Furosemidum Polfarmex, 40 mg, tabl., 30 szt. (3 blistry x 10)

1. Co to jest lek Furosemidum Polfarmex i w jakim celu się go stosuje

Lek Furosemidum Polfarmex zawiera furosemid, który jest silnie działającym lekiem moczopędnym,
obniżającym również ciśnienie tętnicze.

Lekarz może zalecić stosowanie leku Furosemidum Polfarmex w następujących przypadkach:
- obrzęki na skutek chorób serca;
- obrzęki na skutek chorób wątroby;
- obrzęki na skutek chorób nerek;
- łagodne lub umiarkowane nadciśnienie tętnicze.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Furosemidum Polfarmex

Kiedy nie stosować leku Furosemidum Polfarmex:
- jeśli pacjent ma uczulenie na furosemid, sulfonamidy lub którykolwiek z pozostałych składników tego
  leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma chorobę nerek ze znacznie zmniejszonym wydalaniem moczu lub bezmoczem;
- jeśli pacjent ma zaburzenia świadomości z objawami neurologicznymi, na skutek przewlekłego
  uszkodzenia wątroby;
– jeśli u pacjenta występuje znaczne zmniejszenie stężenia potasu lub sodu we krwi (patrz punkt 4);
- jeśli pacjent ma zmniejszoną objętość krwi lub niedobór wody w organizmie;
- podczas karmienia piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Furosemidum Polfarmex należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą.

Lekarz zaleci zachowanie szczególnej ostrożności w następujących przypadkach:
- jeśli pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze;
- jeśli pacjent ma cukrzycę - należy regularnie oznaczać stężenie glukozy we krwi;
- jeśli pacjent ma dnę moczanową - należy regularnie oznaczać stężenie kwasu moczowego we krwi;
- jeśli pacjent ma zaburzenia oddawania moczu (np. rozrost gruczołu krokowego, zwężenie cewki
  moczowej) - nagły napływ moczu może prowadzić do zatrzymania moczu z nadmiernym rozszerzeniem
  pęcherza;
- jeśli pacjent ma zmniejszone stężenie białka we krwi (np. w przypadku pewnych chorób nerek z utratą
  białka z moczem);
- jeśli pacjent ma marskość wątroby i współistniejącą niewydolność nerek;
- jeśli znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego może spowodować zawał mięśnia sercowego lub udar
  mózgu (np. w przypadku zaburzeń ukrwienia mózgu lub choroby niedokrwiennej serca);
- jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku, przyjmuje inne leki obniżające ciśnienie tętnicze lub
  choruje na inne choroby, które powodują ryzyko obniżenia ciśnienia tętniczego.

Podczas leczenia lekiem Furosemidum Polfarmex lekarz zaleci wykonywanie badania morfologii krwi
oraz oznaczanie stężenia potasu i sodu (co ma szczególne znaczenie w przypadku wystąpienia wymiotów
i biegunki), wapnia, wodorowęglanów, kreatyniny, mocznika, kwasu moczowego i glukozy.

Utrata masy ciała wywołana zwiększonym wydalaniem moczu nie powinna być większa niż 1 kg
na dobę.

W przypadku znacznego odwodnienia, podczas leczenia lekiem Furosemidum Polfarmex, nie należy
przyjmować leków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych i przeciwzapalnych (tzw. niesteroidowych
leków przeciwzapalnych), ponieważ mogą one wywołać ostrą niewydolność nerek.

Aby zapobiec niedoborowi potasu zalecana jest dieta bogata w potas (chude mięso, ziemniaki, banany,
pomidory, kalafior, szpinak, suszone owoce itp.).

Jeśli lek Furosemidum Polfarmex przyjmowany jest przez dłuższy czas, należy uzupełnić niedobór
witaminy B₁ (tiaminy). Witamina B₁ wspomaga czynność serca.

Istnieje ryzyko chorób autoimmunologicznych, prowadzących do zmian zapalnych zmian we wszystkich
narządach (częste są bóle stawów, zmiany skórne oraz zaburzenia nerek).

Stosowanie leku Furosemidum Polfarmex może wywołać pozytywny wynik kontroli antydopingowej.

Lek Furosemidum Polfarmex a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Lek Furosemidum Polfarmex może wpływać na działanie innych leków, a inne leki mogą mieć wpływ na
działanie leku Furosemidum Polfarmex.

