×
Szukam leku
Szukam apteki
    strefa aptek.pl Leki Furosemidum Polpharma 20 mg/2 ml roztw. do wstrz. 5 amp.

    Furosemidum Polpharma, 20 mg/2 ml, roztw. do wstrz., 5 amp.

    Furosemidum Polpharma
    20 mg/2 ml, roztw. do wstrz., 5 amp.
    • 20 mg/2 ml, 50 amp., roztw. do wstrz.
    • 40 mg, 30 szt., tabl.
    Producent

    Polpharma

    Opakowanie

    5 amp.

    Postać

    roztw. do wstrz.

    Dostępność

    Produkt dostępny na receptę

    Dawkowanie

    Dożylnie lub domięśniowo. Dorośli. Obrzęki związane z zastoinową niewydolnością krążenia, z marskością wątroby i chorobami nerek: 20-40 mg furosemidu (1-2 ampułki) jednorazowo dożylnie z szybkością nie większą niż 4 mg/minutę lub domięśniowo. W zależności od potrzeby, kolejną taką dawkę 20 mg można podawać co 2 h, aż do uzyskania odpowiedniego efektu leczenia. Jeśli wskazane jest podanie większej dawki, należy lek podawać w formie wlewu dożylnego. Obrzęk płuc: początkowo 40 mg (2 ampułki) furosemidu dożylnie; w razie konieczności po upływie pół godziny można podać dawkę 40-80 mg. Przełom nadciśnieniowy: u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, 40-80 mg (2-4 ampułki) furosemidu łącznie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze krwi; u pacjentów ze współistniejącym obrzękiem płuc lub ostrą niewydolnością nerek, 100-200 mg (5-10 ampułek) furosemidu. Hiperkalcemia: dożylnie 80-100 mg (4-5 ampułek) w odstępach co 2-12 h przez 24 h, łącznie z izotonicznym roztworem chlorku sodu; wskazane jest uzupełnianie niedoboru potasu związanego z leczeniem furosemidem. Największa zalecana dawka dobowa furosemidu wynosi 1500 mg. Furosemid w postaci iniekcji należy stosować przez krótki czas. Podanie domięśniowe furosemidu należy ograniczyć do wyjątkowych sytuacji, gdy ani podanie doustne, ani dożylne nie może być wykonane. Należy pamiętać, że domięśniowe podanie nie jest zalecane w leczeniu ostrych stanów, takich jak obrzęk płuc. Podczas stosowania furosemidu w dużych dawkach lub przez dłuższy czas, konieczna jest częsta kontrola stężenia elektrolitów w surowicy, równowagi kwasowo-zasadowej oraz stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy. Niemowlęta i dzieci. U niemowląt i dzieci furosemid stosuje się w dawce 0,5-1,5 mg/kg mc. na dobę; maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg niezależnie od masy ciała dziecka. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku furosemid jest wolniej eliminowany z organizmu, co może wymagać zmiany dawkowania. W ostrej i przewlekłej niewydolności nerek dawkę należy zwiększyć do 80-120 mg (4-6 ampułek)/dobę; u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (przy stężeniu kreatyniny we krwi >5 mg/dl) zaleca się, aby szybkość wlewu nie była większa niż 2,5 mg na minutę. Sposób podania. Lek można rozcieńczać z następującymi roztworami do infuzji: 0,9% roztwór chlorku sodu, roztwór Ringera, roztwór Ringera z dodatkiem mleczanu, w zakresie stężeń od 0,02 mg/ml do 5 mg/ml. Rozcieńczenie należy przygotowywać w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

    Zastosowanie

    Obrzęki związane z zastoinową niewydolnością krążenia, marskością wątroby i chorobami nerek, w tym obrzęk płuc, gdy wskazane jest zastosowanie leków moczopędnych o silnym i szybkim działaniu. Przełom nadciśnieniowy ze współistniejącym obrzękiem płuc lub niewydolnością nerek (furosemid stosuje się z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi). Hiperkalcemia (furosemid stosowany jest łącznie z izotonicznym roztworem chlorku sodu w celu zwiększenia diurezy i eliminacji jonów wapniowych przez nerki).