×
Szukam leku
Szukam apteki
    strefa aptek.pl Leki Gastrografin (660 mg+100 mg)/ml roztwór 10 but. x 100 ml

    Gastrografin, (660 mg+100 mg)/ml, roztwór, 10 but. x 100 ml

    Gastrografin
    (660 mg+100 mg)/ml, roztwór, 10 but. x 100 ml
    • (660 mg+100 mg)/ml, 5 but. x 100 ml, roztwór
    • (660 mg+100 mg)/ml, but. 100 ml, roztwór
    Producent

    Bayer

    Opakowanie

    10 but. x 100 ml

    Postać

    roztwór

    Dostępność

    Produkt dostępny na receptę

    Dawkowanie

    Doustnie, doodbytniczo. Preparatu nie wolno podawać donaczyniowo z powodu zawartości substancji pomocniczych (substancje smakowe, środek poślizgowy). Uprzednie opróżnienie jelita zwiększa skuteczność diagnostyczną badania. Przed i po podaniu środka diagnostycznego należy zapewnić odpowiednie nawodnienie, szczególnie pacjentów ze szpiczakiem mnogim, cukrzycą z nefropatią, wielomoczem, skąpomoczem, hiperurykemią, a także noworodków, niemowląt, małych dzieci i pacjentów w podeszłym wieku z wielomoczem. Przed badaniem należy skorygować zaburzenia wodno-elektrolitowe. U noworodków istnieje większe ryzyko zaburzeń elektrolitowych i hemodynamicznych; nie należy stosować większych dawek niż zalecane; zaleca się stosowanie środków kontrastowych o niskiej osmalalności. Podanie doustne. Dawka środka kontrastowego zależy od rodzaju badania i wieku pacjenta. Dorośli i dzieci w wieku ≥10 lat: obrazowanie żołądka: 60 ml; seryjne badania przewodu pokarmowego: 100 ml. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz wyniszczonych zaleca się rozcieńczenie produktu równą objętością wody. W diagnostyce wczesnych objawów perforacji lub nieszczelności zespolenia przełyku i (lub) dalszych odcinków przewodu pokarmowego pacjent powinien wypić do 100 ml preparatu. Jeśli w badaniu RTG nie stwierdzono jednoznacznie podejrzewanej choroby, w celu dalszej diagnostyki należy przeprowadzić reakcję chemiczną. Po 3-60 min (lub później, jeśli podejrzewana zmiana jest zlokalizowana w dystalnej części jelita cienkiego) od podania środka kontrastowego należy pobrać próbkę 5 ml moczu i zmieszać z 5 kroplami stężonego kwasu solnego. Środek kontrastowy wydalany z moczem w ciągu 2 h wytrąca się z obecnością typowych kryształków w osadzie. Tomografia komputerowa (TK): 0,5-1,5 l roztworu preparatu o stężeniu około 3% (30 ml roztworu środka kontrastowego/1 l wody). Dzieci. Noworodki, niemowlęta, młodsze dzieci: 15-30 ml roztworu (rozcieńczony 3-krotną objętością wody). Dzieci (<10 lat): 15-30 ml roztworu (może być rozcieńczony 2-krotną objętością wody). Podanie doodbytnicze (włączając leczenie niepowikłanej niedrożności smółkowej). Dorośli: do 500 ml rozcieńczonego roztworu preparatu (rozcieńczony 3- do 4-krotną objętością wody). Dzieci. Dzieci <5 lat: do 500 ml roztworu preparatu (rozcieńczonego 5-krotną objętością wody). Dzieci > 5 lat: do 500 ml roztworu preparatu (rozcieńczonego 4- do 5-krotną objętością wody). Leczenie niedrożności smółkowej: w postaci wlewu doodbytniczego; dzięki wysokiemu ciśnieniu osmotycznemu środka kontrastowego, otaczające tkanki uwalniają do światła jelita znaczne ilości płynów, które rozpuszczają zagęszczoną smółkę. Skojarzenie z siarczanem baru. Dorośli i dzieci ≥10 lat: dodatkowo, oprócz zwykle stosowanej dawki siarczanu baru: 30 ml środka kontrastowego. Dzieci. Dodatkowo, oprócz zwykle stosowanej dawki siarczanu baru: dzieci <5 lat: od 2-5 ml środka kontrastowego do 100 ml zawiesiny siarczanu baru; dzieci 5-10 lat): 10 ml środka kontrastowego do 100 ml zawiesiny siarczanu baru. Jeśli konieczne (w przypadku skurczu odźwiernika lub zwężenia odźwiernika), dawkę preparatu można dalej zwiększać. Nie wpływa to na kontrastowość zdjęcia RTG.

    Zastosowanie

    Badania radiologiczne przewodu pokarmowego (także w skojarzeniu z siarczanem baru). Preparat może być podawany doustnie lub we wlewie doodbytniczym, zwłaszcza gdy użycie siarczanu baru jest nieskuteczne, niekorzystne lub przeciwwskazane, np. podejrzenie niewykrywalnej radiologicznie perforacji lub nieszczelności zespolenia przełyku i (lub) innego odcinka przewodu pokarmowego, zagrażająca perforacja (wrzód, uchyłek), stan po resekcji żołądka lub jelit (niebezpieczeństwo perforacji lub rozejścia się zespolenia); podejrzenie częściowego lub całkowitego zwężenia, niedrożności jelita cienkiego, niedrożności pooperacyjnej, ostrego krwawienia; inne ostre stany, które mogą wymagać interwencji chirurgicznej; ostre rozdęcie okrężnicy; obrazowanie ciał obcych lub guzów przed endoskopią; obrazowanie przetok w obrębie przewodu pokarmowego. Ponadto, preparat można stosować w tych samych wskazaniach co siarczan baru, z wyjątkiem obrazowania zmian chorobowych błon śluzowych. Z uwagi na niewystarczające właściwości adhezyjne preparatu, siarczan baru należy stosować w technice z pojedynczym lub podwójnym kontrastem. Skojarzone stosowanie preparatu i siarczanu baru znacząco zwiększa skuteczność diagnostyczną, skraca czas trwania badania i usprawnia rutynowe badania przewodu pokarmowego. Preparatu nie stosuje się do badania zapalenia jelit. Leczenie niepowikłanej niedrożności smółkowej. Tomografia komputerowa narządów jamy brzusznej. Ryzyko nieprawidłowego rozpoznania w badaniu tomografii komputerowej narządów jamy brzusznej jest znacznie zmniejszone, jeśli jelito jest zakontrastowane produktem Gastrografin, szczególnie w przypadku diagnostyki w obrębie miednicy mniejszej. Preparat umożliwia różnicowanie obrysów jelit w stosunku do sąsiadujących narządów oraz umożliwia ocenę zmian kształtu trzustki.