logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Esscitaxin 20 mg tabl. powl. 28 szt.

        Esscitaxin, 20 mg, tabl. powl., 28 szt.

        Esscitaxin
        20 mg, tabl. powl., 28 szt.
        • 10 mg, 28 szt., tabl. powl.
        Producent

        Bausch Health Ireland

        Opakowanie

        28 szt.

        Postać

        tabl. powl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Dawkowanie

        Doustnie. Nie wykazano bezpieczeństwa stosowania dawek dobowych większych niż 20 mg. Duże epizody depresyjne. Zazwyczaj stosowana dawka to 10 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę. Działanie przeciwdepresyjne uzyskuje się zazwyczaj po 2-4 tyg. stosowania leku. Po ustąpieniu objawów, leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 mies., aby uzyskać utrwalenie się odpowiedzi na leczenie. Zaburzenie lękowe z napadami lęku z agorafobią lub bez agorafobii. W pierwszym tygodniu zaleca się dawkę początkową 5 mg (połowa tabletki 10 mg), a następnie zwiększenie dawki do 10 mg na dobę. Dawkę można następnie zwiększać, maksymalnie do 20 mg na dobę, w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta. Maksymalną skuteczność osiąga się po ok. 3 mies. stosowania leku. Leczenie trwa kilka miesięcy. Fobia społeczna. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Na ogół złagodzenie objawów uzyskuje się po 2-4 tyg. leczenia. Dawka może zostać następnie zmniejszona do 5 mg lub zwiększona maksymalnie do 20 mg na dobę, zależnie od indywidualnej reakcji pacjenta. Fobia społeczna jest chorobą o przebiegu przewlekłym i zalecane jest kontynuowanie terapii przez 12 tyg. w celu uzyskania trwałej odpowiedzi na leczenie. Długoterminowa terapia osób odpowiadających na leczenie była analizowana przez 6 mies., można ją rozważyć indywidualnie w celu zapobiegania nawrotom choroby; efekty prowadzonej terapii powinny być regularnie oceniane. Fobia społeczna jest ściśle zdefiniowanym rozpoznaniem określonej choroby; nie należy jej mylić z nadmierną nieśmiałością. Farmakoterapia jest wskazana wyłącznie wtedy, kiedy zaburzenie to w istotny sposób utrudnia wykonywanie pracy zawodowej i kontakty społeczne. Nie przeprowadzono oceny pozycji omawianego leczenia w odniesieniu do poznawczej terapii behawioralnej. Farmakoterapia stanowi element kompleksowego postępowania terapeutycznego. Zaburzenie lękowe uogólnione. Dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę. Długoterminowa terapia pacjentów odpowiadających na leczenie była analizowana przez co najmniej 6 mies. u pacjentów otrzymujących 20 mg na dobę. Korzyści terapeutyczne i stosowana dawka powinny być regularnie oceniane. Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę. Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne to choroba przewlekła i pacjenci powinni być leczeni przez odpowiedni okres tak, aby istniała pewność, że objawy ich choroby ustąpiły. Korzyści terapeutyczne i stosowana dawka powinny być regularnie oceniane. Odstawienie leczenia. Należy unikać nagłego odstawienia leku. Podczas kończenia leczenia escytalopramem dawkę należy stopniowo zmniejszać przez okres przynajmniej 1-2 tyg., aby uniknąć wystąpienia objawów odstawienia. W razie wystąpienia objawów nietolerowanych przez pacjenta, będących następstwem zmniejszania dawki lub odstawienia leku, należy rozważyć wznowienie stosowania poprzednio przepisanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki w bardziej stopniowy sposób. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) w początkowym okresie leczenia zalecana dawka wynosi 5 mg (połowa tabletki 10 mg) raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta dobowa dawka przyjmowanego leku może być zwiększona do 10 mg raz na dobę. Nie badano skuteczności stosowania leku w fobii społecznej u pacjentów w podeszłym wieku. Leku nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki. Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CCr poniżej 30 ml/min). U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby w pierwszych 2 tyg. leczenia zaleca się stosowanie początkowej dawki 5 mg na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta dawkę można zwiększyć do 10 mg na dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności, szczególnie podczas dostosowywania dawki. Dla pacjentów, o których wiadomo, że wolno metabolizują leki z udziałem izoenzymu CYP2C19, zaleca się dawkę początkową 5 mg na dobę w pierwszych 2 tyg. leczenia. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta dawkę można zwiększyć do 10 mg na dobę. Sposób podania. Lek podaje się w pojedynczej dawce dobowej i może być przyjmowany z posiłkiem lub bez posiłku.

