logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Epirubicin-Ebewe 10 mg/5 ml konc. do sporz. roztw. do inf. fiolka 5 ml

        Epirubicin-Ebewe, 10 mg/5 ml, konc. do sporz. roztw. do inf., fiolka 5 ml

        Epirubicin-Ebewe
        10 mg/5 ml, konc. do sporz. roztw. do inf., fiolka 5 ml
        • 200 mg/100 ml, fiolka 100 ml, konc. do sporz. roztw. do inf.
        • 50 mg/25 ml, fiolka 25 ml, konc. do sporz. roztw. do inf.
        • 100 mg/50 ml, fiolka 50 ml, konc. do sporz. roztw. do inf.
        Producent

        Ebewe

        Opakowanie

        fiolka 5 ml

        Postać

        konc. do sporz. roztw. do inf.

        Dostępność

        produkt stosowany wyłącznie w lecznictwie zamkniętym

        Dawkowanie

        Dożylnie. Dorośli. Monoterapia: zwykle 60-90 mg/m2 pc. wstrzykując przez 3-5 min, co 21 dni w zależności od parametrów hematologicznych oraz czynności szpiku kostnego u pacjenta. W razie pojawienia się objawów toksyczności, jak np. neutropenii / gorączki neutropenicznej oraz małopłytkowości (które mogą występować również w 21. dniu terapii), może być konieczna zmiana dawki lub opóźnienie podania następnej dawki. Dawki wysokie: rak drobnokomórkowy płuca (uprzednio nieleczony) - 120 mg/m2 pc. w dzień 1, co 3 tyg.; rak piersi w ramach leczenia adjuwantowego pacjentów z wczesnym stadium raka piersi i zajętymi węzłami chłonnymi - 100 mg/m2 (jako pojedynczą dawkę 1. dnia terapii) do 120 mg/m2 (podzielone na 2 dawki dnia 1. i 8.) co 3-4 tyg. w kombinacji z podawanym dożylnie cyklofosfamidem i 5-fluorouracylem oraz podawanym doustnie tamoksyfenem. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności szpiku kostnego spowodowanymi wcześniejszą chemioterapią lub radioterapią, podeszłym wiekiem albo naciekiem nowotworowym szpiku kostnego, zaleca się mniejsze dawki (60-75 mg/m2 w dawkowaniu konwencjonalnym oraz 105-120 mg/m2 w dawkowaniu wysokim). Można podzielić całkowitą dawkę jednego cyklu leczenia podając częściowe dawki przez 2-3 kolejne dni. W leczeniu wysokodawkowym, epirubicynę można podawać w postaci wstrzyknięcia dożylnego przez 3-5 min lub w postaci infuzji trwającej do 30 min. Leczenie złożone: należy odpowiednio zmniejszyć dawkę epirubicyny w razie stosowania z innymi lekami cytotoksycznymi - zaawansowany rak jajnika: 50-100 mg/m2; rak żołądka: 50 mg/m2. W leczeniu raka drobnokomórkowego płuca stosować dawkę jak przy monoterapii (120 mg/m2). Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z zaburzoną czynnością wątroby: dawkę należy zmniejszyć w zależności od stężenia bilirubiny - stężenie bilirubiny 1,4-3,0 mg/100 ml: 50% normalnej dawki; stężenie bilirubiny >3,0 mg/100 ml, aktywność AspAT >4 razy górna granica normy: 25% normalnej dawki. Umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie wymagają zmniejszenia dawki. Może jednak zachodzić konieczność dostosowania dawki u pacjentów ze stężeniem kreatyniny w osoczu >5 mg/dl. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności epirubicyny u dzieci. Sposób podania. Lek podawać we wstrzyknięciu dożylnym, trwającym nie krócej niż 3-5 min albo we wlewie dożylnym z 0,9% chlorkiem sodu, 5% glukozą. Dopęcherzowo. Rak powierzchniowy pęcherza moczowego: 8 wlewów po 50 mg/50 ml (płynu fizjologicznego lub wody do wstrzykiwań) w odstępach tygodniowych; w razie objawów toksyczności miejscowej zaleca się zmniejszenie dawki do 30 mg/50 ml. Rak in situ: dawkę zwiększyć do 80 mg/50 ml (w zależności od indywidualnej tolerancji u pacjenta). Zapobiegawczo przeciw nawrotom raka powierzchniowego pęcherza moczowego po wycięciu przezcewkowym: 4 wlewy po 50 mg/50 ml w odstępach tygodniowych, następnie 11 wlewów po jednym podaniu na miesiąc w tej samej dawce. Roztwór należy utrzymać w pęcherzu moczowym przez 1-2 h. Aby zapobiec niepożądanemu rozcieńczeniu przez mocz, pacjentowi należy zakazać przyjmowania płynów przez 12 h przed wprowadzeniem roztworu. Pacjenta z napełnionym pęcherzem moczowym należy od czasu do czasu obracać i na koniec zabiegu powinien on oddać mocz.