Lekarz może zalecić zmianę dawki i (lub) inne środki ostrożności, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek
z następujących leków:
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ, leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne)
- mogą osłabić działanie furosemidu. U pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową
  NLPZ mogą wywołać ostrą niewydolność nerek. Furosemid może nasilić szkodliwe działanie
  salicylanów.
- Leki przeciwpadaczkowe – podczas stosowania karbamazepiny zwiększa się ryzyko małego stężenia
  sodu, natomiast fenytoina osłabia działanie moczopędne furosemidu.
- Sukralfat (lek stosowany w chorobie wrzodowej żołądka) – zmniejsza wchłanianie furosemidu z jelita.
  W przypadku jednoczesnego stosowania należy przyjmować oba leki w odstępie co najmniej 2 godzin.
- Aliskiren – stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
- Leki przeciwnadciśnieniowe – możliwe nasilenie działania hipotensyjnego. Jednoczesne stosowanie
  inhibitorów konwertazy angiotensyny lub antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) może
  spowodować znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem
  konwertazy angiotensyny lub AIIRA lekarz zaleci odstawienie furosemidu lub zmniejszenie jego dawki.
- Inne leki moczopędne – podczas jednoczesnego stosowania istnieje ryzyko nasilonego działania
  moczopędnego. W przypadku leczenia skojarzonego z diuretykami tiazydowymi występuje duże
  ryzyko zmniejszenia stężenia potasu. W przypadku jednoczesnego stosowania leków moczopędnych
  oszczędzających potas (np. amiloryd, spironolakton) istnieje ryzyko zwiększenia stężenia potasu.
- Niektóre leki znieczulające (tzw. anestetyki) oraz środki zwiotczające mięśnie szkieletowe o budowie
  podobnej do kurary (służące do zwiotczenia mięśni szkieletowych podczas znieczulenia). Należy
  poinformować anestezjologa o przyjmowaniu leku Furosemidum Polfarmex.
- Probenecyd (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej), metotreksat (lek immunosupresyjny
  stosowany w leczeniu chorób reumatoidalnych i autoimmunologicznych) i inne leki wydalane tak jak
  furosemid, przez nerki – lek Furosemidum Polfarmex może nasilać ich działanie i działania
  niepożądane. Jednocześnie leki te mogą osłabiać działanie furosemidu.
- Teofilina (lek stosowany w leczeniu astmy).
- Kortykosteroidy (kortyzon), karbenoksolon, amfoterycyna B (lek przeciwgrzybiczy), glicyryzyna
  zawarta w lukrecji – stosowanie skojarzone z furosemidem może prowadzić do wzmożonej utraty
  potasu (ryzyko zmniejszenia stężenia potasu).
- Leki mogące powodować zmiany w EKG (wydłużenie odstępu QT), leki przeciwarytmiczne (w tym
  amiodaron, dyzopiramid, flekainid i sotalol) oraz glikozydy nasercowe – zwiększenie ryzyka
  toksycznego działania na serce na skutek zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii (małe
  stężenie potasu we krwi).
- Antybiotyki – jednoczesne stosowanie aminoglikozydów, polimiksyn lub wankomycyny zwiększa
  ryzyko toksycznego uszkodzenia słuchu – lekarz zaleci takie leczenie skojarzone wyłącznie, jeśli jest to
  bezwzględnie konieczne. Podczas jednoczesnego stosowania aminoglikozydów lub cefalorydyny
  zwiększa się ryzyko toksycznego działania na nerki. Furosemid może zmniejszać stężenie
  wankomycyny w surowicy, u pacjentów po zabiegach kardiochirurgicznych. Jednoczesne stosowanie
   trimetoprimu zwiększa ryzyko małego stężenia sodu.
  U pacjentów otrzymujących furosemid i niektóre cefalosporyny w dużej dawce, mogą wystąpić
  zaburzenia czynności nerek.
- Cisplatyna (lek onkologiczny) – podczas jednoczesnego stosowaniu furosemidu występuje ryzyko
  toksycznego działania na nerki oraz toksycznego uszkodzenia słuchu.
- Leki przeciwcukrzycowe – furosemid osłabia działanie zmniejszające stężenie glukozy tych leków.
- Leki powodujące wzrost ciśnienia tętniczego (np. epinefryna, norepinefryna).
- Cyklosporyna – ryzyko zwiększenia stężenia potasu oraz zapalenia stawów wskutek dny moczanowej.
- Takrolimus – ryzyko zwiększenia stężenia potasu.
- Lit (stosowany w leczeniu depresji): jednoczesne podawanie leku Furosemidum Polfarmex może
  prowadzić do nasilenia toksycznego działania litu na serce i układ nerwowy. Lekarz zaleci
  monitorowanie stężenia litu we krwi.
- Leki przeciwpsychotyczne – małe stężenie potasu powodowane przez furosemid zwiększa ryzyko
  toksycznego działania na serce. Należy unikać jednoczesnego stosowania pimozydu. Podczas
  stosowania amisulprydu lub sertindolu występuje zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu
  serca, a podczas stosowania fenotiazyn – nasilenia działania hipotensyjnego. W przypadku stosowania
  rysperydonu lekarz rozważy stosunek korzyści do ryzyka leczenia skojarzonego z furosemidem.
- Leki rozszerzające naczynia krwionośne, azotany – nasilenie działania obniżającego ciśnienie tętnicze.
- Leki przeciwdepresyjne – podczas stosowania inhibitorów MAO występuje nasilone działanie
  hipotensyjne, natomiast podczas stosowania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych –
  zwiększone ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. W przypadku jednoczesnego stosowania
  reboksetyny zwiększa się ryzyko małego stężenia potasu.
- Leki przeciwhistaminowe – małe stężenie potasu ze zwiększonym ryzykiem toksycznego działania na
  serce.
- Leki przeciwlękowe i nasenne – nasilone działanie hipotensyjne.
- Leki pobudzające ośrodkowy układ nerwowy (stosowane w leczeniu zespołu nadpobudliwości
  psychoruchowej z deficytem uwagi – ADHD) – małe stężenie potasu zwiększa ryzyko komorowych
  zaburzeń rytmu serca.
- Sole potasowe.
- Leki dopaminergiczne – nasilenie działania hipotensyjnego lewodopy.
- Estrogeny – osłabienie działania moczopędnego.
- Prostaglandyny – nasilenie działania hipotensyjnego podczas stosowania alprostadylu.

