produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej
Dawkowanie
Podskórnie. Leczenie należy rozpoczynać pod nadzorem członka fachowego personelu medycznego posiadającego doświadczenie w leczeniu porfirii. Zalecana dawka wynosi 2,5 mg/kg mc. raz na miesiąc we wstrzyknięciu podskórnym. Dawkę ustala się w oparciu o faktyczną masę ciała. Dawkę dla pacjenta (w mg) i objętość (w ml) należy obliczyć w następujący sposób: masa ciała pacjenta [kg] × dawka (2,5 mg/kg mc.) = łączna ilość leku, jaką należy podać [mg]. Łączna ilość [mg] pod zielona przez stężenie w fiolce (189 mg/ml) = łączna objętość leku, jaką należy wstrzyknąć [ml]. Pominięcie dawki. W przypadku pominięcia dawki lek należy podać jak najszybciej. Po podaniu dawki mającej na celu zastąpienie dawki pominiętej podawanie preparatu należy wznowić w odstępach comiesięcznych. Modyfikacja dawki z powodu wystąpienia działań niepożądanych. U pacjentów z klinicznie istotnym wzrostem aktywności aminotransferaz, którzy przerwali leczenie, po czym doszło u nich do zmniejszenia aktywności aminotransferaz, można rozważyć wznowienie podawania preparatu w dawce 1,25 mg/kg mc. raz na miesiąc. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w wieku > 65 lat. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny ≤ 1 × górnej granicy normy (GGN) i aktywność aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) > 1 × GGN lub stężenie bilirubiny > 1 × GGN do 1,5 × GGN). Lek nie był badany u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek [szacowany współczynnik filtracji kłębuszkowej (eGFR) ≥15 do <90 ml/min/1,73 m2 ]. Lek nie był badany u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek ani u pacjentów poddawanych dializoterapii. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w wieku od ≥12 do <18 lat. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci w wieku < 12 lat - dane nie są dostępne. Sposób podania. Wyłącznie do stosowania podskórnego. Lek dostarczany jest w postaci gotowego do użycia roztworu w jednorazowej fiolce. Wymaganą objętość leku należy obliczyć na podstawie zalecanej dawki w zależności od masy ciała. Maksymalna dopuszczalna objętość pojedynczego wstrzyknięcia wynosi 1,5 ml. Jeśli dawka jest większa niż 1 ml, będzie potrzebna więcej niż jedna fiolka. Jeśli wymagana objętość dawki jest większa niż 1,5 ml, należy ją podawać w postaci kilku wstrzyknięć (z łączną dawką miesięczną podzieloną po równo pomiędzy strzykawki, przy czym każde wstrzyknięcie powinno zawierać mniej więcej taką samą objętość), aby zminimalizować potencjalny dyskomfort w miejscu wstrzyknięcia z powodu dużej objętości podania. Lek należy wstrzykiwać podskórnie w brzuch; inne możliwe miejsca wstrzyknięcia to udo i ramię. W przypadku kolejnych wstrzyknięć lub dawek zaleca się zmianę, w sposób rotacyjny, miejsca wstrzyknięcia. Preparatu nie należy podawać do tkanki bliznowatej ani w obszarach, które są zaczerwienione, zajęte stanem zapalnym lub obrzękiem.
Zastosowanie
Do stosowania w leczeniu ostrej porfirii wątrobowej (AHP) u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat.
Treść ulotki
1. Co to jest lek Givlaari i w jakim celu się go stosuje
Co to jest lek Givlaari Lek Givlaari zawiera substancję czynną o nazwie giwosyran.
W jakim celu stosuje się lek Givlaari Leku Givlaari używa się w leczeniu ostrej porfirii wątrobowej (AHP, ang. acute hepatic porphyria) u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat.