        Zastosowanie

        Chemioterapia raka piersi, raka jajnika, raka żołądka, raka płuca, raka głowy i szyi, raka okrężnicy i odbytnicy, szpiczaka mnogiego, złośliwych chłoniaków nieziarniczych, ostrych białaczek. Po podawaniu chlorowodorku epirubicyny do pęcherza moczowego stwierdzono korzystne działanie w leczeniu następujących chorób: raka pęcherza moczowego z komórek nabłonka przejściowego, raka in situ pęcherza moczowego. Dopęcherzowe podanie chlorowodorku epirubicyny po wycięciu przezcewkowym raka pęcherza moczowego stanowi element leczenia zapobiegającego wznowie procesu nowotworowego.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Epirubicin-Ebewe i w jakim celu się go stosuje

        Chlorowodorek epirubicyny – substancja czynna leku Epirubicin-Ebewe – należy do grupy
        przeciwnowotworowych antybiotyków antracyklinowych. Leki te mają działanie cytotoksyczne
        i wykorzystuje się je w leczeniu wielu nowotworów. Lek Epirubicin-Ebewe może być stosowany
        w monoterapii, ale częściej w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.

        Lek Epirubicin-Ebewe stosowany jest w leczeniu wielu chorób nowotworowych, w tym:
        - raka piersi,
        - raka jajnika,
        - raka żołądka,
        - raka płuca,
        - raka głowy i szyi,
        - raka okrężnicy i odbytnicy,
        - szpiczaka mnogiego,
        - złośliwych chłoniaków nieziarniczych,
        - ostrych białaczek.

        Po podawaniu leku Epirubicin-Ebewe do pęcherza moczowego stwierdzono jego korzystne działanie
        w leczeniu następujących chorób:
        - rak pęcherza moczowego z komórek nabłonka przejściowego,
        - rak in situ pęcherza moczowego,
        - dopęcherzowe leczenie zapobiegawcze po przezcewkowym wycięciu raka pęcherza moczowego.
        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Epirubicin-Ebewe

        Kiedy nie stosować leku Epirubicin-Ebewe
        - jeśli pacjent jest uczulony na chlorowodorek epirubicyny, inne antracykliny lub antracenediony,
          lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
        - jeśli we krwi pacjenta stwierdzono utrzymujące się zahamowanie czynności szpiku kostnego
          (z bardzo małą liczbą białych krwinek i płytek krwi).
        - jeśli pacjent otrzymał wcześniej duże dawki innych leków przeciwnowotworowych, w tym
          doksorubicynę i daunorubicynę (należące do tej samej grupy leków, co epirubicyna, tzw.
          antracykliny).
        - jeśli pacjent ma chorobę mięśnia sercowego, przebył niedawno zawał mięśnia sercowego lub ma
          ciężkie zaburzenia rytmu serca.
        - jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
        - jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie zakażenie.
        - jeśli pacjent ma niestabilną dławicę piersiową.
        - jeśli pacjentka karmi piersią.

        Jeśli lek Epirubicin-Ebewe podawany jest do pęcherza moczowego, nie wolno stosować go
        w następujących sytuacjach:
        − zakażenie dróg moczowych;
        − obecność krwi w moczu;
        − nowotwór naciekający ścianę pęcherza moczowego;
        − utrudnione założenie cewnika do pęcherza moczowego;
        − zapalenie pęcherza moczowego;
        − zaleganie w pęcherzu dużej ilości moczu;
        − zmniejszona objętość pęcherza moczowego (obkurczenie zmienionego chorobowo pęcherza
           moczowego).

