logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Fluxemed 20 mg kaps. twarde 30 szt.

        Fluxemed, 20 mg, kaps. twarde, 30 szt.

        Fluxemed
        20 mg, kaps. twarde, 30 szt.
        Producent

        PRO. MED. CS. Praha

        Opakowanie

        30 szt.

        Postać

        kaps. twarde

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        14.80

        Dawkowanie

        Doustnie. Epizody dużej depresji. Dorośli: zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. Dawkowanie należy rewidować i w razie konieczności dostosowywać w ciągu 3-4 tyg. od rozpoczęcia leczenia. W przypadku niedostatecznej odpowiedzi na dawkę 20 mg, można stopniowo zwiększyć dawkę do maksymalnie 60 mg. Dostosowanie dawki należy przeprowadzać ostrożnie, indywidualnie u każdego pacjenta, starając się utrzymać najmniejszą dawkę skuteczną. U pacjentów z depresją leczenie powinno trwać wystarczająco długo, co najmniej 6 mies., tak aby zapewnić ustąpienie objawów. Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Dorośli: zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. W przypadku niedostatecznej po 2 tyg. odpowiedzi na dawkę 20 mg, można stopniowo zwiększyć dawkę do maksymalnie 60 mg. Jeżeli nie obserwuje się poprawy w ciągu 10 tyg., należy ponownie rozważyć zasadność leczenia fluoksetyną. W przypadku uzyskania korzystnej odpowiedzi terapeutycznej, leczenie można kontynuować w dawce dostosowanej do indywidualnych potrzeb pacjenta. Brak badań dotyczących okresu stosowania leku, jednak ze względu na przewlekły charakter zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych wydaje się, że u pacjentów wykazujących odpowiedź terapeutyczną kontynuacja leczenia ponad 10 tyg. jest uzasadniona. Dostosowanie dawki należy przeprowadzać ostrożnie, indywidualnie u każdego pacjenta, starając się utrzymać najmniejszą dawkę skuteczną. Należy okresowo oceniać konieczność dalszego leczenia. Czasami zalecane jest równoczesne stosowanie psychoterapii behawioralnej u pacjentów, którzy dobrze reagują na leczenie farmakologiczne. Nie wykazano długotrwałej (powyżej 24 tyg.) skuteczności leczenia zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Bulimia. Dorośli: zalecana dawka wynosi 60 mg na dobę. Nie wykazano długotrwałej skuteczności (powyżej 3 mies.) w leczeniu żarłoczności psychicznej. U dorosłych dawki powyżej 80 mg na dobę nie były systematycznie oceniane (wszystkie wskazania). Po przerwaniu podawania, substancje czynne utrzymują się w ustroju przez kilka tyg.; należy to uwzględnić w przypadku rozpoczynania lub przerywania leczenia. Dzieci i młodzież w wieku ≥8 lat - epizody depresji umiarkowane do ciężkich. Leczenie powinno być rozpoczynane i monitorowane przez specjalistę. Dawka początkowa wynosi 10 mg. Dawkę należy dostosowywać ostrożnie, indywidualnie u każdego pacjenta, starając się utrzymać najmniejszą dawkę skuteczną. Po 1-2 tyg. dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę. Doświadczenie z badań klinicznych dotyczące dawek dobowych większych niż 20 mg jest minimalne. Dane dotyczące leczenia trwającego powyżej 9 tyg. są ograniczone. Ze względu na większe stężenia w osoczu u dzieci o mniejszej masie ciała, działanie terapeutyczne można uzyskać po zastosowaniu mniejszych dawek. U pacjentów pediatrycznych, którzy odpowiadają na leczenie, po upływie 6 mies. należy ocenić konieczność dalszego leczenia. Jeżeli po 9 tyg. nie występuje poprawa kliniczna, należy ponownie rozważyć konieczność leczenia. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku zalecana jest ostrożność podczas zwiększania dawki, a dawka dobowa nie powinna na ogół być większa niż 40 mg. Zalecana maksymalna dawka wynosi 60 mg na dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą potencjalnie wykazywać interakcje z fluoksetyną należy rozważyć zmniejszenie dawki lub częstości podawania produktu (np. 20 mg co drugi dzień). Lek można podawać w pojedynczej dawce lub w dawkach podzielonych, podczas posiłku lub pomiędzy posiłkami.