        Zastosowanie

        Leczenie dużych epizodów depresji. Leczenie zaburzeń lękowych z napadami lęku (lęk napadowy) z agorafobią lub bez agorafobii. Leczenie fobii społecznej. Leczenie uogólnionego zaburzenia lękowego. Leczenie zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Esscitaxin i w jakim celu się go stosuje


        Esscitaxin zawiera jako substancję czynną escytalopram.
        Esscitaxin należy do grupy leków przeciwdepresyjnych nazywanych selektywnymi inhibitorami
        wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. SSRI - Selective Serotonin Reuptake Inhibitors). Leki te
        działają na układ serotoninergiczny w mózgu zwiększając stężenie serotoniny. Zaburzenie układu
        serotoninergicznego w mózgu uważane jest za ważny czynnik w rozwoju depresji oraz związanych
        z nią zaburzeń.

        Lek Esscitaxin jest stosowany w leczeniu depresji (duże epizody depresji) oraz zaburzeń lękowych
        (takich jak: zaburzenie lękowe z napadami lęku z agorafobią lub bez agorafobii, fobia społeczna,
        uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne).

        Może upłynąć kilka tygodni leczenia zanim rozpocznie się poprawa. Należy kontynuować
        przyjmowanie leku Esscitaxin, nawet jeśli upłynie jakiś czas do poprawy stanu pacjenta.

        Jeśli nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy zwrócić się do lekarza.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Esscitaxin

        Kiedy nie stosować leku Esscitaxin
        - jeśli pacjent ma uczulenie na escytalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego
          leku (wymienionych w punkcie 6)
        - jeśli pacjent przyjmuje inne leki, które należą do grupy nazywanej inhibitorami MAO, w tym
          selegilinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona), moklobemid (stosowany w leczeniu
          depresji) oraz linezolid (antybiotyk)
        - jeśli u pacjenta występuje lub kiedykolwiek wystąpił nieprawidłowy rytm serca (widoczny
          w EKG; badanie na podstawie którego ocenia się pracę serca)
        - jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca lub leki, które mogą
          wpływać na rytm serca (patrz punkt 2 „Lek Esscitaxin a inne leki”). 

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Esscitaxin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
        Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek inne zaburzenia lub choroby,
        ponieważ może być konieczne ich uwzględnienie. Szczególnie należy poinformować lekarza, jeśli:
        - pacjent ma padaczkę. W razie wystąpienia po raz pierwszy napadów drgawkowych lub
          zwiększenia się ich częstości, należy przerwać terapię lekiem Esscitaxin (patrz także punkt
          4 „Możliwe działania niepożądane”).
        - u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby lub nerek. Może być konieczne
          dostosowanie dawkowania przez lekarza.
        - pacjent ma cukrzycę. Leczenie lekiem Esscitaxin może zmieniać kontrolę stężenia glukozy
          we krwi. Konieczne może okazać się dostosowanie dawkowania insuliny i (lub) doustnych
          leków przeciwcukrzycowych.
        - u pacjenta występuje zmniejszone stężenie sodu we krwi.
        - pacjent ma zwiększoną skłonność do krwawień lub powstawania siniaków, lub jeśli pacjentka
          jest w ciąży (patrz „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”).
        - pacjent leczony jest elektrowstrząsami (leczenie psychiatryczne wykorzystujące prądy elektryczne
          w celu złagodzenia ciężkiej depresji lub choroby afektywnej dwubiegunowej poprzez wywołanie
          kontrolowanych drgawek w mózgu pod znieczuleniem).
        - pacjent ma chorobę niedokrwienną serca.
        - u pacjenta występują lub występowały choroby serca, lub jeśli pacjent miał niedawno zawał
          mięśnia sercowego.
        - pacjent ma niskie tętno spoczynkowe i (lub) jeśli mogą wystąpić niedobory soli w wyniku
          długotrwałej uporczywej biegunki i wymiotów lub stosowania leków moczopędnych.
        - u pacjenta wystąpi szybkie lub nieregularne bicie serca, omdlenia, zapaść lub zawroty głowy
          w pozycji stojącej, co może wskazywać na nieprawidłową pracę serca.
        - u pacjenta występują lub występowały w przeszłości problemy dotyczące oczu, takie jak
          niektóre rodzaje jaskry (wzrost ciśnienia wewnątrz gałki ocznej).

