strefa aptek.plLekiImuldosa 45 mg/0,5 ml roztw. do wstrz. amp.-strzyk. 0,5 ml
Imuldosa, 45 mg/0,5 ml, roztw. do wstrz., amp.-strzyk. 0,5 ml
Imuldosa
45 mg/0,5 ml, roztw. do wstrz., amp.-strzyk. 0,5 ml
130 mg/26 ml, 1 fiolka, konc. i rozp. do sporz. roztw. do inf.
90 mg/ml, amp.-strzyk. 1 ml, roztw. do wstrz.
Producent
Accord Healthcare
Opakowanie
amp.-strzyk. 0,5 ml
Postać
roztw. do wstrz.
Dostępność
produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej
Dawkowanie
Podskórnie. Lek jest przeznaczony do stosowania zgodnie z zaleceniami i pod kontrolą lekarzy posiadających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu chorób, w których wskazane jest stosowanie ustekinumabu. Łuszczyca plackowata: zalecana dawka początkowa wynosi 45 mg (podawana podskórnie), następnie dawka 45 mg po 4 tyg., a potem co 12 tyg. Należy rozważyć możliwość przerwania leczenia u pacjentów, którzy nie wykazują odpowiedzi klinicznej do 28. tyg. terapii. Pacjenci z mc. >100 kg: dawka początkowa wynosi 90 mg (podawana podskórnie), następnie dawka 90 mg po 4 tyg., a potem co 12 tyg. Udowodniono, że u tych pacjentów, lek podany w dawce 45 mg również wykazuje skuteczność. Jednakże w przypadku dawki 90 mg skuteczność była większa. Łuszczycowe zapalenie stawów (PsA): zalecana dawka początkowa wynosi 45 mg (podawana podskórnie), następnie dawka 45 mg po 4 tyg., a potem co 12 tyg. Alternatywnie można zastosować dawkę 90 mg u pacjentów z mc. >100 kg. Należy rozważyć możliwość przerwania leczenia u pacjentów, którzy nie wykazują odpowiedzi klinicznej do 28. tyg. leczenia. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat). Nie przeprowadzono badań ustekinumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Brak zaleceń dotyczących dawkowania. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności ustekinumabu u dzieci z łuszczycą w wieku <6 lat oraz u dzieci i młodzieży z łuszczycowym zapaleniem stawów w wieku <18 lat. Łuszczyca plackowata u dzieci i młodzieży (w wieku ≥6 lat). Lek należy podawać w tygodniach: 0. i 4., a następnie co 12 tyg. Lek nie jest dostępny dla pacjentów, którzy wymagają dawki <45 mg. Jeśli wymagana jest inna dawka, należy użyć innych leków zawierających ustekinumab, przy których taka opcja jest możliwa. Zalecane dawkowanie: mc. w czasie podania ≥60-≤100 kg - zalecana dawka 45 mg; mc. w czasie podania >100 kg - zalecana dawka 90 mg. Lek nie jest dostępny w postaci umożliwiającej dawkowanie w zależności od masy ciała u dzieci i młodzieży o mc. <60 kg. U pacjentów o mc. <60 kg należy stosować dokładne dawki w oparciu o stosunek mg/kg masy ciała przy użyciu innego preparatu zawierającego ustekinumab 45 mg w postaci roztworu do wstrzykiwań w fiolkach, który umożliwia dawkowanie w zależności od masy ciała. Należy rozważyć możliwość przerwania leczenia u pacjentów, którzy nie wykazują odpowiedzi klinicznej do 28. tyg. leczenia. Choroba Crohna u osób dorosłych. W schemacie leczenia pierwszą dawkę leku podaje się dożylnie (patrz ChPL leku Imuldosa 130 mg konc. do sporz. roztw. do infuzji). Pierwszą dawkę podskórną leku 90 mg należy podać w 8. tyg. po dawce dożylnej. Następnie zaleca się dawkowanie co 12 tyg. Pacjenci z niewystarczającą odpowiedzią po 8 tyg. od pierwszej dawki podskórnej mogą otrzymać wtedy drugą dawkę podskórną. Pacjenci, którzy utracili odpowiedź przy dawkowaniu co 12 tyg., mogą osiągnąć lepsze wyniki po zwiększeniu częstości dawkowania na dawkowanie co 8 tyg. Na podstawie oceny klinicznej pacjenci mogą dalej otrzymywać dawki co 8 tyg. lub co 12 tyg. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów niewykazujących korzyści terapeutycznych po 16 tyg. od dożylnej dawki indukującej lub po 16 tyg. od zmiany na dawkowanie podtrzymujące co 8 tyg. Podczas leczenia ustekinumabem można kontynuować stosowanie leków immunomodulujących i (lub) kortykosteroidów. U pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie ustekinumabem, można zmniejszyć dawkowanie kortykosteroidów lub je odstawić zgodnie ze standardami postępowania. W chorobie Crohna, w razie przerwania leczenia, wznowienie leczenia podskórną dawką podawaną co 8 tyg. jest bezpieczne i skuteczne. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku(≥65 lat). Nie przeprowadzono badań ustekinumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Brak zaleceń dotyczących dawkowania. Choroba Crohna u dzieci i młodzieży (pacjenci o mc. ≥40 kg). W schemacie leczenia pierwszą dawkę ustekinumabu podaje się dożylnie (patrz ChPL leku Imuldosa 130 mg, konc. do sporz. roztw. do infuzji). Pierwsze podskórne podanie dawki 90 mg leku należy wykonać w 8. tyg. po podaniu dawki dożylnej. Następnie zaleca się dawkowanie co 12 tyg. Pacjenci, u których wystąpi utrata odpowiedzi na dawkowanie co 12 tyg., mogą odnieść korzyść ze zwiększenia częstości dawkowania do co 8 tyg. Pacjenci mogą następnie otrzymywać dawkę co 8 tyg. lub co 12 tyg., zgodnie z oceną kliniczną. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których nie stwierdzono korzyści terapeutycznych po 16 tyg. od podania dożylnej dawki indukcyjnej lub po 16 tyg. od dostosowania dawki. Podczas leczenia ustekinumabem można kontynuować stosowanie leków immunomodulujących, związków 5-aminosalicylanowych (5-ASA), antybiotyków i (lub) kortykosteroidów. U pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź na leczenie ustekinumabem, można zmniejszyć dawkę tych leków lub je odstawić zgodnie ze standardem leczenia. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku w leczeniu choroby Crohna u dzieci i młodzieży o mc. <40 kg. Dane nie są dostępne. Sposób podania. Lek 45 mg i 90 mg amp.-strzyk. podaje się wyłącznie we wstrzyknięciu podskórnym. Jeżeli jest to możliwe, należy unikać jako miejsc wstrzyknięć fragmentów skóry objętych łuszczycą. Za zgodą lekarza oraz po odpowiednim przeszkoleniu w zakresie techniki podskórnego wstrzykiwania leku, pacjenci lub ich opiekunowie mogą wstrzykiwać lek. Jednak lekarz powinien zapewnić odpowiednią kontrolę pacjenta. Pacjenci lub ich opiekunowie powinni zostać poinformowani o konieczności wstrzyknięcia przepisanej ilości leku, zgodnie z zaleceniami zawartymi w ulotce dla pacjenta.
