Szukaj apteki/leku
Szukam leku
Szukam apteki
Imnovid, 1 mg, kaps. twarde, 21 szt.
Producent
Celgene
Opakowanie
21 szt.
Postać
kaps. twarde
Dostępność
produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej
Dawkowanie
Doustnie. Dorośli. Pomalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Zalecana dawka początkowa pomalidonu to 4 mg raz na dobę w dniach od 1. do 14., w powtarzanych 21-dniowych cyklach. Zalecana dawka początkowa bortezomibu to 1,3 mg/m2 powierzchni ciała raz na dobę, dożylnie lub podskórnie, w dniach 1., 4., 8., 11. w cyklach 1-8 oraz w dniach 1., 8. w cyklu 9 i kolejnych. Zalecana dawka deksametazonu to 20 mg doustnie raz na dobę, w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9.,11.,12. w cyklach 1-8 oraz w dniach 1.,2.,8.,9. w cyklu 9 i kolejnych. Leczenie z zastosowaniem pomalidomidu w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem należy kontynuować do wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnych objawów toksyczności. Pomalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Zalecana dawka początkowa pomalidomidu wynosi 4 mg raz na dobę, w dniach od 1. do 21., w powtarzanych 28-dniowych cyklach. Zalecana dawka deksametazonu to 40 mg raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu leczenia. Dawkowanie kontynuuje się lub modyfikuje na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych. W przypadku progresji choroby należy zaprzestać leczenia. Modyfikacja dawkowania pomalidomidu. Neutropenia. ANC (bezwzględna liczba neutrofili) <0,5 x 109/l lub gorączka neutropeniczna (gorączka ≥38,5st.C i ANC <1 x 109/l): przerwać leczenie pomalidomidem i wykonywać CBC (morfologia krwi z rozmazem) raz w tygodniu; jeżeli ANC powróci do ≥1 x 109/l wznowić leczenie pomalidomidem w dawce o 1 mg mniejszej od dawki uprzednio stosowanej; jeżeli ANC ponownie zmniejszy się do <0,5 x 109/l przerwać leczenie pomalidomidem; jeżeli ANC powróci do ≥1 x 109/l wznowić leczenie pomalidomidem w dawce o 1 mg mniejszej od dawki uprzednio stosowanej. Trombocytopenia. Liczba płytek krwi <25 x 109/l: przerwać leczenie pomalidomidem i wykonywać CBC raz w tygodniu; jeżeli liczba płytek krwi powróci do ≥50 x 109/l wznowić leczenie pomalidomidem w dawce o 1 mg mniejszej od dawki uprzednio stosowanej; jeżeli liczba płytek krwi ponownie zmniejszy się do <25 x 109/l przerwać leczenie pomalidomidem; jeżeli liczba płytek krwi powróci do ≥50 x 109/l wznowić leczenie pomalidomidem w dawce o 1 mg mniejszej od dawki uprzednio stosowanej. Warunkiem rozpoczęcia nowego cyklu leczenia pomalidomidem jest liczba neutrofili ≥1 x 109/l oraz liczba płytek krwi ≥50 x 109/l. Wysypka. Wysypka 2 i 3 stopnia – rozważyć przerwanie lub zakończenie leczenia pomalidomidem. Wysypka 4 stopnia lub wysypka z powstawaniem pęcherzy (w tym obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, wysypka złuszczająca lub pęcherzowa bądź podejrzenie zespołu Stevensa-Johnsona, martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) – trwale zakończyć leczenie. W przypadku pozostałych działań niepożądanych 3. lub 4. stopnia, które oceniono jako związane z pomalidomidem, leczenie należy przerwać na resztę cyklu i wznowić w następnym stosując dawkę o 1 mg mniejszą od dawki uprzednio stosowanej, jeśli działania niepożądane zmniejszyły się do ≤2. stopnia. Jeśli działania niepożądane występują po zmniejszeniu dawki do 1 mg, należy zakończyć podawanie pomalidomidu. Jeśli z pomalidomidem podawane są silne inhibitory CYP1A2 (np. cyprofloksacyna, enoksacyna i fluwoksamina), należy zmniejszyć dawkę pomalidomidu o 50%. Wytyczne dotyczące przerywania leczenia i zmniejszania dawki bortezomibu w przypadku wystąpienia związanych z nim działań należy odnaleźć w ChPL bortezomidu. Modyfikacja dawkowania deksametazonu. Dyspepsja 1-2. stopnia: utrzymać dawkę deksametazonu i zastosować leczenie antagonistami receptorów H2 lub odpowiednikiem; jeśli objawy nie ustępują, obniżyć dawkę deksametazonu o jeden