Enspryng, 120 mg/ml, roztw. do wstrz., 1 amp.-strzyk.
Enspryng
120 mg/ml, roztw. do wstrz., 1 amp.-strzyk.
Producent
Roche Registration
Opakowanie
1 amp.-strzyk.
Postać
roztw. do wstrz.
Dostępność
produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej
Dawkowanie
Podskórnie. Terapię należy rozpoczynać pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego. Lek może być stosowany w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym z doustnymi kortykosteroidami (OCs), azatiopryną (AZA) lub mykofenolanem mofetylu (MMF). Dorośli i młodzież ≥12 lat z masą ciała ≥40 kg: zalecaną dawką nasycającą jest 120 mg co 2 tyg. przez pierwsze 3 podania (pierwsza dawka w tyg. 0., druga w tyg. 2., a trzecia w tyg. 4.); zalecaną dawką podtrzymującą jest 120 mg podawane co 4 tyg. Lek jest przeznaczony do długotrwałego stosowania. Opóźnienie przyjęcia dawki lub pominięcie dawki z dowolnej przyczyny, innej niż zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Pominięcie dawki nasycającej lub mniej niż 8 tyg. w okresie leczenia podtrzymującego: zalecaną dawkę należy podać tak szybko, jak to możliwe, nie czekając do kolejnej zaplanowanej dawki. Jeśli podanie drugiej dawki nasycającej zostanie opóźnione lub pominięte, należy podać ją tak szybko, jak to możliwe, a trzecią i ostatnią dawkę nasycającą należy podać 2 tyg. później. Jeśli trzecia dawka nasycająca zostanie opóźniona lub pominięta, należy podać ją tak szybko, jak to możliwe, a pierwszą dawkę podtrzymującą należy podać 4 tyg. później. Po podaniu opóźnionej lub pominiętej dawki, należy na nowo ustalić harmonogram dawkowania co 4 tyg. Ostatnia podana dawka - od 8 tyg. do mniej niż 12 tyg.: zalecaną dawkę należy podać po 0 tyg. (0 tygodni odnosi się do czasu pierwszego podania po pominięciu dawki), 2 tyg., a następnie co 4 tyg. Ostatnia podana dawka - 12 tygodni lub dłużej: zalecaną dawkę należy podać po 0 tyg. (0 tygodni odnosi się do czasu pierwszego podania po pominięciu dawki), 2 tyg., 4 tyg., a następnie co 4 tyg. Zalecenia dotyczące modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami aktywności enzymów wątrobowych. W przypadku zwiększenia aktywności AlAT lub AspAT do wartości >5 x GGN z towarzyszącym zwiększeniem stężenia bilirubiny, leczenie należy przerwać i nie zaleca się jego wznawiania. W przypadku zwiększenia aktywności AlAT lub AspAT do wartości >5 x GGN bez towarzyszącego zwiększenia stężenia bilirubiny, leczenie należy przerwać. Leczenie można wznowić w dawce 120 mg podawanej podskórnie co 4 tyg. po powrocie AlAT i AspAT do wartości prawidłowych i na podstawie oceny stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem u danego pacjenta. W przypadku decyzji o wznowieniu leczenia należy ściśle monitorować parametry czynności wątroby, a w przypadku kolejnego zwiększenia aktywności AlAT/AspAT i (lub) zwiększenia stężenia bilirubiny leczenie należy odstawić i nie zaleca się jego wznawiania. Zalecana dawka podczas wznawiania leczenia po wystąpieniu zwiększenia aktywności aminotransferaz wątrobowych: Ostatnia podana dawka - mniej niż 12 tyg.: leczenie należy wznowić stosując zalecaną dawkę, podawaną co 4 tyg. Ostatnia podana dawka - 12 tygodni lub dłużej: leczenie należy wznowić stosując zalecaną dawkę, podawaną w tygodniu 0 (0 tygodni odnosi się do czasu pierwszego podania po wznowieniu leczenia), 2, 4, a następnie co 4 tyg. Modyfikacja dawki z powodu neutropenii. Jeśli liczba granulocytów obojętnochłonnych wynosi poniżej 1,0 x 109 /l i potwierdza się w powtórnym badaniu, należy przerwać leczenie do czasu, gdy liczba granulocytów obojętnochłonnych wyniesie >1,0 x 109 /l. Modyfikacja dawki z powodu małej liczby płytek krwi. Jeśli liczba płytek krwi wynosi mniej niż 75 x 109 / l i potwierdza się w powtórnym badaniu, należy przerwać leczenie do czasu, gdy liczba płytek krwi wyniesie ≥75 x 109 /l. Szczególne grupy pacjentów. Dawkowanie u młodzieży w wieku ≥12 lat z masą ciała ≥40 kg jest takie samo jak u pacjentów dorosłych. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności satralizumabu u dzieci z masą ciała <40 kg. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w wieku ≥65 lat. Nie przeprowadzono badań bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności satralizumabu w grupie pacjentów z zaburzeniami czynności nerek - nie zaleca się modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek o nasileniu łagodnym. Nie przeprowadzono badań bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności satralizumabu w grupie pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby; zalecenia dotyczące modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami aktywności enzymów wątrobowych opisano wyżej. Sposób podawania. Lek należy podawać w postaci podskórnego zastrzyku w brzuch i udo, za pomocą ampułkostrzykawki zawierającej pojedynczą dawkę leku (należy podać całą zawartość ampułko-strzykawki, tj. 1 ml). Należy zmieniać miejsca wstrzyknięcia i nigdy nie podawać leku w miejsce znamion, blizn lub obszarów, w których skóra jest wrażliwa, zasiniona, zaczerwieniona, twarda lub uszkodzona. Pierwsze wstrzyknięcie należy wykonać pod nadzorem przedstawiciela fachowego personelu medycznego. Po odpowiednim przeszkoleniu w zakresie sposobu przygotowania i wykonania wstrzyknięcia pacjent dorosły lub opiekun pacjenta może podać wszystkie kolejne dawki satralizumabu samodzielnie w warunkach domowych.
Zastosowanie
W monoterapii lub w skojarzeniu z terapią immunosupresyjną (IS) w leczeniu chorób ze spektrum zapalenia nerwów wzrokowych oraz rdzenia kręgowego (NMOSD) u pacjentów dorosłych i młodzieży >12 lat, u których występują przeciwciała IgG przeciwko akwaporynie-4 (AQP4-IgG).
Treść ulotki
1. Co to jest lek Enspryng i w jakim celu się go stosuje Co to jest lek Enspryng Substancją czynną leku Enspryng jest satralizumab. Jest to rodzaj białka zwanego przeciwciałem monoklonalnym. Przeciwciało monoklonalne zostało opracowane w celu rozpoznawania i przyłączania się do specyficznej substancji w organizmie.
W jakim celu stosuje się lek Enspryng Lek Enspryng stosuje się w leczeniu chorób ze spektrum zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego (ang. neuromyelitis optica spectrum disorders, NMOSD) u pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat.
Co to jest NMOSD NMOSD to choroba ośrodkowego układu nerwowego, która dotyczy głównie nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego. Jest ona spowodowana nieprawidłowym działaniem układu immunologicznego (układu obronnego organizmu), który atakuje nerwy. - Uszkodzenie nerwów wzrokowych powoduje obrzęk, co wywołuje ból i prowadzi do utraty wzroku. - Uszkodzenie rdzenia kręgowego powoduje osłabienie lub utratę zdolności poruszania kończynami dolnymi i górnymi, utratę czucia i zaburzenia czynności pęcherza moczowego i jelit.
W przypadku ataku NMOSD w układzie nerwowym dochodzi do powstania obrzęku. Dzieje się tak również wtedy, gdy choroba nawraca (rzut). Obrzęk ten powoduje wystąpienie nowych objawów lub nawrót wcześniejszych objawów.
Jak działa lek Enspryng Lek Enspryng blokuje działanie białka zwanego interleukiną-6 (IL-6), które uczestniczy w procesach prowadzących do uszkodzenia i obrzęku w układzie nerwowym. Blokując działanie tego białka Enspryng zmniejsza ryzyko rzutu lub ataku NMOSD.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Enspryng
Kiedy nie stosować leku Enspryng - jeśli pacjent ma uczulenie na satralizumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Jeżeli powyższa sytuacja odnosi się do pacjenta lub istnieją co do tego wątpliwości, nie należy stosować leku Enspryng i należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Ostrzeżenia i środki ostrożności Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpi jakakolwiek reakcja alergiczna (patrz punkt 4. Możliwe działania niepożądane).