Zastosowanie
Łuszczyca plackowata. Leczenie umiarkowanych do ciężkich postaci łuszczycy plackowatej u osób dorosłych, bez odpowiedzi na leczenie lub występują przeciwwskazania lub występuje nietolerancja na inne terapie ogólnoustrojowe obejmujące leczenie cyklosporyną, metotreksatem (MTX) lub metodą PUVA (psoralen i ultrafiolet A). Łuszczyca plackowata u dzieci i młodzieży. Leczenie umiarkowanych do ciężkich postaci łuszczycy plackowatej u dzieci i młodzieży od 6 lat, u których leczenie nie jest wystarczająco skuteczne lub występuje nietolerancja innych terapii ogólnoustrojowych lub fototerapii. Łuszczycowe zapalenie stawów (PsA). Lek w monoterapii lub w skojarzeniu z MTX, jest wskazany w leczeniu czynnego łuszczycowego zapalenia stawów u osób dorosłych, gdy odpowiedź na wcześniejszą niebiologiczną terapię lekami przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg choroby (DMARD) jest niewystarczająca. Choroba Crohna u dorosłych. Leczenie umiarkowanej do ciężkiej czynnej choroby Crohna u osób dorosłych, u których odpowiedź na leczenie nie jest wystarczająca, nastąpiła utrata odpowiedzi na leczenie lub występuje nietolerancja innych konwencjonalnych terapii lub terapii antagonistą TNFα. Choroba Crohna u dzieci i młodzieży. Leczenie umiarkowanej do ciężkiej czynnej choroby Crohna u dzieci i młodzieży o mc. ≥40 kg, u których wystąpiła niewystarczająca odpowiedź na terapię konwencjonalną lub biologiczną albo nietolerancja tych terapii.
Treść ulotki
1. Co to jest lek IMULDOSA i w jakim celu się go stosuje
Co to jest lek IMULDOSA Lek IMULDOSA zawiera substancję czynną ustekinumab – przeciwciało monoklonalne. Przeciwciała monoklonalne są białkami, które rozpoznają i łączą się specyficznie z pewnymi białkami w organizmie człowieka.
Lek IMULDOSA należy do grupy leków nazywanych „immunosupresyjnymi”. Leki te osłabiają część układu odpornościowego.
W jakim celu stosuje się lek IMULDOSA Lek IMULDOSA jest stosowany w leczeniu następujących chorób zapalnych: - łuszczycy plackowatej u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6 lat i starszych - łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych - choroby Crohna o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży o masie ciała co najmniej 40 kg.
Łuszczyca plackowata Łuszczyca plackowata jest chorobą skóry powodującą stan zapalny skóry i paznokci. Lek IMULDOSA zmniejsza stan zapalny oraz inne objawy choroby.
Lek IMULDOSA jest stosowany u dorosłych pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej łuszczycą plackowatą, którzy nie mogą stosować cyklosporyny, metotreksatu lub fototerapii, lub u których takie leczenie nie jest skuteczne.
Lek IMULDOSA jest stosowany u dzieci i młodzieży w wieku 6 lat i starszych z umiarkowaną do ciężkiej łuszczycą plackowatą, które nie mogą stosować fototerapii lub innych leków działających ogólnoustrojowo, lub u których takie leczenie nie jest skuteczne.
Łuszczycowe zapalenie stawów Łuszczycowe zapalenie stawów to choroba zapalna stawów, zwykle związana z łuszczycą. Pacjenci z aktywnym łuszczycowym zapaleniem stawów są wcześniej leczeni innymi lekami. Dopiero gdy odpowiedź na to leczenie jest niewystarczająca, pacjent może otrzymać lek IMULDOSA w celu: - zmniejszenia objawów choroby - poprawy sprawności fizycznej - spowolnienia postępu uszkodzenia stawów.
Choroba Crohna Choroba Crohna jest zapalną chorobą jelit. Pacjent z chorobą Crohna jest najpierw leczony innymi lekami. Jeśli ich skuteczność jest niewystarczająca lub pacjent nie toleruje tych leków, może być podany lek IMULDOSA w celu zmniejszenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku IMULDOSA
Kiedy nie stosować leku IMULDOSA - jeśli pacjent ma uczulenie na ustekinumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). - jeślipacjent ma czynne zakażenie, które według lekarza jest istotne klinicznie.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku IMULDOSA.
Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku IMULDOSA należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz oceni stan zdrowia pacjenta przed rozpoczęciem każdego leczenia. Pacjent powinien upewnić się, że przed rozpoczęciem każdego leczenia poinformował lekarza o wszystkich swoich dolegliwościach. Należy także powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent ostatnio przebywał w otoczeniu osoby, która mogła mieć gruźlicę. Przed rozpoczęciem stosowania leku IMULDOSA lekarz zbada pacjenta oraz zleci wykonanie testów wykrywających gruźlicę. Jeżeli lekarz stwierdzi u pacjenta istnienie ryzyka gruźlicy, pacjent otrzyma leki przeciwgruźlicze.
