logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Epigapent 800 mg tabl. powl. 100 szt.

        Epigapent, 800 mg, tabl. powl., 100 szt.

        Epigapent
        800 mg, tabl. powl., 100 szt.
        • 600 mg, 100 szt., tabl. powl.
        Producent

        neuraxpharm Arzneimittel

        Opakowanie

        100 szt.

        Postać

        tabl. powl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Dawkowanie

        Doustnie. Rozpoczynanie leczenia - wszystkie wskazania u dorosłych i młodzieży od 12 lat: dzień 1. - 300 mg raz na dobę; dzień 2. - 300 mg 2 razy na dobę; dzień 3. - 300 mg 3 razy na dobę. U pacjentów w złym stanie ogólnym, tzn. z małą masą ciała, u pacjentów po przeszczepie itp., dawkowanie należy zwiększać wolniej, albo stosując mniejsze dawki, albo wydłużając odstęp pomiędzy kolejnym zwiększeniem dawki. Padaczka. Padaczka zwykle wymaga długotrwałego leczenia. Dawkowanie ustala lekarz prowadzący zależnie od indywidualnej tolerancji i skuteczności leczenia. Dorośli i młodzież: skuteczny zakres dawek wynosi 900-3600 mg/dobę. Leczenie można rozpocząć od zwiększania dawki w sposób opisany powyżej lub podając 300 mg 3 razy na dobę w 1. dniu leczenia. Następnie, zależnie od indywidualnej odpowiedzi i tolerancji pacjenta na leczenie, dawkę można zwiększać o 300 mg/dobę co 2-3 dni do maksymalnej dawki 3600 mg/dobę. U niektórych pacjentów wskazane może być wolniejsze zwiększanie dawki gabapentyny. Minimalny czas do osiągnięcia dawki 1800 mg/dobę wynosi 1 tydz., do dawki 2400 mg/dobę wynosi łącznie 2 tyg., a do dawki 3600 mg/dobę wynosi łącznie 3 tyg. Dawki do 4800 mg/dobę były dobrze tolerowane w długoterminowych otwartych badaniach klinicznych. Całkowita dawka dobowa powinna być podzielona na trzy dawki pojedyncze, maksymalny odstęp pomiędzy dawkami nie powinien być dłuższy niż 12 h, aby zapobiec napadom przełomowym. Dzieci w wieku 6 lat i starsze: dawka początkowa powinna wynosić 10-15 mg/kg mc./dobę. Dawkę skuteczną osiąga się przez stopniowe zwiększanie dawki przez okres ok. 3 dni. Dawka skuteczna gabapentyny u dzieci w wieku 6 lat i starszych wynosi 25-35 mg/kg mc./dobę. Dawki do 50 mg/kg mc./dobę były dobrze tolerowane w długoterminowym badaniu klinicznym. Całkowita dawka dobowa powinna być podzielona na 3 dawki pojedyncze, maksymalny odstęp pomiędzy dawkami nie powinien być dłuższy niż 12 h. Nie jest konieczne monitorowanie stężenia gabapentyny w osoczu w celu optymalizacji leczenia gabapentyną. Ponadto gabapentynę można stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi bez obawy o zmiany stężenia w osoczu samej gabapentyny lub stężenia w surowicy innych leków o działaniu przeciwpadaczkowym. Obwodowy ból neuropatyczny. Dorośli. Leczenie można rozpocząć w sposób opisany powyżej lub można też rozpocząć