        Uwaga
        U niektórych pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym wystąpić może faza
        maniakalna. Charakteryzuje się ona niezwykłymi i szybko zmieniającymi się pomysłami,
        nieuzasadnionym uczuciem szczęścia i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli wystąpią te objawy
        należy zwrócić się do lekarza.

        W pierwszych tygodniach leczenia mogą również wystąpić takie objawy, jak niepokój lub trudności
        w siedzeniu lub staniu w miejscu. W razie pojawienia się takich objawów należy natychmiast
        poinformować o tym lekarza.

        Leki takie, jak Esscitaxin (tak zwane SSRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń
        czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały się po
        przerwaniu leczenia.

        Myśli samobójcze oraz nasilenie objawów depresji lub zaburzeń lękowych
        Jeśli pacjent ma depresję i (lub) zaburzenia lękowe, może czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub
        o samobójstwie. Mogą one nasilać się na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ
        leki te zwykle zaczynają działać po około 2 tygodniach, a czasami później.

        Prawdopodobieństwo wystąpienia takich myśli jest większe, jeżeli:
        - u pacjenta w przeszłości występowały myśli samobójcze lub o samookaleczeniu;
        - pacjent jest młodą osobą dorosłą. Informacje z badań klinicznych wskazują na zwiększone
          ryzyko zachowań samobójczych u osób dorosłych w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami
          psychicznymi, które były leczone lekami przeciwdepresyjnymi.

        Jeśli u pacjenta wystąpią kiedykolwiek myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy
        niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.

        Pomocne może okazać się powiedzenie komuś z rodziny lub przyjaciół o depresji lub
        zaburzeniu lękowym oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może poprosić ich o
        informowanie go, jeśli zauważą, że objawy depresji lub lęku nasiliły się lub wystąpiły niepokojące
        zmiany w zachowaniu.

        Dzieci i młodzież
        Zazwyczaj nie należy stosować leku Esscitaxin u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Należy
        pamiętać, że u pacjentów w wieku poniżej 18 lat podczas przyjmowania leków należących do tej
        grupy, istnieje większe ryzyko działań niepożądanych, takich jak: próby samobójcze i myśli
        samobójcze oraz wrogość (szczególnie agresja, zachowania buntownicze, przejawy gniewu). Mimo to,
        lekarz może przepisać lek Esscitaxin pacjentom w tej grupie wiekowej, jeśli uzna, że jest to konieczne.
        Jeśli lekarz przepisał lek Esscitaxin pacjentowi w wieku poniżej 18 lat i są w związku z tym
        wątpliwości, należy ponownie zwrócić się do lekarza.
        Należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeśli wystąpi lub nasili się którykolwiek z wyżej
        wymienionych objawów u pacjentów poniżej 18 lat przyjmujących lek Esscitaxin. Nie wykazano jak
        dotąd bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku Esscitaxin dotyczącego wpływu na wzrost,
        dojrzewanie oraz rozwój poznawczy i behawioralny (zachowania) w tej grupie wiekowej.