Uwaga na ciężkie działania niepożądane Lek IMULDOSA może powodować ciężkie działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne i zakażenia. Należy zwracać uwagę na pewne objawy w trakcie stosowania leku IMULDOSA. Pełna lista tych działań niepożądanych znajduje się w punkcie 4 „Ciężkie działania niepożądane”.
Przed rozpoczęciem stosowania leku IMULDOSA należy powiedzieć lekarzowi: - jeśli pacjent miał kiedykolwiek reakcję alergicznąna lek IMULDOSA. Należy zapytać lekarza, jeśli pacjent nie jest pewien. - o wszelkiego rodzaju przebytych chorobach nowotworowych – gdyż leki immunosupresyjne, takie jak lek IMULDOSA, zmniejszają aktywność układu odpornościowego. Może to zwiększyć ryzyko raka. - jeśli pacjent był leczony z powodu łuszczycy innymi lekami biologicznymi (lek wytwarzany ze źródła biologicznego i zwykle podawany w postaci wstrzyknięcia) – ryzyko wystąpienia nowotworu może być większe. - jeśli pacjent ma lub miał ostatnio zakażenie. - jeśli pojawią się nowe zmiany lub nastąpią zmiany istniejących miejsc łuszczycowych lub na zdrowej skórze. - o stosowaniu wszelkich innych rodzajów leczenia łuszczycy i (lub) łuszczycowego zapalenia stawów – takich jak inny lek immunosupresyjny lub fototerapia (leczenie za pomocą światła ultrafioletowego (UV)). Te terapie również mogą zmniejszać aktywność układu odpornościowego pacjenta. Jednoczesne stosowanie tych terapii z lekiem IMULDOSA nie zostało zbadane. Jednakże może to zwiększać ryzyko chorób związanych z osłabieniem układu odpornościowego. - jeśli pacjent leczy lub kiedykolwiek leczył alergię zastrzykami odczulającymi – nie wiadomo, czy lek IMULDOSA wpływa na ten rodzaj terapii. - jeśli pacjent ma 65 lat i więcej – istnieje większe prawdopodobieństwo zakażeń.
W razie wątpliwości, czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, przed zastosowaniem leku IMULDOSA należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
U niektórych pacjentów podczas leczenia ustekinumabem wystąpiły reakcje toczniopodobne, w tym toczeń skórny lub zespół toczniopodobny. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi czerwona, uniesiona, łuszcząca się wysypka, czasami z ciemniejszą obwódką, w miejscach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych lub z bólami stawów.
Zawał serca i udar mózgu W badaniu u pacjentów z łuszczycą leczonych ustekinumabem zaobserwowano zawał serca i udar mózgu. Lekarz prowadzący będzie regularnie sprawdzał czynniki ryzyka chorób serca i udaru, aby zapewnić ich odpowiednie leczenie. Należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza, jeśli wystąpi ból w klatce piersiowej, osłabienie lub nieprawidłowe odczuwanie po jednej stronie ciała, opadnięcie twarzy, zaburzenia mowy lub widzenia.
Dzieci i młodzież Nie zaleca się podawania leku IMULDOSA dzieciom z łuszczycą w wieku poniżej 6 lat, dzieciom i młodzieży o masie ciała poniżej 40 kg z chorobą Crohna lub dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z łuszczycowym zapaleniem stawów, ponieważ nie badano jego działania w tej grupie wiekowej.
