logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Glipizide BP 5 mg tabl. 30 szt.

        Glipizide BP, 5 mg, tabl., 30 szt.

        Glipizide BP
        5 mg, tabl., 30 szt.
        Producent

        Galena

        Opakowanie

        30 szt.

        Postać

        tabl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        4.94

        Dawkowanie

        Doustnie. Dawkę ustala się indywidualnie. Dawka początkowa. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg na dobę, podawanej 30 min przed śniadaniem lub posiłkiem spożywanym w ciągu dnia. U pacjentów z łagodną cukrzycą, pacjentów w podeszłym wieku lub pacjentów z niewydolnością wątroby leczenie rozpoczyna się od dawki 2,5 mg na dobę. Dostosowanie dawkowania. Zazwyczaj dawkę zwiększa się o 2,5-5 mg w zależności od stężenia glukozy we krwi. Pomiędzy zmianami dawkowania powinno upłynąć minimum kilka dni. Leczenie podtrzymujące. U niektórych pacjentów wyrównanie glikemii występuje po podaniu leku raz na dobę. Maksymalna dawka jednorazowa wynosi 15 mg; jeżeli dawka dobowa jest większa niż 15 mg, należy ją podawać w dawkach podzielonych przed posiłkami (zwykle 2 razy na dobę). Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku, osłabionych, niedożywionych, z nieregularną podażą kalorii, zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek dawka początkowa i podtrzymująca powinna być zmniejszona. Nie zaleca się stosowania glipizydu u dzieci. Pacjenci leczeni insuliną. Przy zapotrzebowaniu na insulinę do 20 j.m. można odstawić insulinę i rozpocząć leczenie zaleconą dawką glipizydu; dawkę można modyfikować co kilka lub kilkanaście dni; przy zapotrzebowaniu na insulinę powyżej 20 j.m. dawkę insuliny zmniejszyć o połowę i rozpocząć leczenie zaleconą dawką glipizydu, dalsze zmniejszenie dawki insuliny w zależności od indywidualnej reakcji. Gdy pacjent przyjmuje ponad 40 j.m. insuliny wskazana jest hospitalizacja w okresie zmiany leczenia. Pacjenci leczeni uprzednio innymi doustnymi lekami hipoglikemizującymi. Dawkowanie uzależnione jest od stanu klinicznego pacjenta i dotychczasowego leczenia; w przypadku zmiany pochodnych sulfonylomocznika o wydłużonym okresie półtrwania (np. chlorpropamid) na glipizyd należy monitorować pacjenta przez 1-2 tyg. Pacjenci leczeni jednocześnie innymi lekami hipoglikemizującymi. U pacjentów, u których nie uzyskano zadowalającej kontroli glikemii podczas stosowania tylko glipizidu, lub u których jest on wtórnie nieskuteczny, powinno się dołączyć do leczenia inny doustny hipoglikemizujący lek. Zaleca się utrzymanie dotychczasowych dawek glipizydu, a stosowanie innego doustnego hipoglikemizującego leku należy rozpocząć od najmniejszej zalecanej dawki. Pacjentów należy starannie obserwować, czy nie występuje u nich hipoglikemia. Jeżeli terapię preparatem dodajemy do innego leku hipoglikemizującego, powinno się zastosować dawkę 5 mg, zwiększaną w razie potrzeby w zależności od stanu klinicznego pacjenta. Sposób podania. Preparat powinien być przyjmowany 30 min przed posiłkiem w celu uzyskania maksymalnej redukcji hiperglikemii występującej po posiłku.

        Zastosowanie

        Cukrzyca typu 2 (insulinoniezależna), w przypadkach, gdy prawidłowego stężenia glukozy we krwi nie można uzyskać za pomocą odpowiedniej diety i wysiłku fizycznego.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Glipizide BP i w jakim celu się go stosuje

        Glipizide BP zawiera glipizyd, który jest lekiem z grupy pochodnych sulfonylomocznika o działaniu
        zmniejszającym stężenie glukozy we krwi.