Czym jest ostra porfiria wątrobowa Ostra porfiria wątrobowa to rzadka choroba o podłożu genetycznym. Powoduje ją defekt w jednym z białek, które w wątrobie uczestniczą w syntezie cząsteczki o nazwie hem. Ponieważ problem dotyczy jednego z białek potrzebnych do wytworzenia hemu, w nadmiarze gromadzą się niektóre substancje wykorzystywane do wytwarzania hemu, a mianowicie kwas aminolewulinowy (ALA, ang. aminolevulinic acid) oraz porfobilinogen (PBG, ang. porphobilinogen). Nadmiar ALA oraz PBG w organizmie może uszkadzać nerwy i powodować silne napady bólu, nudności (mdłości), osłabienie mięśniowe oraz powodować zmiany w funkcjonowaniu psychicznym. U niektórych osób chorujących na ostrą porfirię wątrobową mogą występować takie objawy, jak ból i nudności (mdłości) w okresie pomiędzy napadami. Do odległych powikłań obserwowanych u osób z ostrą porfirią wątrobową należą nadciśnienie tętnicze, przewlekła choroba nerek oraz niewydolność wątroby.
Jak działa lek Givlaari Działanie leku polega na zmniejszaniu aktywności enzymu zwanego ALAS1, który odpowiedzialny jest za to, ile kwasu aminolewulinowego i ile porfobilinogenu jest produkowane przez wątrobę. Mniejsza aktywność enzymu ALAS1 powoduje, że wątroba wytwarza mniej ALA i PBG. Może to pomóc ograniczyć skutki choroby.
2. Informacje ważne przed podaniem leku Givlaari
Kiedy nie wolno podawać leku Givlaari: - jeśli pacjent kiedykolwiek przebył ciężkie uczulenie na giwosyran lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Givlaari należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką.
Ciężka reakcja alergiczna - W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów ciężkiej reakcji alergicznej należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Objawy te są wymienione w podpunkcie „Ciężkie działania niepożądane”, w punkcie 4. - W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej lekarz lub pielęgniarka niezwłocznie przerwą stosowanie leku. Może wówczas być konieczne przyjmowanie innych leków w celu kontrolowania objawów choroby.
Zaburzenia dotyczące wątroby Przyjmowanie tego leku może wpływać na wątrobę. Czynność wątroby pacjenta będzie sprawdzana na podstawie badań krwi przed rozpoczęciem leczenia za pomocą leku Givlaari, oraz okresowo podczas leczenia. Jeżeli wyniki badań będą nieprawidłowe, lekarz lub pielęgniarka podejmą decyzję o wstrzymaniu leczenia lub definitywnym zakończeniu leczenia. U niektórych pacjentów leczonych za pomocą tego leku obserwowano nieprawidłowe wyniki badań, głównie w okresie od 3 do 5 miesięcy od rozpoczęcia leczenia.
Zaburzenia dotyczące nerek Przyjmowanie tego leku może wpływać na nerki, zwłaszcza jeśli u pacjenta wcześniej stwierdzono problemy dotyczące nerek. Lekarz będzie sprawdzał czynność nerek w trakcie stosowania tego leku, szczególnie w przypadku pacjentów, u których stwierdzono problemy dotyczące nerek w wywiadzie.
Badania stężenia homocysteiny Podczas przyjmowania tego leku w badaniach krwi może być widoczny wzrost stężenia homocysteiny, rodzaju aminokwasu, w porównaniu ze stężeniem przed rozpoczęciem leczenia. Lekarz sprawdzi stężenie homocysteiny we krwi pacjenta przed leczeniem i w trakcie leczenia. W przypadku podwyższonego stężenia homocysteiny lekarz może zastosować terapię obniżającą stężenie homocysteiny.
Dzieci Leku nie powinny przyjmować dzieci w wieku poniżej 12 lat, ponieważ nie badano stosowania leku w tej grupie wiekowej.
Lek Givlaari a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Lek ten podawany podczas stosowania leków może wydłużać lub nasilać ich działanie albo wpływać na działania niepożądane tych leków.
Ciąża Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub pielęgniarki przed zastosowaniem tego leku.
Karmienie piersią Badania na zwierzętach wskazują, że lek może przenikać do mleka matki. Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lekarz następnie pomoże podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie leku Givlaari, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka pacjentki i korzyści z leczenia dla pacjentki.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Jest mało prawdopodobne, aby lek miał wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek Givlaari zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w ml, to znaczy lek uznaje się za wolny od sodu.
3. Jak podawać lek Givlaari
W jakiej dawce podawać lek Givlaari Lekarz ustali dawkę leku podawaną pacjentowi. Będzie ona zależeć od masy ciała pacjenta. - Zalecana dawka to 2,5 miligrama na kilogram masy ciała. - Lek będzie podawany raz w miesiącu (co 4 tygodnie). - Jeśli badania krwi wykażą u pacjenta problemy dotyczące wątroby, lekarz może przerwać leczenie lekiem Givlaari lub definitywnie zakończyć leczenie. Lekarz może rozważyć wznowienie leczenia mniejszą dawką.