Lek IMULDOSA a inne leki, szczepionki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o: - wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, - zastosowanym ostatnio lub planowanym szczepieniu. Podczas stosowania leku IMULDOSA nie należy podawać niektórych rodzajów szczepionek (żywych szczepionek). - Jeśli pacjentka otrzymywała lek IMULDOSA w czasie ciąży, należy powiedzieć lekarzowi dziecka o leczeniu lekiem IMULDOSA, zanim dziecko otrzyma jakąkolwiek szczepionkę, w tym szczepionki żywe, takie jak szczepionka BCG (stosowana w zapobieganiu gruźlicy). Nie zaleca się podawania żywych szczepionek dziecku w ciągu pierwszych dwunastu miesięcy po urodzeniu, jeśli pacjentka otrzymywała lek IMULDOSA w czasie ciąży, chyba że lekarz dziecka zaleci inaczej.
Ciąża i karmienie piersią - Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. - Nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dzieci narażonych na działanie leku IMULDOSA w życiu płodowym. Doświadczenie w stosowaniu leku IMULDOSA u kobiet w ciąży jest jednak ograniczone. W związku z tym zaleca się unikanie stosowania leku IMULDOSA u kobiet w ciąży. - Jeśli kobieta jest w wieku rozrodczym, powinna unikać zajścia w ciążę i musi stosować odpowiednią antykoncepcję w czasie stosowania leku IMULDOSA oraz przez co najmniej 15 tygodni po ostatnim podaniu leku IMULDOSA. - Lek IMULDOSA może przenikać przez łożysko do nienarodzonego dziecka. Jeśli pacjentka otrzymywała lek IMULDOSA w czasie ciąży, dziecko może być bardziej narażone na zakażenia. - Ważne jest, aby powiedzieć lekarzom dziecka i innym pracownikom ochrony zdrowia o przyjmowaniu leku IMULDOSA w czasie ciąży, zanim dziecko otrzyma jakąkolwiek szczepionkę. Żywe szczepionki, takie jak szczepionka BCG (stosowana w celu zapobiegania gruźlicy) nie są zalecane dla dziecka w ciągu pierwszych dwunastu miesięcy po urodzeniu, jeśli pacjentka otrzymywała lek IMULDOSA w czasie ciąży, chyba że lekarz dziecka zaleci inaczej. - Ustekinumab może przenikać do mleka ludzkiego w bardzo małych ilościach. Jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmić piersią, powinna poradzić się lekarza. Lekarz wspólnie z pacjentką zdecyduje, czy pacjentka powinna karmić piersią, czy stosować lek IMULDOSA. Nie należy stosować tego leku i karmić piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek IMULDOSA nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek IMULDOSA zawiera polisorbat 80 Lek IMULDOSA zawiera 0,02 mg polisorbatu 80 (E 433) w każdej jednostce dawkowania, co odpowiada 0,04 mg/ml.
Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują znane reakcje alergiczne.
3. Jak stosować lek IMULDOSA
Lek IMULDOSA jest przeznaczony do stosowania według zaleceń i pod nadzorem lekarza doświadczonego w rozpoznawaniu i leczeniu chorób, na które stosuje się lek IMULDOSA.
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza. Należy uzgodnić z lekarzem terminy wstrzyknięć leku oraz kolejnych wizyt kontrolnych.
Jaką dawkę leku IMULDOSA należy przyjmować Lekarz zdecyduje, jaka dawka leku IMULDOSA jest odpowiednia dla pacjenta i jak długo ma on przyjmować lek.
Dorośli w wieku co najmniej 18 lat Łuszczyca lub łuszczycowe zapalenie stawów - Zalecana dawka początkowa leku IMULDOSA wynosi 45 mg. Pacjenci o masie ciała większej niż 100 kilogramów (kg) mogą rozpocząć leczenie od dawki 90 mg zamiast dawki 45 mg. - Następna dawka podawana jest po okresie 4 tygodni od dawki początkowej, kolejne co 12 tygodni. Kolejne dawki są zwykle takie same jak dawka początkowa.
