×
Szukam leku
Szukam apteki
    strefa aptek.pl Leki Fabhalta 200 mg kaps. twarde 56 szt.

    Fabhalta, 200 mg, kaps. twarde, 56 szt.

    Fabhalta
    200 mg, kaps. twarde, 56 szt.
    Producent

    Novartis Europharm

    Opakowanie

    56 szt.

    Postać

    kaps. twarde

    Dostępność

    Produkt dostępny na receptę

    Dawkowanie

    Doustnie. Zalecana dawka wynosi 200 mg doustnie 2 razy na dobę. Należy pouczyć pacjentów o istotnym znaczeniu przestrzegania schematu dawkowania. U pacjentów z PNH przestrzeganie schematu dawkowania jest ważne, aby zminimalizować ryzyko hemolizy. W przypadku pominięcia jednej lub kilku dawek, należy doradzić pacjentowi, by jak najszybciej przyjął jedną dawkę (nawet jeśli do przyjęcia kolejnej dawki według planu pozostało niewiele czasu), a następnie by powrócił do ustalonego schematu dawkowania. Pacjentów z PNH, którzy pominęli kilka kolejnych dawek należy kontrolować pod kątem potencjalnych przedmiotowych i podmiotowych objawów hemolizy. PNH jest chorobą wymagającą długotrwałego leczenia. Nie zaleca się przerywania przyjmowania tego leku, chyba że wystąpią wskazania kliniczne. Pacjenci z PNH zmieniający leczenie z przeciwciał anty-C5 (ekulizumab, rawulizumab) lub innych terapii stosowanych w PNH na iptakopan. Aby zmniejszyć potencjalne ryzyko hemolizy w wyniku nagłego zakończenia leczenia: u pacjentów zmieniających leczenie z ekulizumabu podawanie iptakopanu należy rozpocząć nie później niż po upływie 1 tyg. od przyjęcia ostatniej dawki ekulizumabu; u pacjentów zmieniających leczenie z rawulizumabu podawanie iptakopanu należy rozpocząć nie później niż po upływie 6 tyg. od przyjęcia ostatniej dawki rawulizumabu. Nie badano zmiany leczenia z inhibitorów układu dopełniacza innych niż ekulizumab i rawulizumab. Pacjenci z C3G po przeszczepieniu nerki (nawracająca C3G). Rozpoznanie nawracającej C3G należy postawić na podstawie histologicznego odkładania się C3 w kłębuszkach nerkowych przeszczepionej nerki. Depozyty C3 można wykryć w rutynowej biopsji po przeszczepie; w przeciwnym razie biopsję należy wykonać, gdy objawy kliniczne wskazują na nawracającą C3G. Podobnie jak w badaniu X2202, leczenie iptakopanem można rozpocząć przed wystąpieniem objawów klinicznych, takich jak zmniejszenie wyliczonego wskaźnika przesączania kłębuszkowego (eGFR) lub zwiększenie stosunku białka do kreatyniny w moczu (UPCR). Doświadczenie stosowania iptakopanu u pacjentów z nawracającym C3G po przeszczepie w badaniach klinicznych jest ograniczone. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w wieku ≥65 lat. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi (eGFR 60-<90 ml/min) lub umiarkowanymi (eGFR 30-<60 ml/min) zaburzeniami czynności nerek. Dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub pacjentów dializowanych nie są obecnie dostępne i nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania. Stosowanie iptakopanu nie jest zalecane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasy C w skali Child-Pugh). Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u pacjentów z łagodnymi (klasy A w skali Child-Pugh) lub umiarkowanymi (klasy B w skali Child-Pugh) zaburzeniami czynności wątroby. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności iptakopanu u dzieci w wieku <18 lat. Sposób podania. Lek może być przyjmowany z pokarmem lub bez pokarmu.

    Zastosowanie

    Napadowa nocna hemoglobinuria. W monoterapii u dorosłych pacjentów z napadową nocną hemoglobinurią (PNH), u których występuje niedokrwistość hemolityczna. Glomerulopatia C3. Leczenie dorosłych pacjentów z glomerulopatią C3 (C3G) w skojarzeniu z inhibitorem układu renina-angiotensyna (RAS) lub u pacjentów, którzy nie tolerują leczenia inhibitorem RAS lub dla których inhibitor RAS jest przeciwwskazany.