Lek Furosemidum Polfarmex z jedzeniem i piciem
Aby zapobiec znacznemu niedoborowi potasu zalecana jest dieta bogata w potas (chude mięso, ziemniaki,
banany, pomidory, kalafior, szpinak, suszone owoce itp.).

Duże ilości lukrecji w połączeniu z lekiem Furosemidum Polfarmex mogą prowadzić do zwiększonej
utraty potasu.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ponieważ furosemid przenika przez łożysko do krwiobiegu płodu, lek Furosemidum Polfarmex można
przyjmować w ciąży tylko przez krótki okres, jeśli lekarz uważa to za konieczne. Należy powiadomić
lekarza o ciąży lub planowaniu ciąży.

Jeśli przyjmowanie furosemidu jest konieczne z powodu niewydolności serca lub przewlekłej choroby
nerek ciężarnej, lekarz zaleci oznaczanie stężenia elektrolitów i wartości hematokrytu oraz będzie
monitorować rozwój płodu.

Furosemid przenika do mleka kobiecego i hamuje laktację. Dlatego nie należy przyjmować furosemidu
w okresie karmienia piersią. W razie konieczności należy przerwać karmienie piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas stosowania furosemidu może wystąpić ból głowy, zawroty głowy i senność, które mogą
zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Takie objawy występują zwłaszcza na początku leczenia, w przypadku zwiększania dawki i zmiany
leczenia.

Lek Furosemidum Polfarmex zawiera laktozę
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować
się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ten lek zawiera 0,0275 g laktozy (0,01375 g glukozy i 0,01375 g galaktozy) w jednej tabletce. Należy to
wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.

3. Jak stosować lek Furosemidum Polfarmex

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

U pacjentów dorosłych i w podeszłym wieku (>65 lat) zaleca się następujące dawkowanie:

W leczeniu obrzęków w następstwie chorób serca, wątroby i nerek
1 tabletka Furosemidum Polfarmex na dobę.
Lekarz może odpowiednio zwiększyć dawkę.
Leczenie jest najskuteczniejsze i najłagodniejsze podczas leczenia przerywanego, co drugą dobę lub
przez 2-4 kolejne doby w tygodniu.