        Zastosowanie

        Dorośli: Epizody dużej depresji. Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Żarłoczność psychiczna (bulimia) - fluoksetyna jest wskazana jako leczenie uzupełniające psychoterapii w celu zmniejszenia napadów żarłoczności i częstości stosowania zabiegów przeczyszczających. Dzieci ≥8 lat oraz młodzież: Epizody depresji umiarkowane do ciężkich, jeśli objawy depresji nie ustępują po 4-6 sesjach psychoterapii. U dzieci i młodych osób z depresją o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego leczenie przeciwdepresyjne należy stosować tylko w połączeniu z jednoczesną terapią psychologiczną.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Fluxemed i w jakim celu się go stosuje

        Fluoksetyna jest jednym z grupy leków zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego
        serotoniny (SSRI) o działaniu przeciwdepresyjnym.

        Lek Fluxemed stosowany jest w leczeniu:

        Dorośli:
        • Epizody dużej depresji
        • Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne
        • Bulimia. Lek Fluxemed jest stosowany obok psychoterapii w celu zmniejszenia chęci objadania
          się i prowokowania wymiotów.

        Dzieci i młodzież w wieku 8 lat i powyżej:
        • Epizody depresji o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, gdy objawy depresji nie ustępują
          po 4-6 sesjach psychoterapii. U dzieci i osób młodych z depresją o nasileniu od umiarkowanego
          do ciężkiego lek Fluxemed należy stosować tylko w połączeniu z jednoczesną terapią
          psychologiczną.

        Jak działa Fluxemed
        Każdy człowiek ma w mózgu substancję o nazwie serotonina. Ludzie, którzy doświadczają depresji
        lub zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych lub bulimii, mają mniejsze stężenie serotoniny, niż inni. Nie
        jest w pełni wyjaśnione, jak działa fluoksetyna i inne leki z grupy SSRI, ale wiadomo, że mogą one
        pomóc zwiększając stężenie serotoniny w mózgu.

        Leczenie tych zaburzeń jest bardzo ważne, w celu poprawy jakości życia pacjenta. Jeśli leczenie nie
        zostanie podjęte, stan pacjenta może nie ulec poprawie, a nawet może stać się cięższy i trudniejszy do
        wyleczenia.

        Aby upewnić się, że pacjent jest wolny od objawów, konieczne może być leczenie trwające kilka
        tygodni lub miesięcy.
        2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Fluxemed

        Kiedy nie przyjmować leku Fluxemed
        • jeśli pacjent ma uczulenie na fluoksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
          (wymienionych w punkcie 6). Jeśli wystąpi wysypka lub inna reakcja alergiczna (taka jak
          świąd, obrzęk warg lub twarzy lub duszność), należy natychmiast przerwać stosowanie

          leku i skontaktować się z lekarzem.
        • jeśli pacjent przyjmuje metoprolol (lek stosowany w leczeniu niewydolności serca), gdyż
          istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia za wolnej akcji serca.
        • jeżeli pacjent zażywa inne leki, znane jako nieodwracalne, nieselektywne inhibitory
          monoaminooksydazy (MAOIs) (np. iproniazyd stosowany w leczeniu depresji), ponieważ może
          wystąpić ciężka reakcja, która może być nawet zakończona zgonem.

        Leczenie lekiem Fluxemed należy rozpoczynać co najmniej po upływie 2 tygodni po przerwaniu
        leczenia nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO.

        Nie należy stosować żadnego z nieodwracalnych, nieselektywnych inhibitorów MAO przez następne
        5 tygodni po zakończeniu leczenia lekiem Fluxemed. Jeżeli fluoksetyna była stosowana długo i (lub)
        w dużych dawkach, lekarz może zdecydować o wydłużeniu czasu przerwy między leczeniem.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Fluxemed należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli
        u pacjenta występuje którakolwiek z poniższych okoliczności:

