logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Immunine 600 j.m. proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf. 1 zestaw

        Immunine, 600 j.m., proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf., 1 zestaw

        Immunine
        600 j.m., proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf., 1 zestaw
        • 1200 j.m., 1 zestaw, proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf.
        Producent

        Takeda Pharma

        Opakowanie

        1 zestaw

        Postać

        proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Dawkowanie

        Dożylnie. Dorośli i dzieci w wieku 12 starsi. Dawka oraz czas trwania leczenia substytucyjnego zależą od ciężkości niedoboru czynnika IX, od umiejscowienia i rozległości krwawienia oraz od stanu klinicznego pacjenta. 1 j.m. czynnika IX jest równoważna zawartości czynnika IX w 1 ml prawidłowego ludzkiego osocza. Leczenie doraźne. Obliczenie wymaganej dawki czynnika IX opiera się na danych empirycznych, że 1 j.m. czynnika IX na kg masy ciała podnosi aktywność czynnika IX w osoczu o 1,1% aktywności prawidłowej u pacjentów w wieku 12 lat i starszych. Dawkę ustala się na podstawie następującego wzoru: wymagana liczba jednostek = masa ciała (kg) x pożądany wzrost czynnika IX (%) (j.m./dl) x 0,9. Dawkę i częstość podawania należy zawsze ustalać zależnie od skuteczności klinicznej w indywidualnym przypadku. Preparaty czynnika IX rzadko wymagają podania więcej niż raz na dobę. Gdy nastąpi wczesny wylew krwi do stawu, krwawienie do mięśni lub z jamy ustnej wymagany poziom czynnika IX powinien wynosić 20–40 j.m./dl, wtedy wlew leku należy ponawiać co 24 h, zaś terapia powinna trwać co najmniej 1 dzień, aż do ustąpienia krwawienia ocenianego przez ustąpienie bólu lub zagojenia rany. Gdy nastąpi bardziej nasilony wylew krwi do stawu, mięśni lub krwiak wymagany poziom czynnika IX powinien wynosić 30–60 j.m./dl, wtedy wlew leku należy ponawiać co 24 h przez 3-4 dni lub dłużej, aż do ustąpienia bólu lub niesprawności. Gdy nastąpi krwotok zagrażający życiu wymagany poziom czynnika IX powinien wynosić 60–100 j.m./dl, wtedy wlew leku należy ponawiać co 8–24 h, aż ustąpi zagrożenie. Podczas drobnego zabiegu chirurgicznego, w tym ekstrakcji zęba poziom czynnika IX powinien wynosić 30–60 j.m./dl wtedy wlew leku należy ponawiać co 24 h, zaś terapia powinna trwać przynajmniej 1 dzień, aż do zagojenia rany. Podczas dużego zabiegu chirurgicznego wymagany poziom czynnika IX powinien wynosić 80–100 j.m./dl (przed i po operacji), wtedy wlew leku należy ponawiać co 8-24 h aż do właściwego zagojenia się rany, a następnie kontynuować terapię przez co najmniej 7 kolejnych dni, aby utrzymać aktywność czynnika IX na poziomie 30% do 60%. Leczenie profilaktyczne. W długotrwałej profilaktyce krwawień u pacjentów z ciężką postacią hemofilii B, zazwyczaj stosowane dawki wynoszą 20-40 j.m. czynnika IX/ kg masy ciała w odstępach co 3-4 dni. W niektórych przypadkach, zwłaszcza u młodszych pacjentów, konieczne może być skrócenie odstępu pomiędzy dawkami lub podanie wyższych dawek. W trakcie leczenia zaleca się odpowiednie oznaczanie poziomów czynnika IX, aby dobrać podawaną dawkę i częstotliwość powtarzanych infuzji. W szczególności w przypadku dużych zabiegów chirurgicznych niezbędne jest precyzyjne monitorowanie leczenia substytucyjnego poprzez analizę krzepnięcia (aktywność czynnika IX). Dzieci w wieku od 6 do 12 lat. Dostępne dane kliniczne nie są wystraczające, aby podać zalecenia dotyczące dawkowania w tej grupie wiekowej. Sposób podania. Zaleca się, aby nie podawać więcej niż 2 ml na minutę.