        Wskazania do stosowania
        Glipizide BP stosuje się w cukrzycy typu 2. (insulinoniezależnej) w przypadkach, gdy właściwego
        stężenia glukozy we krwi nie można uzyskać za pomocą odpowiedniej diety i wysiłku fizycznego.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Glipizide BP

        Kiedy nie przyjmować leku Glipizide BP
        - jeśli pacjent ma uczulenie na glipizyd, inne pochodne sulfonylomocznika i sulfonamidy lub
        którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
        - u pacjentów z cukrzycą insulinozależną typu 1., cukrzycową kwasicą ketonową, śpiączką cukrzycową,
        - u pacjentów z ciężkimi infekcjami przebiegającymi z gorączką,
        - u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby, zaburzeniami czynności tarczycy, chorobą
        wątroby i nerek,
        - u pacjentów po ciężkim urazie lub zabiegu operacyjnym,
        - w leczeniu cukrzycy u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat,
        - u kobiet w okresie ciąży i kobiet karmiących piersią.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Glipizide BP należy omówić to z lekarzem.
        Wszystkie pochodne sulfonylomocznika, w tym glipizyd, mogą wywołać hipoglikemię, czyli nadmierne
        zmniejszenie stężenia glukozy we krwi. Hipoglikemia może wystąpić wskutek opóźniania
        przyjmowania posiłków, dostarczania niewystarczającej ilości pożywienia oraz nieprzestrzegania
        zaleceń dietetycznych.

        Do utrzymania właściwego stężenia glukozy we krwi konieczne jest systematyczne spożywanie
        węglowodanów, o odpowiednich porach. Niewydolność nerek lub wątroby może powodować
        zwiększenie stężenia glipizydu we krwi. W stanach tych zwiększone stężenie leku we krwi może
        prowadzić do ciężkiej hipoglikemii ze śpiączką, drgawkami lub objawami neurologicznymi. Jest to stan
        wymagający leczenia pacjenta w szpitalu. Prawdopodobieństwo wystąpienia hipoglikemii jest większe
        w przypadku stosowania niskokalorycznej diety, po ciężkim i długotrwałym wysiłku, po spożyciu
        alkoholu oraz gdy stosuje się więcej niż jeden lek zmniejszający stężenie glukozy we krwi. Najbardziej
        narażeni na wystąpienie hipoglikemii są pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci niedożywieni, pacjenci
        z niewydolnością nadnerczy i przysadki mózgowej.
        Hipoglikemia może być trudna do rozpoznania u pacjentów w podeszłym wieku i u pacjentów
        stosujących leki beta-adrenolityczne lub inne leki sympatykolityczne.

        W przypadku utraty kontroli nad glikemią, lekarz zdecyduje czy konieczne jest odstawienie leku
        Glipizide BP i okresowe podanie insuliny. Utrata kontroli nad glikemią może wystąpić, gdy pacjent
        poddany jest działaniu takich czynników, jak: gorączka, uraz, zakażenie lub zabieg chirurgiczny. U
        wielu pacjentów zmniejsza się z czasem skuteczność każdego doustnego leku zmniejszającego stężenie
        glukozy, w tym również leku Glipizide BP.

        Podczas leczenia należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących diety, dawkowania i sposobu
        podawania leku Glipizide BP oraz regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi. Należy nauczyć
        się rozpoznawać wczesne objawy hipoglikemii, m.in. takie jak: ból głowy, pobudliwość, zaburzenia
        snu, drżenie, pocenie się, aby zdążyć zgłosić się do lekarza w odpowiednim czasie. Zwykle
        natychmiastowe spożycie węglowodanów (cukru) pozwala przywrócić właściwe stężenie glukozy we
        krwi. Członkowie rodzin pacjentów powinni być poinformowani o tym, że pacjent jest zagrożony
        hipoglikemią, o sposobach postępowania w przypadku pojawienia się objawów hipoglikemii oraz o
        stanach sprzyjających ich występowaniu.
        Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących
        w przeszłości.

        Dzieci
        Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności glipizydu u dzieci.
        Nie zaleca się stosowania glipizydu u dzieci.