        • choroba serca;
        • gorączka, sztywność mięśni lub drżenia, zmiany stanu psychicznego, takie, jak dezorientacja,
          drażliwość i skrajne pobudzenie; Może to być tak zwany zespół serotoninowy lub złośliwy
          zespół neuroleptyczny. Chociaż zespoły te występują rzadko, mogą mieć zagrażające życiu
          następstwa; należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ może być konieczne
          przerwanie leczenia fluoksetyną;
        • mania, występująca obecnie lub w przeszłości; jeśli wystąpił epizod maniakalny, należy
          natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ może być konieczne przerwanie
          stosowania fluoksetyny;
        • występujące w przeszłości zaburzenia krzepnięcia, pojawienie się siniaków czy nietypowych
          krwawień lub jeśli pacjentka jest w ciąży (patrz „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na
          płodność”);
        • pacjent przyjmuje leki, które rozrzedzają krew (patrz punkt 2. Lek Fluxemed a inne leki);
        • padaczka lub drgawki. Jeśli u pacjenta występują napady drgawek lub zwiększyła się częstość
          napadów drgawkowych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, gdyż konieczne może
          być odstawienie fluoksetyny;
        • pacjent poddawany jest leczeniu elektrowstrząsami (ECT);
        • pacjent przyjmuje tamoksyfen (stosowany w leczeniu raka piersi) (patrz punkt 2. Lek Fluxemed
          a inne leki
        );
        • uczucie niepokoju oraz niemożność usiedzenia lub ustania w miejscu (akatyzja). Zwiększenie
          dawki fluoksetyny może spowodować pogorszenie stanu;
        • cukrzyca (lekarz może dostosować dawkę insuliny lub innych leków przeciwcukrzycowych);
        • choroba wątroby (może być konieczne dostosowanie dawki leku);
        • niskie tętno spoczynkowe i (lub) niedobór soli w organizmie w wyniku długotrwałej ciężkiej
          biegunki i wymiotów lub w wyniku stosowania diuretyków (leków moczopędnych);
        • pacjent przyjmuje diuretyki (leki moczopędne), zwłaszcza jeśli pacjent jest w podeszłym wieku;
        • jaskra (zwiększone ciśnienie w oku).

        Myśli samobójcze i pogłębienie depresji lub zaburzeń lękowych
        • Osoby, u których występuje depresja i (lub) zaburzenia lękowe, mogą czasami mieć myśli
          o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie może nasilać
          się na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ leki te zaczynają działać
          zazwyczaj po upływie 2 tygodni, czasami później.
          Wystąpienie takich objawów jest bardziej prawdopodobne, jeżeli:
          - u pacjenta w przeszłości występowały myśli samobójcze lub chęć samookaleczenia;
          - pacjent jest młodym dorosłym; dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone
            ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat
            z zaburzeniami psychicznymi, którzy byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.
        • Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
           skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
        • Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych lub przyjaciół o depresji lub
          zaburzeniach lękowych oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może zwrócić się
          z prośbą o pomoc do krewnych lub przyjaciół i prosić o informowanie go, jeśli zauważą, że
          depresja lub lęk nasiliły się lub wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu.

        Leki, takie jak Fluxemed (tak zwane SSRI), mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń
        czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały się po
        przerwaniu leczenia.

        Dzieci i młodzież (w wieku od 8 do 18 lat)
        Pacjenci poniżej 18 roku życia, przyjmujący leki tej klasy, narażeni są na zwiększone ryzyko działań
        niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (szczególnie agresja,
        zachowania buntownicze i przejawy gniewu). U dzieci i młodzieży w wieku od 8 do 18 lat, lek
        Fluxemed należy stosować wyłącznie w leczeniu umiarkowanych lub ciężkich epizodów dużej
        depresji (w skojarzeniu z terapią psychologiczną) i nie powinno się go stosować do leczenia innych
        chorób.

        Jeśli lekarz przepisał Fluxemed pacjentowi poniżej 18 roku życia, w związku z czym pacjent ma
        jakiekolwiek wątpliwości, należy skonsultować się z danym lekarzem. W przypadku rozwoju lub
        nasilenia wyżej wymienionych objawów u pacjentów poniżej 18 roku życia przyjmujących lek
        Fluxemed, należy poinformować o tym swojego lekarza.

        Ponadto, jak do tej pory brak jest danych dotyczących długoterminowego bezpieczeństwa stosowania
        leku Fluxemed w tej grupie wiekowej dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego
        i rozwoju zachowania. Pomimo tego jeśli pacjent jest w wieku poniżej 18 lat, lekarz może przepisać
        mu lek Fluxemed w umiarkowanych lub ciężkich epizodach dużej depresji, w skojarzeniu z terapią
        psychologiczną, jeżeli lekarz zadecyduje, że leży to w najlepszym interesie pacjenta.

        Nie należy stosować leku Fluxemed w leczeniu dzieci w wieku poniżej 8 lat.

