logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Hydroxyurea medac 500 mg kaps. twarde 100 szt.

        Hydroxyurea medac, 500 mg, kaps. twarde, 100 szt.

        Hydroxyurea medac
        500 mg, kaps. twarde, 100 szt.
        Producent

        medac

        Opakowanie

        100 szt.

        Postać

        kaps. twarde

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        105.29

        Dawkowanie

        Doustnie. Leczenie powinno być prowadzone przez lekarza z doświadczeniem w dziedzinie onkologii lub hematologii. Dawkowanie opiera się na rzeczywistej lub należnej masie ciała pacjenta, wybierając tę, która jest mniejsza. Przewlekła białaczka szpikowa: początkowo zazwyczaj 40 mg/kg mc. na dobę w zależności od liczby białych krwinek, dawkę zmniejsza się o 50% (20 mg/kg mc.), gdy liczba krwinek białych jest mniejsza niż 20x109/l; dawkę dobiera się indywidualnie, tak aby liczba białych krwinek utrzymywała się w zakresie 5-10x109/l. Dawkę leku należy zmniejszyć, jeśli liczba białych krwinek jest mniejsza niż 5x109/l i zwiększyć, jeśli liczba białych krwinek jest większa niż 10x109/l. Jeśli liczba białych krwinek jest mniejsza niż 2,5x109/l lub liczba płytek krwi jest mniejsza niż 100x109/l, leczenie należy przerwać aż zwiększenia tych wartości do wartości bliskich prawidłowym. Wystarczający czas do uzyskania przeciwnowotworowego działania preparatu wynosi 6 tygodni. Leczenie należy przerwać na czas nieokreślony, jeśli obserwuje się znamienny rozwój choroby; jeśli pacjent reaguje istotnie pozytywnie na leczenie, można je kontynuować przez czas nieokreślony. Samoistna nadpłytkowość: początkowo zazwyczaj 15 mg/kg mc. na dobę, dawkę należy modyfikować tak, aby utrzymać liczbę płytek krwi poniżej 600x109/l, a liczbę białych krwinek powyżej 4x109/l. Czerwienica prawdziwa: początkowo 15-20 mg/kg mc. na dobę, dawkę należy dostosować indywidualnie tak, aby wartości hematokrytu utrzymywały się poniżej 45%, a liczba płytek krwi była mniejsza niż 400x109/l, u większości pacjentów dawka ta wynosi 500-1000 mg na dobę. Jeśli wartości hematokrytu i liczba płytek krwi mogą być zadowalająco kontrolowane leczenie można kontynuować przez czas nieokreślony. Szczególne grupy pacjentów. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (szczególnie na początku leczenia). Pacjenci w podeszłym wieku mogą wymagać zmniejszenia dawki. Dawkowanie u dzieci i młodzieży nie zostało ustalone (choroby te rzadko występują u dzieci). Sposób podania. Kapsułki należy połykać w całości, nie dopuszczając do ich rozpadnięcia w ustach. W trakcie leczenia należy przyjmować duże ilości płynów.

        Zastosowanie

        Leczenie przewlekłej białaczki szpikowej (CML) w fazie przewlekłej lub w fazie akceleracji. Leczenie samoistnej nadpłytkowości lub czerwienicy prawdziwej z dużym ryzykiem wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Hydroxyurea medac i w jakim celu się go stosuje

        Jednym z najważniejszych efektów działania hydroksykarbamidu jest blokowanie działania reduktazy
        rybonukleotydowej, co prowadzi do zahamowania syntezy DNA.

        Wskazania do stosowania

        Leczenie przewlekłej białaczki szpikowej (ang. chronic myeloid leukemia, CML) w fazie przewlekłej
        lub w fazie akceleracji.
        Leczenie samoistnej nadpłytkowości lub czerwienicy prawdziwej z dużym ryzykiem wystąpienia
        powikłań zakrzepowo-zatorowych. 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Hydroxyurea medac

        Kiedy nie przyjmować leku Hydroxyurea medac:
        • jeśli pacjent ma uczulenie na hydroksykarbamid lub którykolwiek z pozostałych składników

        tego leku (wymienionych w punkcie 6);
        • jeśli u pacjenta występuje znaczne zahamowanie czynności szpiku kostnego, leukopenia
          (< 2,5 x 109 krwinek białych/L), małopłytkowość (< 100 x 109 płytek krwi/L) lub ciężka
          niedokrwistość.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Hydroxyurea medac należy omówić to z lekarzem lub
        farmaceutą.