W leczeniu łagodnego i umiarkowanego nadciśnienia tętniczego
1 tabletka Furosemidum Polfarmex na dobę, w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami. Jeżeli
podczas leczenia konieczne jest przyjmowanie tzw. inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), lekarz
zaleci odstawienie leku Furosemidum Polfarmex 2-3 dni przed rozpoczęciem podania inhibitora ACE.
Jeżeli nie jest to możliwe, lekarz zmniejszy dawkę leku Furosemidum Polfarmex.

Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat
Zazwyczaj stosowana dawka to 1–2 mg/kg masy ciała, maksymalnie 40 mg (1 tabletka Furosemidum
Polfarmex na dobę).

Droga podania
Podanie doustne.

Tabletki należy przyjmować w całości, przed śniadaniem, popijając wystarczającą ilością płynu (np.
szklanką wody), nie należy ich rozgryzać.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Furosemidum Polfarmex
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Furosemidum Polfarmex, należy niezwłocznie
zwrócić się do lekarza lub zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala.
Objawy ostrego lub przewlekłego przedawkowania zależne są od stopnia niedoboru płynów
i elektrolitów.
Przedawkowanie może prowadzić do obniżenia ciśnienia tętniczego, zaburzeń krążenia i zaburzeń
gospodarki elektrolitowej (np. zmniejszenie stężenia potasu, sodu i chlorków) lub podwyższonej wartości
pH krwi.

Znaczna utrata płynów może spowodować odwodnienie i, jako następstwo, zmniejszenie objętości krwi
krążącej, co skutkuje zapaścią oraz zwiększeniem gęstości krwi ze skłonnością do zakrzepicy.
W przypadku znacznej utraty wody i elektrolitów mogą wystąpić zaburzenia świadomości.

Pominięcie zastosowania leku Furosemidum Polfarmex
Nie należy stosować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Furosemidum Polfarmex
Nie należy przerywać leczenie bez konsultacji z lekarzem. W przypadku przerwania leczenia mogą
nasilić się objawy choroby. Czas trwania leczenia ustala lekarz.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowania leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częstość działań niepożądanych, wymienionych poniżej, określono następująco:
- bardzo często (występują u co najmniej 1 na 10 osób);
- często (występują u mniej niż 1 na 10 osób);
- niezbyt często (występują u mniej niż 1 na 100 osób);
- rzadko (występują u mniej niż 1 na 1000 osób);
- bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 na 10000 osób);
- nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Bardzo często
- Zaburzenia gospodarki elektrolitowej (zmniejszenie stężenia sodu, wapnia i magnezu), zasadowica
  metaboliczna, odwodnienie.
- Zwiększenie stężenia kreatyniny i triglicerydów we krwi.
- Obniżenie ciśnienia tętniczego.
- Wapnica nerek u noworodków.

Często
- Zwiększenie gęstości krwi.
- Zaburzenia gospodarki elektrolitowej (zmniejszenie stężenia chloru i potasu).
- Zwiększenie stężenia cholesterolu LDL we krwi.
- Zwiększenie stężenia mocznika we krwi, hiperurykemia, dna moczanowa.
- Hipowolemia (to stan, w którym w naczyniach znajduje się zbyt mała ilość krwi, powodująca
  zaburzenia w pracy układu sercowo-naczyniowego).
- Encefalopatia wątrobowa u pacjentów z niewydolnością wątroby.
- Zwiększenie objętości moczu.

Niezbyt często
- Zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość), powodujące ryzyko krwawienia i zwiększona
  skłonność do tworzenia się siniaków, niedokrwistość aplastyczna.
- Zwiększenie stężenia glukozy we krwi mogące powodować ujawnienie się cukrzycy utajonej,
  a u pacjentów z już istniejącą cukrzycą prowadzić do pogorszenia przemiany materii.
- Zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL.
- Zaburzenia rytmu serca.
- Suchość błony śluzowej jamy ustnej, pragnienie, nudności, zaburzenia motoryki jelit, wymioty,
  biegunka, zaparcie.
- Zmniejszenie diurezy, nietrzymanie moczu, zatrzymanie moczu (rozrost gruczołu krokowego,
  zaburzenia opróżniania pęcherza lub zwężenie cewki moczowej).
- Zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, widzenie na żółto, nasilenie istniejącej
  krótkowzroczności).
- Wysypka, świąd, nadwrażliwość na światło, pokrzywka, złuszczające zapalenie skóry, pęcherzowe
  zapalenie skóry (choroba Rittera), skaza krwotoczna, rumień wielopostaciowy, nadwrażliwość na
  światło.
- Głuchota, czasami nieprzemijająca.
- Kurcze mięśni, osłabienie mięśni.
- Zmęczenie.