        Glipizide BP a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
        a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

        Działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi glipizydu mogą nasilać następujące leki:
        leki przeciwgrzybicze (mikonazol, flukonazol, worykonazol), niesteroidowe leki przeciwzapalne,
        inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory konwertazy angiotensyny (np. kaptopryl, enalapryl), leki
        beta-adrenolityczne, antagoniści receptora H2, salicylany (kwas acetylosalicylowy), leki silnie wiążące
        się z białkami: sulfonamidy, chloramfenikol, probenecyd i pochodne kumaryny (warfaryna).

        Działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi glipizydu mogą osłabiać następujące leki:
        pochodne fenotiazyny (np. chlorpromazyna) w dużych dawkach, kortykosteroidy, leki
        sympatykomimetyczne (np. rytodryna, salbutamol, terbutalina), tiazydy i inne leki moczopędne, leki
        stosowane w chorobach tarczycy, estrogeny, progestageny, doustne środki antykoncepcyjne, fenytoina,
        kwas nikotynowy, antagoniści kanału wapnia i izoniazyd.

        W razie jednoczesnego stosowania glipizydu z tymi lekami należy kontrolować stężenie glukozy we
        krwi.

        Glipizide BP z jedzeniem, piciem i alkoholem
        Lek powinien być przyjmowany 30 minut przed posiłkiem.
        U pacjentów leczonych glipizydem może wystąpić reakcja disulfiramowa po spożyciu alkoholu
        (nietolerancja alkoholu).

        Ciąża i karmienie piersią
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

        U kobiet w okresie ciąży lekiem z wyboru jest insulina. Lek Glipizide BP może być stosowany jedynie
        w sytuacji, gdy korzyści z jego stosowania przewyższają ryzyko dla płodu.

        Lek Glipizide BP jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Brak danych dotyczących wpływu glipizydu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
        maszyn.
        Ze względu na ryzyko hipoglikemii należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i
        obsługiwania maszyn. Dotyczy to szczególnie sytuacji, gdy wyrównanie prawidłowego stężenia
        glukozy we krwi nie zostało osiągnięte, na przykład podczas zmiany leków przeciwcukrzycowych lub
        w przypadku nieregularnego zażywania leku.

        Stosowanie leku Glipizide BP u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby
        Niewydolność nerek lub wątroby może powodować zwiększenie stężenia leku we krwi. Zaleca się, aby
        chorzy z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby w okresie ustalania dawkowania pozostawali pod
        ścisłą kontrolą lekarza, która jest niezbędna do oceny wyników badań laboratoryjnych i objawów
        klinicznych.

        Stosowanie leku Glipizide BP u pacjentów w podeszłym wieku
        Glipizyd należy stosować ostrożnie u osób w podeszłym wieku, szczególnie po intensywnym wysiłku
        fizycznym, w czasie nieregularnego spożywania pokarmów oraz w niewydolności nerek i (lub)
        wątroby.

        Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy, że lek uznaje się za „wolny od
        sodu”.

        3. Jak stosować lek Glipizide BP

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się
        do lekarza.

        Zalecana dawka

        Krótkotrwałe podawanie leku może być wystarczające u pacjentów, którzy przejściowo utracili kontrolę
        glikemii za pomocą prawidłowo prowadzonej diety.
        W celu określenia minimalnej skutecznej dawki glipizydu, jak również wykrycia oporności na lek, lekarz
        zaleci systematyczne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi na czczo.

        Dawka początkowa
        Lekarz zwykle zaleca rozpoczynanie leczenia od dawki 5 mg glipizydu (1 tabletka) na dobę, podawanej
        30 minut przed śniadaniem lub posiłkiem spożywanym w ciągu dnia. U pacjentów z łagodną cukrzycą,
        osób w podeszłym wieku lub pacjentów szczególnie zagrożonych hipoglikemią, zaleca się
        rozpoczynanie leczenia od dawki 2,5 mg (1/2 tabletki), ze względu na możliwość wystąpienia
        hipoglikemii.

        Dostosowanie dawkowania
        Zazwyczaj dawkę zwiększa się o 2,5 mg do 5 mg glipizydu, w zależności od stężenia glukozy we krwi.
        Pomiędzy kolejnymi zmianami w dawkowaniu powinno upłynąć minimum kilka dni.