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Epirubicin-Ebewe należy omówić to z lekarzem.
        Lek stosuje się szczególnie ostrożnie, jeśli:
        − pacjent ma zaburzenia czynności wątroby lub nerek;
        − podczas podawania leku pacjent odczuwa dyskomfort lub pieczenie w miejscu wstrzyknięcia lub w
           jego pobliżu (możliwość wynaczynienia do sąsiednich tkanek);
        − badanie krwi pacjenta wykazało zmniejszoną liczbę krwinek białych i czerwonych oraz płytek
           krwi;
        − pacjent ma zapalenie jamy ustnej (ból warg, jamy ustnej lub afty w jamie ustnej);
        − pacjent poddany był wcześniej radioterapii klatki piersiowej lub przyjmował leki, które mogą
           niekorzystnie wpływać na serce. W razie wątpliwości, czy ostrzeżenie to dotyczy pacjenta, należy
           poradzić się lekarza lub farmaceuty;
        − pacjent był niedawno szczepiony lub zamierza poddać się szczepieniu.

        Lekarz będzie kontrolował czynność serca, nerek, morfologię krwi i stężenie kwasu moczowego we
        krwi pacjenta.

        Należy niezwłocznie poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli pacjent otrzymujący lek do
        pęcherza moczowego:
        - odczuwa ból przy oddawaniu moczu lub pieczenie w cewce moczowej
        - wydala duże ilości moczu (również w nocy)
        - zauważy krew w moczu

        Uwaga
        Przez jeden lub dwa dni po podaniu leku mocz pacjenta może mieć czerwone zabarwienie.

        Dzieci
        Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności chlorowodorku epirubicyny
        u dzieci.

        Epirubicin-Ebewe a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
        ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
        Należy zwłaszcza poinformować o przyjmowaniu takich leków, jak:
        - inne leki, które mogą mieć wpływ na szpik kostny i układ krwiotwórczy
        - inne leki, które mogą wpływać na czynność serca, np. antagoniści kanałów wapniowych (jak
          werapamil, nifedypina i diltiazem), inne leki przeciwnowotworowe (np. 5-fluorouracyl,
          cyklofosfamid, cisplatyna, taksany, doksorubicyna, mitomycyna-C, dakarbazyna, daktynomycyna
          i cyklofosfamid) oraz jednoczesna lub wcześniejsza radioterapia okolic śródpiersia
        - inne leki, które wpływają na czynność wątroby, np. barbiturany (leki stosowane w leczeniu
          padaczki lub zaburzeń snu) i ryfampicyna (lek stosowany w leczeniu gruźlicy)
        - trastuzumab (epirubicyny nie należy podawać w ciągu 27 tygodni od podania trastuzumabu)
        - cymetydyna (lek zmniejszający wydzielanie kwasu solnego w żołądku)
        - paklitaksel i docetaksel (leki stosowane w leczeniu niektórych nowotworów)
        - interferon alfa-2b (lek stosowany w leczeniu niektórych nowotworów i chłoniaków oraz niektórych
          postaci zapalenia wątroby)
        - chinina (lek stosowany w leczeniu malarii i kurczów mięśni nóg)
        - deksrazostan (lek stosowany niekiedy razem z doksorubicyną w celu zmniejszenia ryzyka zaburzeń
          czynności serca)
        - dekswerapamil (lek stosowany w leczeniu niektórych chorób serca).

        W razie konieczności podania pacjentowi jakiejkolwiek szczepionki, należy powiedzieć lekarzowi
        o leczeniu chlorowodorkiem epirubicyny, gdyż pewien rodzaj szczepionek (żywe atenuowane) może
        powodować ciężkie działania niepożądane.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

        Chlorowodorek epirubicyny – substancja czynna leku Epirubicin-Ebewe – może spowodować
        uszkodzenie płodu. Nie wolno stosować leku Epirubicin-Ebewe podczas ciąży, chyba że lekarz uzna
        to za konieczne.

        Ze względu na ryzyko wystąpienia wad wrodzonych, kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować
        odpowiednie metody antykoncepcji podczas leczenia epirubicyną i przez co najmniej 6,5 miesiąca po
        przyjęciu ostatniej dawki. Mężczyźni powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas
        leczenia i przez co najmniej 3,5 miesiąca po przyjęciu ostatniej dawki.

        W przypadku zajścia w ciążę pacjentki lub partnerki pacjenta leczonego lekiem Epirubicin-Ebewe
        zaleca się konsultację genetyczną. Mężczyźni planujący posiadanie potomstwa powinni zasięgnąć
        porady na temat możliwości zamrożenia nasienia przed rozpoczęciem leczenia lekiem Epirubicin-
        Ebewe.

        Należy zrezygnować z karmienia piersią przed i podczas leczenia lekiem Epirubicin-Ebewe.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Nie przeprowadzono badań wpływu leku Epirubicin-Ebewe na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie
        maszyn. Lek ten może jednak powodować nudności i wymioty, które mogą przemijająco zaburzać
        zdolność wykonywania tych czynności.