        Lek Esscitaxin a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

        Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z leków wymienionych poniżej:
        - Nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), zawierające jako substancję czynną:
          fenelzynę, iproniazyd, izokarboksazyd, nialamid, tranylcyprominę. W razie stosowania
          któregokolwiek z nich należy odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania leku
          Esscitaxin. Po odstawieniu leku Esscitaxin należy odczekać 7 dni zanim rozpocznie się
          stosowanie któregokolwiek z wymienionych leków.
        - Selektywne, odwracalne inhibitory MAO-A w tym moklobemid (stosowany w leczeniu
          depresji).
        - Nieodwracalne inhibitory MAO-B w tym selegilinę (stosowaną w leczeniu choroby
          Parkinsona). Leki te zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
        - Antybiotyk linezolid.
        - Lit (stosowany w leczeniu zaburzenia maniakalno-depresyjnego) oraz tryptofan.
        - Imipraminę i dezypraminę (stosowane w leczeniu depresji).
        - Sumatryptan i podobne leki (stosowane w leczeniu migreny) oraz tramadol (leki opioidowe
          stosowane w leczeniu ostrego lub przewlekłego bólu). Leki te zwiększają ryzyko
          wystąpienia działań niepożądanych.
        - Cymetydynę, lanzoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu choroby wrzodowej żołądka),
          flukonazol (lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych), fluwoksaminę (lek
          przeciwdepresyjny) oraz tyklopidynę (stosowana w celu zmniejszenia ryzyka udaru mózgu).
          Powyższe leki mogą spowodować zwiększenie stężenia leku Esscitaxin we krwi.
        - Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) - lek ziołowy stosowany w leczeniu
          depresji.
        - Kwas acetylosalicylowy i niesteroidowe leki przeciwzapalne (leki stosowne w leczeniu bólu lub
          w celu rozrzedzenia krwi, tzw. leki zmniejszające krzepliwość). Leki te mogą zwiększać
          skłonność do krwawień.
        - Warfarynę, dipirydamol oraz fenprokumon (leki stosowane w celu rozrzedzenia krwi, tzw. leki
          przeciwzakrzepowe). Lekarz prawdopodobnie skontroluje czas krzepnięcia krwi przed
          rozpoczęciem oraz po zakończeniu leczenia lekiem Esscitaxin, w celu sprawdzenia czy
          przyjmowana dawka leku przeciwzakrzepowego jest nadal odpowiednia. 
        - Meflochinę (stosowana w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu depresji) oraz
          tramadol (stosowany w leczeniu silnego bólu) ze względu na ryzyko obniżenia progu
          drgawkowego.
        - Neuroleptyki (stosowane w leczeniu schizofrenii, psychozy) oraz leki przeciwdepresyjne
          (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz SSRI) ze względu na ryzyko obniżenia progu
          drgawkowego.
        - Flekainid, propafenon, metoprolol (stosowane w chorobach sercowo-naczyniowych),
          klomipraminę i nortryptylinę (leki przeciwdepresyjne), rysperydon, tiorydazynę, oraz
          haloperydol (leki przeciwpsychotyczne). Może zachodzić konieczność dostosowania
          dawkowania leku Esscitaxin.
        - Leki obniżające stężenie potasu lub magnezu we krwi, ze względu na zwiększone ryzyko
          wystąpienia groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca.

        Nie wolno stosować leku Esscitaxin, jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w zaburzeniach rytmu
        serca lub leki wpływające na rytm serca, takie jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki
        przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol), trójpierścieniowe leki
        przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki (np. sparfloksacyna, moksyfloksacyna, erytromycyna IV,
        pentamidyna, leki przeciw malarii - szczególnie halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe
        (astemizol,hydroksyzyna, mizolastyna). W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości należy zwrócić
        się do lekarza prowadzącego.

        Esscitaxin z jedzeniem, piciem i alkoholem
        Podobnie jak w przypadku wielu innych leków, nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia
        lekiem Esscitaxin, chociaż nie spodziewa się interakcji z alkoholem.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
        Nie należy stosować leku Esscitaxin, jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, dopóki lekarz nie
        omówi wspólnie z pacjentką ryzyka i korzyści wynikających ze stosowania leku.