        Leczenie hydroksykarbamidem może spowodować zahamowanie czynności szpiku kostnego
        (konsekwencją jest leukopenia, trombocytopenia i niedokrwistość).

        Po ustaleniu indywidualnej optymalnej dawki lekarz ustali również częstość niezbędnych badań
        kontrolnych (badanie stężenia hemoglobiny, całkowitej liczby białych krwinek oraz liczby płytek
        krwi). Jeśli liczba krwinek białych jest mniejsza niż 2,5 x 109/L lub liczba płytek krwi jest mniejsza
        niż 100 x 109/L, lekarz może zalecić przerwanie leczenia hydroksykarbamidem, aż do czasu, gdy
        wartości te powrócą do wartości bliskich prawidłowym.

        Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpił napad dny moczanowej.
        Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje niedobór kwasu foliowego.

        W przypadku wystąpienia zmniejszenia liczby czerwonych krwinek (niedokrwistości) przed
        rozpoczęciem leczenia lub w jego trakcie lekarz może zalecić, jeśli to konieczne, podanie czerwonych
        krwinek. Jeśli podczas kontrolnych badań krwi zostanie stwierdzona niedokrwistość hemolityczna
        (zaburzenie, w którym czerwone krwinki są niszczone szybciej, niż mogą być wytworzone), lekarz
        przerwie leczenie lekiem Hydroxyurea medac.

        Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby powinni poinformować o tym lekarza przed
        rozpoczęciem leczenia tym lekiem.

        U pacjentów przyjmujących przewlekle hydroksykarbamid może się rozwinąć wtórna białaczka.
        Związek z leczeniem lub chorobą podstawową jest aktualnie nieznany.

        Samoistnie występująca erytropoeza megaloblastyczna jest często obserwowana na początku leczenia
        hydroksykarbamidem. Zmiany morfologiczne przypominają niedokrwistość złośliwą, ale nie są
        zależne od niedoboru witaminy B12 lub kwasu foliowego.
        W trakcie stosowania leku Hydroxyurea medac należy często kontrolować parametry określające
        czynność wątroby i nerek.
        Zwiększyć się może stężenie kwasu moczowego w surowicy, co może wymagać odpowiedniego
        zmodyfikowania dawki leku.

        U pacjentów przyjmujących długotrwale hydroksykarbamid notowano występowanie złośliwego raka
        skóry. Podczas i po zakończeniu leczenia hydroksykarbamidem należy chronić skórę przed słońcem
        i regularnie samodzielnie kontrolować skórę. Ponadto lekarz prowadzący będzie wykonywać badania
        skóry podczas rutynowych wizyt kontrolnych.

        U pacjentów mogą wystąpić owrzodzenia kończyn dolnych. W takim przypadku lekarz prowadzący
        podejmie decyzję czy pacjent powinien kontynuować przyjmowanie tego leku. Po zaprzestaniu
        przyjmowania tego leku owrzodzenia zwykle goją się powoli, w przeciągu kilku tygodni.

        Jeżeli pacjent choruje na cukrzycę i używa systemu ciągłego monitora glikemii (CGM, ang.
        continuous glucose monitoring) do badania glukozy we krwi. Hydroksykarbamid (znany również jako
        hydroksymocznik) może powodować fałszywie wysokie odczyty stężenia glukozy z niektórych
        czujników. Może to prowadzić do stosowania większej dawki insuliny niż jest to potrzebne,
        prowadząc do zbyt małego stężenia cukru we krwi (hipoglikemii). Należy porozmawiać z lekarzem,
        który przepisał system CGM, o tym, czy można z niego bezpiecznie korzystać w czasie przyjmowania
        leku Hydroxyurea medac.

        Dzieci
        Choroby te rzadko występują u dzieci, dlatego dawkowanie dla tej grupy wiekowej nie zostało
        ustalone.

        Lek Hydroxyurea medac a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

        Hydroksykarbamid należy podawać z ostrożnością pacjentom leczonym aktualnie lub uprzednio
        lekami przeciwnowotworowymi lub napromienianiem, ponieważ działania niepożądane występują
        w tych przypadkach częściej i są poważniejsze niż podczas przyjmowania tylko hydroksykarbamidu,
        leków przeciwnowotworowych lub napromieniania. Może wystąpić pierwotne zmniejszenie liczby
        krwinek (zahamowanie czynności szpiku kostnego), podrażnienie błony śluzowej żołądka, zapalenie
        śluzówki.