        Epirubicin-Ebewe zawiera sód
        Lek zawiera 3,54 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w 1 ml koncentratu.
        Lek zawiera 17,7 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w fiolce 5 ml. Odpowiada to 0,88%
        maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
        Lek zawiera 88,5 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w fiolce 25 ml. Odpowiada to 4,42%
        maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
        Lek zawiera 177 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w fiolce 50 ml. Odpowiada to 8,85%
        maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
        Lek zawiera 354 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w fiolce 100 ml. Odpowiada to 17,7%
        maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

        Lek może być rozcieńczany w 0,9% roztworze NaCl. Zawartość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika
        powinna być brana pod uwagę w obliczeniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym
        rozcieńczeniu leku. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze
        wykorzystanym do rozcieńczenia leku, należy zapoznać się z ulotką dla pacjenta stosowanego
        rozcieńczalnika.

        3. Jak stosować lek Epirubicin-Ebewe

        Lek Epirubicin-Ebewe podaje się wyłącznie dożylnie lub do pęcherza moczowego.
        Lek podawany jest pacjentom wyłącznie pod nadzorem lekarza specjalisty w leczeniu nowotworów.
        Przed i w trakcie leczenia lekarz zleci badania krwi w celu skontrolowania czynności szpiku kostnego,
        nerek i wątroby oraz będzie monitorować czynność serca. Kontrolne badania czynności serca
        prowadzi się jeszcze przez kilka tygodni po zakończeniu stosowania leku Epirubicin-Ebewe.

        Dawkę leku Epirubicin-Ebewe lekarz dostosowuje do powierzchni ciała pacjenta (obliczonej na
        podstawie wzrostu i masy ciała). Jej wielkość zależy od rodzaju nowotworu, reakcji organizmu na
        leczenie oraz od innych stosowanych jednocześnie leków.

        Zwykle stosowana dawka leku Epirubicin-Ebewe wynosi 60 mg - 90 mg na metr kwadratowy
        powierzchni ciała. Lek jest podawany w postaci powolnego wstrzyknięcia dożylnego trwającego trzy
        do pięciu minut. Lek podaje się na ogół co trzy tygodnie.

        W leczeniu raka drobnokomórkowego płuca podaje się większą dawkę leku (120 mg na metr
        kwadratowy powierzchni ciała) w postaci wstrzyknięcia dożylnego przez trzy do pięciu minut lub
        w postaci infuzji (kroplówki) trwającej do 30 minut, również co trzy tygodnie.

        W leczeniu raka piersi lekarz określa dawkę i sposób leczenia każdego pacjenta indywidualnie.

        Mniejsze dawki stosuje się u pacjentów z małą liczbą białych krwinek i płytek krwi, zaburzeniami
        czynności wątroby lub nerek i u pacjentów otrzymujących również inne leki cytotoksyczne.

        Aby zapobiec niepożądanemu rozcieńczeniu leku Epirubicin-Ebewe przez mocz, pacjent nie powinien
        przyjmować płynów przez 12 godzin przed zabiegiem.

        Pacjent pozostaje pod ścisłą obserwacją przed, podczas i po leczeniu lekiem Epirubicin-Ebewe.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Epirubicin-Ebewe
        Podanie pacjentowi większej niż zalecana dawki leku Epirubicin-Ebewe może spowodować znaczne
        zaburzenia czynność szpiku kostnego, objawem czego może być zmniejszenie liczby krwinek białych
        lub płytek krwi, zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego i ciężkie zaburzenia czynności
        serca. Mogą wystąpić cięższe działania niepożądane niż zwykle.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Jeśli podczas podawania leku w infuzji u pacjenta wystąpi którekolwiek z działań niepożądanych,
        należy niezwłocznie powiadomić o tym lekarza, gdyż może być konieczne natychmiastowe leczenie:
        - zaczerwienienie, ból lub obrzęk w miejscu wstrzyknięcia;
        - zaburzenia pracy serca, takie jak ból w klatce piersiowej, duszność, obrzęk okolicy kostek (takie
          objawy mogą wystąpić do kilku tygodni od zakończenia stosowania leku Epirubicin-Ebewe;
        - ciężka reakcja uczuleniowa z takimi objawami, jak omdlenie, wysypka, świąd, gorączka, dreszcze,
          obrzęk twarzy i trudności w oddychaniu. Możliwe jest wystąpienie zapaści.