Jeżeli zachodzi którakolwiek z poniższych sytuacji lub istnieją co do tego wątpliwości, należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zastosowaniem leku Enspryng.
Zakażenia Nie wolno stosować leku Enspryng w czasie trwania zakażenia. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką w przypadku podejrzenia wystąpienia jakichkolwiek objawów zakażenia przed, w czasie oraz po zastosowaniu leku Enspryng, np.: - gorączki lub dreszczy - nieustępującego kaszlu - bólu gardła - opryszczki wokół ust lub opryszczki narządów płciowych (herpes simplex) - półpaśca (herpes zoster) - zaczerwienienia skóry, obrzęku, tkliwości lub bólu - mdłości lub wymiotów, biegunki lub bólu brzucha.
Informacje te znajdują się również w karcie ostrzegawczej dla pacjenta, którą pacjent otrzyma od lekarza. Ważne jest, aby pacjent posiadał tę kartę zawsze przy sobie i okazywał ją każdemu lekarzowi, pielęgniarce lub opiekunowi.
Lekarz zaczeka aż zakażenie zostanie opanowane przed rozpoczęciem podania lub kontynuacją leczenia lekiem Enspryng.
Szczepienia Należy powiadomić lekarza, jeśli pacjent w ostatnim czasie przyjmował szczepionki bądź jeśli zamierza je przyjąć w niedalekiej przyszłości. - Lekarz sprawdzi, czy konieczne jest podanie szczepionek przed rozpoczęciem stosowania leku Enspryng. - W czasie leczenia lekiem Enspryng nie przyjmować żywych lub żywych atenuowanych szczepionek (np. szczepionki BCG przeciwko gruźlicy lub szczepionki przeciwko żółtej febrze).
Enzymy wątrobowe Lek Enspryng może wpływać na wątrobę i zwiększyć ilość niektórych enzymów wątrobowych we krwi. Lekarz zleci badania krwi przed podaniem leku Enspryng i podczas leczenia w celu sprawdzenia czynności wątroby. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką w przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących objawów uszkodzenia wątroby przed, w czasie oraz po zastosowaniu leku Enspryng: - zażółcenia skóry i białkówek oczu (żółtaczka) - ciemnego zabarwienia moczu - mdłości i wymiotów - bólu brzucha
Liczba białych krwinek Lekarz zleci badania krwi przed podaniem leku Enspryng oraz w trakcie leczenia, aby sprawdzić liczbę białych krwinek.
Dzieci i młodzież Nie należy stosować tego leku u dzieci w wieku poniżej 12 lat, ponieważ nie przeprowadzono badań dotyczących tego leku w tej grupie wiekowej.
Lek Enspryng a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o przyjmowaniu takich leków, jak warfaryna, karbamazepina, fenytoina i teofilina, ponieważ może zajść potrzeba dostosowania dawki.
Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lekarz może zalecić przerwanie karmienia piersią, jeśli planowane jest rozpoczęcie stosowania leku Enspryng. Nie wiadomo czy lek Enspryng przenika do mleka kobiet karmiących piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Jest mało prawdopodobne, aby lek Enspryng wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów, jazdy na rowerze lub obsługiwania urządzeń i maszyn.
3. Jak stosować lek Enspryng
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Jaką dawkę leku Enspryng należy stosować Każde wstrzyknięcie leku zawiera 120 mg satralizumabu. Pierwsze wstrzyknięcie należy wykonać pod nadzorem lekarza lub pielęgniarki. - Pierwsze trzy zastrzyki podawane są raz na 2 tygodnie. Są to tak zwane „dawki nasycające”. - Następnie zastrzyki podawane są co 4 tygodnie. Są to tak zwane „dawki podtrzymujące”. Należy kontynuować przyjmowanie zastrzyków co 4 tygodnie tak długo, jak zaleci lekarz.
Jak stosować lek Enspryng - Lek Enspryng jest podawany przez wstrzyknięcie pod skórę (podskórnie). - Za każdym razem należy wstrzyknąć całą zawartość strzykawki.