Jak podawać lek Givlaari Lek będzie podawany pacjentowi raz w miesiącu przez lekarza lub pielęgniarkę. Lek jest podawany w postaci wstrzyknięć podskórnych w okolicy brzucha lub, w niektórych przypadkach, ramienia lub uda. Miejsce wstrzyknięcia będzie w sposób rotacyjny zmieniane. Jeżeli dawka jest większa niż 1 ml, potrzebna będzie więcej niż jedna fiolka oraz konieczne może być wykonanie więcej niż jednego wstrzyknięcia podskórnego.
Podanie większej niż zalecana dawki leku Givlaari W mało prawdopodobnym przypadku podania przez lekarza lub pielęgniarkę zbyt dużej dawki (przedawkowania) przeprowadzą oni badanie pod kątem wystąpienia działań niepożądanych.
Pominięcie podania leku Givlaari W przypadku pominięcia wizyty, na której miał zostać podany lek, należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ciężkie działania niepożądane
Ciężkie reakcje alergiczne (niezbyt często: mogą wystąpić u 1 na 100 osób) Jeśli wystąpią którekolwiek z poniższych objawów ciężkiej reakcji alergicznej (reakcji anafilaktycznej), należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce — konieczne będzie zaprzestanie podawania leku oraz może zaistnieć potrzeba przyjęcia innych leków w celu zwalczenia reakcji: - obrzęk— głównie warg, języka lub gardła — który utrudnia przełykanie lub oddychanie; - problemy z oddychaniem lub świszczący oddech; - zawroty głowy lub omdlenia; - wysypka, pokrzywka; - swędzenie.
Inne działania niepożądane Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wystąpieniu któregokolwiek z następujących działań niepożądanych:
Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób - Nudności - Wyniki badań krwi wskazujące na zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych zwanych aminotransferazami (objaw możliwego zapalenia wątroby) - Wysypki na skórze, w tym zaczerwienienie, swędzenie i suchość skóry, egzema lub pokrzywka - Wyniki badań krwi wskazujące na zwiększone stężenie we krwi kreatyniny, która jest substancją usuwaną przez nerki, lub zmniejszenie współczynnika filtracji kłębuszkowej (objaw możliwych problemów dotyczących nerek) - Zaczerwienienie, ból, swędzenie lub obrzęk w miejscu wstrzyknięcia (reakcja w miejscu wstrzyknięcia) - Uczucie zmęczenia
Często: mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób - Rodzaj reakcji alergicznej (nadwrażliwości) odznaczającej się takimi objawami, jak pokrzywka, wysypka, obrzęk wokół oczu, ust lub twarzy, trudności w oddychaniu, swędzenie - Zapalenie trzustki - Badania krwi wykazujące wzrost stężenia homocysteiny (rodzaju aminokwasu).
Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Givlaari
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i fiolce po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Lek ten jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku. Produkt należy zużyć niezwłocznie po otwarciu.
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
Fiolkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Leki, których się już nie używa, zostaną usunięte przez lekarza lub pielęgniarkę. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Givlaari - Substancją czynną leku jest giwosyran. - Jeden ml zawiera giwosyran sodowy w ilości odpowiadającej 189 mg giwosyranu. - Pozostałe składniki to: wodorotlenek sodu, kwas fosforowy, woda do wstrzykiwań. Patrz punkt 2 „Lek Givlaari zawiera sód”.
Jak wygląda lek Givlaari i co zawiera opakowanie Lek ten jest przezroczystym roztworem do wstrzykiwań o kolorze od bezbarwnego do żółtego.
Każde opakowanie zawiera jedną fiolkę z 1 ml roztworu do wstrzykiwań.
Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Alnylam Netherlands B.V. Antonio Vivaldistraat 150 1083 HP Amsterdam Holandia
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Sverige Alnylam Sweden AB Tel: 020109162 (+46 842002641) medinfo@alnylam.com
Latvija Medison Pharma Latvia SIA Tel: +371 67 717 847 medinfo.latvia@medisonpharma.com
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Inne źródła informacji Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:
Instrukcja użycia
Wyłącznie do stosowania podskórnego.