        Lek Fluxemed a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

        Nie należy przyjmować Fluxemed jednocześnie z:
        • Pewnymi nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO),
           niektórymi stosowanymi w leczeniu depresji. Nieodwracalnych, nieselektywnych inhibitorów
           MAO nie należy stosować jednocześnie z fluoksetyną, ze względu na możliwość wystąpienia
           ciężkich lub nawet śmiertelnych reakcji (zespół serotoninowy) (patrz punkt 2. Kiedy nie
           przyjmować leku Fluxemed). Leczenie fluoksetyną należy rozpocząć co najmniej 2 tygodnie po
           odstawieniu nieodwracalnych, nieselektywnych inhibitorów MAO (np. tranylcypromina). Nie
           należy podejmować leczenia żadnymi nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO
           przez co najmniej 5 tygodni po zaprzestaniu przyjmowania fluoksetyny. Jeżeli fluoksetyna
           została przepisana na dłuższy okres leczenia i (lub) w dużej dawce, lekarz może zalecić
           odczekanie okresu dłuższego niż 5 tygodni.
        • Metoprololem, stosowanym w leczeniu niewydolności serca; istnieje zwiększone ryzyko
           wystąpienia nadmiernego spowolnienia akcji serca.

        Lek Fluxemed może wpływać na działanie następujących leków (interakcja):
        • tamoksyfen (stosowany w leczeniu raka piersi); ponieważ fluoksetyna może zmienić stężenie
          tego leku we krwi, co skutkuje możliwością zmniejszenia wpływu tamoksyfenu, lekarz może
          rozważyć przepisanie innego leczenia przeciwdepresyjnego.
        • inhibitory monoaminooksydazy A (inhibitory MAO-A), w tym moklobemid, linezolid
          (antybiotyk) i chlorek metylotioninowy (zwany również błękitem metylenowym, stosowanym
          w leczeniu methemoglobinemii wywołanej działaniem produktu leczniczego lub innej
          substancji chemicznej): ze względu na ryzyko ciężkich, a nawet śmiertelnych reakcji (zwanych
          zespołem serotoninowym). Leczenie fluoksetyną można rozpocząć następnego dnia po
          zakończeniu leczenia odwracalnymi inhibitorami MAO, ale lekarz może chcieć monitorować
          uważnie stan pacjenta i stosować mniejsze dawki inhibitorów MAO-A.
        • mekwitazyna (stosowana w leczeniu alergii); ponieważ stosowanie tego leku z fluoksetyną
          może zwiększać ryzyko wystąpienia zmian w aktywności elektrycznej serca.
        • fenytoina (lek przeciwpadaczkowy); ponieważ fluoksetyna może wpływać na stężenie tego
          leku we krwi, lekarz może uznać za konieczne by wprowadzać fenytoinę stopniowo i
          przeprowadzić badania kontrolne, jeśli stosowana jest równocześnie z fluoksetyną.
        • lit, selegilina, dziurawiec, tramadol (lek przeciwbólowy), tryptany (stosowane w leczeniu
          migreny) i tryptofan; istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia łagodnego zespołu
          serotoninowego, gdy leki te są przyjmowane jednocześnie z fluoksetyną. Lekarz zleci częstsze
          badania kontrolne.
        • leki, które mogą wpływać na tętno, np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki
          przeciwpsychotyczne
        (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperidol), trójpierścieniowe
          leki przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciwdrobnoustrojowe (np. sparfloksacyna,
          moksyfloksacyna, erytromycyna podawana dożylnie, pentamidyna), leki przeciwmalaryczne
         
        zwłaszcza halofantryna lub pewne leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna),
          ponieważ fluoksetyna przyjmowana jednocześnie z jednym lub więcej z tych leków, może
          zwiększać ryzyko wystąpienia zmian w aktywności elektrycznej serca.
        • leki przeciwzakrzepowe (takie jak warfaryna), NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne,
          takie jak ibuprofen, diklofenak), kwas acetylosalicylowy i inne leki, które mogą rozrzedzać
          krew (w tym klozapina, stosowana w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych). Fluoksetyna
          może zaburzać działanie tych leków we krwi. Jeśli leczenie fluoksetyną zostanie rozpoczęte lub
          wstrzymane podczas przyjmowania warfaryny, lekarz będzie musiał wykonać pewne badania,
          aby dostosować dawkę i częściej przeprowadzać badania kontrolne.
        • cyproheptadyna (stosowana w leczeniu alergii); ponieważ może ona zmniejszać działanie
           fluoksetyny.
        • leki, które zmniejszają stężenie sodu we krwi (w tym leki, które powodują zwiększenie
          oddawania moczu, desmopresyna, karbamazepina i okskarbazepina); ponieważ leki te mogą
          zwiększać ryzyko wystąpienia za małego stężenia sodu we krwi, gdy są stosowane jednocześnie
          z fluoksetyną.
        • leki przeciwdepresyjne, takie jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inne selektywne
           inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub bupropion, meflochina lub chlorochina
         