Na początku leczenia lek Enspryng może podawać lekarz lub pielęgniarka. Jednak lekarz może podjąć decyzję, że dorosły pacjent lub opiekun pacjenta może wstrzykiwać lek Enspryng samodzielnie. - Pacjent lub opiekun zostanie odpowiednio przeszkolony w zakresie podawania leku Enspryng. - W przypadku pytań dotyczących wykonywania zastrzyku należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką.
Należy uważnie przeczytać i postępować zgodnie z "Instrukcją użycia" umieszczoną na końcu tej ulotki, dotyczącą wstrzykiwania leku Enspryng.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Enspryng Ponieważ lek Enspryng znajduje się w ampułko-strzykawce, zastosowanie większej niż zalecana dawki leku jest mało prawdopodobne. W razie wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Jeśli przypadkowo pacjent wstrzyknie więcej dawek niż powinien, należy zgłosić się do lekarza. Na wizytę lekarską należy zawsze zabrać ze sobą opakowanie zewnętrzne leku.
Pominięcie zastosowania leku Enspryng Aby zapewnić pełną skuteczność leczenia, bardzo ważne jest by regularnie wykonywać zastrzyki. Jeśli lek podaje lekarz lub pielęgniarka i pacjent nie stawi się na wizycie, należy jak najszybciej umówić się na kolejną.
W przypadku pominięcia dawki w sytuacji, gdy pacjent wykonuje wstrzyknięcia leku Enspryng samodzielnie, należy je wykonać możliwie jak najszybciej. Nie należy czekać do terminu kolejnej zaplanowanej dawki. Po wstrzyknięciu pominiętej dawki kolejne wstrzyknięcie należy podać: - w przypadku dawek nasycających - 2 tygodnie później - w przypadku dawek podtrzymujących - 4 tygodnie później
W razie wątpliwości należy porozmawiać z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Przerwanie stosowania leku Enspryng Nie należy nagle odstawiać leku Enspryng bez uprzedniej konsultacji z lekarzem. W razie jakichkolwiek dalszych pytań związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Reakcje alergiczne Należy bezzwłocznie powiadomić lekarza lub zgłosić się na oddział ratunkowy do najbliższego szpitala w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów reakcji alergicznej w czasie lub po wstrzyknięciu leku. Objawy te mogą obejmować: - ucisk w klatce piersiowej lub świszczący oddech - uczucie duszności - gorączkę lub dreszcze - silne zawroty głowy lub uczucie oszołomienia - obrzęk warg, języka, twarzy - świąd skóry, pokrzywkę lub wysypkę.
Nie stosować kolejnej dawki leku do czasu konsultacji z lekarzem i uzyskania od lekarza zalecenia kontynuacji leczenia.
Reakcje związane ze wstrzyknięciem leku (bardzo często: mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób)
W większości przypadków reakcje te są łagodne, ale możliwe jest również wystąpienie ciężkich reakcji. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów podczas wstrzykiwania leku lub po jego podaniu, szczególnie w czasie pierwszych 24 godzin po wstrzyknięciu: - zaczerwienienie, świąd, ból lub obrzęk w miejscu podania leku - wysypka, zaczerwienienie lub świąd skóry bądź pokrzywka - uczucie zarumienienia - ból głowy - podrażnienie, obrzęk lub ból gardła - uczucie duszności - niskie ciśnienie krwi (zawroty głowy i uczucie oszołomienia) - gorączka lub dreszcze - uczucie zmęczenia - mdłości lub wymioty lub biegunka - przyspieszony rytm pracy serca, kołatanie serca (palpitacje).
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką w przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów.