Choroba Crohna - Pierwsza dawka leku IMULDOSA, wynosząca około 6 mg/kg, będzie podawana przez lekarza prowadzącego w kroplówce do ramienia (dożylnej infuzji). Po początkowej dawce pacjent otrzyma po 8 tygodniach następną dawkę 90 mg leku IMULDOSA we wstrzyknięciu pod powierzchnię skóry (wstrzyknięcie podskórne), a następnie co 12 tygodni podskórnie. - U niektórych pacjentów, po pierwszej podskórnej dawce 90 mg, lek IMULDOSA może być podawany co 8 tygodni. Lekarz prowadzący zdecyduje kiedy pacjent powinien otrzymać następną dawkę.
Dzieci i młodzież w wieku co najmniej 6 lat Łuszczyca - Lekarz określi odpowiednią dawkę dla pacjenta, w tym objętość leku IMULDOSA, którą należy wstrzyknąć. Właściwa dawka zależy od masy ciała pacjenta w czasie podawania każdej dawki. - Jeśli pacjent waży poniżej 60 kg, lek IMULDOSA nie jest dostępny w postaci umożliwiającej dawkowanie u dzieci o masie ciała poniżej 60 kg, dlatego należy w takich przypadkach użyć innych produktów z ustekinumabem. - Jeśli pacjent waży od 60 kg do 100 kg, zalecana dawka leku IMULDOSA wynosi 45 mg. - Jeśli pacjent waży więcej niż 100 kg, zalecana dawka leku IMULDOSA wynosi 90 mg. - Po podaniu dawki początkowej, pacjent otrzyma następną dawkę po 4 tygodniach, a następnie będzie je otrzymywać co 12 tygodni.
Dzieci i młodzież o masie ciała co najmniej 40 kg Choroba Crohna - Podczas leczenia, pierwsza dawka leku IMULDOSA, około 6 mg/kg, będzie podawana przez lekarza prowadzącego, w kroplówce do ramienia (infuzji dożylnej). Po początkowej dawce pacjent otrzyma po 8 tygodniach następną dawkę 90 mg leku IMULDOSA, a następnie co 12 tygodni we wstrzyknięciu pod powierzchnię skóry (wstrzyknięcie podskórne). - U niektórych pacjentów, po pierwszej wstrzykniętej podskórnie dawce 90 mg, lek IMULDOSA może być podawany co 8 tygodni. Lekarz prowadzący zdecyduje kiedy pacjent powinien otrzymać następną dawkę.
Jak należy podawać lek IMULDOSA - Lek IMULDOSA jest podawany w postaci wstrzyknięcia pod powierzchnię skóry (podskórnie). Na początku leczenia lek IMULDOSA może być podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. - Jednakże lekarz może zdecydować, że pacjent będzie samodzielnie dokonywał wstrzyknięć leku IMULDOSA. W tej sytuacji pacjent zostanie przeszkolony, w jaki sposób wykonywać wstrzyknięcia leku IMULDOSA. - W celu uzyskania szczegółowych informacji na temat sposobu wstrzykiwania leku IMULDOSA, patrz „Instrukcje dotyczące podawania leku” na końcu tej ulotki.
Należy poinformować lekarza w przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących samodzielnego podawania leku.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku IMULDOSA Jeżeli pacjent wstrzyknął lub została mu podana zbyt duża dawka leku IMULDOSA, powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Należy zawsze mieć przy sobie opakowanie zewnętrzne leku, nawet jeśli jest ono puste.
Pominięcie zastosowania leku IMULDOSA W przypadku pominięcia dawki leku należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Przerwanie stosowania leku IMULDOSA Przerwanie stosowania leku IMULDOSA nie jest niebezpieczne. Jednakże w przypadku przerwania stosowania leku objawy mogą powrócić.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ciężkie działania niepożądane U niektórych pacjentów mogą wystąpić ciężkie objawy niepożądane wymagające natychmiastowego leczenia.
Reakcje alergiczne – mogą wymagać natychmiastowego leczenia. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub pogotowiem ratunkowym, jeśli zauważy się którykolwiek z następujących objawów. - Ciężkie reakcje alergiczne („anafilaktyczne”) występują rzadko u osób stosujących lek IMULDOSA (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób). Objawami są: o trudności w oddychaniu lub połykaniu o niskie ciśnienie tętnicze krwi, które może powodować zawroty głowy lub stan zamroczenia o obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła. - Częste objawy reakcji alergicznej obejmują wysypkę skórną i pokrzywkę (mogą one wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób).