        Podczas stosowania leku Epirubicin-Ebewe obserwowano następujące działania niepożądane:

        Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
        - zahamowanie wytwarzania komórek krwi przez szpik kostny
           - zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia)
           - zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość)
           - zmniejszenie liczby pewnego rodzaju krwinek białych (granulocytopenia i neutropenia)
        - gorączka związana z niedoborem granulocytów obojętnochłonnych (gorączka neutropeniczna)
        - łysienie, zazwyczaj przemijające
        - czerwone zabarwienie moczu przez jeden lub dwa dni po podaniu leku Epirubicin-Ebewe; jest to
          normalne zjawisko związane z kolorem leku i nie powinno budzić niepokoju.

        Często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
        - zakażenie
        - utrata apetytu (jadłowstręt)
        - odczucie suchości i pragnienia (odwodnienie)
        - uderzenia gorąca
        - zapalenie błon śluzowych (między innymi przełyku, jamy ustnej)
        - nudności, wymioty, biegunka
        - rumień w miejscu podania leku
        - zapalenie pęcherza moczowego z bólem w trakcie oddawania moczu, czasami z obecnością krwi
          w moczu (chemiczne i czasami krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego), odczucie pieczenia
          i częste oddawanie moczu (po podaniu do pęcherza moczowego).

        Niezbyt często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
        - zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość),
        - zapalenie żył, które może przebiegać z powstawaniem zakrzepów (zakrzepowe zapalenie żył),
          objawiające się bólem i (lub) obrzękiem rąk lub nóg

        Rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):
        - ostra białaczka limfatyczna, ostra białaczka szpikowa (może wystąpić do 3 lat po zakończeniu
          leczenia)
        - ciężka reakcja nadwrażliwości (anafilaksja)
        - zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi na skutek szybkiego rozpadu komórek
          nowotworowych
        - zawroty głowy
        - zastoinowa niewydolność serca (z dusznością, obrzękiem, powiększeniem wątroby, obecnością płynu
          w płucach i jamie brzusznej, obrzękiem kostek i zmianami rytmu serca), zmiany w zapisie EKG,
          nieprawidłowy rytm serca, choroby mięśnia sercowego, zwolnienie czynności serca, zaburzenia
          przewodzenia w sercu
        - pokrzywka
        - brak miesiączki
        - brak plemników w nasieniu
        - złe samopoczucie i osłabienie
        - gorączka, dreszcze
        - zmiany aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz).

        Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        - wstrząs na skutek zakażenia krwi (wstrząs septyczny), posocznica (zakażenie ogólnoustrojowe),
          zapalenie płuc
        - krwotok i niedotlenienie tkanek na skutek zmniejszonego wytwarzania komórek krwi w szpiku
          (zahamowania czynności szpiku kostnego)
        - wydzielina z oka ze świądem, zaczerwienieniem i obrzękiem (zapalenie spojówek), ból oka,
          niewyraźne widzenie, nieprawidłowa tolerancja światła (zapalenie rogówki)
        - zdarzenie zakrzepowo-zatorowe (zatkanie naczynia krwionośnego oderwanym zakrzepem krwi, w tym
          zator płuc, w pojedynczych przypadkach zakończony zgonem
        - zmiany w jamie ustnej (nadżerki, owrzodzenie, ból, odczucie pieczenia, krwawienie, przebarwienie)
        - objawy miejscowego działania toksycznego, wysypka, świąd, zmiany na skórze, rumień,
          zaczerwienienie skóry, nadmierna pigmentacja skóry i paznokci, nadwrażliwość na światło,
          nadwrażliwość skóry wcześniej napromienianej (reakcja po radioterapii)
        - stwardnienie żyły, miejscowy ból, ciężkie zapalenie tkanki łącznej, martwica tkanki po
          przypadkowym wstrzyknięciu pozanaczyniowym
        - bezobjawowe zmniejszenie ilości krwi pompowanej przez lewą komorę serca (bezobjawowe
          zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory serca).

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
        można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
        tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Epirubicin-Ebewe

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po EXP. Termin
        ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C).