        Zastosowanie

        Leczenie i profilaktyka krwawień u pacjentów z hemofilią B (wrodzonym niedoborem czynnika IX). Lek jest wskazany do stosowania we wszystkich grupach wiekowych, od dzieci w wieku powyżej 6 lat do osób dorosłych. Brak jest wystarczających danych, aby zalecać stosowanie preparatu u dzieci poniżej 6 rż.

        Treść ulotki

        1. Co to jest IMMUNINE i w jakim celu się go stosuje

        IMMUNINE jest koncentratem ludzkiego IX czynnika krzepnięcia krwi. Uzupełnia on niedobory
        czynnika IX, którego brak lub który nie funkcjonuje prawidłowo w hemofilii B. Hemofilia B jest
        związaną z płcią, dziedziczną wadą krzepnięcia krwi, spowodowaną zmniejszonym poziomem
        czynnika IX krzepnięcia krwi. Prowadzi to do ciężkich krwawień do stawów, mięśni i organów
        wewnętrznych, zarówno samorzutnie jak i w następstwie urazu przypadkowego lub chirurgicznego.

        Podanie IMMUNINE czasowo koryguje niedobór czynnika IX i zmniejsza skłonność do krwawień.
        IMMUNINE stosuje się w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z wrodzoną hemofilią B.

        IMMUNINE jest wskazany do stosowania we wszystkich grupach wiekowych, od dzieci starszych niż
        6 lat do osób dorosłych.
        Nie ma wystarczających danych zalecających stosowanie IMMUNINE u dzieci poniżej 6 lat.
        2. Informacje ważne przed zastosowaniem IMMUNINE

        Kiedy nie stosować IMMUNINE
        - jeśli pacjent ma uczulenie na ludzki IX czynnik krzepnięcia lub którykolwiek z pozostałych
          składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
        - jeśli u pacjenta występuje uczulenie na heparynę lub nieprawidłowe zmniejszenie liczby
          komórek krwi związanych z powstawaniem skrzepów krwi, które jest spowodowane
          podawaniem heparyny (małopłytkowość indukowana heparyną).

        Po zastosowaniu odpowiedniego leczenia tych stanów, IMMUNINE należy podawać wyłącznie
        w krwawieniach zagrażających życiu.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania IMMUNINE należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

        Jeśli wystąpią reakcje alergiczne:
        W rzadkich przypadkach istnieje możliwość wystąpienia nagłej ciężkiej reakcji alergicznej (reakcji
        anafilaktycznej) na IMMUNINE.

        W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów należy natychmiast przerwać
        wlew i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Objawy te mogą być objawami wstrząsu
        anafilaktycznego i wymagają natychmiastowego leczenia jak w nagłych wypadkach:
        • zaczerwienienie skóry,
        • wysypka,
        • powstawanie pręg na skórze (pokrzywka),
        • swędzenie na całym ciele,
        • obrzęk warg i języka,
        • trudności w oddychaniu / bezdech,
        • trudności we wdychaniu i (lub) wydychaniu spowodowane zwężeniem dróg oddechowych
          (świszczący oddech),
        • uczucie ucisku w klatce piersiowej,
        • ogólna niedyspozycja,
        • zawroty głowy,
        • spadek ciśnienia krwi,
        • utrata przytomności.

        Jeśli wymagane jest monitorowanie leczenia:
        • Lekarz prowadzący będzie regularnie przeprowadzał badania krwi, aby upewnić się, że aktualna
          dawka jest odpowiednia i że jest dostarczana wystarczająca ilość czynnika IX.
        • W celu rozpoznania możliwych powikłań, lekarz będzie szczególnie kontrolować:
           o   jeśli pacjent przejmuje wysokie dawki IMMUNINE.
           o   jeśli u pacjenta występuje podatność na zakrzepicę. W takim przypadku pacjent
                będzie otrzymywał również mniejsze dawki czynnika IX, substancji czynnej
                IMMUNINE.