od podania 900 mg/dobę w 3 równych dawkach podzielonych. Następnie, zależnie od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie i tolerancji, dawkę można zwiększać o 300 mg/dobę co 2-3 dni do maksymalnej dawki 3600 mg/dobę. U niektórych pacjentów wskazane może być wolniejsze zwiększanie dawki gabapentyny. Minimalny czas do osiągnięcia dawki 1800 mg/dobę wynosi tydzień, do dawki 2400 mg/dobę wynosi łącznie 2 tyg., a do dawki 3600 mg/dobę wynosi łącznie 3 tyg. Nie oceniano skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania gabapentyny w leczeniu obwodowego bólu neuropatycznego, takiego jak bolesna neuropatia cukrzycowa czy nerwoból po przebytym półpaścu, w badaniach klinicznych przez okres dłuższy niż 5 mies. Jeśli pacjent wymaga leczenia w obwodowym bólu neuropatycznym dłuższego niż 5 mies., lekarz prowadzący powinien ocenić stan kliniczny pacjenta i konieczność stosowania dalszego leczenia. Przerwanie stosowania gabapentyny. Odstawienie gabapentyny powinno odbywać się stopniowo przez minimum tydzień, niezależnie od wskazania. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku (w wieku powyżej 65 lat) może być konieczna modyfikacja dawki ze względu na pogarszającą się z wiekiem wydolność nerek. Senność, obrzęki obwodowe i osłabienie mogą występować częściej u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i (lub) poddawanych hemodializie zaleca się zmodyfikowanie dawkowania w następujący sposób: CCr ≥80 ml/min - 900-3600 mg na dobę w 3 dawkach podzielonych; CCr 50-79 ml/min - 600-1800 mg na dobę w 3 dawkach podzielonych; CCr 30-49 ml/min - 300-900 mg na dobę w 3 dawkach podzielonych; CCr 15-29 ml/min - dawka dobowa wynosi 150-600 mg, przy dawce dobowej 150 mg należy podawać 300 mg co drugi dzień; CCr <15 ml/min - dawka dobowa wynosi 150-300 mg, przy dawce dobowej 150 mg należy podawać 300 mg co drugi dzień, u pacjentów z CCr <15 ml/min dawkę dobową należy zmniejszyć proporcjonalnie do wartości CCr (np. pacjenci z CCr 7,5 ml/min powinni otrzymywać połowę dawki dobowej stosowanej u pacjentów z CCr 15 ml/min). U pacjentów z bezmoczem poddawanych hemodializie, którzy nigdy wcześniej nie otrzymywali gabapentyny, zaleca się podanie dawki nasycającej wynoszącej 300-400 mg, a następnie 200-300 mg gabapentyny po każdych 4 h hemodializy. W dniach pomiędzy hemodializami nie należy podawać gabapentyny. U pacjentów z niewydolnością nerek poddawanych hemodializie wielkość dawki podtrzymującej należy ustalić na podstawie zaleceń podanych powyżej. Oprócz dawki podtrzymującej, zaleca się podawanie 200-300 mg po każdych 4 h hemodializy. Sposób podania. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabl. należy połykać popijając odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody). Tabletkę można podzielić na równe dawki.

