należy wypić dużo wody i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem. Należy pamiętać o zabraniu ze sobą opakowania leku, aby uniknąć wątpliwości dotyczących przyjętego leku. Jeśli pacjent przyjmie większą dawkę pod koniec dnia, będzie musiał w nocy częściej chodzić do toalety.
Pominięcie przyjęcia leku Jinarc Jeśli pacjent zapomniał przyjąć lek, należy go przyjąć jak najszybciej, gdy sobie to przypomni, tego samego dnia. Jeśli pacjent zapomniał przyjąć lek poprzedniego dnia, w następnym dniu należy przyjąć zwykłą dawkę leku. NIE należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętych indywidualnych dawek.
Przerwanie przyjmowania leku Jinarc Jeśli pacjent przerwie przyjmowanie tego leku, torbiele w nerkach mogą zacząć rosnąć tak szybko, jak przed podjęciem leczenia lekiem Jinarc. Z tego względu można przerwać stosowanie tego leku tylko, jeśli pacjent zauważy działania niepożądane wymagające pilnej pomocy lekarskiej (patrz punkt 4) lub tak zadecyduje lekarz.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Poważne działania niepożądane:
Jeśli pacjent zauważy którekolwiek z poniższych działań niepożądanych, może być konieczna natychmiastowa pomoc medyczna. Należy przerwać przyjmowanie leku Jinarc i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala, jeśli: - pacjent ma trudności z oddawaniem moczu; - u pacjenta wystąpi obrzęk twarzy, warg lub języka, swędzenie, uogólniona wysypka, ciężki świszczący oddech lub duszności (objawy reakcji alergicznej).
Lek Jinarc może spowodować zaburzenia czynności wątroby. Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak mdłości, wymioty, gorączka, zmęczenie, utrata apetytu, ból brzucha, ciemny kolor moczu, żółtaczka (zażółcenie skóry lub oczu), swędzenie skóry lub ból mięśni lub stawów w połączeniu z gorączką.
Inne działania niepożądane: Bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów) - pragnienie (wymagające picia dużych ilości wody), - ból głowy, - zawroty głowy, - biegunka, - suchość w ustach, - zwiększona potrzeba oddawania moczu, oddawania moczu w nocy lub częstszego oddawania moczu, - męczliwość.
Częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów) - odwodnienie, - duże stężenia sodu, kwasu moczowego i cukru we krwi, - zmniejszenie łaknienia, - zmiany smaku, - dna moczanowa, - zaburzenia snu, - omdlenia, - mocne bicie serca, - duszność, - ból brzucha, - uczucie pełnego lub rozdętego brzucha lub dyskomfortu w brzuchu, - zaparcie, - zgaga, - nieprawidłowa czynność wątroby, - suchość skóry, - wysypka, - świąd, - pokrzywka, - ból stawów, - skurcze mięśni, - ból mięśni, - ogólne osłabienie, - podwyższone stężenia enzymów wątrobowych we krwi, - zmniejszenie masy ciała - zwiększenie masy ciała.
Niezbyt częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów) - zwiększenie stężenia bilirubiny (substancji powodującej zażółcenie skóry lub oczu) we krwi.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - reakcje alergiczne (patrz wyżej), - uogólniona wysypka - ostra niewydolność wątroby - zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (enzymu, którego aktywność jest miarą czynności mięśni i serca) we krwi.
Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Jinarc
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku, kartonowym etui i blistrze po „Termin ważności (EXP)” i „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Jinarc - Substancją czynną leku jest tolwaptan. Każda tabletka Jinarc 15 mg zawiera 15 mg tolwaptanu. Każda tabletka Jinarc 30 mg zawiera 30 mg tolwaptanu. Każda tabletka Jinarc 45 mg zawiera 45 mg tolwaptanu. Każda tabletka Jinarc 60 mg zawiera 60 mg tolwaptanu. Każda tabletka Jinarc 90 mg zawiera 90 mg tolwaptanu. - Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna (patrz punkt 2), skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, stearynian magnezu, indygokarmina, lak.
Jak wygląda lek Jinarc i co zawiera opakowanie Tabletki leku Jinarc o różnej mocy różnią się kształtem i wytłoczonym napisem: Tabletka 15 mg: niebieska, trójkątna, z wytłoczonym napisem „OTSUKA” i „15” po jednej stronie. Tabletka 30 mg: niebieska, okrągła, z wytłoczonym napisem „OTSUKA” i „30” po jednej stronie. Tabletka 45 mg: niebieska, kwadratowa, z wytłoczonym napisem „OTSUKA” i „45” po jednej stronie. Tabletka 60 mg: niebieska, o kształcie zbliżonym do prostokąta, z wytłoczonym napisem „OTSUKA” i „60” po jednej stronie. Tabletka 90 mg: niebieska, pięciokątna, z wytłoczonym napisem „OTSUKA” i „90” po jednej stronie.
Lek ten dostarczany jest w następujących wielkościach opakowań:
Jinarc 15mg tabletki: opakowania zawierające 7 tabletek lub 28 tabletek. Jinarc 30mg tabletki: opakowania zawierające 7 tabletek lub 28 tabletek.
Jinarc 45mg tabletki + Jinarc 15mg tabletki: opakowania (blistry z tekturowym etui lub bez) zawierające 14 tabletek (7 tabletek o większej mocy + 7 tabletek o mniejszej mocy), 28 tabletek (14 tabletek o większej mocy + 14 tabletek o mniejszej mocy) lub 56 tabletek (28 tabletek o większej mocy + 28 tabletek o mniejszej mocy).
Jinarc 60mg tabletki + Jinarc 30mg tabletki: opakowania (blistry z tekturowym etui lub bez) zawierające 14 tabletek (7 tabletek o większej mocy + 7 tabletek o mniejszej mocy), 28 tabletek (14 tabletek o większej mocy + 14 tabletek o mniejszej mocy) lub 56 tabletek (28 tabletek o większej mocy + 28 tabletek o mniejszej mocy).
Jinarc 90mg tabletki + Jinarc 30mg tabletki: opakowania (blistry z tekturowym etui lub bez) zawierające 14 tabletek (7 tabletek o większej mocy + 7 tabletek o mniejszej mocy), 28 tabletek (14 tabletek o większej mocy + 14 tabletek o mniejszej mocy) lub 56 tabletek (28 tabletek o większej mocy + 28 tabletek o mniejszej mocy).
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.