        Gdy krwawienie się utrzymuje:
        • Jeśli krwawienia nie udaje się opanować za pomocą IMMUNINE, należy natychmiast
          poinformować lekarza. U pacjenta mogły wytworzyć się inhibitory czynnika IX. Inhibitory
          czynnika IX są to przeciwciała pojawiające się we krwi, które przeciwdziałają efektom czynnika
          IX. Zmniejsza to skuteczność czynnika IX w opanowywaniu krwawienia. Lekarz przeprowadzi
          niezbędne badania potwierdzające ten fakt.
        • Istnieje prawdopodobny związek pomiędzy pojawianiem się inhibitorów czynnika IX
          i reakcjami alergicznymi. Pacjenci z inhibitorami czynnika IX mogą podlegać zwiększonemu
          ryzyku nagłej i ciężkiej reakcji alergicznej (anafilaksji). Dlatego pacjenci, u których występują
          reakcje alergiczne, powinni być poddani ocenie na obecność inhibitora.

        Należy powiedzieć lekarzowi o chorobach wątroby lub serca, a także o przebytych niedawno dużych
        zabiegach chirurgicznych, ponieważ istnieje zwiększone ryzyko powikłań związanych z krzepnięciem
        krwi (koagulacją).

        Informacje dotyczące bezpieczeństwa w odniesieniu do czynników zakaźnych
        Kiedy leki są wytwarzane z ludzkiej krwi lub osocza, podejmowane są określone środki zapobiegania
        przenoszeniu zakażeń na pacjentów. Obejmują one:

        • dokładną selekcję dawców krwi i osocza, aby upewnić się, że ci, którzy są w grupie ryzyka
          nosicielstwa infekcji są wykluczeni,
        • sprawdzanie pojedynczych próbek oddanej krwi i puli zebranego osocza pod kątem
          wirusów/zakażeń,
        • włączenie do procesu przetwarzania krwi lub osocza procedur, które inaktywują lub usuwają
          wirusy.

        Pomimo takich środków, kiedy podawane są leki wytwarzane z ludzkiej krwi lub osocza nie można
        całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia zakażenia. Dotyczy to również nieznanych lub nowo
        odkrytych wirusów i innych rodzajów zakażeń.

        Podejmowane środki uważane są za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak ludzki wirus
        niedoboru odporności (HIV), wirus zapalenia wątroby typu B i wirus zapalenia wątroby typu C oraz
        bezotoczkowego wirusa zapalenia wątroby typu A.

        Podejmowane środki mogą mieć ograniczoną wartość wobec wirusów bezotoczkowych, takich jak
        parwowirus B19 [wirus, który wywołuje zaczerwienienie skóry (rumień zakaźny)].

        Zakażenie parwowirusem B19 może być groźne u kobiet w ciąży (zakażenie płodu) i u osób
        z osłabionym układem odpornościowym lub u osób z niektórymi typami niedokrwistości (np.
        sferocytoza wrodzona lub anemia hemolityczna).

        U pacjentów przyjmujących regularnie lub wielokrotnie produkty otrzymywane z ludzkiego osocza,
        lekarz może zalecić rozważenie szczepienia przeciwko zapaleniu wątroby typu A i B.

        Zdecydowanie zaleca się, aby przy każdorazowym podaniu IMMUNINE odnotować nazwę i numeru
        serii produktu, w celu zachowania informacji o użytych seriach leku.

        Dzieci
        Brak jest wystarczających danych, aby zalecać stosowanie IMMUNINE u dzieci w wieku poniżej
        6 roku życia.

        IMMUNINE a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

        Nie są znane żadne interakcje IMMUNINE z innymi produktami leczniczymi.

        Ciąża i karmienie piersią

        Hemofilia B występuje u kobiet bardzo rzadko. Dlatego dane dotyczące stosowania IMMUNINE
        w okresie ciąży i karmienia piersią nie są dostępne.