        Ciąża
        Jeśli pacjentka przyjmuje lek Esscitaxin w trzech ostatnich miesiącach ciąży, powinna być świadoma,
        że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady drgawek,
        wahania temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, niskie stężenie cukru we krwi, sztywność
        lub zwiotczenie mięśni, nasilenie odruchów, drżenie, roztrzęsienie, drażliwość, letarg, ciągły płacz,
        senność lub trudności w zasypianiu. Jeśli u noworodka wystąpi którykolwiek z wyżej wymienionych
        objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

        Należy upewnić się, że położna i (lub) lekarz wiedzą, że pacjentka przyjmuje lek Esscitaxin.
        Przyjmowanie leku Esscitaxin podczas ciąży, zwłaszcza w ostatnich trzech miesiącach, może zwiększać
        ryzyko wystąpienia u dziecka ciężkiego zaburzenia, tzw. przetrwałego nadciśnienia płucnego
        noworodków (PPHN). Powoduje ono przyspieszenie oddechu i sine zabarwienie skóry noworodka.
        Objawy te pojawiają się zazwyczaj w pierwszych 24 godzinach po porodzie. Jeśli pacjentka zauważy
        te objawy u swego dziecka, należy niezwłocznie zgłosić to położnej i (lub) lekarzowi.

        Przyjmowanie leku Esscitaxin pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko poważnego krwotoku
        z pochwy, występującego krótko po porodzie, zwłaszcza jeśli w wywiadzie stwierdzono u pacjentki
        zaburzenia krzepnięcia krwi. Jeśli pacjentka przyjmuje lek Esscitaxin, powinna poinformować o tym
        lekarza lub położną, aby mogli udzielić pacjentce odpowiednich porad.

        W okresie ciąży nie należy nagle przerywać stosowania leku Esscitaxin.

        Karmienie piersią
        Przypuszcza się, że Esscitaxin przenika do mleka ludzkiego.

        Wpływ na płodność
        W badaniach na zwierzętach wykazano, że cytalopram, lek podobny do escytalopramu, obniża jakość
        nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, choć jak dotąd nie zaobserwowano
        oddziaływania na płodność u ludzi.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, dopóki pacjent nie przekona się, jak lek
        Esscitaxin na niego wpływa.

        Lek Esscitaxin zawiera sód
        Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

        3. Jak stosować lek Esscitaxin

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
        się do lekarza lub farmaceuty.

        Dorośli
        Depresja

        Zwykle stosuje się 10 mg raz na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę do dawki maksymalnej, tj.
        20 mg na dobę.

        Zaburzenie lękowe z napadami lęku

        Zalecana dawka początkowa leku Esscitaxin wynosi 5 mg (połowa tabletki 10 mg) raz na dobę przez
        pierwszy tydzień, którą następnie zwiększa się do 10 mg na dobę. Lekarz może zalecić dalsze
        zwiększanie dawki do dawki maksymalnej, tj. 20 mg na dobę.

        Fobia społeczna

        Zwykle zalecana dawka leku Esscitaxin wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od reakcji pacjenta na
        lek, lekarz może zmniejszyć dawkę do 5 mg raz na dobę lub zwiększyć dawkę do dawki maksymalnej,
        tj. 20 mg na dobę.

        Uogólnione zaburzenie lękowe

        Zwykle zalecana dawka leku Esscitaxin wynosi 10 mg raz na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę do
        dawki maksymalnej, tj. 20 mg na dobę.

        Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne

        Zwykle zalecana dawka leku Esscitaxin wynosi 10 mg raz na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę do
        dawki maksymalnej, tj. 20 mg na dobę.

        Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku powyżej 65 lat)
        Zalecana dawka początkowa leku Esscitaxin wynosi 5 mg (połowa tabletki 10 mg) raz na dobę. Lekarz
        prowadzący może zwiększyć dawkę do 10 mg na dobę.