        Przechowywanie w stanie schłodzonym (w lodówce) może spowodować, że lek zmieni postać na
        żelową. Pozostawiony w kontrolowanej temperaturze pokojowej (od 15 do 25°C) na 2 do
        maksymalnie 4 godzin powróci do postaci od lekko lepkiego do płynnego roztworu.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Epirubicin-Ebewe
        Substancją czynną leku jest chlorowodorek epirubicyny.
        1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 2 mg epirubicyny chlorowodorku.
        Każda fiolka 5 ml zawiera 10 mg epirubicyny chlorowodorku.
        Każda fiolka 25 ml zawiera 50 mg epirubicyny chlorowodorku.
        Każda fiolka 50 ml zawiera 100 mg epirubicyny chlorowodorku.
        Każda fiolka 100 ml zawiera 200 mg epirubicyny chlorowodorku.
        Pozostałe składniki to chlorek sodu, kwas solny i woda do wstrzykiwań.

        Jak wygląda lek Epirubicin-Ebewe i co zawiera opakowanie
        Epirubicin-Ebewe jest przezroczystym, czerwonym roztworem.
        Lek dostępny jest w fiolkach zawierających 5 ml, 25 ml, 50 ml lub 100 ml koncentratu.

        Fiolki mogą być umieszczone w przezroczystych opakowaniach ochronnych z tworzywa sztucznego
        (ONKO-Safe lub Sleeving).

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        EBEWE Pharma Ges.m.b.H. Nfg.KG
        Mondseestrasse 11
        A-4866 Unterach, Austria

        Wytwórca
        Fareva Unterach GmbH
        Mondseestraße 11
        4866 Unterach, Austria

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 10/2023

        -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

        Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

        Nie mieszać koncentratu ani rozcieńczonego roztworu chlorowodorku epirubicyny z innymi lekami.
        • Roztwór do infuzji powinien być przygotowany przez wyszkolony personel w warunkach
          aseptycznych.
        • Roztwór do infuzji powinien być przygotowany w miejscu określonym jako aseptyczne.
        • Należy założyć: jednorazowe rękawiczki ochronne i fartuch, okulary ochronne oraz maskę
          ochronną.
        • Należy zapobiegać przypadkowemu zetknięciu się produktu leczniczego z oczami przez
          stosowanie odpowiednich środków bezpieczeństwa. W razie kontaktu leku z gałką oczną należy
          oko natychmiast przepłukać dużą ilością wody i (lub) 0,9% roztworem chlorku sodu oraz
          niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza okulisty.
        • W razie kontaktu ze skórą, dokładnie umyć miejsce skażenia mydłem i wodą lub roztworem
          wodorowęglanu sodu. Nie należy szorować skóry twardą szczotką. Umyć ręce po zdjęciu
          rękawiczek.
        • Rozlany produkt leczniczy należy najpierw zalać rozcieńczonym roztworem podchlorynu sodu
          (zawierającym 1% chloru), najlepiej przez nasączenie, a następnie zmyć wodą. Wszystkie
          materiały użyte do czyszczenia należy usunąć w odpowiedni sposób.
        • Kobiety w ciąży nie powinny mieć kontaktu z preparatami cytotoksycznymi.
        • W trakcie usuwania przedmiotów (strzykawek, kaniul itd.) używanych do odtworzenia i (lub)
          rozcieńczenia cytotoksycznych produktów leczniczych należy zachować ostrożność i
          przedsięwziąć odpowiednie środki bezpieczeństwa. Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu
          lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z miejscowymi przepisami.
        • Produktów leczniczych nie należy wylewać do kanalizacji lub wyrzucać do odpadów
          komunalnych. Takie postępowanie ma na celu zapewnienie ochrony środowiska.

        Sposób podawania

        Chlorowodorek epirubicyny jest przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego lub do podawania
        do pęcherza moczowego.
        Należy zachować ostrożność w celu uniknięcia wynaczynienia. Jeśli dojdzie do wynaczynienia
        podawanie leku należy natychmiast przerwać.

        Chlorowodorek epirubicyny można rozcieńczać w warunkach aseptycznych w 5% roztworze glukozy
        lub w 0,9% roztworze chlorku sodu i podać w infuzji dożylnej. Wykazano fizyczną i chemiczną
        stabilność, roztworu do infuzji przechowywanego w workach PVC, pojemnikach
        polipropylenowych, polietylenowych lub szklanych przez 96 godzin, w temperaturze od 2°C do 8°C
        i w temperaturze pokojowej (20°C do 25°C), niezależnie od ekspozycji na światło.

        Ze względów mikrobiologicznych produkt należy zastosować natychmiast po rozcieńczeniu. Jeśli nie
        jest zastosowany natychmiast, za warunki i czas przechowywania odpowiada użytkownik. Czas
        przechowywania nie powinien przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że
        rozcieńczenie odbyło się w kontrolowanych, sprawdzonych warunkach z zachowaniem aseptyki.
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026