        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lekarz zdecyduje, czy można
        zastosować IMMUNINE w okresie ciąży lub podczas karmienia piersią.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Nie obserwowano żadnego wpływu na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

        IMMUNINE zawiera sodu chlorek i sodu cytrynian.

        IMMUNINE 600 IU zawiera 20 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce.
        Odpowiada to 1% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
        3. Jak stosować IMMUNINE

        Leczenie powinno być rozpoczęte i nadzorowane przez lekarza posiadającego doświadczenie
        w leczeniu hemofilii B.

        Lekarz ustali odpowiednią dawkę dla pacjenta. Obliczy ją uwzględniając indywidualne
        zapotrzebowanie. Jeśli pacjent ma wrażenie, że działanie IMMUNINE jest niewystarczające lub zbyt
        silne, powinien poinformować o tym lekarza.

        Stosowanie u dzieci
        Brak jest wystarczających danych, aby zalecić stosowanie leku IMMUNINE u dzieci w wieku poniżej
        6 lat.

        Monitorowanie leczenia przez lekarza
        Lekarz przeprowadzi odpowiednie badania laboratoryjne w regularnych odstępach czasu, aby upewnić
        się, że we krwi pacjenta znajduje się wystarczająca ilość czynnika IX. Jest to szczególnie ważne
        w przypadku dużych zabiegów chirurgicznych lub zagrażających życiu krwawień

        Pacjenci z wytworzonymi inhibitorami
        Jeśli czynnik IX nie osiąga oczekiwanego poziomu we krwi pomimo podania odpowiedniej dawki lub
        jeśli krwawienie nie ustaje, mogą być obecne inhibitory. Lekarz sprawdzi obecność inhibitorów
        stosując właściwe badania. W przypadku wytworzenia inhibitora należy skontaktować się ze
        specjalistycznym ośrodkiem leczenia hemofilii.

        Jeśli u pacjenta wytworzyły się inhibitory czynnika IX, będzie on prawdopodobnie wymagał
        większych ilości IMMUNINE do opanowywania krwawienia. Jeśli mimo to nie udaje się opanować
        krwawienia, lekarz może rozważyć zastosowanie alternatywnego produktu. Bez konsultacji
        z lekarzem nie należy zwiększać dawkowania IMMUNINE w celu opanowania krwawienia.

        Częstotliwość podawania
        Lekarz wyjaśni pacjentowi, jak często i w jakich odstępach ma być podawany IMMUNINE. Lekarz
        ustali to indywidualnie, zależnie od odpowiedzi pacjenta na IMMUNINE.

        Droga i (lub) sposób podawania
        IMMUNINE należy podawać powoli do żyły (dożylnie) po przygotowaniu roztworu użyciem
        załączonego rozpuszczalnika.

        Leku IMMUNINE nie wolno mieszać z innymi lekami przed podaniem. Może mieć to niekorzystny
        wpływ na skuteczność i bezpieczeństwo leku.

        Należy ściśle stosować się do wskazówek lekarza.

        Szybkość podawania należy dostosować do poziomu komfortu pacjenta i nie powinna przekraczać
        2 ml na minutę.

        • Należy używać wyłącznie załączonych zestawów do podawania. W przypadku zastosowania
          innych zestawów do wstrzykiwań, IMMUNINE może przylgnąć do wewnętrznych powierzchni
          zestawu, co może prowadzić do niewłaściwego dawkowania.
        • Jeżeli przez wspólny dostęp żylny podawane są także inne leki, przed i po infuzji IMMUNINE
          należy przepłukać wspólny dostęp żylny właściwym roztworem, np. roztworem soli
          fizjologicznej.
        • IMMUNINE należy odtworzyć bezpośrednio przed podaniem, a następnie roztwór niezwłocznie
          zużyć (produkt nie zawiera środków konserwujących). Infuzję należy przeprowadzić w ciągu
          3 godzin od odtworzenia.
        • Roztwór do wstrzykiwań jest przejrzysty lub lekko mleczny (opalizujący). Nie stosować, jeśli
          roztwór jest bardziej mętny lub zawiera widoczne cząstki.
        • Wszelkie resztki niewykorzystanego rozpuszczonego produktu należy usunąć w sposób zgodny
          z lokalnymi przepisami.