W rzadkich przypadkach u pacjentów otrzymujących ustekinumab zgłaszano alergiczne reakcje płucne i zapalenie płuc. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeśli wystąpią objawy, takie jak: kaszel, duszność i gorączka.
Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja alergiczna, lekarz prowadzący może zdecydować, że nie należy ponownie rozpoczynać stosowania leku IMULDOSA.
Zakażenia – mogą wymagać natychmiastowego leczenia. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeśli zauważy się którykolwiek z następujących objawów. - Zakażenia nosa lub gardła oraz przeziębienie występują często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób). - Zakażenia dolnych dróg oddechowych występują niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób). - Zapalenie tkanki podskórnej występuje niezbyt często (może wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób). - Półpasiec (rodzaj bolesnej wysypki z pęcherzami) występuje niezbyt często (może wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób).
Lek IMULDOSA może osłabiać zdolność zwalczania zakażeń. Niektóre zakażenia mogą być ciężkie i mogą obejmować zakażenia wywołane przez wirusy, grzyby, bakterie (w tym gruźlicę) lub pasożyty, w tym zakażenia występujące głównie u osób z osłabionym układem odpornościowym (zakażenia oportunistyczne). U pacjentów otrzymujących leczenie ustekinumabem zgłaszano oportunistyczne zakażenia mózgu (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych), płuc i oka.
Należy zwracać uwagę na objawy zakażenia podczas stosowania leku IMULDOSA. Należą do nich: - gorączka, objawy jak w grypie, nocne poty, utrata masy ciała - uczucie zmęczenia lub duszność; nieprzemijający kaszel - ucieplona, zaczerwieniona i bolesna skóra lub bolesna wysypka na skórze z pęcherzami - uczucie pieczenia w czasie oddawania moczu - biegunka - zaburzenia widzenia lub utrata wzroku - ból głowy, sztywność karku, wrażliwość na światło, nudności lub dezorientacja.
Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi prowadzącemu, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów zakażenia. Mogą to być objawy zakażeń, takich jak zakażenia dolnych dróg oddechowych, zakażenia skóry, półpasiec, lub zakażeń oportunistycznych, które mogą mieć ciężkie powikłania. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje jakiekolwiek zakażenie, które nie ustępuje lub nawraca. Lekarz może zdecydować o niestosowaniu leku IMULDOSA do czasu ustąpienia zakażenia. Należy także powiedzieć lekarzowi o otwartych ranach lub owrzodzeniach, które mogą być zakażone.
Złuszczanie skóry – zwiększone zaczerwienienie i złuszczanie skóry na dużej powierzchni ciała mogą być objawami łuszczycy erytrodermalnej lub złuszczającego zapalenia skóry, które są ciężkimi zmianami skórnymi. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.
Inne działania niepożądane Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób): - biegunka - nudności - wymioty - uczucie zmęczenia - zawroty głowy - ból głowy - świąd - ból pleców, mięśni lub stawów - ból gardła - zaczerwienienie i ból w miejscu wstrzyknięcia - zakażenie zatok.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób): - zakażenia zęba - drożdżakowe zakażenie pochwy - depresja - uczucie zatkania lub niedrożność nosa - krwawienia, zasinienie, stwardnienie, obrzęk i świąd w miejscu wstrzyknięcia - osłabienie - opadanie powieki i mięśni po jednej stronie twarzy (porażenie nerwu twarzowego lub porażenie „Bell’a”), które jest zwykle przemijające - zmiana obrazu łuszczycy z zaczerwienieniem oraz nowe drobne, żółte lub białe pęcherze na skórze, czasami z towarzyszącą gorączką (łuszczyca krostkowa) - złuszczanie skóry - trądzik.