        Zastosowanie

        Padaczka. Jako lek wspomagający w leczeniu napadów częściowych, z lub bez napadów wtórnie uogólnionych, u dorosłych i dzieci w wieku 6 lat i starszych. Gabapentyna wskazana jest w monoterapii napadów częściowych, z lub bez napadów wtórnie uogólnionych, u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszych. Leczenie obwodowego bólu neuropatycznego. Gabapentyna wskazana jest w leczeniu obwodowego bólu neuropatycznego, takiego jak bolesna neuropatia cukrzycowa i nerwoból po przebytym półpaścu u dorosłych.

        Treść ulotki

        1. Co to jest Epigapent i w jakim celu się go stosuje

        Epigapent należy do grupy leków stosowanych w leczeniu padaczki i obwodowego bólu neuropatycznego
        (długotrwały ból spowodowany uszkodzeniem nerwów).

        Substancją czynną leku Epigapent jest gabapentyna.

        Epigapent jest wskazany w leczeniu:
        - różnych postaci padaczki (napadów drgawkowych, które początkowo zlokalizowane są w określonych
          obszarach mózgu i rozprzestrzeniają się lub nie rozprzestrzeniają na inne części mózgu). Lekarz
          przepisuje Epigapent osobom dorosłym oraz dzieciom w wieku 6 lat i starszym jako lek wspomagający
          leczenie padaczki, kiedy dotychczasowe leczenie nie zapobiega w pełni napadom. Epigapent należy
          przyjmować jako lek dodatkowy w leczeniu padaczki u osób dorosłych lub dzieci w wieku 6 lat i
          starszych, chyba że lekarz zaleci inaczej. Epigapent można też stosować jako jedyny lek u dorosłych i
          dzieci w wieku powyżej 12 lat;

        - obwodowego bólu neuropatycznego (długotrwałego bólu spowodowanego uszkodzeniem nerwów).
          Wiele różnych chorób, takich jak cukrzyca czy półpasiec, może wywołać obwodowy ból neuropatyczny
          (występujący przede wszystkim w kończynach dolnych i (lub) górnych). Pacjenci opisują odczuwany
          przez siebie ból jako palący, piekący, pulsujący, przeszywający, kłujący, ostry, podobny do
          towarzyszącego kurczom mięśni, jako pobolewanie, mrowienie, drętwienie, uczucie cierpnięcia itp.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Epigapent

        Kiedy nie stosować leku Epigapent:
        - jeśli pacjent ma alergię (uczulenie) na gabapentynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
          (wymienionych w punkcie 6).

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Epigapent należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:

        - jeśli u pacjenta występuje choroba nerek, lekarz może zalecić inny schemat dawkowania;
        - jeśli pacjent poddawany jest hemodializie (w celu usunięcia produktów przemiany materii ze względu na
          niewydolność nerek), należy poinformować lekarza, jeśli wystąpią bóle mięśni i (lub) osłabienie;
        - jeśli u pacjenta wystąpią objawy, takie jak utrzymujący się ból brzucha, uczucie nudności, wymioty,
          należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, ponieważ mogą to być objawy ostrego zapalenia
          trzustki;
        - jeśli pacjent ma choroby układu nerwowego, układu oddechowego lub jest w wieku powyżej 65 lat;
          lekarz może zalecić inne dawkowanie.
        - przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent kiedykolwiek
          nadużywał lub był uzależniony od alkoholu, leków na receptę lub nielegalnych środków
          uzależniających; może to oznaczać, że ryzyko uzależnienia się od leku Epigapent jest większe.

        Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki nadużywania i uzależnienia od gabapentyny. Jeśli
        pacjent w przeszłości nadużywał leków lub był od nich uzależniony, należy powiedzieć o tym lekarzowi.

        U niewielkiej liczby pacjentów przyjmujących leki przeciwpadaczkowe takie jak gabapentyna, występowały
        myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie. Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpią podobne myśli, należy
        natychmiast skontaktować się z lekarzem.

        Uzależnienie
        U niektórych osób może rozwinąć się uzależnienie od leku Epigapent (konieczność ciągłego przyjmowania
        leku). Po zaprzestaniu stosowania leku Epigapent mogą wystąpić u nich objawy odstawienia (patrz punkt 3,
        „Jak przyjmować lek Epigapent“ oraz „Przerwanie przyjmowania leku Epigapent“). Jeśli pacjent ma obawy,
        że może się uzależnić od leku Epigapent, ważne jest skonsultowanie się z lekarzem.

        Jeśli podczas przyjmowania leku Epigapent pacjent zauważy którąkolwiek z poniższych oznak, może to
        świadczyć o rozwoju uzależnienia.
        - Czuje, że musi przyjmować lek dłużej niż zalecił to lekarz prowadzący
        - Czuje, że musi przyjmować dawkę większą niż przepisana
        - Stosuje lek w celach innych niż przepisano
        - Poczynił wielokrotne, nieudane próby odstawienia lub kontroli nad stosowaniem leku
        - Po zaprzestaniu przyjmowania leku czuje się źle, a po ponownym przyjęciu leku czuje się lepiej

        Jeśli pacjent zauważy którekolwiek z powyższych zachowań, powinien porozmawiać z lekarzem, aby
        omówić najlepszą dla siebie drogę leczenia, w tym określenie, kiedy właściwe będzie przerwanie stosowania
        leku i jak zrobić to bezpiecznie.