        Rozpuszczanie proszku w celu przygotowania roztworu do wstrzykiwań
        Należy zadbać, aby roztwór przygotowywać w warunkach tak czystych i sterylnych jak to możliwe!
        1. Ogrzać zamkniętą fiolkę z gumowym korkiem zawierającą rozpuszczalnik (wodę do
            wstrzykiwań) do temperatury pokojowej (max. 37°C).
        2. Usunąć ochronne wieczka z fiolek z gumowymi korkami zawierających proszek
            i rozpuszczalnik (fig. A) i oczyścić powierzchnie gumowych korków obu fiolek.
        3. Przekręcić i ściągnąć osłonkę ochronną z krótszego końca igły dwustronnej (fig. B). Wkłuć
            odsłoniętą igłę w gumowy korek fiolki z rozpuszczalnikiem (fig. C).
        4. Usunąć osłonkę z drugiego końca igły dwustronnej, uważając, aby nie dotknąć odsłoniętego
            końca igły.
        5. Odwrócić fiolkę z rozpuszczalnikiem nad fiolkę z proszkiem i przebić końcem igły gumowy
            korek fiolki z proszkiem (fig.D). Próżnia wciągnie rozpuszczalnik do fiolki z proszkiem.
        6. Gdy cały rozpuszczlanik przepłynie do fiolki z proszkiem, rozłączyć obie fiolki, wyciągając igłę
            dwustronną z fiolki z proszkiem (fig. E). Fiolkę z proszkiem lekko obracać w celu
            przyspieszenia rozpuszczania proszku.
        7. Po całkowitym rozpuszczeniu proszku wkłuć igłę odpowietrzającą (fig. F), powstała piana
            opadnie. Następnie usunąć igłę odpowietrzającą.

        Podawanie roztworu we wstrzyknięciu / infuzji
        Należy zadbać, aby roztwór przygotowywać w warunkach tak czystych i sterylnych jak to możliwe!
        1. Przekręcić i ściągnąć osłonkę ochronną z jednego końca załączonej igły z filtrem i dołączyć igłę
            do sterylnej strzykawki jednorazowego użytku. Pobrać roztwór z fiolki do strzykawki (fig. G)
        2. Odłączyć igłę z filtrem od strzykawki i powoli (maksymalna szybkość podawania 2 ml/min)
            wstrzykiwać roztwór dożylnie używając załączonego zestawu do infuzji (lub załączonej
            jednorazowej igły).

        Przy podawaniu w postaci infuzji należy używać jednorazowego zestawu do infuzji z odpowiednim
        filtrem.

        Czas trwania leczenia
        Zazwyczaj jest wymagane stosowanie IMMUNINE przez całe życie.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki IMMUNINE
        Należy poinformować lekarza. Nie odnotowano objawów przedawkowania czynnika IX.

        Pominięcie zastosowania IMMUNINE
        • Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
        • Należy natychmiast przyjąć kolejną dawkę i kontynuować podawanie w regularnych odstępach
          wg zaleceń lekarza.

        Przerwanie stosowania IMMUNINE
        Bez konsultacji z lekarzem nie należy podejmować decyzji o przerwaniu stosowania IMMUNINE.
        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.4. Możliwe działania niepożądane

        Podobnie jak wszystkie leki, IMMUNINE może wywołać działania niepożądane, chociaż nie
        u każdego one wystąpią. Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią
        jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub
        farmaceutę.