        Nasilenie objawów rumienia może wystąpić u pacjentów napromienianych w trakcie leczenia
        hydroksykarbamidem lub przed rozpoczęciem leczenia.
        Badania wykazały, iż hydroksykarbamid może nasilać działanie cytotoksyczne zarówno ara-C
        (arabinozydu cytozyny) jak i fluoropirymidyn.

        Hydroksykarbamid może zwiększać aktywność nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy
        (ang. nucleoside reverse transcriptase inhibitor, NRTI), które są lekami stosowanymi w leczeniu
        zakażeń HIV (np. dydanozyna, stawudyna). Wykazano, że hydroksykarbamid w skojarzeniu
        z dydanozyną, stawudyną i indynawirem powoduje zmniejszenie liczby białych krwinek
        (zmniejszenie liczby limfocytów CD4). Hydroksykarbamid w skojarzeniu z NRTI może zwiększać
        ryzyko wystąpienia działań niepożądanych nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy.

        Pacjenci, którzy niedawno byli szczepieni lub planują się zaszczepić, powinni o tym poinformować
        lekarza.

        Zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby
        Nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub
        wątroby.

        Pacjenci w podeszłym wieku
        Pacjenci w wieku podeszłym mogą być bardziej wrażliwi na działanie hydroksykarbamidu i mogą
        wymagać mniejszych dawek.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ płodność
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

        Kobiety w wieku rozrodczym/Antykoncepcja u kobiet i mężczyzn
        Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas
        przyjmowania leku Hydroxyurea medac i przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.
        Mężczyznom zaleca się stosowanie skutecznych metod antykoncepcji i niepłodzenie dziecka podczas
        przyjmowania leku Hydroxyurea medac i przez 3 miesiące po zakończeniu leczenia.

        Ciąża
        Leku Hydroxyurea medac nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że lekarz zaleci inaczej.

        Karmienie piersią
        Nie wolno stosować leku Hydroxyurea medac w okresie karmienia piersią. Substancja czynna leku
        Hydroxyurea medac przenika do mleka ludzkiego. Należy zwrócić się do lekarza o poradę.

        Płodność
        Należy zapytać lekarza o możliwość zamrożenia nasienia przed rozpoczęciem leczenia po raz
        pierwszy.
        Konsultacje genetyczne są wskazane w przypadku pacjentek/pacjentów planujących potomstwo po
        zakończeniu leczenia.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Zdolność reagowania może być upośledzona podczas stosowania leku Hydroxyurea medac. Należy
        brać to pod uwagę, gdy wymagana jest wzmożona koncentracja, np. Do kierowania samochodem.

        Hydroxyurea medac zawiera laktozę i sód
        Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
        skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

        Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
        sodu”.

        3. Jak przyjmować lek Hydroxyurea medac

        Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
        zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Leczenie powinno być prowadzone przez lekarza z doświadczeniem w dziedzinie onkologii lub
        hematologii. Dawkowanie opiera się na rzeczywistej lub należnej masie ciała pacjenta, wybierając tę,
        która jest mniejsza.

        Dawką początkową w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) jest 40 mg/kg masy ciała (mc.)
        na dobę w zależności od liczby białych krwinek. Dawka dobierana jest przez lekarza indywidualnie
        dla każdego pacjenta tak, aby liczba białych krwinek utrzymywała się w zakresie 5 – 10 x 109/L.
        Lekarz może zmniejszyć dawkę o 50 % (20 mg/kg mc.), gdy liczba krwinek białych jest mniejsza niż
        20 x 109/L. Jeśli liczba krwinek białych jest mniejsza niż 2,5 x 109/L lub liczba płytek krwi jest
        mniejsza niż 100 x 109/L, lekarz może przerwać leczenie aż do czasu, gdy liczby krwinek i płytek
        wrócą do wartości bliskich prawidłowym.

        Dawka początkowa w leczeniu samoistnej nadpłytkowości to 15 mg/kg mc. na dobę i jest ustalana tak,
        aby utrzymać liczbę płytek krwi poniżej 600 x 109/L, a liczbę białych krwinek powyżej 4 x 109/L.

        Leczenie czerwienicy prawdziwej rozpoczyna się od dawki początkowej 15–20 mg/kg mc. na dobę.
        Dawka dostosowywana jest indywidualnie, tak, aby wartości hematokrytu utrzymywały się poniżej
        45 % a liczba płytek krwi była mniejsza niż 400 x 109/L.