Inne działania niepożądane:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób) - bóle głowy - bóle stawów - duże stężenie lipidów (tłuszczów) we krwi - mała liczba białych krwinek w badaniach
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób) - uczucie sztywności - migrena - wolna czynność serca (bradykardia) - zwiększenie ciśnienia krwi - bezsenność - obrzęk kończyn dolnych, stóp lub dłoni - wysypka lub świąd - alergia lub katar sienny - zapalenie żołądka (zapalenie błony śluzowej żołądka), w tym ból brzucha i nudności - zwiększenie masy ciała - badania krwi wykazujące: - niski poziom fibrynogenu (białka zaangażowanego w krzepnięcie krwi) - zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych (aminotransferaz, możliwy objaw zaburzeń wątroby) - duże stężenie bilirubiny (możliwy objaw zaburzeń wątroby) - małą liczbę płytek krwi (co może prowadzić do łatwego krwawienia lub powstawania siniaków) Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Enspryng
- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. - Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie ampułko- strzykawki i na pudełku tekturowym po symbolu „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. - Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C). Nie zamrażać. Nie stosować strzykawki, jeśli uległa zamrożeniu. Strzykawkę należy zawsze utrzymywać w suchym stanie. - Przechowywać ampułko-strzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem i wilgocią. - Jeśli lek Enspryng nie jest otwarty i jest przechowywany w opakowaniu zewnętrznym, może być wyjęty z lodówki i pozostawiony w temperaturze poniżej 30ºC na okres do 8 dni. Nie należy z powrotem wkładać leku Enspryng do lodówki. - Jeśli ampułko-strzykawka była wyjęta z lodówki i pozostawiona na dłużej niż 8 dni, nie używać jej; należy wyrzucić ampułko-strzykawkę.
Nie stosować leku, jeśli jest mętny, przebarwiony lub zawiera cząsteczki. Lek Enspryng to bezbarwny lub lekko żółtawy płyn.
Lek należy wstrzyknąć zaraz po zdjęciu nasadki igły i nie później niż po 5 minutach w celu zapobiegnięcia jego wysychaniu i zablokowaniu igły. W przypadku gdy ampułko-strzykawka nie zostanie użyta w ciągu 5 minut od zdjęcia nasadki, lek należy wyrzucić, umieszczając go w pojemniku odpornym na przekłucie i zastosować nową ampułko-strzykawkę.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Enspryng - Substancją czynną leku jest satralizumab. Każda ampułko-strzykawka zawiera 120 mg satralizumabu w 1 ml. - Pozostałe substancje pomocnicze to: histydyna, kwas asparaginowy, arginina, poloksamer 188, woda do wstrzykiwań.
Jak wygląda lek Enspryng i co zawiera opakowanie - Lek Enspryng to płyn bezbarwny lub lekko żółtawy. - Lek Enspryng to roztwór do wstrzykiwań. - Lek Enspryng jest dostępny w opakowaniach zawierających 1 ampułko-strzykawkę oraz w opakowaniach zbiorczych składających się z 3 opakowań, z których każde zawiera 1 ampułko- strzykawkę. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny Roche Registration GmbH Emil-Barell-Strasse 1 79639 Grenzach-Wyhlen Niemcy
Wytwórca Roche Pharma AG Emil-Barell-Strasse 1 79639 Grenzach-Wyhlen Niemcy
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Slovenija Roche farmacevtska družba d.o.o. Tel: +386 - 1 360 26 00
Ísland Roche Pharmaceuticals A/S c/o Icepharma hf Sími: +354 540 8000 Slovenská republika Roche Slovensko, s.r.o. Tel: +421 - 2 52638201
Italia Roche S.p.A. Tel: +39 - 039 2471
Suomi/Finland Roche Oy Puh/Tel: +358 (0) 10 554 500
Sverige Roche AB Tel: +46 (0) 8 726 1200
Latvija Roche Latvija SIA Tel: +371 - 6 7039831
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji http://www.ema.europa.eu
Znajdują się tam również linki do stron internetowych o rzadkich chorobach i sposobach leczenia.
Instrukcja użycia
Należy zapoznać się z poniższą instrukcją użycia: - Przed rozpoczęciem stosowania ampułko-strzykawki - Każdorazowo po otrzymaniu nowej recepty, ponieważ może ona zawierać nowe informacje.
- Niniejsza instrukcja użycia nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub pielęgniarką dotyczącej choroby występującej u pacjenta lub leczenia. - Lekarz lub pielęgniarka zdecydują, czy pacjent lub opiekun pacjenta mogą samodzielnie podać lek Enspryng w domu. Lekarz pokaże też pacjentowi lub opiekunowi, w jaki sposób bezpiecznie i prawidłowo używać strzykawki przed pierwszym podaniem leku. - W przypadku jakichkolwiek pytań należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką.
Ważne informacje - Każda ampułko-strzykawka zawiera lek o nazwie Enspryng. - Każde pudełko tekturowe leku Enspryng zawiera tylko 1 ampułko-strzykawkę. - Każda ampułko-strzykawka może być użyta tylko jeden raz.