        W przypadku wystąpienia następujących ciężkich działań niepożądanych należy pilnie zwrócić
        się o poradę medyczną:
        • niebezpieczne rekcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne). W przypadku wystąpienia
          któregokolwiek z poniższych objawów należy natychmiast przerwać wlew i niezwłocznie
          skontaktować się z lekarzem. Należy być szczególnie czujnym w przypadku wykrytej we krwi
          obecności inhibitora.
            • zaczerwienienie skóry
            • wysypka
            • powstawanie pręg na skórze (pokrzywka)
            • swędzenie na całym ciele
            • obrzęk warg i języka
            • trudności w oddychaniu / bezdech
            • trudności we wdychaniu i (lub) wydychaniu spowodowane zwężeniem dróg
               oddechowych (świszczący oddech)
            • uczucie ucisku w klatce piersiowej
            • ogólna niedyspozycja
            • zawroty głowy
            • spadek ciśnienia krwi
            • utrata przytomności
        • nagle pojawiający się obrzęk skóry lub błon śluzowych z lub bez trudności w połykaniu lub
          oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy)
        • tworzenie się skrzepów krwi w drobnych naczyniach krwionośnych całego ciała (rozsiane
          wykrzepiania śródnaczyniowe (DIC))
        • zawał serca (zawał mięśnia sercowego)
        • szybkie bicie serca (tachykardia)
        • spadek ciśnienia tętniczego krwi (niedociśnienie)
        • skrzepy krwi (epizody zakrzepowo-zatorowe)
        • zamknięcie naczynia przez skrzep krwi (np. zator tętnicy płucnej, zakrzepica żylna, zakrzepica
          tętnic, zakrzepica tętnicy mózgu)
        • nagłe zaczerwienienie twarzy
        • trudności z wdychaniem i (lub) wydychaniem spowodowane zwężeniem dróg oddechowych
          (świszczący oddech)
        • trudności w oddychaniu (duszność)
        • zaburzenie nerek z objawami takimi jak obrzęk powiek, twarzy i dolnych części nóg, razem ze
          wzrostem masy ciała i utratą białek z moczem (zespół nerczycowy)

        U pacjentów, u których wykryto inhibitory we krwi może występować szczególnie ryzyko
        wystąpienia stanu zwanego chorobą posurowiczą. W przypadku wystąpienia któregokolwiek
        z poniższych objawów należy natychmiast przerwać wlew i niezwłocznie skontaktować się
        z lekarzem:
        • wysypka
        • świąd
        • bóle stawów (artralgia), szczególnie palców rąk i nóg
        • gorączka
        • obrzęk węzłów chłonnych (powiększenie węzłów chłonnych)
        • spadek ciśnienia krwi (niedociśnienie)
        • powiększenie śledziony (splenomegalia)

        Inne działania niepożądane

        Działania niepożądane z częstością niezbyt częstą (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)
        • podrażnienie gardła i ból gardła oraz kaszel (suchy)
        • wysypka i swędzenie (pokrzywka)
        • gorączka

        Działania niepożądane z częstością nieznaną (nie można oszacować częstości na podstawie
        dostępnych danych)
        • ból głowy
        • niepokój
        • mrowienie
        • mdłości (nudności)
        • wymioty
        • pokrzywka na całym ciele
        • dreszcze
        • reakcje nadwrażliwości
        • pieczenie i kłucie w miejscu podania
        • senność
        • nagłe zaczerwienienie twarzy
        • ucisk w klatce piersiowej

        Następujące działania niepożądane były obserwowane przy stosowaniu produktów z tej samej
        grupy:
        Nieprawidłowe lub zmniejszone czucie (parestezja).

        Zgłaszanie działań niepożądanych

        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
        bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
        Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
        Al. Jerozolimskie 181 C
        02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.
        5. Jak przechowywać IMMUNINE

        Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie po EXP. Termin
        ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C). Nie zamrażać.
        Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym, w celu ochrony przed światłem.

        W trakcie podanego okresu ważności, IMMUNINE można przechowywać w temperaturze do 25°C
        włącznie. Jednak, jest to ograniczone tylko do 3 miesięcy. Początek i koniec okresu przechowywania
        w temperaturze pokojowej (do 25°C) należy odnotować na zewnętrznym opakowaniu produktu.
        IMMUNINE musi być zużyty w ciągu tych 3 miesięcy. Po zakończeniu tego okresu nie wolno
        ponownie umieszczać IMMUNINE w lodówce, lecz należy go natychmiast zużyć lub wyrzucić.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.
        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera IMMUNINE

        Proszek
        • Substancją czynną jest ludzki IX czynnik krzepnięcia krwi. 1 fiolka z proszkiem do
          sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 600 j.m. ludzkiego IX czynnika krzepnięcia
          krwi.
          Po odtworzeniu w 5 ml wody do wstrzykiwań, 1 ml roztworu zawiera w przybliżeniu 120 j.m.
          ludzkiego IX czynnika krzepnięcia.
        • Pozostałe składniki to sodu chlorek i sodu cytrynian.