        Leczenie podtrzymujące
        U niektórych pacjentów wyrównanie glikemii występuje po podaniu leku raz na dobę. Na ogół
        prawidłowe stężenie glukozy we krwi występuje po dawkach od 2,5 mg do 20 mg glipizydu na dobę.
        Maksymalna dawka podawana jednorazowo w ciągu doby wynosi 15 mg. Jeżeli dawka dobowa jest
        większa niż 15 mg, należy ją przyjmować w dawkach podzielonych przed posiłkami (zwykle 2 razy na
        dobę).
        Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg.

        Pacjenci w podeszłym wieku i szczególnie zagrożeni zmniejszaniem stężenia glukozy we krwi
        W celu uniknięcia hipoglikemii u pacjentów w podeszłym wieku, osłabionych, niedożywionych, którzy
        nieregularnie przyjmują posiłki oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek,
        dawka początkowa i podtrzymująca powinny być zmniejszone.

        Pacjenci leczeni insuliną

        W niektórych przypadkach glipizyd zmniejsza dobowe zapotrzebowanie na insulinę. Podobnie jak w
        przypadku innych leków przeciwcukrzycowych, pochodnych sulfonylomocznika, wielu pacjentów z
        cukrzycą insulinoniezależną (typu 2.) otrzymujących insulinę może bezpiecznie przyjmować glipizyd.

        Lekarz przechodząc z leczenia insuliną na terapię lekiem Glipizide BP powinien przestrzegać opisanych
        poniżej ogólnych zasad.
        Przy zapotrzebowaniu na insulinę do 20 j.m. na dobę, lekarz może odstawić insulinę i rozpocząć
        leczenie zaleconą dawką glipizydu. Dawkę należy modyfikować co kilka lub kilkanaście dni.
        Przy zapotrzebowaniu na insulinę powyżej 20 j.m. na dobę, lekarz powinien zmniejszyć dawkę insuliny
        o połowę i rozpocząć podawanie glipizydu w zaleconej dawce. Dalsze zmniejszanie dawkowania
        insuliny zależy od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Dawkę należy modyfikować co kilka lub
        kilkanaście dni.
        W okresie odstawiania lub redukcji dawki insuliny należy przynajmniej 3 razy na dobę samodzielnie
        kontrolować stężenie glukozy we krwi. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeżeli wyniki
        tych badań są nieprawidłowe. Przy przyjmowaniu ponad 40 j.m. insuliny na dobę wskazana jest
        hospitalizacja w okresie zmiany leczenia.

        Pacjenci leczeni uprzednio innymi doustnymi lekami zmniejszającymi stężenie glukozy we krwi
        Dawkowanie jest uzależnione od stanu klinicznego pacjenta i dotychczasowego leczenia. Lekarz
        zwykle zaleca rozpoczęcie leczenia od małych dawek glipizydu (5 mg na dobę), następnie stopniowe
        zwiększanie, aż do uzyskania prawidłowego stężenia glukozy we krwi. Pacjenci powinni pozostawać
        pod ścisłą kontrolą lekarza.
        W razie zmiany z innych pochodnych sulfonylomocznika na glipizyd nie jest konieczny okres
        przejściowy. W przypadku zamiany innej pochodnej sulfonylomocznika (zwłaszcza o wydłużonym
        okresie półtrwania, np. chlorpropamid) na glipizyd, lekarz powinien uważnie obserwować pacjenta
        przez okres do 2 tygodni.

        Pacjenci leczeni jednocześnie innymi lekami zmniejszającymi stężenie glukozy we krwi

        U części pacjentów, u których nie uzyskano prawidłowego stężenia glukozy we krwi po podaniu leku
        Glipizide BP, bądź leczenie po pewnym czasie okazało się nieskuteczne, lekarz w celu poprawy
        kontroli glikemii może dołączyć inny lek zmniejszający stężenie glukozy we krwi.

        W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.

        Sposób podawania
        Podanie doustne.
        Lek powinien być przyjmowany 30 minut przed posiłkiem w celu uzyskania maksymalnej redukcji
        hiperglikemii występującej po posiłku.

        Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Glipizide BP
        W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.
        Przedawkowanie leku może spowodować wystąpienie hipoglikemii, niekiedy o znacznym nasileniu.
        Pacjent z objawami ciężkiej hipoglikemii (m.in. śpiączka, drgawki, zaburzenia neurologiczne) powinien
        być natychmiast umieszczony w szpitalu. Leczenie polega na uzupełnieniu glukozy we krwi w dostępny
        sposób, z dożylnym podaniem włącznie i obserwacji pacjenta co najmniej przez 48 godzin.

        Pominięcie zastosowania leku Glipizide BP
        Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Działania niepożądane w większości związane są z wielkością dawki leku Glipizide BP, mają charakter
        przemijający oraz ustępują po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku.

        Może wystąpić hipoglikemia (nadmierne zmniejszenie stężenia glukozy we krwi) z takimi objawami
        jak: osłabienie, senność, zaburzenia orientacji, nadmierne pocenie się, dreszcze, głód, pobudzenie,
        nerwowość, zawroty głowy i zaburzenia widzenia, zaburzenia koncentracji, uczucie zimna, a w
        ciężkich przypadkach utrata przytomności i śpiączka hipoglikemiczna.

        Podobnie jak w przypadku stosowania innych pochodnych sulfonylomocznika mogą wystąpić
        ciężkie reakcje nadwrażliwości, w niektórych przypadkach kończące się zgonem. Należy
        natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi świszczący oddech, trudności w
        oddychaniu, obrzęk powiek, twarzy lub warg, wysypka lub świąd (w szczególności całego ciała).

        Częstość występowania działań niepożądanych wymienionych poniżej określono następująco:
        - bardzo często (występują u więcej niż 1 osoby na 10),
        - często (występują u 1 do 10 osób na 100),
        - niezbyt często (występują u 1 do 10 osób na 1 000),
        - rzadko (występują u 1 do 10 osób na 10 000),
        - bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 osoby na 10 000),
        - nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

        Często:
        - hipoglikemia,
        - nudności, biegunka, ból w nadbrzuszu, ból brzucha.

        Niezbyt często:
        - zawroty głowy, senność, drżenia,
        - niewyraźne widzenie,
        - wymioty,
        - żółtaczka cholestatyczna,
        - wypryski.

        Nieznana:
        - agranulocytoza (brak granulocytów), leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek),
        małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), niedokrwistość hemolityczna i pancytopenia
        (zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi),
        - hiponatremia (niski poziom sodu we krwi),
        - stany splątania,
        - bóle głowy,
        - podwójne widzenie, zaburzenia widzenia, osłabione widzenie,
        - zaparcia,
        - zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby,
        - skórne reakcje alergiczne, w tym wykwity na skórze i błonach śluzowych oraz wysypka grudkowo-
        plamista, pokrzywka, świąd, nadwrażliwość na światło,
        - przewlekła porfiria,
        - złe samopoczucie,
        - zmiany w wynikach badań laboratoryjnych.

        Po spożyciu alkoholu mogą wystąpić objawy nietolerancji alkoholu, takie jak: bóle brzucha, wymioty,
        bóle głowy, zaczerwienienie twarzy, hipoglikemia.

        Zgłaszanie działań niepożądanych

        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
        zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C
        02-222 Warszawa
        Tel.: +48 22 49 21 301
        Faks: +48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Glipizide BP

        Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.
        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
        ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Glipizide BP
        - Substancją czynną leku jest glipizyd. Jedna tabletka zawiera 5 mg glipizydu.
        - Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: wapnia węglan, skrobia kukurydziana, sodu
        laurylosiarczan, sodu karboksymetyloskrobia (typ A), talk, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna
        bezwodna.

        Jak wygląda lek Glipizide BP i co zawiera opakowanie
        Lek Glipizide BP jest dostępny w postaci tabletek. Tabletka jest biała, okrągła, płaska, ze ściętą
        krawędzią i linią łamania po jednej stronie.

        Dostępne opakowanie: 30 tabletek.
        Blistry z folii aluminiowej i folii PVC/PVDC w tekturowym pudełku.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        Farmaceutyczna Spółdzielnia Pracy „GALENA”
        ul. Dożynkowa 10
        52-311 Wrocław
        Polska
        Tel.: +48 71 710 62 01

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 30.06.2023
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026