        (stosowane w leczeniu malarii), tramadol (stosowany w leczeniu silnego bólu) lub leki
          przeciwpsychotyczne
        , takie jak pochodne fenotiazyny lub butyrofenonu; ponieważ fluoksetyna
          może zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek, gdy jest stosowany jednocześnie z tymi lekami.
        • flekainid, propafenon, nebiwolol lub enkainid (stosowane w chorobach serca),
          karbamazepina (lek przeciwpadaczkowy), atomoksetyna lub trójpierścieniowe leki
          przeciwdepresyjne
        (na przykład imipramina, dezypramina i amitryptylina) lub risperidon
         
        (stosowany w schizofrenii); ponieważ fluoksetyna może prawdopodobnie zmienić stężenie tych
          leków we krwi, lekarz może zmniejszyć ich dawkę, jeśli są stosowane jednocześnie z
          fluoksetyną.

        Fluxemed z jedzeniem, piciem i alkoholem
        • Lek Fluxemed można przyjmować z jedzeniem lub między posiłkami, zależnie od preferencji.
        • Należy unikać spożywania alkoholu w okresie przyjmowania tego leku.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

        Ciąża
        Należy powiedzieć lekarzowi jak najszybciej jak to możliwe, jeśli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa,
        że może być w ciąży lub planuje zajście w ciążę.

        U dzieci, których matki zażywały fluoksetynę podczas kilku pierwszych miesięcy ciąży
        przeprowadzono pewne badania, które wykazały zwiększone ryzyko wad wrodzonych, zwłaszcza
        dotyczących serca. W ogólnej populacji rodzi się około 1 na 100 dzieci z wadą serca. Ta liczba
        zwiększa się do 2 przypadków na 100 u dzieci, których matki zażywały fluoksetynę.

        Jeśli leki, takie, jak fluoksetyna, są stosowane podczas ciąży, zwłaszcza podczas 3 ostatnich miesięcy
        ciąży, zwiększa się ryzyko wystąpienia u dziecka stanu zwanego przetrwałym nadciśnieniem
        płucnym, co powoduje, że dziecko oddycha szybciej niż normalnie i ma sinicę. Te objawy występują
        zazwyczaj w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u dziecka występują takie objawy, należy
        natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi lub położnej.

        Zaleca się, aby nie stosować tego leku w czasie ciąży, chyba że potencjalne korzyści dla matki
        przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. Pacjentka może w porozumieniu z lekarzem stopniowo
        przerywać przyjmowanie leku Fluxemed, gdy jest w ciąży lub planuje ciążę. Jednakże, w zależności
        od okoliczności, lekarz może zasugerować, aby kontynuować stosowanie leku Fluxemed.

        Ze względu na działanie opisywane u noworodków, takie jak drażliwość, drżenie, zmniejszone
        napięcie mięśni, uporczywy płacz, zaburzenia ssania i snu, należy zachować ostrożność, zwłaszcza
        w końcowym okresie ciąży lub bezpośrednio przed porodem.

        Przyjmowanie leku Fluxemed pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko poważnego krwotoku z
        pochwy, występującego krótko po porodzie, zwłaszcza jeśli w wywiadzie stwierdzono u pacjentki
        zaburzenia krzepnięcia krwi. Jeśli pacjentka przyjmuje lek Fluxemed, powinna poinformować o tym
        lekarza lub położną, aby mogli udzielić pacjentce odpowiednich porad.

        Karmienie piersią
        Fluoksetyna przenika do mleka kobiecego i może powodować działania niepożądane u niemowląt
        karmionych piersią. Karmienie piersią można kontynuować wyłącznie, gdy jest to niezbędne. Jeśli
        karmienie piersią jest kontynuowane, lekarz może zalecić mniejszą dawkę fluoksetyny.