        Dzieci i młodzież
        Zazwyczaj nie należy stosować leku Esscitaxin u dzieci i młodzieży. W celu uzyskania dodatkowych
        informacji patrz punkt 2 „Informacje ważne przed zastosowaniem leku Esscitaxin”.

        Zaburzenia czynności nerek
        Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Lek należy
        stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

        Zaburzenia czynności wątroby
        Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby nie powinni przyjmować dawki większej niż 10 mg na
        dobę. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

        Pacjenci wolno metabolizujący leki przy udziale izoenzymu CYP2C19


        Pacjenci z tym znanym genotypem nie powinni przyjmować dawki większej niż 10 mg na dobę. Lek
        należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

        Jak stosować lek Esscitaxin
        Lek Esscitaxin może być przyjmowany z posiłkiem lub bez posiłku. Należy połknąć tabletkę
        popijając wodą. Nie należy rozgryzać tabletek, ponieważ są gorzkie w smaku.

        Czas trwania leczenia
        Może upłynąć kilka tygodni leczenia zanim pacjent poczuje się lepiej. Dlatego należy kontynuować
        przyjmowanie leku, nawet jeśli początkowo nie ma poprawy samopoczucia.

        Nigdy nie należy zmieniać dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

        Przyjmowanie leku Esscitaxin należy kontynuować tak długo, jak to zalecił lekarz. Jeśli pacjent
        przerwie leczenie za wcześnie, objawy mogą powrócić. Zaleca się, aby leczenie było kontynuowane
        przez co najmniej 6 miesięcy od momentu wystąpienia poprawy.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Esscitaxin
        Jeśli pacjent zażył większą niż przepisana dawkę leku Esscitaxin, powinien natychmiast skontaktować
        się z lekarzem lub zgłosić się do izby przyjęć najbliższego szpitala. Należy to uczynić nawet, jeśli
        pacjent nie ma żadnych dolegliwości. Niektóre spośród objawów przedawkowania to: zawroty głowy,
        drżenie, pobudzenie, drgawki, śpiączka, nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca, obniżenie
        ciśnienia krwi oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej organizmu. Na wizytę do lekarza lub
        szpitala, należy zabrać ze sobą opakowanie (pudełko/blister) leku Esscitaxin.

        Pominięcie zastosowania leku Esscitaxin
        Nie należy przyjmować podwójnej dawki leku w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Jeśli pacjent
        zapomniał o przyjęciu dawki leku i przypomniał sobie o tym przed położeniem się spać, powinien
        niezwłocznie przyjąć pominiętą dawkę leku. Należy przyjąć kolejną dawkę następnego dnia o zwykłej
        porze. Jeśli pacjent przypomni sobie o pominięciu dawki w nocy lub następnego dnia, powinien
        zrezygnować z pominiętej dawki i przyjąć następną dawkę o zwykłej porze.

        Przerwanie stosowania leku Esscitaxin
        Nie należy przerywać leczenia lekiem Esscitaxin, dopóki nie zaleci tego lekarz.
        Jeśli pacjent kończy przepisany cykl leczenia, na ogół zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki leku
        Esscitaxin przez kilka tygodni.

        Jeśli pacjent przerwie przyjmowanie leku Esscitaxin, zwłaszcza nagle, może odczuwać objawy
        z odstawienia. Zdarza się tak często, gdy leczenie lekiem Esscitaxin jest przerywane. Ryzyko jest
        większe, jeśli lek był przyjmowany przez długi czas lub w dużych dawkach albo zbyt szybko
        zmniejszono dawkę leku. U większości pacjentów objawy są łagodne i ustępują samoistnie w ciągu
        dwóch tygodni. Jednak u niektórych pacjentów mogą być ciężkie i utrzymywać się dłużej (2 do 3
        miesięcy lub dłużej). Jeśli u pacjenta wystąpią ciężkie objawy z odstawienia, należy skontaktować się
        z lekarzem. Lekarz może zalecić pacjentowi ponowne rozpoczęcie przyjmowania leku, a następnie
        wolniejsze jego odstawianie.