        Ważna informacja dotycząca potencjalnie ciężkich reakcji
        W związku ze stosowaniem gabapentyny występowały ciężkie wysypki skórne, w tym zespół Stevensa-
        Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz polekową reakcję z eozynofilią i objawami
        układowymi (DRESS). Jeśli wystąpi którykolwiek z objawów związanych z ciężkimi reakcjami skórnymi
        opisanymi w punkcie 4, należy przerwać stosowanie gabapentyny i natychmiast zwrócić się do lekarza.

        Należy zapoznać się z opisem poważnych objawów, znajdującym się w punkcie 4 tej ulotki, podpunkt

        „Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek z następujących
        objawów podczas stosowania leku, ponieważ mogą mieć one ciężkie następstwa”.

        Osłabienie mięśni, tkliwość lub ból, szczególnie jeśli w tym samym czasie występuje złe samopoczucie lub
        wysoka temperatura, mogą być spowodowane nieprawidłowym rozpadem włókien mięśniowych, co może
        zagrażać życiu i prowadzić do zaburzeń nerek. Może także wystąpić zmiana zabarwienia moczu oraz zmiany
        w wynikach badań krwi (znaczne zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi). Jeśli wystąpią
        takie objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

        Epigapent a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a
        także o lekach, które pacjent planuje stosować.
        Należy szczególnie powiedzieć lekarzowi (lub farmaceucie) o wszystkich lekach stosowanych ostatnio lub
        obecnie w leczeniu drgawek, zaburzeń snu, depresji, zaburzeń lękowych lub wszelkich innych zaburzeń
        neurologicznych lub psychicznych.

        Leki zawierające opioidy, takie jak morfina
        Jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki zawierające opioidy (takie jak morfina) powinien poinformować o
        tym lekarza lub farmaceutę, ponieważ opioidy mogą nasilać działanie leku Epigapent. Dodatkowo,
        jednoczesne przyjmowanie leku Epigapent i opioidów może powodować senność, uspokojenie polekowe
        (sedację),spłycenie oddechu lub zgon.

        Leki zobojętniające sok żołądkowy w niestrawności
        Jednoczesne przyjmowanie leku Epigapent oraz leków zobojętniających zawierających glin i magnez może
        zmniejszać wchłanianie leku Epigapent z żołądka. Dlatego zaleca się przyjmowanie leku Epigapent co
        najmniej dwie godziny po przyjęciu leku zobojętniającego.

        Epigapent:
        - nie wchodzi w interakcje z innymi lekami przeciwpadaczkowymi ani z doustnymi środkami
          antykoncepcyjnymi.
        - może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych; jeśli konieczne jest wykonanie badania
          moczu, należy poinformować lekarza lub szpital o obecnie przyjmowanych lekach.

        Epigapent z jedzeniem
        Epigapent można przyjmować podczas posiłku lub między posiłkami.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
        - Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży, należy niezwłocznie zgłosić się
          do lekarza w celu omówienia potencjalnego ryzyka dla nienarodzonego dziecka, związanego z
          przyjmowaniem tego leku.
        - Nie należy przerywać leczenia bez omówienia tego z lekarzem.
        - Jeżeli pacjentka planuje mieć dziecko, należy możliwie jak najwcześniej przed zajściem w ciążę
          omówić leczenie z lekarzem lub farmaceutą.
        - Jeżeli pacjentka karmi piersią lub planuje karmić piersią, należy zgłosić się do lekarza lub
          farmaceuty przed rozpoczęciem stosowania tego leku.

        Ciąża
        Lek Epigapent można stosować w pierwszym trymestrze ciąży, jeżeli jest taka konieczność.

        Jeśli pacjentka planuje zajść w ciążę, jest w ciąży lub podejrzewa, że może być w ciąży, należy natychmiast
        skontaktować się z lekarzem.