        Rozpuszczalnik
        • Woda do wstrzykiwań

        Jak wygląda IMMUNINE i co zawiera opakowanie

        IMMUNINE jest białym lub leko żółtym proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Po
        odtworzeniu w załączonym rozpuszczalniku (woda do wstrzykiwań) roztwór jest przejrzysty lub lekko
        mleczny (opalizujący). Nie stosować produktu w przypadku stwierdzenia obecności cząstek stałych,
        zmiany zabarwienia lub zmętnienia roztworu.

        Wielkość opakowania: 1 x 600 j.m.

        Każde opakowanie zawiera:
        - 1 fiolka z IMMUNINE 600 IU
        - 1 fiolka z 5 ml wody do wstrzykiwań
        - 1 igła dwustronna
        - 1 igła odpowietrzająca
        - 1 igła z filtrem
        - 1 igła jednorazowego użytku
        - 1 strzykawka jednorazowego użytku (5 ml)
        - 1 zestaw do infuzji

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

        Podmiot odpowiedzialny
        Takeda Pharma Sp. z o.o.
        ul. Prosta 68
        00-838 Warszawa

        Wytwórca
        Takeda Manufacturing Austria AG
        Industriestrasse 67
        1221 Wiedeń
        Austria

        Numer Pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 14541

        Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
        Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

        Austria, Bułgaria, Czechy, Estonia, Niemcy, Łotwa, Litwa, Norwegia, Polska, Portugalia, Rumunia,
        Słowacja, Słowenia, Hiszpania, Szwecja: Immunine
        Włochy: Fixnove

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 08/2022

        --------------------------------------------------------------------------------------------------------------
        Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

        Dawkowanie i sposób podawania

        Leczenie należy rozpocząć pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu hemofilii.

        Dawkowanie
        Dawka oraz czas trwania leczenia substytucyjnego zależą od ciężkości niedoboru czynnika IX, od
        umiejscowienia i rozległości krwawienia oraz od stanu klinicznego pacjenta.

        Liczba podawanych jednostek czynnika IX wyrażana jest w jednostkach międzynarodowych (j.m.),
        które odnoszą się do aktualnego wzorca WHO dla produktów czynnika IX. Aktywność czynnika IX
        w osoczu wyrażana jest albo jako procent (względem osocza prawidłowego), albo w jednostkach
        międzynarodowych (względem międzynarodowego wzorca dla koncentratów czynnika IX w osoczu).

        Jedna jednostka międzynarodowa (j.m.) czynnika IX jest równoważna zawartości czynnika IX
        w jednym ml prawidłowego ludzkiego osocza.

        Leczenie doraźne
        Obliczenie wymaganej dawki czynnika IX opiera się na danych empirycznych, że 1 jednostka
        międzynarodowa (j.m.) czynnika IX na kg masy ciała podnosi aktywność czynnika IX w osoczu
        o 1,1% aktywności prawidłowej u pacjentów w wieku 12 lat i starszych.

        Wymagana dawka jest ustalana przy użyciu następującego wzoru:

        Wymagana liczba
        jednostek                  = masa ciała (kg) x pożądany wzrost czynnika IX (%) (j.m./dl) x 0,9

        Dawkę i częstość podawania należy zawsze ustalać zależnie od skuteczności klinicznej
        w indywidualnym przypadku. Preparaty czynnika IX rzadko wymagają podania więcej niż raz na
        dobę.

        W razie wystąpienia następujących przypadków krwawień aktywność czynnika IX nie powinna
        spadać poniżej podanego poziomu aktywności w osoczu (w % normy lub w j.m./dl)
        w odpowiadającym przedziale czasu.