        Płodność
        W badaniach na zwierzętach wykazano, że fluoksetyna obniża jakość nasienia. Teoretycznie może to
        wpływać na płodność, choć jak dotąd nie zaobserwowano oddziaływania na płodność u ludzi.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Leki psychotropowe, takie jak fluoksetyna mogą zaburzać ocenę sytuacji lub koordynację. Nie należy
        prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, dopóki pacjent nie przekona się, jaki wpływ ma na niego
        lek Fluxemed.
        3. Jak przyjmować lek Fluxemed

        Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie
        wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Nie należy przyjmować więcej kapsułek
        niż zalecił lekarz.

        Kapsułki należy połykać popijając wodą. Nie należy żuć kapsułek.

        Dorośli:
        Zalecana dawka to:
        • Depresja: zalecana dawka wynosi 1 kapsułkę (20 mg) na dobę.

        Lekarz prowadzący oceni i w razie konieczności dostosuje dawkę w ciągu 3-4 tygodni od rozpoczęcia
        leczenia. Jeśli jest to konieczne, można stopniowo zwiększyć dawkę do maksymalnie 3 kapsułek
        (60 mg) na dobę. Dostosowanie dawki należy przeprowadzać ostrożnie, starając się utrzymać
        najmniejszą dawkę skuteczną. Pacjent może nie poczuć się lepiej natychmiast po rozpoczęciu
        stosowania leku na depresję. Jest to zwykła reakcja, ponieważ polepszenie objawów depresyjnych
        może nastąpić dopiero po kilku tygodniach. Pacjenci z depresją powinni być leczeni przez co najmniej
        6 miesięcy.

        • Bulimia (żarłoczność): zalecana dawka wynosi 3 kapsułki (60 mg) na dobę.

        • Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne: zalecana dawka wynosi 1 kapsułkę (20 mg) na dobę.

        Lekarz prowadzący oceni i w razie konieczności dostosuje dawkę w ciągu 2 tygodni od rozpoczęcia
        leczenia. Jeśli jest to konieczne, można stopniowo zwiększyć dawkę do maksymalnie 3 kapsułek
        (60 mg) na dobę. Jeżeli nie obserwuje się poprawy w ciągu 10 tygodni, lekarz rozważy zasadność
        leczenia fluoksetyną.

        Dzieci i młodzież w wieku od 8 do 18 lat z depresją:
        Leczenie należy rozpoczynać i prowadzić pod nadzorem specjalisty.

        Dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę.

        Po 1-2 tygodniach lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg/dobę. Dostosowanie dawki należy
        przeprowadzać ostrożnie, starając się utrzymać najmniejszą dawkę skuteczną. Dzieci ze zmniejszoną
        masą ciała mogą wymagać niższej dawki. Jeśli odpowiedź na leczenie jest zadowalająca, lekarz oceni
        potrzebę kontynuowania leczenia dłużej niż 6 miesięcy. Jeśli poprawa nie nastąpi w ciągu 9 tygodni,
        lekarz powinien dokonać ponownej oceny zasadności leczenia.

        Osoby w podeszłym wieku:
        Lekarz będzie zwiększał dawkę ze szczególną ostrożnością, a dawka dobowa nie powinna na ogół być
        większa niż 2 kapsułki (40 mg) na dobę.

        Zalecana maksymalna dawka wynosi 3 kapsułki (60 mg) na dobę.

        Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:
        U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub stosujących inne leki, które mogą zmieniać
        działanie fluoksetyny, lekarz może zmniejszyć dawkę leku lub zalecić stosowanie fluoksetyny co
        drugi dzień.

        Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Fluxemed
        • W przypadku zażycia zbyt wielu kapsułek należy udać się do najbliższego szpitalnego oddziału
           ratunkowego lub niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
        • Pacjent powinien zabrać ze sobą opakowanie leku Fluxemed, jeśli jest to możliwe.

        Objawy przedawkowania obejmują: nudności, wymioty, drgawki, problemy z sercem (np.
        nieregularne bicie serca i zatrzymanie akcji serca), problemy z płucami i zmiany stanu psychicznego,
        począwszy od pobudzenia aż do śpiączki.

        Pominięcia przyjęcia leku Fluxemed
        • W przypadku pominięcia dawki, nie należy się martwić. Należy przyjąć kolejną dawkę
           następnego dnia o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia
           pominiętej dawki.
        • Przyjmowanie leku o tej samej porze każdego dnia może pomóc w zapamiętaniu, aby zażywać
           go regularnie.

        Przerwanie przyjmowania leku Fluxemed
        • Nie należy przerywać przyjmowania leku Fluxemed bez uprzedniej konsultacji z lekarzem,
          nawet wtedy, gdy pacjent zaczyna czuć się lepiej. Ważne jest, aby pacjent kontynuował
          przyjmowanie leku.
        • Należy upewnić się, że ilość kapsułek jest wystarczająca do kontynuowania leczenia.

        Można zauważyć następujące reakcje (objawy odstawienne) po zaprzestaniu przyjmowania leku
        Fluxemed: zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu (intensywne marzenia senne, koszmary
        senne, niezdolność do snu), niepokój lub pobudzenie, niezwykłe zmęczenie lub osłabienie, uczucie
        niepokoju; nudności i (lub) wymioty (nudności lub złe samopoczucie), drżenie (drgawki), bóle głowy.

        U większości osób wszelkie objawy występujące po zaprzestaniu stosowania leku Fluxemed są
        łagodne i ustępują w ciągu kilku tygodni. Jeśli wystąpią objawy odstawienne po przerwaniu leczenia,
        należy skontaktować się z lekarzem.

        Podczas odstawiania leku Fluxemed, lekarz pomoże zmniejszyć dawkę powoli w ciągu jednego lub
        dwóch tygodni – powinno to zmniejszyć ryzyko skutków odstawienia.

        W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do
        lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, ten lek może powodować objawy niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        • Jeśli pojawią się myśli samobójcze lub chęć samookaleczenia należy natychmiast
          skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala (patrz punkt 2. Kiedy nie stosować leku
          Fluxemed).
        • Jeśli pojawi się wysypka lub reakcje alergiczne w postaci świądu, obrzęku warg lub języka lub
          świszczącego oddechu albo duszności, należy natychmiast przerwać przyjmowanie kapsułek
          i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

        • Jeśli pojawi się niepokój psychoruchowy i uczucie niemożności usiedzenia lub ustania
          w miejscu, mogą to być objawy akatyzji; zwiększenie dawki leku Fluxemed może pogorszyć
          stan zdrowia. W takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem.
        • Jeśli wystąpi zaczerwienienie skóry lub wystąpią rożne reakcje skórne lub pojawią się pęcherze
          i skóra zacznie się łuszczyć, należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza. Zjawisko to
          występuje bardzo rzadko.

        U niektórych pacjentów wystąpiło:
        • Kilka objawów jednocześnie (określanych, jako zespół serotoninowy), w tym gorączka
          o nieznanej przyczynie z przyspieszeniem częstości oddechów lub akcji serca, nadmierne
          pocenie się, sztywność lub drżenie mięśni, dezorientacja, skrajne pobudzenie lub senność
          (rzadko).
        • Uczucie osłabienia, senność lub dezorientacja, głównie u osób w podeszłym wieku i osób
          (w podeszłym wieku) przyjmujących leki moczopędne.
        • Przedłużona i bolesna erekcja.
        • Drażliwość i skrajne pobudzenie.
        • Problemy z sercem, takie jak szybkie lub nieregularne bicie serca, omdlenie, upadek lub
          zawroty głowy po zmianie pozycji na stojącą, które mogą wskazywać na nieprawidłową
          czynność serca.

        Jeśli wystąpi którekolwiek z wyżej wymienionych działań niepożądanych, należy natychmiast
        poinformować o tym lekarza.

        U pacjentów przyjmujących lek Fluxemed zgłaszano także następujące działania niepożądane:

        Bardzo często (mogą wystąpić u więcej, niż u 1 na 10 osób):
        • Trudności z zasypianiem lub bezsenność,
        • Ból głowy,
        • Biegunka, mdłości (nudności),
        • Zmęczenie.

        Często (mogą wystąpić u nie więcej, niż u 1 na 10 osób):
        • Brak apetytu, zmniejszenie masy ciała,
        • Lęk, nerwowość,
        • Niepokój psychoruchowy, osłabienie zdolności koncentracji,
        • Uczucie napięcia,
        • Zmniejszenie popędu płciowego lub zaburzenia seksualne (w tym trudności z utrzymaniem
          wzwodu podczas aktywności seksualnej),
        • Zaburzenia snu, nietypowe sny,
        • Zawroty głowy,
        • Zaburzenia smaku,
        • Niekontrolowane, krótkotrwałe ruchy,
        • Niewyraźne widzenie,
        • Uczucie szybkiego nieregularnego bicia serca,
        • Zaczerwienienie skóry twarzy lub innych części ciała,
        • Ziewanie,
        • Niestrawność, wymioty,
        • Suchość błony śluzowej jamy ustnej,
        • Wysypka, pokrzywka, świąd,
        • Nadmierne pocenie się,
        • Bóle stawów,
        • Częste oddawanie moczu,
        • Niewyjaśnione krwawienia z dróg rodnych,
        • Roztrzęsienie, dreszcze.

        Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej, niż u 1 na 100 osób):
        • Poczucie oderwania się od siebie,
        • Dziwne myślenie,
        • Nieprawidłowo wysoki nastrój,
        • Zaburzenia orgazmu,
        • Myśli o samobójstwie lub samookaleczeniu,
        • Zgrzytanie zębami (bruksizm),
        • Drżenie mięśni, ruchy mimowolne lub zaburzenia równowagi lub koordynacji ruchowej,
        • Zapominanie (zaburzenia pamięci),
        • Powiększenie (rozszerzenie) źrenic,
        • Dzwonienie w uszach,
        • Niskie ciśnienie tętnicze krwi,
        • Skrócenie oddechu,
        • Krwawienie z nosa,
        • Trudności w połykaniu,
        • Wypadanie włosów,
        • Zwiększona skłonność do powstawania siniaków,
        • Niewyjaśnione siniaki lub krwawienia,
        • Zimne poty,
        • Ogólnie złe samopoczucie,
        • Uczucie zimna lub gorąca,
        • Nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby.

        Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej, niż u 1 na 1000 osób):
        • Małe stężenie soli we krwi,
        • Zmniejszenie liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień lub siniaków,
        • Zmniejszenie liczby białych krwinek,
        • Nietypowe lub szalone zachowania,
        • Omamy,
        • Pobudzenie,
        • Napady paniki,
        • Dezorientacja,
        • Jąkanie się,
        • Agresja,
        • Napady drgawek,
        • Zapalenie naczyń krwionośnych,
        • Gwałtowny obrzęk tkanek szyi, twarzy, jamy ustnej i (lub) gardła,
        • Ból w przełyku (przewodzie, którym pokarm lub woda przesuwa się do żołądka),
        • Zapalenie wątroby,
        • Problemy z płucami,
        • Wrażliwość na światło słoneczne,
        • Ból mięśni,
        • Trudności w oddawaniu moczu,
        • Mlekotok.

        Częstość nieznana:
        Ciężki krwotok z pochwy, występujący krótko po porodzie (krwotok poporodowy), patrz dodatkowe
        informacje w podpunkcie „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność” w punkcie 2.

        Złamania kości - u pacjentów stosujących leki z tej grupy obserwowano zwiększone ryzyko złamań
        kości.

        Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych objawów, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub
        farmaceucie.

        Większość wymienionych działań niepożądanych zwykle ustępuje w trakcie leczenia.

        U dzieci i młodzieży (w wieku od 8 do 18 lat):
        Dodatkowo, oprócz wyżej wymienionych działań niepożądanych, lek Fluxemed może spowalniać
        wzrost oraz prawdopodobnie opóźniać dojrzewanie płciowe. U dzieci zgłaszano również często
        zachowania związane z samobójstwem (próby samobójcze i myśli samobójcze), wrogość, mania i
        krwawienia z nosa.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
        bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
        Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
        Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, Tel.: +48 22 49 21 301,
        Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Fluxemed

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
        Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po określeniu:
        „Termin ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Fluxemed
        Substancją czynną jest fluoksetyny chlorowodorek, w ilości odpowiadającej 20 mg fluoksetyny.
        Pozostały składnik leku to skrobia kukurydziana żelowana.
        Otoczka kapsułki zawiera żelatynę, błękit brylantowy (E 133), tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek
        żółty (E 172). Składniki tuszu do nadruku to węgiel aktywny i szelak (E 904).

        Jak wygląda lek Fluxemed i co zawiera opakowanie
        Lek Fluxemed jest w postaci zielono-białawych kaspułek żelatynowych, oznakowanych literami
        FLX/MIL i jest dostępny w opakowaniach blistrowych zawierających 30 kapsułek.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca:
        PRO.MED. CS. Praha a.s., Telčská 377/1, Michle, 140 00 Praha 4, Republika Czeska

        Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego

        Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

        Polska Fluxemed

        Data zatwierdzenia ulotki: 29.04.2021
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026