        Jeśli pacjentka zaszła w ciążę i cierpi na padaczkę, ważne jest, aby nie przerywać przyjmowania leku bez
        uprzedniej konsultacji z lekarzem, ponieważ może to pogorszyć przebieg choroby. Nasilenie padaczki może
        stanowić zagrożenie dla pacjentki i jej nienarodzonego dziecka

        W badaniu obejmującym dane dotyczące kobiet z krajów skandynawskich, które przyjmowały gabapentynę
        w pierwszych 3 miesiącach ciąży, nie stwierdzono zwiększonego ryzyka wystąpienia wad wrodzonych lub
        problemów z rozwojem funkcji mózgu (zaburzenia neurorozwojowe). Jednak u dzieci kobiet, które
        przyjmowały gabapentynę w czasie ciąży, występowało zwiększone ryzyko niskiej masy urodzeniowej i
        przedwczesnego porodu.

        Stosowanie gabapentyny w okresie ciąży może prowadzić do wystąpienia objawów odstawienia u
        noworodków. Ryzyko to może się zwiększać, gdy gabapentynę przyjmuje się razem z opioidowymi lekami
        przeciwbólowymi (lekami stosowanymi w leczeniu silnego bólu).

        Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę, przypuszcza że jest w ciąży lub planuje ciążę podczas przyjmowania leku
        Epigapent, powinna niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Nie należy nagle przerywać stosowania leku
        Epigapent, gdyż może to spowodować wystąpienie napadów drgawkowych, które mogą mieć poważne
        następstwa dla kobiety w ciąży i jej dziecka.

        Karmienie piersią
        Gabapentyna, substancja czynna leku Epigapent, jest wydzielana do mleka ludzkiego. Ponieważ wpływ na
        dziecko nie jest znany, nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania leku Epigapent.

        Płodność
        W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono wpływu leku na płodność.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Epigapent może powodować zawroty głowy, senność i uczucie zmęczenia. Pacjent nie powinien prowadzić
        pojazdów, obsługiwać skomplikowanych maszyn lub wykonywać innych potencjalnie niebezpiecznych
        czynności do momentu aż pozna, czy lek nie wpływa na zdolność wykonywania tych czynności.

        3. Jak stosować Epigapent

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy
        zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Nie należy przyjmować więcej leku niż przepisano.

        Lekarz ustali dawkę właściwą dla pacjenta.

        Padaczka, zalecana dawka
        Dorośli i młodzież:
        Należy przyjmować taką liczbę tabletek, jaką zaleci lekarz. Zazwyczaj lekarz zwiększa dawkę stopniowo.
        Najczęściej stosowana dawka początkowa wynosi od 300 mg do 900 mg na dobę. Następnie może być ona
        zwiększana zgodnie z instrukcją lekarza do dawki maksymalnej wynoszącej 3600 mg na dobę, podzielonej
        na 3 oddzielne dawki, np. jedną podawaną rano, jedną po południu i jedną wieczorem.

        Dzieci w wieku 6 lat i starsze:
        Wielkość dawki, jaką należy podać dziecku, ustali lekarz na podstawie masy ciała dziecka. Leczenie
        rozpoczyna się od małej dawki początkowej, którą zwiększa się stopniowo przez okres około 3 dni.
        Zazwyczaj stosowana dawka leku w leczeniu padaczki wynosi od 25 do 35 mg/kg na dobę. Dawka ta
        zazwyczaj stosowana jest w trzech oddzielnych dawkach, tabletkę (tabletki) podaje się dziecku codziennie,
        zwykle jedną rano, jedną po południu i jedną wieczorem.

        Nie zaleca się stosowania leku Epigapent u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

        Obwodowy ból neuropatyczny, zalecana dawka 
        Dorośli
        Należy przyjmować taką liczbę tabletek, jaką zaleci lekarz. Zazwyczaj lekarz zwiększa dawkę stopniowo.
        Najczęściej stosowana dawka początkowa wynosi od 300 mg do 900 mg na dobę. Następnie może być ona
        zwiększana zgodnie z instrukcją lekarza do dawki maksymalnej wynoszącej 3600 mg na dobę, podzielonej
        na 3 oddzielne dawki, np. jedną podawaną rano, jedną po południu i jedną wieczorem.

        Jeśli u pacjenta występuje choroba nerek lub pacjent poddawany jes hemodializie
        Lekarz może zalecić inny schemat dawkowania i (lub) inną dawkę leku, jeśli u pacjenta występuje choroba
        nerek lub pacjent poddawany jest hemodializie.

        Jeśli pacjent jest w podeszłym wieku (powyżej 65 lat), powinien przyjmować zwykle zalecaną dawkę leku
        Epigapent, chyba że pacjent ma chorobę nerek. Jeśli u pacjenta występuje choroba nerek, lekarz może
        zalecić inny schemat dawkowania i (lub) inną dawkę.

        Jeśli pacjentowi wydaje się, że działanie leku Epigapent jest zbyt silne lub za słabe, powinien jak najszybciej
        porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą.

        Sposób podawania
        Epigapent stosuje się doustnie. Tabletki należy połykać popijając dużą ilością wody.

        Tabletki można podzielić na połowy.

        Epigapent należy przyjmować tak długo, aż lekarz zaleci przerwanie leczenia.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Epigapent
        Stosowanie większych niż zalecane dawek może spowodować nasilenie działań niepożądanych, w tym utratę
        przytomności, zawroty głowy, podwójne widzenie, niewyraźną mowę, senność oraz biegunkę. Jeśli pacjent
        przyjął większą dawkę leku Epigapent niż zalecił lekarz, powinien niezwłocznie wezwać lekarza lub udać się
        do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego (SOR). Należy również zabrać ze sobą wszystkie
        pozostałe tabletki, opakowanie oraz ulotkę tak, aby personel szpitala od razu wiedział, jaki lek został
        przyjęty.

        Pominięcie zastosowania leku Epigapent
        W razie pominięcia dawki leku należy ją przyjąć najszybciej jak to możliwe, chyba że zbliża się pora
        przyjęcia kolejnej dawki. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

        Przerwanie stosowania leku Epigapent
        Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku Epigapent. Jeśli pacjent chce przerwać przyjmowanie leku
        Epigapent, powinien najpierw omówić to z lekarzem. Poinformuje on pacjenta, jak należy to zrobić. Jeśli
        leczenie należy przerwać, lek należy odstawiać stopniowo przez okres minimum 1 tygodnia. Jeśli stosowanie
        leku Epigapent zostanie przerwane nagle lub zanim zaleci to lekarz, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia
        napadu padaczkowego. Po przerwaniu krótkotrwałego lub długotrwałego leczenia lekiem Epigapent należy
        mieć świadomość, że mogą wystąpić pewne działania niepożądane, tzw. objawy odstawienia. Objawy te
        mogą obejmować drgawki, niepokój, trudności z zasypianiem, mdłości (nudności), ból, pocenie się, drżenie,
        ból głowy, depresję, uczucie nienormalności, zawroty głowy i ogólnie złe samopoczucie. Objawy te
        występują zazwyczaj w ciągu 48 godzin po przerwaniu przyjmowania leku Epigapent. Jeśli wystąpią objawy
        odstawienia, należy skontaktować się z lekarzem.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do
        lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Ze względu na możliwe poważne konsekwencje zdrowotne, należy niezwłocznie skontaktować się z
        lekarzem, jeśli po przyjęciu leku wystąpi którykolwiek z następujących objawów:
        - czerwonawe, nieuniesione tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami w środku,
          łuszczenie się skóry, owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu. Te ciężkie
          wysypki skórne mogą być poprzedzone gorączką i objawami grypopodobnymi (zespół Stevensa-
          Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
        - rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub zespół
          nadwrażliwości na lek).