- Nie dzielić się strzykawkami z innymi osobami.
- Nie zdejmować nasadki igły do czasu gotowości do wstrzyknięcia leku Enspryng. - Nie stosować strzykawki, jeśli upadła lub jest uszkodzona. - Nigdy nie próbować rozdzielać elementów strzykawki. - Nie pozostawiać strzykawki bez nadzoru. - Nie używać tej samej strzykawki ponownie.
Materiały potrzebne do wykonania zastrzyku
Każde opakowanie leku Enspryng zawiera: - 1 ampułko-strzykawkę do jednorazowego użycia.
Potrzebne będą również następujące materiały, niedołączone do opakowania:
- 1 wacik nasączony alkoholem - 1 jałowy wacik bawełniany lub gaza - 1 mały plaster - 1 odporny na przekłucie pojemnik na ostre przedmioty do bezpiecznego usuwania nasadki igły i strzykawki. Patrz krok 21 „Usuwanie leku Enspryng” na końcu niniejszej instrukcji użycia.
Strzykawka wyposażona jest w automatyczną osłonę igły, która zasłania igłę po wykonaniu zastrzyku. Przygotowanie do podania leku Enspryng 1. Wyjąć opakowanie zawierające strzykawkę z lodówki i położyć na czystej płaskiej powierzchni (np. na stole). 2. Sprawdzić datę ważności na odwrocie opakowania. Nie stosować po upływie terminu ważności. 3. Sprawdzić czy pudełko zawierające lek jest fabrycznie zamknięte. Nie stosować, jeśli fabryczne zamknięcie jest naruszone.
Jeśli termin ważności upłynął lub fabryczne zamknięcie jest naruszone, należy przejść do kroku 21. „Usuwanie leku Enspryng” i skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką.
- Sprawdzić termin ważności (na odwrocie opakowania) - Sprawdzić fabryczne zamknięcie opakowania
4. Otworzyć fabrycznie zamknięte opakowanie. 5. Ostrożnie wyjąć ampułko-strzykawkę z pudełka tekturowego, trzymając za korpus strzykawki. - Nie odwracać pudełka do góry nogami w celu wyjęcia strzykawki. - Nie dotykać zabezpieczeń przed aktywacją. Może to spowodować uszkodzenie strzykawki. - Nie trzymać strzykawki za tłok lub nasadkę igły.
6. Sprawdzić datę ważności na strzykawce. Nie stosować strzykawki po upływie terminu ważności. 7. Sprawdzić strzykawkę pod kątem występowania uszkodzeń. Nie stosować jeśli strzykawka jest pęknięta lub złamana. 8. Sprawdzić przez okienko, czy płyn w strzykawce jest przejrzysty i bezbarwny lub lekko żółtawy. Nie stosować, gdy płyn jest mętny, przebarwiony lub zawiera widoczne cząstki. - W strzykawce mogą występować niewielkie pęcherzyki powietrza. To normalne zjawisko i nie należy podejmować prób ich usunięcia. - Sprawdzić termin ważności - Obejrzeć płyn - Sprawdzić czy strzykawka nie jest uszkodzona
Nie stosować leku po upływie terminu ważności, jeśli strzykawka jest uszkodzona bądź jeśli płyn jest mętny, przebarwiony lub zawiera widoczne cząstki. Następnie należy przejść do kroku 21. „Usuwanie leku Enspryng” i skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką.
Pozostawienie strzykawki do osiągnięcia temperatury pokojowej 9. Po sprawdzeniu strzykawki należy ją umieścić na czystej, płaskiej powierzchni (np. na stole) i pozostawić na 30 minut w celu doprowadzenia leku do temperatury pokojowej. Doprowadzenie strzykawki do temperatury pokojowej jest istotne, ponieważ wstrzykiwanie zimnego leku może spowodować nieprzyjemne odczucie, a naciskanie na tłok strzykawki może być utrudnione. - Nie przyspieszać procesu ogrzewania leku przez ogrzewanie strzykawki w jakikolwiek sposób. - Nie usuwać osłonki zabezpieczającej igłę, gdy strzykawka dostosowuje się do temperatury pokojowej. Umycie rąk
10. Umyć ręce wodą z mydłem. Wybór miejsca wstrzyknięcia leku
11. Wybrać miejsce wstrzyknięcia: - dolna część brzucha lub - przednia lub środkowa część uda. - Nie wstrzykiwać leku w odległości do 5 cm od pępka. - Nie wstrzykiwać leku w znamiona, blizny, siniaki lub miejsca, w których skóra jest wrażliwa, zaczerwieniona, twarda lub uszkodzona.