        Poniższą tabelę można użyć jako wskazówkę przy ustalaniu dawkowania w wypadku krwawienia lub
        zabiegu chirurgicznego:

        ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
        Stopień krwawienia/             Wymagany poziom czynnika     Częstotliwość dawkowania
        Rodzaj zabiegu                      IX (w % normy) (j.m./dl)         (godziny)/
        chirurgicznego                                                                           Czas trwania leczenia (dni)
        ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
        Krwawienie
        ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

        Wczesny wylew krwi do            20–40                                          Ponawiać wlew co 24 godziny. Co
        stawu, krwawienie do mięśni                                                        najmniej 1 dzień, aż do ustąpienia
        lub z jamy ustnej                                                                        krwawienia ocenianego przez
                                                                                                         ustąpienie bólu lub zagojenia rany.
        ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
        Bardziej nasilony wylew krwi     30–60                                         Powtarzać wlewy co 24 godziny
        do stawu, mięśni lub krwiak                                                        przez 3-4 dni lub dłużej, aż do
                                                                                                        ustąpienia bólu lub niesprawności.
        ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
        Krwotok zagrażający życiu        60–100                                        Powtarzać wlewy co 8–24 godzin,
                                                                                                         aż ustąpi zagrożenie.
        ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
        Leczenie chirurgiczne
        ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
        Drobny zabieg chirurgiczny      30–60                                           Co 24 godziny, przynajmniej
        w tym ekstrakcja zęba                                                                 1 dzień, aż do zagojenia rany.
        ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
        Duży zabieg chirurgiczny         80–100                                          Powtarzać wlewy co 8–24 godzin
                                                    (przed i po operacji)                         aż do właściwego zagojenia się
                                                                                                          rany, a następnie kontynuować
                                                                                                          terapię przez co najmniej
                                                                                                          7 kolejnych dni, aby utrzymać
                                                                                                          aktywność czynnika IX na
                                                                                                          poziomie 30% do 60%.
        ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

        Leczenie profilaktyczne
        W długotrwałej profilaktyce krwawień u pacjentów z ciężką postacią hemofilii B, zazwyczaj
        stosowane dawki wynoszą 20 do 40 j.m. czynnika IX/ kg masy ciała w odstępach co 3 do 4 dni.

        W niektórych przypadkach, zwłaszcza u młodszych pacjentów, konieczne może być skrócenie odstępu
        pomiędzy dawkami lub podanie wyższych dawek.

        W trakcie leczenia zaleca się odpowiednie oznaczanie poziomów czynnika IX, aby dobrać podawaną
        dawkę i częstotliwość powtarzanych infuzji. W szczególności w przypadku dużych zabiegów
        chirurgicznych niezbędne jest precyzyjne monitorowanie leczenia substytucyjnego poprzez analizę
        krzepnięcia (aktywność czynnika IX). Indywidualni pacjenci mogą różnić się w odpowiedzi na
        czynnik IX, osiągając różne poziomy odzyskania in vivo i wykazując różne okresy półtrwania.

        Dzieci i młodzież
        W oparciu o dostępne dane kliniczne, zalecenia dotyczące stosowania u pacjentów pediatrycznych
        mogą odnosić się do pacjentów w wieku od 12 do 18 lat. W grupie wiekowej od 6 do 12 lat dostępne
        dane kliniczne nie są wystarczające, aby podać zalecenia dotyczące dawkowania.

        Działania niepożądane

        Szczególne grupy pacjentów
        Stosowanie IMMUNINE było oceniane u dzieci i młodzieży z hemofilią B. Bezpieczeństwo
        stosowania było podobne jak u osób dorosłych stosujących IMMUNINE.

        Ocena stosowania IMMUNINE była przedmiotem dwóch badań obserwacyjnych u dzieci w wieku do
        6 lat oraz osób w wieku 0-64 lat z hemofilią B. Bezpieczeństwo stosowania u dzieci w wieku do 6 lat
        było podobne jak u dzieci powyżej 6 roku życia oraz osób dorosłych stosujących IMMUNINE.
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026