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli podczas stosowania leku wystąpi u pacjenta
        którykolwiek z następujących objawów, ponieważ mogą mieć one ciężkie następstwa:
        - utrzymujący się ból brzucha, nudności i wymioty, ponieważ mogą to być objawy ostrego zapalenia
          trzustki;
        - zaburzenia oddychania, które mogą, zwłaszcza jeśli są ciężkie, powodować konieczność uzyskania
          natychmiastowej i intensywnej opieki medycznej w celu przywrócenia prawidłowego oddychania;
        - lek Epigapent może powodować poważne lub zagrażające życiu reakcje alergiczne, które mogą
          dotyczyć skóry lub innych części organizmu, takich jak wątroba lub krwinki. Reakcji alergicznej może
          lecz nie musi towarzyszyć wysypka. Może być konieczny pobyt w szpitalu lub przerwanie stosowania
          leku Epigapent. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z
          poniższych objawów:
        - wysypka skórna i zaczerwienienie skóry, i (lub) wypadanie włosów
        - pokrzywka
        - gorączka
        - długotrwałe powiększenie węzłów chłonnych
        - obrzęk warg, twarzy i języka
        - zażółcenie skóry lub białkówek oczu
        - nietypowe siniaki lub krwawienie
        - silne zmęczenie lub osłabienie
        - nieoczekiwany ból mięśni
        - częste zakażenia

        Te objawy mogą być pierwszą oznaką poważnego uczulenia. Lekarz powinien zbadać pacjenta, aby podjąć
        decyzję o kontynuowaniu przyjmowania leku Epigapent.
        - Jeśli pacjent poddawany jest hemodializie, powinien powiadomić lekarza, jeśli wystąpi ból mięśni i (lub)
          osłabienie.

        Do innych działań niepożądanych należą:
        Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób)
        - Zakażenia wirusowe
        - Senność, zawroty głowy, brak koordynacji
        - Uczucie zmęczenia, gorączka.

        Często (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 osób)
        - Zapalenie płuc, zakażenia układu oddechowego, zakażenia układu moczowego, zapalenie ucha lub inne
          zakażenia
        - Zmniejszenie liczby białych krwinek
        - Jadłowstręt, zwiększony apetyt
        - Złość wobec innych, dezorientacja, zmiany nastroju, depresja, lęk, nerwowość, zaburzenia myślenia
        - Drgawki, nagłe ruchy mięśni, trudności z mówieniem, utrata pamięci, drżenie, zaburzenia snu, bóle
          głowy, zwiększenie wrażliwości skóry, osłabione czucie (drętwienie), zaburzenia koordynacji,
          nietypowe ruchy gałek ocznych, wzmożone, osłabione lub zniesione odruchy
        - Nieostre widzenie, podwójne widzenie
        - Zawroty głowy
        - Nadciśnienie tętnicze, zaczerwienienie lub rozszerzenie naczyń krwionośnych
        - Duszność, zapalenie oskrzeli, ból gardła, kaszel, suchość w nosie
        - Wymioty, nudności, problemy z zębami, zapalenie dziąseł, biegunka, ból brzucha, niestrawność,
          zaparcia, suchość w ustach lub gardle, wzdęcia
        - Obrzęk twarzy, zasinienia, wysypka, swędzenie, trądzik
        - Bóle stawowe, bóle mięśniowe, bóle pleców, drżenie mięśni 
        - Zaburzenia erekcji (impotencja)
        - Obrzęk nóg i rąk, trudności z chodzeniem, osłabienie, ból, złe samopoczucie, objawy przypominające
          grypę
        - Zmniejszenie liczby białych krwinek, zwiększenie masy ciała
        - Przypadkowe urazy, złamania kości, otarcia naskórka.
        Dodatkowo w badaniach klinicznych u dzieci często zgłaszano agresywne zachowania i nagłe szarpane
        ruchy.

        Niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 na 100 osób)
        - Pobudzenie (stan ciągłego niepokoju oraz niezamierzone i bezcelowe ruchy)
        - Reakcje alergiczne, np. pokrzywka
        - Ograniczenie ruchu
        - Kołatanie serca
        - Trudności z połykaniem
        - Obrzęk obejmujący twarz, tułów, kończyny
        - Nieprawidłowe wyniki badań krwi wskazujące na zaburzenia czynności wątroby
        - Zaburzenia psychiczne
        - Upadki
        - Podwyższone stężenie glukozy we krwi (najczęściej obserwowane u pacjentów z cukrzycą).

        Rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 na 1000 osób)
        - Obniżone stężenie glukozy we krwi (najczęściej obserwowane u pacjentów z cukrzycą)
        - Utrata przytomności
        - Trudności z oddychaniem, płytki oddech (depresja oddechowa).

        Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
        - rozwój uzależnienia od leku Epigapent („uzależnienie od leku“)

        Po przerwaniu krótkotrwałego lub długotrwałego leczenia Epigapent należy mieć świadomość, że mogą
        wystąpić pewne działania niepożądane, tzw. objawy odstawienia (patrz „Przerwanie przyjmowania leku
        Epigapent“).

        Po wprowadzeniu do obrotu obserwowano następujące działania niepożądane:
        - Zmniejszenie liczby płytek krwi (krwinek odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi)
        - Myśli samobójcze, omamy
        - Nieprawidłowe ruchy, takie jak wykręcanie kończyn, nagłe ich szarpnięcia, sztywność mięśni
        - Dzwonienie w uszach
        - Zażółcenie skóry i białkówek oczu (żółtaczka), zapalenie wątroby
        - Ostra niewydolność nerek, nietrzymanie moczu
        - Rozrost tkanek w obrębie piersi, powiększenie piersi
        - Działania niepożądane po nagłym przerwaniu stosowania gabapentyny (lęk, trudności ze snem,
          nudności, ból, nadmierne pocenie się), ból w klatce piersiowej
        - Rozpad włókien mięśniowych (rabdomioliza)
        - Zmiany w wynikach badań krwi (zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej)
        - Zaburzenia czynności seksualnych, w tym niezdolność do osiągnięcia orgazmu, opóźniony wytrysk
        - Niskie stężenie sodu we krwi
        - Reakcje anafilaktyczne (ciężkie, mogące zagrażać życiu reakcje alergiczne, obejmujące trudności w
          oddychaniu, obrzęk warg, gardła i języka oraz niedociśnienie tętnicze wymagające natychmiastowego
          leczenia).

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
        ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
        bezpośrednio do
        Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
        Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa; tel.: + 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać Epigapent

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym po: „Termin
        ważności (EXP)” i na blistrze po skrócie „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Blistry z folii PVC/PVDC: nie przechowywać w temperaturze powyżej 25ºC.

        Blistry z folii Aluminium/Aluminium: nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC.

        Butelka z HDPE z wieczkiem z PP: nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC.

        Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera Epigapent
        Substancją czynną leku jest gabapentyna.
        Każda tabletka zawiera 600 mg lub 800 mg gabapentyny.

        Pozostałe substancje pomocnicze to:
        Rdzeń tabletki: skrobia kukurydziana, kopowidon, poloksamer 407, magnezu stearynian
        Skład otoczki: Gotowa otoczka [hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 400, polisorbat 80],
        makrogol 8000, talk.

        Jak wygląda Epigapent i co zawiera opakowanie
        Epigapent, 600 mg to białe lub prawie białe owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z linią
        podziału, z oznakowaniem „G” i „31” po jednej stronie, o długości około 17,40 ± 0,2 mm.
        Tabletkę można podzielić na równe dawki.

        Epigapent, 800 mg to białe lub prawie białe owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z linią
        podziału, z oznakowaniem „G” i „13” po jednej stronie, o długości około 19,10 ± 0,2 mm.
        Tabletkę można podzielić na równe dawki.

        Dostępne wielkości opakowań:
        100 tabletek powlekanych w tekturowym pudełku

        Podmiot odpowiedzialny
        neuraxpharm Arzneimittel GmbH
        Elisabeth-Selbert Str. 23
        40764 Langenfeld
        Niemcy

        Wytwórca/Importer
        Glenmark Pharmaceuticals s.r.o.
        Hvězdova 1716/2b
        140 78 Praga 4
        Republika Czeska

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach
        członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu

        odpowiedzialnego:
        Neuraxpharm Polska Sp. z o.o.
        ul. Domaniewska 37
        02-672 Warszawa

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 05/2024

        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026