Rzadko
- Zahamowanie czynności szpiku kostnego (wymagające odstawienia leku).
- Zwiększenie ilości niektórych krwinek białych (eozynofilia), zmniejszenie ilości krwinek białych
  (leukopenia).
- Ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek.
- Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
- Cholestaza wewnątrzwątrobowa (zahamowanie tworzenia żółci), zaburzenia czynności wątroby,
  zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
- Ostre zapalenie trzustki.
- Ciężka nadwrażliwość prowadząca do zapaści (wstrząs anafilaktyczny).
  Pierwszymi objawami wstrząsu są m. in. reakcje skórne, takie jak gwałtowne zaczerwienienie lub
  pokrzywka, nasilone pocenie się, bladość skóry, ponadto niepokój, nudności, ból głowy, duszność.
- Mrowienie lub drętwienie kończyn (parestezje), splątanie, ból głowy, letarg.
- Szum uszny, przemijający lub nieprzemijający, zaburzenia słuchu.
- Zapalenie naczyń krwionośnych, zakrzepica, wstrząs.
- Stany gorączkowe.
- Złe samopoczucie.

Bardzo rzadko
- Niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza.

Nieznana
- Tężyczka, nasilenie istniejącej zasadowicy metabolicznej (w przypadku niewyrównanej marskości
  wątroby), rzekomy zespół Barttera oraz zwiększenie wydalania potasu, co może spowodować objawy ze
  strony układu nerwowego i mięśni (osłabienie mięśni, porażenie), przewodu pokarmowego (wymioty,
  zaparcie, wzdęcie) oraz objawy dotyczące nerek (wielomocz) i serca. Znaczny niedobór potasu może
  spowodować niedrożność porażenną jelit lub splątanie, prowadzące do śpiączki.
- Zwiększenie stężenia sodu i chlorków w moczu.
- Ciężka choroba skóry z objawami ogólnymi, tworzenie się bolesnych pęcherzy na skórze, szczególnie
  w okolicy ust, oczu i genitaliów; ciężka choroba skóry i błon śluzowych, z tworzeniem się pęcherzy
  i zaczerwieniem dużych obszarów skóry.
- Zapalne zmiany skórne z tworzeniem się krost (AGEP - ostra uogólniona osutka krostkowa; ostre
  opryszczkowate polekowe zapalenie skóry z gorączką).
- Wysypka polekowa ze zwiększeniem liczby określonych krwinek białych krwinek we krwi
  i pogorszeniem samopoczucia (DRESS).
- Pogorszenie lub aktywacja tocznia rumieniowatego układowego.
- Zawroty głowy, omdlenie lub utrata przytomności (spowodowane przez niedociśnienie objawowe).
- Uszkodzenie (rozpad) mięśni poprzecznie prążkowanych, tzw. rabdomioliza, często w związku
  ze znacznym zmniejszeniem stężenia potasu we krwi (patrz punkt 2. „Kiedy nie stosować leku
  Furosemidum Polfarmex”).
- Przetrwały przewód tętniczy Botalla, osteoklastyczne uszkodzenia kości u noworodków.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Furosemidum Polfarmex

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze, pudełku po: „EXP”.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Furosemidum Polfarmex
Substancją czynną leku jest furosemid. Jedna tabletka zawiera 40 mg furosemidu.
Pozostałe składniki to: skrobia kukurydziana, powidon, magnezu stearynian, laktoza jednowodna.

Jak wygląda lek Furosemidum Polfarmex i co zawiera opakowanie
Tabletki niepowlekane, białe lub prawie białe, okrągłe, obustronnie płaskie.
Opakowanie zawiera 30 lub 40 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Polfarmex S.A.
ul. Józefów 9
99-300 Kutno
Polska (Poland)
Tel.: + 48 24 357 44 44
Faks: + 48 24 357 45 45
e-mail: polfarmex@polfarmex.pl

Data ostatniej aktualizacji ulotki: