strefa aptek.plLekiInvanz 1 g proszek do sporz. konc. roztw. do inf. 1 fiolka
Invanz, 1 g, proszek do sporz. konc. roztw. do inf., 1 fiolka
Invanz
1 g, proszek do sporz. konc. roztw. do inf., 1 fiolka
Producent
Merck Sharp & Dohme
Opakowanie
1 fiolka
Postać
proszek do sporz. konc. roztw. do inf.
Dostępność
Produkt dostępny na receptę
Dawkowanie
Dożylnie. Leczenie. Dorośli i młodzież (13-17 lat): 1 g raz na dobę. Niemowlęta i dzieci (od 3 mies. do 12 lat): 15 mg/kg mc. 2 razy na dobę (maksymalna dawka dobowa - 1 g/dobę). Zapobieganie. Dorośli: 1 g przed zabiegiem (infuzję należy zakończyć w ciągu 1 h przed cięciem chirurgicznym). Szczególne grupy pacjentów. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u dzieci <3 miesięcy. Lek można stosować w celu leczenia zakażeń u dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. U pacjentów z klirensem kreatyniny >30 ml/min/1,73 m2 pc. nie ma konieczności zmiany dawkowania. Ertapenemu nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów hemodializowanych. Brak danych dotyczących stosowania u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z upośledzeniem czynności wątroby oraz u pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawkowania. Sposób podawania. Lek należy podawać we wlewie dożylnym trwającym 30 min. Terapia trwa zazwyczaj 3-14 dni. O ile jest to wskazane, po stwierdzeniu poprawy klinicznej, lek można zmienić na odpowiedni preparat przeciwbakteryjny przyjmowany doustnie.
Zastosowanie
Leczenie. Lek jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży (od 3 mies. do 17 lat) oraz u osób dorosłych w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń, jeśli wywołane zostały przez bakterie wrażliwe lub bardzo prawdopodobnie wrażliwe na ertapenem i jeśli konieczne jest leczenie preparatem podawanym pozajelitowo: zakażenia w obrębie jamy brzusznej, pozaszpitalne zapalenie płuc, ostre zakażenia ginekologiczne, zakażenia skóry i tkanek miękkich w przypadku stopy cukrzycowej. Zapobieganie. Lek wskazany jest w zapobieganiu zakażeniu miejsca operowanego po planowym zabiegu chirurgicznym okrężnicy lub odbytnicy. Należy przestrzegać oficjalnych zaleceń dotyczących odpowiedniego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
Treść ulotki
1. Co to jest INVANZ i w jakim celu się go stosuje
INVANZ zawiera ertapenem, który jest antybiotykiem z grupy beta-laktamów. Jest to lek działający bakteriobójczo na wiele rodzajów bakterii (drobnoustrojów) wywołujących zakażenia w różnych częściach ciała.
INVANZ może być podawany osobom w wieku 3 miesięcy i starszym.
Leczenie: Lekarz zalecił stosowanie leku INVANZ, ponieważ stwierdził u pacjenta lub dziecka co najmniej jedno z zakażeń wymienionych poniżej: - zakażenie jamy brzusznej, - zakażenie w obrębie płuc (zapalenie płuc), - zakażenie ginekologiczne, - zakażenia skóry stopy u pacjentów z cukrzycą.
Zapobieganie: - zapobieganie wystąpienia zakażenia miejsca operowanego u osób dorosłych po zabiegu chirurgicznym okrężnicy lub odbytnicy.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku INVANZ
Kiedy nie stosować leku INVANZ - jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną (ertapenem) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); - jeśli pacjent ma uczulenie na antybiotyki, takie jak penicyliny, cefalosporyny lub karbapenemy (stosowane w leczeniu różnego rodzaju zakażeń).
Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku INVANZ należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Jeśli podczas leczenia wystąpią reakcje alergiczne (takie jak obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub połykaniu, wysypka skórna), należy natychmiast zwrócić się do lekarza, ponieważ może być konieczna natychmiastowa pomoc medyczna.
Chociaż antybiotyki takie jak INVANZ zabijają niektóre rodzaje bakterii, inne bakterie i grzyby mogą się nadal nadmiernie namnażać. Zjawisko to nosi nazwę przerastania. Lekarz będzie obserwować pacjenta i w razie potrzeby zastosuje leczenie.
Jeśli podczas terapii z zastosowaniem leku INVANZ lub po jej zakończeniu pojawi się biegunka, należy koniecznie poinformować o tym lekarza, ponieważ może to świadczyć o występowaniu schorzenia noszącego nazwę zapalenia okrężnicy (stanu zapalnego jelita grubego). Przed konsultacją z lekarzem nie należy przyjmować żadnych leków przeciw biegunce.
Należy poinformować lekarza o stosowaniu leków o nazwie kwas walproinowy lub walproinian sodowy (patrz poniżej: Lek INVANZ a inne leki).
Należy poinformować lekarza o przebytych chorobach i aktualnych dolegliwościach, w tym o: - chorobach nerek. Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza o istniejących chorobach nerek lub o prowadzonej dializoterapii, - uczuleniach na jakiekolwiek leki, w tym antybiotyki, - zaburzeniach ośrodkowego układu nerwowego, takich jak częściowe drżenia lub napady drgawek.
Dzieci i młodzież (w wieku od 3 miesięcy do 17 lat) Doświadczenie dotyczące stosowania leku INVANZ u dzieci w wieku poniżej dwóch lat jest ograniczone. Lekarz, biorąc pod uwagę spodziewane korzyści, zadecyduje o tym, czy zastosować lek w tej grupie wiekowej. Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy.
Lek INVANZ a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę o stosowaniu leków o nazwie kwas walproinowy lub walproinian sodowy (stosowanych w leczeniu padaczki, choroby afektywnej dwubiegunowej, migreny lub schizofrenii), ponieważ INVANZ może wpływać na sposób działania niektórych innych leków. Lekarz zadecyduje, czy należy stosować lek INVANZ jednocześnie z tymi lekami.
Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania leku INVANZ u kobiet w ciąży. Nie należy stosować leku INVANZ u kobiet w ciąży, chyba że lekarz uzna, że spodziewana korzyść uzasadnia ewentualne ryzyko dla płodu.
Kobiety, które przyjmują lek INVANZ nie powinny karmić piersią, ponieważ lek przenika do mleka ludzkiego i może wywierać niekorzystne działanie na dziecko karmione piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu określenia indywidualnej reakcji na lek.
Podczas stosowania leku INVANZ opisywano występowanie takich działań niepożądanych jak zawroty głowy i senność. Mogą one wywierać wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek INVANZ zawiera sód Lek zawiera około 137 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej dawce wynoszącej 1 g. Odpowiada to 6,85% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
3. Jak stosować lek INVANZ
INVANZ zawsze powinien być przygotowywany i podawany dożylnie przez lekarza lub innego, wykwalifikowanego pracownika opieki zdrowotnej.
Zalecana dawka leku INVANZ u dorosłych i młodzieży w wieku 13 lat i starszych to 1 gram (g) raz na dobę. Zalecana dawka u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 12 lat to 15 mg/kg mc. dwa razy na dobę (nie podawać więcej niż 1 g na dobę). O tym, ile dni należy stosować lek, decyduje lekarz.
W celu zapobiegania zakażeniom miejsca operowanego po zabiegu chirurgicznym okrężnicy lub odbytnicy zalecana dawka leku INVANZ wynosi 1 g i podawana jest w postaci pojedynczej dawki dożylnej 1 godzinę przed zabiegiem chirurgicznym.
Bardzo ważne jest, aby pacjent otrzymywał INVANZ tak długo, jak zalecił lekarz.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku INVANZ Jeśli istnieje obawa, że zastosowano większą dawkę leku INVANZ niż zalecana, należy natychmiast poinformować o tym lekarza lub innego, wykwalifikowanego pracownika opieki zdrowotnej.
Pominięcie zastosowania leku INVANZ Jeśli istnieje obawa, że dawka leku została pominięta, należy natychmiast poinformować o tym lekarza lub innego, wykwalifikowanego pracownika opieki zdrowotnej.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Osoby dorosłe w wieku 18 lat i starsze: Od czasu wprowadzenia leku do obrotu zgłaszano występowanie ciężkich reakcji alergicznych (reakcji anafilaktycznych) i zespołów nadwrażliwości (reakcji alergicznych objawiających się wysypką, gorączką, nieprawidłowymi wynikami badań krwi). Pierwsze objawy ciężkiej reakcji alergicznej mogą obejmować obrzęk twarzy i (lub) gardła. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast zwrócić się do lekarza, ponieważ może być konieczna natychmiastowa pomoc medyczna.
Do działań niepożądanych występujących często (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 osób) należą: - ból głowy - biegunka, nudności, wymioty - wysypka, świąd - powikłania w obrębie żyły, do której podawano lek (w tym zapalenie, tworzenie się guzków, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia lub wysięk płynu do tkanek i skóry wokół miejsca wstrzyknięcia) - zwiększenie liczby płytek krwi - zmiany wyników badań czynności wątroby
Do działań niepożądanych występujących niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 na 100 osób) należą: - zawroty głowy, senność, bezsenność, splątanie, napad drgawek - niskie ciśnienie krwi, zwolniona czynność serca - skrócony oddech, ból gardła - zaparcie, zakażenia jamy ustnej wywołane przez drożdżaki, biegunka związana z przyjmowaniem antybiotyku, zarzucanie kwaśnego soku żołądkowego, suchość w ustach, niestrawność, utrata apetytu - zaczerwienienie skóry - upławy i podrażnienie pochwy - ból brzucha, zmęczenie, zakażenie grzybicze, gorączka, obrzęk/obrzmienie, ból w klatce piersiowej, zaburzenia smaku - zmiany wyników niektórych badań laboratoryjnych krwi i moczu
Do działań niepożądanych występujących rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 na 1000 osób) należą: - zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby płytek krwi - niskie stężenie glukozy we krwi - pobudzenie, niepokój, depresja, drżenia - zaburzenia rytmu serca, podwyższone ciśnienie tętnicze krwi, krwawienie, przyspieszona czynność serca - przekrwienie śluzówki nosa, kaszel, krwawienie z nosa, zapalenie płuc, nieprawidłowe szmery oddechowe, świszczący oddech - zapalenie pęcherzyka żółciowego, trudności w połykaniu, nietrzymanie stolca, żółtaczka, zaburzenia czynności wątroby - zapalenie skóry, zakażenia grzybicze skóry, złuszczanie się skóry, zakażenia rany pooperacyjnej - skurcz mięśni, ból barku - zakażenie dróg moczowych, zaburzenie czynności nerek - poronienie, krwawienie z dróg rodnych - uczulenie, ogólne złe samopoczucie, zapalenie otrzewnej w obrębie miednicy mniejszej, zmiany w obrębie białkówki oka, omdlenia - skóra w miejscu wstrzyknięcia może stać się twarda - obrzęk naczyń krwionośnych skóry
Do działań niepożądanych zgłaszanych z częstością nieznaną (nie można jej określić na podstawie dostępnych danych) należą: - omamy - zaburzenia świadomości - zmiany stanu psychicznego (m.in. zachowania agresywne, majaczenie, dezorientacja, inne zmiany psychiczne) - nieprawidłowe ruchy - osłabienie mięśni - niestabilny chód - przebarwienia zębów
Odnotowano również przypadki występowania zmian wyników niektórych badań laboratoryjnych krwi.
Jeśli u pacjenta wystąpi wysypka lub krostki z płynem na skórze na dużej powierzchni ciała, należy natychmiast zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.
Dzieci i młodzież (w wieku od 3 miesięcy do 17 lat):
Do działań niepożądanych występujących często (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 osób) należą: - biegunka - zapalenie pieluszkowe skóry - ból w miejscu wlewu - zmiany liczby krwinek białych - zmiany wyników badań czynności wątroby
Do działań niepożądanych występujących niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 na 100 osób) należą: - ból głowy - napadowe zaczerwienienia twarzy, wysokie ciśnienie; czerwone lub purpurowe, płaskie, maleńkie plamki podskórne - stolce o zmienionej barwie, smoliste stolce - zaczerwienienie skóry, wysypka skórna - pieczenie, świąd, zaczerwienienie i ciepło w miejscu wlewu, zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia - zwiększenie liczby płytek krwi - zmiany wyników niektórych badań laboratoryjnych krwi
Do działań niepożądanych zgłaszanych z częstością nieznaną (nie można jej określić na podstawie dostępnych danych) należą: - omamy - zmiany stanu psychicznego (m.in. zachowania agresywne)
Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V . Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek INVANZ
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Pierwsze 2 cyfry oznaczają miesiąc; kolejne 4 cyfry oznaczają rok.
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera INVANZ Substancją czynną leku INVANZ jest 1 g ertapenemu. Pozostałe składniki to: wodorowęglan sodu (E500), wodorotlenek sodu (E524).
Jak wygląda INVANZ i co zawiera opakowanie INVANZ jest białym lub żółtawobiałym liofilizowanym proszkiem do przygotowania koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Roztwór leku INVANZ powinien być bezbarwny lub bladożółty. Zmiana barwy w podanym zakresie nie ma wpływu na działanie leku.
INVANZ dostępny jest w opakowaniach zawierających 1 fiolkę lub 10 fiolek. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Sverige Merck Sharp & Dohme (Sweden) AB Tel: +46 77 5700488 medicinskinfo@msd.com
Latvija SIA Merck Sharp & Dohme Latvija Tel.: +371 67025300 dpoc.latvia@msd.com
Data ostatniej aktualizacji ulotki: {MM/RRRR}.
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:
Instrukcja dotycząca sposobu rozpuszczania i rozcieńczenia leku INVANZ:
Wyłącznie do jednorazowego użycia.
Przygotowanie roztworu do podania dożylnego
Przed podaniem lek INVANZ należy rozpuścić, a następnie rozcieńczyć.
Osoby dorosłe i młodzież (w wieku od 13 do 17 lat) Rozpuszczenie Zawartość fiolki zawierającej 1 g leku INVANZ należy rozpuścić w 10 ml wody do wstrzykiwań lub 9 mg/ml (0,9 %) roztworu chlorku sodu, aby uzyskać koncentrat o stężeniu około 100 mg/ml. Dobrze wstrząsnąć w celu rozpuszczenia proszku. Rozcieńczenie Worki zawierające 50 ml rozpuszczalnika: Aby otrzymać dawkę 1 g, należy natychmiast przenieść zawartość fiolki po rozpuszczeniu do worka zawierającego 50 ml roztworu chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9 %); lub
Fiolki zawierające 50 ml rozpuszczalnika: Aby otrzymać dawkę 1 g, należy usunąć 10 ml z 50 ml fiolki zawierającej roztwór chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9 %). Przenieść zawartość fiolki zawierającej 1 g leku INVANZ po rozpuszczeniu do 50 ml fiolki zawierającej roztwór chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9 %). Infuzja Podawać we wlewie trwającym 30 minut.
Dzieci (w wieku od 3 miesięcy do 12 lat) Rozpuszczenie Zawartość fiolki zawierającej 1 g leku INVANZ należy rozpuścić w 10 ml wody do wstrzykiwań lub 9 mg/ml (0,9 %) roztworu chlorku sodu, aby uzyskać koncentrat o stężeniu około 100 mg/ml. Dobrze wstrząsnąć w celu rozpuszczenia. Rozcieńczenie Worek zawierający rozpuszczalnik: Aby otrzymać końcowe stężenie 20 mg/ml lub mniejsze, należy przenieść objętość równoważną 15 mg/kg mc. (nie przekraczać 1 g na dobę) do worka zawierającego roztwór chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9 %); lub
Fiolka zawierająca rozpuszczalnik: Aby otrzymać końcowe stężenie 20 mg/ml lub mniejsze, należy przenieść objętość równoważną 15 mg/kg mc. (nie przekraczać 1 g na dobę) do fiolki zawierającej roztwór chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9 %). Infuzja Podawać we wlewie trwającym 30 minut.
Rozpuszczony roztwór należy rozcieńczyć roztworem chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9 %) bezpośrednio po przygotowaniu. Otrzymany roztwór należy podać natychmiast po przygotowaniu. W przypadku, gdy roztwór nie zostanie podany natychmiast po przygotowaniu, za okres i warunki przechowywania odpowiada osoba podająca lek. Roztwór do infuzji (około 20 mg/ml ertapenemu) zachowuje stabilność fizyczną i chemiczną przez 6 godzin w temperaturze pokojowej (25 °C) lub przez 24 godziny w temperaturze 2 ° do 8 °C (w lodówce). Po wyjęciu z lodówki roztwór powinien być podany nie później niż przed upływem 4 godzin. Rozpuszczonego roztworu leku INVANZ nie wolno zamrażać.
Roztwory po rozpuszczeniu, o ile pozwala na to opakowanie, należy przed podaniem obejrzeć, czy nie występują w nich drobiny lub zmiana zabarwienia. Roztwór leku INVANZ powinien być bezbarwny lub bladożółty. Zmiana barwy w podanym zakresie nie ma wpływu na siłę działania leku.
Wszelkie niewykorzystane resztki leku lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.