- Przygotować materiały niedołączone do opakowania, które są potrzebne do podania leku, tj. sterylną strzykawkę (o pojemności 1 ml lub 3 ml), igłę o rozmiarze 21 G, 25 G lub 27 G, a także pojemnik na ostre odpady medyczne. - Obliczyć wymaganą objętość leku Givlaari na podstawie zalecanej dawki zależnej od masy ciała. Jeżeli dawka jest większa niż 1 ml, potrzebna będzie więcej niż jedna fiolka oraz konieczne może być wykonanie więcej niż jednego wstrzyknięcia podskórnego. Maksymalna objętość pojedynczego wstrzyknięcia wynosi 1,5 ml. - Aby pobrać lek Givlaari, trzymać fiolkę pionowo lub lekko przechyloną, a igłę ustawić tak, aby jej płaska krawędź była skierowana w dół. - Pobrać odpowiednią objętość roztworu do wstrzykiwań za pomocą igły o rozmiarze 21 G lub większej. - Jeśli wymagana objętość dawki jest większa niż 1,5 ml, dawkę należy rozdzielić równo na kilka strzykawek tak, aby każde wstrzyknięcie miało mniej więcej taką samą objętość. - Trzymając igłę i strzykawkę skierowane pionowo w górę, ostukać strzykawkę w celu przemieszczenia wszelkich pęcherzyków powietrza do góry. Gdy pęcherzyki powietrza są u góry, delikatnie popchnąć tłok, aby usunąć pęcherzyki powietrza ze strzykawki. Upewnić się, że w strzykawce nadal znajduje się prawidłowa ilość leku. - Po przygotowaniu dawki wymienić igłę o rozmiarze 21 G lub większą na igłę o rozmiarze 25 G lub 27 G w strzykawce przeznaczonej do podawania leku. - Uwaga: Nie wtłaczać leku do nowej igły o rozmiarze 25 G lub 27 G. - Wstrzyknięcie można podać w brzuch albo, w razie konieczności, w tylną lub boczną część ramienia lub w udo. Należy rozważyć rotację miejsc wstrzykiwania. Nie podawać leku do tkanki bliznowatej ani w obszarach, które są zaczerwienione, zajęte stanem zapalnym lub obrzękiem. - Uwaga: W trakcie wykonywania wstrzyknięć podskórnych w brzuch należy unikać obszaru wokół pępka o średnicy 5,0 cm. - Oczyścić obszar wstrzyknięcia wacikiem nasączonym alkoholem i poczekać do całkowitego wyschnięcia. - Zastosować prawidłową technikę wykonywania wstrzyknięcia. Nie wprowadzać igły do żyły ani mięśnia. - Chwycić i unieść fałd skóry w wybranym miejscu wstrzyknięcia. Wprowadzić igłę pod kątem prostym (90 stopni), aby podać lek tuż pod skórę. U pacjentów z niedużą ilością tkanki podskórnej lub w przypadku igły dłuższej niż 2,5 cm igłę należy wprowadzać pod kątem 45 stopni. - Nie naciskać tłoka w trakcie nakłuwania skóry. Po wprowadzeniu igły w skórę puścić fałd skóry, a następnie powoli podać dawkę ze stałą szybkością. Po podaniu leku poczekać co najmniej 5 sekund przed wysunięciem igły ze skóry. W razie konieczności przycisnąć lekko gazę lub wacik w miejscu wstrzyknięcia. Nie nakładać ponownie nasadki igły. - Uwaga: Po wprowadzeniu igły nie aspirować, aby nie spowodować uszkodzenia tkanki, wystąpienia krwiaka czy zasinienia. - Jeżeli konieczne jest wykonanie więcej niż jednego wstrzyknięcia w celu podania pojedynczej dawki leku Givlaari, kolejne miejsca wstrzykiwania powinny być oddalone od siebie o co najmniej 2 cm. - Fiolki można użyć tylko raz. Po podaniu dawki pozostałości leku w fiolce należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. - Strzykawek, igieł transferowych oraz igieł iniekcyjnych można używać tylko raz. Wszelkie zużyte strzykawki i igły należy usuwać zgodnie z lokalnymi wymogami.