Dla każdego nowego wstrzyknięcia należy wybrać inny obszar oddalony o co najmniej 2,5 cm od miejsca wykonania ostatniego zastrzyku. Oczyszczanie miejsca wstrzyknięcia leku
12. Przetrzeć miejsce wstrzyknięcia wacikiem nasączonym alkoholem i pozostawić do wyschnięcia. - Nie wachlować lub dmuchać w oczyszczoną uprzednio okolicę. - Nie dotykać miejsca podania leku przed wykonaniem zastrzyku.
Wstrzykiwanie leku Enspryng 13. Trzymać korpus strzykawki między kciukiem a palcem wskazującym. Drugą dłonią ściągnąć nasadkę igły. Może pojawić się kropelka płynu na końcówce igły – jest to zjawisko normalne i nie wpłynie na dawkę leku. - Zużyć strzykawkę w ciągu 5 minut od usunięcia nasadki, aby zapobiec zablokowaniu igły. - Nie zdejmować nasadki igły do czasu gotowości do wstrzyknięcia leku Enspryng. - Nie nakładać ponownie nasadki po jej usunięciu ze względu na ryzyko uszkodzenia igły. - Nie dotykać igły lub pozwolić na kontakt igły z jakąkolwiek powierzchnią po zdjęciu nasadki.
14. Od razu wrzucić nasadkę igły do odpornego na przekłucie pojemnika na ostre przedmioty. Patrz krok 21 „Usuwanie leku Enspryng.” 15. Trzymać korpus strzykawki między kciukiem i palcem wskazującym. Drugą dłonią uchwycić fałd oczyszczonej skóry. 16. Szybkim, zdecydowanym ruchem wkłuć igłę w skórę pod kątem od 45° do 90°. - Nie zmieniać kąta wkłucia podczas wykonywania wstrzyknięcia. - Nie wkłuwać igły ponownie. 17. Po wkłuciu igły puścić fałd skóry. 18. Powoli wstrzyknąć cały lek delikatnie naciskając tłok strzykawki do samego końca aż dotknie on zabezpieczeń aktywacyjnych. 19. Delikatnie zwolnić nacisk na tłok, co sprawi, że igła wyjdzie ze skóry pod takim samym kątem, pod którym wykonano wkłucie. - Igła będzie teraz osłonięta przez automatyczną osłonęigły. Jeśli igła nie jest osłonięta, należy delikatnie umieścić strzykawkę w odpornym na przekłucie pojemniku na ostre przedmioty, aby zapobiec skaleczeniu. Patrz krok 21 „Usuwanie leku Enspryng.”
Dalsze postępowanie w miejscu wstrzyknięcia leku 20. Może wystąpić niewielkie krwawienie w miejscu wstrzyknięcia. Można przyłożyć bawełniany wacik lub gazę do miejsca wstrzyknięcia do czasu ustania krwawienia, ale nie należy gopocierać. Jeśli to konieczne, na obszar wstrzyknięcia można nałożyć niewielki plaster. Jeśli lek dotknie skóry, należy ją przemyć wodą.
Usuwanie leku Enspryng 21. Zdjętej nasadki nie należy ponownie zakładać na igłę. Natychmiast po użyciu umieścić zużytą strzykawkę w pojemniku na ostre odpadki. Nie wyrzucać strzykawki do kosza na domowe odpadki i nie poddawać jej recyklingowi. - Należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki lub farmaceuty w celu uzyskania informacji, gdzie można znaleźć pojemnik na ostre odpadki lub zapytać, jakie inne rodzaje pojemników odpornych na przekłucie można wykorzystać do usuwania strzykawek i nasadek igieł. - Pojemnik na ostre odpadki należy zutylizować zgodnie z instrukcją otrzymaną od lekarza lub farmaceuty. - Nie wyrzucać zużytego pojemnika na ostre przedmioty do kosza na domowe odpadki. - Nie poddawać recyklingowi zużytych pojemników na ostre przedmioty.