        Kapsułki należy połykać w całości nie dopuszczając do ich rozpadnięcia w ustach.
        Podczas leczenia wskazane jest przyjmowanie dużych ilości płynów.

        W przypadku wrażenia, że działanie leku Hydroxyurea medac jest za mocne lub za słabe, należy
        zwrócić się do lekarza.

        Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Hydroxyurea medac
        W razie przyjęcia większej dawki tego leku niż przepisana przez lekarza należy zawsze zwrócić się do
        lekarza lub szpitala. U pacjentów mogą wystąpić objawy w obrębie błon śluzowych i skóry.

        U pacjentów, którzy przyjęli wielokrotną dawkę dobową obserwowano ostre śluzówkowo-skórne
        objawy. Obserwowano także: bolesność, fioletowe grudki, obrzęk na dłoniach i podeszwach,
        prowadzące do złuszczania się skóry, ogólne przebarwienie skóry i zapalenie jamy ustnej.

        Natychmiastowe leczenie obejmuje płukanie żołądka, z następowym zastosowaniem środków
        podtrzymujących czynności życiowe i monitorowaniem układu krwiotwórczego.

        Pominięcie przyjęcia leku Hydroxyurea medac
        Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty. 4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli wystąpią którekolwiek z poniższych objawów:
        • Gorączka, kaszel lub trudności z oddychaniem, ponieważ mogą być one związane z ciężką
          chorobą płuc (częstość nieznana)

        • Wysoka gorączka (>39°C) z objawami żołądkowymi, płucnymi, dotyczącymi mięśni, wątroby,
          skóry i serca w ciągu 6 tygodni od przyjęcia leku Hydroxyurea medac (częstość: rzadko)

        Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest działaniem niepożądanym ograniczającym dawkowanie.

        Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób)
        • Brak lub mała liczba plemników w nasieniu (azoospermia lub oligospermia)
        • Zmniejszenie liczby krwinek (zahamowanie czynności szpiku kostnego), zwłaszcza białych
          krwinek (leukocytopenia), w tym rodzaju białych krwinek, które pomagają organizmowi
          zwalczać choroby (zmniejszenie liczby limfocytów CD4), czerwonych krwinek
          (niedokrwistość) i płytek krwi (małopłytkowość)
        • Nudności, wymioty, brak łaknienia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, zaparcie,
          ból brzucha, zapalenie błony śluzowej, problemy z trawieniem (niestrawność)
        • Czarne smołowe stolce lub krew w stolcu
        • W skojarzeniu z niektórymi lekami przeciwko wirusowi HIV: zapalenie trzustki z bólem
          żołądka lub brzucha
        • Gorączka polekowa, dreszcze, złe samopoczucie, osłabienie, utrata energii
        • Owrzodzenia skóry, zwłaszcza owrzodzenia nóg
        • Wykwity skórne w postaci plamek i pęcherzy (wysypka grudkowo-plamkowa), rumień twarzy,
          zaczerwienienie dłoni i stóp (zespół ręka–stopa)
        • Zmiany skórne, takie jak purpurowa wysypka i ścieńczenie skóry; przyciemnienie i uszkodzenie
          paznokci oraz skóry, swędzenie, małe, fioletowe guzki na skórze; łuszczenie się skóry,
          czernienie i martwica skóry
        • Łysienie
        • Przemijające zaburzenia czynności nerek ze zwiększeniem niektórych parametrów krwi, takich
          jak stężenie kwasu moczowego, mocznika i kreatyniny
        • Trudności w oddawaniu moczu

        Często (może wystąpić najwyżej u 1 pacjenta na 10)
        • Powiększone niedojrzałe krwinki czerwone (megaloblastoza)
        • Rak skóry
        • Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
        • Zapalenie wątroby, które powoduje objawy grypopodobne, w tym zmęczenie, utratę apetytu,
          gorączkę, ból i nudności/wymioty, uczucie ucisku lub ból poniżej prawego żebra oraz może
          również obejmować zażółcenie skóry lub oczu
        • Problemy z przepływem żółci (cholestaza). Żółć wytwarzana przez wątrobę w celu
          wspomagania trawienia pokarmu może nie przepływać prawidłowo. Nagromadzenie żółci może
          powodować swędzenie, żółtą skórę, bardzo ciemną barwę moczu i bardzo jasne stolce
        • Zaburzenia neurologiczne, w tym ból głowy, zawroty głowy, senność, dezorientacja, omamy
          i drgawki
        • Ostre i przewlekłe reakcje płucne ze zmianami w tkance płucnej obserwowanymi
          w prześwietleniu rentgenowskim i duszność, a także gorączka w przypadku ostrych reakcji
          i suchy kaszel w reakcjach przewlekłych
        • W skojarzeniu z niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu zakażeń HIV: drętwienie
          i mrowienie lub ból ramion i nóg (neuropatia obwodowa) oraz ból brzucha, nudności lub
          wymioty lub żółta skóra (hepatotoksyczność)