        Do objawów z odstawienia należą: zawroty głowy (niepewny chód, zaburzenia równowagi), uczucie
        mrowienia, kłucia, uczucie pieczenia oraz (rzadziej) wrażenie porażenia prądem elektrycznym,
        również w głowie, zaburzenia snu (wyraziste sny, koszmary senne, bezsenność), lęk, bóle głowy,
        nudności, nadmierne pocenie (w tym nocne poty), uczucie niepokoju lub pobudzenie, drżenie, uczucie
        splątania i dezorientacji, chwiejność emocjonalna lub drażliwość, biegunka (luźne stolce), zaburzenia
        widzenia, trzepotanie lub kołatanie serca (palpitacje).

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Działania niepożądane ustępują zwykle po kilku tygodniach leczenia. Należy zdawać sobie sprawę, że
        wiele objawów może być również objawami leczonej choroby i ustąpią gdy poprawi się samopoczucie.

        W razie wystąpienia podczas leczenia jakiegokolwiek z tych działań niepożądanych, należy
        skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się od razu do szpitala:

        Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
        - Nieprawidłowe krwawienia, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego.

        Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):
        - Obrzęk skóry, języka, warg, krtani (części gardła za ustami i nosem) lub twarzy albo
          trudności w oddychaniu lub połykaniu (reakcja alergiczna)
        - Wysoka gorączka, pobudzenie, splątanie (dezorientacja), drżenia i gwałtowne skurcze mięśni,
          które mogą być objawami rzadkiego zaburzenia zwanego zespołem serotoninowym.

        Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może być określona na
        podstawie dostępnych danych):
        - Trudności w oddawaniu moczu
        - Napady drgawek (patrz także „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
        - Żółte zabarwienie skóry i białkówek oczu, co jest objawem zaburzenia czynności wątroby
          i (lub) zapalenia wątroby
        - Szybkie, nieregularne bicie serca, omdlenia, które mogą być objawami zagrażającego życiu
          stanu zwanego torsade de pointes
        - Myśli i zachowania samobójcze, patrz także punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”
        - Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy).

        Poza wymienionymi powyżej informowano również o następujących działaniach niepożądanych:
        Bardzo często
        (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
        - Nudności
        - Ból głowy.

        Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
        - Zatkany nos lub katar (zapalenie zatok)
        - Zwiększony lub zmniejszony apetyt
        - Lęk, niepokój, nietypowe sny, trudności w zasypianiu, senność, zawroty głowy, ziewanie,
          drżenie, uczucie kłucia w obrębie skóry
        - Biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej
        - Zwiększone pocenie
        - Bóle mięśni i stawów (artralgia i bóle mięśni)
        - Zaburzenia seksualne (opóźnienie wytrysku, zaburzenia wzwodu, zmniejszenie popędu
          płciowego, trudności w osiąganiu orgazmu u kobiet)
        - Uczucie zmęczenia, gorączka
        - Zwiększenie masy ciała.

        Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
        - Pokrzywka, wysypka, świąd
        - Zgrzytanie zębami, pobudzenie, zdenerwowanie, napady lęku panicznego, stan splątania
        - Zaburzenia snu, zaburzenia smaku, omdlenia
        - Rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, dzwonienie w uszach
        - Wypadanie włosów 
        - Obfite krwawienia miesiączkowe
        - Nieregularne miesiączki
        - Zmniejszenie masy ciała
        - Szybkie bicie serca
        - Obrzęk rąk lub nóg
        - Krwawienie z nosa.

        Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):
        - Agresja, depersonalizacja (poczucie obcości własnej osoby), omamy
        - Wolne bicie serca.

        Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może być określona na
        podstawie dostępnych danych):
        - Zmniejszone stężenie sodu we krwi (objawem mogą być nudności i złe samopoczucie
          z osłabieniem mięśni lub splątanie)
        - Zawroty głowy podczas wstawania spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym krwi
          (niedociśnienie ortostatyczne)
        - Nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby (zwiększenie aktywności enzymów
          wątrobowych we krwi)
        - Zaburzenia ruchowe (mimowolne ruchy mięśni)
        - Bolesny, utrzymujący się wzwód (priapizm)
        - Krwawienia, w tym w obrębie skóry i błon śluzowych (wybroczyny) oraz zmniejszenie liczby
          płytek krwi (trombocytopenia)
        - Zwiększone wydzielanie hormonu antydiuretycznego (ADH), powodujące zatrzymanie wody w
          organizmie, rozcieńczenie krwi, zmniejszenie ilości sodu (nieprawidłowe wydzielanie ADH)
        - Mlekotok u mężczyzn i u kobiet, które nie karmią piersią
        - Mania
        - U pacjentów przyjmujących leki z tej grupy obserwowano zwiększone ryzyko złamań kości
        - Zmiany rytmu serca (zwane „wydłużeniem odstępu QT”, widoczne w EKG, badaniu
          oceniającym zapis aktywności elektrycznej serca)
        - Ciężki krwotok z pochwy, występujący krótko po porodzie (krwotok poporodowy), patrz
          dodatkowe informacje w podpunkcie „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”
          w punkcie 2.

        Ponadto znane są działania niepożądane leków o podobnym mechanizmie działania jak escytalopram
        (substancja czynna leku Esscitaxin). Są to:
        - Niepokój ruchowy (akatyzja)
        - Utrata apetytu.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
        zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C
        02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Esscitaxin

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym,
        blistrze lub butelce. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Esscitaxin
        - Substancją czynną leku Esscitaxin jest escytalopram. Każda tabletka powlekana leku
          Esscitaxin zawiera 10 mg lub 20 mg escytalopramu (w postaci szczawianu).
        - Pozostałe składniki to:
          Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, talk, krzemionka koloidalna
          bezwodna, magnezu stearynian.
          Otoczka tabletki: hypromeloza (E464), tytanu dwutlenek (E171), talk, makrogol 400.

        Jak wygląda lek Esscitaxin i co zawiera opakowanie
        Lek Esscitaxin dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg lub 20 mg
        escytalopramu (w postaci szczawianu). Poniżej przedstawiono opis tabletek.

        Esscitaxin 10 mg: biała do białawej, owalna, obustronnie wypukła tabletka powlekana o średnicy
        8.0 x 5.5 - 8.5 x 6.0 mmz wytłoczonym napisem „C4” po jednej stronie i linią podziału po drugiej
        stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

        Esscitaxin 20 mg: biała do białawej, owalna, obustronnie wypukła tabletka powlekana o średnicy
        11.5 x 7.0 -12.0 x 7.5 mm z wytłoczonym napisem „C3” po jednej stronie i linią podziału po
        drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

        Lek Esscitaxin 10 mg i 20 mg tabletki powlekane znajduje się w przezroczystych blistrach z folii
        PVDC/PVC/Aluminium, zapakowanych w tekturowe pudełka, zawierające 20, 28, 30, 50, 56, 60, 84,
        90, 98 lub 100 tabletek powlekanych.

        Lek Esscitaxin 10 mg i 20 mg tabletki powlekane znajduje się w butelkach HDPE z zakrętką z PP z
        zabezpieczeniem przed dostępem dzieci zawierające 28, 30, 50, 100 lub 500 tabletek powlekanych, w
        tekturowym pudełku.

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny
        Bausch Health Ireland Limited
        3013 Lake Drive
        Citywest Business Campus
        Dublin 24, D24PPT3
        Irlandia
        tel.: +48 17 865 51 00

        Importer
        Bausch Health Poland Sp. z o. o.,
        ul. Kosztowska 21,
        41-409 Mysłowice,
        Poland 
        or
        Misom Labs Ltd.
        Malta Life Sciences Park
        LS 2.01.06, Industrial Estate
        SGN 3000, San Gwann, Malta

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 03/2026

        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026