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób): - zaczerwienienie i złuszczenie skóry na dużej powierzchni ciała, które może swędzieć lub boleć (złuszczające zapalenie skóry). Podobne objawy mogą czasem pojawić się jako naturalne zmiany rodzaju objawów łuszczycy (łuszczyca erytrodermalna) - zapalenie małych naczyń krwionośnych, które może prowadzić do wysypki skórnej z małymi, czerwonymi lub fioletowymi guzkami, gorączki lub bólu stawów (zapalenie naczyń).
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 osób): - pęcherze na skórze, które mogą być czerwone, swędzące i bolesne (pemfigoid pęcherzowy) - toczeń skórny lub zespół toczniopodobny (czerwona, uniesiona, łuszcząca się wysypka na obszarach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych, ewentualnie z bólami stawów).
Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek IMULDOSA
- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. - Przechowywać w lodówce (2°C-8°C). Nie zamrażać. - Przechowywać ampułkostrzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. - W razie potrzeby, poszczególne ampułkostrzykawki można przechowywać w oryginalnym pudełku w celu ochrony przed światłem, w temperaturze pokojowej do 30°C, maksymalnie przez okres do 30 dni. W miejscu przewidzianym na opakowaniu zewnętrznym należy zanotować datę pierwszego wyjęcia ampułkostrzykawki z lodówki i datę usunięcia. Data usunięcia nie może przekraczać terminu ważności wydrukowanego na opakowaniu zewnętrznym. Gdy strzykawka była przechowywana w temperaturze pokojowej (do 30°C) nie należy jej ponownie umieszczać w lodówce. Wyrzucić strzykawkę, jeśli nie zostanie zużyta w ciągu 30 dni przechowywania w temperaturze pokojowej, lub po terminie ważności, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. - Ampułkostrzykawek z lekiem IMULDOSA nie należy wstrząsać. Długie, energiczne wstrząsanie może doprowadzić do uszkodzenia leku.
Kiedy nie należy stosować tego leku - Po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie oraz pudełku po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. - Jeżeli płyn zmienił barwę, jest mętny lub można dostrzec obce cząsteczki pływające w roztworze (patrz punkt 6 „Jak wygląda lek IMULDOSA i co zawiera opakowanie”). - Jeżeli pacjent wie lub podejrzewa, że lek został poddany działaniu ekstremalnych temperatur (przypadkowemu zamrożeniu lub przegrzaniu). - Jeżeli opakowanie z lekiem zostało energicznie wstrząśnięte.
Lek IMULDOSA przeznaczony jest tylko do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki leku znajdujące się w strzykawkach należy wyrzucić. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek IMULDOSA - Substancją czynną leku jest ustekinumab. Każda ampułkostrzykawka zawiera 45 mg ustekinumabu w 0,5 ml roztworu. - Pozostałe składniki to: L-histydyna, L-histydyny chlorowodorek jednowodny, polisorbat 80 (E433), sacharoza i woda do wstrzykiwań.
Jak wygląda lek IMULDOSA i co zawiera opakowanie Lek IMULDOSA jest bezbarwnym do jasnożółtego, przezroczystym do lekko opalizującego roztworem. Lek jest dostarczany w tekturowym opakowaniu zawierającym pojedynczą dawkę leku w szklanej ampułkostrzykawce o pojemności 1 ml. Każda ampułkostrzykawka zawiera 45 mg ustekinumabu w 0,5 ml roztworu do wstrzykiwań.
Podmiot odpowiedzialny Accord Healthcare S.L.U. World Trade Center, Moll de Barcelona, s/n Edifici Est, 6a Planta 08039 Barcelona Hiszpania
Wytwórca Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. ul. Lutomierska 50 95-200 Pabianice Polska
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
AT / BE / BG / CY / CZ / DE / DK / EE / ES / FI / FR / HR / HU / IE / IS / IT / LT / LV / LU / MT / NL / NO / PL / PT / RO / SE / SI / SK Accord Healthcare S.L.U. Tel.: +34 93 301 00 64
EL Win Medica Α.Ε. Τηλ: +30 210 74 88 821
Data ostatniej aktualizacji ulotki: {MM/YYYY}.
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.