        Niezbyt często (może wystąpić najwyżej u 1 pacjenta na 100)
        • Grube i łuszczące się wykwity na skórze (rogowacenie słoneczne)
        • Duże stężenie produktu rozpadu czerwonych krwinek (bilirubiny) we krwi

        Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1 000 osób)
        • Reakcje alergiczne
        • Zaburzenia metaboliczne wynikające z rozpadu komórek nowotworowych (zespół rozpadu
          guza)
        • Owrzodzenie skóry z ciężkim zakażeniem

        Bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 osób)
        • Zapalenie skóry powodujące czerwone, łuszczące się plamy mogące występować razem z bólem
          stawów
        • Zaburzenie czynności nerek

        Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
        • Duże stężenie potasu we krwi, mogące powodować nieprawidłowy rytm serca
        • Gorączka, kaszel lub trudności w oddychaniu, może to być objawem ciężkiej choroby płuc,
          alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych
        • Niedokrwistość hemolityczna
        • Suchość skóry

        Po wprowadzeniu leku do obrotu obserwowano przypadki małych stężeń sodu we krwi, mogących
        powodować uczucie zmęczenia, stany splątania, drganie mięśni, drgawki lub śpiączkę.

        W trakcie leczenia hydroksykarbamidem może wystąpić megaloblastoza, która nie reaguje na leczenie
        kwasem foliowym czy witaminą B12.

        Zahamowanie czynności szpiku kostnego ustępuje jednak, gdy leczenie zostanie przerwane.

        Ciężkie zaburzenia żołądkowe (nudności, wymioty, brak łaknienia) wynikające ze skojarzonego
        leczenia hydroksykarbamidem i napromienianiem mogą być zwykle łagodzone przez tymczasowe
        przerwanie podawania hydroksykarbamidu.

        Hydroksykarbamid może nasilać stan zapalny błon śluzowych, będący działaniem niepożądanym
        napromieniania. Może to przypominać rumień i przebarwienia uprzednio napromienianych tkanek.
        Obserwowano rumień, zanik skóry i paznokci, łuszczenie się skóry, fioletowe grudki i wypadanie
        włosów, grzybicopochodne zmiany skóry, rogowacenie promieniste, owrzodzenie nóg, zapalenie
        naczyń krwionośnych skóry, swędzenie, przebarwienie skóry i paznokci oraz suchość skóry po latach
        długotrwałego codziennego leczenia podtrzymującego hydroksykarbamidem.

        Hydroksykarbamid może zmniejszać stężenie żelaza w surowicy krwi i wykorzystanie żelaza przez
        krwinki czerwone. Nie zmienia to jednak czasu przeżycia krwinek czerwonych.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
        można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych:
        Al. Jerozolimskie 181C, PL-02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49-21-301, faks: +48 22 49-21-309,
        strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Hydroxyurea medac

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: Termin
        ważności. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko. 6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Hydroxyurea medac
        • Substancją czynną leku jest hydroksykarbamid (Hydroxycarbamidum).
          1 kapsułka zawiera 500 mg hydroksykarbamidu.
        • Pozostałe składniki to:
          • zawartość kapsułki: wapnia cytrynian, cytrynian dwusodowy, magnezu stearynian, laktoza
            jednowodna.
          • otoczka kapsułki: tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna.

        Jak wygląda lek Hydroxyurea medac i co zawiera opakowanie
        Białe, twarde kapsułki (kapsułki).
        Opakowanie to blister Aluminium i PVC/PVCD przyciemniany dwutlenkiem tytanu.
        Wielkość opakowań: 50 lub 100 kapsułek w tekturowym pudełku.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        medac
        Gesellschaft für klinische Spezialpräparate mbH
        Theaterstr. 6
        22880 Wedel
        Niemcy
        Tel.: +48 22 43000-30
        Faks: +48 22 43000-31
        e-mail: kontakt@medac.pl

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026