poziom. Dyspepsja ≥3. stopnia: przerwać podawanie deksametazonu do momentu uzyskania kontroli nad objawami; po wznowieniu leczenia dodać antagonistę receptora H2 lub odpowiednik i obniżyć dawkę deksametazonu o jeden poziom. Obrzęk ≥3. stopnia: w razie potrzeby zastosować leki diuretyczne i obniżyć dawkę deksametazonu o jeden poziom. Splątanie lub wahania nastroju ≥2. stopnia: przerwać podawanie deksametazonu do momentu ustąpienia objawów; po wznowieniu leczenia obniżyć dawkę deksametazonu o jeden poziom. Osłabienie mięśni ≥2. stopnia: przerwać podawanie deksametazonu do momentu osłabienia mięśni ≤1. stopnia; po wznowieniu leczenia obniżyć dawkę deksametazonu o jeden poziom. Hiperglikemia ≥3. stopnia: obniżyć dawkę deksametazonu o jeden poziom; w razie konieczności zastosować insulinę lub doustne leki hipoglikemizujące. Ostre zapalenie trzustki: przerwać leczenie deksametazonem. Inne działania niepożądane ≥3 stopnia związane z deksametazonem: zaprzestać podawania deksametazonu do momentu złagodzenia działań niepożądanych do ≤2. stopnia; wznowić leczenie w dawce obniżonej o jeden poziom. Obniżenie poziomów dawkowania deksametazonu (w dniach 1., 8., 15. i 22., każdego 28-dniowego cyklu leczenia) - wiek ≤75 lat: dawka początkowa - 40 mg, poziom dawki 1 - 20 mg, poziom dawki 2 - 10 mg; wiek >75 lat: dawka początkowa - 20 mg, poziom dawki 1 - 12 mg, poziom dawki 2 - 8 mg. Należy zakończyć leczenie deksametazonem, jeśli pacjent w wieku ≤75 lat nie toleruje dawki 10 mg lub jeśli pacjent w wieku >75 lat nie toleruje dawki 8 mg. Dzieci i młodzież. Oprócz dopuszczonych wskazań badano zastosowanie pomalidomidu u dzieci w wieku od 4 do 18 lat, u których doszło do nawrotu albo progresji guza mózgu, jednak wyniki tych badań nie pozwoliły stwierdzić, że korzyści takiego zastosowania przeważają nad zagrożeniami. Brak wskazań do stosowania pomalidomidu u dzieci w wieku 0-17 lat w szpiczaku mnogim. Szczególne grupy pacjentów. U osób w podeszłym wieku nie jest wymagane dostosowanie dawki pomalidomidu; u osób w wieku >75 lat dawka początkowa deksametazonu wynosi w skojarzeniu z pomalidomidem i bortezomibem 10 mg raz na dobę w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. każdego 21-dniowego cyklu; 10 mg raz na dobę w dniach 1., 2. ,8. i 9. każdego 21-dniowego cyklu. U osób w wieku >75 lat dawka początkowa deksametazonu wynosi w skojarzeniu z pomalidomidem 20 mg raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22., każdego 28-dniowego cyklu leczenia. U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby (zgodnie z klasyfikacją Childa-Pugha), nie jest konieczne dostosowanie dawki początkowej pomalidomidu (zachować ostrożność i starannie monitorować stan pacjentów w celu wykrycia działań niepożądanych, a w razie potrzeby należy zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie pomalidomidem). Pacjenci, u których całkowite stężenie bilirubiny w osoczu wynosi >1,5 x GGN byli wyłączeni z badań klinicznych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki pomalidomidu. W dniu, w którym pacjent jest poddawany hemodializie, pomalidomid należy przyjąć po hemodializie. Sposób podania. Lek należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać, należy je połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Lek można przyjmować z pokarmem lub bez pokarmu. W przypadku pominięcia dawki w dniu, kiedy powinna zostać przyjęta, należy przyjąć kolejną dawkę o wyznaczonej porze następnego dnia; nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Zastosowanie
W skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem w leczeniu dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia zawierający lenalidomid. W skojarzeniu z deksametazonem w leczeniu dorosłych pacjentów z nawrotowym i opornym szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej 2 schematy leczenia, obejmujące zarówno lenalidomid i bortezomib, i u których w trakcie ostatniego leczenia nastąpiła progresja choroby.
